
% Je zult om dit bestand te gebruiken zelf de volgende latex-omgevingen
% moeten definiëren: ‘psalm’, ‘vers’, ‘tussenschrift’ en ‘voorzang’;
% daarnaast ook nog het commando \pauze.

\begin{document}

\begin {psalm} {1} {Psalm 1}

\begin {vers} {1}
Welzalig hy, die \textit{naar der} boozen raad
\\\textit{Zyn’} gang niet richt; den \textit{weg des zondaars} haat;
\\Geen \textit{plaats zoekt} in den \textit{stoel der schimpge}zinden,
\\Maar \textit{all’ zyn’} lust in \textit{zynen God kan} vinden;
\\\textit{In} zynen God, wiens \textit{wet hy} dag en nacht
\\Doorzoekt, doorgrond, en \textit{met ver}maak betracht!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy zal, gelyk een \textit{schaduw}ryke boom,
\\\textit{Ge}worteld by een’ \textit{koelen water}stroom,
\\Welks \textit{blad niet} valt door \textit{hevige onweêr}vlaagen:
\\Op \textit{zynen} tyd ge\textit{wenschte vruchten} draagen.
\\\textit{Hy} zal zyn vlyt, be\textit{hoed voor} ramp en druk,
\\Door ’s~Hoogsten gunst be\textit{kroond zien} met geluk.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maar~’t godloos rot, dat \textit{deugd en} vroomheid haat,
\\\textit{Be}vind zich nooit in \textit{dien gewenschten} staat,
\\Al \textit{durft zyn} hart, in~’t \textit{pleegen van de} boosheid,
\\Zich \textit{vleijen} met de \textit{hoop van straffe}loosheid.
\\\textit{De} booze, die Gods \textit{wetten} niet bemint,
\\Zal, als het kaf, ver\textit{stuiven} voor den wind.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Geen zondaar zal be\textit{staan in~’t} hoog gericht,
\\\textit{Als} ’t~heilig recht zyn \textit{misdryf stelt in~’t} licht,
\\Daar~’t \textit{zit om}ringd van \textit{godgetrouwe} schaaren;
\\Maar \textit{reine} deugd ziet \textit{zich door God be}waaren:
\\\textit{God} kent haar’ weg en \textit{effent} steeds haar paên,
\\Maar boosheid zal op~’t \textit{godloos} spoor vergaan.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {2} {Psalm 2}

\begin {vers} {1}
Wat \textit{drift beheerscht het woedend’ Heiden}dom,
\\En \textit{heeft het hart der Volken inge}nomen?
\\De \textit{Koningen verheffen zich al}öm,
\\De \textit{Vorsten} zyn, ver\textit{metel, t’saamge}komen,
\\Om \textit{zich van} God, den \textit{hoogen God te} wreeken:
\\Hun \textit{trots vliegt} hem en \textit{zyn’ Gezalfden} aan:
\\Zy \textit{spreeken} t’saam: laat \textit{ons hun banden} breeken,
\\En \textit{van hun} juk ons \textit{met ge}weld ontslaan!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maar \textit{de~Oppermagt, die haar’ geduchten} stoel
\\Op \textit{starren sticht en grondvest op de} wolken,
\\Be\textit{lacht, bespot het vruchteloos ge}woel,
\\Den \textit{dwaazen} waan der \textit{t’saamverbonden} Volken.
\\De \textit{Godheid} spreekt, in~’t \textit{eind’ tot toorn be}wogen;
\\Straks \textit{gloeit de} lucht door~’t \textit{vlammend bliksem}licht:
\\De \textit{Godheid} spreekt en \textit{dondert uit den} hoogen;
\\En \textit{jaagt den} dood haar \textit{haaters} in~’t gezicht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Durft \textit{gy bestaan te twisten met myn} kracht?
\\Zal~’t \textit{stof der aard’ my ’t~hoog gezag ont}wringen,
\\Of \textit{weêrstand biên aan myn geduchte} magt?
\\Ont\textit{ziet myn’} toorn, ver\textit{doolde Sterve}lingen!
\\Gy \textit{wilt ver}geefs myn \textit{wetten weder}streeven:
\\Myn \textit{Koning} is ge\textit{zalfd door myn be}leid:
\\Hy, \textit{door myn} hand op \textit{Sions troon ver}heven,
\\Heerscht \textit{op den} berg van \textit{myne} heiligheid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
En \textit{ik, die Vorst, geschikt voor Sions} troon,
\\Zal \textit{Gods besluit aan~’t waereldrond doen} hooren:
\\Hy \textit{sprak: ’k~heb thans u voortgebragt, myn} Zoon!
\\Gy \textit{zyt myn} Zoon, tot \textit{heil der aard’ ge}boren.
\\Eisch \textit{wat u} lust; ik \textit{zal uw magt ver}hoogen,
\\Op\textit{dat uw} naam al\textit{öm ontzachlyk} zy;
\\Het \textit{Heiden}dom legg’ \textit{voor uw’ stoel ge}bogen,
\\En~’t \textit{eind’ der} aard’ er\textit{kenne uw} heerschappy!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Uw \textit{yzren staf, die al hunn’ trots ver}plet,
\\Maak \textit{hen eerlang eerbiedige onder}zaaten,
\\En \textit{noodzaak’ hen te buigen voor uw} wet,
\\Of \textit{slaa ze~aan} gruis, als \textit{pottebakkers} vaten!
\\ô \textit{Vorsten!} wilt de \textit{wet der wysheid} hooren,
\\Eer \textit{gy God-}zelv’ in \textit{zyn’ Gezalfden} hoont!
\\Gy, \textit{Rechters,} tot den \textit{stoel der eer ge}boren!
\\Aan\textit{vaard myn’} raad, zo \textit{worde uw} schuld verschoond!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Vreest, \textit{vreest Gods magt, en dient zyn majes}teit!
\\Juicht, \textit{siddrende op~’t gezicht van zyn ver}mogen:
\\Om\textit{helst den Zoon, van ouds u toege}zeid,
\\Eer \textit{dat zyn} toorn u \textit{neêrvell’ voor onze} oogen;
\\U \textit{op uw’} weg tot \textit{stof doe weder}keeren,
\\Wan\textit{neer Gods} wraak, ge\textit{wekt door uw ge}drag,
\\U, \textit{als een} vlam, zou \textit{door haar’ gloed ver}teeren,
\\Tot \textit{staaving} van zyn \textit{langge}hoond gezag.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wel\textit{zalig zy, die, yvrig voor Gods} eer,
\\Hun \textit{rust, hun heil aan zyne magt be}trouwen,
\\En \textit{Sions Vorst erkennen voor hunn’} Heer!
\\Wel\textit{zalig} zy, die \textit{op Gods goedheid} bouwen!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {3} {Psalm 3}

\begin {vers} {1}
ô Heer! ô \textit{eeuwig} Goed!
\\Myn \textit{heul in tegen}spoed!
\\Zie \textit{my vervolgd, ver}dreven!
\\Myn \textit{vyand zoekt myn’} val:
\\Hy \textit{groeit in magt en} tal,
\\En \textit{dingt my wreed naar~’t} leven.
\\Men \textit{dryft met my den} spot:
\\Hy \textit{heeft geen heil by} God,
\\Zo \textit{roepen zy, ver}waten:
\\Als \textit{of gy reeds myn’} dood,
\\Myn \textit{wis bederf be}sloot,
\\Na~’t \textit{derven van myn} staaten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maar neen, myn \textit{Helper!} neen;
\\Gy \textit{zyt myn schild al}léén,
\\Myne \textit{eer, myn vast be}trouwen.
\\Op \textit{u vest ik het} oog;
\\Gy \textit{heft myn hoofd om}hoog
\\En \textit{doet me~uw gunst be}schouwen,
\\Wan\textit{neer ik, afge}mat,
\\U \textit{ernstig smeekte en} bad,
\\Dan \textit{hebt ge,~ô Heer der} Heeren!
\\Uit \textit{Sion, daar gy} woont,
\\Uw’ \textit{bystand my be}toond,
\\Zo\textit{dat my niets kan} deeren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ik sliep ge\textit{heel ge}rust,
\\Van \textit{geen gevaar be}wust,
\\In \textit{naare en donkre} nachten:
\\En \textit{’s~morgens opge}staan,
\\Voel\textit{de~ik my aange}daan
\\Met \textit{nieuwe en frissche} krachten.
\\Want \textit{schoon men my be}laagt,
\\Gy \textit{zyt het die my} schraagt:
\\Dies \textit{zal ik nimmer} vreezen.
\\Al \textit{kwamen, streng en} straf,
\\Tien \textit{duizend op my} af,
\\Gy \textit{zoud myn sterkte} weezen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Rys op, ô \textit{Heer! ’t~is} tyd.
\\Hebt \textit{ge~eertyds in den} stryd
\\Myn \textit{vyanden ver}slagen,
\\Hun \textit{sterk gebit ge}knot;
\\Rys \textit{op! tree toe, myn} God!
\\Ver\textit{los me~uit all’ hun} laagen!
\\Al~’t \textit{heil komt van uw} hand:
\\Laat \textit{dan myn ryk en} land
\\Niet \textit{in den nood ver}legen!
\\Uw \textit{Volk, dat in de~e}lend’
\\Tot \textit{u-alléén zich} wend,
\\Is \textit{wachtende op uw’} zegen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {4} {Psalm 4}

\begin {vers} {1}
Ik \textit{roep u aan, door nood ge}dreven,
\\Gerechte \textit{God! ver}hoor myn klagt!
\\Gy, \textit{die in} de~angsten \textit{van myn} leven,
\\My \textit{eertyds ruimte hebt ge}geeven,
\\Neem gunstig \textit{myne} bede in acht!
\\Hoe \textit{lang, ver}meetle \textit{Laster}monden!
\\Zult \textit{gy myne eer met} schand’ belaên?
\\Hoe \textit{lang zult ge~op verkeerde} gronden,
\\Vol \textit{hoogmoed, door gevloekte} vonden,
\\Door \textit{logens my naar~’t} leven staan?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Weet \textit{dat my God heeft uitver}koren
\\Tot zyn’ ge\textit{liefden} gunstgenoot:
\\Laat \textit{des uw} boosheid \textit{zich vry} stooren:
\\De \textit{Heer zal myn gebed ver}hooren;
\\Hy is~’t, die \textit{me~altoos} bystand bood.
\\Beeft \textit{voor zyn} gramschap: \textit{hoort naar} reden,
\\En \textit{onderwerpt u} aan zyn’ wil:
\\Her\textit{denkt uwe ongerechtig}heden
\\Des \textit{nachts zelfs op uw leger}steden,
\\En \textit{weest voortaan ge}dwee en stil.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Brengt \textit{God de heilige offer}handen
\\Van ootmoed, \textit{billyk}heid en recht:
\\Laat \textit{de~outers} tot zyne \textit{eere} branden.
\\Ver\textit{trouwt vry dat, na zulke} panden,
\\Zyn gunst u \textit{geen ge}nade ontzegt.
\\Schoon \textit{veelen} twyfel\textit{moedig} vraagen,
\\Wie \textit{zal ons zo veel} heils doen zien?
\\Doe \textit{gy, ô God! na~’t angstig} klaagen
\\Voor \textit{ons het licht uw aanschyns} daagen,
\\Op\textit{dat uw Volk u} loove en dien’.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat \textit{licht kan my meer blydschap} baaren
\\Dan ooit een \textit{akker}man betoont,
\\Als \textit{hy zyn} vlyt, in \textit{vruchtbre} jaaren,
\\Met \textit{uitgeleezen koren}äiren,
\\En druiven\textit{trossen} ziet bekroond.
\\Dies \textit{zal ik} my ter \textit{rust’ be}geeven,
\\En \textit{slaapen zonder} angst of zorg:
\\Want, \textit{Heer! wie zou myn heil weêr}streeven?
\\Gy \textit{kunt me~in zekerheid doen} leeven:
\\Gy \textit{zyt alléén myn} steun en borg.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {5} {Psalm 5}

\begin {vers} {1}
Neem, \textit{neem, ô} Heer! myn \textit{klagt ter} ooren!
\\Zie, \textit{als~’t aan woorden} my ontbreekt,
\\Wat \textit{de~overdenking} in my spreekt!
\\Ge\textit{waardig} u, uit \textit{’s~hemels} chooren,
\\Myn \textit{stem te} hooren!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Slaa \textit{ieder} zucht, myn \textit{hart ont}gleden,
\\Op\textit{merkend’ gade, en} stier myn lot!
\\Gy \textit{zyt myn Koning} en myn God,
\\Ik \textit{zal, vol} eerbied, \textit{tot u} treeden
\\In \textit{zielge}beden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ik \textit{zal, in} yver\textit{vuur aan~’t} blaaken,
\\ô \textit{Heer! by~’t scheemrend} morgenlicht,
\\My \textit{stellen voor uw} aangezicht;
\\Op\textit{rechte} boezem\textit{zuchten} slaaken,
\\En \textit{biddend’} waaken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gy, \textit{die ge}ducht zyt \textit{in ver}mogen,
\\Ver\textit{draagt de godde}loosheid niet;
\\Gy \textit{zult, ô God! die~’t} all’ doorziet,
\\Den \textit{boozen,} voor uw \textit{heilige} oogen,
\\Geens\textit{zins ge}doogen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wie \textit{zinloos,} zonder \textit{te~over}weegen
\\Wat \textit{hem betaamt, tot} u durft gaan,
\\Zal \textit{voor uw aanschyn} niet bestaan:
\\Gy \textit{haat, en} staat hen \textit{billyk} tegen,
\\Die \textit{onrecht} pleegen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Gy, \textit{Heer, ver}delgt den \textit{logen}spreeker.
\\Hy, \textit{die zyn hand met} bloed bevlekt,
\\En \textit{gruwlen met be}drog bedekt,
\\Tergt, \textit{als de} snoodste \textit{wetver}breeker,
\\Den \textit{hoogsten} Wreeker.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maar \textit{my ont}moet uw \textit{mede}dogen.
\\Ik \textit{zal, uw’ tempel} ingeleid,
\\En, \textit{naar~’t paleis der} heiligheid,
\\In \textit{waare} godsvrees \textit{neêrge}boogen,
\\Uw \textit{gunst ver}hoogen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Bied, \textit{om my~’t} heilspoor \textit{op te} leijen,
\\My \textit{trouw de hand, en} laat uw licht,
\\ô \textit{Heer! my, voor myn} aangezicht,
\\Om~’t \textit{net dat} myn ver\textit{spieders} spreijen,
\\Uw’ \textit{weg be}reijen!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Al~’t \textit{recht, is} van hunn’ \textit{mond ge}weken;
\\Zy \textit{leggen ’t~op ver}derven toe;
\\Hun \textit{keel is nooit ver}slindens moe’;
\\Hun \textit{tong tracht,} vleijende, \textit{ons door} treken
\\Naar~’t \textit{hart te} steeken.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ge\textit{draagt ge,~ô} God! u \textit{nog ge}duldig?
\\Ver\textit{woest hunn’ raadslag!} dryf hen heen!
\\Na\textit{dien ze~uw wetten} stout vertreên.
\\Zy \textit{tergen} u te \textit{menig}vuldig:
\\Ver\textit{klaar hen} schuldig!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maar \textit{laat vry} all’ uw \textit{lieve}lingen,
\\Wier \textit{geest in u een’} schutsheer vind,
\\Wier \textit{hart uw’ naam op}recht bemint,
\\Op \textit{uwen} lof van \textit{blydschap} springen,
\\En \textit{eeuwig} zingen!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Gy \textit{zult, ô} Heer! de \textit{deugd be}loonen,
\\Ter\textit{wyl uw heil haar} overdekt,
\\En \textit{tot een veilig} schild verstrekt.
\\Gy \textit{zult, goed}gunstig, \textit{haar be}kroonen,
\\Ja \textit{by haar} woonen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {6} {Psalm 6}

\begin {vers} {1}
Heer, \textit{wil myn} smeeken hooren!
\\Be\textit{zoek my niet in} tooren!
\\Straf \textit{me~in uw gramschap} niet!
\\Be\textit{toon me~uw mede}lyden!
\\Laat \textit{my uw gunst be}vryden
\\Van \textit{al myn} zielverdriet!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Myn \textit{ziel ver}zwakt gestadig;
\\Ach! \textit{wees haar eens ge}nadig;
\\Ge\textit{nees haar, goede} God!
\\De \textit{doodschrik doet my} beeven:
\\Wil \textit{my niet over}geeven
\\Aan \textit{myn be}klaaglyk lot!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ge\textit{nees my;} heel myn smarte!
\\De \textit{vrees beklemt my} ’t~harte;
\\Myn \textit{beenders zyn ver}schrikt.
\\Hoe \textit{lang zal ik ver}langen,
\\In \textit{de~angsten die my} prangen,
\\Dat \textit{gy myn} ziel verkwikt?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Keer \textit{weêr, keer} eindlyk weder!
\\Zie \textit{op myn onheil} neder,
\\ô \textit{Hoogste Majes}teit!
\\Ach! \textit{laat my adem} haalen!
\\Ver\textit{los my van myn} kwaalen,
\\Om \textit{uw barm}hartigheid!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
’t~Ver\textit{driet zal} my doen sneeven.
\\Ver\textit{los my; red my~’t} leven!
\\Ver\textit{sterk me~in deezen} nood!
\\Eer~’t \textit{graf my doe ver}geeten
\\Wat \textit{ik u dank moet} weeten:
\\Wie \textit{roemt u} in den dood?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ver\textit{moeid door} myne klagten,
\\Baade \textit{ik geheele} nachten
\\In \textit{eene traanen}zee,
\\Die \textit{nooit haar’ loop laat} stremmen,
\\En~’t \textit{natte bed doet} zwemmen
\\In \textit{myne} legersteê.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Myn \textit{schreijende} oogen vlieten,
\\Door\textit{knaagd van zielver}drieten,
\\Ver\textit{ouderd door ge}ween;
\\Daar \textit{my, in myne e}lenden,
\\De \textit{tallelooze} benden
\\Des \textit{vyands} tegentreên.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Vlucht \textit{eeuwig} uit myne oogen,
\\Gy, \textit{die door heilloos} poogen
\\Het \textit{haatlyk onrecht} sterkt!
\\Myn \textit{God aanschouwt myn} traanen:
\\Hy \textit{zal me~eene uitkomst} baanen,
\\Die \textit{myn ge}luk bewerkt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
’t~On\textit{ëindig} Alvermogen
\\Slaat \textit{gunstig, uit den} hoogen,
\\Myn \textit{smart, myn onheil} gaê.
\\De \textit{Heer verhoort myn} smeeken;
\\Zyn \textit{hulp is my ge}bleken:
\\Hy \textit{toont my} zyn genaê.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
All’ \textit{die myn} rust benyden,
\\En \textit{myne ziel be}stryden,
\\Zien, \textit{siddrend’, door Gods} hand
\\Hun \textit{boosheid weêrstand} bieden.
\\Ik \textit{zie hen ylings} vlieden,
\\Be\textit{dekt met} schaamte en schand’.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {7} {Psalm 7}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{God! ô Grond van myn ver}trouwen!
\\Wil \textit{my uw’ bystand niet ont}houwen!
\\Ver\textit{los en red my uit de} magt
\\Van \textit{hem die myn bederf be}tracht!
\\Die, \textit{in een hinderlaag ver}scholen,
\\Ge\textit{lyk een leeuw zich houd ver}holen
\\Op\textit{dat hy my, zyn’} prooi, niet miss’,
\\Ter\textit{wyl voor my geene uitkomst} is.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Myn \textit{God, indien ik ben be}laaden
\\Met \textit{snood vergryp, met euvel}daaden,
\\Zo~’k \textit{immer heb myn’ vriend ver}raên,
\\Myn \textit{haaters niet heb welge}daan;
\\Dan \textit{moog’ myn vyand my ver}volgen,
\\My \textit{achterhaalen, en, ver}bolgen,
\\My \textit{’t~leven rooven,} of myn’ naam
\\Be\textit{zoedlen met den snoodsten} blaam.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zie, \textit{Heer! myn haaters my be}stryden;
\\Zie~’t \textit{ongelyk dat ik moet} lyden;
\\Ver\textit{traag thans uwen bystand} niet!
\\Uw \textit{gramschap wreeke myn ver}driet!
\\Laat, \textit{laat zy myn benaauwers} straffen!
\\Gy \textit{zult, myn God! my recht ver}schaffen;
\\Al~’t \textit{aardryk slaat op} u~’t gezicht;
\\Gy-\textit{zelf verördende ’t~ge}richt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{Volken zullen, neêrge}bogen,
\\Eer\textit{biedig opzien naar den} hoogen,
\\Daar \textit{gy, ter vierschaar inge}treên
\\Ten \textit{schrik der onrechtvaardig}heên,
\\Hun \textit{twisten roemryk zult be}slechten.
\\Dan \textit{zult ge,~ô Heer! myn zaak ook} rechten,
\\Naar\textit{dien myn schuldloos} hart, gerust,
\\Van \textit{zyne oprechtheid is be}wust.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Be\textit{perk, ô God! beperk de} boosheid!
\\Maak \textit{eens een eind’ der godde}loosheid!
\\Maar \textit{schenk een mildgezegend} lot
\\Aan~’t \textit{vroom geslacht! Alweetend} God,
\\Die \textit{hart en nieren kunt door}gronden!
\\’k~Heb \textit{heul en hulp by u ge}vonden,
\\Daar \textit{gy de~oprechtheid} schraagen wilt.
\\Gy \textit{zyt myn God, gy blyft myn} schild.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Recht\textit{vaardig God, die, rein van} oogen,
\\Geen \textit{kwaad, geen onrecht kunt ge}doogen,
\\ô \textit{Gy, die uw geducht ge}zag,
\\Die \textit{uwe gramschap dag aan} dag
\\Doet \textit{aan de wreevle boosheid} blyken!
\\Wie, \textit{wie kan ooit uw straf ont}wyken
\\Daar \textit{niets zich aan uw} oog onttrekt,
\\Daar~’t \textit{all’ uw wraak tot wapens} strekt?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Zo \textit{u de boosheid blyft weêr}streeven;
\\Zo \textit{haar uw dreigen niet doet} beeven;
\\Zo \textit{zich de zondaar niet be}keert,
\\En \textit{zich, boetvaardig, niet ver}neêrt,
\\Zult \textit{ge~over hem uw zwaard ver}heffen;
\\Gy \textit{zult hem met uw pylen} treffen;
\\Dan \textit{zal uw arm hem} weêrstand biên.
\\Wie \textit{zal, wie kan uw hand ont}vliên?
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De \textit{zondaar gaa van onrecht} zwanger,
\\Hy \textit{derft zyn hoop. God duld niet} langer
\\Dat \textit{leugen, dat bedrog, of} haat
\\Hem \textit{in zyn flinksche ontwerpen} baat’.
\\Hy \textit{mooge een’ kuil voor andren} delven,
\\Hy \textit{groef de groeve voor zich}zelven.
\\’t~Ge\textit{weld, tot ’s~naasten} ramp bepaald,
\\Is \textit{op zyn eigen kruin ge}daald.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Zo \textit{blyve altoos, ô Twistbe}slechter!
\\Uw \textit{naam, ô God, myn hoogste} Rechter!
\\Het \textit{voorwerp van myn lofmu}zyk;
\\Op\textit{dat al de~aard’ uw glorie} blyk’!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {8} {Psalm 8}

\begin {vers} {1}
Wat is uw naam op~’t \textit{gantsche rond der} aarde,
\\Heer! \textit{onze} Heer! on\textit{schatbaar hoog van} waarde!
\\De \textit{hemel-}zelf, waar\textit{ïn uw} majesteit
\\\textit{Haar’} zetel vest, eert \textit{needrig} uw beleid.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Der kindren mond, de \textit{mond der zuige}lingen
\\Ver\textit{breid uw’} lof, en \textit{kan ’t~geweld be}dwingen,
\\Waar\textit{mee de} haat, waar\textit{meê de} wraak, ô Heer!
\\\textit{Uwe} oppermagt bal\textit{daadig} gaat te keer.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Al wie het oog naar \textit{de~onäfmeetbre} perken
\\Uws \textit{hemels} slaat, dat \textit{pronkstuk uwer} werken,
\\Of \textit{de~aandacht} vest op \textit{maan- en} starrenlicht,
\\\textit{Ver}liest zichzelv’, ver\textit{rukt door~’t} schoon gezicht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’t~Gesternt’, de maan, uw \textit{hemel, door uw} handen
\\Uit \textit{niets ge}vormd, ’t~zyn \textit{all’ uw liefde}panden.
\\Wat \textit{is de} mensch, dat \textit{gy aan} hem gedenkt,
\\\textit{En} ’s~menschen zoon, dien \textit{gy op~’t} mildst’ beschenkt!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Gy geeft in hem uw \textit{heilig beeld te} leezen.
\\Hebt \textit{gy hem} min dan \textit{de~engelen doen} weezen,
\\Gy \textit{hebt; ô} Heer! uw \textit{liefde} hem betoond,
\\\textit{En} hem met eer en \textit{heerlyk}heid bekroond.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gy schenkt aan hem, be\textit{vryd van mede}dingren,
\\Het \textit{grootsch ge}bied der \textit{werken uwer} vingren.
\\Niets \textit{leeft op} aard’, dat \textit{hem niet} dienen moet,
\\\textit{Al~’t} schepsel valt ge\textit{hoorzaam} hem te voet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Het schaap en de~os staan \textit{onder zyn ver}mogen:
\\’t~Ge\textit{diert’ des} velds ligt \textit{voor hem neêrge}bogen:
\\’t~Ge\textit{vogelt’,} dat we~in~’t \textit{luchtruim} zweeven zien,
\\\textit{Zwicht} voor zyn magt en \textit{kan hem} niet ontvliên.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De snelle visch der \textit{grondelooze} stroomen
\\Poogt \textit{vruchte}loos zyn \textit{heerschappy te~ont}komen;
\\Ja \textit{’t~zeege}drocht, dat \textit{met ver}woede kracht
\\\textit{De} baaren klieft, buigt \textit{neder} voor zyn magt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Wat ook op aard’, in \textit{lucht of zee moog’} leeven,
\\Gy \textit{hebt het} all’ in \textit{zyne hand ge}geeven.
\\Wat \textit{is uw} naam op~’t \textit{gantsche} rond der aard’,
\\\textit{Heer!} onze Heer! door \textit{heerlyk}heid vermaard!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {9} {Psalm 9}

\begin {vers} {1}
Ik \textit{zal u} looven, \textit{Opper}heer!
\\Myn hart springt \textit{op; het} geeft u eer.
\\Niets \textit{kan myn} blydschap \textit{thans be}paalen:
\\\textit{’k~Zal} all’ uw \textit{wonderen ver}haalen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’k~Zal \textit{my ver}heugen \textit{in myn’} God.
\\’k~Zal juichen \textit{om myn} heilryk lot.
\\Met \textit{psalmge}zang, met \textit{blyde} klanken,
\\\textit{Zal} ik uw’ \textit{naam, Algoedheid!} danken;
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Om\textit{dat gy} ’t~breidel\textit{loos ge}weld
\\Myns vyands \textit{hebt ter} neêr geveld;
\\Hem \textit{deed met} schaamte \textit{rugwaarts} keeren,
\\\textit{Daar} my zyn \textit{woede niet kan} deeren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gy \textit{hebt, ter} vierschaare \textit{inge}gaan,
\\Myn recht door\textit{zocht en} afgedaan;
\\En \textit{straks, ter} hulpe \textit{toege}treeden,
\\\textit{Met} uwen \textit{arm voor my ge}streden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gy \textit{hebt der} boozen \textit{list ge}stoord;
\\Hun magt ver\textit{broken;} my verhoord:
\\Zo\textit{dat hun} naam, die \textit{siddring} baarde,
\\\textit{Niet} meer ge\textit{noemd zal zyn op} aarde.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
ô \textit{Vyand!} is uw \textit{wensch ge}lukt?
\\Hebt ge~onze \textit{steden} ons ontrukt?
\\Zal \textit{niemand} meer haar’ \textit{naam ge}denken?
\\\textit{Deed} ge~alles \textit{buigen op uw} wenken?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Neen; \textit{God heeft} zich een’ \textit{troon be}reid;
\\Myn God re\textit{geert in} eeuwigheid:
\\Hy \textit{zal elk,} naar zyn \textit{welbe}hagen,
\\\textit{Voor} zyn’ ge\textit{duchten zetel} daagen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dan \textit{zal het} gantsche \textit{waereld}rond
\\Het vonnis \textit{hooren} uit zyn’ mond;
\\Den \textit{goeden} zal hy \textit{heil ver}schaffen;
\\\textit{Der} boozen \textit{euveldaaden} straffen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{Heer, die} nooit de \textit{deugd ver}stoot,
\\Is ons een \textit{vryburg} in den nood:
\\Als \textit{angst en} druk en \textit{zorg ons} prangen,
\\\textit{Houd} hy ons \textit{met zyn’ arm om}vangen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Zy, \textit{die u} kennen \textit{voor hunn’} God,
\\Vertrouwen \textit{u, ô} Heer! hun lot:
\\Geen \textit{mensch word} van u \textit{wegge}zonden;
\\\textit{Gy} word van~’t \textit{zoekend hart ge}vonden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Juicht, \textit{Sions} burgers! \textit{looft uw’} Heer!
\\Verheft zyn \textit{goedheid!} geeft hem eer!
\\Doet \textit{elk des} Hoogsten \textit{gunst be}merken!
\\\textit{Ver}haalt, ver\textit{breid zyn groote} werken!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Zyn \textit{magtige} arm, die \textit{wondren} doet,
\\Neemt wraak van~’t \textit{wreedver}goten bloed:
\\Hy \textit{stopt voor~’t} bang ge\textit{kerm geene} ooren,
\\\textit{Maar} wil der \textit{droeven klagt ver}hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
ô \textit{God! zie} my ge\textit{nadig} aan!
\\Beschouw de \textit{smart my} aangedaan!
\\Gy, \textit{die myn} kroon, myn \textit{ryk, myn} leven,
\\\textit{Niet} hebt in \textit{’s~vyands magt ge}geeven!
\end {vers}

\begin {vers} {14}
ô \textit{Hemel}koning! \textit{staa my} toe
\\Dat ik u \textit{hulde in} Sion doe!
\\Uw’ \textit{lof ver}melde, en, \textit{t’allen} tyde,
\\\textit{Myn} ziel zich \textit{in uw heil ver}blyde!
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Myn \textit{vyand} heeft me~een’ \textit{kuil be}reid;
\\Zyn list heeft \textit{my een} net gespreid:
\\Maar \textit{hy is} zelf, door \textit{slinkse} gangen,
\\\textit{In} eigen \textit{kuil en net ge}vangen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
Dus \textit{word des} Heeren \textit{recht be}kend;
\\De boozen \textit{krygen} straf in~’t end’:
\\Hun \textit{vonden,} daar zy \textit{zich meê} sterken,
\\\textit{Zien} zy hunn’ \textit{eigen val be}werken.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Zy, \textit{die Gods} hoogge\textit{ducht be}vel
\\Weêrstaan, be\textit{treeden} ’t~pad der hel:
\\De \textit{Heidnen,} snood en \textit{godver}geeten,
\\\textit{Zien} zich ten \textit{afgrond neêrge}smeten.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Maar \textit{die tot} hem om \textit{bystand} kermt,
\\Word nooit ver\textit{geeten,} steeds beschermd:
\\D’e\textit{lendi}gen, die \textit{op hem} bouwen,
\\\textit{Zal} hun ver\textit{wachting nooit be}rouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Be\textit{let myn’} val; staa \textit{op, ô} Heer!
\\Werp ’s~menschen \textit{sterkte en} waan ter neêr!
\\Daag \textit{all’ de} Heidnen, \textit{hoe ver}metel,
\\\textit{Hoe} trots zy \textit{zyn, voor uwen} zetel!
\end {vers}

\begin {vers} {20}
ô \textit{God, ver}vul hun \textit{hart met} schrik!
\\Herinner \textit{hen, elk} oogenblik,
\\Dat \textit{zy niets} zyn dan \textit{sterve}lingen,
\\\textit{Die~’t} leven \textit{van uw gunst ont}fingen!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {10} {Psalm 10}

\begin {vers} {1}
Waarom, ô Heer! is~’t \textit{dat ge~u} ons onttrekt,
\\En \textit{voor uw Volk uw aange}zicht bedekt?
\\De tyden van be\textit{naauwdheid} langer rekt,
\\Daar \textit{alles ons tot vrees en} droefheid wekt?
\\Wy \textit{zyn vervolgd van Volk, met} kwaad bevlekt:
\\Ver\textit{neêr hunn’} trots: ver\textit{ydel door uw} goedheid
\\’t~Geen \textit{ze~over} ons be\textit{slooten, vol ver}woedheid!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De booze roemt zich\textit{zelv’ in} all’ zyn daên.
\\Hy \textit{denkt dat hem zyn wensch niet} kan ontstaan.
\\Den gierigaart spreekt \textit{hy met} zeegning aan.
\\Men \textit{ziet hem nooit met iemands} leed begaan.
\\Hy \textit{lastert God: zyn hoogmoed} voed den waan
\\Dat \textit{hy geen} wraak, geen \textit{straf behoeft te} vreezen:
\\Hy \textit{zegt: daar} is geen \textit{God, geen Opper}wezen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zyn wegen zyn voor\textit{spoedig} in het kwaad.
\\Uw \textit{oordeel, ’t~welk hy naauwlyks} gadeslaat,
\\Is ’t~geen het ligtste uit \textit{zyn ge}dachten gaat.
\\Zyn \textit{weêrparty, het voorwerp} van zyn’ haat
\\Word \textit{steeds van hem verworpen} en versmaad.
\\Hy \textit{zegt in~’t} hart: geen \textit{onheil zal my} kwellen:
\\Van \textit{stam tot} stam zal \textit{my ’t~geluk ver}zellen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zyn mond is vol van \textit{vloek en} listigheid.
\\Zyn \textit{tong verbergt bedrog en} onbescheid.
\\Hy heeft zyn net, zyn \textit{hinder}laag bereid,
\\Daar \textit{hy, bedekt, d’onschuldi}gen verbeid,
\\Wien \textit{hy den dood voorlang heeft} toegezeid.
\\Zyn \textit{moordlust} woed; en, \textit{wars van mede}dogen,
\\Sluit \textit{hy voor~’t} leed der \textit{armen hart en} oogen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Zyn handen zyn met \textit{roof en} bloed besmet.
\\De~e\textit{lendigen vervallen} in zyn net,
\\En zyn beroofd, eer\textit{dat hen} iemand red.
\\Hy \textit{is gelyk een leeuw, die~’t} woud bezet,
\\En \textit{uit zyn hol op ’s~menschen} voetspoor let.
\\Hy \textit{buigt zich;} duikt; ziet \textit{hen allengs ver}flaauwen;
\\En \textit{de~arme} hoop valt \textit{in zyn sterke} klaauwen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wanneer de booze, al\textit{toos be}smet met bloed,
\\De~on\textit{nozelen berooft van} al hun goed,
\\Zegt hy in~’t hart, uit \textit{trotsen} overmoed:
\\God \textit{hoort of ziet of merkt niet} hoe men woed’;
\\Hy \textit{slaat geen acht op~’t geen het} menschdom doet.
\\Rys \textit{op, ô} God! en \textit{toon door uw ver}mogen
\\Dat \textit{ge~altoos} met de \textit{vroomen zyt be}wogen!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Waarom, ô God! is~’t \textit{dat de} booze u tart?
\\Hy \textit{lastert u, en zegt in~’t} godloos hart:
\\God spoort niet na hoe \textit{de~arme} word benard.
\\Doch \textit{voor uw oog is all’ zyn} list ontward;
\\Want \textit{gy, ô Heer! aanschouwt elks} moeite en smart.
\\De \textit{droeve} bouwt zyn \textit{hoop op uwe ont}ferming:
\\De \textit{weezen} neemt ge~al\textit{toos in uw be}scherming.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Uw arm verbreek’ der \textit{godde}loozen magt!
\\Neem \textit{al hunn’ trots, hun snood ge}drag in acht,
\\Opdat, wanneer zy \textit{zyn ten} val gebragt,
\\Niets \textit{overblyv’ van hun ver}keerd geslacht!
\\Gy \textit{hebt, ô Heer! door uwe} wondre kracht,
\\De \textit{Heide}nen ver\textit{jaagd uit hunne} wooning:
\\Gy, \textit{gy re}geert in \textit{eeuwigheid, als} Koning.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Gy hebt, ô Heer! der \textit{vroomen} wensch verhoord.
\\Gy \textit{zult hun hart versterken} naar uw woord,
\\Dewyl, ô God! u \textit{’t~heilig} recht bekoort.
\\De \textit{weezen en verdrukten,} in elk’ oord’,
\\Be\textit{schermt gy steeds, om al hun} leed verstoord;
\\Op\textit{dat geen} mensch op \textit{aarde voort moog’} vaaren
\\Ge\textit{weld te} doen aan \textit{uw gewyde} schaaren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {11} {Psalm 11}

\begin {vers} {1}
Op God-al\textit{léén betrouw ik in myn} nooden;
\\Al roept men, \textit{trots, ten schimp met myn ver}driet:
\\Waar\textit{om dus verr’ naar~’t hoog gebergt ge}vloden,
\\Ge\textit{lyk vol} angst een \textit{schuwe vogel} vlied?
\\God\textit{loosheid, die, vol waan, den boog durft} stellen,
\\De \textit{pylen} scherpt, dreigt, \textit{daar zy} niets ontziet,
\\Op~’t \textit{onvoorziens de~oprechten neêr te} vellen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dus word ge\textit{wis, in~’t veilig saamen}leven,
\\De grondslag \textit{van~’t vertrouwen omge}rukt.
\\He\textit{laas! wat heeft rechtvaardigheid mis}dreven?
\\Maar \textit{neen; de} Heer, die \textit{nooit de deugd ver}drukt,
\\Ziet \textit{van zyn’ troon der menschen spoorloos}heden:
\\Hy, \textit{voor wiens} magt al~’t \textit{aardsch ver}mogen bukt,
\\Wikt \textit{elks gedrag zelfs met zyne oogen}leden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gods wys be\textit{stier beproeft wel eens de~op}rechten,
\\En tuchtigt \textit{hen: maar elk die~’t misdryf} mint,
\\Die \textit{met geweld zyn’ naasten durft be}vechten,
\\Blyft \textit{steeds ge}haat, tot \textit{hem de wraak ver}slind.
\\God \textit{heeft alreeds der boozen straf ge}zworen:
\\Een \textit{zwavel}vloed, een \textit{hevige} onweêrwind,
\\Het \textit{bliksemvuur is hen ten deel be}schoren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De Heer is \textit{steeds rechtvaardig in zyn’} handel:
\\Hy, die in~’t \textit{recht zyn hoogst’ genoegen} vind,
\\Slaat \textit{gunstig ’t~oog op aller vroomen} wandel.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {12} {Psalm 12}

\begin {vers} {1}
Be\textit{hoed, ô} Heer! be\textit{hoed ons, op ons} smeeken!
\\De \textit{deugd ont}breekt. Het \textit{Godshuis} neigt ten val.
\\De~op\textit{rechtheid} is van \textit{Adams zaad ge}weken:
\\Ge\textit{trouwen} zyn thans \textit{weinig} in getal.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ja, \textit{ieder} spreekt be\textit{drieglyk met zyn’} naasten:
\\De \textit{tong be}dekt de \textit{valschheid,} daar zy vleit;
\\Zy \textit{vloeit van} heil, en \textit{zou ’t~verderf ver}haasten,
\\Be\textit{schoot zy~’t} doel dier \textit{dubbel}hartigheid.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Heer ver}doem’ de \textit{lippen deezer} vleijers!
\\Zyn \textit{straf be}snoeij’ de \textit{grootspraak} hunner tong!
\\Waar \textit{is hy,} snorkt de \textit{trotsheid dier ver}leijers,
\\Die \textit{zich be}roemt dat \textit{hy den} mond bedwong?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wat \textit{magt ver}mag de \textit{vrye tong te} toomen?
\\De \textit{lippen} zyn ons \textit{wettig} eigendom.
\\Hier \textit{zal geen} Vorst ooit \textit{de~overhand be}komen,
\\Dit \textit{recht bly}ve~ons, wat \textit{troon hy} ook beklom.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Hoe \textit{spreekt nu} God? Ik \textit{zal ter hulp ver}schynen
\\Voor~’t \textit{moedloos} hart, dat \textit{in de~e}lende zucht.
\\De \textit{nooddruft} kerme’, of \textit{slaâ van druk dan~’t} kwynen;
\\Myn \textit{hand be}hoed, in \textit{spyt van~’t} moordgerucht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Het \textit{troostryk} woord des \textit{Heeren kan niet} faalen.
\\Dat \textit{woord is} rein, geen \textit{zilver} spreid zo schoon,
\\In \textit{’s~proevers} kroes ge\textit{louterd zeven}maalen
\\En \textit{scherp ge}toetst, de \textit{zuiver}heid ten toon.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Gy, \textit{Schutsheer!} zult ons \textit{voor~’t geweld be}waaren
\\Van~’t \textit{boos ge}slacht. Gy \textit{zult, in} eeuwigheid,
\\Ons, \textit{door uw} zorg, be\textit{hoeden in ge}vaaren,
\\Wat \textit{list uw} Volk ver\textit{borgen} laagen leid.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De \textit{booze} draaft, en \textit{helpt al~’t land aan~’t} hollen,
\\Wan\textit{neer de} snoodste, in~’t \textit{hoog be}wint gesteld,
\\Den \textit{moedwil} styft, van \textit{ydlen waan ge}zwollen,
\\Tot\textit{dat hier} God het \textit{billyk} oordeel velt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {13} {Psalm 13}

\begin {vers} {1}
Hoe \textit{lang, hoe lang, myn Toever}laat!
\\Ver\textit{geet gy me~in} myn’ \textit{jam}merstaat?
\\Hoe \textit{lang zult gy, in myne e}lenden,
\\Van \textit{my uw} vriendlyk \textit{aanschyn} wenden,
\\Daar \textit{all’ myn} kracht \textit{door rouw} vergaat?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe \textit{lang zal ik door tegen}heên,
\\By \textit{nacht vergeefsche} ont\textit{wer}pen smeên,
\\En \textit{vruchtloos schreijen gantsche} dagen?
\\Hoe \textit{lang zal} my myn \textit{vyand} jaagen,
\\En \textit{my ver}äch\textit{telyk} vertreên?
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Aan\textit{schouw myn’ ramp, verhoor me,~ô} Heer!
\\Zie \textit{eens op al} myn \textit{ly}den neêr!
\\Ver\textit{licht, myn God! verlicht myne} oogen,
\\Op\textit{dat my} ’t~graf, door \textit{zyn ver}mogen,
\\Niet \textit{in den} slaap \textit{des doods} verteer!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Op\textit{dat zy, wier geweld my} haat,
\\Zich \textit{niet verheu}gen \textit{in} myn’ staat,
\\Noch \textit{op myn wanklen triom}feeren,
\\En \textit{roemen,} daar ze~u \textit{stout bra}veeren,
\\Dat \textit{my hunn’} o\textit{vermagt} verslaat.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maar \textit{in dit smartelyk ver}driet,
\\Mis\textit{trouwt myn hart} uw \textit{goed}heid niet:
\\Neen, \textit{’t~zal zich in uw heil ver}blyden.
\\Ik \textit{zal den} Heer myn’ \textit{lofzang} wyden,
\\De\textit{wyl zyn} gunst \textit{my by}stand bied.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {14} {Psalm 14}

\begin {vers} {1}
De \textit{trotse} dwaas, ver\textit{vreemd van wet en} pligt,
\\Zegt \textit{in zyn} hart: daar \textit{is geen God. Zyn} zeden,
\\Zyn \textit{daaden zyn vol snoode spoorloos}heden;
\\Daar \textit{is ’er} géén, die, \textit{voor Gods aange}zicht,
\\Iet \textit{goeds ver}richt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{groote} God, wiens \textit{magt het all’ om}vat,
\\Sloeg \textit{van zyn’} troon, op~’t \textit{aardsch geslacht zyne} oogen,
\\En \textit{zag alöm, door schyndeugd nooit be}drogen,
\\Of \textit{iemand} nog op~’t \textit{spoor der wysheid} trad,
\\En \textit{deugd be}zat.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God \textit{zag niet} slechts de \textit{struikelende} schreên
\\Van~’t \textit{spoor des} heils e\textit{lendig afge}weken;
\\Maar \textit{wyd en zyd een’ stinkpoel van ge}breken.
\\Hy \textit{zocht, maar} vond geen \textit{vroomen hier be}neên,
\\Ja \textit{zelfs niet} één.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Staat \textit{nimmer} ’t~licht der \textit{kennisse op te} gaan
\\By \textit{hen die} snood het \textit{heilig recht trot}seeren,
\\En, \textit{dag aan dag, myn Volk als brood ver}teeren?
\\Zy \textit{roepen} nooit den \textit{Heer, op ’s~levens} baan,
\\Om \textit{bystand} aan.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Zy \textit{zullen} eens, op~’t \textit{onverwachtst’ ver}vaard,
\\Voor \textit{’s~Hemels} straf by \textit{Gods verschyning} beeven.
\\Het \textit{vroom geslacht word niet van God be}geeven:
\\Het \textit{word al}toos, hoe \textit{fel door~’t leed be}zwaard,
\\Van \textit{God be}waard.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Al \textit{word de} hoop der \textit{vroomen snood be}spot,
\\Zy \textit{worden} nooit, wan\textit{neer ze~op God ver}trouwen,
\\Op \textit{hem-alléén, als hunn’ Verlosser} bouwen,
\\In \textit{hunnen} raad, be\textit{schaamd door~’t heilloos} rot.
\\Hy \textit{blyft hun} God.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Och\textit{öf eer}lang de \textit{God van Isrels} staat
\\’t~Ge\textit{kluisterd} Volk zyn \textit{vryheid deed er}langen!
\\Als \textit{wy van hem uit Sion hulp ont}fangen,
\\Dan \textit{ryst de} vreugd op~’t \textit{afgepynd ge}laat
\\Van \textit{Jacobs} zaad.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {15} {Psalm 15}

\begin {vers} {1}
Wie \textit{zal, ô} hoogste \textit{Majes}teit!
\\Wie \textit{zal in} uwe \textit{tent ver}keeren?
\\Wie \textit{is~’t, dien} gy den \textit{troost be}reid
\\Van \textit{op den} berg der \textit{heilig}heid
\\Uw’ \textit{naam met} lofge\textit{zangen} te~eeren?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’t~Is \textit{hy, dien} gy op\textit{recht be}vind;
\\Die~’t \textit{recht be}tracht naar \textit{zyn ver}mogen;
\\Wiens \textit{hart de} zuivre \textit{waarheid} mint;
\\Zich \textit{aan de~op}rechte \textit{trouw ver}bind;
\\En \textit{schuldloos} blyft van \textit{snoode} logen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Die \textit{nooit zyns} naasten \textit{roem be}vlekt,
\\Of \textit{hem door} achter\textit{klap be}ledigt;
\\Geen’ \textit{haat met} schyn van \textit{vriendschap} dekt;
\\Niet \textit{ligt tot} gramschap \textit{word ver}wekt;
\\Zich \textit{met be}scheiden\textit{heid ver}dedigt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Die \textit{zynen} medge\textit{zel niet} smaad;
\\Nooit \textit{listig} erg vat \textit{onder~’t} spreeken;
\\Niets \textit{dan ver}worpen \textit{boosheid} haat;
\\Hem \textit{eert, die} zich op \textit{God ver}laat;
\\Geen’ \textit{eed, hoe} schade\textit{lyk, zal} breeken.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die \textit{nooit zyn} geld op \textit{woeker} geeft;
\\Geen \textit{gaaven} neemt om~’t \textit{recht te} krenken;
\\Dien \textit{de~onschuld} tot een \textit{voorspraak} heeft:
\\God \textit{zal hem,} die zo \textit{deugdzaam} leeft,
\\Met \textit{nimmer}ëindend \textit{heil be}schenken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {16} {Psalm 16}

\begin {vers} {1}
’k~Betrouw op \textit{u; ô God! bewaar myn} ziel!
\\Zy \textit{riep tot} u: gy \textit{zyt de Heer der} Heeren.
\\Myn \textit{goedheid,} schoon zy \textit{u} uit gunst \textit{ge}viel,
\\Kan, wat zy \textit{pooge, uw’ heilstand niet ver}meêren;
\\Maar~’t \textit{heilig} zaad, in \textit{heerlykheid ge}rezen,
\\Uw Volk, myn \textit{vreugd, kan zy ten nut}te \textit{wee}zen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy, die zyn’ \textit{dienst aan andre Goôn ver}pand,
\\Vind \textit{niets dan} smart, ik \textit{zal (naar ’s~Heeren} wetten)
\\Nooit \textit{deelen} in zyn \textit{bloe}dige of\textit{fer}hand’:
\\’k~Zal met hunn’ \textit{naam myn lippen nooit be}smetten,
\\De \textit{Heer heeft} zich aan \textit{my ten deel ge}geeven;
\\Zyn gunst ver\textit{kwikt en onderhoud} myn \textit{le}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dus is, want \textit{God is loutre lieflyk}heid,
\\Dus \textit{is aan} my een \textit{heerlyk erf be}schoren.
\\Hy \textit{gaf my} raad: ik \textit{loof} zyn Ma\textit{jes}teit,
\\En zal zyn’ \textit{lof zelfs by den nacht doen} hooren.
\\De \textit{donkre} nacht wekt \textit{aandacht in de} zinnen,
\\En brengt my \textit{’t~best Gods gunst, myn’ pligt} te \textit{bin}nen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Ik sla het \textit{oog gestaêg op u, ô} Heer!
\\Gy \textit{onder}steunt, gy \textit{hoed my voor~’t be}zwyken:
\\Dies \textit{juicht myn} ziel, ver\textit{heugd} om zulk \textit{eene} eer.
\\Uw voorzorg \textit{zal my ook naar~’t lighaam} blyken;
\\Want \textit{gy, gy} zult, ô \textit{Oorsprong van myn} leven!
\\My niet aan~’t \textit{graf voor eeuwig o}ver\textit{gee}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gy, die den \textit{mensch van ’s~aardryks schepping} af
\\Steeds \textit{onder}hield, aan\textit{biddlyk Opper}wezen!
\\Gy \textit{duld geens}zins, dat \textit{in} het naa\textit{re} graf
\\Uw heili\textit{ge verderving hebb’ te} vreezen.
\\Gy, \textit{die ons} wilt met \textit{eeuwig heil be}kroonen,
\\Zult my den \textit{weg, het pad des le}vens \textit{too}nen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Daar ons de \textit{glans van uw gezicht ver}heugt,
\\Goed\textit{doende} God! Ver\textit{vuller onzer} beden!
\\Daar \textit{vind de} ziel ver\textit{za}diging \textit{van} vreugd,
\\En over\textit{vloed van reine liefflyk}heden,
\\Die \textit{in uw} hand, eer~’t \textit{licht ooit was ver}rezen,
\\Steeds zyn ge\textit{weest, en eeuwig zul}len \textit{wee}zen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {17} {Psalm 17}

\begin {vers} {1}
’t~Behaage u, \textit{Heer! naar myn ge}bed,
\\Ge\textit{schrei en} goede \textit{zaak te} hooren!
\\Geen \textit{snood be}drog ver\textit{moeit uwe} ooren,
\\Neen, \textit{’t~heeft myn} lippen \textit{niet be}smet.
\\Vergun my \textit{dan myn klagt te~ont}vouwen!
\\Laat, \textit{voor uw heilig} aangezicht,
\\Myn \textit{recht gesteld zyn} in het licht;
\\Uw oog de \textit{billykheid aan}schouwen!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gy toetste \textit{my by dag en} nacht,
\\Gy \textit{vond my} trouw, in \textit{vreugde of} smarte;
\\De \textit{mond sprak} steeds de \textit{taal van~’t} harte,
\\Door \textit{beiden} is hun \textit{pligt be}tracht,
\\Wat ook de \textit{zondaar aan moog’} vangen,
\\Ik \textit{heb voor zyn af}schuwlyk pad,
\\Een’ \textit{haat, een’ afkeer} opgevat;
\\Ik gruw van \textit{zyn verkeerde} gangen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ik zet myn \textit{treden in uw} spoor,
\\Op\textit{dat myn} voet niet \textit{uit zou} glyden:
\\Wil \textit{my voor} struike\textit{len be}vryden,
\\En \textit{gaa my} met uw \textit{heillicht} vóór!
\\Ik zend myn \textit{smeeken naar den} hoogen,
\\Om\textit{dat ge,~ô God! my} altoos red;
\\Leen \textit{dan uw oor aan} myn gebed;
\\Myn reden \textit{maake uw hart be}wogen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maak uwe \textit{weldaên wonder}baar!
\\Gy, \textit{die uw} kindren \textit{wilt be}hoeden
\\Voor \textit{’s~vyands} magt en \textit{vreeslyk} woeden,
\\En \textit{hen be}schermt in~’t \textit{grootst’ ge}vaar!
\\Wil my uw’ \textit{bystand niet ont}trekken!
\\Be\textit{waar me,~als d’appel} van het oog!
\\Be\textit{waak my uit uw} hemelboog,
\\En wil my \textit{met uw vleuglen} dekken!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Zo zoeken \textit{my vergeefs, ô} God!
\\De \textit{boozen,} die my \textit{fier om}ringen,
\\Myn \textit{haaters,} die my \textit{stout be}springen,
\\En \textit{juichen} om myn \textit{nadrend} lot.
\\Men ziet hunn’ \textit{buik door weelde} zwellen:
\\Hun \textit{hart is vol van} hovaardy:
\\Hun \textit{list en magt om}singlen my,
\\Om, onver\textit{hoeds, my neêr te} vellen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hun leidsman \textit{schynt een leeuw, die} stil
\\Te \textit{loeren} ligt in \textit{donkre} holen,
\\En \textit{voor zyn’} prooi zich \textit{houd ver}scholen,
\\Tot \textit{hy hem} aangrypt \textit{naar zyn’} wil.
\\Voorkom den \textit{wensch der godde}loozen!
\\Be\textit{vry me,~ô God! Vel} hen ter neêr
\\Met \textit{uw ontzagchlyk} wraakgeweer,
\\En red my \textit{van~’t geweld der} boozen!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Red my van \textit{hen, die, u ten} spot,
\\Het \textit{aardsch’ ver}maak hun \textit{heilgoed} achten;
\\Geen \textit{loon of} straf na~’t \textit{leven} wachten;
\\Hunn’ \textit{buik slechts} houden \textit{voor hunn’} God!
\\Men ziet, wan\textit{neer zy ’t~leven} derven,
\\Hun \textit{dartel kroost, hun} nageslacht,
\\Door \textit{hen in wellust} opgebragt,
\\Hunn’ ondeugd \textit{met hun schatten} erven.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maar, (bly voor\textit{üitzicht dat my} streelt!)
\\Wan\textit{neer uw} stem my \textit{doet ont}waaken,
\\Zal \textit{ik, myn} God! tot \textit{u ge}naaken;
\\Ver\textit{zadigd} worden \textit{met uw} beeld.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {18} {Psalm 18}

\begin {voorzang}
Ik zal den \textit{Heer, myn sterkte, teêr be}minnen.
\\’k~Be\textit{trouw op} hem: zyn \textit{hulp doet my ver}winnen,
\\Hy \textit{is myn} rots, myn \textit{schild, myn heil-al}léén;
\\Myn \textit{toever}laat, myn \textit{burgt in tegen}heên.
\end {voorzang}

\begin {vers} {1}
Ik was om\textit{ringd van doodsche~en helsche} banden:
\\’k~Ver\textit{viel ge}wis in \textit{’s~vyands wreede} handen.
\\Ik \textit{was ver}schrikt; zyn \textit{goddelooze} stoet
\\Kwam \textit{op my} af, ge\textit{lyk een water}vloed.
\\’k~Wierd \textit{met den} dood ge\textit{dreigd van alle} zyden;
\\Be\textit{laagd, ver}volgd door \textit{hen die my be}nyden:
\\Toen \textit{riep ik} God, dien \textit{ik myn’ lofzang} wy’,
\\Om \textit{bystand} aan; en \textit{hy verloste} my.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wanneer ik \textit{door benaauwdheid wierd be}streden,
\\Heb \textit{ik ter}stond myn’ \textit{God om hulp ge}beden.
\\Hy \textit{hoorde} straks, uit \textit{zyn paleis, myn} stem,
\\En \textit{myn ge}roep rees \textit{op en kwam tot} hem.
\\Toen \textit{daver}de het \textit{aardryk voor zyne} oogen:
\\De \textit{diepe} grond der \textit{bergen wierd be}wogen:
\\’t~Beefde \textit{alles,} met ver\textit{schrikking aange}daan,
\\Om \textit{’s~Hoogsten} toorn, wien \textit{niemand kan ont}gaan.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy was als \textit{in een’ dikken rook be}sloten:
\\Een \textit{stroom van} vuur, uit \textit{zynen mond ge}vloten,
\\Ver\textit{teerde} ’t~all’, als \textit{koolen, in zyn} vaart:
\\De \textit{duister}nis was \textit{onder hem ge}schaard.
\\Hy \textit{boog het} zwerk: men \textit{zag den Heer ver}schynen:
\\Hy \textit{wierd ge}schraagd door \textit{zuivre Cheru}bynen:
\\Hy \textit{voer, hy} vloog met \textit{een gezwinde} vlugt,
\\Op \textit{vleuge}len des \textit{winds, door~’t ruim der} lucht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
De duister\textit{nis, die God alöm be}dekte,
\\En \textit{hem een} tent van \textit{waterwolken} strekte,
\\Moest \textit{voor zyn’} glans be\textit{zwyken, en ver}dween:
\\De \textit{hagel,} ’t~vuur brak \textit{door de wolken} heen,
\\De \textit{Heer, wiens} troon ge\textit{vest is in den} hoogen,
\\Gaf \textit{toen een} blyk van \textit{zyn geducht ver}mogen:
\\De \textit{donder} maakte een \textit{schrikkelyk ge}luid:
\\Hy \textit{zond, ver}toornd, zyn \textit{gloênde pylen} uit.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Myn vyand \textit{wierd door slag op slag ver}dreven,
\\En \textit{straal op} straal van \textit{bliksem deed hem} beeven.
\\Niets \textit{kon, ô} Heer! uw \textit{gramschap weêrstand} biên:
\\De \textit{diepe} kolk der \textit{waatren wierd ge}zien:
\\De \textit{wind uws} toorns ont\textit{dekte ’s~aardryks} gronden.
\\Toen \textit{hebt ge,~ô} God! uw \textit{hulp my toege}zonden.
\\Gy \textit{reikte} my, uit \textit{’s~hemels trans, de} hand,
\\Die \textit{me~uit den} vloed ver\textit{hief en stelde op~’t} strand.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De Heer heeft \textit{my verlost van ’s~vyands} laagen,
\\En \textit{de~over}magt myns \textit{haaters afge}slagen.
\\Zy \textit{kwamen} in myn’ \textit{rampspoed op my} af,
\\Maar \textit{God was} my een \textit{schild, een steun, een} staf.
\\Hy \textit{voerde} my in~’t \textit{ruim, door zyn ver}mogen:
\\De~Al\textit{goedheid} zag my \textit{aan met gunstige} oogen;
\\Die \textit{my ver}gold naar \textit{myn gerechtig}heid,
\\En \textit{naar myn} trouw be\textit{looning heeft be}reid.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ik heb al\textit{toos gewandeld op zyn} wegen;
\\Ik \textit{week nooit} af; ’k~was \textit{nooit tot kwaad ge}negen.
\\Zyn \textit{rechten} zyn een \textit{heldre baak voor} my;
\\’k~Heb \textit{nooit zyn} wet ge\textit{worpen aan een’} zy’.
\\’k~Heb \textit{my ge}wacht voor \textit{ongerechtig}heden.
\\Ik \textit{heb op}recht des \textit{Hoogsten naam be}leden;
\\Die \textit{my ver}gold naar \textit{myn gerechtig}heid,
\\En \textit{naar myn} trouw be\textit{looning heeft be}reid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
God toont zyn \textit{gunst aan zachtgeäarde} zielen;
\\Zyn \textit{liefde aan} hen, die \textit{nooit van~’t recht ver}vielen;
\\Zyn \textit{trouw aan} hen, die \textit{rein zyn van ge}moed,
\\Maar \textit{zynen} toorn aan~’t \textit{hart dat valschheid} voed.
\\’t~Be\textit{drukte} Volk ver\textit{lost hy van de} boozen;
\\Maar \textit{hy ver}neêrt den \textit{trots der godde}loozen.
\\Uw \textit{gunst, ô} God! ver\textit{klaart myn zwak ge}zicht.
\\Myn \textit{duister}nis ver\textit{keert ge~in~’t heilrykst’} licht.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Met uwe \textit{hulp zal ik een heir trot}seeren;
\\Geen \textit{hooge} muur zal \textit{my te rugg’ doen} keeren.
\\Geen \textit{leed weêr}vaart hem, \textit{die uw wegen} houd:
\\Uw \textit{reden} zyn door\textit{louterd als het} goud.
\\Hy, \textit{die al}toos be\textit{trouwt op uwe ont}ferming,
\\Vind \textit{onder~’t} schild van \textit{uwe gunst be}scherming.
\\Want \textit{wie is} God? gy, \textit{Heer! en anders} geen.
\\Wie \textit{is een} rots, dan \textit{gy, ô God! al}léén?
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Myn sterkte, ô \textit{God! heb ik van u ver}kregen.
\\Gy \textit{hebt me~al}toos ge\textit{leid in all’ myn} wegen;
\\My \textit{vlug ge}maakt als \textit{hinden op~’t ge}bergt’;
\\Den \textit{stryd ge}leerd, als \textit{my myn vyand} tergt.
\\Ik \textit{breek een} boog; niets \textit{kan myn kracht weêr}streeven:
\\Ook \textit{hebt ge} my den \textit{schild uws heils ge}geeven.
\\Uw \textit{rechte}hand heeft \textit{me~ondersteund, be}waakt;
\\Uw \textit{goedheid} heeft al\textit{léén my groot ge}maakt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Gy stutte al\textit{toos myn wankelende} schreden:
\\Gy \textit{deed me,~ô} Heer! een’ \textit{ruimen weg be}treeden.
\\’k~Heb \textit{in de} vlucht myn’ \textit{vyand nage}jaagd:
\\Ik \textit{trof hen} aan, wier \textit{haat my steeds be}laagt.
\\Ik \textit{keerde} niet van \textit{die vervolging} weder,
\\Voor\textit{dat ik} hen ver\textit{sloeg: zy vielen} neder;
\\’k~Door\textit{stak hen} ’t~hart; ’k~ver\textit{won hen alte}maal:
\\Niet \textit{één van} hen, niet \textit{één ontkwam myn} staal.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
ô God des \textit{stryds! gy schraagde my in~’t} stryden.
\\Gy \textit{veldde} hen ter \textit{neêr, die my be}nyden.
\\’k~Mogt \textit{op den} nek van \textit{all’ myn haatren} treên:
\\’k~Heb \textit{hen ver}nield door \textit{uwe hulp-al}léén.
\\Zy \textit{riepen;} maar zy \textit{vonden geen be}scherming:
\\Zy \textit{smeekten} u ver\textit{geefs om uwe ont}ferming.
\\Toen \textit{wierden} zy ver\textit{gruisd als stof en} slyk;
\\Toen \textit{wierden} zy de \textit{stuivende asch’ ge}lyk.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Gy deed voor \textit{my den twist der Volken} enden:
\\Gy \textit{stelde} my tot \textit{hoofd van vreemde} benden.
\\De \textit{Volken,} die~’k niet \textit{kende in~’t Heiden}dom,
\\Zyn \textit{in myn’} dienst ge\textit{treeden van al}öm.
\\Zy \textit{hebben} my ge\textit{hoorzaamheid ge}zworen,
\\Zo\textit{dra myn} zege~en \textit{magt hen kwam ter} ooren:
\\Elk \textit{kwam, uit} schrik, ge\textit{veinsd my hulde} biên:
\\Elk, \textit{in zyn’} wal, moest \textit{siddrend’ my ont}zien.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
De Heere \textit{leeft: geloofd zy zyn ver}mogen!
\\Ik \textit{zal myn} rots, den \textit{God myns heils ver}hoogen;
\\Den \textit{God, die} my myn \textit{wraak volkomen} geeft;
\\Die~’t \textit{Heiden}dom my \textit{onderworpen} heeft;
\\Die \textit{my ver}lost van \textit{allen die my} haaten;
\\Die \textit{my ver}heft, en \textit{groot maakt in myn} staaten;
\\Die~’t \textit{zwaard ver}stompt, tot \textit{myn bederf ge}wet,
\\En \textit{my van~’t} snood ge\textit{weld der boozen} red.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Om zo veel \textit{heils, ô Heer! aan my be}wezen,
\\Word \textit{steeds door} my uw \textit{naam alöm ge}prezen.
\\Ik \textit{zing uw’} lof: ik \textit{roem uw wonder}daên.
\\Uw \textit{David,} uw Ge\textit{zalfde bid u} aan.
\\In \textit{eeuwig}heid wykt \textit{uwe gunstbe}tooning
\\Niet \textit{af van~’t} zaad van \textit{uw’ beminden} Koning.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {19} {Psalm 19}

\begin {vers} {1}
Het \textit{ruime} hemelrond
\\Meld \textit{elk met} vollen mond’
\\Gods \textit{eer en} heerlykheid:
\\’t~Wyd\textit{üitge}strekte vak
\\Van~’t \textit{hooge} sterrendak
\\Ver\textit{toont zyn} wys beleid.
\\Dus \textit{kan ons} dag by dag,
\\Met \textit{eerbied,} met ontzag,
\\Gods \textit{wonderen ver}haalen;
\\Dus \textit{weet ons} nacht by nacht,
\\Met \textit{schitte}rende pracht,
\\Zyn \textit{wysheid af te} maalen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die \textit{staat zo} hemelsch schoon
\\Voor \textit{aller} oog ten toon,
\\Dat \textit{nergens} spraak, of oord,
\\Of \textit{landschap} is bekend,
\\Zelfs \textit{tot aan} ’s~aardryks end’,
\\Daar \textit{elk haar} stem niet hoort.
\\Haare \textit{even}redigheid
\\Heeft \textit{zich zo} verr’ verspreid,
\\Haar \textit{reednen zyn zo} krachtig,
\\Dat \textit{ze~all’, wat} de~aard’ bewoont,
\\Het \textit{merk eens} Scheppers toont,
\\Zo \textit{gunstryk als al}magtig.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God \textit{heeft de} bron van~’t licht,
\\De \textit{Zon een} tent gesticht,
\\Van\textit{waar ze,~in} moed en pracht,
\\Een’ \textit{Bruide}gom gelykt,
\\Die \textit{uit zyn} slaapzaal wykt,
\\Als \textit{hem de} feestrei wacht.
\\Ze~is \textit{vrolyk} als een Held,
\\Die \textit{in~’t be}stemde veld
\\Den \textit{loopprys hoopt te} stryken:
\\Zy \textit{heeft haar’} zwaai en spoor
\\Den \textit{gantschen} hemel dóór:
\\Niets \textit{kan haar’ gloed ont}wyken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Des \textit{Heeren} wet nochtans
\\Praalt \textit{met vol}maakter glans,
\\De\textit{wyl zy} ’t~hart bekeert:
\\Zy \textit{is~’t, die,} vast gestaafd,
\\Elks \textit{woest ge}drag beschaaft;
\\Den \textit{dwaazen} wysheid leert.
\\All’, \textit{wat ons} de~Almagt zegt,
\\Ver\textit{toont ons} ’t~heiligst recht.
\\Zou \textit{God iets kwaads ge}doogen?
\\Zyn \textit{wil, die~’t} hart verheugt,
\\Eischt \textit{zuiver}heid en deugd,
\\Ver\textit{lichtende aller} oogen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wie \textit{God in} ootmoed vreest,
\\Be\textit{reid zich} naar den geest
\\Een \textit{heil dat} nooit vergaat.
\\Zyn \textit{dierbre} leer verspreid
\\Een’ \textit{straal van} billykheid,
\\Daar \textit{ze~all’ on}waarheid haat.
\\Ze~is~’t \textit{menschdom} meerder waard
\\Dan~’t \textit{fynste} goud op aard’:
\\Niets \textit{kan haar’ glans ver}dooven:
\\Zy \textit{streeft in} heilzaam zoet,
\\Tot \textit{streeling} van~’t gemoed,
\\Den \textit{honig verr’ te} boven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dus \textit{kryg ik} van myn’ pligt,
\\ô \textit{God! een} klaar bericht.
\\Wat \textit{is myn} heilstand schoon!
\\Hy, \textit{die op} u vertrouwt,
\\Uw \textit{wetten} onderhoud,
\\Ver\textit{wacht een} heerlyk loon.
\\Maar \textit{ach! hoe} menigmaal
\\Be\textit{speur ik} dat ik dwaal,
\\Aan~’t \textit{aardsch’ te vast ver}bonden!
\\ô \textit{Bron van~’t} hoogste goed!
\\Wasch, \textit{reinig} myn gemoed
\\Van \textit{die verborgen} zonden!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Be\textit{scherm uw’} dienstknecht, Heer!
\\Op\textit{dat hy} van zich weer’
\\All’ \textit{ydle} hovaardy.
\\Zo \textit{gy my} gade slaat,
\\Dan \textit{heeft een} grooter kwaad
\\Geen’ \textit{invloed} ooit op my.
\\Myn \textit{God! myn} Rots! myn Licht!
\\Neem \textit{all’ wat} ik verricht,
\\Myn \textit{woorden, myn ge}dachten,
\\In \textit{welbe}haagen aan!
\\Ge\textit{lei me~op} ’s~levens baan!
\\’k~Blyf \textit{op uw’ bystand} wachten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {20} {Psalm 20}

\begin {vers} {1}
ô \textit{Vorst! de Heer der le}ger\textit{schaaren}
\\\textit{Verhoore u in den} dag
\\Van \textit{druk, benaauwdheid en ge}vaa\textit{ren;}
\\\textit{Behoede u in den} slag!
\\Dat \textit{Jacobs God zyn’ naam ont}dekke;
\\Zyn’ \textit{naam, dien wy be}lyden!
\\Dat \textit{deeze u tot verhooging} strekke,
\\En \textit{schootvry stelle in~’t} stryden!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’t~Be\textit{haag’ hem u zyn hulp} te \textit{zenden}
\\\textit{Uit Priester Arons} hut,
\\Ter\textit{wyl zyn kracht uw dappre} ben\textit{den}
\\\textit{Uit Sion onder}stutt’!
\\Hy \textit{denke aan~’t reukwerk, in uw} smarte,
\\En \textit{zie op~’t offer}slachten!
\\Hy \textit{geeve u, naar~’t godvruchtig} harte,
\\Wat \textit{gy moogt wenschlyk} achten!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wy \textit{zullen met u tri}om\textit{feeren,}
\\\textit{En, juichend’, vaan by} vaan
\\Op\textit{heffen in den naam des} Hee\textit{ren:}
\\\textit{Dan word uw wensch vol}daan.
\\Nu \textit{weet ik dat de Heer zyn’} Koning
\\Zal \textit{redden en ver}hooren.
\\U \textit{zy uit Sions heilge} wooning
\\Dit \textit{heil met magt be}schoren!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dees \textit{moog’ van legerwa}gens \textit{melden!}
\\\textit{Die stoffe op ruiter}kracht!
\\Al \textit{de~eer en roem van onze} hel\textit{den}
\\\textit{Zy Gode toege}bragt!
\\Hy \textit{doet der trotschen heiren} beeven.
\\Zy \textit{kromden zich; wy} reezen:
\\Zy \textit{vielen; wy zyn opge}heven:
\\Dies \textit{zy Gods naam ge}prezen!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Be\textit{hou, in spyt van ’s~vy}ands \textit{benden,}
\\\textit{Uw Koning! hoor, ô} Heer!
\\Ver\textit{hoor ons, als we~ons tot u} wen\textit{den!}
\\\textit{Opdat uw Volk u} eer’.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {21} {Psalm 21}

\begin {vers} {1}
De \textit{Koning} is, ô \textit{Heer! ver}blyd
\\Dat \textit{gy, door uwe} sterkte,
\\Die \textit{zyn geluk be}werkte,
\\Hem \textit{hebt be}veiligd \textit{en be}vryd.
\\Uw \textit{heil, dat} hy thans smaakt,
\\Heeft \textit{zyne} vreugd volmaakt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{wensch van} zyn ver\textit{langend} hart
\\Wilt \textit{gy niet weder}streeven;
\\Gy \textit{hebt hem dien ge}geeven,
\\En \textit{redde} hem uit \textit{leed en} smart,
\\Gy \textit{hebt op} zyn gebed
\\Ge\textit{nadi}glyk gelet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy \textit{komt hem} vóór met \textit{over}vloed.
\\Door \textit{uwe zege}ningen
\\Ziet \textit{hy zich blyde om}ringen.
\\Gy \textit{zet hem,} door uw \textit{hand be}hoed,
\\De \textit{kroon, aan} hem beloofd,
\\Een \textit{kroon van} goud op~’t hoofd.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy \textit{heeft u} zyn be\textit{geerte ont}dekt;
\\Hy \textit{bad, in doodsge}vaaren,
\\Dat \textit{gy hem wilde} spaaren;
\\Gy \textit{hebt zyn} dagen \textit{uitge}rekt,
\\Hem \textit{tot in} eeuwigheid
\\Het \textit{leven} toegezeid.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Deeze \textit{eer, hem} door uw \textit{heil ver}gund,
\\Streeft \textit{elks begrip te} boven,
\\Daar \textit{hy, by andre} hoven,
\\In \textit{majes}teit heeft \textit{uitge}munt.
\\Die \textit{heerlyk}heid en magt
\\Hebt \textit{gy hem} toegebragt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy \textit{looft u,} in de \textit{ziel ver}heugd.
\\Uwe \textit{almagt, hem ge}negen,
\\Stelt \textit{eeuwig hem ten} zegen.
\\Gy \textit{schenkt zyn} hart ge\textit{wenschte} vreugd.
\\Uw \textit{vriendlyk} aangezicht
\\Om\textit{straalt hem} met uw licht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De \textit{Vorst ver}trouwt op \textit{uw be}leid,
\\Op \textit{u, die door uw} sterkte
\\Al \textit{zyn geluk be}werkte.
\\Door \textit{’s~Hoogsten} goeder\textit{tieren}heid
\\Tart \textit{hy het} grootst’ gevaar,
\\En \textit{staat on}wankelbaar.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Uw \textit{haaters} duchten, \textit{Heer! uw} hand.
\\Wat \textit{ze~ook zich onder}winden,
\\Uw \textit{hand zal straks hen} vinden.
\\Gy \textit{zult, wan}neer uw \textit{toorn ont}brand,
\\Hen \textit{in één} oogenblik
\\Doen \textit{sidde}ren van schrik.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Gy \textit{zult, in} gramschap \textit{neêrge}daald,
\\Hen \textit{stellen als een} oven.
\\Niets \textit{zal dan~’t vuur ver}dooven
\\Dat \textit{van uw} toornig \textit{aanschyn} straalt,
\\Gy \textit{zult den} wreevlen stoet:
\\Ver\textit{teeren} door dien gloed.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hun \textit{vrucht, hier} gloei en \textit{bloei on}waard,
\\Zult \textit{gy van de~aard’ ver}delgen;
\\Men \textit{zie noch stam noch} telgen
\\Door \textit{uw recht}vaardig\textit{heid ge}spaard!
\\Nooit \textit{werde aan} hen gedacht
\\By~’t \textit{mensche}lyk geslacht!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Want \textit{zy be}stonden, \textit{stout en} wreed,
\\Met \textit{gruwelyke} handen,
\\U \textit{schendig aan te} randen,
\\En \textit{hebben} list op \textit{list ge}smeed.
\\Doch \textit{wat de} boosheid werkt,
\\Zy \textit{word door} u beperkt.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Gy \textit{zult, daar} ge~in uw \textit{vierschaar} zit,
\\Den \textit{taaijen boog eens} spannen,
\\En \textit{hen van de~aard’ ver}bannen,
\\Gy \textit{zult hen} stellen \textit{tot een} wit,
\\Hen \textit{treffen} met uw’ schicht
\\In~’t \textit{eerloos} aangezicht.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ver\textit{hoog uw} heerschap\textit{py, ô} Heer!
\\En \textit{toon al de~aard’ uw} sterkte,
\\Die \textit{voor ons wondren} werkte!
\\Zo \textit{geeve uw} Volk u \textit{eeuwige} eer!
\\Zo \textit{looven} wy eerlang
\\Uw \textit{magt met} psalmgezang!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {22} {Psalm 22}

\begin {vers} {1}
Myn God! myn \textit{God! waarom ver}laat gy my?
\\Gy \textit{wend u} af, in~’t \textit{onheil} dat ik ly’;
\\Ik \textit{brul door smarte; en gy, myn} God! en gy
\\Ver\textit{ächt myn} smeeken.
\\Ach! \textit{zult gy} nooit myn \textit{heilzon aan doen} breeken?
\\Ik \textit{roep des} daags, by\textit{na van rouw be}zweken:
\\Myn \textit{God! myn God! aanschouw de traanen}beeken,
\\Die ik vergiet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Vergeefs, he\textit{laas! vergeefs; gy} antwoord niet.
\\De \textit{nacht geeft} my geen \textit{rust, in} myn verdriet.
\\ô \textit{Heilige! wien Isrel} hulde bied,
\\Met \textit{lofge}zangen!
\\Hoe \textit{heeft u} ’t~hart der \textit{vadren aange}hangen!
\\’t~Ver\textit{trouwde op} u, als \textit{de~angst hen had be}vangen,
\\En \textit{uwe gunst voldeed aan hun ver}langen,
\\In alle smart.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zy zochten \textit{u, als~’t leed hen} hield benard.
\\Gy \textit{waart de} hoop van \textit{hun be}kommerd hart,
\\En \textit{redde hen, hoe sterk in} druk verward,
\\Uit \textit{hunn’ e}lenden.
\\Maar \textit{ik, ver}ächt van \textit{vreemden en be}kenden,
\\Een \textit{worm, geen} mensch, wien \textit{alle menschen} schenden;
\\Het \textit{guichelspel der schimpgezinde} benden,
\\Ben aller smaad.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Men spot, en \textit{lacht, en schud het} hoofd, en slaat
\\Dees \textit{schimptaal} uit: was \textit{God zyn} toeverlaat,
\\Die \textit{help’ hem nu, indien hy} in der daad
\\God \textit{kan be}haagen!
\\Gy \textit{deed, ô} God! de \textit{zon myns levens} daagen.
\\Gy \textit{bragt me~in~’t} licht, tot \textit{blydschap myner} maagen,
\\U \textit{heb ik myn vertrouwen opge}draagen,
\\Van de~eerste jeugd.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gy leidde \textit{my in~’t voetspoor} van de deugd.
\\Aan \textit{’s~moeders} borst was \textit{reeds uw} gunst myn vreugd.
\\Gy \textit{zyt myn God, zelfs vroeger} dan my heugt;
\\Myn \textit{zielbe}trouwen!
\\Myn \textit{Toever}laat! laat \textit{my uw hulp aan}schouwen!
\\De \textit{nood is} zwaar: gy \textit{kunt myn ziel be}houwen:
\\Geen \textit{redder leeft opwien myn hoop kan} bouwen,
\\Dan gy-alléén.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De boozen \textit{zyn als varren} op de been:
\\Als \textit{stieren,} die in~’t \textit{wildryk} Bazan treên,
\\Om\textit{ringen zy, in spyt van} myn geween,
\\My \textit{als by} hoopen.
\\Hun \textit{woede} spart den \textit{wreeden muil reeds} open,
\\Ge\textit{lyk een} leeuw, die \textit{brullende aan komt} loopen,
\\Als \textit{hem, om stryd, gebrek en schenzucht} noopen.
\\Ik schiet te kort.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Myn krachten \textit{zyn als water} uitgestort.
\\Myn \textit{levens}bloei is \textit{als een} bloem verdord.
\\Ik \textit{moet, zo my geen hulp ge}geeven word,
\\Ten \textit{grave} daalen.
\\Myn \textit{beendren} zyn ge\textit{scheiden door myn} kwaalen:
\\’t~Hart \textit{smelt, als} wasch voor \textit{gloênde zonne}straalen:
\\Myn \textit{ingewand kan naauwlyks adem}haalen,
\\En derft zyn magt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Een potscherf \textit{is niet drooger} dan myn kracht.
\\Myn \textit{dorre} tong is \textit{door myn’} druk versmacht,
\\En \textit{kleeft aan myn gehemelte,} in myn’ klagt:
\\Ik \textit{sterf door~’t} lyden:
\\Uw \textit{hand schynt} my aan~’t \textit{stof des doods te} wyden:
\\Ik \textit{zie een} rot van \textit{honden my be}stryden:
\\Ik \textit{ben omringd door hen, die my be}nyden,
\\Van allen kant.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Hun wreede \textit{haat doorgraaft my} voet en hand:
\\’t~Ont\textit{bloot ge}beente is \textit{telbaar} in dien stand.
\\Ze~aan\textit{schouwen my, daar~’t hart van} woede brand,
\\Met \textit{vlammende} oogen.
\\Myn \textit{kleedren,} my al \textit{schimpende uitge}togen,
\\Zyn \textit{de~eerste} prooi, waar\textit{öp zy zich ver}hoogen;
\\Zy \textit{deelen die, en looten, onbe}wogen,
\\Om myn gewaad.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Maar gy, myn \textit{God! myn Burgt! myn} Toeverlaat!
\\Wees, \textit{wees niet} verre; ach! \textit{red me~uit} deezen staat,
\\Eer~’t \textit{blinkend zwaard zich in myn} bloed verzaad’,
\\Door \textit{duizend} wonden!
\\Myn \textit{stille} ziel blyft \textit{op uw trouw zich} gronden.
\\Ach! \textit{help me,~ô} God! eer \textit{ik door wreede} honden
\\En \textit{door den muil der leeuwen word’ ver}slonden,
\\En neêrgeveld!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Bevry my \textit{van des eenhoorns} woest geweld,
\\Op\textit{dat myn} mond al\textit{öm uw} grootheid meld’,
\\En \textit{dus uw lof den broedren} zy verteld,
\\By \textit{uwe al}taaren!
\\ô \textit{Gy, Gods} Volk! gy \textit{deugdgezinde} schaaren!
\\Ver\textit{heft den} Heer; looft \textit{hem met stem en} snaaren,
\\Die \textit{Jacobs kroost en Isrels zaad wil} spaaren
\\Door zyne magt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Hy heeft den \textit{druk des lyders} niet verächt:
\\Hy \textit{wendde} zich ge\textit{nadig} tot zyn klagt.
\\Hy \textit{hoort naar hem, die op zyn} goedheid wacht,
\\Met \textit{gunstige} ooren.
\\Myn \textit{God, ik} zal al \textit{de~aard’ uw’ lof doen} hooren,
\\En \textit{voor al~’t} Volk, in \textit{uwe tempel}chooren,
\\Be\textit{taalen ’t~geen myn trouw u heeft ge}zwooren,
\\In myn verdriet.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Zachtmoedig \textit{Volk, dat naauwlyks} brood geniet!
\\Gy \textit{zult den} Heer ver\textit{heffen} in uw lied:
\\Wan\textit{neer ge~u door zyn gunst ver}zadigd ziet,
\\Zult \textit{gy hem} eeren.
\\Uw \textit{blyde} ziel zal \textit{eeuwig triom}feeren,
\\Ja \textit{Volk by} Volk uw’ \textit{heilstand hoog waar}deeren,
\\En \textit{knielend, zich tot Isrels God be}keeren,
\\Van ’s~aardryks end’.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Dan word Gods \textit{magt aan~’t Heiden}dom bekend,
\\Aan~’t \textit{Heiden}dom, dat \textit{hem zyne} offers zend,
\\Hem \textit{hulde bied, die~’t roer der} waereld wend
\\Naar \textit{zyn be}haagen
\\Ver\textit{zadig}den en \textit{die door honger} klaagen,
\\Zelfs \textit{die den} last van~’t \textit{leven naauw’ kan} draagen,
\\Elk \textit{zal, om stryd, van Isrels God ge}waagen,
\\Die~’t all’ behoed.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Zelfs zal hun \textit{zaad, met een ver}heugd gemoed,
\\Zich \textit{heili}gen, en \textit{vallen} God te voet.
\\My \textit{dunkt ik zie een’ talle}loozen stoet
\\Tot \textit{hen ver}gaêren:
\\Hun \textit{blyde} ziel zal \textit{met hun stem zich} paaren,
\\Waar \textit{ze,~opge}teld, zich \textit{voor Gods Volk ver}klaaren,
\\En \textit{’s~Hoogsten gunst en goedheid open}baaren
\\Aan~’t nageslacht.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Dat heilig \textit{zaad, eerlang in~’t} licht gebragt,
\\Zal, \textit{steeds be}schermd door \textit{de~alziende} Oppermagt,
\\God \textit{hulde doen, daar~’t op zyn’} zegen wacht,
\\By \textit{zyne al}taaren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {23} {Psalm 23}

\begin {vers} {1}
De \textit{God des} heils wil \textit{my een’ herder} weezen.
\\’k~Heb geen gebrek, ’k~heb \textit{geen gevaar te} vreezen.
\\Hy \textit{zal myn} ziel in \textit{lieffelyke} wei\textit{den,}
\\\textit{Langs~’t vloeijend} spoor der \textit{zachte beeken} leiden.
\\Hy \textit{sterkt myn} hart, hoe \textit{zeer door angst be}laaden.
\\Zyn’ \textit{naam ter} eer’, wyst \textit{hy my rechte} paden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
My \textit{zal geen} vrees ont\textit{zetten of doen} dwaalen,
\\Al moest ik treên in \textit{de~eeuwigduistre} dalen
\\Des \textit{doods, zyn} staf, zyn \textit{stok zal my be}hoe\textit{den:}
\\\textit{Hy blyft my} by in \textit{alle tegen}spoeden:
\\Hy \textit{troost myn} ziel, en \textit{richt door zyn ver}mogen
\\Myn \textit{tafel} aan voor \textit{myner haatren} oogen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{zal myn} hoofd met \textit{olie mild be}sproeijen,
\\En doen van wyn myn’ \textit{beker over}vloeijen.
\\Het \textit{zalig} heil, my \textit{door zyn gunst ge}gee\textit{ven,}
\\\textit{Verlaat my} niet ge\textit{duurende al myn} leven;
\\Op\textit{dat myn} ziel in~’t \textit{heilig huis des} Heeren
\\Een \textit{lange} reeks van \textit{dagen blyv’ ver}keeren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {24} {Psalm 24}

\begin {vers} {1}
Al de~aard’ en al\textit{les wat} zy geeft,
\\Met \textit{all’, wat zich beweegt en} leeft,
\\Zyn \textit{’t~wettig eigendom des} Heeren.
\\Hy \textit{heeft ze~in} haa\textit{ren och}tendstond
\\Op \textit{ongemeeten} zeên gegrond,
\\Door\textit{sneden met rivier en} meiren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wie stygt ten stei\textit{len Gods}berg op?
\\Wie \textit{zal, wie zal zyn’ hoogen} top
\\Voor~’t \textit{oog van Sions God be}treeden?
\\De \textit{man, die,} rein \textit{van hart} en hand,
\\Zich \textit{niet aan ydel}heid verpand;
\\Geen \textit{lust vind in bedrieglyke} eeden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Die zal, door ’s~Hee\textit{ren gunst} geleid,
\\En \textit{zegen en gerechtig}heid
\\Van \textit{God, den God zyns heils ont}fangen
\\Dus \textit{is~’t dat} Ja\textit{cobs na}geslacht,
\\’t~Welk \textit{’s~Hoogsten wil en} wet betracht,
\\Hem \textit{zoekt met uitgestrekt ver}langen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
ô Poorten! heft \textit{uw hoofd} omhoog!
\\Gy \textit{sterke deuren! rekt uw} boog,
\\Op\textit{dat de Koning in moog’} ryden!
\\Wie \textit{is die} Vorst, \textit{zo groot} in eer?
\\’t~Is \textit{God, de~almagtige} Opperheer;
\\’t~Is \textit{God, geweldig in het} stryden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
ô Poorten! heft \textit{uw hoofd} omhoog!
\\Gy \textit{sterke deuren! rekt uw’} boog,
\\Op\textit{dat ge~uw’ Koning moogt ont}fangen.
\\Wie \textit{is die} Vorst, \textit{zo groot} in kracht?
\\’t~Is \textit{’t~Hoofd van ’s~hemels} legermagt,
\\Van \textit{elk begroet met lofge}zangen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {25} {Psalm 25}

\begin {vers} {1}
’k~Hef \textit{myn ziel op} tot \textit{den} Heere.
\\Ik ver\textit{trouw op} u, myn God!
\\Dat \textit{geen schaamte} my \textit{ver}neêre!
\\Dat geen \textit{vyand} my bespott’!
\\Schande \textit{volgt hem geenszins} na,
\\Die \textit{hier} poogt \textit{met u te} wandlen:
\\Maar zy \textit{treft hen vroeg of} spaê,
\\Die met \textit{opzet trouwloos} handlen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Heer! \textit{leer my uw} we\textit{gen} kennen:
\\Doe my, \textit{nimmer} voortgaans moê,
\\Aan \textit{uw pad myn’} voet \textit{ge}wennen:
\\Dat uw \textit{waarheid} my behoê!
\\Laat my \textit{niet, gelyk ik} plag,
\\Struik\textit{len} door \textit{verkeerde} gangen!
\\God myns \textit{heils! den gantschen} dag
\\Wacht ik \textit{u met sterk ver}langen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dat \textit{uw gunst tot} my \textit{zich} wende!
\\Denk aan \textit{uw barm}hartigheid;
\\Want \textit{zy kent be}gin \textit{noch} ende;
\\Ze~is door~’t \textit{gantsch heel}äl verspreid.
\\Schoon myn \textit{jeugd u heeft mis}daan,
\\Denk \textit{niet} hoe \textit{myn zonde~u} griefde!
\\Neen, zie \textit{my genadig} aan
\\Om uwe \textit{eindelooze} liefde!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
On\textit{ze Heer is} wel \textit{recht}vaardig,
\\Maar hy \textit{blyft on}ëindig goed;
\\Toont \textit{den zondaar,} hoe \textit{on}waardig,
\\Werwaarts \textit{hy zich} wenden moet.
\\Wie zacht\textit{moedig luistren} wil,
\\Zal \textit{zyn} recht \textit{met blydschap} eeren,
\\Wie zacht\textit{moedig is en} stil,
\\Zal hy \textit{all’ zyn wegen} leeren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Goe\textit{dertieren}heid \textit{en} waarheid
\\Effnen \textit{Gods ge}wyde paên
\\Voor \textit{de menschen,} die \textit{de} klaarheid
\\Van zyn \textit{woorden} niet versmaên.
\\Ben ik \textit{dikwils, tot myn’} blaam,
\\Van \textit{het} rech\textit{te spoor ge}treeden;
\\Heer, ver\textit{geef my, om uw’} naam,
\\All’ myne \textit{ongerechtig}heden!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wie \textit{hy zy, die} in \textit{dit} leven
\\Vuurig \textit{wenscht tot} God te gaan,
\\God \textit{zal hem te} ken\textit{nen} geeven
\\Welk een \textit{spoor hy} in moet slaan.
\\Zulk een \textit{mensch, des Heeren} lust,
\\Zal \textit{hier,} door \textit{zyn’ God te} vreezen,
\\Vrolyk \textit{ingaan in de} rust,
\\En zyn \textit{kroost gezegend} weezen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Voor \textit{de vroomen,} die \textit{u} eeren,
\\Heer! is \textit{uw ver}borgenheid.
\\Gy \textit{hebt, om hen} die \textit{te} leeren,
\\Uw ver\textit{bond hen} toegezeid.
\\’k~Sla op \textit{ieder oogen}blik
\\’t~Oog \textit{op} u \textit{in~’t bitter} lyden;
\\En gy \textit{zult my van den} strik,
\\Mynen \textit{voet van~’t net be}vryden.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ik \textit{ben eenzaam} en \textit{e}lendig;
\\Kommer \textit{over}stelpt myn hart;
\\Myn \textit{benaauwdheid} drukt \textit{me~in}wendig;
\\Vlieg ter \textit{hulp! ge}nees myn smart!
\\Menig\textit{werf, ô Heer! hebt} gy
\\Eer\textit{tyds} my \textit{uw hulp ge}boden,
\\Wend u \textit{gunstig thans tot} my,
\\En ver\textit{los my uit myn} nooden!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Zie \textit{myn droeve} te\textit{gen}spoeden,
\\En ver\textit{geef my} al myn schuld!
\\Zie \textit{hoe myne} haa\textit{ters} woeden,
\\Die met \textit{wrevlig} ongeduld
\\Groeijen \textit{in getal en} magt!
\\Haat \textit{doet} hun\textit{nen moed ont}branden;
\\Daar zy, \textit{stout op hunne} kracht,
\\My doen \textit{siddren voor hun} banden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Laat \textit{geen schand’ myn} smart \textit{ver}zwaaren!
\\Red my! \textit{’k~hoop op} u-alléén.
\\Laat \textit{oprechtheid} my \textit{be}waaren;
\\Vroomheid \textit{myne} zy’ bekleên!
\\Gy, ô \textit{God, zo goed als} groot!
\\Zyt \textit{myn} toe\textit{vlugt en ver}wachting.
\\Help uw \textit{Isrel uit zyn’} nood,
\\En be\textit{scherm het voor ver}ächting!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {26} {Psalm 26}

\begin {vers} {1}
Aartsrechter, \textit{doe my} recht!
\\Zie \textit{de~onschuld van uw’} knecht!
\\Ik \textit{wandel} steeds naar \textit{uw ge}bod.
\\Ik \textit{blyf op u be}trouwen;
\\Op \textit{u, myn rotssteen,} bouwen:
\\Ik zal niet \textit{wanklen, groote} God!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Beproef vry, \textit{van om}hoog,
\\Myn \textit{hart, dat voor uw} oog,
\\Al\textit{weetende,} altoos \textit{open} lag!
\\Ver\textit{zoek my! toets myn} krachten!
\\Door\textit{grond all’ myn ge}dachten,
\\En stel myn \textit{oogmerk in den} dag!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Uw goeder\textit{tieren}heid,
\\Die \textit{zich alöm ver}spreid,
\\Is \textit{’t~allen} tyd’ voor \textit{myn ge}zicht.
\\Ik \textit{hou, getrouw van} handel,
\\Daar~’k \textit{in uw waarheid} wandel,
\\Myn schreden \textit{naar uw wet ge}richt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy, die, vol \textit{ydel}heid,
\\Een \textit{spoorloos leven} leid,
\\Blyft \textit{altoos} van my \textit{afge}weerd:
\\Met \textit{huichlaars, die hun} vlekken
\\Schyn\textit{heiliglyk be}dekken,
\\Heeft nooit, ô \textit{God! uw knecht ver}keerd.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Myn hart ver\textit{foeit en} haat
\\De \textit{werkers van het} kwaad,
\\By \textit{wien ik} nooit myn \textit{voeten} zet.
\\Ik \textit{zit by geen god}loozen;
\\’k~Ont\textit{wyk de plaats der} boozen,
\\Zo worde ik \textit{niet door hen be}smet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ik wasch, aan \textit{u ver}pand,
\\In \textit{onschuld myne} hand.
\\Myn \textit{hart springt} in my \textit{op, ô} Heer!
\\Wan\textit{neer ik, met uw} schaaren,
\\Ver\textit{schyn voor uwe al}taaren,
\\En u met \textit{offergaaven} eer.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Daar word uw \textit{lof ver}breid,
\\ô \textit{Oppermajes}teit!
\\Door \textit{my, die} u be\textit{min en} acht;
\\Daar \textit{wensch ik u te} pryzen,
\\Voor \textit{all’ de gunstbe}wyzen,
\\Voor all’ de \textit{wondren uwer} magt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Wat blydschap \textit{smaakt myn} ziel,
\\Wan\textit{neer ik voor u} kniel
\\In~’t \textit{huis, dat} gy u \textit{hebt ge}sticht!
\\Hoe \textit{lief heb ik uw} wooning,
\\De \textit{tent, ô Hemel}koning!
\\Die ge,~u ter \textit{eer’, hebt opge}richt!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Wanneer ge~uw’ \textit{arm ver}heft;
\\Den \textit{snooden zondaar} treft,
\\Wees \textit{gy dan,} Heer! myn \textit{toever}laat!
\\Doe \textit{my met hem niet} sneeven!
\\ô \textit{Neen, behoed myn} leven,
\\Als gy den \textit{man des bloeds ver}slaat!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Doe my niet \textit{meê ver}gaan
\\Met \textit{hen, die u weêr}staan,
\\Wier \textit{hart steeds} schandlyk \textit{misdryf} kweekt,
\\Die \textit{trouw en pligt ver}ächten,
\\En \textit{’t~recht om goud ver}krachten,
\\Als de~onschuld \textit{om bescherming} smeekt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maar ik, ik \textit{ben op}recht.
\\Ver\textit{los dan uwen} knecht
\\Van~’t \textit{onheil} dat hem \textit{sterk ge}naakt!
\\Wil \textit{me~in uw gunst ge}denken;
\\My \textit{uw genade} schenken;
\\Zo word door \textit{u myn heil vol}maakt!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Nu stap ik \textit{rustig} aan:
\\’k~Be\textit{tree een effe} baan.
\\Myn \textit{God ver}hoort me~op \textit{myn ge}bed.
\\Ik \textit{zal met blyde} klanken
\\Hem \textit{in zyn’ tempel} danken,
\\Wanneer zyn \textit{gunst my heeft ge}red.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {27} {Psalm 27}

\begin {vers} {1}
Wat duister\textit{nis, wat rampspoed zou ik} vreezen,
\\Daar God, myn \textit{licht, myn heil, my} trouw bewaart?
\\Hy wil myn \textit{hulp, myns levens schutsheer} weezen,
\\En schenkt my \textit{kracht: wie is~’t, die} my vervaart?
\\Myn \textit{weêrparty, myn vyand,} die, verwoed,
\\My \textit{naderde, om te baaden in myn} bloed,
\\Had \textit{tegen my de tanden} scherp gewet,
\\Doch stiet het \textit{hoofd, en viel, en} wierd verplet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Schoon nu een \textit{heir gewapend aan mogt} trekken,
\\Een felle \textit{kryg straks opstond} tegen my,
\\’t~Zou in myn \textit{hart gewis geen vrees ver}wekken.
\\’k~Vertrouw op \textit{God: zyne almagt} staat my by.
\\’k~Be\textit{geerde een ding, waarom ik} vierig bad,
\\En \textit{zal altoos dat zoeken als myn’} schat:
\\’k~Wensch, \textit{God ten dienst, wel verr’ van~’t} aardsch gedruis,
\\Myn leven \textit{lang, te woonen} in zyn huis.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ik zal, ver\textit{rukt, dan ’s~Heeren lieflyk}heden,
\\In stille \textit{rust, aanschouwen,} dag aan dag:
\\Ja, ’t~heilig \textit{choor zyns tempels inge}treeden,
\\Myn onder\textit{zoek hem wyden} met ontzag.
\\Zyn \textit{gunst versteekt me,~als’ my de} boosheid haat,
\\In \textit{zyne hut; verbergt my tegen} ’t~kwaad;
\\Be\textit{veiligt my, den nood en} dood ten trots,
\\In zyne \textit{tent; verhoogt my} op een rots.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Ik hef ook \textit{nu, wat wreeden my om}ringen,
\\Myn hoofd om\textit{hoog, en zal, met} Israël,
\\In ’s~Heeren \textit{tent, Gods naam ter eere} zingen:
\\Ik offer \textit{hem myn’ zang en} snaarenspel.
\\Ont\textit{trek, ô Heer, die alles} hoort en ziet!
\\Ont\textit{trek uw oor dan aan myn smeekstem} niet!
\\Ver\textit{zacht myn leed, en schenk my} uw genaê!
\\Uw antwoord \textit{trooste en sterk’ my} vroeg en spaê!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Myn hart ge\textit{tuigt dat ge,~uit de hemel}chooren,
\\My toeroept: \textit{kom, en zoek myn} aangezicht!
\\Ik tracht, ô \textit{Heer! uw aanschyn op te} spooren:
\\Verberg het \textit{niet! het is myn} eenig licht.
\\Keer \textit{my niet af in gramschap!} ’k~ben uw knecht,
\\Dien \textit{gy in nood geen’ bystand hebt ont}zegd.
\\Be\textit{geef my niet in myn’ be}naauwden staat,
\\ô God myns \textit{heils! maar blyf myn} toeverlaat!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Verlaaten \textit{van myn’ vader en myn} moeder,
\\Zie~’k op den \textit{Heer: zyn goedheid} neemt my aan.
\\Leer, leer me~uw’ \textit{weg, ô Leidsman, Voogd en} Hoeder!
\\Doe my op~’t \textit{pad van uw ge}boden gaan!
\\Vat, \textit{vat myn hand, daar my de} haat bespied,
\\Die \textit{op myn treên met nydige oogen} ziet;
\\Myn’ \textit{val bedoelt; my valsche}lyk beticht;
\\My wrevlig \textit{schend, en hoont in~’t} aangezicht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Zo ik, wel\textit{ëer, in~’t prangen myner} plaagen,
\\Niet had ge\textit{loofd dat my Gods} goede hand
\\Beschenken \textit{zou met blyder levens}dagen,
\\Ik waar voor\textit{lang bezweken} in dien stand.
\\Men \textit{slaa, vol moeds, wat ramp ons} treffen moog’,
\\Al\textit{toos op God, op God-alléén het} oog!
\\Hy \textit{zal het hart, dat op zyn’} bystand wacht,
\\Hy zal ons \textit{hart versterken} door zyn kracht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {28} {Psalm 28}

\begin {vers} {1}
Myn God! myn \textit{Rotssteen en myn} Leven!
\\Ik \textit{roep tot u, door angst ge}dreven.
\\Houd u niet \textit{doof voor myn ge}beden!
\\Indien gy \textit{stilzwygt op} myn \textit{re}den,
\\Word \textit{ik welhaast aan} hen gelyk,
\\Wier \textit{naam vergaat in~’t duister} ryk.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dat myne \textit{stem u ’t~harte} treffe,
\\Als \textit{ik myn handen opwaarts} heffe
\\Naar uw ge\textit{duchte hemel}wooning,
\\Daar ge~ieders \textit{klagten hoort} als \textit{Ko}ning!
\\Ach! \textit{dat ik niet worde} uitgeroeid
\\Met \textit{hen, wier daaden gy ver}foeit!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Doe my niet \textit{sterven met die} snooden,
\\Die, \textit{trots verächtende uw ge}boden,
\\Van vrede \textit{met hunn’ naasten} spreeken
\\Daar~’t hart niets \textit{voed dan val}sche \textit{tre}ken!
\\Be\textit{teugel, straf hun} snood bestaan!
\\Ver\textit{geld hen naar hunn’ euvel}daên!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dewyl ze,~al\textit{toos tot kwaad ge}negen,
\\Geen \textit{acht slaan op Gods wyze} wegen;
\\Nooit op zyn \textit{wondre daaden} letten,
\\Zal God hen \textit{in zyn’ toorn} ver\textit{plet}ten:
\\Hun \textit{stamhuis, tot den} grond geslecht,
\\Zal \textit{nimmer worden opge}recht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Geloofd, ge\textit{dankt zy ’t~Opper}wezen!
\\Myn \textit{bede is voor zyn’ troon ge}rezen.
\\God is myn \textit{sterkte, schild en} wapen:
\\’k~Dorst, op zyn \textit{toezicht, vei}lig \textit{slaa}pen.
\\Ik \textit{ben gered, al} viel~’t my bang;
\\Dies \textit{pryze ik hem met psalmge}zang.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy, die de \textit{steun is myner} staaten,
\\Zal \textit{zyn’ Gezalfden niet ver}laaten.
\\ô God! ver\textit{los uw Volk, uw} erve!
\\Ach! dat het \textit{nooit uw’ ze}gen \textit{der}ve!
\\Ver\textit{hoog het door uw} wys beleid!
\\Be\textit{scherm het tot in eeuwig}heid!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {29} {Psalm 29}

\begin {vers} {1}
Koning\textit{stelgen,} looft den Heer!
\\Geeft den \textit{Heere sterkte~en} eer!
\\Dat \textit{de} lof \textit{van ’s~Hoogsten} naam
\\Al\textit{ler} Groo\textit{ten roem be}schaam’!
\\Vorsten! \textit{’t~voegt u hem, in~’t} midden
\\Van zyn \textit{heiligdom, te~aan}bidden:
\\’t~Voegt u, \textit{met de Godge}trouwen,
\\’s~Hee\textit{ren} heer\textit{lykheid te~ont}vouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’s~Heeren \textit{stem, op~’t} hoogst’ geducht,
\\Rolt en \textit{klatert door de} lucht;
\\Barst, \textit{met} vrees\textit{selyk ge}luid,
\\Op \textit{de} groo\textit{te watren} uit;
\\Klinkt, met \textit{nadruk en ver}mogen,
\\Heerlyk \textit{uit de hemel}boogen:
\\Al het \textit{schepsel staat ver}wonderd,
\\Als \textit{de} God \textit{der eere} dondert.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’s~Heeren \textit{wonder}stem verbreekt,
\\Als zyn \textit{grimmigheid ont}steekt,
\\’t~Ce\textit{dren}bosch \textit{van Liba}non;
\\Schud \textit{den} hoo\textit{gen Siri}on:
\\Cedren, \textit{uit den grond ge}wrongen,
\\Hupplen \textit{als der rundren} jongen;
\\Bergen \textit{voelen sidde}ringen,
\\Daar \textit{zy} als \textit{eenhoornen} springen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’s~Heeren \textit{stem ver}baast natuur;
\\Houwt uit \textit{bergen vlammend} vuur;
\\Schiet \textit{van~’t} zwerk \textit{den bliksem} neêr:
\\Ka\textit{des} beeft \textit{voor~’t buldrend} weêr:
\\Woeste\textit{nyen slaan aan~’t} zuchten:
\\Hinden \textit{krygen, onder~’t} vluchten,
\\Baarens\textit{wee; door vrees ge}drongen,
\\Wer\textit{pen} ze,~in \textit{dien nood, haar} jongen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
’s~Heeren \textit{stem ont}bloot het woud.
\\Maar hy, \textit{die op God ver}trouwt,
\\Buigt \textit{zich} vei\textit{lig, hem ter} eer’,
\\Jui\textit{chende} in \textit{zyn’ tempel} neêr.
\\’t~Is de \textit{Heer, wiens wenk de} stroomen
\\Uit de \textit{kolken op deed} komen;
\\Die, in \textit{magt nooit af te} meeten,
\\Eeu\textit{wig} is \textit{ten troon ge}zeten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Looft den \textit{Heer, die} wondren werkt;
\\Isra\textit{ël, zyn Volk, ver}sterkt;
\\Ja\textit{cobs} god\textit{geheiligd} kroost
\\Zeeg\textit{nen} zal \textit{met vrede~en} troost.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {30} {Psalm 30}

\begin {vers} {1}
’k~Zal u ver\textit{hoogen in myn} dicht.
\\Gy \textit{hebt, ô} Heer! my \textit{opge}richt,
\\En duldde \textit{niet, dat} door myn’ dood
\\Myn \textit{vyand zy}nen wensch \textit{ge}noot.
\\Ik riep tot \textit{u in ziekte~en} kwelling,
\\En gy ver\textit{gunde my} her\textit{stel}ling.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Door u is~’t \textit{dat ik moed her}nam,
\\Dat \textit{ik het} gaapend \textit{graf ont}kwam,
\\En, door uw \textit{koestrend} licht bestraald,
\\Niet \textit{in den kuil} ben neêr\textit{ge}daald.
\\Ja gy, op \textit{wien wy steeds ver}trouwden,
\\Gy hebt by~’t \textit{leven my} be\textit{hou}den.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gezegend \textit{kroost van Isra}ël!
\\Ont\textit{moet uw’} God met \textit{snaaren}spel!
\\Verhef hem, \textit{die uw} helper is,
\\Zyn \textit{goedheid ter} gedach\textit{te}nis!
\\Gods Gunstge\textit{nooten! zingt den} Heere,
\\En juicht, zyn \textit{heiligheid} ter \textit{ee}re!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ontbrand zyn \textit{toorn, der boozen} schrik,
\\Het \textit{is maar} voor een \textit{oogen}blik:
\\Daar ons zyn \textit{gunst, van~’t} eerst’ der jeugd
\\Tot \textit{aan den dood} toe, ’t~hart \textit{ver}heugt.
\\Zy sleeten \textit{wel den nacht met} klaagen,
\\Die d’uchtend \textit{met gejuich} zien \textit{daa}gen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ik wankel \textit{niet in eeuwig}heid,
\\Heb \textit{ik in} voorspoed \textit{wel ge}zeid:
\\Want dan, dan \textit{was myn} ryk en eer
\\Ver\textit{zekerd door} uw gunst, \textit{ô} Heer!
\\Maar, siddrend’, \textit{zag ik myn e}lende,
\\Zo ras van \textit{my uw oog} zich \textit{wend}de.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dan hief ik, \textit{in dat droevig} lot,
\\Myn \textit{smeekstem} op tot \textit{u, myn’} God!
\\Wat voordeel \textit{wacht gy} uit myn’ nood?
\\Wat \textit{heil, ô Heer!} uit my\textit{nen} dood?
\\Zal~’t stof uw’ \textit{naam met lof ver}breiden?
\\Uw waarheid \textit{door~’t Heeläl} ver\textit{sprei}den?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wees my ge\textit{nadig, help me,~ô} Heer!
\\Dus \textit{klaagend’,} viel ik \textit{voor u} neêr,
\\En zag wel\textit{haast myn’} droeven galm
\\Ver\textit{änderd in} een ze\textit{ge}psalm;
\\Ja, eer myn \textit{haaters ’t~merken} konden,
\\Den zak van \textit{mynen rouw} ont\textit{bon}den.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Zelfs hebt gy \textit{my, bevryd van} leed;
\\Met \textit{vreugd om}gord; met \textit{heil be}kleed;
\\Opdat myn \textit{zangrei} uwe trouw
\\En \textit{almagt nooit} verzwy\textit{gen} zou.
\\Myn God! ik \textit{zal met blyde} klanken
\\In eeuwig\textit{heid uw goed}heid \textit{dan}ken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {31} {Psalm 31}

\begin {vers} {1}
Ik \textit{blyf op uwe goed}heid \textit{bou}wen,
\\ô \textit{Hoogste} Majesteit!
\\Laat \textit{my in eeuwig}heid
\\Niet \textit{schaamrood} staan in \textit{myn be}trouwen!
\\Recht\textit{vaardig Opper}wezen!
\\Wil \textit{eens myn smart ge}neezen!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wend, \textit{wend uw oor tot myn} ge\textit{be}den!
\\Strek \textit{my ten} rots, ten borgt,
\\Die \textit{beter my be}zorgt
\\Dan~’t \textit{bolwerk} van de \textit{sterkste} steden!
\\Wees, \textit{wees myn zielönt}fermer,
\\Be\textit{houder en be}schermer!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ach! \textit{wil my, om uw’ naam,} ver\textit{kwik}ken!
\\Voer \textit{my, in} zekerheid,
\\Door \textit{uwe hand ge}leid,
\\Uit \textit{’s~vyands} loosver\textit{borgen} strikken!
\\Gy \textit{zyt in alle} smarte
\\De \textit{sterkte van myn} harte.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’k~Be\textit{veel myn’ geest in u}we \textit{han}den,
\\Gy, \textit{God, die} waarheid zyt!
\\Ver\textit{los my uit myn’} stryd!
\\Ik \textit{haat all’} yde\textit{le ver}standen,
\\En \textit{blyf met hart en} zinnen
\\U \textit{altoos trouw be}minnen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ik \textit{zal met blyde feest}ge\textit{zan}gen
\\Uw \textit{goeder}tierenheid,
\\Van \textit{ouds my toege}zeid,
\\Myn \textit{dankbre} lofspraak \textit{doen er}langen;
\\Om\textit{dat uw gunst my} kende
\\In \textit{droefheid en e}lende.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gy \textit{gaaft my niet in ’s~vy}ands \textit{han}den;
\\Gy \textit{hebt my} voor hun magt
\\Be\textit{veiligd door uw} kracht.
\\Gy \textit{red myn} ziel uit \textit{de~enge} banden;
\\En \textit{baant, daar~’k ben be}laaden,
\\Myn \textit{voeten ruime} paden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ach! \textit{wees my, naar uw woord,} ge\textit{na}dig!
\\’t~Ver\textit{driet, dat} my benaauwt,
\\Heeft \textit{myn gezicht ver}flaauwd.
\\De \textit{rouw ver}teert myn \textit{ziel ge}stadig.
\\Ik \textit{zie myn jaaren} vluchten,
\\Ver\textit{gaan door onge}nuchten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Myn \textit{kracht is door myn schuld} ver\textit{val}len:
\\Myn \textit{beenders} zyn doorknaagd:
\\Ik \textit{word vervolgd, be}laagd:
\\Ik \textit{ben, he}laas! de \textit{smaad van} allen;
\\De \textit{schrik van myn be}kenden:
\\Elk \textit{vlied voor myne e}lenden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
’k~Ben \textit{als een vat, dat, af}ge\textit{sle}ten,
\\Dat, \textit{nutte}loos, vergaat:
\\Wie \textit{let op mynen} staat?
\\Ach! \textit{aller} ziel heeft \textit{my ver}geeten;
\\Als \textit{waare ik alle} nooden
\\In~’t \textit{eenzaam graf ont}vloden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ik \textit{hoorde alöm het schand}lyk \textit{smaa}len:
\\De \textit{schrik hield} my bezet.
\\Zy \textit{spannen net by} net,
\\Om \textit{my met} loosheid \textit{te~achter}haalen;
\\En \textit{staan, door haat ge}dreven,
\\Ge\textit{duurig my naar~’t} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maar \textit{ik betrouw op uw} ge\textit{na}de,
\\In \textit{myn be}klaaglyk lot.
\\’k~Noem \textit{u myn’ Heer, myn’} God.
\\Ach! \textit{kom my} in den \textit{nood te} stade!
\\Wat \textit{my mooge over}komen,
\\Gy \textit{kunt den haat be}toomen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Be\textit{stierder van myn le}vens\textit{jaa}ren!
\\Myn \textit{tyd is} in uw hand.
\\Ach! \textit{doe my onder}stand!
\\Red \textit{my van} hen die \textit{my ver}vaaren!
\\Ach! \textit{laat me~uw gunst be}straalen,
\\En \textit{my doen adem} haalen!
\end {vers}

\begin {vers} {13}
De \textit{glans van uw barmhar}tig\textit{he}den
\\Daale \textit{op uw’} dienstknecht neêr!
\\Be\textit{schaam my niet, ô} Heer!
\\Ik \textit{roep u} aan; hoor \textit{myn ge}beden!
\\Be\textit{schaam hen die u} hoonen;
\\U \textit{geen ontzag be}toonen!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Be\textit{schaam, rechtvaardig God!} de \textit{boos}heid!
\\Zy \textit{zwyg’! zy} daale in~’t graf!
\\Ver\textit{volg hen, die te} straf,
\\Met \textit{stouten} hoogmoed, \textit{en vol} loosheid
\\Op~’t \textit{schamperst’ hen ver}ächten
\\Die \textit{waare deugd be}trachten!
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Hoe \textit{heerlyk zyn de ze}ge\textit{nin}gen,
\\ô \textit{Heer! my} toegezegd,
\\Die \textit{gy hebt wegge}legd,
\\Voor \textit{uw’ ge}trouwe \textit{gunste}lingen!
\\Uw \textit{goedheid kroont hun} wenschen
\\Voor \textit{de~oogen aller} menschen.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Gy \textit{bergt hen voor den trots} der \textit{boo}zen
\\In~’t \textit{hooge} heiligdom:
\\Uw \textit{gunst dekt hen al}öm
\\Voor~’t \textit{wrevlig} smaalen \textit{der god}loozen.
\\Zy \textit{schuilen, in ge}vaaren,
\\By \textit{uw gewyde al}taaren.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
God \textit{zy geloofd en aan}ge\textit{be}den,
\\Die \textit{my door} wondren leid!
\\Zyn \textit{goedertieren}heid
\\Is \textit{meer dan} burgt en \textit{vaste} steden.
\\Ik \textit{dacht, door~’t leed be}wogen:
\\God \textit{bant my uit zyne} oogen.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
En \textit{echter was zyn oog} ont\textit{slo}ten:
\\Hy \textit{hoorde} naar myn stem;
\\Hy \textit{zag myn hoop op} hem.
\\Mint \textit{God, ô} gy, zyn \textit{Gunstge}nooten!
\\Zyn \textit{goedheid, zyn ge}nade
\\Be\textit{hoede u vroeg en} spade!
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Hy \textit{zal den hoogmoed streng} ver\textit{gel}den
\\Van~’t \textit{weder}spannig hart.
\\ô \textit{Vroomen die, in} smart,
\\Op \textit{hem al} uw be\textit{trouwen} stelden!
\\Hy \textit{schenkt u nieuwe} krachten,
\\Daar \textit{ge~op zyn gunst blyft} wachten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {32} {Psalm 32}

\begin {vers} {1}
Welzalig hy, wiens \textit{misdaad in dit} le\textit{ven,}
\\\textit{Door Gods ge}nade en \textit{goedheid word ver}geeven!
\\Wel\textit{zalig} hy, wiens \textit{schulden God ver}schoont,
\\En \textit{in wiens} geest be\textit{drog noch} valsheid woont!
\\Wan\textit{neer ik} zweeg en \textit{zynen toorn dorst} tergen,
\\En \textit{hem ver}geefs myn \textit{zonden wou ver}bergen,
\\Wierd \textit{myn ge}beent’ ver\textit{ouderd door mis}baar:
\\Zyn \textit{strenge} tucht viel \textit{dag en} nacht my zwaar.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zy drukte my, en \textit{deed myn sap ver}dwy\textit{nen,}
\\\textit{Als akkers,} die in \textit{zomerdroogte} kwynen.
\\Toen \textit{deed ik} u be\textit{lydenis, ô} Heer!
\\Toen, \textit{toen ver}borg ik \textit{u myn} schuld niet meer.
\\Ik \textit{sprak: ’k~zal} God myn \textit{hartsgeheim ver}trouwen:
\\Wie \textit{weet? zyn} oog mogt \textit{my in gunst aan}schouwen;
\\En \textit{uw ge}nade, ô \textit{Oppermajes}teit!
\\Ver\textit{gaf myn} ziel haare \textit{onge}rechtigheid.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hieröm zal u ’t~ge\textit{heiligd Volk, in~’t} mid\textit{den}
\\\textit{Der smarten,} om ge\textit{nade en uitkomst} bidden;
\\En \textit{door zyn’} God ge\textit{nadig zyn be}hoed,
\\Schoon \textit{’t~onheil} bruisch’ ge\textit{lyk een} watervloed.
\\Uw \textit{gunst, ô} Heer! ver\textit{mindert myne} zorgen.
\\Uw \textit{goedheid} hield voor \textit{de~angsten my ver}borgen.
\\Gy \textit{weert den} rouw, die \textit{myne ziel ver}slond,
\\En \textit{legt me~een’} zang, een’ \textit{lofzang} in den mond.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Ik zal uw gunst in \textit{feestgezangen} roe\textit{men,}
\\\textit{En u myn’} God, den \textit{God myns levens} noemen,
\\Die \textit{myne} ziel van \textit{allen rouw be}vryd;
\\En \textit{wien myn} hart stand\textit{vastig} blyft gewyd.
\\ô \textit{Isra}ël! dat \textit{my Gods gunst hoort} pryzen,
\\Leer, \textit{leer van} my; ik \textit{zal u onder}wyzen;
\\U \textit{raaden} welk een \textit{pad gy moet be}treên;
\\En \textit{houden} ’t~oog op \textit{uwe on}wisse schreên.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Zweem naar geen paard in \textit{uwe hande}lin\textit{gen,}
\\\textit{Noch naar een’} muil, wien~’t \textit{strak gebit moet} dwingen;
\\Wiens \textit{kracht, ge}sterkt door \textit{driftig onver}stand,
\\Zich \textit{zonder} toom niet \textit{voegt naar} onze hand.
\\De \textit{boosheid} zal ge\textit{heime smarten} lyden,
\\Maar \textit{die op} God be\textit{trouwt in alle} tyden,
\\Ziet \textit{zich al}öm van \textit{heil en vreugd om}ringd,
\\Ter\textit{wyl zyn} ziel den \textit{lof der} Godheid zingt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Rechtvaardig Volk! op\textit{rechte Deugdge}zin\textit{den,}
\\\textit{Die steeds uw’} lust in \textit{uwen God kunt} vinden!
\\Ver\textit{heugt u} vry! dat \textit{door uw feestge}zang
\\Zyn \textit{dierbre} gunst den \textit{hoogsten} lof erlang’!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {33} {Psalm 33}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{heft uw stem naar~’t hof der} hoven,
\\Ge\textit{trouwe Dienaars} van den Heer!
\\’t~Be\textit{taamt d’oprechten God te} looven:
\\Zingt, \textit{zingt zyn’ grooten} naam ter eer’.
\\\textit{Pryst hem in uw} psalmen
\\\textit{Met de schoonste} galmen:
\\Roept \textit{zyn} wel\textit{daên} uit:
\\\textit{Laat de keel zich} paaren
\\Met den \textit{klank der} snaaren:
\\Looft \textit{hem met} de luit.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ja, \textit{roemt met nieuwe feestge}zangen
\\De \textit{nieuwe blyken} van zyn gunst:
\\Het \textit{speeltuig zal dien toon ver}vangen:
\\Heft \textit{vrolyk aan, met} zwier en kunst.
\\\textit{Alles moet hem} eeren:
\\\textit{Want het woord des} Heeren,
\\’t~Richt\textit{snoer} zy\textit{ner} daên
\\\textit{Is volmaakt recht}vaardig;
\\Zyner \textit{wysheid} waardig:
\\Eeu\textit{wig zal~’t} bestaan.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{schept in~’t heilig recht be}haagen:
\\Zyn \textit{wysheid is al}öm verspreid:
\\Men \textit{hoort al~’t waereldrond ge}waagen
\\Van \textit{zyne goeder}tierenheid.
\\\textit{’t~Eeuwig Alver}mogen
\\\textit{Bragt de hemel}boogen
\\Door \textit{zyn} Woord \textit{in~’t} licht,
\\\textit{’t~Heeft de flonker}vuuren;
\\Die den \textit{tyd ver}duuren,
\\Door \textit{zyn’ Geest} gesticht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hy \textit{kan de watren op doen} zwellen,
\\En \textit{t’saam vergadren} tot een’ hoop;
\\Of \textit{naar den afgrond heen doen} snellen,
\\Daar \textit{hy ze~een perk stelt} in hunn’ loop.
\\\textit{Laat al de~aard’ hem} vreezen,
\\\textit{Die, als~’t Opper}wezen,
\\’t~All’ \textit{heeft} voort\textit{ge}bragt:
\\\textit{Laat de sterve}lingen
\\Zyne \textit{wondren} zingen,
\\Sidd\textit{ren voor} zyn magt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ja, \textit{Volken! niets was ooit ge}wisser
\\Dan~’t \textit{geen de Heer zich} onderwond:
\\Zyn \textit{goddlyke almagt spreekt, en} ’t~is ’er:
\\Zyn \textit{wil gebied, en} ’t~word terstond.
\\\textit{Schoon de Heidnen} t’saamen
\\\textit{Isrels val be}raamen,
\\God \textit{ver}breekt \textit{hunn’} raad:
\\\textit{Schoon de Mogend}heden
\\Snoode ont\textit{werpen} smeeden,
\\Hy \textit{belacht} haar’ haat.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maar \textit{de~altooswyze raad des} Heeren
\\Houd \textit{eeuwig stand; heeft} altoos kracht.
\\Niets \textit{kan zyn hoog besluit ooit} keeren:
\\’t~Blyft \textit{van geslachte} tot geslacht.
\\\textit{Zalig mag men} noemen
\\\textit{Hen, die de~Almagt} roemen
\\Als \textit{hunn’} Heer \textit{en} God;
\\\textit{’t~Volk, door hem te} voren
\\Tot zyn \textit{erf ver}koren,
\\Tot \textit{zyn deel} en lot.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
De \textit{groote Schepper aller} dingen
\\Be\textit{schouwt van zynen} hemeltroon
\\Het \textit{gantsch gedrag der sterve}lingen,
\\En \textit{geeft aan ieder} straf of loon.
\\\textit{Uit zyn vaste} wooning,
\\\textit{Daar hy heerscht als} Koning,
\\Daar \textit{zyn} lof \textit{en} eer
\\\textit{Klinkt door all’ de} boogen,
\\Zien zyn \textit{goddlyke} oogen
\\Op \textit{al~’t mensch}dom neêr.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
’t~Is \textit{God, aan tyd noch plaats ver}bonden,
\\Wiens \textit{toezicht over} alles gaat;
\\Die \textit{alle harten kan door}gronden;
\\Die \textit{aller werken} gade slaat.
\\\textit{Schilden, boogen,} dolken,
\\\textit{Dappere oorlogs}volken,
\\Wys\textit{heid,} moed \textit{noch} kracht
\\\textit{Kunnen ooit in~’t} stryden
\\Eenig’ \textit{Vorst be}vryden
\\Zon\textit{der de~Op}permagt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Het \textit{briesschend paard moet eindlyk} sneeven
\\Hoe \textit{snel het draafde in~’t} oorlogsveld:
\\’t~Kan \textit{niemand de~overwinning} geeven:
\\Zyn \textit{groote sterkte} baat geen’ held.
\\\textit{Neen; de Heer der} Heeren
\\\textit{Doet ons triom}feeren:
\\Hy, \textit{ge}ducht \textit{in} magt,
\\\textit{Slaat elk gunstig} gade
\\Die op \textit{zyn ge}nade
\\In \textit{benaauwd}heid wacht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Zyn \textit{magtige arm beschermt de} vroomen,
\\En \textit{red hun zielen} van den dood:
\\Hy \textit{zal hen nimmer om doen} komen
\\In \textit{duuren tyd, in} hongersnood.
\\\textit{Onzer aller} harten,
\\\textit{Die de rampen} tarten,
\\Zyn \textit{in} God \textit{ge}rust:
\\\textit{’k~Zal hem nooit ver}geeten;
\\Hem myn’ \textit{helper} heeten,
\\Al \textit{myn hoop} en lust.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Laat \textit{ons alöm zyn’ lof ont}vouwen:
\\In \textit{hem verblyd zich} ons gemoed,
\\Om\textit{dat wy op zyn’ naam ver}trouwen,
\\Op \textit{hem, die ons ver}langen boet.
\\\textit{Goedertieren} Vader!
\\\textit{Milde Zegen}äder!
\\Stel \textit{uw} vriend\textit{lyk} hart,
\\\textit{Op welks gunst wy} hoopen,
\\Eeuwig \textit{voor ons} open!
\\Weer \textit{steeds al}le smart!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {34} {Psalm 34}

\begin {vers} {1}
Ik \textit{loof myn’} Heer, myn’ God!
\\Myn \textit{zang klimme op naar~’t} hemelhof:
\\Myn \textit{mond zinge eeu}wig tot \textit{zyn’} lof,
\\Om \textit{myn ge}lukkig lot!
\\Myn \textit{ziel! loof d’Opper}heer!
\\’t~Zacht\textit{moedig} volk zal~’t \textit{straks ver}staan;
\\Door \textit{vreugd met} u zyn \textit{aange}daan,
\\En \textit{jui}chen tot \textit{zyne} eer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Kom, \textit{maak met} my hem groot!
\\Ver\textit{breid, verhoog, met} hart en stem,
\\Den \textit{hooggeduch}ten naam \textit{van} hem,
\\Die \textit{ons be}hoed in nood!
\\’k~Heb \textit{steeds in myn ge}bed
\\Den \textit{Heer ge}zocht en \textit{aange}beên:
\\Hy \textit{heeft my} in angst\textit{vallig}heên,
\\Ge\textit{ant}woord en \textit{ge}red.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{vroomen} liepen God,
\\Ge\textit{lyk een stroom, om} bystand aan;
\\Hy \textit{deed hen nim}mer schaam\textit{rood} staan;
\\Hy \textit{keerde} straks hun lot.
\\Hy, \textit{die door smart op} smart,
\\Ge\textit{drukt wierd,} zond tot \textit{God zyn} bee;
\\Ter\textit{stond ver}dween ’t~on\textit{draagbaar} wee
\\Uit \textit{zyn} bene\textit{pen} hart.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Gods \textit{Englen} zyn geschaard
\\Om \textit{hem, die ’s~Hoogsten} wil betracht;
\\Zy \textit{houden om} zyn rust\textit{koets} wacht;
\\Hy \textit{word door} hen bewaard.
\\Kom, \textit{smaak en zie hoe} goed
\\God \textit{is, voor} die op \textit{hem be}trouwt:
\\Wel\textit{zalig} hy, die \textit{op hem} bouwt,
\\En \textit{zyn} gebo\textit{den} doet!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Vreest, \textit{vreest hem} t’allen tyd’,
\\Gy \textit{Heiligen! daar} ge~ondervind
\\Dat \textit{hy, die zich} aan God \textit{ver}bind,
\\Ge\textit{brek noch} schade lyd.
\\In \textit{honger, komt noch} moed
\\Noch \textit{kracht den} jongen \textit{leeuw te} baat;
\\Maar \textit{zoek den} Heere \textit{vroeg en} laat!
\\Hy \textit{schenkt} ons o\textit{ver}vloed.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gy \textit{Kindren,} hoort my aan!
\\Ik \textit{zal u leeren,} door Gods Geest,
\\Die \textit{steeds myn leids}man is \textit{ge}weest,
\\Des \textit{Heeren} vrees verstaan.
\\Hebt \textit{gy in~’t leven} lust,
\\In \textit{dagen} waar men \textit{’t~goede in} ziet,
\\Waar\textit{ïn gy} vry zyt \textit{van ver}driet,
\\Daar \textit{niets} uw heil \textit{ont}rust?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Neemt \textit{dan uw} tong in acht;
\\Dat \textit{zy zich met geen} kwaad bemoeij’;
\\Geen \textit{valsheid van} uw lip\textit{pen} vloeij’;
\\Noch \textit{door u} word bedacht!
\\Be\textit{treed het deugden}spoor;
\\Ver\textit{ächt het} kwaad; jaagt \textit{naar de} vreê;
\\God \textit{ziet de} vroomen; \textit{en hun} beê
\\Geeft \textit{hy} altoos \textit{ge}hoor.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Hy \textit{bant uit} zyn gezicht,
\\De \textit{boozen die hem} tegenstaan;
\\Hy \textit{doet hunn’ naam} met hen \textit{ver}gaan;
\\En \textit{daagt hen} voor~’t gericht.
\\Maar \textit{hy ziet gunstig} neêr
\\Op \textit{hem, die} naar zyn \textit{wetten} leeft;
\\God \textit{is het,} die hem \textit{uitkomst} geeft,
\\Zyn’ \textit{groo}ten naam \textit{ter} eer’.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
God \textit{is~’t ver}broken hart,
\\Den \textit{stillen en ver}slagen geest
\\Steeds \textit{met zyn gunst} naby \textit{ge}weest,
\\In \textit{tegen}spoed en smart.
\\Veel \textit{wederwaardig}heên
\\Zyn \textit{menig}maal des \textit{vroomen} lot,
\\Maar \textit{uit die} allen \textit{red hem} God,
\\Zyn \textit{hulp,} zyn heil-\textit{al}léén.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
God \textit{zorgt, als~’t} leed genaakt,
\\Dat \textit{hy niet gantsch ter} nederstort;
\\Dat \textit{hem geen been} gebro\textit{ken} word:
\\’t~Is \textit{God, die} hem bewaakt.
\\De \textit{snoode boosheid} baart
\\Den \textit{godde}loozen \textit{vloek en} dood,
\\Daar \textit{hy, die} de~onschuld \textit{stout ver}stoot,
\\Zelf \textit{schul}dig word \textit{ver}klaard.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
De \textit{Heer ver}lost zyn Volk,
\\’t~Welk \textit{hy, daar~’t op zyn} hulp vertrouwt,
\\Ge\textit{naê bewyst,} onschul\textit{dig} houd,
\\En \textit{red uit} ’s~afgronds kolk.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {35} {Psalm 35}

\begin {vers} {1}
Twist \textit{met myn twis}ters, He\textit{mel}heer!
\\Gaa \textit{myne} vyan\textit{den te} keer!
\\Wil \textit{spies, rondas en schild ge}bruiken,
\\Om \textit{hen in hun geweld te} fnuiken!
\\Belet hen \textit{d’optogt; tree voor}uit,
\\Zo worden \textit{ze~in hunn’ loop ge}stuit!
\\Ver\textit{troost myn} ziel in \textit{haar ge}ween,
\\En \textit{zeg haar:} ’k~ben uw \textit{heil al}léén!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Be\textit{schaam hen in} hunn’ trot\textit{sen} waan
\\Die \textit{my zo} wreed naar~’t \textit{leven} staan;
\\Zo \textit{worden ze~achterwaarts ge}dreven
\\En \textit{rood van schaamte! doe hen} beeven
\\Die kwaad ver\textit{zinnen tegen} my!
\\Dat all’ hun \textit{list verydeld} zy!
\\Ver\textit{strooi hen} als de \textit{wind het} kaf!
\\Uw \textit{Engel} dryv’ hen \textit{van my} af!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Doe \textit{hen altoos} onze\textit{ker} gaan
\\In \textit{duister}nis op \textit{gladde} paên!
\\Wees, \textit{groote God! op hen ver}bolgen,
\\Zo \textit{mooge uw Engel hen ver}volgen!
\\Zy hebben, \textit{in hun listig}heid,
\\Een’ kuil, een \textit{net voor my be}reid;
\\En, \textit{schoon ik} nimmer \textit{hen mis}deed,
\\Steeds \textit{laagen} tot myn’ \textit{val ge}smeed.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Myn \textit{vyand zy,} eer hy~’t \textit{ver}wacht,
\\Ver\textit{delgd; zyn} list tot \textit{niet ge}bragt!
\\Hy, \textit{in zyn eigen net ge}vangen,
\\Moog’ \textit{’t~loon van zyn bedryf er}langen!
\\Ja, in den \textit{kuil, voor my wel}ëer
\\Geschikt, vall’ \textit{hy, verslaagen,} neêr!
\\Zo \textit{zal myn} ziel, ver\textit{heugd in} God,
\\Steeds \textit{juichen} in haar \textit{heilryk} lot.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Myn \textit{beenders spree}ken tot \textit{uwe} eer:
\\Wie, \textit{wie is} u ge\textit{lyk, ô} Heer?
\\U, \textit{die van de~overmagt der} sterken
\\De \textit{zwakken red door wonder}werken?
\\Die de~armen \textit{in hun nooddruft} hoed
\\Voor huns be\textit{roovers over}moed?
\\Gy \textit{weet hoe} valschheid \textit{my be}laagt,
\\En, \textit{onver}diend, ter \textit{vierschaar’} daagt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Myn \textit{haaters, dor}stig naar \textit{myn} bloed,
\\Ver\textit{gelden} my het \textit{kwaad voor~’t} goed:
\\En \textit{ik, als zy door krankheid} zuchtten,
\\Nam \textit{deel in all’ hunn’ onge}nuchten.
\\Ik vastte, \textit{met een’ zak om}gord;
\\’k~Had myn ge\textit{beden uitge}stort;
\\Ik \textit{ging in~’t} zwart, met \textit{rouwmis}baar,
\\Als \textit{of~’t myn} vriend, myn \textit{broeder} waar’.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ik \textit{heb myn klee}deren \textit{ge}scheurd,
\\Als \textit{een die} om zyn \textit{moeder} treurt:
\\Maar \textit{als ik moest met rampen} stryden,
\\Ver\textit{heugden zy zich in myn} lyden.
\\Zy kwamen \textit{schielyk op my} af,
\\Eer iets my \textit{zulks te kennen} gaf.
\\Elk \textit{spotte} met myn \textit{zielver}driet:
\\Hun \textit{valsche} tong be\textit{dwong zich} niet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
By \textit{brassers, min}naars van \textit{den} disch,
\\By \textit{huiche}laars, vol \textit{schynver}nis,
\\Wier \textit{lastertaal my snood ont}ëerde,
\\Was \textit{vreugd om~’t onheil dat my} deerde.
\\Hoe lang zult \textit{gy zulks zien? ô} God!
\\Vergun myn \textit{ziel een beter} lot!
\\Ver\textit{los haar} van het \textit{woest ge}weld
\\Dier \textit{leeuwen,} steeds op \textit{roof ge}steld!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
’k~Zal \textit{u, in te}genwoor\textit{dig}heid
\\Uws \textit{Volks, ô} Opper\textit{majes}teit!
\\De~er\textit{kentenis myns harts be}wyzen:
\\’k~Zal \textit{u voor aller oogen} pryzen.
\\Laat zy dan, \textit{die my zonder} reên
\\Vervolgen, \textit{om myn tegen}heên
\\Niet \textit{juichen,} noch, vol \textit{trotsen} waan,
\\Op \textit{my hun} schimpende \textit{oogen} slaan.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Zy \textit{spreeken nooit} van vre\textit{de;} neen!
\\Maar \textit{zy be}denken \textit{listig}heên,
\\Ten \textit{val van hen, die, stil van} zinnen,
\\De \textit{vrede, ’t~dierbaarst’ pand, be}minnen.
\\Zy bassen \textit{me~aan met open} mond;
\\Hun schimptaal, \textit{die myn ziel door}wond,
\\Be\textit{spot myn} leed: zy \textit{zyn ver}heugd
\\Op~’t \textit{zien van} all’ myne \textit{onge}neugt’.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
ô \textit{Heer! gy ziet} het: zwyg \textit{niet} stil!
\\Uw \textit{recht be}slisse \textit{myn ge}schil!
\\Ont\textit{waak; tree toe tot myn be}scherming!
\\Myn \textit{God! betoon my uwe ont}ferming!
\\Doe my, ô \textit{hoogste Majes}teit!
\\Eens recht naar \textit{uw rechtvaardig}heid!
\\En \textit{laat die} wreeden, \textit{dag aan} dag,
\\Niet \textit{juichen} om myn \textit{droef ge}klag!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Laat \textit{hen niet zeg}gen in \textit{het} hart:
\\Ge\textit{luk, myn} ziel! hy \textit{is be}nard.
\\Laat \textit{ik niet hooren uit hun} monden:
\\Wy \textit{hebben hem in~’t eind’ ver}slonden.
\\Wil hen veel\textit{ëer met schand’ be}laên,
\\Om al de \textit{smaad, my aange}daan;
\\Op\textit{dat myn} trotse \textit{weêrpar}ty
\\Zich \textit{niet ver}heffe \textit{tegen} my.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maar \textit{laaten zy,} die, steeds \textit{ver}heugd,
\\Be\textit{haagen} scheppen \textit{in myn} deugd,
\\Hun \textit{blyde harten nooit be}dwingen,
\\Maar \textit{zeggen, onder~’t vrolyk} zingen:
\\Verheerlykt \textit{zy de hoogste} God!
\\Hy schenkt zyn’ \textit{knecht een vreedzaam} lot.
\\Dan \textit{meld myn} tong, met \textit{diep ont}zag,
\\Uw \textit{recht, uw’} lof den \textit{gantschen} dag.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {36} {Psalm 36}

\begin {vers} {1}
Als \textit{ik des boozen wange}drag
\\Met \textit{ernst beschouw van dag tot} dag,
\\Kan \textit{ik op~’t klaarst’ be}speuren
\\Dat \textit{geene Godsvrucht in hem} woont;
\\Want \textit{schoon men hem zyn snoodheid} toont,
\\Zyn \textit{waan zal ze~oorbaar} keuren.
\\Zyn \textit{mond is vol bedrog en} list:
\\Hy \textit{leeft in onrecht, haat en} twist;
\\Gaat \textit{nooit met deugd te} raade;
\\Peinst \textit{zelfs des nachts op vuil ge}win;
\\Slaat \textit{steeds een heilloos dwaalspoor} in,
\\En \textit{blyft verhard in~’t} kwaade.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maar, \textit{Heer! uw goedheid, die my} dekt,
\\Uw \textit{waarheid, die me~een schild ver}strekt,
\\Is \textit{boven~’t zwerk ver}heven.
\\De \textit{hoogte uws rechts tart ’s~hemels} rond:
\\De \textit{diepte uws oordeels heeft geen’} grond:
\\Gy \textit{doet elk schepsel} leeven.
\\Hoe \textit{groot is uw menschlievend}heid,
\\Daar \textit{ge~over ons uw vleuglen} spreid,
\\Wier \textit{schaduw steeds ons} streelde!
\\Ter\textit{wyl gy ’t~vette uws huis ons} schenkt,
\\Ons \textit{mildlyk uit de beeke} drenkt
\\Van \textit{uwe zuivre} weelde.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
In \textit{u, ô God! is ’s~levens} bron:
\\Gy \textit{zyt de groote Wonder}zon,
\\Wier \textit{licht ons moet be}straalen.
\\Ach! \textit{laat die klaare vloed en} gloed
\\Van \textit{gunst en heil en duurzaam} goed
\\Op \textit{all’ oprechten} daalen!
\\Dat \textit{nooit der trotschen dwinglan}dy
\\My \textit{prange in~’t juk der slaver}ny,
\\Of \textit{doolende om doe} Zwerven!
\\Uw \textit{felle gramschap sloeg wel}ëer
\\De \textit{goddeloozen plotslyk} neêr,
\\En \textit{deed hen schandlyk} sterven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {37} {Psalm 37}

\begin {vers} {1}
Weest \textit{over~’t heil der boozen niet ont}stoken;;
\\Be\textit{nyd hen} niet. Wat \textit{onrecht, wat ge}weld
\\De \textit{deugd ver}drukk’, zy \textit{blyft niet onge}wroken.
\\De \textit{trotse} ziet zyn \textit{weelde een perk ge}steld;
\\Valt \textit{af als~’t kruid, ter naauwer nood ont}loken;
\\Ver\textit{dort als~’t} gras, door \textit{’s~maaijers zeis ge}veld.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Stelt \textit{op den Heere in alles uw be}trouwen;
\\Be\textit{tracht uw’} pligt; be\textit{woont vry de~aard’, en} leert
\\Vol\textit{standig} op Gods \textit{hulp uw welvaart} bouwen,
\\Ter\textit{wyl gy} hem met \textit{lust en blydschap} eert.
\\Dan \textit{zal hy met zyn’ zegen u be}douwen;
\\U \textit{schenken,} wat uw \textit{hart van hem be}geert.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Geene \textit{ydle zorg doe u van~’t heilspoor} dwaalen;
\\Neen, \textit{houd uw’} weg naar \textit{’s~Heeren wil ge}richt;
\\Ver\textit{trouwt op} hem; en \textit{de~uitkomst zal niet} faalen.
\\Hy \textit{zal uw} deugd, uw \textit{recht, voor elks ge}zicht,
\\Aan\textit{voeren als vernieuwde zonne}straalen;
\\Doen \textit{blinken} als het \textit{helder middag}licht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zwygt \textit{Gode, en wacht op~’t einde van zyn} wegen,
\\Wan\textit{neer gy} hier der \textit{snooden voorspoed} ziet.
\\Heeft \textit{iemand} ooit door \textit{list zyn’ wensch ver}kregen,
\\’t~Ont\textit{steeke uw} drift, noch \textit{baare u zielver}driet:
\\Mis\textit{gunt dien man geen’ ingebeelden} zegen:
\\Laat \textit{af van} toorn, en \textit{volgt het kwaade} niet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
God \textit{roeit hen uit, die ’s~vroomen zielrust} stooren;
\\Maar \textit{zy, die} hem ver\textit{wachten met ge}duld,
\\Zien \textit{’t~aardryk} zich ten \textit{erfbezit be}schoren.
\\Ver\textit{beid den} stond, die \textit{beider lot ver}vult,
\\En \textit{tracht dan~’t zaad der boozen op te} spooren,
\\Waar\textit{van gy} plaats noch \textit{voetstap vinden} zult.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
’t~Zacht\textit{moedig hart bezit, in rolle} vrede,
\\In~’t \textit{ryk ge}not der \textit{zoetste rust ver}blyd,
\\Reeds \textit{erflyk} de~aard’. Wat \textit{goddelooze en} wreede
\\Op \textit{de~onschuld} loer’, de \textit{tanden knerss’ van} spyt,
\\En \textit{tegen haar zyn’ aanslag listig} smeede,
\\De \textit{Heer be}lacht het \textit{wrokken van dien} nyd.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{ziet zyn’ dag, den dag zyns oordeels} komen.
\\Men \textit{trekt het} zwaard; men \textit{spant den boog, en} mikt
\\Op~’t \textit{zuchtend} hart der \textit{onderdrukte} vroomen;
\\Daar \textit{’s~boozen} raad de \textit{deugd ter slachting} schikt,
\\In~’t \textit{stout bestaan, in~’t woeden niet te} toomen,
\\Voor \textit{dat hem} God ver\textit{bystert en ver}schrikt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Gods \textit{wraak ontwaakt, en trekt de trotsen} tegen.
\\Hun \textit{eigen} zwaard ver\textit{giet hun ziedend} bloed.
\\Dan \textit{ligt hun} boog ver\textit{broken aller}wegen;
\\Dan \textit{blykt op~’t} klaarst’ dat \textit{hier het weinig} goed
\\Van \textit{’s~Heeren Volk, rechtvaardiglyk ver}kregen,
\\Veel \textit{beter} is dan \textit{’s~vrekken over}vloed.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Gods \textit{magt verbreekt den arm der godde}loozen,
\\Ter\textit{wyl zyn} hand recht\textit{vaardigen ge}leid;
\\Al \textit{treeden} ze~op geen’ \textit{weg, bezaaid met} roozen,
\\Zy \textit{wachten} ’t~heil, door \textit{God hen toege}zeid:
\\Hy \textit{kent hunn’ tyd: zy zien, in spyt der} boozen,
\\Hunn’ \textit{erfe}nis be\textit{waard in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Geen \textit{druk beschaamt hun hoop in bange} tyden:
\\Geen \textit{hongers}nood doet \textit{hen verlegen} staan:
\\Gods \textit{goedheid} zal hen \textit{voeden en ver}blyden;
\\Maar \textit{’s~Heeren} toorn de \textit{boozen neder}slaan.
\\Als~’t \textit{mestlam, dat we~aan~’t blaakend outer} wyden,
\\Zal, \textit{met den’} rook, het \textit{heilloos rot ver}gaan.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
De \textit{booze ontfangt, door hebzucht aange}dreven,
\\Kwans\textit{wys ter} leen, en \textit{legt de schuld niet} af.
\\De~op\textit{rechte,} vol ont\textit{ferming, mild in~’t} geeven,
\\Be\textit{zit deeze} aard’, als~’t \textit{erf dat God hem} gaf.
\\Dees \textit{smaakt in rust den zegen van dit} leven;
\\De \textit{vloek ver}volgt den \textit{ander tot in~’t} graf.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
’t~Al\textit{wys Bestier bevestigt ’s~vroomen} gangen:
\\Ja, \textit{’t~is Gods} lust dat \textit{hy naar boven} spoed’,
\\Op \textit{’s~levens} baan, met \textit{uitgestrekt ver}langen.
\\Hy \textit{word geens}zins, om~’t \textit{glibbren van zyn’} voet,
\\Of \textit{om zyn’ val verworpen, maar ver}vangen,
\\En \textit{onder}steund door \textit{God, die hem be}hoed.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
’k~Ben \textit{jong geweest, en draag nu gryze} hairen,
\\Maar \textit{zag nog} nooit recht\textit{vaardigen door} nood
\\Zo \textit{zwaar ge}drukt, als\textit{of hen God liet} vaaren.
\\’k~Heb \textit{nooit hun} zaad zien \textit{bedelen om} brood.
\\Hun \textit{mildheid schynt te groeijen met hun} jaaren.
\\De \textit{zegen} vloeit hunn’ \textit{afkomst in den} schoot.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Wykt \textit{af van~’t kwaade, en staat, met all’ uw} krachten,
\\Het \textit{goede} vóór, in \textit{weldoen onver}moeid:
\\Woont \textit{eeuwig} hier in \textit{laate nage}slachten;
\\Want \textit{God, die~’t} recht, waar\textit{door zyn heilleer} bloeit,
\\Op~’t \textit{hoogst’ bemint, bewaart hen die~’t be}trachten,
\\Maar~’t \textit{godloos} zaad word \textit{door hem uitge}roeid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {15}
Het \textit{aardryk zy rechtvaardigen en} vroomen
\\In \textit{erfbe}zit, ter \textit{woon, eeuw in, eeuw} uit.
\\De~op\textit{rechte} doet een’ \textit{vloed van wysheid} stroomen,
\\Daar \textit{hy den} mond tot \textit{’s~Hoogsten lof ont}sluit:
\\Wat \textit{menschenvrees zou ooit zyn tong be}toomen?
\\Zy \textit{spreekt naar~’t} hart, daar \textit{enkel recht uit} spruit.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
De \textit{wet zyns Gods staat in dat hart ge}schreven,
\\Waar\textit{door zyn} gang van \textit{glibbren blyft be}vryd.
\\De \textit{booswicht} loert, door \textit{haat en spyt ge}dreven;
\\Spant \textit{strik op} strik, of \textit{wapent zich ten} stryd,
\\En \textit{staat, ontzind, rechtvaardigen naar~’t} leven,
\\Naar\textit{dien hy,} trots, hen \textit{’s~Heeren gunst be}ny.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
God \textit{laat hen nooit in ’s~haaters wreed ver}mogen.
\\Wie \textit{’t~oordeel} stryk’, de~Aarts\textit{rechter doemt hen} niet.
\\Wacht \textit{op den} Heere, en \textit{houd zyn’ weg voor} oogen!
\\Hy \textit{zal ge}wis, in~’t \textit{wettig erfge}bied
\\Van~’t \textit{aardryk, u op~’t zegenrykst ver}hoogen,
\\Ter\textit{wyl gy} ’t~eind’ der \textit{goddeloozen} ziet.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Ik \textit{heb het lot eens dwinglands waarge}nomen:
\\Hy \textit{breidde} zich ver\textit{baazende uit in~’t} rond,
\\Ge\textit{lyk een} boom, die, \textit{tot zyn kracht ge}komen,
\\Op~’t \textit{weeligst’} groent, ge\textit{plant in eigen} grond.
\\Maar~’k \textit{zocht welhaast vergeefs die plaag der} vroomen,
\\Hy \textit{was niet} meer, hoe \textit{vast, hoe trots hy} stond.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Let \textit{op den weg der vroomen en op}rechten;
\\De \textit{vrede is} ’t~eind’ dier \textit{godgewyde} baan.
\\Dies \textit{kan op} hen geen \textit{smet van laster} hechten.
\\Maar \textit{durft men} stout des \textit{Heeren wet ver}smaên,
\\Dan \textit{zal Gods wraak den berg van hoogmoed} slechten,
\\En \textit{’t~boos ge}slacht ten \textit{grond’ toe doen ver}gaan.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Het \textit{heillot, dat rechtvaardigen ver}kregen,
\\Vloeide \textit{af van} God, hun \textit{sterkte, als de~angst hen} knelt.
\\Hy \textit{laat, in} tyd van \textit{nood, hen niet ver}legen.
\\Des \textit{Heeren} hulp be\textit{vryd hen voor~’t ge}weld
\\Van~’t \textit{godloos rot: zy komt hem alszins} tegen,
\\Die \textit{op zyn} magt een \textit{vast vertrouwen} stelt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {38} {Psalm 38}

\begin {vers} {1}
Laat uw’ \textit{grooten toorn be}daaren!
\\Wil \textit{my} spaaren,
\\\textit{Heer, die} myn \textit{benaauwd}heid ziet!
\\Laat uw \textit{gunstryk mede}lyden
\\My \textit{ver}blyden!
\\Straf my \textit{in uw} gramschap niet!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zie my \textit{voor myn rampen} zwichten!
\\U\textit{we} schichten
\\\textit{Dringen} my \textit{door~’t in}gewand.
\\’k~Ben ge\textit{heel ter neêr ge}slaagen.
\\Ach! \textit{wat} plaagen
\\Lyde ik \textit{van uw} straffe hand!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zie myn \textit{kwynend vleesch ver}teeren,
\\Heer \textit{der} Heeren!
\\\textit{Toon eens} deer\textit{nis met} myn smart!
\\’k~Voel my \textit{door uw gramschap} wonden,
\\En \textit{myn} zonden
\\Weigren \textit{rust aan~’t} wroegend hart.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
All’ myn \textit{misdaên, die u} tergen,
\\Zyn, \textit{als} bergen,
\\\textit{Opge}re\textit{zen in~’t} gevaar:
\\Vruchtloos \textit{tracht ik die te~ont}wyken:
\\’k~Zal \textit{be}zwyken:
\\Ach! die \textit{last valt} my te zwaar.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Zie myn \textit{vloeijende etter}builen
\\Gantsch \textit{ver}vuilen
\\\textit{Door myn} spoor\textit{looze eu}veldaên!
\\Zult gy \textit{nooit die wreede e}lenden
\\Van \textit{my} wenden?
\\Moet ik \textit{dus ten} grave gaan?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
’k~Ga ge\textit{kromd door de~onge}lukken,
\\Die \textit{my} drukken
\\\textit{Met een} hart\textit{doorknaa}gend leed,
\\Zie my \textit{voor uwe alziende} oogen
\\Neêr\textit{ge}bogen,
\\En in \textit{treurig} zwart gekleed.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
’k~Voel myn \textit{zwoegende inge}wanden
\\Heim\textit{lyk} branden:
\\\textit{Zelfs myn} vleesch \textit{is gantsch} doorknaagd.
\\All’ myn \textit{krachten zyn be}zweken,
\\Daar \textit{myn} smeeken,
\\Myn ge\textit{jammer} u mishaagt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Myn ver\textit{mogen is ver}dwenen
\\Door \textit{myn} weenen,
\\\textit{Door myn} tref\textit{fend ziel}verdriet.
\\’k~Brul door \textit{overmaat van} smarte,
\\Daar \textit{myn} harte
\\Rust, noch \textit{troost, noch} uitkomst ziet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ik ver\textit{berg myn stille} wenschen
\\Voor \textit{de} menschen,
\\\textit{In myn} wree\textit{de te}genheên.
\\’k~Wil, in~’t \textit{leed dat my doet} buigen,
\\Geen \textit{ge}tuigen
\\Dan Gods \textit{alziend’} oog alléén.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
’k~Heb reeds \textit{alle kracht ver}loren:
\\’k~Moet \textit{ver}smooren:
\\\textit{’t~Hart keert} in \textit{my om,} ô Heer!
\\’t~Licht is \textit{zelfs myn weenende} oogen
\\Lang \textit{ont}toogen:
\\’k~Heb by\textit{na geene} oogen meer.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Zy, die \textit{eertyds my be}minden,
\\All’ \textit{myn} vrinden
\\\textit{Staan als} te\textit{gen my} gekant.
\\Zelfs myn \textit{naastbestaande} maagen
\\Vliên \textit{myn} plaagen:
\\Niemand \textit{bied my} hart of hand.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Zy, die \textit{myn bederf be}trachten,
\\My \textit{ver}ächten,
\\\textit{En naar~’t} kwy\textit{nend le}ven staan,
\\Spannen \textit{loosverborgen} netten,
\\En \textit{be}zetten
\\Door hun \textit{laagen} all’ myn paên.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Zy be\textit{denken ’t~aller} stonden
\\Slink\textit{sche} vonden,
\\\textit{Tot be}wer\textit{king van} myn’ val.
\\’k~Hoor hen \textit{spreeken van ver}derven,
\\Van \textit{doen} sterven.
\\Ach! hun \textit{wraak dreigt} me~overäl.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
’k~Sta, daar \textit{zy my schandlyk} smaaden
\\En \textit{ver}raaden,
\\\textit{Als een} doo\textit{ve die} niets hoort
\\Of als \textit{een, die, al zyn} leven
\\Stom \textit{ge}bleven,
\\Alle \textit{tegen}reden smoort.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Ja, ik \textit{laat geen woorden} glippen
\\Van \textit{myn} lippen;
\\\textit{’k~Ben een’} doo\textit{ven gantsch} gelyk.
\\’k~Neem in~’t \textit{woên der onge}lukken,
\\Die \textit{my} drukken,
\\Tot myn’ \textit{God-al}léén de wyk.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Myne \textit{ziel wacht vroeg en} spade
\\Uw \textit{ge}nade;
\\\textit{Heer! ver}hoor \textit{myn droef} geklag!
\\Waarom \textit{zouden ze~in myn} lyden
\\Zich \textit{ver}blyden,
\\Als hun \textit{oog my} wanklen zag?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
’k~Zie myn \textit{zwakheid: ’k~voel myn} smarte
\\Tot \textit{in~’t} harte:
\\\textit{Ik be}ly \textit{myn spoor}loosheên:,
\\’k~Ben ge\textit{duurig om de} wonden
\\Van \textit{myn} zonden
\\Door een \textit{zwaare} zorg bestreên.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
’k~Leg all’ \textit{myne angstvallig}heden
\\In \textit{ge}beden
\\\textit{Voor uw} hei\textit{lige oo}gen bloot:
\\En myn \textit{doodsverlegen} harte
\\Voelt \textit{zyn} smarte
\\Door zyne \textit{euvel}daên vergroot.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Maar myn \textit{haaters, in dit} leven
\\Hoog \textit{ver}heven,
\\\textit{Groeijen} in \textit{gezag} en moed;
\\Die my \textit{zonder oorzaak} smaaden,
\\En \textit{ver}raaden,
\\Juichen \textit{om myn’} tegenspoed.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Zy, die \textit{my ondankbaar} loonen,
\\En \textit{my} hoonen,
\\\textit{Schoon myn} hart \textit{hen achtte} als vrind,
\\Staan, ô \textit{Heer! my aller}wegen
\\Schaamt\textit{loos} tegen,
\\Wyl uw \textit{knecht het} goede mint.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
’k~Zie my \textit{door hun magt bra}veeren;
\\Heer \textit{der} Heeren!
\\\textit{Slaa uw} oog \textit{op myn} verdriet!
\\Stuit door \textit{uw geducht ver}mogen
\\Al \textit{hun} poogen!
\\God myns \textit{heils! ver}laat my niet!
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Neig uwe \textit{ooren naar myn} klagten!
\\Wil \textit{niet} wachten!
\\\textit{Houd u} toch \textit{niet verr’} van my!
\\Heer! myn \textit{Helper! wil u} spoeden,
\\En \textit{my} hoeden,
\\Want myn \textit{uitëinde} is naby.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {39} {Psalm 39}

\begin {vers} {1}
Ik \textit{sprak en} dacht: ik \textit{zal met over}leg
\\Myn \textit{tong bewaa}ren en \textit{myn’} weg,
\\Op\textit{dat myn} mond niet \textit{zondig’ door een} woord,
\\Daar \textit{my de trot}se boos\textit{heid} hoort.
\\Ik \textit{zweeg, ver}stomd door \textit{onheil} en verdriet,
\\En \textit{sprak zelfs} van het \textit{goede} niet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maar, \textit{groote} God! toen \textit{groeide myne} smart:
\\Een \textit{heimlyk vuur} blaakte in \textit{myn} hart,
\\Waar\textit{door ik} myn ge\textit{dachten zag ver}teerd.
\\Toen \textit{riep ik, door} myn’ rouw \textit{ver}heerd:
\\Al\textit{weetend} God! maak \textit{my myn} levensënd’,
\\De \textit{maat van} mynen \textit{tyd be}kend!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ik \textit{weet, ô} Heer! hoe \textit{kort, hoe onge}wis
\\Myn \textit{ligtvergang}baar le\textit{ven} is.
\\Myn \textit{levens}tyd, dien \textit{gy een handbreed} stelt,
\\Is \textit{niets, by de~eeu}wigheid \textit{ge}teld.
\\Ge\textit{zondheid,} kracht, of \textit{wat het} menschdom vleit,
\\Is \textit{immers} niets dan \textit{ydel}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{mensch vlucht} als een \textit{ydle schaduw} heen.
\\Hy \textit{woelt, hy slaaft,} hy brengt \textit{by}één;
\\Hoopt \textit{schat op} schat, en \textit{yvert zonder} rust,
\\In \textit{al zyn woe}ling on\textit{be}wust
\\Voor \textit{wien hy} zorgt, of \textit{wie in~’t} aardsche dal
\\Na \textit{hem zyn} goed be\textit{zitten} zal.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ik \textit{wacht voort}aan myn \textit{heil van de~aard’ niet} meer.
\\Ik \textit{hoop op u-}alléén, \textit{ô} Heer!
\\Ver\textit{geef myn} schuld! ver\textit{geet myne euvel}daad!
\\Stel \textit{my niet tot} der dwaa\textit{zen} smaad!
\\Ik \textit{zal myn’} mond niet \textit{opdoen} in~’t verdriet:
\\Ik \textit{twist met} u, myn’ \textit{Rechter,} niet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wend, \textit{uit ge}nade, uw \textit{plaagen van my} af!
\\Zie \textit{my bezwe}ken door \textit{uw} straf.
\\Als \textit{ge~iemands} schuld door \textit{uwen toorn ver}geld,
\\Zien \textit{wy hoe al} zyn glans \textit{ver}smelt,
\\Ge\textit{lyk een} mot, die, \textit{als zy} word geraakt,
\\Haar \textit{ligtver}stuivend \textit{wezen} slaakt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De \textit{glans der} jeugd, de \textit{kracht der majes}teit,
\\Ja \textit{ieder mensch} is y\textit{del}heid.
\\Maar \textit{gy, ô} Heer! leen \textit{’t~oor aan myn ge}beên!
\\Ik \textit{wacht myn hulp} van u \textit{al}léén.
\\Slaa \textit{myn ge}zucht en \textit{heete} traanen gae!
\\Ver\textit{kwik myn} ziel door \textit{uw ge}naê!
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ik \textit{wacht van} u myn’ \textit{troost, myn’ onder}stand.
\\Ik \textit{ben een vreemd}ling in \textit{uw} land.
\\’k~Woon \textit{door uw} gunst by \textit{uw altaar, ô} Heer!
\\Als \textit{all’ myn va}deren \textit{wel}ëer.
\\Laat \textit{af van} toorn; dat \textit{zich myn} hart verbly’,
\\Eer \textit{ik be}zwyke en \textit{niet meer} zy!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {40} {Psalm 40}

\begin {vers} {1}
De \textit{Heer, wiens} hulp ik \textit{lang} heb af\textit{ge}wacht,
\\Heeft \textit{gunstig zich tot} my gewend,
\\My \textit{aangehoord in} myne elend’,
\\En uit den \textit{kuil des wreedsten} noods gebragt
\\Op \textit{liefelyke} wegen
\\Van \textit{onverdienden} zegen.
\\Myn \textit{voet, door hem-al}léén,
\\Staat \textit{vast, als} op een rots.
\\De \textit{kracht des} grooten Gods
\\Be\textit{veiligt myne} treên.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een \textit{nieuw ge}zang, een’ \textit{lof}galm, hem \textit{ter} eer’,
\\Heeft \textit{God my in den} mond gelegd
\\Voor~’t \textit{oog van veelen,} die, oprecht,
\\Met heilge \textit{vrees vertrouwen} op den Heer.
\\Ge\textit{lukkig zal hy} weezen,
\\Die, \textit{in den Heer te} vreezen,
\\Zyn \textit{hoogste toevlucht} vind;
\\En, \textit{wars van} hovaardy,
\\Be\textit{drog en} veinzery,
\\Hem \textit{waarlyk eert en} mint.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
ô \textit{Heer! myn} God, die \textit{on}zer steeds \textit{ge}dacht!
\\Uw \textit{wondren groeiden} in getal.
\\Wie \textit{is~’t, die ze~ooit ver}haalen zal?
\\Wat my be\textit{treft, ’t~ontbreekt my} aan de magt:
\\Maar \textit{’k~heb voor al myn} leven
\\My \textit{in uw’ dienst be}geeven:
\\’k~Zal \textit{doen wat gy ge}bied:
\\Want \textit{gy eischt} van myn hand
\\Het \textit{slacht- of} spys- of brand-
\\Of \textit{zondenöffer} niet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Toen \textit{zeide ik:} zie, ik \textit{kom} tot u \textit{my} spoên.
\\Myn \textit{naam is in uw} boek bekend:
\\Uw \textit{wet staat in myn} hart geprent:
\\’k~Heb lust, myn \textit{God! om uwen} wil te doen.
\\Ik \textit{boodschap Isrels} schaaren
\\De \textit{heilrykste aller} maaren,
\\Uw \textit{recht tot troost in} smart:
\\’k~Be\textit{dwing myn} lippen niet:
\\Gy, \textit{die het} all’ doorziet,
\\ô \textit{Heer! gy kent myn} hart.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
’t~Zy \textit{verr’ dat} ik ooit \textit{uw} gerech\textit{tig}heid
\\In~’t \textit{midden van myn} hart besluit!
\\Neen; \textit{’k~roep uw heil en} waarheid uit,
\\En roem uw \textit{trouw, ô Hemel}majesteit!
\\’k~Zal, \textit{wat men my moog’} vergen,
\\Uw \textit{weldaên nooit ver}bergen.
\\Dat \textit{uwe ontferming,} Heer!
\\My \textit{steeds met} gunst aanschouw’!
\\Be\textit{scherm my} door uw trouw
\\En \textit{weldaên meer en} meer!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Een \textit{talloos} heir van \textit{booze} en loo\textit{ze} liên
\\Om\textit{gaf my: ’k~wierd zo} fel bestreên
\\Van \textit{all’ myne onge}rechtigheên,
\\Dat ik voor \textit{my geene uitkomst} kon voorzien.
\\Eer \textit{telde ik all’ de} hairen
\\Myns \textit{hoofds, dan die ge}vaaren.
\\Ik \textit{ben van moed ont}bloot.
\\ô \textit{Heer! ver}hoor myn beê!
\\Ver\textit{los my!} geef my vreê!
\\Uw \textit{hulp verbann’ myn’} nood!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Doe \textit{ieder,} die myn \textit{rust} of heil \textit{be}laagt,
\\Ver\textit{baasd, ontsteld en} schaamrood staan,
\\En \textit{dryf langs schande}lyke paên
\\Hem weêr te \textit{rug, aan wien myn} ramp behaagt!
\\Ver\textit{woest, verniel de} krachten
\\Van \textit{hen, die my be}lachten:
\\Hun \textit{loon zy schaamte en} pyn!
\\Maar \textit{vreugd en} vrolykheid
\\Sterk’ \textit{hem, die} u verbeid
\\En \textit{tracht by u te} zyn!
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Die \textit{juiche} steeds, door \textit{liefde} uws heils \textit{ver}rukt:
\\Des \textit{Heeren naam ver}vulle al de~aard’!
\\Schoon \textit{myne elend’ my} wel bezwaart,
\\Ja zelfs, schoon \textit{myn nooddruftig}heid my drukt,
\\Kan \textit{echter niets my} krenken.
\\De \textit{Heer wil myns ge}denken!
\\Ge\textit{zegend is myn} lot!
\\Uw \textit{liefde} staa my by!
\\Uw \textit{hulp be}veilig’ my!
\\Ver\textit{toef niet, ô myn} God!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {41} {Psalm 41}

\begin {vers} {1}
Wel\textit{zalig} hy, die \textit{zich ver}standig \textit{draagt,}
\\\textit{Bedrukten onder}schraag
\\Hy word door \textit{God, wanneer} hem ’t~kwaad \textit{genaakt,}
\\\textit{Behoed, be}schermd, bewaakt.
\\Zyn \textit{leven} word in \textit{allen} nood be\textit{waard;}
\\\textit{Hy smaakt al~’t zoet der} aard’.
\\Geen vyand \textit{zal ooit roemen} dat zyn \textit{magt}
\\\textit{Hem te~onder} heeft gebragt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wan\textit{neer hem} ziekte op~’t \textit{krankbed} laat ter \textit{neêr,}
\\\textit{Dan sterkt hem God, zyn} Heer;
\\En leid ter\textit{stond, door teed}re kin\textit{dermin,}
\\\textit{Gezondheid} by hem in.
\\Ik \textit{riep: ge}naê! ver\textit{los uw’} knecht, ô \textit{God!}
\\\textit{Verzacht myn bitter} lot!
\\Verlos my \textit{toch van all’ myne} euvel\textit{daên;}
\\\textit{Die~’k roekloos} heb begaan!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Myn \textit{haaters} zyn reik\textit{halzend} naar myn’ \textit{dood:}
\\\textit{Zy lagchen om myn’} nood;
\\En vraagen \textit{trots: wanneer} daalt, tot \textit{zyn straf,}
\\\textit{Zyn naam met} hem in~’t graf?
\\Zy \textit{toonen} wel hun \textit{deernis} met myn \textit{smart,}
\\\textit{Doch met een veinzend} hart.
\\Hen streelt myn \textit{druk; want als zy} van my \textit{zyn,}
\\\textit{Juicht ieder} om myn pyn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hun \textit{mond is} vol van \textit{onrecht} en ver\textit{raad:}
\\\textit{Zy momplen niets dan} kwaad.
\\Verr’ dat myn \textit{druk hen deer}nis baare \textit{of smart}
\\\textit{Zegt steeds hun} nydig hart:
\\Hy \textit{heeft ge}wis een \textit{gruwel}daad ver\textit{richt,}
\\\textit{Dat hy dus nieder}ligt:
\\Hy is zo \textit{zwak dat hy nooit} op zal \textit{staan:}
\\\textit{Zyn kracht is} reeds vergaan.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Zelfs \textit{hy, dien~’k} minde en \textit{spysde} met myn \textit{brood,}
\\\textit{Verlaat my in den} nood:
\\’k~Vertrouwde op \textit{hem; hy sterkt} myn weêr\textit{party}
\\\textit{En kant zich} tegen my.
\\Kom \textit{gy dan,} Heer! be\textit{toon my} uw ge\textit{naê!}
\\\textit{Herstel me,~eer~’t is te} spae!
\\Opdat ik \textit{hen rechtvaardig} loon ver\textit{schaff’;}
\\\textit{En hunne} misdaên straff’.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hier \textit{weet ik} door dat \textit{gy my} niet ver\textit{ächt,}
\\\textit{Dat gy myn heil be}tracht:
\\Hier weet ik \textit{door dat nooit} om my\textit{nen vab}
\\\textit{Myn vyand} juichen zal.
\\Gy \textit{hebt my} steeds voor \textit{wanke}len be\textit{hoed:}
\\\textit{Gy richtte altoos myn’} voet:
\\Wat onheil \textit{ooit gesmeed wierd} tegen \textit{my,;;;????}
\\\textit{Gy waart my} altoos by.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ge\textit{loofd, ge}dankt, zy \textit{Isrels} God en \textit{Heer!}
\\\textit{Ik buig my voor hem} neêr:
\\Zyn lof, zyn \textit{naam, zyne eer} worde uit\textit{gebreid}
\\\textit{In eindlooze} eeuwigheid!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {42} {Psalm 42}

\begin {vers} {1}
’t~Hy\textit{gend} hart, \textit{de jagt ont}komen,
\\Schreeuwt \textit{niet} ster\textit{ker} naar~’t genot
\\Der \textit{ver}kwik\textit{bre water}stroomen,
\\Dan \textit{myn} ziel \textit{ver}langt naar God.
\\Ja, \textit{myn} ziel \textit{dorst naar den} Heer:
\\God \textit{des} le\textit{vens! ach! wan}neer
\\Zal \textit{ik} in \textit{uw tempel}boogen
\\Waa\textit{ken} voor \textit{uw hei}lige \textit{oo}gen?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zie \textit{myn} traa\textit{nen, onder~’t} klaagen,
\\Ster\textit{ker} vloeij\textit{en} dag en nacht,
\\Als \textit{de} boos\textit{heid my durft} vraagen:
\\Waar \textit{is} God, \textit{dien} gy verwacht?
\\Myn \textit{be}naauw\textit{de ziel ver}smelt,
\\Als \textit{zy} zich \textit{voor oogen} stelt
\\Hoe \textit{zy} met \textit{Gods blyde} schaaren
\\Feest \textit{hield} by \textit{zyn hooge} al\textit{taa}ren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
ô \textit{Myn} ziel! \textit{wat buigt ge~u} neder?
\\Waar\textit{toe} zyt \textit{ge} dus ontrust?
\\Voed \textit{het} oud \textit{vertrouwen} weder!
\\Zoek \textit{in} ’s~Hoog\textit{sten} lof uw lust!
\\Want \textit{Gods} goed\textit{heid zal uw’} druk
\\Eens \textit{ver}wiss\textit{len in ge}luk.
\\Hoop \textit{op} God; \textit{slaa ’t~oog naar} boven;
\\Want \textit{gy} zult \textit{zyn’ naam} nog \textit{loo}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zou \textit{ik} God \textit{myn leed niet} klaagen?
\\’t~Hoog \textit{ge}berg\textit{te} vangt myn klagt;
\\Her\textit{mon} en \textit{Jordaan ge}waagen
\\Hoe \textit{myn} hart \textit{van} druk versmacht.
\\’k~Zucht \textit{daar} kolk \textit{en afgrond} loeit,
\\Daar~’t \textit{ge}druis \textit{der stormen} groeit,
\\Daar \textit{Gods} gol\textit{ven, daar Gods} baaren
\\Myn \textit{be}naauw\textit{de ziel} ver\textit{vaa}ren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Maar \textit{de} Heer \textit{zal my be}vryden,
\\Als \textit{myn} toe\textit{vlucht} in den nood.
\\’k~Zal \textit{aan} hem \textit{myn zuchten} wyden,
\\By \textit{het} scheem\textit{rend} morgenrood;
\\Zin\textit{gend’,} by \textit{het licht der} maan,
\\Hem \textit{myn} wen\textit{schen doen ver}staan,
\\En \textit{myn} hart, \textit{wat my moog’} treffen,
\\Tot \textit{den} God \textit{myns le}vens \textit{hef}fen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
’k~Zal \textit{tot} God, \textit{myn steenrots,} spreeken:
\\Waar\textit{öm,} Heer! \textit{ver}geet ge my?
\\’k~Ga \textit{in~’t} zwart, \textit{door rouw be}zweken,
\\Om \textit{myns} vy\textit{ands} dwinglandy,
\\Die \textit{my} hoont, \textit{my ’t~hart door}boort,
\\Dat \textit{ge}staêg \textit{dees lastring} hoort:
\\Waar \textit{is} God, \textit{op wien gy} bouwde,
\\En \textit{aan} wien \textit{ge~uw zaak} ver\textit{trouw}de?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
ô \textit{Myn} ziel! \textit{wat buigt ge~u} neder?
\\Waar\textit{toe} zyt \textit{ge} dus ontrust?
\\Hoop \textit{op} God; \textit{God mint u} teder:
\\Zoek \textit{dan} in \textit{zyn’} lof uw lust!
\\Want \textit{zyn} goed\textit{heid zal uw’} druk
\\Eens \textit{ver}wiss\textit{len in ge}luk.
\\Hoop \textit{op} hem, \textit{slaa ’t~oog naar} boven;
\\Want \textit{gy} zult \textit{zyn’ naam} nog \textit{loo}ven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {43} {Psalm 43}

\begin {vers} {1}
Barmhartig \textit{God! hoor myn ge}beden!
\\\textit{Stryd} voor myn \textit{recht,} en maak \textit{my} vry
\\Van \textit{hen, die, vol arglis}tig\textit{he}den,
\\Wreed\textit{äartig} my in~’t \textit{stof ver}treeden;
\\Op\textit{dat myn ziel uwe} eer be\textit{ly’,}
\\\textit{En u geheiligd} zy.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gy zyt de \textit{steun van myn ver}mogen,
\\\textit{De} sterkte \textit{van} myn kwy\textit{nend} hart,
\\Waar\textit{om verstoot gy me~uit} uwe \textit{oo}gen?
\\Ik \textit{zwerf, verr’} van uw \textit{tempel}boogen,
\\Door \textit{’s~vyands wreed ge}weld be\textit{nard,}
\\\textit{Gestaêg in~’t aklig} zwart.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zend licht en \textit{troost en waarheid} neder
\\\textit{En} breng my, \textit{door} dien glans \textit{ge}leid,
\\Tot \textit{uw gewyde ten}ten \textit{we}der;
\\Of \textit{voer myn} bange \textit{ziel ge}reeder
\\Ten \textit{berge op uwer} heilig\textit{heid,}
\\\textit{Daar my uw gunst ver}beid!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dan zal ik \textit{opgaan tot de~al}taaren
\\\textit{Van} God, myn’ \textit{God,} de bron \textit{der} vreugd;
\\Dan \textit{zal ik, juichend’, stem} en \textit{snaa}ren
\\Ten \textit{roem van} zyne \textit{goedheid} paaren,
\\Die, \textit{na kortstondige} onge\textit{neugt’,}
\\\textit{My eindeloos ver}heugt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Myn ziel, hoe \textit{treurt ge dus ver}slagen?
\\\textit{Wat} zyt ge~on\textit{rus}tig in \textit{uw} lot?
\\Ver\textit{noeg u in Gods wel}be\textit{ha}gen:
\\Hy \textit{zal de} zon des \textit{heils doen} daagen.
\\Uw \textit{hoop herleeve op} zyn ge\textit{bod!}
\\\textit{Uw redder is uw} God.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {44} {Psalm 44}

\begin {vers} {1}
ô \textit{God! wy} hoorden \textit{menig}maalen
\\Onze \textit{oudren} all’ uw \textit{daên ver}haalen:
\\Gy hebt in \textit{vroeger tydsge}wricht
\\By \textit{hen een won}derwerk \textit{ver}richt.
\\Gy, \textit{gy ver}joegt het \textit{Heiden}dom,
\\Maar hen deed \textit{gy in welvaart} bloeijen:
\\De \textit{Volken plaagde} gy alöm,
\\Maar \textit{hen deed} ge~in ver\textit{mogen} groeijen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zy \textit{hebben} geenszins \textit{door hun} dolken
\\Het \textit{land ge}ërfd; noch \textit{vreemde} Volken
\\Verwonnen \textit{door hun zwaard, of} speer.
\\Hun \textit{arm wrocht hen} geen heil: \textit{ô} Heer!
\\Uw \textit{arm, uw} rechte\textit{hand-al}léén
\\Deed hen in \textit{all’ hun wenschen} slaagen,
\\Wyl \textit{’t~licht uws aanschyns} hen bescheen.
\\Gy \textit{had in} hen een \textit{welbe}hagen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy-\textit{zelf, ô} God! gy \textit{zyt myn} Koning:
\\Ge\textit{bie uit} uwe \textit{hemel}wooning
\\Dat Jacobs \textit{erfdeel zy ge}red!
\\Wan\textit{neer gy hoort} naar ons \textit{ge}bed,
\\Zo \textit{zullen} we~onze \textit{weêrpar}ty
\\Met hoornen \textit{stooten, en ver}jaagen:
\\In \textit{uwen naame} zullen wy
\\Hen \textit{all’ ver}treên, die \textit{ons be}laagen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’k~Ver\textit{trouw niet} op myn’ \textit{boog, noch} schichten;
\\Zy \textit{doen myn} vyan\textit{den niet} zwichten.
\\Myn zwaard, hoe \textit{scherp het zy ge}wet,
\\Heeft \textit{nooit my van} den dood \textit{ge}red.
\\Maar \textit{gy, ô} Heer! ja \textit{gy-al}léén
\\Verlost my \textit{van myn weêrpar}tyders:
\\Zy \textit{worden door uw} hand bestreên,
\\En \textit{gy be}schaamt all’ \textit{myn be}nyders.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Wy \textit{roemen} altoos \textit{uw ver}mogen,
\\Wy \textit{zullen} uwen \textit{naam ver}hoogen,
\\ô God! ô \textit{Oppermajes}teit!
\\U \textit{looven tot} in eeu\textit{wig}heid.
\\Maar \textit{nu ver}stoot gy \textit{ons, ô} Heer!
\\Maakt ons tot \textit{schand’; hebt ons be}geeven,
\\Wyl \textit{ge~onze leger}schaar niet meer
\\Ge\textit{leiden} wilt, noch \textit{vóór wilt} streeven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gy \textit{doet in~’t} veld ons \textit{rugwaarts} keeren:
\\Gy \textit{laat ons} schandlyk \textit{over}heeren;
\\Door onze \textit{trotse weêrpar}ty
\\Be\textit{roofd, vervoerd} in sla\textit{ver}ny.
\\Gy \textit{hebt, als} schaapen, \textit{ons al}öm
\\Ter spyze~in \textit{’s~vyands hand ge}geeven:
\\Gy \textit{hebt ons onder~’t} Heidendom
\\Ver\textit{strooid, en} uit ons \textit{erf ver}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Uw \textit{Volk, uwe} uitver\textit{koren} schaaren
\\Ver\textit{koopt ge~aan} hun ge\textit{welde}naaren:
\\Nu hen de \textit{grootste smaad ge}schied,
\\Ver\textit{hoogt gy hun}ne waar\textit{de} niet.
\\Wy \textit{zyn het} doelwit \textit{van den} spot
\\Van allen, \textit{die rondom ons} woonen.
\\Wy \textit{zien ons, in ons} droevig lot,
\\Met \textit{schimp van} onzen \textit{nabuur} hoonen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Het \textit{Heiden}dom, dat \textit{ons hoort} klaagen,
\\Schept \textit{in ons} leed een \textit{welbe}hagen;
\\En, daar hun \textit{tong ons niet ont}ziet,
\\Schud \textit{elk het hoofd} om ons \textit{ver}driet.
\\De \textit{schande,} die my \textit{over}laad,
\\Zweeft my den \textit{gantschen dag voor} de~oogen.
\\Myn \textit{aangezicht is} door dien smaad
\\Van \textit{glans ont}bloot; met \textit{rouw om}togen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ja, \textit{’k~hoor de} stemmen \textit{die my} hoonen,
\\Der \textit{laste}raars, die \textit{niets ver}schoonen:
\\Myn vyand \textit{juicht reeds om myn’} val:
\\De \textit{wraakzucht volgt} my o\textit{ver}äl.
\\Dit \textit{all’ weêr}vaart ons, \textit{groote} God!
\\U echter \textit{zyn wy niet ont}weken:
\\Men \textit{zag ons nimmer} uw gebod
\\Ont\textit{heili}gen door \textit{valsche} treken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Ons \textit{hart heeft} nooit, tot \textit{kwaad ge}negen,
\\Zich \textit{afge}wend van \textit{uwe} wegen;
\\’t~Heeft uwe \textit{wetten niet ver}raên:
\\Wy \textit{weeken nim}mer van \textit{uw} paên;
\\Hoe\textit{wel uw} gramschap \textit{ons ver}stoot,
\\Ons doet by \textit{wreede draaken} zwerven;
\\Hoe\textit{wel de schaduw} van den dood
\\Ons \textit{dekt, ons} alle \textit{hulp doet} derven.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Had \textit{onze} ziel, door \textit{waan be}zeten,
\\Den \textit{naam van} onzen \textit{God ver}geeten;
\\Of hadden \textit{we~ooit een’ vreemden} God
\\Ge\textit{beden om} een heil\textit{ryk} lot,
\\Zou \textit{de~aller}hoogste \textit{Majes}teit
\\Dien gruwel\textit{dienst niet onder}zoeken?
\\Wie \textit{zou hem, wiens al}weetenheid
\\Het \textit{diepst’ van~’t} hart door\textit{grond, ver}kloeken?
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Om \textit{uwent}will’ zien \textit{we~ons be}stryden:
\\Men \textit{doet ons} duizend \textit{dooden} lyden:
\\De boosheid \textit{woed: men ziet ons} aan
\\Als \textit{schaapen die} ter slacht\textit{bank} gaan.
\\Rys \textit{uit den} slaap! ont\textit{waak, ô} Heer!
\\Schenk ons, wel\textit{ëer uw gunstge}rooten,
\\Uw \textit{goedertieren} bystand weêr!
\\Zoud \textit{ge~ons in} eeuwig\textit{heid ver}stooten?
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Om \textit{welke} reên ver\textit{bergt ge~uwe} oogen?
\\Waar\textit{om, waar}om blyft \textit{ge~onbe}wogen?
\\Waarom ver\textit{geet ge~ons droevig} leed,
\\En \textit{’t~kwaad tot on}zen val \textit{ge}meed?
\\Om \textit{al den} ramp, die \textit{ons weêr}vaart;
\\Ligt onze \textit{ziel in~’t stof ge}doken.
\\Ons \textit{lighaam kleeft door} rouw aan de~aard’:
\\Wy \textit{zyn van} alle \textit{hulp ver}stoken.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Rys \textit{op: wil} ons uw’ \textit{bystand} zenden!
\\Wil \textit{u tot} ons ge\textit{nadig} wenden!
\\Red ons, ô \textit{Oppermajes}teit!
\\Om \textit{uwe goe}dertie\textit{ren}heid.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {45} {Psalm 45}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{blyde} ziel be\textit{peinst gewenschte} dingen.
\\Ik \textit{zal iets} groots, ’k~zal \textit{van een’ Koning} zingen
\\Op\textit{dat al} de~aard’ zyn’ \textit{roem, zyn} magt erkenn’.
\\Myn \textit{tong word vlug gelyk eens} schryvers pen.
\\Uw \textit{schoonheid,} Vorst! uw \textit{glans, dien elk moet} looven,
\\Gaat \textit{allen glans der menschen verr’ te} boven.
\\Ge\textit{nade en heil zyn op uw’} mond verspreid!
\\Gods \textit{zegen} rust op \textit{u in} eeuwigheid.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gord, \textit{gord uw} zwaard op \textit{zyde, ô Roem der} Helden!
\\Zo \textit{zal de} zege aan \textit{elk uw’ luister} melden!
\\Zo \textit{blinke al}öm uwe \textit{eer en} majesteit!
\\Snel \textit{spoedig voort in volle} heerlykheid!
\\De \textit{waarheid} baant het \textit{spoor voor uwe} treden:
\\Zacht\textit{moedigheid verzelt alöm uw} schreden:
\\Recht\textit{vaardigheid sterkt uwe} rechtehand,
\\En \textit{bied uw} magt op~’t \textit{roemrykst’} onderstand.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ja, \textit{Volk by} Volk zal \textit{nedrig voor u} knielen.
\\Uw \textit{haaters} zult gy \textit{treffen en ver}nielen.
\\Uw \textit{pylen} zyn, op \textit{uw be}vel, gescherpt.
\\Daar \textit{billykheid het all’ u} onderwerpt,
\\Zal \textit{niets uw} troon doen \textit{wanklen noch be}zwyken:
\\Uw \textit{koningkryk, uw scepter zal nooit} wyken.
\\Recht\textit{maatigheid bestiert al}toos uw’ staf,
\\En \textit{eischt voor} u elks \textit{hulde en} eerbied af.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gy \textit{mint de} deugd, en \textit{haat de godde}loosheid:
\\Gy \textit{eert het} recht, en \textit{doemt bedrog en} boosheid:
\\Daar\textit{om, ô} God, wien \textit{ieder} hulde doet!
\\Heeft \textit{u uw God in ryker} overvloed
\\Het \textit{achtbaar} hoofd met \textit{olie over}goten
\\Dan \textit{iemand ooit van all’ uw meege}nooten.
\\Uw \textit{kleeding riekt naar de~eelste} specery:
\\Uw \textit{elpen}troon ver\textit{heerlykt} die kleedy.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
In \textit{uw ge}volg van \textit{Edelen en} Grooten
\\Zyn \textit{Dochters,} uit Mo\textit{narchen voortge}sproten:
\\De \textit{Konin}gin praalt \textit{aan uw} rechtehand,
\\In~’t \textit{goud gedost, versierd met} diamant.
\\Kan \textit{aller} vreugd, kan \textit{u myn zucht be}kooren,
\\Leen \textit{aan myn’ raad, ô Dochter! gunstige} ooren;
\\Ver\textit{geet uw Volk; vergeet, ô} Koningin!
\\Uws \textit{Vaders} huis, om \textit{uw ge}luk en min.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Zo \textit{mint de} Vorst u \textit{om uw schoonheid} teder.
\\Hy \textit{is uw} Heer, dies \textit{buig u voor hem} neder:
\\Zo \textit{klinke uw’} lof den \textit{nage}buur in~’t oor!
\\Men \textit{smeekt, om stryd, u nedrig} om gehoor.
\\Ja; \textit{Tyrus} zelf, hoe \textit{heerlyk in ver}mogen,
\\Schenkt \textit{schat by schat, op~’t diepst’ voor u ge}bogen.
\\Dus \textit{blinkt alöm de luister} van uw troon;
\\Maar \textit{in u-}zelf be\textit{zit gy} ’t~schoonste schoon.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Zie, \textit{Koning}stelg! zich \textit{’t~all’ voor u ver}nedren;
\\Zie \textit{u ge}sierd met \textit{rykgestikte} kleedren,
\\Door\textit{wrocht met} goud: gy \textit{zult, in} volle pracht,
\\Naar~’t \textit{hofpaleis, en naar den} Vorst gebragt,
\\U \textit{zien be}mind: gy \textit{zult hem weder} minnen.
\\Gy \textit{zult, omringd van blyde gezel}linnen,
\\Daar \textit{alles juicht van uw ver}dienste en lof,
\\U \textit{zien ge}voerd in~’t \textit{weder}galmend hof.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Zo \textit{moeten} eens de \textit{blyde dagen} nadren,
\\Wan\textit{neer de} plaats van \textit{uw beroemde} vadren
\\Zal \textit{zyn be}kleed door \textit{zoonen} uit uw’ schoot,
\\Wier \textit{laater glans uw’ glans nog} meer vergroot’!
\\Zo \textit{moete uw} naam, ten \textit{top van eer ver}heven,
\\Van \textit{stam tot stam in elks geheugen} leeven!
\\Zo \textit{blyve uw roem by~’t laatste} nageslacht,
\\Daar \textit{Volk by} Volk zyn’ \textit{lof u} waardig acht!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {46} {Psalm 46}

\begin {vers} {1}
God \textit{is een toevlucht voor de} zynen;
\\Hun \textit{sterkte, als zy door droefheid} kwynen.
\\Zy \textit{worden steeds zyn} hulp gewaar
\\In \textit{zielbenaauwdheid,} in gevaar.
\\Dies \textit{zal geen vrees ons doen be}zwyken,
\\Schoon \textit{de~aard’ mogt van haar standplaats} wyken;
\\Schoon \textit{’t~hoogst gebergte uit} zyne steê
\\Ge\textit{worpen wierd in~’t} hart der zee.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laat \textit{vry het schuimend zeenat} bruisschen;
\\De~ont\textit{roerde watren hevig} ruisschen!
\\De \textit{golven mogen,} in haar woên,
\\Het \textit{berggevaarte} davren doen!
\\De \textit{stad, het heiligdom, de} wooning
\\Van \textit{God, den allerhoogsten} Koning,
\\Word \textit{in haar muuren} t’allen tyd’
\\Door \textit{beekjes der ri}vier verblyd.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Geen \textit{onheil zal de stad ver}stooren
\\Daar \textit{God zyn wooning heeft ver}koren:
\\God \textit{zal haar redden} uit den nood,
\\By~’t \textit{licht van~’t gloeijend} morgenrood.
\\Men \textit{zag de Heidnen kwaad be}raamen;
\\De \textit{Koningkryken spanden} ’t~saamen:
\\Maar \textit{God verhief zyn} stem, en de~aard’
\\Ver\textit{smolt, voor ’s~Hoogsten} toorn vervaard.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
De \textit{Heer, de God der leger}schaaren,
\\Is \textit{met ons; hoed ons voor ge}vaaren.
\\De \textit{Heer, de God van} Jacobs zaad,
\\Is \textit{ons een burgt, een} toeverlaat.
\\Komt, \textit{wilt op ’s~Heeren daaden} merken!
\\Aan\textit{schouwt des Hoogsten wonder}werken!
\\Zyn \textit{magt, die nooit te} stuiten is,
\\Maakt \textit{de~aarde tot een} wildernis.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
God \textit{stuit, alöm, het oore}logen:
\\Zyn \textit{wil verbreekt de taaije} boogen;
\\Doet \textit{spies en speer aan} stukken slaan;
\\De \textit{wagenen door~’t} vuur vergaan.
\\Laat \textit{af! dus spreekt de Heer der} Heeren:
\\Ik, \textit{ik ben God: elk moet my} eeren:
\\Het \textit{Heidendom, ja} ’t~gantsch Heeläl
\\Ver\textit{hooge my, met} lofgeschal!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De \textit{Heer, de God der leger}schaaren,
\\Is \textit{met ons, hoed ons voor ge}vaaren.
\\De \textit{Heer, de God van} Jacobs zaad,
\\Is \textit{ons een burgt, een} toeverlaat.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {47} {Psalm 47}

\begin {vers} {1}
Juicht, ô \textit{Volken! juicht!}
\\Hand\textit{klapt, en be}tuigt
\\De~Opper\textit{magt uw vreugd!}
\\Weest \textit{te saam ver}heugd!
\\Buigt u \textit{voor den Heer,}
\\D’Al\textit{lerhoogsten} neêr!
\\Alles \textit{ducht zyn kracht:}
\\Al\textit{les vreest zyn} magt:
\\Zyne \textit{Majesteit}
\\Spreid \textit{haar heerlyk}heid,
\\Nooit door \textit{iets gestuit,}
\\O\textit{ver~’t aardryk} uit.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Naar Gods \textit{wys bestel,}
\\Op \textit{Gods hoog be}vel
\\Slaan wy, \textit{door zyn hand,}
\\Vol\textit{ken aan den} band,
\\Die, door \textit{ons verneerd,}
\\Door \textit{ons over}heerd,
\\Strekken \textit{tot een blyk}
\\Hoe \textit{hy, liefde}ryk,
\\Aan zyn \textit{woord gedenkt;}
\\De~er\textit{fenis ons} schenkt,
\\Jacob \textit{toegezeid}
\\Tot \textit{zyn heerlyk}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sion! \textit{naar uw’ top}
\\Vaart \textit{de Godheid} op,
\\Onder~’t \textit{feestgeluid}
\\Van \textit{bazuin en} fluit.
\\Hef Gods \textit{glorie aan!}
\\Meld \textit{Gods wonder}daên!
\\Zing de \textit{schoonste stof,}
\\’s~Hoog\textit{sten Konings} lof!
\\Dat zyn \textit{grootheid blyk’?}
\\In \textit{uw kunstmu}zyk!
\\Hy, de \textit{Vorst der aard’}
\\Is \textit{uw hulde} waard.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zingt gy \textit{dus Gods eer,}
\\Dat \textit{dan ieder} leer’
\\Hoe hy \textit{heerscht alöm}
\\O\textit{ver~’t Heiden}dom;
\\Hoe Gods \textit{heiligheid}
\\Heeft \textit{een’ troon be}reid,
\\Daar het \textit{all’ voor bukt.}
\\Vol\textit{ken, gantsch ver}rukt
\\Nu hen \textit{’t~godlyk licht}
\\Schit\textit{tert in~’t ge}zicht,
\\Deelen \textit{in ons lot,}
\\Ee\textit{ren Abrams} God.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De~Edlen \textit{van den staat,}
\\Die \textit{den onder}zaat,
\\Naar Gods \textit{wyze wet,}
\\Zyn \textit{ten schild ge}zet,
\\Eeren \textit{’s~Hoogsten magt,}
\\Die \textit{steeds blinkt in} kracht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {48} {Psalm 48}

\begin {vers} {1}
De \textit{stad der} Hemel\textit{majes}teit,
\\De \textit{berg van} ’s~Heeren \textit{heilig}heid
\\Ver\textit{heff’ Gods grootheid en ge}nade!
\\Gods \textit{glorie heeft geen weder}gade.
\\Sion, \textit{aan de zy’ van~’t} noord’,
\\\textit{Is een berg, die elk be}koort.
\\Schoon van \textit{stand alom be}vonden,
\\Ziet hy \textit{op zyn vaste} gronden,
\\Tot ver\textit{maak van Isrels} oogen,
\\’s~Grooten \textit{Konings stad vol}togen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
God, \textit{voor een} toevlucht \textit{in e}lend’
\\Aan \textit{al het} volk dier \textit{stad be}kend,
\\Ver\textit{heugt zich in haar’ glans te~aan}schouwen
\\En \textit{vest zyn’ troon in haar ge}bouwen.
\\Want de \textit{magten deezer} aard’,
\\\textit{Door de Koningen ver}gaêrd,
\\Tegen \textit{haar ten stryd ge}togen,
\\Zagen \textit{met verwonderde} oogen
\\Hoe om \textit{haar Gods goedheid} zweefde.
\\Straks vlood \textit{al het heir, en} beefde.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Vyand} schrikte \textit{voor den} dood,
\\Ge\textit{lyk een} vrouw in \textit{baarens}nood:
\\Hy \textit{wierd door ’s~Hoogsten magt be}nepen,
\\Ge\textit{lyk der Tharsren trotse} schepen
\\Door Gods \textit{fellen oosten}wind.
\\\textit{In de stad, van God be}mind,
\\Is de \textit{vreugd niet in te} toomen;
\\Word al\textit{öm~’t gejuich ver}nomen,
\\Dat de \textit{Heer der leger}schaaren
\\Steeds haar \textit{vesten zal be}waaren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
ô \textit{God! voor} uw al\textit{taar ge}treên,
\\Ge\textit{denken} we~uw wel\textit{dadig}heên.
\\Uw \textit{naam en roem, ô God der} Goden!
\\Ver\textit{vult al de~aard’; verbaast de} snooden,
\\Daar uw \textit{sterke rechte}hand
\\\textit{In~’t gericht de vierschaar} spant.
\\Dat dan, \textit{om uws oordeels} wille,
\\Sion \textit{all’ zyn zorgen} stille;
\\Zich met \textit{Judaas kroost ver}blye,
\\En zyn’ \textit{dankbren galm u} wye!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gaat, \textit{Volken!} Sion \textit{om in~’t} rond’.
\\Staan \textit{niet de} muuren \textit{op zyn’} grond
\\Zo \textit{vast als uit een rots ge}houwen?
\\Wat \textit{ryzen hier al praalge}bouwen,
\\Teekens \textit{van der burgren} schat!
\\\textit{Telt de torens van de} stad,
\\Opdat \textit{gy in laater} dagen
\\Zulks den \textit{nazaat vóór kunt} draagen;
\\En hoe \textit{hoog zy was ver}heven,
\\Aan uw \textit{kroost te kennen} geeven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want \textit{God, die} deezen \textit{berg ver}koos,
\\Die \textit{God blyft} onze \textit{God al}toos:
\\Ja, \textit{schoon de dood ons doe be}zwyken,
\\Hy \textit{zal nochtans van ons niet} wyken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {49} {Psalm 49}

\begin {vers} {1}
Gy, Volken, \textit{hoort! waar ge~ook op} aarde woont!
\\’t~Zy \textit{laag van} naam, of \textit{hoog met eer be}kroond;
\\’t~Zy \textit{ryk of} arm; gy \textit{allen, komt en} hoort!
\\Myn \textit{mond brengt} niets dan \textit{loutre wysheid} voort,
\\By \textit{my in~’t} hart op\textit{merkzaam over}dacht.
\\Ik \textit{neig het} oor, daar~’k \textit{op Gods inspraak} wacht,
\\Naar \textit{’s~Heeren} spreuk, en \textit{zal u, op de} snaaren
\\Der \textit{blyde} harp, ge\textit{heimen open}baaren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wat zou my \textit{toch doen vreezen} in een’ tyd
\\Waar\textit{ïn het} kwaad, het \textit{onrecht my be}stryd?
\\Als \textit{ik om}ringd, be\textit{naauwd ben door~’t ge}weld,
\\Dat \textit{in myn’} val zyn \textit{hoogst’ begeeren} stelt?
\\Wat \textit{hem be}treft die \textit{op zyn’ schat be}trouwt,
\\En \textit{al zyn’} roem op \textit{grooten rykdom} bouwt;
\\Zyn \textit{schat be}houd zyn’ \textit{broeder niet in~’t} leven;
\\Hy \textit{kan daar}voor aan \textit{God geen losgeld} geeven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy kan die \textit{prys der ziele,} dat ransoen,
\\Aan \textit{God in} tyd noch \textit{eeuwigheid vol}doen:
\\Hy \textit{wenscht ver}geefs hier \textit{altoos ’t~licht te} zien,
\\En, \textit{door zyn’} schat, het \textit{naar bederf te~ont}vliên.
\\Der \textit{wyzen} dood, der \textit{dwaazen levens}ënd’,
\\Be\textit{schouwt hy} steeds; is \textit{hem niet onbe}kend:
\\Hy \textit{ziet dat} hen in~’t \textit{sterven niets kan} baaten,
\\Maar \textit{dat zy} ’t~all’ aan \textit{andren over}laaten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Al zegt zyn \textit{hart: myn huis zal} eeuwig staan;
\\Van \textit{stam tot} stam ge\textit{duurig over}gaan:
\\Al \textit{heeft hy} ’t~land, waar\textit{op zyn trotsheid} roemt,
\\Zyn \textit{grootsheid} bouwt, naar \textit{zynen naam ge}noemd:
\\’t~Is \textit{alles} wind, daar \textit{zich zyn hart meê} streelt:
\\De \textit{mensch, hoe} mild door~’t \textit{aardsch geluk be}deeld,
\\Hoe \textit{hoog in} eer, in \textit{magt of staat ver}heven,
\\Ver\textit{gaat als~’t} vee, en \textit{derft in~’t eind’ het} leven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Hoewel zyn \textit{weg bestaat in} ydelheid,
\\Door \textit{loutren} waan, door \textit{hoogmoed dwaas ge}vleid;
\\Stapt \textit{echter} ’t~kroost, dat \textit{in der oudren} woord
\\Re\textit{haagen} schept, op~’t \textit{zelfde doolpad} voort:
\\De \textit{dood snyd} ook die \textit{kindren ’t~leven} af:
\\Zy \textit{volgen} hen, als \textit{schaapen, naar het} graf:
\\En \textit{in den} dag, den \textit{grooten dag des} Heeren,
\\Zal \textit{over} hen de~op\textit{rechte triom}feeren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Men denkt niet \textit{meer aan hunn’ voor}leden staat,
\\Wyl \textit{al hun} glans met \textit{hen in~’t graf ver}gaat:
\\Maar \textit{zulk een} lot is \textit{nooit myn ziel be}reid;
\\God \textit{neemt haar} op in \textit{eere en heerlyk}heid.
\\Vreest \textit{hem dan} niet die \textit{groote schatten} heeft,
\\Die \textit{magtig} is, in \textit{eere en aanzien} leeft;
\\Want \textit{hy zal} niets in~’t \textit{sterven met zich} draagen:
\\Zyn \textit{naam, zyn} roem, ’t~ligt \textit{all’ met hem ver}slaagen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Schoon hy op \textit{aard’ zich in den} wellust baad;
\\Hem \textit{roemt, die} leeft in \textit{weelde en over}daad,
\\Hy \textit{daalt noch}tans, ge\textit{lyk zyn gantsch ge}slacht,
\\Ver\textit{vreemd van} God, in \textit{’s~afgronds donkren} nacht.
\\Gy \textit{dan, ô} Mensch, hoe \textit{waard’, hoe groot in} eer!
\\Zo \textit{gy den} wil ver\textit{smaad van uwen} Heer,
\\Dan \textit{zult ge,~als} ’t~vee, in \textit{uwe dwaasheid} smooren;
\\Een \textit{wis be}derf is \textit{u ten lot be}schoren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {50} {Psalm 50}

\begin {vers} {1}
Der \textit{Goden} God, de \textit{Heer ontsluit zyn’} mond:
\\Hy \textit{spreekt: hy} roept het \textit{gantsche waereld}rond
\\Van~’t \textit{oost’, al}waar de \textit{zon het eerste} schynt,
\\Tot \textit{aan het} west’, daar \textit{ze~in de kim verdwynt.}
\\\textit{De Heer ge}naakt, met \textit{praal en glans om}togen,
\\Uit \textit{Sion,} ’t~schoonst’ ver\textit{blyf van~’t Alver}mogen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{komt: een} vuur streeft, \textit{woedend’, hem voor}üit:
\\Rond\textit{om hem} loeit de \textit{wind met fel ge}luid.
\\Hy \textit{zegt zyn’} wil en \textit{aard’ en hemel} aan,
\\En \textit{doet zyn} Volk voor \textit{zyne vierschaar staan.}
\\\textit{Verzamelt} my, zegt \textit{God, myn gunstge}nooten,
\\Die \textit{myn ver}bond door~’t \textit{heilig offer} slooten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{hemel} meld de \textit{billykheid van} God;
\\Want \textit{God be}paalt, als \textit{Rechter, zelf ons} lot.
\\Hoor, \textit{Isra}ël! ’k~zal \textit{spreeken, zegt de} Heer;
\\’k~Zal \textit{onder} u be\textit{tuigen, om myne eer.}
\\\textit{Ik ben uw} God: ’k~zal \textit{u om de~offer}handen
\\Niet \textit{straffen,} die voor \textit{my gestadig} branden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’k~Zal \textit{uit uw} huis geen \textit{varren neemen;} ’k~zal
\\Geen \textit{bokken} my toe\textit{ëignen uit uw’} stal.
\\Want \textit{al~’t ge}diert des \textit{wouds, ’t~is alles} ’t~myn’;
\\De \textit{beesten} die op \textit{duizend bergen zyn:.}
\\\textit{Ik ken al~’t} heir der \textit{voglen; hun ge}slachten;
\\En \textit{’t~wild des} velds moet \textit{op myn’ bystand} wachten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Zo \textit{honger} my be\textit{ving, ’k~zou~’t u ge}wis
\\Niet \textit{zeggen,} wyl~’t heel\textit{äl myn eigen} is.
\\Zou \textit{’t~stieren}vleesch my \textit{tot een voedsel} zyn,
\\Of~’t \textit{bokken}bloed tot \textit{laafenis, als wyn?}
\\\textit{Neen; laat uw’} God een \textit{dankbaar hart aan}schouwen,
\\En \textit{wil al}toos uw \textit{zielgelofte} houwen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Roep \textit{me~in den} dag van \textit{uw benaauwdheid} aan;
\\’k~Be\textit{loof u} hulp: dan \textit{looft gy straks myn} daên.
\\Maar \textit{gy, die} u aan~’t \textit{kwaad-alléén be}paalt,
\\Zeg, \textit{waarom} is~’t dat \textit{gy myn wet verhaalt,}
\\\textit{En met een’} mond, be\textit{smet door valsche} treken,
\\Van \textit{myn ver}bond zo \textit{roekeloos durft} spreeken?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Gy \textit{onder}werpt u \textit{nimmer aan myn} roê:
\\Myn \textit{heilig} woord keert \textit{gy den rugge} toe:
\\Gy \textit{volgt een’} dief, wan\textit{neer gy hem ont}moet:
\\In~’t \textit{over}spel vind \textit{ge~uw geneuchlykst zoet:}
\\\textit{Uit uwen} mond komt \textit{niet dan kwaade} reden:
\\Gy \textit{scherpt uw} tong slechts \textit{om bedrog te} smeeden.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Uw \textit{broeder,} dien uw \textit{moeder heeft ge}baard,
\\Word \textit{steeds door} u met \textit{lastering be}zwaard.
\\Dit \textit{doet ge;~ik} zwyge; en \textit{gy, gy beeld u} in
\\Dat \textit{ik, als} gy, de \textit{boosheid ook bemin:}
\\\textit{Maar~’k zal het} all’ u \textit{klaar voor oogen} stellen,
\\En \textit{myne} wraak zal \textit{u alöm ver}zellen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Wel\textit{äan dan} gy, Ver\textit{geeters van uw’} God!
\\Let \textit{op myn} woord: ont\textit{wykt het strengste} lot,
\\Vóór\textit{dat myn} toorn u, \textit{onvoorziens, ver}teer’.
\\Hy, \textit{die myn} gunst er\textit{kent, verbreid myne eer.}
\\\textit{Hen, die voor} my steeds \textit{wandlen met ver}trouwen,
\\Zal \textit{ik myn} heil met \textit{vreugde doen aan}schouwen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {51} {Psalm 51}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{God! myn} God! ver\textit{geef my} myne schuld!
\\Ver\textit{geet, uit} gunst, myn \textit{schandlyk over}treeden,
\\Om \textit{uw ge}nade, om \textit{uw barmhartig}heden!
\\Delg \textit{’t~misdryf} uit, dat \textit{my met schrik ver}vult!
\\Wasch, \textit{reinig} my van~’t \textit{kwaad door} my begaan!
\\Myn \textit{schuld is} voor myne \textit{oogen niet ver}holen:
\\’k~Heb \textit{tegen} u, ja \textit{u-al}léén misdaan;
\\Gy \textit{zaagt, ô} God! myn \textit{snood en schaamtloos} doolen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ik \textit{deed, he}laas! ’t~geen \textit{kwaad is} in uw oog:
\\Waar \textit{berg ik} my, zo \textit{ge~u van my wilt} wreeken?
\\Gy \textit{zyt, ô} Heer! recht\textit{vaardig in uw} spreeken,
\\En \textit{stelt de} schuld van~’t \textit{listig onrecht} hoog.
\\De \textit{heilig}heid zit \textit{vóór in} uw gericht,
\\Doe \textit{my geen} straf naar \textit{myn verdienste er}langen!
\\Ik \textit{zag, be}smet, het \textit{eerste} levenslicht;
\\Myn \textit{moeder} heeft in \textit{zonden my ont}fangen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy, \textit{gy hebt} lust tot \textit{waarheid} in~’t gemoed,
\\En \textit{hebt me,~ô} God! uw \textit{heilig welbe}hagen.
\\Uw \textit{wysheid} in ’tver\textit{borgen voorge}draagen,
\\’t~Geen \textit{me~onge}veinsd myn \textit{schuld erkennen} doet.
\\Ver\textit{los my} dan van \textit{myn on}draagbaar wee!
\\Al\textit{goede} God! zie \textit{neêr op myne e}lenden!
\\Ont\textit{zondig} my met \textit{yzoop,} op myn beê
\\Om \textit{dus myn} schuld, myn \textit{bloedschuld af te} wenden!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ach! \textit{reinig} my van \textit{all’ myne} euveldaên!
\\Wisch \textit{af de} smet, die \textit{op myn’ roem blyft} kleeven!
\\Dan \textit{zal myn} ziel, van \textit{alle schande ont}heven,
\\In \textit{zuiver}heid de \textit{sneeuw te boven} gaan.
\\Ver\textit{kwik myn} hart met \textit{rust en} heil en vreugd,
\\Dan \textit{zal~’t met} lust van \textit{uwe gunst ge}waagen;
\\Zo \textit{worde eer}lang ’t~ge\textit{beente} weêr verheugd,
\\Dat \textit{gantsch en} al ver\textit{gruisd was en ver}slagen!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ver\textit{berg, ô} God! uw \textit{glansryk} aangezicht
\\Van \textit{myne} schuld! ver\textit{geet myn over}treeden!
\\Ver\textit{geef, ver}geef myne \textit{ongerechtig}heden!
\\Ver\textit{troost myn} hart, dat \textit{voor de droefheid} zwicht!
\\Zo \textit{word myn} smart door \textit{uwe} gunst bepaald;
\\Dan \textit{zal myn} vreugd door \textit{myn berouw her}leeven;
\\Dan \textit{zult ge} my’, door \textit{uwen} geest bestraald,
\\Op \textit{myne} bede een \textit{reiner harte} geeven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ver\textit{nieuw in} my een’ \textit{welge}stelden geest!
\\Ver\textit{ban my} niet, in \textit{gramschap, uit uwe} oogen!
\\Ver\textit{sterk myn} ziel, voor \textit{u in~’t stof ge}bogen,
\\En \textit{voor uw} straf met \textit{zo veel recht be}vreesd!
\\Neem \textit{uwen} Geest niet \textit{weg in} toornigheid:
\\Laat \textit{hy myn} hart, als \textit{zyn paleis, be}woonen!
\\Ver\textit{werp geen} ziel, die \textit{om ont}ferming schreit!
\\Wil, \textit{uit ge}naê, my \textit{met uw heil be}kroonen!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dan \textit{zal ik,} door uw’ \textit{goeden} Geest bezield,
\\Uw \textit{rechte} paên aan \textit{de~overtreeders} leeren;
\\Dan \textit{zal ter}stond de \textit{zondaar zich be}keeren,
\\Voor \textit{uwen} troon boet\textit{vaardig neêrge}knield.
\\Ver\textit{los my} van de \textit{bloedschuld,} die my knaagt,
\\ô \textit{God myns} heils! zo \textit{zal myn tong u} pryzen!
\\Zo \textit{roem’ myn} mond, die \textit{u myn} onheil klaagt,
\\Op \textit{uwe} trouw en \textit{dierbre gunstbe}wyzen!
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Gy \textit{vind geen’} lust in~’t \textit{rookend} reukältaar,
\\Noch \textit{’t~schuldloos} bloed der \textit{talryke offer}handen,
\\Die \textit{daaglyks} op uw \textit{heilige outers} branden,
\\Voor \textit{de~oogen} van een \textit{tallelooze} schaar:
\\’k~Had \textit{anders} u myne \textit{offers} aangeboôn,
\\En \textit{op~’t al}taar, u, \textit{knielende, opge}draagen;
\\Maar~’t \textit{nedrig} hart, ge\textit{bogen} voor uw’ troon,
\\Kan \textit{u, ô} God! on\textit{ëindig meer be}haagen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Het \textit{offer,} daar God \textit{altoos} lust in heeft,
\\Is \textit{eene} ziel, die \textit{op zyn gunst blyft} wachten.
\\Zyn \textit{goedheid} zal de \textit{hulde niet ver}ächten
\\Van~’t \textit{siddrend} hart, dat \textit{voor zyn gramschap} beeft.
\\Hy \textit{wend het} oor, mee\textit{dogend’,} naar die stem.
\\Een \textit{waar be}rouw kan \textit{u, ô God! be}kooren.
\\Ver\textit{hoog den} muur van \textit{uw Je}ruzalem!
\\Doe \textit{Sion} wel, ge\textit{lyk gy hebt ge}zworen!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dan \textit{zal eer}lang de \textit{godge}trouwe schaar’
\\U, \textit{naar uw’} lust, met \textit{billyke offers} eeren,
\\Die~’t \textit{heilig} vuur tot \textit{asch zal doen ver}teeren:
\\Dan \textit{rookt de} varre op~’t \textit{blaakend zoenäl}taar.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {52} {Psalm 52}

\begin {vers} {1}
Waartoe \textit{u dus} be\textit{roemd in~’t} kwaade?
\\Ver\textit{meetle Dwinge}land!
\\Ik steun al\textit{toos op Gods ge}nade,
\\En \textit{trouwen onder}stand.
\\Zyn \textit{goedheid duurt van} dag tot \textit{dag:}
\\\textit{Toon de~Almagt} dan ontzag.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Uw tong, \textit{die, op} be\textit{drog ge}slepen,
\\Ge\textit{lyk een scheermes} snyd,
\\Geeft telkens \textit{my de felste} neepen,
\\Uit \textit{bittren haat en} nyd.
\\Gy \textit{mint het onrecht;} haat de \textit{deugd:}
\\\textit{De logen} baart u vreugd.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy grieft \textit{my door} uw \textit{schampre} woorden;
\\Door \textit{taal, die my ver}baast:
\\Gy tracht my \textit{door uw tong te} moorden:
\\Maar \textit{beef! gy word wel}haast
\\Door \textit{God, die uw ge}drag ver\textit{foeit,}
\\\textit{Voor eeuwig} uitgeroeid.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
God zal \textit{u voor} zyn \textit{wraak doen} bukken,
\\En, \textit{om uw boosheid} gram,
\\U uit uw \textit{tente en standplaats} rukken
\\Met \textit{wortel, tak en} stam.
\\De \textit{vroomen zullen,} buiten \textit{nood,}
\\\textit{Dan lagchen} om uw’ dood.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Zie, zal \textit{men zeg}gen, \textit{zie den} dwaazen,
\\Die, \textit{op zyn’ rykdom} stout,
\\Ons wilde \textit{door zyn magt ver}baazen,
\\Op \textit{God niet heeft ver}trouwd!
\\Zyn \textit{sterkte kreeg hy} door ge\textit{weld:}
\\\textit{Nu ligt hy} neêrgeveld.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maar ik \textit{zal als} de~o\textit{lyfboom} groeijen,
\\In~’t \textit{huis des grooten} Gods.
\\Ik zal in \textit{eere en aanzien} bloeijen,
\\En \textit{pal staan, als een} rots.
\\Want \textit{ik vertrouw in} eeuwig\textit{heid}
\\\textit{Op God, die} my geleid.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Myn God, \textit{ik zal} u \textit{eeuwig} looven,
\\Nu \textit{gy my redden} wilt.
\\Ik wacht uw’ \textit{bystand af van} boven,
\\En \textit{voel myn pyn ge}stilt;
\\De\textit{wyl ge,~in allen} tegen\textit{spoed,}
\\\textit{Uw gunstge}nooten hoed.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {53} {Psalm 53}

\begin {vers} {1}
Het \textit{dwaas, ver}stokt en \textit{hemeltergend} rot
\\Ver\textit{derft het} all’, door \textit{snoode wanbe}dryven.
\\Men \textit{durft, ontzind, het gruwlyk onrecht} styven,
\\En \textit{zegt in~’t} hart, de \textit{deugd en tucht ten} spot,
\\Daar \textit{is geen} God.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dit \textit{klom tot} God, die~’t \textit{oog op~’t menschdom} sloeg,
\\Ult \textit{’s~hemels} troon ter \textit{onderzoek ge}treeden,
\\Of \textit{hy, by~’t woên dier ongerechtig}heden,
\\Nog \textit{iemand} vond die \textit{zich verstandig} droeg,
\\En \textit{naar hem} vroeg.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maar \textit{ieder} week te \textit{rug van ’s~levens} baan:
\\De \textit{gruwel}stank der \textit{zielpest, opge}stegen,
\\Be\textit{smet de lucht; men legt het aller}wegen,
\\Van~’t \textit{goede ont}äard, op \textit{heillooze euvel}daên,
\\En \textit{boosheid} aan.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ach! \textit{blyft dan~’t} licht der \textit{kennisse afge}weerd
\\Van~’t \textit{boos ge}slacht? en \textit{zal het, fel in~’t} woeden,
\\Als \textit{at het brood, met ’s~naasten vleesch zich} voeden,
\\Ter\textit{wyl~’t myn} Volk, myn \textit{kudde, schat en} scheert,
\\En \textit{God niet} eert?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Neen, \textit{’t~vlied vol} vrees, daar~’t \textit{buiten nood zelfs} beeft.
\\De \textit{Heer ver}strooit de \textit{beenders dier ver}waaten’.
\\Zy \textit{moeten ons met schaamte en schrik ver}laaten,
\\Na\textit{dien hen} God, die \textit{ons ter hulpe} leeft,
\\Ver\textit{worpen} heeft.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ach! \textit{dat nu} God, uit \textit{Sion, Isra}ël
\\Ver\textit{lossing} zond, als, \textit{tot de stad des} Heeren,
\\’t~Ge\textit{vangen Volk in vryheid weêr mag} keeren!
\\Dan \textit{looft hem} elk, be\textit{vryd van zielge}kwel,
\\Met \textit{zang en} spel.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {54} {Psalm 54}

\begin {vers} {1}
ô \textit{God! ver}los my \textit{door uw} kracht!
\\ô \textit{God! wil myn gebed ver}hooren!
\\Neig \textit{tot de} reên myns \textit{monds uwe} ooren,
\\En doe my \textit{recht door uwe} magt!
\\De \textit{vreemden stellen my ten} spot
\\Als\textit{of hun hulp my waar van} nooden.
\\Tie\textit{rannen zoeken my te} dooden,
\\En \textit{slaan hunn’ oogen} niet op God.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dat \textit{my een} loosäart \textit{vry be}laag’,
\\Myn \textit{schreden volg’, my om doe} doolen;
\\Ik \textit{heb myn} zaak aan \textit{God be}volen,
\\Tot wien ik \textit{in myne angsten} klaag.
\\Ik \textit{weet dat God myn helper} is:
\\Hy \textit{staat aan~’t hoofd der dappre} mannen,
\\Die \textit{edelmoedig t’samen}spannen,
\\Uit \textit{zucht tot myn be}houdenis.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy \textit{zult, door} list noch \textit{kracht ge}stuit,
\\Aan \textit{myn verspieders loon ver}schaffen:
\\ô \textit{Heer! u} voegt het \textit{hen te} straffen.
\\Uw waarheid \textit{roeij’ hen allen} uit!
\\’k~Zal \textit{u vrywillig, dag aan} dag,
\\Myn \textit{offer biên, myn’ dank be}wyzen.
\\Uw \textit{naam, Algoedheid! zal ik} pryzen,
\\Want \textit{hy is goed en} wekt ontzag.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gy \textit{hebt my} uit den \textit{nood ge}red,
\\En \textit{dikwils my ’t~geluk ge}geeven
\\Dat \textit{ik den} vyand \textit{heb zien} beeven,
\\Wiens leger\textit{kracht my hield be}zet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {55} {Psalm 55}

\begin {vers} {1}
ô \textit{Heer! laat} u myn \textit{beê be}haagen!
\\Zy \textit{word u} needrig \textit{opge}draagen.
\\Dat \textit{my uw} liefde en \textit{gunst ver}hooren!
\\Tot \textit{u ver}hef ik \textit{myne} klagt:
\\’k~Be\textit{dryf mis}baar by \textit{dag en} nacht.
\\ô \textit{God! neem} myn ge\textit{kerm ter} ooren!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{vyand} tiert in \textit{euvlen} moede.
\\De \textit{godde}looze, \textit{vol van} woede,
\\Be\textit{naauwt my} midden \textit{in myn} staaten.
\\Zy \textit{werpen,} laster\textit{ziek, den} blaam
\\Van \textit{schandlyk} onrecht \textit{op myn’} naam,
\\Daar \textit{zy, ver}hit van \textit{toorn, my} haaten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’k~Ge\textit{voel dus} ’t~binnenst’ \textit{van myn} harte
\\Door\textit{griefd van} onver\textit{draagbre} smarte:
\\De \textit{schrik des} doods heeft \textit{my be}vangen:
\\De \textit{vrees grypt} my met \textit{siddring} aan.
\\De \textit{gruwzaam}heid van \textit{hun be}staan
\\Be\textit{dekt met} doodsche \textit{kleur myn} wangen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’k~Roep, \textit{wyl ik} hen niet \textit{kan be}teuglen:
\\Och! \textit{gaf my} iemand \textit{duiven}vleuglen,
\\Ik \textit{zou die} wreedäarts \textit{niet ver}wachten.
\\’k~Vloog \textit{heen, en} zworf zo \textit{verre ik} kon;
\\Schoon \textit{ik, ver}licht door \textit{maan noch} zon,
\\In \textit{woeste} holen \textit{zou ver}nachten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ik \textit{zou my} spoên in \textit{’s~Heeren} naame,
\\Of \textit{ik den} wervel\textit{wind ont}kwame,
\\Den \textit{storm ont}week’, die \textit{my doet} schroomen.
\\Ver\textit{deel dier} boozen \textit{magt en} raad;
\\ô \textit{God! ik} zie en \textit{stad en} staat
\\Van \textit{twist en} wrevel \textit{inge}nomen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Men \textit{wil my} dag en \textit{nacht be}stormen,
\\De \textit{stad in} asch en \textit{puin mis}vormen:
\\Ver\textit{vuld van} onge\textit{rechtig}heden,
\\Is~’t \textit{all’ ver}derving \textit{in haar’} wal:
\\’t~Be\textit{drog, de} list waart \textit{over}äl:
\\Men \textit{past op} wet, op \textit{pligt, noch} eeden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Was~’t \textit{nog een} vyand \textit{die my} hoonde;
\\Een \textit{vreemdling,} die zyn’ \textit{haat my} toonde;
\\’k~Had \textit{zulks met} meer ge\textit{duld ver}draagen:
\\Of \textit{was~’t een} stoute \textit{weêrpar}ty,
\\Die \textit{zich ver}sterkte \textit{tegen} my,
\\’k~Had \textit{my ver}borgen \textit{voor zyn} laagen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maar \textit{gy, met} wien ik \textit{lang ver}keerde,
\\ô \textit{Mensch, dien~’k} als my-\textit{zelv’ waar}deerde!
\\Myn \textit{togtge}noot en \textit{myn be}kende;
\\Wiens \textit{raad by} my steeds \textit{veel ver}mogt;
\\Die \textit{’s~Heeren} huis met \textit{my be}zocht!
\\Gy \textit{stort my} neder \textit{in e}lende.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Doe \textit{hen na}tuur den \textit{tol be}taalen!
\\ô \textit{Heer! doe} hen ten \textit{afgrond} daalen,
\\Die \textit{huis en} hart aan \textit{gruwlen} wyden!
\\Wat \textit{my be}treft, ik \textit{zal, ô} God!
\\U \textit{smeeken} in myn \textit{bitter} lot,
\\En \textit{gy zult} my ge\textit{wis be}vryden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ik \textit{zal, wan}neer~’t be\textit{gint te} daagen,
\\’k~Zal \textit{’s~middags,} ’k~zal des \textit{avonds} klaagen
\\En \textit{niet ver}geefs myn’ \textit{angst u} melden.
\\Neen; \textit{gy hebt} dikwils \textit{my ge}leerd
\\Dat \textit{gy den} stryd in \textit{vreê ver}keert,
\\Als \textit{veelen} my al\textit{om be}knelden.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
God, \textit{in des} hemels \textit{heilig}dommen
\\Van \textit{eeuwig}heid ten \textit{troon ge}klommen,
\\God \textit{zal hen} straffen, \textit{my ver}hooren;
\\De\textit{wyl my} hun hard\textit{nekkig}heid
\\De \textit{hoop op} vrede \textit{trots ont}zeit,
\\En \textit{zy zich} aan zyn \textit{wet niet} stooren.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Ik \textit{leefde} vreedzaam \textit{met dien} snooden,
\\Wiens \textit{wrevel} thans my \textit{dreigt te} dooden:
\\Ik \textit{zie hem} zyn ver\textit{bond ver}breeken:
\\Zyn \textit{harte is} kryg, ter\textit{wyl zyn} mond,
\\Dien~’k \textit{gladder} dan de \textit{boter} vond,
\\Tot \textit{my van} liefde en \textit{vreê durft} spreeken.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Zyn \textit{niet de} woorden \textit{diens ont}äarden,
\\Schoon \textit{zacht als} olie, \textit{bloote} zwaarden?
\\Ja; \textit{maar Gods} hulp zal \textit{ieder} blyken,
\\Die \textit{zich be}veelt aan \textit{zyn be}leid.
\\God \textit{duld ook} niet in \textit{eeuwig}heid
\\Dat \textit{list de~op}rechtheid \textit{doe be}zwyken.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Gy \textit{zult, ô} Heer! hen, \textit{die thans} roemen,
\\Ten \textit{afgrond} der ver\textit{derving} doemen;
\\Hen, \textit{die op} bloed hun \textit{grootheid} bouwen,
\\En \textit{’t~snood be}drog ten \textit{dienste} staan,
\\Vóór \textit{’s~levens} middag \textit{neder}slaan:
\\Maar \textit{ik, ik} zal op \textit{u be}trouwen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {56} {Psalm 56}

\begin {vers} {1}
Ge\textit{nade, ô} God! \textit{be}scherm \textit{my} door uw hand!
\\Zie \textit{hoe ik} ben om\textit{ringd aan} allen kant;
\\Hoe \textit{’s~vyands} rot zyn \textit{booze netten} spant,
\\Om \textit{my daarïn te} jaagen.
\\Den \textit{gantschen} dag is~’t \textit{oog op my ge}slaagen:
\\Zyn \textit{list legt} my op \textit{all’ myn wegen} laagen:
\\Zyn \textit{magt ver}groot myn \textit{ongeluk en} plaagen;
\\Ont\textit{roert myn inge}wand.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maar \textit{schoon ik} ben \textit{met} vrees \textit{en} angst belaên,
\\Myn \textit{hoop zal} steeds op \textit{u, myn’} Schepper, staan;
\\’k~Zal \textit{op uw} woord, uw \textit{heilwoord, zeker} gaan.
\\Wat \textit{mensch zou my toch} deeren?
\\Ik \textit{vrees hen} niet, die \textit{myne smart ver}meêren;
\\My \textit{dag op} dag door \textit{lastertaal ont}ëeren;
\\Myn \textit{woorden} valsch naar \textit{hunnen zin ver}keeren;
\\Myn \textit{deugden stout ver}raên.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zy \textit{rotten} ’t~saam, \textit{en} hou\textit{den} boozen raad,
\\Ter\textit{wyl my} elk in~’t \textit{heimlyk} gade slaat;
\\Myn \textit{schreden} volgt, en \textit{my naar~’t leven} staat,
\\Daar \textit{niets hen maakt be}wogen.
\\Zoud \textit{gy, ô} God! nog, \textit{met uw heilige} oogen,
\\Hun \textit{boosheid} zien? die, \textit{straffeloos, ge}doogen?
\\Neen; \textit{stort hen} neêr door \textit{uw geducht ver}mogen!
\\Uw \textit{gramschap wreek’ hun} kwaad!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Gy \textit{weet, ô} God! \textit{hoe~’k} zwer\textit{ven} moet op aard’:
\\Myn \textit{traanen} hebt ge~in \textit{uwe} flesch vergaênd
\\Is \textit{hun ge}tal niet \textit{in uw boek be}waard?
\\Niet \textit{op uw rol ge}schreven?
\\Ge\textit{wis. Laat} dan myn \textit{wrevle vyand} beeven!
\\Op \textit{myn ge}roep door \textit{schrik zyn wegge}dreven!
\\Gy \textit{blyft my} by; gy \textit{zult my nooit be}geeven,
\\Dies \textit{word ik niet ver}vaard.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ik \textit{roem, ’k~ver}trouw \textit{op} uw \textit{be}lofte en woord:
\\Geen \textit{vrees be}vangt me,~al \textit{word myn} rust verstoord:
\\Gy \textit{zyt myn} God, wiens \textit{gunst me~alléén be}koort.
\\Wat \textit{stervling kan my} schenden?
\\Ik \textit{zal, vol} vreugd, wan\textit{neer ge~in myne e}lenden
\\My \textit{bystand} bied; al~’t \textit{onheil af zult} wenden,
\\Myn \textit{dankmu}zyk tot \textit{u naar boven} zenden,
\\Door \textit{yver aange}spoord.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gy \textit{hebt myn} ziel \textit{be}vei\textit{ligd} voor den dood:
\\Gy \textit{richt myn’} voet dat \textit{hy zich} nimmer stoot’:
\\Gy \textit{zyt voor} my een \textit{schild in allen} nood:
\\Gy \textit{hebt myn smart ver}dreven:
\\Uw \textit{dierbre} gunst is \textit{me~altoos byge}bleven.
\\’k~Zal, \textit{voor elks} oog, naar \textit{uw bevelen} leeven:
\\Zo \textit{word door} my uw \textit{naam altoos ver}heven!
\\Zo \textit{worde uw lof ver}groot!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {57} {Psalm 57}

\begin {vers} {1}
Dat uw genade, ô \textit{God! zich mywaarts} keer’!
\\Myn \textit{droeve} ziel be\textit{trouwt op u, ô} Heer!
\\Tot\textit{dat gy} ’t~woên myns \textit{vyands zult be}teug\textit{len,}
\\\textit{Neem ik, op}dat ik \textit{’t~onheil van my} weer’,
\\Myn \textit{wyk al}léén in \textit{schaduw van uw} vleuglen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ik roep tot God, tot \textit{de~Oppermajes}teit,
\\Wiens \textit{goedheid} tot myn’ \textit{bystand zich be}reid.
\\Hy \textit{zal met} schand’ myn’ \textit{vyand van my} wen\textit{den:}
\\\textit{Zyn waarheid} en zyn \textit{goedertieren}heid
\\Zal \textit{hy, tot} hulp, my \textit{van den hemel} zenden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Myn ziel, helaas! is \textit{in der leeuwen} magt:
\\Kwaad\textit{stookend} volk heeft \textit{naar myn’ val ge}tracht:
\\’k~Moet \textit{voor~’t ge}weld van \textit{wreede menschen} wy\textit{ken,}
\\\textit{Wier tanden} zyn als \textit{spies en pyl in} kracht;
\\Wier \textit{tongen} zelfs het \textit{scherpste zwaard ge}lyken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Beklim uw’ troon, ge\textit{duchte Hemel}heer!
\\Dat \textit{de~aarde} zich ver\textit{vulle met uwe} eer!
\\Myn \textit{bange} ziel, door \textit{droefheid gantsch ver}sla\textit{gen,}
\\\textit{Viel onder~’t} juk van \textit{tegenspoeden} neêr:
\\Maar \textit{uwe} gunst ver\textit{lost my van myn} plaagen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Myn vyand, vol be\textit{dekte arglistig}heid,
\\Had \textit{in myn} spoor een \textit{heimlyk net ge}spreid;
\\Een’ \textit{diepen} kuil ge\textit{graaven langs myn} we\textit{gen:}
\\\textit{Maar hem weêr}vaart het \textit{kwaad, my toebe}reid;
\\En \textit{in dien} kuil is \textit{hy zelf neêrge}zegen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Myn hart, gesterkt door~’t \textit{heil dat my ge}naakt,
\\Roemt \textit{u, ô} God! daar~’t \textit{in erkentnis} blaakt.
\\’k~Zal \textit{door ge}zang, door \textit{psalmgezang u} ee\textit{ren.}
\\\textit{Waak op, myn} tong! gy, \textit{luit en harp, ont}waakt!
\\Ver\textit{breid den} lof, de \textit{gunst en magt des} Heeren!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ik prys’, ô God! zelfs \textit{voor den dage}raad,
\\Uw \textit{goedheid,} die myn’ \textit{wensch te boven} gaat.
\\Ik \textit{loof uw’} naam by \textit{alle vreemde} Vol\textit{ken.}
\\\textit{Verhef uwe} eer, die~’t \textit{gantsch heeläl be}slaat:
\\Uw \textit{waarheid} strekt tot \textit{aan de hoogste} wolken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {58} {Psalm 58}

\begin {vers} {1}
Gy, \textit{die, ter} raadzaale \textit{inge}treeden,
\\De \textit{zuivre waarheid} vóór moest staan,
\\En \textit{de~ondeugd} in de \textit{ketens} slaan!
\\Gy, \textit{Rechters! oordeelt gy naar} reden?
\\Spreekt: \textit{oefent} gy ge\textit{rechtig}heid?
\\Word \textit{alles naar den} eisch bepleit?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Men \textit{ziet u} ’t~recht ver\textit{roeke}loozen:
\\Uw \textit{hand doet, als gy} ’t~vonnis velt,
\\De \textit{weegschaal} hellen \textit{naar~’t ge}weld.
\\De \textit{boozen zyn van jongs af} boozen.
\\Pas \textit{zien de} loge\textit{naars het} licht,
\\Of \textit{zy verzuimen} eer en pligt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hun \textit{monden} zyn vol \textit{vuurig} zwadder,
\\’t~Welk \textit{naar het slange}gif gelykt,
\\Waar\textit{van men,} eer men \textit{’t~denkt, be}zwykt:
\\Zy \textit{zyn als doof, gelyk eene} adder,
\\Die \textit{voor ’s~be}zweerders \textit{kunstge}luid
\\Zich \textit{stil houd onder~’t} lagchend kruid.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
ô \textit{God! be}vry my \textit{van hun} handen!
\\Ver\textit{gruis ’t~gebit in} hunnen mond,
\\Eer \textit{ik be}zwyk door \textit{wond op} wond!
\\Ver\textit{breek dier jonge leeuwen} tanden,
\\Eer \textit{elk, die} uw be\textit{vel be}tracht,
\\Door \textit{hen op~’t wreedst worde} omgebragt!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Laat \textit{hen, als} sneeuw, voor \textit{aller} oogen,
\\Tot \textit{water smelten;} tot een’ vloed,
\\Die \textit{wegstroome,} eer hy \textit{schade} doet!
\\Breek, \textit{zo zy mikken met hun} boogen,
\\Breek \textit{hunne} spitse \textit{pylen} af;
\\Of \textit{keer die tot hunn’} eigen straf!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Laat, \textit{laat hen} weêr tot \textit{niet ver}dwynen
\\Ge\textit{lyk een flek op~’t} groenend veld
\\Door \textit{weinig} zouts tot \textit{slym ver}smelt!
\\Ja, \textit{laat de zon hen nooit be}schynen,
\\Ge\textit{lyk een} misdragt \textit{word ge}smoord
\\Op \textit{d’eigen stond van} haar geboort’!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Eer \textit{dan de} potten \textit{zullen} rooken
\\Door~’t \textit{hevigbrandend} doornevuur,
\\Zal \textit{de~Opper}heerscher \textit{der na}tuur,
\\Met \textit{recht in fellen toorn ont}stoken,
\\Door \textit{een’ ge}weldi\textit{gen or}kaan
\\Op~’t \textit{onvoorzienst’ hen} doen vergaan.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Op~’t \textit{zien der} wraak zal~’t \textit{Volk des} Heeren,
\\Van \textit{dier ontäarden} dwang behoed,
\\De \textit{voeten} wasschen \textit{in hun} bloed,
\\En \textit{zeggen, onder~’t triom}feeren:
\\De~Op\textit{rechten} immers \textit{hebben} vreugd.
\\Een \textit{God richt de~aard’, en} loont de deugd.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {59} {Psalm 59}

\begin {vers} {1}
Red, \textit{red my uit myns vyands} handen!
\\Ont\textit{ruk me,~ô God! den dwinge}landen!
\\Uw \textit{gunst zy, tegen~’t} wreed geweld,
\\My \textit{tot een hoog ver}trek gesteld!
\\Myn \textit{God! ’t~be}haage u \textit{my te~ont}zetten,
\\Daar \textit{de~overtreeders van uw} wetten,
\\Die \textit{niet dan slinkse} gangen gaan,
\\Bloed\textit{dorstig my naar~’t} leven staan!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laat, \textit{laat uw’ bystand niet ver}traagen!
\\Zie, \textit{zie hoe zy myn ziel be}laagen!
\\Zy \textit{rukken al hun} magt byéén,
\\En \textit{zyn doldriftig} op de been,
\\Schoon \textit{ik nooit} misdaad \textit{heb be}dreven,
\\Die \textit{stof tot wraakzucht heeft ge}geeven.
\\Waak \textit{op! ontmoet my,} en beschouw
\\Hoe~’k \textit{op uw magt-al}léén vertrouw!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ja, \textit{’t~luste u, Heer der leger}schaaren,
\\Als \textit{Isrels God u te~open}baaren!
\\Ont\textit{waak, bezoek all’} de~onbesneên!
\\Be\textit{zoek, en straf hen} één voor één!
\\Zy \textit{trekken,} trots op \textit{wanbe}dryven,
\\Waar\textit{door zy trouwloos ’t~onrecht} styven,
\\De \textit{stad om, aan den} avondstond,
\\En \textit{ieder tiert ge}lyk een hond.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{snoodste laster stroomt de~ont}äarden
\\Ten \textit{monde uit; ja geslepen} zwaarden
\\Zyn \textit{op hun lippen;} ieder woord
\\Is \textit{schimp, vervloeking,} wraak en moord.
\\Wie \textit{hoort het?} vraagen \textit{ze~onder} ’t~woeden.
\\Maar \textit{gy, ô Schutsheer aller} goeden!
\\Be\textit{lacht in~’t eind’ dien} woesten drom,
\\En \textit{spot met al het} Heidendom.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ik \textit{zal dan, tegen al~’t ver}mogen
\\Myns \textit{vyands, opzien naar den} hoogen,
\\En \textit{wachten op uw} hulp, ô God!
\\Gy \textit{zyt my tot een} veilig Not.
\\Wan\textit{neer Gods} goeder\textit{tieren}heden
\\My, \textit{tot bescherming, tegen}treeden,
\\Dan \textit{zal ik my ge}wroken zien
\\Aan \textit{hen, die my uit} wraak bespiên.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Be\textit{roof hen niet terstond van~’t} leven,
\\Op\textit{dat myn Volk, van angst ont}heven,
\\Uw \textit{oordeel teffens} niet vergeet’.
\\Uw \textit{magt, als gy ter} vierschaar treed,
\\Doe \textit{hen als} balling \textit{rustloos} zwerven,
\\En, \textit{’t~kwaad ten spiegel, schandlyk} sterven!
\\Ja, \textit{werp, ô God! myn} Schild! hen neêr,
\\Als \textit{trotse schenders} van uwe eer!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Men \textit{neem’ hen, daar hun gruwel}monden
\\En \textit{lasterlippen ’t~hart door}wonden,
\\Ge\textit{vangen in hun} hovaardy!
\\Ver\textit{geld hunn’ vloek, hun} razerny,
\\De \textit{logens,} die zy \textit{snood ver}dichten!
\\’t~Be\textit{taamt u hen gestreng te} richten.
\\Uw \textit{gramschap zette u} eer in kracht;
\\Ver\textit{delg’, vernietige} al hun magt!
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dus \textit{zullen zy by de~uitkomst} weeten
\\Dat \textit{God als heerscher is ge}zeten
\\In \textit{Jacobs erf; de} boosheid weert;
\\Ja, \textit{tot aan ’s~aardryks} eind’ regeert.
\\Laat, \textit{laat ze,~als} ’t~licht be\textit{gint te} daalen,
\\Dan \textit{wederkeeren, zoeken,} dwaalen,
\\Vol \textit{ongedulds, van} pad tot pad,
\\Als \textit{honden tierende} om de stad!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Laat, \textit{laat ze zelfs, om spys ver}legen,
\\Om\textit{zwerven! laat ze,~op jammer}wegen,
\\Ver\textit{nachten in de} duisternis,
\\Schoon \textit{geen van hen ver}zadigd is!
\\Voor \textit{my, ’k~zal} u myn \textit{sterkte} noemen;
\\Uw \textit{goedheid ’s~morgens vrolyk} roemen,
\\En \textit{zingen, met een’} dankbren geest,
\\Dat \textit{gy myn vryburg} zyt geweest.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ik \textit{zal, omdat ge~in bange} dagen
\\Myn \textit{toevlugt waart, van u ge}waagen.
\\Van \textit{u, myn sterkte,} zy myn zang
\\En \textit{snaarenspel, myn} leven lang!
\\Ik \textit{heb in} nood, aan \textit{God ver}bonden,
\\By \textit{God myn hoog vertrek ge}vonden,
\\By \textit{God, wiens goeder}tierenheid
\\Zich \textit{over my heeft} uitgebreid.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {60} {Psalm 60}

\begin {vers} {1}
ô \textit{God! gy had} ons door \textit{uw} magt
\\Ver\textit{stooten en ten} val gebragt:
\\Gy \textit{had ons door uw’} toorn geveld:
\\Keer \textit{weêr, opdat} gy ons \textit{her}stelt!
\\Keer \textit{weêr, keer} weêr, eer~’t \textit{gantsche} land,
\\Ge\textit{schud, ge}spleten \textit{door uw} hand,
\\En \textit{wanklend,} door zyn \textit{onver}mogen,
\\Ter \textit{neêr stort’} voor uwe \textit{alziende} oogen!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ge\textit{nees, genees} ons, goe\textit{de} God!
\\Be\textit{schouw het kwynend} overschot
\\Uws \textit{Volks, dat Volken} mogt gebiên!
\\Het \textit{heeft met smart} uw’ toorn \textit{ge}zien;
\\Met \textit{schrik den} zwymel\textit{wyn ge}proefd,
\\Waar\textit{mede uw} wraak ons \textit{had be}droefd:
\\Maar \textit{nu, nu} hebt ge~ons, \textit{die u} vreezen,
\\De \textit{waare} heilba\textit{nier ge}wezen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Het \textit{Volk, dat gy} beschermt \textit{en} mint,
\\Dat \textit{gy aan u door} weldaên bind,
\\Volgt \textit{bly’ dat onwaar}deerbaar pand,
\\En \textit{wacht zyn heil} van u\textit{we} hand.
\\ô \textit{God! zie} naar uw \textit{erfvolk} om!
\\Gy-\textit{zelf spelde} in uw \textit{heilig}dom
\\Dat \textit{ik in} Sichems \textit{vest zal} trekken,
\\En \textit{’t~meetsnoer} over \textit{Succoth} rekken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Gantsch \textit{Gilead} behoort \textit{aan} my:
\\’k~Voer \textit{op Manasse} heerschappy:
\\Ik \textit{zie hen knielen} voor myn kroon;
\\Daar~’t \textit{moedig E}phraïm \textit{myn’} troon
\\Door \textit{zyn ge}duchte \textit{magt ver}sterkt,
\\En \textit{Judaas} wysheid \textit{mede}werkt
\\Om \textit{mynen} zetel \textit{vast te} zetten
\\Door \textit{welge}schikte en \textit{schrandre} wetten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gantsch \textit{Moab buigt} zich dienst\textit{baar} neêr;
\\Er\textit{kent my voor zyn’} Opperheer;
\\Daar~’t, \textit{van zyn’ hoogen} troon gestort,
\\Ver\textit{ächtlyk my} ten wasch\textit{pot} word.
\\Ik \textit{werp myn’} schoen op \textit{Edoms} grond,
\\Op \textit{Edom,} ’t~welk myn \textit{magt weêr}stond.
\\Juich \textit{over} my, ô \textit{Pale}styne!
\\Nu \textit{ik in} zege\textit{praal ver}schyne.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wie \textit{heeft my zo} veel heils \textit{be}reid?
\\Wie \textit{is~’t, die my in} Edom leid?
\\Wie \textit{voert my in een} vaste stad?
\\ô \textit{God, die ons} verstoo\textit{ten} had!
\\Gy, \textit{die met} onze \textit{leger}schaar’
\\Ten \textit{stryd niet} uittoogt \textit{in~’t ge}vaar!
\\ô \textit{God, wiens} gramschap \textit{ons deed} vreezen!
\\Wiens \textit{gunst ons} troost! zult \textit{gy~’t niet} weezen?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
ô \textit{God, die ’s~lands} benaauwd\textit{heid} ziet!
\\Red \textit{dan uw Volk uit} zyn verdriet!
\\Want \textit{’s~menschen heil is} ydelheid;
\\Maar \textit{als uwe al}magt ons \textit{ge}leid,
\\Dan \textit{zwicht des} vyands \textit{leger}magt
\\Op~’t \textit{zien van} een ge\textit{duchter} kracht.
\\God, \textit{de~oorsprong} aller \textit{zalig}heden,
\\Zal \textit{all’, wat} ons weêr\textit{staat, ver}treeden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {61} {Psalm 61}

\begin {vers} {1}
Wil, \textit{ô God! ’myn} be\textit{de} hoo\textit{ren!}
\\Neig \textit{uwe} ooren
\\Naar myn \textit{zuchten en ge}ween!
\\In ver\textit{äfgelegen} stree\textit{ken,}
\\Schier \textit{be}zweken,
\\Zoek ik \textit{heul} by u-\textit{al}léén.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Leid \textit{my, Heer! ik} zou \textit{in~’t} sty\textit{gen,}
\\Ne\textit{der}zygen:
\\Leid my \textit{op een hooge} rots!
\\Wil my \textit{tot een toevlucht} wee\textit{zen,}
\\Als \textit{voor}deezen,
\\’s~Vyands \textit{wreed} geweld \textit{ten} trots!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’k~Zal \textit{in uwe} tent \textit{ver}kee\textit{ren,}
\\Heer \textit{der} Heeren!
\\Voor uw \textit{oog, in eeuwig}heid.
\\’k~Zal op \textit{u myn vast ver}trou\textit{wen}
\\Al\textit{toos} bouwen,
\\Door uw \textit{vleug}len o\textit{ver}spreid.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want \textit{uw goedheid,} die \textit{wy} loo\textit{ven,}
\\Heeft \textit{van} boven
\\Myn ge\textit{lofte en beê ge}hoord.
\\Gy deed \textit{my tot de~erfnis} ko\textit{men}
\\Van \textit{de} vroomen,
\\Wien de \textit{vreeze} uws naams \textit{be}koort.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gy \textit{zult nieuwe} da\textit{gen} voe\textit{gen,}
\\Vol \textit{ge}noegen,
\\By des \textit{Konings levens}tyd;
\\Zyner \textit{jaaren tal ver}meê\textit{ren,}
\\In~’t \textit{re}geeren
\\Door uw \textit{gunst} van ramp \textit{be}vryd.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy \textit{zal eeuwig} in \textit{ver}mo\textit{gen,}
\\Voor \textit{uwe} oogen,
\\Zyn be\textit{vestigd: zend, ô} Heer!
\\Uwe \textit{waarheid, uwe ont}fer\textit{ming}
\\Ter \textit{be}scherming;
\\Zend ze \textit{tot} zyn wach\textit{ters} neêr!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
’k~Loof \textit{dan door myn} bly\textit{de} gal\textit{men,}
\\Door \textit{myn} psalmen,
\\Uwen \textit{naam, uw majes}teit.
\\’k~Zal u \textit{myn gelofte} hou\textit{wen,}
\\En \textit{ver}trouwen
\\Op uw \textit{hulp,} in eeu\textit{wig}heid.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {62} {Psalm 62}

\begin {vers} {1}
Myn ziel wacht im\textit{mers stil} op God:
\\Hy, \textit{die my schenkt een zalig} lot,
\\Zal \textit{immers steeds myn steenrots} weezen.
\\Hy \textit{is myn} hoog \textit{vertrek} in nood,
\\Myn \textit{heil in leven} en in dood:
\\Ik \textit{heb geen’ zwaaren val te} vreezen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe lang, ô Snoo\textit{den! poogt} uw raad,
\\Hoe \textit{lang uw hand, verëeld in~’t} kwaad,
\\Een’ \textit{eenig man te doen be}zwyken?
\\Gy \textit{zult, ge}veld \textit{in~’t bloe}dig zand,
\\Wel\textit{haast een’ inge}bogen wand,
\\Een’ \textit{omgeworpen muur ge}lyken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zy rotten t’saam, \textit{al~’t land} ten hoon,
\\Om \textit{my te bonzen van den} troon,
\\Te\textit{wyl zy vreugd in logens} zoeken.
\\Die \textit{veinzaarts} smee\textit{den vond} op vond:
\\Zy \textit{zegenen met} hunnen mond,
\\Ter\textit{wyl zy met hun harte} vloeken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Doch wacht, myn ziel! \textit{gerust} uw lot,
\\Want \textit{uw betrouwen is op} God,
\\Die \textit{immers steeds myn rots zal} weezen.
\\Hy \textit{is myn} hoog \textit{vertrek} in nood;
\\Myn \textit{heil in leven} en in dood:
\\Ik \textit{heb geenszins myn’ val te} vreezen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ik vind in God \textit{myn heil} en eer,
\\Myn \textit{rots en toevlugt in den} Heer:
\\Hy \textit{zal my nieuwe kracht ver}wekken.
\\Myn \textit{Volk! ver}trouw \textit{op zyn} gericht!
\\Ont\textit{dek uw hart voor} zyn gezicht!
\\Hy \textit{wil ons tot een toevlugt} strekken.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gemeene men\textit{schen im}mers zyn
\\Slechts \textit{ydelheid, en niets dan} schyn;
\\De \textit{grooten niets dan waan en} logen.
\\Al~’t \textit{menschdom,} door~’t \textit{Heeläl} verspreid,
\\Zou \textit{ligter zyn dan} ydelheid,
\\Zo~’t \textit{in de weegschaal wierd ge}wogen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Bedien u van \textit{geene o}vermagt:
\\Schuw \textit{roovery: vlie ydle} pracht:
\\En \textit{ziet men u in welvaart} bloeijen,
\\Of \textit{ryk met} o\textit{vervloed} bekroond,
\\Draag \textit{zorg dat nooit uw} harte woont
\\Ter \textit{plaatse daar uw schatten} groeijen!
\end {vers}

\begin {vers} {8}
God heeft dit krach\textit{tig woord} gezegd,
\\En \textit{’t~meer dan eens my vóórge}legd:
\\God, \textit{God-alléén kan ’t~menschdom} sterken.
\\ô \textit{God! de} goe\textit{dertie}renheên
\\Be\textit{hooren ook aan} u-alléén,
\\Wyl \textit{ge~elk zult loonen naar zyn} werken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {63} {Psalm 63}

\begin {vers} {1}
Myn God! myn \textit{Heil! myn Toever}laat!
\\Myn \textit{ziel blyft} naar uw \textit{hulp ver}langen.
\\Ach! \textit{laat haar} eindlyk \textit{troost ont}fangen!
\\Ik \textit{zoek u} in den \textit{dage}raad.
\\Myn wroegend \textit{hart, door dorst be}zweken,
\\In \textit{Judaas barre} wildernis,
\\Daar \textit{bron noch beek te} vinden is,
\\Blyft, rustloos, \textit{u om uitkomst} smeeken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Myn ziel mogt \textit{eertyds dag aan} dag,
\\Met \textit{vrolyk} feestge\textit{zang en} snaaren,
\\U \textit{looven} voor uw \textit{hooge al}taaren,
\\Daar \textit{ik uw} sterkte en \textit{luister} zag.
\\Wierd my op \textit{nieuw dat heil ge}geeven,
\\Dan \textit{zong myn hart, tot} lof bereid,
\\Uw \textit{dierbre goeder}tierenheid,
\\My eindloos \textit{waarder dan het} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dan zou ik \textit{u, der Heeren} Heer,
\\Ver\textit{heffen} all’ myn \textit{levens}dagen;
\\Dan \textit{zou ik} van uw’ \textit{lof ge}waagen
\\En \textit{zingen} uwen \textit{naam ter} eer’.
\\Als uwe \textit{gunst my bege}nadigt,
\\Dan \textit{heffe ik hart en} handen op;
\\Dan \textit{ryst myn vrolyk}heid in top;
\\Dan word myn \textit{ziel met heil ver}zadigd.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Valt immer \textit{my op~’t eenzaam} bed
\\Uw \textit{trouw, uw} bystand \textit{in ge}dachten,
\\Dan \textit{over}peinze ik \textit{gantsche} nachten
\\Hoe \textit{uwe} gunst my \textit{heeft ge}red.
\\Gy waart myn \textit{helper in myn} lyden:
\\En, \textit{door uw vleuglen} overdekt,
\\Zal \textit{ik, tot blydschap} opgewekt,
\\Aan u myn \textit{lofgezangen} wyden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
’k~Zal in die \textit{schaduw, vry en} bly,
\\Den \textit{luister} van uwe \textit{almagt} zingen
\\Voor \textit{de~oogen} uwer \textit{gunste}lingen:
\\Ik \textit{blyf myn’} God be\textit{stendig} by.
\\Daar my zyn \textit{rechtehand blyft} schraagen,
\\Kleeft \textit{hem myn ziel stand}vastig aan;
\\Ter\textit{wyl zy zelf in~’t} graf vergaan,
\\Die myne\textit{ziel ten grave} jaagen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Zy staan ten \textit{prooije aan~’t woest ge}weld:
\\Het \textit{blinkend} zwaard zal \textit{hen ver}nielen,
\\Of~’t \textit{boschge}dierte \textit{hen ont}zielen,
\\Door \textit{’s~Hoogsten} wraak al\textit{öm be}kneld.
\\Maar Judaas \textit{glorieryke} Koning
\\Zal \textit{zich verheugen} in zyn’ God.
\\Wie \textit{deel neemt in zyn} heilryk lot,
\\Zal roemen \textit{in Gods gunstbe}tooning.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
’t~Is God, die \textit{’s~vroomen heil be}raamt,
\\En \textit{’t~heilloos} rot der \textit{loge}naaren,
\\Die \textit{door hunn’} laster \textit{ons be}zwaaren,
\\Den \textit{trotsen} mond stopt, \textit{en be}schaamt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {64} {Psalm 64}

\begin {vers} {1}
’t~Be\textit{haage u} my ge\textit{hoor te} geeven:
\\Ik \textit{zend myn klaagstem} tot uw’ troon:
\\ô \textit{Heer! dat zich uw} hulp vertoon’:
\\Laat \textit{my voor} ’s~vyands \textit{magt niet} beeven!
\\Be\textit{hoe myn} leven!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ver\textit{berg my} voor de \textit{listig}heden
\\Der \textit{boozen en hunn’} duistren raad;
\\Voor \textit{hen, die, steeds ge}neigd tot kwaad,
\\Op\textit{roerig} in hun \textit{doen en} reden,
\\Het \textit{onrecht} smeeden!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Be\textit{scherm my} tegen \textit{’t~wreed ver}mogen
\\Van \textit{hen, wier tong is} als een zwaard;
\\Wier \textit{taal, met bitter}heid gepaard,
\\Tot \textit{pylen} dient op \textit{hunne} boogen,
\\Om \textit{te~oore}logen!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zy \textit{leggen} laagen \textit{voor de} vroomen,
\\Ver\textit{schuilen zich voor} hun gezicht;
\\En \textit{treffen straks hen} met hunn’ schicht,
\\Waar\textit{door zy} wreed hen \textit{om doen} komen;
\\En \textit{niemand} schroomen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
’t~Is \textit{’t~kwaad, waar}in ze~el\textit{kandren} sterken,
\\Dat \textit{hen tot saamen}spraak verstrekt;
\\Hun \textit{strikken houden} zy bedekt;
\\Zy \textit{zeggen} van hun \textit{booze} werken:
\\Wie \textit{zal die} merken?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Hun \textit{drift, aan} snood be\textit{drog ver}bonden,
\\Spitst \textit{daaglyks zich op} listigheên.
\\Hun \textit{hart, hun binnenst’} peinst alléén
\\Op \textit{valsche en} eere\textit{looze} vonden,
\\Om \textit{elk te} wonden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maar \textit{God, aan}schouwende \textit{all’ hun} laagen,
\\Die \textit{bloot zyn voor zyn} aangezicht,
\\Zal \textit{ylings met een’} scherpen schicht
\\Hen \textit{treffen,} en, door \textit{zwaare} plaagen,
\\Hen \textit{straf doen} draagen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hun \textit{tong, die} andren \textit{dorst ont}ëeren,
\\En, \textit{trots, de vroomen} dorst versmaên,
\\Zal \textit{zelf met schande} hen belaên:
\\Ja, \textit{elk zal} hen den \textit{rug toe}keeren,
\\En \textit{hen ver}neêren.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dan \textit{zullen} alle \textit{menschen} vreezen;
\\Het \textit{werk verheffen} van den Heer;
\\Zyn’ \textit{lof verbreiden} en zyne eer;
\\En \textit{op zyn} daên, al\textit{om ge}prezen,
\\Op\textit{lettend’} weezen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
De \textit{vroomen} zullen \textit{zich ver}blyden,
\\Be\textit{trouwende op hunn’} God-alléén:
\\De~op\textit{rechten zullen,} wel te vreên,
\\Ter\textit{wyl zy} hem hun \textit{harten} wyden,
\\Zyn’ \textit{naam be}lyden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {65} {Psalm 65}

\begin {vers} {1}
Het \textit{stil ge}moed, door \textit{u be}veiligd,
\\Zingt \textit{uw wel}daadigheid,
\\Ter\textit{wyl men} u de \textit{gaaven} heiligt,
\\ô \textit{Heer! u} toegezeid.
\\Tot \textit{u, ô Bron van zalig}heden,
\\Die \textit{’t~all’ uw’ zegen} geeft!
\\Ge\textit{nadig Hoorder der ge}beden!
\\Tot \textit{u komt all’ wat} leeft.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al \textit{heeft door} schandlyke \textit{over}reding,
\\De \textit{zonde} my misleid,
\\Gy, \textit{gy ver}geeft myne \textit{over}treeding
\\Naar \textit{uw barm}hartigheid.
\\Wel\textit{zalig hy, wien~’t mag ge}beuren
\\Uw \textit{voorhof in te} treên;
\\Wien \textit{ge~uwe gunst wilt waardig} keuren,
\\En \textit{uw weldaadig}heên!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wy, \textit{met uw} zegen \textit{bege}nadigd,
\\Wy \textit{worden,} reis op reis,
\\Met \textit{al het} goede uws \textit{huis ver}zadigd
\\En \textit{’t~heilige} uws paleis.
\\Dat \textit{heil moete altoos ons om}ringen!
\\Nooit \textit{hebt ge~ons hulp ont}zeid.
\\Gy \textit{werkt voor ons geduchte} dingen
\\Door \textit{uw gerechtig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ver\textit{trouwen} van het \textit{eind’ der} aarde,
\\Van~’t \textit{verste} strand der zee!
\\Gy, \textit{die uw} magt met \textit{goedheid} paarde,
\\Haar \textit{toont van} reê tot ree!
\\Gy \textit{hebt het hooge bergge}vaarte
\\Ge\textit{vestigd door uw} kracht;
\\Gy \textit{schoort zyn vreesselyke} zwaarte,
\\Daar \textit{ge~u omgord met} magt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gy \textit{stilt het} woên van \textit{zee en} kolken:
\\Zo \textit{stilt gy} ook, ô Heer!
\\Het \textit{hevig} woeden \textit{van de} Volken,
\\Al~’t \textit{strand meld} ons uwe eer.
\\Zie \textit{hen, die~’t uiterste oord be}woonen,
\\En \textit{daar uw wondren} zien,
\\Hen, \textit{wien gy wilt uw teekens} toonen,
\\U \textit{fiddrend holde} biên.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Van \textit{daar de} zon aan \textit{de~ooster}transsen
\\Ver\textit{ryst voor} ons gezicht,
\\Tot \textit{daar ze~in} ’t~west daalt \textit{met haar} glanssen,
\\Juicht \textit{alles} in uw licht,
\\Ver\textit{langt het dorstig land naar} regen,
\\Gy \textit{schenkt het hemel}nat
\\Uit \textit{d’~altoosvollen stroom van} zegen,
\\Uit \textit{uwen water}schat.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dus \textit{schenkt ge~aan} veld en \textit{akker}landen
\\De \textit{milde} vruchtbaarheid,
\\Daar \textit{gy ons} in ver\textit{holen} zanden
\\Het \textit{koren} toebereid.
\\Eerst \textit{worden de~opgeploegde} vooren
\\Op~’t \textit{liefelykst’ be}sproeid,
\\Waar\textit{na, op die doorweekte} spooren,
\\Het \textit{wolknat milder} vloeit.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Gy \textit{kroont het} jaar met \textit{uwe} goedheid:
\\Het \textit{juicht, ver}noegd en bly.
\\Uw \textit{voetstap} druipt van \textit{loutre} zoetheid,
\\Op \textit{ieder} jaargety’:
\\Uw \textit{voetstap druipt van vettig}heden,
\\Zo \textit{verr’ men land be}bouwt.
\\Men \textit{telt die zegenryke} schreden
\\Langs \textit{veld en weide en} woud.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Men \textit{ziet de} heuvels \textit{lagchend} praalen.
\\Men \textit{ziet al}öm in~’t groen
\\De \textit{nutte} beesten \textit{adem} haalen,
\\Hunn’ \textit{graagen} lust voldoen.
\\De \textit{dalen zyn met koren}halmen,
\\Met \textit{voedzaam graan be}dekt;
\\Zy \textit{juichen, slaan de blydste} galmen,
\\Door \textit{u tot vreugd ge}wekt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {66} {Psalm 66}

\begin {vers} {1}
Let \textit{aardryk juich’ met blyde} galmen,
\\Groot\textit{magtig Schepper} van~’t heelal!
\\’t~Zing’ \textit{de~eer uw naams met dankbre} psalmen;
\\’t~Ver\textit{heffe uw’ roem met lofge}schal!
\\Het \textit{zing’: Hoe} vreeslyk \textit{zyn uw} werken!
\\Gy \textit{doet uw wydge}duchte kracht,
\\ô \textit{God! aan all’ uw haaters} merken,
\\Die \textit{veinzend buigen voor uw} magt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al \textit{’t~aardryk smeeke u, neêrge}bogen!
\\Het \textit{heff’ gewyde} zangen aan;
\\Ge\textit{zangen, die uw’ naam ver}hoogen,
\\De \textit{glorie van uw wonder}daên!
\\Kom, \textit{kom, be}schouw Gods \textit{wyze} wegen!
\\Wat \textit{is zyn werking} hoog geducht!
\\Al \textit{de~aard’ bespeurt ze,~en word ver}legen;
\\’t~Ver\textit{waten menschdom ziet ze,~en} zucht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God \textit{baande door onpeilbre} baaren
\\En \textit{breede stroomen} ons een pad;
\\Daar \textit{rees zyn lof op stem en} snaaren,
\\Na\textit{dat hy ons beveiligd} had.
\\Hy \textit{zal eeuw} uit eeuw \textit{in re}geeren.
\\Zyn \textit{oog bewaakt het} Heidendom.
\\Hy \textit{zal de~afvalligen ver}neêren:
\\Hy \textit{keert hun trotse hoogten} om.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Looft, \textit{looft den Heer der leger}schaaren,
\\ô \textit{Volken! heft zyn} glorie aan!
\\Hy \textit{wilde ons in het leven} spaaren,
\\Be\textit{veiligde ons langs harde} paên.
\\Gy, \textit{door wiens} magt we~ons \textit{zien be}vryden,
\\Gy \textit{hebt ons voor een’} tyd bedroefd:
\\Gy \textit{toetste en louterde ons door} lyden,
\\Ge\textit{lyk het zilver word be}proefd.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Een \textit{net belemmerde onze} schreden:
\\Een \textit{enge band hield} ons bekneld:
\\Gy \textit{liet door heerschzucht ons ver}treeden:
\\Gy \textit{gaaft ons over aan~’t ge}weld.
\\Hier \textit{scheen ons} ’t~water \textit{te~over}stroomen;
\\Daar \textit{wierden wy ge}dreigd door~’t vuur:
\\Maar \textit{gy deed ons ’t~gevaar ont}komen;
\\Ver\textit{kwikte ons weêr ter goeder} uur.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Door \textit{’s~Hoogsten arm ’t~geweld ont}togen,
\\Zal \textit{ik, genoopt tot} dankbaarheid,
\\Myn \textit{gaaven slachten voor zyne} oogen,
\\Brand\textit{öffers, aan hem toege}zeid.
\\Ik \textit{schenk aan} zyn ge\textit{wyde al}taaren
\\’t~Geen \textit{ik beloofde in} tegenspoed:
\\’k~Zal, \textit{ongekreukt, myn woord be}waaren
\\Aan \textit{hem, die my in nood be}hoed.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ik \textit{zal het brandaltaar doen} rooken
\\Van~’t \textit{edelst vee uit} kooi en stal;
\\Zo \textit{worden vet en merg ont}stoken,
\\By~’t \textit{lieflyk ryzend lofge}schal.
\\Het \textit{reukwerk} zal zyn’ \textit{geur ver}spreiden,
\\Daar \textit{ram by ram word} aangebragt:
\\Ik \textit{zal noch bokken doen be}reiden,
\\Na\textit{dat het rundvee is ge}slacht.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Komt, \textit{Lotgenooten! Deugdge}zinden!
\\Komt, \textit{gy, die God van} harte vreest!
\\Hoort \textit{wat my God deed onder}vinden:
\\Hy \textit{schonk my bystand naar den} geest.
\\’k~Sloeg, \textit{heilbe}geerig, \textit{’t~oog naar} boven:
\\Ik \textit{riep de~Algoedheid} vierig aan,
\\Om \textit{haar met mond en tong te} looven,
\\Haar, \textit{die alléén my by kon} staan.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Waare \textit{ooit myn hart door spoorloos}heden,
\\Door \textit{ongerechtig}heid bekoord,
\\De \textit{Heer had nimmer myn ge}beden,
\\Myn \textit{God had nooit myn stem ver}hoord.
\\Maar \textit{nu, nu} heeft, met \textit{gunstige} ooren,
\\De~Al\textit{goedheid op myn’} wensch gelet;
\\Die~’t \textit{all’ kan zien en ’t~all’ kan} hooren:
\\Ver\textit{hoorde my op myn ge}bed.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
God \textit{zy altoos op~’t hoogst’ ge}prezen!
\\Lof \textit{zy Gods goeder}tierenheid,
\\Die \textit{nimmer my heeft afge}wezen,
\\Noch \textit{myn gebed gehoor ont}zeid!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {67} {Psalm 67}

\begin {vers} {1}
God \textit{zy ons gunstig en ge}nadig,
\\En \textit{zegen’ ons! zyn} aangezicht
\\Be\textit{schyn’, verkwikk’ zyn Volk ge}stadig
\\Met \textit{bly, met nooitver}flaauwend licht!
\\\textit{Dat nooit iets het} daalen
\\\textit{Dier gewenschte} straalen,
\\Noch \textit{hunn’} in\textit{vloed} stuit’!
\\\textit{’t~Heilryk licht der} waarheid
\\Spreije al\textit{öm zyn} klaarheid
\\By \textit{de Heid}nen uit!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{Volken zullen, Heer! u} looven.
\\De \textit{Volken heffen,} altemaal,
\\Tot \textit{u, ô God! het oog naar} boven:
\\Zy \textit{looven u met} blyde taal,
\\\textit{Omdat gy, hun} Rechter,
\\\textit{Gy, hun Twistbe}slechter,
\\Richt \textit{naar} bil\textit{lyk}heid.
\\\textit{Gy, wat hen moog’} drukken,
\\Wat hen \textit{moog’ ge}lukken,
\\Toont \textit{hen uw} beleid.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Volken zullen, Heer! ???} looven.
\\De \textit{Volken heffen,} altemaal,
\\Tot \textit{u, ô God! het oog naar} boven;
\\Op\textit{dat uw gunst al} de~aard’ bestraal’;
\\\textit{Van omhoog ge}zegend,
\\\textit{Liefelyk be}regend,
\\Schenk’ \textit{ze~ons} keu\textit{rig} ooft!
\\\textit{God zy ons ge}nadig;
\\Aan al \textit{de~aard’ wel}daadig,
\\Die \textit{hem vreest} en looft!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {68} {Psalm 68}

\begin {vers} {1}
Uw \textit{vyand vreest uw majes}teit
\\Op~’t \textit{zien van uwe heerlyk}heid,
\\ô \textit{Heer der leger}schaaren!
\\Gy, \textit{zult uw haaters, door den} schrik
\\Doen \textit{vlieden op het oogen}blik,
\\Als \textit{ge~u zult open}baaren.
\\Zy \textit{zullen, als ge~in magt ver}schynt,
\\Zo \textit{spoedig als een rook ver}dwynt,
\\In \textit{enkel niet ver}keeren.
\\Ge\textit{lyk het wasch voor~’t vuur ver}smelt,
\\Zo \textit{zullen boosheid en ge}weld
\\Ver\textit{gaan voor~’t oog des} Heeren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maar~’t \textit{Volk, dat uwen dienst waar}deert,
\\Zal, \textit{met uw magt en gunst ver}ëerd,
\\Van \textit{dankbre blydschap} springen:
\\Het \textit{zal, begunstigd van om}hoog,
\\Be\textit{straald door uw menschlievend} oog,
\\ô \textit{Heer! uw glorie} zingen.
\\Zingt, \textit{zingt Gods grooten naam ten} pryz’!
\\Dat \textit{met zyn’ roem uw zangtoon} ryz’!
\\Baant, \textit{baant hem hooge} wegen,
\\Hem, \textit{die door~’t vlak der velden} ryd!
\\Wees \textit{voor Gods aangezicht ver}blyd!
\\Gy \textit{hebt zyn gunst ver}kregen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{is het ouderlooze} kroost
\\Een \textit{Vader, die het hoed en} troost;
\\Een \textit{Rechter, wiens ont}ferming
\\De \textit{droeve weêuw is toege}zeid:
\\Uit \textit{zyn paleis der heilig}heid
\\Toont \textit{hy haar zyn be}scherming.
\\Zyn \textit{goedheid schenkt, door trouw en} min,
\\Aan~’t \textit{eenzaam huis een lief ge}zin.
\\Zyne \textit{almagt slaakt den} kluister
\\Der \textit{onschuld, door~’t geweld ver}drukt:
\\Dat \textit{zal, ten zetel afge}rukt,
\\Ver\textit{kwynen in het} duister.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Wat \textit{rees, ô God! uw glorie} hoog!
\\Uw \textit{Volk sloeg op uw’ voorgang} ’t~oog
\\Toen \textit{ge~Isrels leger}schaaren,
\\Door \textit{woud en wildernis ge}leid,
\\Ver\textit{toonde uw magt, uw majes}teit,
\\Die \textit{’t~aardryk kon ver}vaaren.
\\Het \textit{aardryk daverde op zyn’} grond;
\\De~ont\textit{stelde hemel in het} rond
\\Ver\textit{baasd, opéén ge}schoven,
\\Stortte \textit{eenen stroom van water} uit;
\\Zelfs \textit{Sinaï, by~’t stormge}luid,
\\Scheen \textit{overstroomd van} boven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gy \textit{schonkt, in~’t holst’ der wilder}nis,
\\Uw \textit{Volk gewenschte laafe}nis;
\\Gy \textit{schonkt het milden} regen.
\\Gy \textit{hebt uwe erfenis ver}sterkt,
\\En \textit{wondren, haar ter gunst’, ge}werkt:
\\Zy, \textit{moede op steile} wegen,
\\Ziet, \textit{door uw goedertieren}heid,
\\Zich \textit{’t~zegenrykst’ gewest be}reid
\\Ter \textit{liefelyke} wooning;
\\Gy \textit{hebt u over haar ont}fermd;
\\Haar \textit{wys bestierd en trouw be}schermd,
\\Ge\textit{lyk haar God en} Koning.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wat \textit{was in~’t nypen van den} nood,
\\ô \textit{Heer! voor ons uw bystand} groot!
\\Een \textit{heir van blyde} booden
\\Ver\textit{spreidde dag op dag deez’} maar:
\\Juicht! \textit{juicht! des vyands leger}schaar
\\En \textit{all’ zyn Vorsten} vloden.
\\Zy \textit{vloden in een oogen}blik;
\\Zy \textit{vloden weg, verbaasd door} schrik;
\\En \textit{all’ de velde}lingen
\\Ver\textit{deelen reeds den ryken} buit,
\\Ter\textit{wyl, met vrolyk feestge}luid,
\\De \textit{maagdenreijen} zingen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
ô \textit{Isrel! schoon de dwinglan}dy
\\U \textit{knelde in~’t juk der slaver}ny;
\\U \textit{prangde in yzren} boeijen;
\\Ja, \textit{schoon ge~in ’t~stof laagt uitge}strekt,
\\Met \textit{reijen steenen over}dekt,
\\Gy \textit{zult in luister} gloeijen:
\\Gy \textit{zult, als~’t blinkend zilver}wit
\\Dat \textit{op der duiven vedren} zit,
\\Als~’t \textit{goudgeel haarer} vleuglen;
\\Als \textit{sneeuw op Tsalmon zyn in} glans,
\\Zo \textit{ras Gods wraak van ’s~hemels} trans
\\De \textit{Vorsten zal be}teuglen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Dat \textit{Bazan staa gelyk een} rots!
\\Hier \textit{is de berg des grooten} Gods.
\\Dat \textit{Bazan op zyn} toppen
\\En \textit{breede heuvlen zich ver}heff’,
\\Wat \textit{gloriezucht hem immer} treff’,
\\Hy \textit{moet zyn’ nyd ver}kroppen.
\\ô \textit{Sion, met Gods gunst ver}ëerd!
\\God \textit{heeft ter wooning u be}geerd;
\\Daar \textit{zal zyn luister} praalen
\\Eeuw \textit{uit eeuw in: zyn majes}teit
\\Ver\textit{spreid vandaar haar heerlyk}heid
\\Met \textit{onbezwalkte} straalen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Gods \textit{wagens zyn, door~’t ruim Heel}al,
\\Twee\textit{maal tien duizend in ge}tal,
\\Ten \textit{schrik der aardsche} schaaren;
\\Welk \textit{tal, verdubbeld door zyn} magt,
\\Zyn \textit{heiligheid vertoont in} kracht,
\\Ge\textit{lyk in vroeger} jaaren,
\\Gy \textit{zyt ten hemel inge}sneld:
\\Gy \textit{hebt, ô God! het woest ge}weld
\\Aan \textit{ketenen ge}klanken;
\\Met \textit{gaaven ’t~menschdom mild ver}ëerd;
\\Ja \textit{wederspannigen be}keerd,
\\En \textit{met uw heil be}schonken.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ge\textit{loofd zy aller Heeren} Heer!
\\Men \textit{geev’ de~Algoedheid eeuwige} eer!
\\Zy \textit{schenkt, tot ons ge}negen,
\\Haar \textit{dierbaar heil ons dag op} dag:
\\Men \textit{pryz’ de~Algoedheid met ont}zag!
\\Zy \textit{schenkt ons haaren} zegen.
\\De \textit{God, die ons dit heil be}reid,
\\Is \textit{ons een God van zalig}heid:
\\Men \textit{juiche, in hem te} vreden!
\\Wat \textit{is zyn magt en goedheid} groot!
\\Hy \textit{is, in allen nood en} dood,
\\Een \textit{God van zalig}heden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Ge\textit{wis zal ’s~Hoogsten wonder}kracht
\\Des \textit{vyands wydgevreesde} magt
\\Be\textit{paalen en ver}neêren.
\\God \textit{zal den trotsen kruin ver}slaan
\\Van \textit{hem, die steeds door euvel}daên
\\Zyn \textit{grootheid durft bra}veeren.
\\Nu \textit{zien wy Gods barmhartig}heid:
\\Hy \textit{heeft ons gunstig toege}zeid:
\\’k~Zal \textit{nooit uw’ val ge}hengen.
\\Ik \textit{zal u, verr’ van uit de} zee,
\\En, \textit{tot verzachting van uw} wee,
\\Uit \textit{Bazan weder}brengen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Zo \textit{zult gy zegeryk uw’} voet
\\Eens \textit{baaden in des vyands} bloed;
\\Op\textit{dat uw honden} ’t~lekken.
\\Gy \textit{wilde, ô Heer! de heerlyk}heid
\\Van \textit{uw bestier, van uw be}leid,
\\Ons \textit{glorieryk ont}dekken,
\\Uw \textit{wondre weg bleek ons al}öm,
\\Myn \textit{Koning, in uw heilig}dom;
\\Daar \textit{juichten all’ uw} schaaren.
\\De \textit{zangrei ging de maagden} vóór;
\\Die \textit{dansten, trommlende op dat} spoor,
\\Ge\textit{volgd van schelle} snaaren.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Zy \textit{hieven, langs dees blyde} baan,
\\Tot \textit{’s~Hoogsten roem deez’ lofzang} aan:
\\Dat \textit{elk thans juichend} nader’!
\\Geef, \textit{geef de~Algoedheid eeuwige} eer,
\\ô \textit{Gy, die God erkent voor} Heer,
\\En \textit{Isrel voor uw’} Vader!
\\Gy, \textit{Kroost van jongen Benja}min,
\\Die \textit{ons beheerschte in ’s~ryks be}gin!
\\Ver\textit{zel deze omme}gangen!
\\Laat \textit{Judaas stam, die glorie} won,
\\En \textit{Napthali en Zebu}lon
\\U \textit{sterken in uw} zangen!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Hebt \textit{ge~ons, ô God! uw hulp be}reid,
\\Schenk \textit{ons ’t~geen ge~ons hebt toege}zeid!
\\Be\textit{vestig uwen} zegen!
\\Zo \textit{brengen Vorsten van al}öm
\\Ge\textit{schenken naar uw heilig}dom,
\\U \textit{en uw Volk ge}negen.
\\Maar \textit{tem dier wrevlen over}moed,
\\Die, \textit{als de dieren, heet op} bloed,
\\Ons \textit{dreigen neêr te} stooten,
\\Of \textit{door hun zilver ons ver}raên!
\\Gy \textit{hebt reeds’ onzen wensch vol}daan,
\\’t~Ge\textit{weld aan band ge}sloten.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
E\textit{gipte zend haast, bly te} moê,
\\Ons \textit{vorstlyke afgezanten} toe,
\\Die \textit{ons geluk be}seffen:
\\Hoe \textit{zal eens ’t~magtig Mooren}land
\\Zich \textit{haasten om tot u de} hand
\\En \textit{’t~hart omhoog te} heffen!
\\Zingt, \textit{zingt Gods grooten naam ten} pryz’!
\\Dat \textit{met zyn’ roem uw zangtoon} ryz’!
\\Ver\textit{heven Koning}ryken
\\Der \textit{aarde! zingt des Hoogsten} eer!
\\Zingt \textit{lofgezangen! looft den} Heer,
\\Die \textit{u zyn magt doet} blyken!
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Looft, \textit{looft hem, die, met eer ge}kroond,
\\In \textit{aller heemlen hemel} woont,
\\Met \textit{onbezwalkte} glanssen!
\\Hy \textit{geeft vandaar zyn wetten} klem:
\\Hoe \textit{vreeslyk klinkt zyn donder}stem
\\Van \textit{zulke steile} transsen!
\\Roemt \textit{zyne sterkte en wys be}stel!
\\Zyne \textit{almagt waakt voor Isra}ël:
\\Wat \textit{leed zou ons ge}naaken?
\\Zyn \textit{oogwenk brengt den bliksem} voort:
\\Hy \textit{doet, slechts op één enkel} woord,
\\De \textit{donderwolken} kraaken.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Hoe \textit{vreeslyk zyt ge,~ô God! al}om
\\Uit \textit{uw verheven heilig}dom!
\\Niets \textit{gaat uw magt te} boven.
\\Die \textit{magt, ô Isrels God! die} magt
\\Geeve \textit{aan uw Erfvolk sterkte en} kracht!
\\Het \textit{voegt ons u te} looven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {69} {Psalm 69}

\begin {vers} {1}
Ge\textit{trouwe} God! ver\textit{los my} uit den nood!
\\Ik \textit{schrei u} aan: ik \textit{leg byna ver}dronken:
\\Ik \textit{ben, he}laas! in \textit{diep moeras ge}zonken:
\\Het \textit{water} wast, en \textit{dreigt me~een’ wissen} dood.
\\Ik \textit{voel geen’} grond in \textit{deeze} baare zee.
\\De \textit{vloed is} doof, en \textit{kent geen mede}dogen:
\\Hy \textit{sleept myn} ziel en \textit{dobbrend} leven mee.
\\Het \textit{flaauwe} licht ont\textit{zinkt myn stervende} oogen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Myn \textit{heesche} keel, ver\textit{moeid door} myn gekerm,
\\Doet \textit{naar om}hoog myn’ \textit{jongsten noodkreet} hooren.
\\Myn \textit{weenend} oog heeft \textit{al zyn’ glans ver}loren,
\\Ter\textit{wyl ik} wensch dat \textit{zich myn God ont}ferm’.
\\Zy, \textit{wier ge}weld my \textit{aanvalt} buiten reên,
\\Gaan \textit{in ge}tal al~’t \textit{hair myns hoofds te} boven:
\\Zy, \textit{die hunn’} haat met \textit{schyn van} recht bekleên,
\\Ver\textit{heffen} zich; en \textit{ik, ik leg ver}schoven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Men \textit{eischt van} my den \textit{roof, dien~’k} nooit bezat.
\\Waar \textit{zocht ik} ooit myn’ \textit{naasten iets te~ont}rukken?
\\Gy \textit{weet, ô} God! of \textit{my die schulden} drukken:
\\Gy \textit{weet of} my die \textit{dwaasheid heeft be}klad.
\\Myn \textit{tegen}spoed, ô \textit{aller} Heeren Heer!
\\Strekk’ \textit{nooit ten} smaad van \textit{hen, die u ver}wachten!
\\ô \textit{Isrels} God! zie \textit{op myn} lyden neêr!
\\Ik \textit{zie, om} u, my \textit{hoonen en ver}ächten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
’k~Zie \textit{my, als} vreemd, van \textit{broedren} zelfs geweerd;
\\’k~Ben \textit{onbe}kend den \textit{zoonen myner} moeder,
\\Om\textit{dat ik} hoop op \textit{God, den Albe}hoeder,
\\En \textit{de~yver} voor zyn \textit{huis my heeft ver}teerd.
\\Des \textit{boozen} smaad, waar\textit{meê hy} God verächt,
\\Valt \textit{my op~’t} hoofd: ik \textit{zit met weenende} oogen,
\\En \textit{kwyn, en} vast, ter\textit{wyl myn} vyand lacht,
\\En \textit{my be}schimpt, ver\textit{vreemd van mede}dogen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ik \textit{buk in~’t} stof, en \textit{sla my,} tot een kleed,
\\Een’ \textit{zak om~’t} lyf, waar\textit{op myn haaters} smaalen:
\\Het \textit{streelt hen} my ten \textit{spreekwoorde aan te} haalen,
\\En \textit{’t~poortge}richt spreekt \textit{achtloos van myn} leed.
\\’k~Ben \textit{dronkäarts} zelfs ten \textit{snaaren}spel en spot:
\\Maar \textit{’k~roep u} aan; ook \textit{zal~’t u eens be}haagen
\\My \textit{door uw} gunst te \textit{troosten,} goede God!
\\Ver\textit{hoor me!~uw} trouw doe \textit{’t~lieflyk heillicht} daagen!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ruk \textit{me~uit het} slyk, op\textit{dat ik} niet verzink’!
\\Ver\textit{los me~uit} smaad, en \textit{red my uit de} golven!
\\Op\textit{dat ik} niet, door~’t \textit{zwaar gety be}dolven,
\\Tot \textit{’s~haaters} vreugd, in~’t \textit{grondloos diep ver}drink’.
\\Dat \textit{my uw} hulp van~’t \textit{stormge}weld bevry’!
\\Ge\textit{doog niet,} Heer! dat \textit{de~afgrond my ver}slinde,
\\Of \textit{dat de} put zich \textit{toesluite} over my!
\\Gun \textit{dat myn} ziel by \textit{u eens uitkomst} vinde!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ver\textit{hoor me,~ô} God! ver\textit{hoor my} in den nood!
\\Uw \textit{goedheid} is met \textit{veeler smart be}wogen.
\\Zie, \textit{zie my} aan met \textit{medelydende} oogen!
\\Ont\textit{ferm u} myns! want \textit{uw genade is} groot.
\\Ver\textit{berg, ver}berg uw \textit{vriendlyk} aanschyn niet
\\Voor \textit{uwen} knecht, van \textit{doodschen schrik be}vangen!
\\Vlieg \textit{my ter} hulp, en \textit{red me~uit} myn verdriet!
\\Ver\textit{hoor myn} beê! vol\textit{doe aan myn ver}langen!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Ge\textit{naak myn} ziel, in \textit{deezen} tegenspoed!
\\Ge\textit{naak haar,} Heer! ont\textit{ruk haar ’s~vyands} handen!
\\Be\textit{schaam hem,} die my \textit{schendig aan durft} randen!
\\Be\textit{veilig} my voor \textit{’s~wrevlen over}moed!
\\De \textit{bittre} smaad ver\textit{scheurt myn} zuchtend hart,
\\Myn \textit{zuchtend} hart, door \textit{droefheid aan~’t ver}flaauwen.
\\Gy \textit{weet myn} schande en \textit{schaamte en} bittre smart:
\\Gy \textit{weet hoe} fel myn \textit{haaters my be}naauwen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ik \textit{voel myn} hart ver\textit{broken} door de~elend’.
\\Ik \textit{ben ver}zwakt door~’t \textit{onophoudlyk} stryden.
\\Ik \textit{heb ver}geefs ge\textit{wacht naar mede}lyden;
\\Ver\textit{geefs om} troost myn \textit{klagt tot hen ge}wend.
\\Zy \textit{hebben} my ge\textit{spyst met} bittre gal,
\\En \textit{edik} my tot \textit{laafenis ge}geeven:
\\Ver\textit{geld hen} dit! zet \textit{eens de} boosheid pal!
\\En \textit{doe hunn’} trots voor \textit{uwe gramschap} beeven!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hun \textit{dartle} disch zy \textit{hen ten} strik gezet!
\\De\textit{weelde} doe hen \textit{’t~weeldrig leven} derven!
\\Ver\textit{blind hun} oog! laat \textit{hen in~’t duister} zwerven,
\\En \textit{doolen} met een’ \textit{ongewissen} tred!
\\Slaa \textit{door uw’} toorn hunn’ \textit{waan en} hoogmoed neêr!
\\Dat \textit{ze~u, ver}gramd, als \textit{Rechter zien ver}schynen!
\\Dat \textit{zich geen} mensch tot \textit{hunne} tenten keer’!
\\Maak \textit{hun pa}leis en \textit{hoven tot woe}stynen!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Der \textit{boozen} trots ver\textit{treed hem,} dien gy slaat:
\\Zy \textit{spotten} met de \textit{smart van uw’ ver}wonden:
\\Wreek \textit{dan ons} leed! straf, \textit{straf hun snoode} zonden!
\\Uw \textit{gramschap} zy ge\textit{richt naar de~euvel}daad!
\\Wisch, \textit{wisch hunn’} naam en \textit{hun ge}dachtenis
\\Voor \textit{eeuwig} uit het \textit{heilryk boek van~’t} leven!
\\Nooit \textit{zy hy,} die uw \textit{gunst on}waardig is,
\\Met \textit{uwe} schaare, uw \textit{kindren aange}schreven!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Maar \textit{ik, ik} wacht uw \textit{heil in} myn verdriet:
\\Dat \textit{zal my,} als een \textit{hoog vertrek, be}vryden.
\\Ik \textit{zal uw’} naam een’ \textit{dankbren lofzang} wyden,
\\Daar \textit{zich myn} ziel door \textit{u beveiligd} ziet.
\\Het \textit{dankbaar} hart be\textit{haagt u} eindloos meer
\\Dan~’t \textit{slachten} van ge\textit{hoorende offer}stieren,
\\En \textit{varren,} die, uw’ \textit{grooten} naam ter eer’,
\\Uw \textit{heilig}dom als \textit{reine gaaven} fieren.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
’t~Zacht\textit{moedig} volk, door \textit{dit ge}zicht bekoord,
\\Ver\textit{heft dan~’t} heil, door \textit{blydschap aange}dreven:
\\’t~God\textit{zoekend} hart zal \textit{met gejuich her}leeven,
\\Naar\textit{dien de} Heer nood\textit{druftigen ver}hoort.
\\Hy \textit{heelt de} wond die \textit{hy ge}slagen heeft,
\\En \textit{doet ver}heugd ge\textit{vangnen weder}keeren.
\\Laat \textit{hemel,} aard’, en \textit{zee, en} all’ wat leeft,
\\Den \textit{hoogen} God met \textit{lofgezangen} eeren!
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Ik \textit{zie den} ramp van \textit{Sion} afgewend,
\\En \textit{Judaas} stam in \textit{vaste steden} woonen,
\\Daar \textit{de~Opper}magt aan~’t \textit{ruim heelal zal} toonen
\\Dat \textit{hy hun} trouw in \textit{zynen dienst er}kent.
\\Het \textit{nage}slacht van~’t \textit{Godge}heiligd zaad
\\Zal, \textit{vry en} bly, der \textit{vadren wooning} erven;
\\En \textit{all’, wie} zich op \textit{Isrels} God verlaat,
\\Zal \textit{in~’t ge}vaar geen \textit{veilge schuilplaats} derven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {70} {Psalm 70}

\begin {vers} {1}
Daal haastig \textit{ter verlossing} neêr,
\\ô \textit{God! en} red my \textit{uit ge}vaaren
\\En \textit{angsten,} die myn \textit{ziel be}zwaaren!
\\Spoed, \textit{spoed u} my ter \textit{hulp, ô} Heer!
\\Laat allen, \textit{die myn ziel be}laagen,
\\Met \textit{schande en schaamte} van my vliên!
\\Hen, \textit{die met lust myn} rampen zien,
\\Toch nooit in \textit{hun begeerte} slaagen!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laat allen, \textit{die, met schampren} spot,
\\My \textit{hoonen,} tergen \textit{en trot}seeren,
\\Hunn’ \textit{schimp ten} loon, te \textit{rugge} keeren!
\\Ver\textit{gaan op} uw ge\textit{ducht ge}bod!
\\Laat hen, die \textit{zich tot u be}geeven,
\\Hen, \textit{die uw heil be}minnen, Heer!
\\Ge\textit{duurig juichen} tot uwe eer,
\\En zingen: \textit{God zy hoog ver}heven!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Doch ik ben \textit{arm, elendig,} naakt,
\\Be\textit{hoeftig,} vol van \textit{angst en} schroomen:
\\Wil; \textit{myn Be}vryder! \textit{spoedig} komen!
\\Uw \textit{komst is~’t,} die myn \textit{heil vol}maakt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {71} {Psalm 71}

\begin {vers} {1}
’k~Be\textit{trouw op u: hoor myn} ge\textit{be}den!
\\Dat \textit{my geen} schaamte, ô Heer!
\\In \textit{eeuwigheid ver}neer’!
\\Red \textit{my door} uw ge\textit{rechtig}heden!
\\Be\textit{vryd my; neig uwe} ooren!
\\Ver\textit{los my: wil my} hooren!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Strek \textit{my ter wooning, ter} ver\textit{bly}ding,
\\Ter \textit{schuilplaats,} daar myn hart
\\Zyn \textit{toevlugt vinde in} smart!
\\Uit \textit{uw be}vel sproot \textit{myn be}vryding.
\\Gy \textit{zyt, ô hoogste Ont}fermer!
\\Myn \textit{steenrots, myn be}schermer.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Be\textit{vryd my van~’t geweld} des \textit{snoo}den,
\\Die~’t \textit{heilig} recht verkeert,
\\En \textit{my door trots bra}veert!
\\Ik \textit{wacht op} u, ô \textit{God der} Goden!
\\Van \textit{d’~aanvang van myn} leven
\\Hebt \textit{gy my moed ge}geeven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zo \textit{gy, eer dat ik wierd} ge\textit{bo}ren,
\\Ja, \textit{van myn} eerst begin,
\\My \textit{niet uit teedre} min
\\Had \textit{onder}steund, ik \textit{waar ver}loren;
\\Dies \textit{doe ik in ge}zangen
\\U \textit{steeds myn’ lof er}langen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
’k~Was \textit{als een monster in} elks \textit{oo}gen:
\\Doch \textit{gy, myn} Toevlugt! gy
\\Stond \textit{my geduurig} by;
\\Laat \textit{dan myn} tong uw’ \textit{roem ver}hoogen,
\\En \textit{all’ myn levens}dagen
\\Van \textit{uwe magt ge}waagen!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ver\textit{werp my niet in hoo}ger \textit{jaa}ren!
\\Laat, \textit{by den} ouderdom,
\\Dien~’k \textit{in uw gunst be}klom,
\\Uw \textit{voorzorg} over \textit{my niet} vaaren!
\\Laat, \textit{met de kracht van~’t} leven,
\\Uw \textit{hulp my niet be}geeven!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Men \textit{hoort hen, die myn ziel} be\textit{loe}ren,
\\In \textit{hunn’ ge}vloekten raad,
\\Van \textit{my, uit bittren} haat,
\\Een \textit{godde}looze \textit{schimptaal} voeren,
\\En \textit{tegen recht te} saamen
\\Myn’ \textit{ondergang be}raamen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ziet, \textit{zeggen zy, hy zit} ver\textit{scho}ven:
\\God \textit{staat niet} aan zyn zy’.
\\Jaagt, \textit{jaagt hem! grypt hem} vry!
\\Hy \textit{kan geene} uitkomst \textit{zich be}looven,
\\ô \textit{God! toon me~uwe ont}ferming,
\\En \textit{haast u ter be}scherming!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Doe \textit{hen beschaamd staan en} be\textit{zwy}ken,
\\Wier \textit{woede} my bestryd,
\\Wier \textit{haat myn rust be}nyd!
\\Doe \textit{hen met} smaad en \textit{schande} wyken,
\\Die \textit{tegen my zich} sterken,
\\En \textit{mynen ramp be}werken!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Myn \textit{hoop zal altoos op} u \textit{bou}wen,
\\Myn \textit{mond vind,} tot uw’ lof,
\\Ge\textit{duurig ruimer} stof,
\\En \textit{zal uw} recht en \textit{heil ont}vouwen,
\\Schoon \textit{ik de reeks dier} schatten
\\Kan \textit{tellen noch be}vatten.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Ik \textit{zal blymoedig hee}nen \textit{tree}den,
\\In \textit{’s~Heeren} mogendheid.
\\Ik \textit{heb myn harp be}reid,
\\ô \textit{Heer! om} uw ge\textit{rechtig}heden,
\\Ja \textit{de~uwe-alléén te} pryzen
\\Op \textit{voegelyke} wyzen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Gy \textit{hebt my, van myn kind}sche \textit{da}gen,
\\Ge\textit{leid en} onderricht:
\\Tot \textit{nog toe doét myn} pligt
\\My \textit{van uw} wondren \textit{bly ge}waagen.
\\ô \textit{God! blyf my be}waaren
\\By~’t \textit{klimmen myner} jaaren!
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Blyf \textit{my in myne grys}heid \textit{ster}ken
\\En \textit{hoogen} ouderdom!
\\Be\textit{waak my van rond}om!
\\Zo \textit{melde ik} dit ge\textit{slachte uw} werken,
\\En \textit{blyve uw grootheid} zingen
\\Voor \textit{hun nakome}lingen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Ik \textit{roem, ô eeuwig Al}ver\textit{mo}gen!
\\’k~Roem \textit{uw ge}rechtigheid,
\\Die \textit{zo veel luister} spreid,
\\Zo \textit{glansryk} schittert \textit{uit den} hoogen.
\\ô \textit{Heer der leger}schaaren!
\\Wie \textit{kan u eve}naaren?
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Gy \textit{deed my veel benaauwd}heid \textit{smaa}ken
\\En \textit{drukkend} harteleed:
\\Maar, \textit{tot myn hulp ge}reed,
\\Zult \textit{gy my} weder \textit{levend} maaken;
\\My \textit{trekkende uit de} golven,
\\Waar\textit{in ik lag be}dolven.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Gy \textit{zult my met gezag} om\textit{rin}gen,
\\My \textit{troosten} in myn smart;
\\Dan \textit{zal myn juichend} hart
\\Met \textit{luit en} harp uw \textit{goedheid} zingen,
\\ô \textit{Heilig Opper}wezen,
\\Door \textit{Israël ge}prezen!
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Myn \textit{lippen zullen, jui}chend’, \textit{roe}men
\\In \textit{psalmen,} u gewyd,
\\Dat \textit{gy myn helper} zyt:
\\Myn \textit{tong zal} u myn’ \textit{redder} noemen;
\\Uw \textit{gunst den godge}trouwen
\\Den \textit{gantschen dag ont}vouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
’k~Zal \textit{uw gerechtigheid} ver\textit{hef}fen,
\\Die \textit{my in} eer hersteld,
\\Die \textit{all’ myn haaters} velt.
\\’k~Zie \textit{hen door} schande en \textit{schaamte} treffen.
\\Ik \textit{zie hen schaamrood} vlugten,
\\Die \textit{myne ziel doen} zuchten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {72} {Psalm 72}

\begin {vers} {1}
Al\textit{wyze} God! wil \textit{uw be}velen
\\Den \textit{Koning} doen verstaan!
\\Wys \textit{’t~middel} om die \textit{uit te} deelen
\\Den \textit{Zoon des} Konings aan!
\\Dan \textit{zal hy, trouw, uw Volk be}waaken,
\\Met \textit{oordeel en be}leid;
\\De \textit{banden der verdrukten} slaaken,
\\Naar \textit{recht en billyk}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zo \textit{daale op~’t} Volk de \textit{dierbre} vrede
\\Van \textit{berg en} heuvel neêr!
\\Zo \textit{moet’ ge}rechtig\textit{heid hen} mede
\\Be\textit{groeten,} keer op keer!
\\Hy \textit{zy der onderdrukten} Rechter,
\\En \textit{boeij de dwinglan}dy!
\\Hy \textit{zy der armen Twistbe}slechter,
\\En \textit{straff’ hun weêrpar}ty!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dan \textit{zullen} u de \textit{Volken} vreezen,
\\Zo \textit{lang de} zon, vol glans,
\\Zo \textit{lang de} maan te \textit{zien zal} weezen
\\Aan \textit{’s~hemels} hoogen trans.
\\Ge\textit{lyk een zachte zomer}regen
\\Het \textit{veld verkwikt en} ’t~groen,
\\Zo \textit{zal de Vorst uw’ dierbren} zegen
\\Ook \textit{nederdaalen} doen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’t~Recht\textit{vaardig} Volk zal, \textit{in zyn} dagen,
\\In \textit{bloei en} eere zyn:
\\Dan \textit{zal~’t heel}al van \textit{vreê ge}waagen,
\\Tot\textit{dat de} maan verdwyn’.
\\Hy \textit{zal van zee tot zee re}geeren
\\Al\textit{öm als Vorst er}kend:
\\Hy \textit{zal zich van d’Euphraat zien} eeren,
\\Zelfs \textit{tot aan ’s~aardryks} end’.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Men \textit{ziet de} Volken \textit{der woe}stynen
\\Hem \textit{eeren} op hun kniên;
\\Zyn \textit{haaters} voor zyn’ \textit{troon ver}schynen;
\\Hem \textit{needrig} hulde biên.
\\De \textit{Koningen der Ara}bieren,
\\Van \textit{Tarsis, van de} Zee,
\\Elk \textit{komt om zyn’ triomf te} vieren,
\\En \textit{brengt geschenken} meê.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
De \textit{Vorst, be}schermd door \textit{uw ver}mogen,
\\Ziet \textit{voor zyn’} troon alöm
\\De \textit{Konin}gen ter \textit{neêr ge}bogen,
\\Met \textit{al het} Heidendom.
\\Hy \textit{hoort der armen droevig} kermen,
\\En \textit{red hen uit hun} leed:
\\Hy \textit{zal de~elendigen be}schermen;
\\Is \textit{tot hun hulp ge}reed.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{zal der} droeven \textit{tegen}spoeden
\\Ver\textit{keeren} in geluk:
\\Hy \textit{zal~’t be}drukte \textit{Volk be}hoeden
\\Voor \textit{hunn’ ver}volgers juk.
\\Hy \textit{zal hun ziel, door zyn ver}mogen,
\\Be\textit{vryden van~’t ge}weld:
\\Zy \textit{zullen, dierbaar in zyne} oogen,
\\In \textit{welvaart zyn her}steld.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Men \textit{zal hem} goud van \textit{Scheba} geeven:
\\Elk \textit{zal, met} diep ontzag,
\\Ge\textit{duurig} bidden \textit{voor zyn} leven;
\\Hem \textit{zeegnen} dag aan dag.
\\Een \textit{hand vol graans, waar~’t ook moog’} groeijen,
\\Zal \textit{ruisschen als~’t ge}boomt
\\Op \textit{Libanon: de stad zal} bloeijen,
\\Als~’t \textit{kruid, daar~’t beekje} stroomt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Zyn \textit{naam zal,} steeds ge\textit{roemd naar} waarde,
\\Van \textit{ieder} zyn verbreid,
\\Zo \textit{lang het} zonlicht \textit{straalt op} de~aarde;
\\Ja, \textit{tot in} eeuwigheid.
\\Van \textit{stam tot stam, altoos ge}prezen,
\\Nooit \textit{in zyne eer ver}kort,
\\Zal~’t \textit{in dien grooten eernaam} weezen
\\Dat \textit{elk gezegend} word.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dan \textit{zal, na} zo veel \textit{gunstbe}tooning,
\\’t~Ver\textit{baasde} Heidendom
\\Uit\textit{roepen:} zalig \textit{is de} Koning,
\\Die \textit{Davids} troon beklom!
\\Ge\textit{loofd zy dan het Alver}mogen,
\\De \textit{God die Isrel} hoed!
\\Hy \textit{is~’t alléén, die, voor elks} oogen,
\\De \textit{grootste wondren} doet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Zo \textit{word’ zyn} naam, door \textit{blyde} psalmen,
\\In \textit{eeuwig}heid verbreid!
\\Zo \textit{mooge} ’t~gantsch heel\textit{al weêr}galmen
\\Van \textit{zyne} heerlykheid!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {73} {Psalm 73}

\begin {vers} {1}
Uw \textit{God, ô Is}raël! \textit{is} goed
\\Voor \textit{hen, die} met een \textit{rein ge}moed
\\Op \textit{zyn ge}wyde \textit{wegen} treeden:
\\Maar \textit{ik, ik} wankelde \textit{in myn} schreden;
\\Myn \textit{voet glipte uit de} rechte baan;
\\Ik \textit{trad schier} op \textit{verkeer}de paên,
\\Wan\textit{neer ik, zuchtend’,} dag op dag,
\\De \textit{vrede der god}loozen zag.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ik \textit{merkte, en ach!} niet zon\textit{der} nyd,
\\Hoe \textit{bly de} dwaas zyn \textit{jaaren} slyt:
\\Hy \textit{kent geen} banden \textit{die hem} kluistren;
\\Geen \textit{rampen} die zyn’ \textit{glans ver}duistren:
\\Dus \textit{leeft hy vrolyk} tot aan~’t graf:
\\Zyn \textit{kracht neemt} door \textit{geen jaa}ren af:
\\Laat \textit{andren klaagen} van verdriet,
\\De \textit{boozen kennen} ’t~onheil niet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zy \textit{worden niet} gehoond, \textit{ge}plaagd,
\\Ver\textit{ächt, ver}drukt, ver\textit{volgd, ver}jaagd,
\\Door \textit{leed ver}treên, als \textit{andre} menschen:
\\Het \textit{bly ge}luk voor\textit{komt hun} wenschen.
\\Dies \textit{wind de trotsheid,} boos en valsch,
\\Zich, \textit{als een} ke\textit{ten, om} hunn’ hals:
\\’t~Ge\textit{weld, dat recht en} deugd vertreed,
\\Om\textit{ringt, bedekt hen} als een kleed.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hunn’ \textit{oogen pui}len uit \textit{door~’t} vet:
\\De \textit{hoogmoed,} die hun \textit{zinnen} wet,
\\Aêmt \textit{niets dan} plonder\textit{zucht en} rooven,
\\En \textit{streeft ver}beelding\textit{kracht te} boven.
\\Zy \textit{groeijen in hunn’} euveldaên;
\\Ter\textit{wyl hun} op\textit{geblaa}zen waan
\\De~on\textit{noozlen, door hunn’} trots versaagd,
\\Tot \textit{op het dor ge}beente knaagt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Hun \textit{mond, tot ho}vaardy \textit{ge}richt,
\\Weer\textit{staat Gods} almagt \textit{in~’t ge}zicht:
\\Hun \textit{valsche} tong door\textit{wandelt} de~aarde,
\\Waar\textit{op zy} altoos \textit{onrust} baarde.
\\Dit \textit{treft Gods Volk met} bittre smart:
\\Dit \textit{grieft het} in~’t \textit{verbry}zeld hart,
\\Daar~’t \textit{in een zee van} onheil zinkt,
\\En \textit{uit een’ vollen} rampkelk drinkt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hoe \textit{kan, dus klaagt} het, door \textit{ver}driet,
\\Hoe \textit{kan het} zyn dat \textit{God dit} ziet?
\\Zou \textit{hy, in~’t} eeuwig \textit{licht ge}zeten,
\\Iets \textit{van der} menschen \textit{daaden} weeten?
\\Ziet, \textit{deeze zyn van} deugd ontbloot,
\\En \textit{echter} word \textit{hun heil} vergroot.
\\Zy \textit{groeijen in ge}tal en kracht:
\\De \textit{stille rust ver}sterkt hun magt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ik \textit{heb dan vrucht}loos my \textit{ver}moeid,
\\En \textit{’t~onkruid} uit myn \textit{ziel ge}roeid;
\\Ver\textit{geefs in} de~altoos \textit{reine} plassen
\\Der \textit{onschuld} myne \textit{hand ge}wasschen;
\\Naar\textit{dien het onheil} zich verheft,
\\En \textit{dag aan} dag \textit{my fel}ler treft.
\\Myn \textit{bittre smart wacht,} tot myn straf,
\\Van \textit{dag tot dag, my} ’s~morgens af.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maar \textit{ik, indien} ik door \textit{myn’} rouw
\\Op \textit{deeze} wyz’ my \textit{uiten} zou,
\\Ik \textit{zou, ô} God! my \textit{trouwloos} toonen,
\\En \textit{uw ge}heiligd \textit{Erfvolk} hoonen.
\\’k~Heb \textit{echter dikwils} onderstaan
\\Dit \textit{duister} raad\textit{sel na} te gaan:
\\Maar \textit{ach! zyn zin was} my te hoog:
\\’t~Was \textit{moeite en arbeid} in myn oog.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dus \textit{zworven myn} gedach\textit{ten} om,
\\Tot\textit{dat ik} in uw \textit{heilig}dom,
\\Daar \textit{uwe} gunst myn \textit{ziel ver}sterkte,
\\Op \textit{’t~eind’ der} boozen \textit{nader} merkte.
\\Gy \textit{stelt hen op een} glibbrig spoor,
\\En \textit{komt all’} hun\textit{ne wen}schen vóór,
\\Tot\textit{dat hun hart zich} dwaas verheft,
\\En \textit{hun verwoesting} niet beseft.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Dan \textit{velt uw rech}tehand, \textit{hun} schrik,
\\Hen \textit{neder} in een \textit{oogen}blik;
\\En \textit{doet hen,} die uwe \textit{eer ver}korten,
\\Tot \textit{hun ver}woesting \textit{neder}storten,
\\Wy \textit{zien hen schielyk} nederslaan,
\\En \textit{als een} yd\textit{le droom} vergaan,
\\Wan\textit{neer ge~ontwaakt, ô} Oppermagt!
\\En \textit{hunn’ verheven} waan verächt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Wan\textit{neer, alwy}ze God! \textit{myn} hart,
\\Ge\textit{pynigd} door ver\textit{driet en} smart,
\\Door~’t \textit{oogbe}koorend \textit{heil der} dwaazen
\\Zich \textit{onvoor}zichtig \textit{liet ver}baazen,
\\Toen \textit{had het deerlyk} onverstand
\\Op \textit{deugd en} wys\textit{heid de~o}verhand:
\\Ik \textit{was by u ge}lyk een beest,
\\Dat, \textit{redenloos, geen} slachtbyl vreest.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Ik \textit{zal in all’} myn’ ramp \textit{en} pyn
\\Voort\textit{aan stand}vastig \textit{by u} zyn,
\\Door \textit{onge}duld noch \textit{vrees be}nepen.
\\Gy \textit{hebt myn} rechte\textit{hand ge}grepen:
\\Gy \textit{zult my leiden} door uw’ raad,
\\En, \textit{na een} haast\textit{voorby}gaand kwaad,
\\My \textit{voeren, door uw} wys beleid,
\\In \textit{glorieryke} heerlykheid.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Wie, \textit{wie is ne}vens u, \textit{ô} Heer!
\\In~’t \textit{hemel}rond myn \textit{heil, myne} eer?
\\Niets \textit{kan my} all’ myn \textit{levens}dagen
\\Op \textit{aarde} nevens \textit{u be}haagen.
\\Of\textit{schoon myn vleesch be}zwykt door smart,
\\God \textit{is de} rots\textit{steen van} myn hart:
\\Hy \textit{blyft, als alles} hier vergaat,
\\Myn \textit{eeuwig deel, myn} toeverlaat.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Ge\textit{wis, zy zul}len niet \textit{be}staan,
\\Die \textit{op ver}keerde \textit{wegen} gaan.
\\Gy \textit{zult in} gramschap \textit{hen ver}teeren,
\\Die \textit{andre} Goden \textit{hulde} zweeren.
\\Maar \textit{my, ô Troost in} alle pyn!
\\My \textit{is het} goed \textit{by u} te zyn,
\\Ter\textit{wyl ik op uw} gunst vertrouw,
\\En \textit{elk uw wonder}daên ontvouw.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {74} {Psalm 74}

\begin {vers} {1}
Waar\textit{om, ô} God! hebt \textit{gy in eeuwig}heid
\\Ons \textit{van uw} gunst en \textit{onderstand ver}stoken?
\\Hoe \textit{kan uw} toorn dus \textit{tegen ons nog} rooken,
\\Die \textit{schaapen} zyn, zelf \textit{door uw hand ge}weid!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Her\textit{denk de} trouw, aan \textit{ons voorheen be}toond!
\\Denk \textit{aan uw} Volk, door \textit{u van ouds ver}kregen!
\\Denk \textit{aan uw} erf, het \textit{voorwerp van uw’} zegen;
\\Aan \textit{Sions} berg, daar \textit{ge~eertyds hebt ge}woond!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ruk \textit{spoedig} aan! ver\textit{dubbel uwe} schreên!
\\Zie \textit{hoe de} Stad ver\textit{woest ligt en ver}geeten!
\\Des \textit{vyands} magt heeft \textit{alles neêrge}smeten;
\\Uw \textit{heilig}dom ver\textit{dorven en ver}treên.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Uw \textit{vyand} heeft op \textit{uw’ gewyden} grond,
\\Ge\textit{lyk een} leeuw, ge\textit{bruld, by~’t zege}vieren:
\\Zelfs, \textit{u ten} schimp, stelt \textit{hy zyn krygsba}nieren
\\Ter \textit{plaats daar} eerst uw \textit{heilig outer} stond.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Elk \textit{woed om} stryd, en \textit{toont zich onbe}schroomd:
\\Men \textit{houwt en} hakt, dat \textit{poort en bindten} beeven;
\\Ge\textit{lyk men} slaaft om \textit{bylen aan te} geeven,
\\En \textit{takken} kapt in~’t \textit{hoog en digt ge}boomt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dus \textit{hebben} ze~ook, dol\textit{driftig, onbe}suisd,
\\Gra\textit{veerse}len, py\textit{laaren, wanden,} boogen,
\\Wier \textit{kunstsie}raad de \textit{lust was van elks} oogen,
\\Met \textit{zwaard, hou}weel en \textit{hamer woest ver}gruisd.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Uw \textit{heilig}dom is \textit{door het vuur ver}teerd:
\\Niets \textit{heeft zyn’} glans voor~’t \textit{woên des gloeds be}veiligd.
\\Uw \textit{schoon pa}leis, uw \textit{wooning is ont}heiligd,
\\En \textit{tot den} grond in \textit{puin en asch ver}keerd.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Laat, \textit{riepen} ze~uit, laat \textit{ons het gantsche} land
\\Door \textit{plonde}ring voor \textit{onze magt doen} zwichten.
\\Hun \textit{wreede} vuist heeft \textit{all’ de godsge}stichten,
\\Ten \textit{hoon uws} naams, ver\textit{broken of ver}brand.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Ons \textit{worden} zelfs, na \textit{al dit onge}val,
\\Geen \textit{teekens} meer van \textit{uwe gunst ge}geeven:
\\Niet \textit{één Prop}heet is \textit{ons tot troost ge}bleven:
\\Geen \textit{stervling’} weet hoe \textit{lang dit duuren} zal.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hoe \textit{lang, ô} God! zal, \textit{in dit bang ver}driet,
\\De \textit{vyand} ons zyn \textit{wreede trotsheid} toonen?
\\Zal \textit{hy uw’} naam in \textit{eeuwigheid dan} hoonen?
\\Neen, \textit{’t~kan niet} zyn; dat \textit{duld uw glorie} niet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Ach! \textit{waaröm} trekt ge~uw \textit{hand dus van ons} af,
\\Uw \textit{rechte}hand, die \textit{ons ten steun kan} strekken?
\\Rys! \textit{wil haar} eens uit \textit{uwen boezem} trekken!
\\Maak, \textit{maak een} eind’ van \textit{uw gestrenge} straf!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Gy \textit{immers} zyt de \textit{zelfde nog, ô} Heer!
\\Gy \textit{zyt van} ouds myn \textit{toeverlaat, myn} Koning,
\\Die \textit{uitkomst} geeft, en, \textit{uit uw hemel}wooning,
\\In~’t \textit{hart der} aard’ uw \textit{haaters gingt te} keer.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Gy \textit{spleet wel}ëer de \textit{schelfzee door uw} kracht.
\\Gy \textit{hebt den} kop der \textit{woeste en felle} draaken,
\\Het \textit{vreeslyk} heir, dat \textit{Isrel dorst ge}naaken,
\\In~’t \textit{golvend} zout, ’ver\textit{broken door uw} magt.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Uw \textit{sterke} hand heeft \textit{’s~Leviathans} woên
\\Be\textit{toomd, ge}stuit; deed \textit{Pharao be}zwyken:
\\Daar~’t \textit{woest ge}dierte aan \textit{duizenden van} lyken,
\\Op~’t \textit{dorre} strand, zyn’ \textit{rooflust mogt vol}doen.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Hoe \textit{menig}maal hebt \textit{ge~ons uw gunst be}toogd,
\\’t~Zy \textit{ge~een fon}tein deed \textit{uit een rots ont}springen;
\\Of \textit{tot een} berg de \textit{waatren t’saamen} dringen,
\\Daar~’t \textit{Volk de} zee door \textit{u zag uitge}droogd!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
De \textit{dag is} de~uwe; ook \textit{vormde gy den} nacht.
\\Gy \textit{schiept het} licht, de \textit{zon met all’ haar} straalen:
\\Door \textit{u is} de~aard’ ge\textit{steld in juiste} paalen:
\\Elk \textit{jaarsai}zoen hebt \textit{gy tot stand ge}bragt.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Her\textit{denk, myn} God, her\textit{denk die wonder}daên!
\\Des \textit{vyands} hart, van \textit{eere en deugd ver}basterd,
\\Een \textit{dwaas ge}slacht heeft \textit{uwen naam ge}lasterd;
\\Be\textit{schimpte uw} magt, en \textit{deed u smaadheid} aan.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Geef \textit{’t~wild ge}diert, dat \textit{niets in~’t woên ont}ziet,
\\De \textit{ziele} van uw \textit{tortelduif niet} over!
\\Laat, \textit{groote} God! om \textit{een’ gehaaten} roover,
\\Uw \textit{kwynend} Volk niet \textit{eeuwig in~’t ver}driet!
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Be\textit{schouw, her}denk uw \textit{vastgestaafd ver}bond!
\\Laat \textit{dan uw} hart tot \textit{ons in liefde ont}vonken;
\\De\textit{wyl het} land thans \textit{krielt van moordspe}lonken,
\\Van\textit{waar ’t~ge}weld ons \textit{grieft met wond op} wond!
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Dat \textit{elk ver}drukte uw’ \textit{bystand eens er}lang’!
\\Laat, \textit{laat uw} Volk niet \textit{schaamrood weder}keeren!
\\Maar \textit{wilt van} hen de~e\textit{lende en nooddruft} weeren,
\\Op\textit{dat ze~uw’} naam ver\textit{heffen in ge}zang!
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Rys \textit{op, ô} God! rys \textit{met geducht ont}zag!
\\Be\textit{twist uw} zaak! wees \textit{onze pleitbe}slechter!
\\’t~Is \textit{meer dan} tyd: ge\textit{denk, ô hoogste} Rechter!
\\Wat \textit{smaad de} dwaas u \textit{aandoet dag op} dag!
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Ver\textit{geet niet,} Heer! dien \textit{onverdraagbren} hoon,
\\Dat \textit{luid ge}roep van \textit{all’ uw weêrpar}tyders!
\\Het \textit{woest ge}druis van \textit{uwe magtbe}stryders
\\Stygt \textit{telkens} op tot \textit{voor uw’ hemel}troon.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {75} {Psalm 75}

\begin {vers} {1}
Wy, wy \textit{looven} u, ô \textit{Heer!}
\\\textit{Zin}gen u, ô \textit{God! ter} eer’:
\\Dat ge~ons \textit{met uw’ naam ver}zelt,
\\\textit{Word met hart en tong ge}meld:
\\Alle \textit{lippen doen ver}staan
\\Dat gy \textit{wondren} hebt gedaan.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’k~Zal, ver\textit{heven} door uw \textit{hand}
\\\textit{Ten} bestemden \textit{glorie}stand,
\\Richten \textit{naar~’t gestrengste} recht.
\\\textit{Volk en land versmolt; uw} knecht
\\Gaf, ge\textit{sterkt door uwe} magt
\\Aan hun \textit{zuilen} weder kracht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’k~Ried den \textit{dwaas, met} zacht be\textit{leid,}
\\\textit{Af} van zyne uit\textit{zinnig}heid:
\\’k~Bragt den \textit{boozen onder~’t} oog:
\\\textit{Steekt den hooren niet om}hoog;
\\Doet geen’ \textit{mensch uw’ trotsen} waan
\\Met ge\textit{strekten} hals verstaan!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’t~Oost, het \textit{west, noch} ’t~woeste \textit{noord}
\\\textit{Brengt} geen staatsver\textit{heffing} voort:
\\God-al\textit{léén is~’t die het} recht
\\\textit{Ondoorgrondlyk wys be}slecht;
\\Die, als \textit{aller Opper}voogd,
\\Deez’ ver\textit{nedert,} dien verhoogt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
’s~Heeren \textit{hand be}sluit een \textit{vat}
\\\textit{Vol} van drabbig \textit{druiven}nat,
\\Daar hy \textit{’t~menschdom mede} drenkt,
\\\textit{Daar hy elk zyn deel van} schenkt;
\\Doch welks \textit{droessem ’t~snood ge}broed
\\Der god\textit{loozen} drinken moet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Steeds word \textit{dit door} my ver\textit{breid,}
\\\textit{Daar} ik de~Opper\textit{majes}teit,
\\Jacobs \textit{God, met psalmen} eer.
\\\textit{’k~Houw der boozen trots ter} neêr;
\\Maar~’t recht\textit{vaardig, ’t~vroom ge}slacht
\\Groeije in \textit{heerlyk}heid en magt!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {76} {Psalm 76}

\begin {vers} {1}
Gods naam is \textit{groot in Isra}ël:.
\\Het \textit{eert, het} roemt zyn \textit{wys be}stel:
\\In Juda \textit{is zyn} magt bekend:
\\Hy \textit{plaatste in Sa}lem zy\textit{ne} tent:
\\En Sion, \textit{dat zyn stem mag} hooren,
\\Heeft hy ter \textit{woonstede uit}ver\textit{ko}ren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Van daar ver\textit{brak hy boog en} schild:
\\Van \textit{daar heeft} hy den \textit{kryg ge}stild:
\\Van daar heeft \textit{hy zyn} majesteit,
\\Als \textit{van een berg}spits, wyd \textit{ver}spreid;
\\Den hoogmoed, \textit{door zyn’ arm be}dwongen,
\\Op~’t onver\textit{wagtst den prooi} ont\textit{wron}gen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De dappren \textit{lagen sluimrend’} neêr.
\\De \textit{stoutste} bood geen’ \textit{tegen}weer.
\\Daar ge~u, ô \textit{God! in~’t} heirspits stelt,
\\Ligt \textit{paard en wa}gen straks \textit{ge}veld.
\\Geen heir kan \textit{hulp noch redding} geeven;
\\Geen moed des \textit{Hoogsten magt} weêr\textit{stree}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wie is zo \textit{hoog, als gy, ge}ducht?
\\Het \textit{aardryk} siddert \textit{op~’t ge}rucht,
\\ô God! van \textit{uwe} wonderdaên.
\\Wie \textit{zal voor uw} gezicht \textit{be}staan,
\\Wanneer ge~uw \textit{gramschap ons doet} blyken?
\\Wie is by \textit{u te ver}ge\textit{ly}ken?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wat wierd, op~’t \textit{hooren van Gods} wil,
\\Op \textit{’s~hemels} stem, het \textit{aardryk} stil!
\\Uw magt, ô \textit{Heer! kwam} Isrels staat,
\\Uw \textit{hulp ’t~zachtmoe}dig Volk \textit{te} baat:
\\Gy doet het \textit{roemryk zege}praalen:
\\Uw arm stelt \textit{woede en boos}heid \textit{paa}len.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Het menschdom \textit{mooge, in dwaazen} waan,
\\Uw \textit{magt be}grimmen, \textit{die weêr}staan;
\\Zyn tegen\textit{kanting} strekt te meer,
\\ô \textit{Allerhoog}ste! tot \textit{uwe} eer.
\\Gy zult, hoe \textit{fel zyn toorn moog’} gloeijen,
\\Zyne afge\textit{streden gram}schap \textit{boeij}en.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maar gy, die \textit{uwen God be}mint!
\\Gy, \textit{die u} tot zyn’ \textit{dienst ver}bind!
\\Dat uw ge\textit{lofte} zy voldaan!
\\Bied, \textit{bied den Heere} uw of\textit{fers} aan;
\\Door wien de \textit{grootste mogend}heden
\\Als druiven \textit{worden af}ge\textit{sne}den.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {77} {Psalm 77}

\begin {vers} {1}
’k~Roep tot \textit{God naar ’s~hemels} boogen:
\\’k~Schrei om \textit{hulp by~’t Alver}mogen,
\\’t~Welk myn \textit{klagt, in~’t onge}val,
\\Gunstige \textit{ooren leenen} zal.
\\’s~Daags, in~’t \textit{woên van myne e}lenden,
\\Plag ik \textit{my tot God te} wenden:
\\’s~Nachts, veel \textit{banger nog te} moê,
\\Stak ik \textit{hem de handen} toe.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Niemands \textit{raad kon my be}kooren:
\\’k~Weigerde \textit{allen troost te} hooren:
\\Denkende \textit{aan d’Alzege}naar,
\\Borst ik \textit{uit in groot mis}baar.
\\Als hy \textit{myn gebeen ver}ächtte,
\\Als ik \textit{hem vergeefs ver}wachtte,
\\Wierd in~’t \textit{diep gepeins myn} hart
\\Over\textit{stelpt van bittre} smart.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy, gy \textit{dreeft, wat ik mogt} poogen,
\\My, ô \textit{Heer! den slaap uit} de~oogen.
\\’k~Was ver\textit{slagen en be}deesd;
\\Stom van \textit{tong, en droef van} geest.
\\’k~Over\textit{dacht all’ de~oude} dagen,
\\Die van \textit{uwe trouw ge}waagen;
\\Alle \textit{eeuwen, lang voor}leên,
\\Toen ons \textit{’t~licht uws heils be}scheen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zelfs ge\textit{dacht ik aan myn} snaaren
\\Die wel\textit{ëer myn blydschap} waren,
\\Toen ik, \textit{juichende, uwen} lof
\\Opzond \textit{naar het hemel}hof.
\\’s~Nachts, in~’t \textit{hevigst’ myner} smarte,
\\Onder\textit{zocht myn treurend} harte
\\Hoe myn \textit{leed zou zyn ge}stuit;
\\En ik \textit{borst in klagten} uit.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
’k~Sprak: Zal \textit{God my steeds ver}stooten?
\\Eeuwig \textit{my van troost ont}blooten?
\\Zal hy \textit{in myn’ ramp en} pyn
\\My voort\textit{aan nooit gunstig} zyn?
\\Houd zyn \textit{goedheid op van} zeegnen?
\\Zal zy \textit{nooit my weêr be}jeegnen?
\\Faalt haar \textit{hulp aan~’t nage}slacht,
\\Dat op \textit{Gods belofte} wacht?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ach! ver\textit{geet het Alver}mogen
\\Zyn ge\textit{nadig mede}dogen?
\\Heeft het \textit{zyn barmhartig}heid
\\My in \textit{grammen moede ont}zeid?
\\Neen, her\textit{nam ik; zulks te} denken
\\Van Gods \textit{goedheid, zou my} krenken.
\\’k~Zie den \textit{ramp, die my ver}neêrt,
\\In ge\textit{luk eerlang ver}keerd.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
’k~Zal myn \textit{zwak vertrouwen} sterken
\\Door~’t her\textit{denken van Gods} werken,
\\En zyn \textit{hooge wonder}daên
\\Van all’ \textit{eeuwen gade} slaan:
\\’k~Zal, ô \textit{God! uw wondren} pryzen:
\\’k~Zal uw \textit{grootheid eer be}wyzen:
\\’k~Zal uw \textit{daaden en uw} magt
\\Melden \textit{aan het nage}slacht.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
All’ uw \textit{paên, ô Heer! zyn} veilig;
\\All’ uw \textit{wegen recht en} heilig.
\\Wie, wie \textit{schenkt ons ’t~heilrykst} lot?
\\Wie is \textit{God, dan gy, ô} God!
\\Gy-al\textit{léén doet wonder}daaden.
\\Welk een \textit{Volk u dorst ver}smaaden,
\\’k~Zie het \textit{thans door schrik be}kneld,
\\En door \textit{uwe magt ge}veld.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Gy hebt, \textit{door uw alver}mogen,
\\Jacobs \textit{telgen ’t~juk ont}togen.
\\’t~Water \textit{tuige uw wonder}daên!
\\’t~Water \textit{zag die beevende} aan.
\\De~afgrond \textit{kookte in zyne} kolken,
\\En de \textit{t’saamgeperste} wolken
\\Gooten \textit{snelle stroomen} uit
\\Met een \textit{donderend ge}luid.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Uw ge\textit{duchte pylen} vloogen
\\Door de~ont\textit{roerde hemel}boogen,
\\En des \textit{donders zwaar ge}rucht
\\Klaterde \textit{in de zwarte} lucht.
\\Uw ge\textit{vreesde bliksem}straalen,
\\Schietende \textit{over berg en} dalen,
\\Deeden \textit{’t~siddrend waereld}rond
\\Davren \textit{op zyn’ vasten} grond.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Uwe \textit{paden, Heer der} Heeren!
\\Waren \textit{in de~ontstelde} meiren,
\\En uw \textit{weg in~’t hart der} zeên;
\\Niemand \textit{kende aldaar uw} schreên.
\\Gy, daar \textit{alles kraakte en} schudde,
\\Leide uw \textit{Volk, gelyk een} kudde,
\\Door A\textit{ärons schrander}heid
\\En door \textit{Mozes wys be}leid.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {78} {Psalm 78}

\begin {vers} {1}
Gun, Isra\textit{ël! myn leer gewillige} ooren!
\\Laat, \textit{dierbaar} Volk! myn \textit{reden u} be\textit{koo}ren!
\\Ik \textit{zal ge}wis uwe \textit{aandacht ruim ver}gelden;
\\En \textit{u een} reeks van \textit{wonderspreuken} melden:
\\Verborgen\textit{heên, die~’t Volk van} ouds af zag,
\\Zult ge,~als op \textit{nieuw, gesteld zien} in den dag.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’k~Zal alles \textit{wat ik hoorde t’saam ver}gadren:
\\All’ \textit{wat ik} weet is \textit{door~’t bericht} der \textit{va}dren:
\\Ik \textit{zal ook} niets ver\textit{bergen voor hun} zoonen,
\\Maar \textit{zelfs een} schets aan~’t \textit{laater kroost ver}toonen
\\Van ’s~Heeren \textit{sterkte en groote} wonderdaên:
\\’k~Zal elk den \textit{lof des Heeren} doen verstaan.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy heeft van \textit{zich getuigenis ge}geeven,
\\En \textit{eene} wet aan \textit{Isrel voor}ge\textit{schre}ven,
\\Die \textit{elk van} hen zyn \textit{kindren moest doen} hooren;
\\En \textit{deeze aan~’t} kroost, uit \textit{hen daarna ge}boren,
\\Opdat dit \textit{zaad, godvruchtig} opgebragt,
\\Die weêr ver\textit{haalde aan~’t laater} nageslacht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zo wierd, als \textit{elk Gods daaden dus ont}vouwde,
\\Zyn \textit{wet be}hield, en \textit{op zyn’ arm} be\textit{trouw}de,
\\Geen \textit{kind ge}lyk aan \textit{zyn verstokte} vadren,
\\Wien \textit{twistzucht} joeg het \textit{wrevlig bloed door} de~adren;
\\Een morrend \textit{Volk, dat nooit zyn} hart doorzocht,
\\Maar, los van \textit{God, aan~’t kwaad zich} hield verknocht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Dat Ephra\textit{ïm, gewapend met zyn} schichten,
\\In~’t \textit{oorlogs}veld ge\textit{dwongen wierd} te \textit{zwich}ten,
\\Was \textit{niet de} magt zyns \textit{Vyands toe te} schryven:
\\’t~Ge\textit{viel hem} niet by \textit{Gods verbond te} blyven;
\\By Gods ver\textit{bond, het heil van} Isrels staat:
\\Zyn hovaar\textit{dy heeft ’s~Heeren} wet versmaad.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Al Jacobs \textit{kroost, verr’ van zulks op te} merken,
\\Ver\textit{gat Gods} daên en \textit{zichtbre won}der\textit{wer}ken.
\\Den \textit{Vadren} zelv’ der \textit{laater nage}slachten
\\Van \textit{Isra}ël heeft \textit{God zyn wonder}krachten,
\\Voor ’s~Vyands \textit{oog, betoond door} blyk op blyk,
\\In Zoans \textit{veld en Pharoos} magtig Ryk.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
God klieft de \textit{zee in~’t nypen der ge}vaaren.
\\Hy \textit{stapelt} zelfs de \textit{baaren op} de \textit{baa}ren,
\\Die \textit{dus zyn} Volk een \textit{veilig spoor be}reiden.
\\Hy \textit{vormt een} wolk om \textit{hen by dag te} leiden;
\\En nacht aan \textit{nacht stelt hy een} vuurig licht
\\Ten zeekren \textit{gids voor ’s~Leger}voogds gezicht.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
God klieft voor~’t \textit{Volk, korts vrolyk, nu mis}moedig,
\\De \textit{dorre} rots, en \textit{drenkt het o}ver\textit{vloe}dig.
\\Wat \textit{zou na}tuur haar’ \textit{Schepper weigren} konnen?
\\Gods \textit{magt her}schept de \textit{steenen hier in} bronnen.
\\’t~Nat vloeit, door \textit{hem, de drooge} steenrots uit,
\\Gelyk een \textit{stroom, die uit ri}vieren spruit.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Nog vaart men \textit{voort aan~’t kwaad zich toe te} wyen!
\\Nog \textit{vaart men} voort in \textit{dorre woes}te\textit{ny}en
\\Den \textit{Opper}heer te \textit{tergen en te} tarten.
\\Die \textit{wrevlen,} God ver\textit{zoekende in hun} harten,
\\Begeeren \textit{spys, geen spys slechts,} die hen voed,
\\Maar zulk een \textit{spys, die hunnen} lust voldoet.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Zy tergden \textit{God, terwyl zy schimpend} zeiden:
\\Laat \textit{God een’} disch in \textit{dees woestyn} be\textit{rei}den!
\\Hy \textit{sloeg de} rots; zy \textit{gaf een’ vloed van} water:
\\’t~Stroomde \textit{als een} beek, met \textit{lieffelyk ge}klater.
\\Maar, kan hy \textit{ons nu ook voor}zien van brood,
\\En vleesch voor~’t \textit{Volk toerichten} in deez’ nood?
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Denk of de \textit{Heer toen niet ter wraake} neigde.
\\Als \textit{vuur ont}stak zyn \textit{toorn, die Ja}cob \textit{dreig}de;
\\En \textit{drong op} straf van \textit{Volk en Opper}hoofden,
\\Om\textit{dat zy} niet in \textit{hem, hunn’ God ge}loofden,
\\Noch naar hunn’ \textit{pligt vertrouwden} op zyn kracht:
\\Maar zyn ge\textit{naê heeft zynen} toorn verzacht.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Een dikke \textit{drang van wolken, die nooit} waren
\\In \textit{vroeger} tyd, kwam \textit{ylings neêr}ge\textit{vaa}ren
\\Op \textit{Gods be}vel uit \textit{’s~hemels opper}zaalen:
\\Toen \textit{deed hy} ’t~mann’ ge\textit{lyk een regen} daalen,
\\En gaf, als \textit{’s~nachts de slaap ’s~Volks} oogen sloot,
\\In~’t hemelsch \textit{mann’ aan hen hun} daaglyks brood.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
’t~Zy kleen, ’t~zy \textit{groot van aanzien en ver}mogen,
\\Elk \textit{at het} graan, ge\textit{daald uit ’s~he}mels \textit{boo}gen,
\\En \textit{kon de} kost tot \textit{zyn verzading} vinden.
\\Door~’t \textit{blaazen} der zuid-\textit{oostelyke} winden
\\Zag straks daar\textit{na, op Gods ge}wenschten last,
\\Gantsch Isrel \textit{zich met vliegend} vleesch verrast.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Dat vliegend \textit{vleesch viel als een dichte} regen.
\\’t~Ge\textit{vleugeld} heir van \textit{voglen had} de \textit{we}gen,
\\Ge\textit{lyk het} zand der \textit{zee haar diepe} gronden,
\\Ge\textit{heel be}dekt by~’t \textit{licht der avond}stonden.
\\’t~Gevogelt’ \textit{viel als druppels} uit een wolk
\\Rondöm Gods \textit{huis, in~’t midden} van zyn Volk.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Toen immers \textit{zag zich Israël ver}zadigd,
\\En, \textit{naar zyn’} wensch, met \textit{spyze be}ge\textit{na}digd;
\\Maar \textit{Jacobs} Kroost, ver\textit{vreemd van billyk} wroegen,
\\Was \textit{niet ver}vreemd van \textit{schaamteloos mis}noegen:
\\Met vollen \textit{monde, in over}vloed van spys,
\\Morde even\textit{wel dat Volk naar} de~oude wyz’.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Gods toorn ont\textit{stak op al dit tegen}wryten.
\\Hy \textit{trof een} deel der \textit{magtigste Is}rel\textit{ly}ten:
\\Hy \textit{sloeg de} bloem van \textit{Jacobs zaad ter} neder:
\\Maar \textit{vruchtloos;} zy mis\textit{dreven telkens} weder.
\\Zy sloegen, \textit{als een onge}hoorzaam kind
\\Zyns vaders \textit{les, Gods wondren} in den wind.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
God deed daar\textit{op de dagen dier ver}blinden
\\In \textit{ydel}heid ver\textit{gaan, als rook} ver\textit{zwin}den;
\\Hun \textit{jaaren} in ver\textit{schrikking heenen} zweeven.
\\Hy \textit{strafte} hen: hy \textit{deed ontelbren} sneeven.
\\Toen vraagden \textit{zy naar God, en} keerden weêr
\\Van hunnen \textit{weg, en zochten} d’Opperheer.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Toen dachten \textit{zy dat God, de hoogste ont}fermer,
\\Hun \textit{redder} was, hun \textit{rotssteen en} be\textit{scher}mer:
\\Of, \textit{voor het} minst’, zy \textit{hebben zulks be}leden.
\\Maar \textit{hun ge}moed ver\textit{schilde van hun} reden.
\\Hun gladde \textit{mond, hun lippen} vleiden God:
\\Hun tong sprak \textit{niets dan logens,} hem ten spot.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Zy, niet ge\textit{trouw aan Gods verbond ge}bleven,
\\Zy \textit{hebben} ’t~hart niet \textit{recht aan hem} ge\textit{gee}ven:
\\Doch \textit{hy, al}tyd barm\textit{hartig, steeds wel}daadig,
\\Weêr\textit{hield de} wraak, ver\textit{zoende ’t~kwaad ge}nadig,
\\En noopte \textit{niet zyn’ gantschen} toorn ter straf,
\\Maar wendde \textit{zelfs zyn gramschap} dikwils af.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Gods deernis \textit{dacht: ’t~Volk is met vleesch om}hangen;
\\’t~Zweemt \textit{naar den} wind, dien~’t \textit{met onzeek}re \textit{gan}gen
\\Nu \textit{komen} ziet, en \textit{dan zich elders} keeren.
\\Hoe \textit{menig}werf heeft \textit{elk den Heer der} Heeren
\\In~’t wilde \textit{woud en op het} woest gebergt
\\Versmaad, be\textit{droefd, verbitterd,} en getergd!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {21}
Dit Volk, dat \textit{steeds tot oproer over}helde,
\\En \textit{God ver}zocht door \textit{nieuwe wen}schen, \textit{stel}de
\\Den \textit{heilgen} Heer van \textit{Isrel perk en} paalen;
\\En, \textit{verr’ van} Gods ver\textit{mogen op te} haalen,
\\Vernieuwde~’t \textit{in zyn denkbeeld} nooit den dag,
\\Waarop het \textit{zich hersteld in} vryheid zag.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
God, om dit \textit{Volk van andren af te} zondren,
\\Deed \textit{Zoäns} veld ver\textit{baasd staan door} zyn \textit{wond}ren,
\\E\textit{gypte} voor zyn \textit{groote teekens} schroomen,
\\Daar \textit{hy de} beek, de \textit{poelen, vloeden,} stroomen,
\\In bloed ver\textit{keerde, en met ver}droogde borst
\\De~Egypte\textit{naars deed schreeuwen} van den dorst.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
God sloeg op~’t \textit{land en binnen muur en} poorten
\\’t~E\textit{gyptisch} Volk met \textit{talleloo}ze \textit{foor}ten
\\Van \textit{onge}diert, waar\textit{van elks ligchaam} krielde;
\\Daar, \textit{op zyn’} last, de \textit{vorsch al~’t land ver}nielde,
\\De springkhaan \textit{in den oogst der} bouwliên kwam,
\\De kruidworm \textit{hen ’t~gewas des} velds ontnam.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
God velde \textit{voorts door hagel, als door} stroomen,
\\Hunn’ \textit{wynstok} neêr; hun \textit{wilde vy}gen\textit{boo}men
\\Door \textit{hagel}slag en \textit{felle bliksem}straalen.
\\Zyn \textit{hagel} trof hun \textit{vee in berg en} dalen:
\\Hun lastdier, \textit{in dat schriklyk} tydsgewricht,
\\Viel stervend \textit{neêr door ’s~Heeren} bliksemschicht.
\end {vers}

\begin {vers} {25}
God deed op \textit{hen zyn heete gramschap} woeden,
\\Door \textit{spyt en} twist en \textit{angst in hen} te \textit{voe}den:
\\Van \textit{uur tot} uur zond \textit{hy hen erger} maaren,
\\En \textit{wilde} nog zyn’ \textit{toorn niet doen be}daaren:
\\Want, daar hy \textit{’t~vee aan~’t pestvuur} overgaf,
\\Stond ook de \textit{mensch ten doel aan} zyne straf.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {26}
De God der \textit{wraak, bespot door Chams ge}slachten,
\\Ver\textit{delgde} voorts ’t~be\textit{ginsel hun}ner \textit{krach}ten:
\\De \textit{Heere} sloeg E\textit{gyptes eerstge}boornen,
\\En \textit{voerde} door woe\textit{stynen zyn ver}koornen;
\\Niet onge\textit{lyk een’ herder,} die, bedaard
\\En onver\textit{moeid, zyn schaapen} trouw bewaart.
\end {vers}

\begin {vers} {27}
Hy leidde \textit{hen; hy weerde hun ge}vaaren,
\\Zo\textit{dat geen} vrees hun \textit{harten kon} be\textit{zwaa}ren:
\\De \textit{zee had} hen door \textit{Pharoos dood be}veiligd.
\\Zy \textit{zagen} ’t~land, tot \textit{’s~Heeren dienst ge}heiligd,
\\Maar God-al\textit{léén, God heeft door} zyne kracht
\\Hun talloos \textit{heir tot deezen} berg gebragt.
\end {vers}

\begin {vers} {28}
De Heiden, \textit{toen hy Israël zag} nadren,
\\Vlood \textit{weg, of} sneefde in~’t \textit{erfland zy}ner \textit{va}dren
\\Door \textit{Gods be}stier, ’t~welk \textit{Jacobs laate} neeven
\\Dat \textit{vruchtbaar} land ten \textit{zetel heeft ge}geeven.
\\Maar ach! hun \textit{waan verzocht, ver}grande God;
\\Zy hoorden \textit{naar getuignis} noch gebod.
\end {vers}

\begin {vers} {29}
Zy weeken \textit{af, naar hunner vadren} wandel.
\\Boos \textit{was hun} aart, en \textit{trouweloos} hun \textit{han}del,
\\Ge\textit{lyk een} boog, die \textit{de~afgeschoten} pylen
\\Niet \textit{doet naar~’t} wit des \textit{fiksen schutters} ylen.
\\Hun afgods\textit{dienst verdroot Gods} majesteit:
\\Hun bergäl\textit{taar ontstak zyn} grimmigheid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {30}
God blaakte in \textit{toorn op~’t zien dier gruwel}daaden,
\\Ver\textit{smaadde} ’t~Volk dat \textit{eerst hem dorst} ver\textit{smaa}den;
\\Week \textit{uit zyn} tent; ver\textit{liet den taber}nakel
\\Te \textit{Silo,} dien zyn \textit{goedheid door een’} schakel
\\Van wonder\textit{daên voorheen had} t’saamgehecht,
\\En zich op \textit{aard’ ter wooning} opgerecht.
\end {vers}

\begin {vers} {31}
God gaf het \textit{sterkst’ van zyne liefde}panden,
\\De \textit{heilige} ark in \textit{’s~wreeden vy}ands \textit{han}den;
\\’t~Sie\textit{raad der} tente aan \textit{Isrels weêrpar}tyder,
\\En \textit{Isrel} zelv’ aan~’t \textit{zwaard van zyn’ be}stryder.
\\Gods erfdeel \textit{kreeg, om~’t schendig} onbescheid,
\\Nu slag op \textit{slag van Gods ver}bolgenheid.
\end {vers}

\begin {vers} {32}
Terwyl het \textit{vuur den jongeling ver}teerde,
\\Zag \textit{zich de} maagd, wier \textit{schoon gelaat} men \textit{eer}de
\\Door \textit{snood ont}haal van \textit{allen glans ver}steeken.
\\De \textit{priester,} voor het \textit{bloedig zwaard be}zweken,
\\Wierd door zyn \textit{weeûw, om~’t knellend} landgevaar,
\\Toen niet be\textit{weend met plegtig} lykgebaar.
\end {vers}

\begin {vers} {33}
God, als ont\textit{waakt, deed toen ’t~geweld ver}stuiven,
\\Ge\textit{lyk een} held, ge\textit{sterkt door~’t sap} der \textit{drui}ven.
\\Aan~’t \textit{achter}deel sloeg \textit{straks dewraak des} Heeren
\\Den \textit{Phili}styn met \textit{walgchelyke} zweeren,
\\En dekte \textit{hem, verzwakt en} overmand
\\Door felle \textit{pyn, met onüit}wisbre schand’.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {34}
God wilde \textit{voorts niet meer by Jozeph} woonen,
\\En \textit{vond niet} goed om \textit{Ephraïm} te \textit{kroo}nen,
\\Want \textit{Juda} was tot \textit{heerschen uitge}leezen,
\\En \textit{Sions} berg om \textit{Gods verblyf te} weezen;
\\Die eedle \textit{berg, die nooit zo} heerlyk blonk,
\\Dan sints hem \textit{God met zyne} gunst beschonk.
\end {vers}

\begin {vers} {35}
Daar deed de \textit{Heer, wiens grooten naam wy} pryzen,
\\Zyn \textit{heilig}dom, ge\textit{lyk een’ berg}top, \textit{ry}zen.
\\Hy \textit{stelde~’t} vast als \textit{de~aard’, die nooit zal} zinken,
\\Zo \textit{lang de} zon aan \textit{’s~hemels trans zal} blinken.
\\Hy riep zyn \textit{knecht van Jesses} schaapskooi af,
\\En David \textit{kreeg een’ scepter} voor een’ staf.
\end {vers}

\begin {vers} {36}
Om Isra\textit{ël, zyn erffenis, te} leiden,
\\En \textit{Jacobs} Kroost, zyn \textit{Volk, getrouw} te \textit{wei}den,
\\Wierd \textit{Davids} zorg aan~’t \textit{zogend schaap ont}nomen;
\\Deed \textit{’s~Heeren} keur zyn’ \textit{David herwaarts} komen.
\\Oprecht van \textit{hart, heeft hy hen} ook geweid,
\\En, sterk van \textit{hand, met kloek ver}nuft geleid.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {79} {Psalm 79}

\begin {vers} {1}
Getrouwe God! zie \textit{neder uit den} hoogen!
\\Het \textit{Heiden}dom is \textit{in uw erf ge}to\textit{gen:}
\\\textit{Jerusa}lem, de \textit{tempel, uwe al}taaren,
\\’t~Ligt \textit{all’ ver}woest door \textit{die gewelde}naaren.
\\Uw \textit{knechten,} door~’t geweld
\\Mee\textit{dogen}loos geveld,
\\Ver\textit{zaaden, onbe}graaven,
\\Na \textit{hunnen} marteldood,
\\Den \textit{fellen hongers}nood
\\Van \textit{gier en kraai en} raaven.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Het kostlyk bloed van \textit{uwe gunstge}nooten,
\\Als \textit{water} om Je\textit{rusalem ver}go\textit{ten,}
\\\textit{Doet wyd en} zyd des \textit{vyands woede} blyken:
\\Het \textit{boschge}diert ver\textit{zaad zich met hun} lyken,
\\Van \textit{de~eer des} grafs beroofd.
\\De \textit{nabuur} schud het hoofd
\\En \textit{lacht met onze e}lenden.
\\Ons \textit{deernis}waardig lot
\\Stelt \textit{ons ten smaad, ten} spot
\\Van \textit{vreemden en be}kenden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hoe lang zult gy in \textit{gramschap zyn ont}stoken?
\\Zal \textit{’t~hevig} vuur uws \textit{yvers eeuwig} roo\textit{ken?}
\\\textit{Stort uwe} wraak op \textit{hen, die ons ver}teeren
\\Op \textit{Konin}gen, die \textit{uwen naam niet} eeren!
\\Want \textit{Isrel,} door hun magt
\\Ten \textit{onder}gang gebragt,
\\Ligt \textit{in zyn bloed ver}dronken:
\\Zyn \textit{woonin}gen, de troost,
\\De \textit{lust van Jacobs} Kroost,
\\He\textit{laas! zyn thans spe}lonken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gedenk niet meer aan~’t \textit{kwaad dat wy be}dreven!
\\Onze \textit{euvel}daad zy \textit{door uw gunst ver}gee\textit{ven!}
\\\textit{Waak op, ô} God! en \textit{wil van verder} lyden
\\Ons \textit{kleen ge}tal door \textit{uwe kracht be}vryden!
\\Help \textit{ons, barm}hartig Heer!
\\Uw’ \textit{grooten} naam ter eer’!
\\Uw \textit{trouw koome ons te} stade!
\\Ver\textit{geef ons} onze schuld,
\\Die \textit{ons met schrik ver}vult!
\\Be\textit{wys ons eens ge}nade!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ach! waarom zou de \textit{Heiden u bra}veeren?
\\Uw \textit{hooge} magt door \textit{bittren schimp ont}ëe\textit{ren,}
\\\textit{En vraagen,} door hunn’ \textit{trotsen waan be}drogen:
\\Waar \textit{is uw} God? waar \textit{blykt nu zyn ver}mogen?
\\Ver\textit{geld hunn’} overmoed!
\\Wreek \textit{uwer} knechten bloed!
\\ô \textit{God van ons be}trouwen!
\\Ver\textit{dedig} onze zaak!
\\Doe \textit{’t~Heidendom uw} wraak,
\\Zelfs \textit{voor ons oog, aan}schouwen!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hoor, hoor naar hen, die \textit{in de kluisters} kwynen!
\\Laat, \textit{laat hunn’} rouw voor \textit{uw gezicht ver}schy\textit{nen!}
\\\textit{Bevry hen,} die, ge\textit{dreigd met doodsge}vaaren,
\\Op \textit{uwe} hulp met \textit{smeekende oogen} staaren!
\\Ver\textit{geld de} wreede smaad,
\\Waar\textit{mee des} nabuurs haat
\\Uw \textit{mogendheid dorst} schenden!
\\Geef \textit{hen, ô} Opperheer!
\\Die \textit{zevenvoudig} weêr!
\\Zie \textit{neêr op onze e}lenden!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Zo zullen wy, de \textit{schaapen uwer} weiden,
\\In \textit{eeuwig}heid uw’ \textit{lof, uwe eer ver}brei\textit{den,}
\\\textit{En zingen} van ge\textit{slachten tot ge}slachten
\\Uw \textit{trouw, uw’} roem, uwe \textit{onverwinbre} krachten!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {80} {Psalm 80}

\begin {vers} {1}
Neig, \textit{Herder Isrels! neig uwe} ooren,
\\Die \textit{Jozefs kroost, door u ver}koren,
\\Als \textit{schaapen} gunstig \textit{hebt ge}leid;
\\U \textit{eertyds} hebt een’ \textit{troon be}reid,
\\Om\textit{ringd door~’t Che}ruby\textit{nen}dom!
\\Versprei uw’ \textit{luister} weêr alöm!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die \textit{glans straale Ephraïm in} de~oogen!
\\Heer! \textit{toon Manasse uw groot ver}mogen!
\\Uw \textit{magt be}veilig’ \textit{Benja}min!
\\Voer, \textit{voer ons} weêr het \textit{erfland} in!
\\Ver\textit{los ons! toon} ons ’t~lief\textit{lyk} licht,
\\Algoedheid! \textit{van uw} aangezicht!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hoe \textit{lang, ô Heer der leger}schaaren!
\\Zult \textit{ge~ons uw gramschap doen weêr}vaaren?
\\Uw \textit{Volk ver}laaten \textit{in den} nood?
\\Gy \textit{spyst het} nog met \textit{traanen}brood;
\\Gy \textit{drenkt het, in} zyn’ jam\textit{mer}staat,
\\Met traanen, \textit{uit een} volle maat.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
In~’t \textit{bitter leed dat wy ver}duuren,
\\Zien \textit{we~ons aan onze nage}buuren,
\\He\textit{laas! door} u ten \textit{schimp ge}steld;
\\Ons \textit{door hun} twisten \textit{neêrge}veld.
\\Wy \textit{zien, daar ons} hun haat \textit{ver}treed,
\\Hen juichen \textit{om ons} harteleed.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doe \textit{ons, ô Heer der leger}schaaren!
\\Doe \textit{ons uw magt, uw hulp weêr}vaaren!
\\Gaa \textit{onze} haaters \textit{zelf te} keer!
\\Breng, \textit{breng ons} in het \textit{erfland} weêr!
\\Ver\textit{los ons! toon} ons ’t~lief\textit{lyk} licht,
\\Algoedheid! \textit{van uw} aangezicht!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Gy \textit{vond in ons een welbe}hagen:
\\Gy \textit{bragt, ô God! in vroeger} dagen,
\\Uw \textit{wynstok} uit E\textit{gypte}land:
\\Gy \textit{zelf hebt} gunstig \textit{hem ge}plant;
\\Voor \textit{hem de Vol}ken uit\textit{ge}roeid;
\\Hem plaats be\textit{reid, hem} mild besproeid.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{heeft zyn wortels uitge}schoten:
\\De \textit{bergen wierden door zyn} looten,
\\Als \textit{waren~’t} cedren, \textit{over}dekt:
\\Hy \textit{heeft zyn} ranken \textit{uitge}strekt,
\\In \textit{zynen bloei} en fris\textit{schen} staat,
\\Tot aan de \textit{zee, tot} aan d’Eufraat.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maar \textit{ach! thans ligt zyn muur ver}broken:
\\Hy \textit{word van steun en hulp ver}stoken,
\\Ge\textit{plukt, ver}trapt door \textit{aller} voet:
\\Het \textit{boschzwyn} heeft hem \textit{omge}wroet;
\\Het \textit{wild gediert’} hem af\textit{ge}weid,
\\Dat stout al\textit{daar zyn} leger spreid.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ge\textit{duchte God der leger}schaaren!
\\Doe, \textit{doe ons uwe hulp weêr}vaaren!
\\Zie \textit{uit den} hoogen \textit{hemel} neêr!
\\Her\textit{stel uw’} wynstok \textit{als wel}ëer;
\\Den \textit{stam, ter liefde} uws Zoons \textit{ge}plant,
\\Dien gy ge\textit{sterkt hebt} door uw hand!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hy \textit{ligt verbrand en afge}houwen.
\\Als \textit{gy verwoest, wie zal dan} bouwen?
\\Uw \textit{hand ver}hooge \textit{’s~menschen} zoon
\\Dien \textit{gy ver}sterkt hebt \textit{op den} troon!
\\Zo \textit{blyven wy,} door u \textit{be}vryd,
\\Altoos aan \textit{uwen} dienst gewyd.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Doe \textit{ons, ô Heer der leger}schaaren!
\\Doe \textit{ons uw magt, uw hulp weêr}vaaren!
\\Zo \textit{knielen} we~altoos \textit{voor u} neêr.
\\Ge\textit{duchte} God! breng, \textit{breng ons} weêr!
\\Ver\textit{los ons! toon} ons ’t~lief\textit{lyk} licht,
\\Algoedheid! \textit{van uw} aangezicht!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {81} {Psalm 81}

\begin {vers} {1}
Pryst met \textit{blyden} toon
\\God, onze \textit{eer en} sterkte!
\\Juicht voor \textit{zynen} troon;
\\\textit{Meld hoe} Jacobs God
\\\textit{Door een} wenschlyk lot
\\\textit{Uw geluk be}werkte!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zingt met \textit{schellen} galm,
\\Op den \textit{klank der} snaaren,
\\Een’ ge\textit{wyden} psalm!
\\\textit{Wilt uw} harp en luit,
\\\textit{Uw cim}baal en fluit
\\\textit{Met uw trommen} paaren!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Laat de \textit{nieuwe} maan
\\Uw ba\textit{zuinklank} hooren;
\\U ten \textit{rei zien} gaan
\\\textit{Ten be}stemden tyd,
\\\textit{Tot een} feest gewyd
\\\textit{Voor Gods uitver}kooren!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want dit \textit{is een} wet,
\\Die de \textit{Heer der} Heeren
\\Isrel \textit{heeft ge}zet:
\\\textit{Volgens} dit gebod
\\\textit{Deed zich} Jacobs God
\\\textit{Eertyds juichende} eeren.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
God heeft \textit{Jacobs} kroost
\\Dit be\textit{vel ge}geeven,
\\Toen hy, \textit{hen ten} troost,
\\\textit{Uit ge}rechte wraak,
\\\textit{Volken,} vreemd van spraak,
\\\textit{Pharoos ryk deed} beeven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
’k~Redde u \textit{uit den} druk.
\\’k~Heb, sprak \textit{God, uw} handen
\\En uw’ \textit{hals van~’t} juk
\\\textit{Door myn} magt gered.
\\\textit{’k~Heb den} trots verplet
\\\textit{Uwer dwinge}landen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Zuchtte uw \textit{schreijend} hart;
\\Hoopte \textit{ge~op een} wonder
\\In die \textit{wreede} smart;
\\\textit{’k~Antwoorde} op~’t gezucht
\\\textit{Uit de} hooge lucht,
\\\textit{Schuilplaats van myn’} donder.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
’k~Toetste uw \textit{trouw daar} na
\\Aan de \textit{bittre} stroomen
\\Van~’t oud \textit{Meri}ba;
\\\textit{Daar, ô} Jacobs zaad!
\\\textit{Hebt ge,} t’uwen baat,
\\\textit{Dus myn stem ver}nomen:
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Hoor my, \textit{Isra}ël!
\\Onder \textit{u be}tuigen.
\\Let op \textit{myn be}vel.
\\\textit{Och! of~’t} u geviel
\\\textit{Met een} reine ziel,
\\\textit{Voor myn’ troon te} buigen!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dien geen \textit{vreemde} Goôn:
\\’t~Zou uw \textit{straf ver}zwaaren:
\\’t~Strekt myn’ \textit{naam ten} hoon:
\\\textit{Kniel voor} hen niet neêr;
\\\textit{Geef geen’} Afgod eer
\\\textit{Op uitheemsche al}taaren.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
’k~Ben uw \textit{Heer, uw} God.
\\Myn ge\textit{ducht ver}mogen
\\Wendde uw \textit{dienstbaar} lot:
\\\textit{’k~Voerde u,} vrank en vry;
\\\textit{Uit uw} slaverny
\\\textit{Voor Egyptes} oogen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
’k~Zal een \textit{heilryk} land
\\U ten \textit{erfdeel} wyzen:
\\’k~Biede u \textit{onder}stand.
\\\textit{Open} vry uw’ mond,
\\\textit{Ik zal} u terstond
\\\textit{Overvloedig} spyzen.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maar myn \textit{Volk, he}laas!
\\Sprak myn \textit{wetten} tegen:
\\Isra\textit{ël heeft} dwaas
\\\textit{Myner} niet gewild,
\\\textit{Schoon ik,} goed en mild,
\\\textit{Hen beschonk met} zegen.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Dies liet \textit{ik hen} gaan,
\\Daar hun \textit{hart hen} leidde,
\\Op de \textit{flinksche} baan,
\\\textit{Die hun} stug gemoed
\\\textit{Achtte als} recht en goed,
\\\textit{Die hun wenschen} vleide.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Och! of \textit{Isra}ël,
\\’t~Volk door \textit{my ver}koren,
\\Naar myn \textit{hoog be}vel,
\\\textit{’t~Welk hen} onderricht
\\\textit{Van hun} trouw en pligt,
\\\textit{Steeds had willen} hooren!
\end {vers}

\begin {vers} {16}
’k~Had in \textit{korten} tyd
\\Hen van \textit{’s~vyands} laagen
\\Door myn’ \textit{arm be}vryd;
\\\textit{Elk, die} hen braveert,
\\\textit{Door myn} kracht geweerd;
\\\textit{Hen van druk ont}slagen.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Zy, die \textit{dag aan} dag
\\Gods ge\textit{zag bra}veeren,
\\Hadden \textit{hun ont}zag
\\\textit{Hem in} schyn gewyd,
\\\textit{Daar noch} eeuw noch tyd.
\\\textit{’t~Volk had kunnen} deeren.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Hy had \textit{naar~’t ver}bond
\\’t~Vet der \textit{tarw doen} groeijen
\\Op hunn’ \textit{vruchtbren} grond:
\\\textit{Isrel} had de rots,
\\\textit{Op den} wenk zyns Gods,
\\\textit{Zien van honig} vloeijen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {82} {Psalm 82}

\begin {vers} {1}
God \textit{weet der Grooten hande}lingen,
\\En \textit{ziet hun raadsvergade}ringen:
\\Hy \textit{oordeelt, op zyn’} hoogen troon,
\\In~’t \textit{midden van all’} aardsche Goôn.
\\Hoe \textit{lang dan zult ge,~ontäarde} Rechters!
\\Ge\textit{lyk verkeerde pleitbe}slechters,
\\De~on\textit{billykheid uw’} bystand biên?
\\De \textit{boozen steeds naar} de~oogen zien?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laat \textit{eens Gods aanzyn u doen} vreezen:
\\Doet \textit{recht aan armen en aan} weezen;
\\Recht\textit{vaardigt elk, die,} onderdrukt,
\\Voor \textit{de~overmagt zyns} haaters bukt:
\\Ver\textit{lost den droeven uit zyn} lyden:
\\Laat \textit{geen gebrek hem ooit be}stryden:
\\Red, \textit{rukt hem uit der} snooden hand,
\\Als \textit{hy op~’t wreedst’ word} aangerand.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maar \textit{ach! wat buitenspoorig}heden!
\\Zy \textit{weeten, zy verstaan geen} reden:
\\Zy \textit{wandlen steeds in} duisternis.
\\Daar~’t \textit{recht zo snood ver}basterd is,
\\Moet \textit{de~aard’ op haare grondvest} beeven.
\\Die \textit{schennis, Snooden! kost u} ’t~leven,
\\Of\textit{schoon men u als} Goden roemt,
\\En \textit{’s~Allerhoogsten} telgen noemt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gy \textit{zult als andre menschen} sterven;
\\Uw \textit{schat en eer en aanzien} derven;
\\En \textit{storten uit uw} hoogen staat
\\Ge\textit{lyk de grootste} Vorst vergaat.
\\Rys \textit{op, ô God! verhoed hun} treken!
\\Richt \textit{zelf het aardryk! hoor myn} smeeken!
\\Want \textit{uwe onëindige} oppermagt
\\Be\textit{heerscht al~’t mensche}lyk geslacht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {83} {Psalm 83}

\begin {vers} {1}
Ach! \textit{zwyg niet,} Heer! ach! \textit{hou u} niet
\\Als \textit{doof en stil, in} ons verdriet!
\\Als\textit{öf ge,~ô God! ons waart ont}weken!
\\Maar \textit{zie uw’ wrevlen vyand} tieren;
\\Uw \textit{snoode haaters zege}vieren,
\\En \textit{stout den} trotsen \textit{kop op}steeken!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zy \textit{neemen} alle \textit{list te} baat,
\\En \textit{smeeden heimlyk,} in hunn’ raad,
\\Een’ \textit{aanslag tegen ’t~Volk des} Heeren;
\\En \textit{tegen hen, die, van den} morgen
\\Tot \textit{aan den avond, in~’t ver}borgen,
\\Met \textit{u, hunn’} God, op\textit{recht ver}keeren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Komt, \textit{spraken} ze~op hun \textit{wreed be}sluit,
\\Men \textit{vall’ hen aan! men} roeij’ hen uit!
\\Komt, \textit{laat ons ’t~gantsch geslacht ver}delgen!
\\Zo \textit{moet’ dit Volk geen Volk meer} weezen!
\\Geen \textit{Isrel zy genoemd na}deezen!
\\Ja \textit{niemand} denke aan \textit{Jacobs} telgen!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hun \textit{harten} stemden \textit{met hunn’} mond.
\\Zy \textit{hebben ’t~yslyk} vloekverbond
\\Ver\textit{waten tegen u ge}sloten.
\\Op~’t \textit{gruwlykst’ wierden Edo}miten
\\En \textit{Ismaëllers, Moa}biten
\\En \textit{Haga}reenen, \textit{eedge}nooten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Op\textit{dat het} alleen \textit{moordkreet} wekk’,
\\Zyn \textit{Gebal, Ammon,} Amalek,
\\Ti\textit{riers, die aan den zeekant} woonen,
\\En \textit{Palestyners aange}togen:
\\Ja \textit{zelfs strekt Assurs krygsver}mogen
\\Ten \textit{arm van} Lots ont\textit{äarde} zoonen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
’t~Ver\textit{ga dit} eerloos \textit{muitge}span
\\Als \textit{Sisera, als} Midian,
\\Als \textit{Jabin, met zyn fiere} helden,
\\Die, \textit{door uw magt verdelgd naar} waarde,
\\Ge\textit{worden Zyn tot’ mest der} aarde,
\\Aan \textit{Kisons} beek, op \textit{Endors} velden!!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Vel, \textit{vel hen,} met uw \textit{wraakge}weer,
\\Als \textit{Oreb en als} Zeëb neêr!
\\Ja, \textit{doe hun Prinsen, Leger}hoofden
\\En \textit{Vorsten voor uw gramschap} beeven;
\\Als \textit{Tsalmuna en Zebah} sneeven,
\\Die \textit{zich uw} land ten \textit{erf be}loofden!
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Nog \textit{zegt men:} Ons zy \textit{’t~schoon ge}west,
\\Daar \textit{God zyn ryke} wooning vest!
\\Maar \textit{laat ze~aldaar hun erf nooit} vinden!
\\Doe, \textit{als een rad, ô Heer der} Heeren!
\\Dien \textit{hoogmoed ’t~onderst’ boven} keeren!
\\Ver\textit{strooi ze,~als} stoppels \textit{voor de} winden!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ge\textit{lyk het} vuur een \textit{woud ver}brand,
\\Een \textit{felle vlam, aan} allen kant,
\\De \textit{bergen aansteekt; zo ver}bolgen
\\Moete \textit{ook uw onweêr zich ver}heffen!
\\Hen \textit{alszins met verschrikking} treffen!
\\Uw \textit{draaiwind} hen al\textit{öm ver}volgen!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dat \textit{schande} hun ge\textit{laat be}dekk’,
\\En \textit{dit hen tot be}keering wekk’!
\\Of\textit{laat hen schaamrood staan, en} sneeven!
\\Zo \textit{moogen ze~eindlyk stervend} weeten
\\Dat \textit{gy, als Vorst ten troon ge}zeten,
\\Al~’t \textit{aardryk} voor uw \textit{magt doet} beeven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {84} {Psalm 84}

\begin {vers} {1}
Hoe lief\textit{lyk is uw woo}ning, Heer!
\\Ik \textit{reikhals om, ge}lyk welëer,
\\Uw \textit{voorhof vrolyk in te} treeden.
\\Myn \textit{ziel be}zwykt schier \textit{van ver}langst.
\\Hoe \textit{dikwerf} roep ik \textit{uit, door} angst
\\En \textit{hoop en} vrees in~’t \textit{hart be}streden:
\\ô \textit{Leven}soorsprong! \textit{toon me~uw} licht,
\\Uw \textit{zielvertroostend} aangezicht!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een muschje, \textit{een zwaluw bouwt} zelfs in
\\Uw \textit{huis, voor~’t pluime}loos gezin,
\\Een \textit{nestje,~ô Heer! by uwe al}taaren;
\\Ter\textit{wyl ik} omdool, \textit{ô myn} God!
\\Wel\textit{zalig} is, myn \textit{Koning!} ’t~lot,
\\Der \textit{deugd- der} feestge\textit{zinde} schaaren,
\\Wien~’t \textit{in uw} huis ge\textit{staêg ge}lukt
\\Dat \textit{hen uw lof de} ziel verrukt!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Welza\textit{lig hy, die u}we kracht
\\Zyn \textit{vaste sterkte en} toevlugt acht;
\\Het \textit{Volk dat, langs gebaande} wegen,
\\Ten \textit{tempel} spoeit met \textit{feestge}schal!
\\Al \textit{gaan zy} door het \textit{moerbei}dal,
\\Gy \textit{zyt hen} ten fon\textit{tein, ten} regen,
\\Die \textit{hen be}sproeit en \textit{over}dekt,
\\En \textit{hunne ziel tot} laafnis strekt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Zy spoe\textit{den, door uw’ dienst} bekoord,
\\Met \textit{blyde benden} moedig voort,
\\Om \textit{dus elkaêr voorby te} streeven;
\\Tot\textit{dat zy,} juichende \textit{in hun} lot,
\\Aan \textit{u, hun} toevlugt \textit{en hunn’} God,
\\Aan \textit{u, hunn’} lof in \textit{Sion} geeven.
\\Ver\textit{hoor my} ook, ô \textit{Heer! en} let,
\\ô \textit{Jacobs God! op} myn gebed!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doe my, \textit{ô God! geen hulp} ontstaan!
\\Zie \textit{uw’ Gezalfden} gunstig aan!
\\Eén \textit{dag vertoevens in uw} wooning
\\Haalt \textit{jaaren} op, vol \textit{aardsche} vreugd.
\\Ik \textit{waar’ veel}ëer, met \textit{zielge}neugt,
\\Uw \textit{dorpel}wachter, \textit{ô myn} Koning!
\\Dan \textit{lang te} beiden \textit{in de} tent
\\Daar \textit{boosheid eer en} wetten schent.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
ô God! \textit{myn Levenszon,} myn Schild!
\\Die \textit{my genade} geeven wilt;
\\My \textit{glorie na verächting} schenken!
\\Gy, \textit{gy ont}zegt geen \textit{wenschlyk} goed
\\Aan \textit{hen, die,} met een \textit{vroom ge}moed,
\\In \textit{all’ hunn’} wandel \textit{u ge}denken.
\\Wel\textit{zalig} hy, die \textit{uwe} kracht,
\\ô \textit{Heer! zyn sterkte en} toevlugt acht!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {85} {Psalm 85}

\begin {vers} {1}
Gy \textit{hebt, ô} God! uw \textit{Sion} gunst betoond,
\\En \textit{Jacobs Kroost, dat thans in} vryheid woont,
\\Van \textit{d’ysren} boei, van \textit{hech}tenis \textit{ver}schoond:
\\De \textit{misdaad,} die uw \textit{Erfvolk had be}vlekt,
\\Hebt \textit{ge~uitge}wischt; gy \textit{hebt zyn schuld be}dekt:
\\Gy \textit{wendde uw’} toorn, die \textit{sidde}ring verwekt:
\\Uw goedheid \textit{weerde uw groote} gramschap af,
\\En \textit{veiligde} ons voor \textit{uw geduchte} straf.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Be\textit{keer ons} harte, ô \textit{Bron van} zaligheid!
\\Ver\textit{hoor uw Volk, dat om ont}ferming schreit!
\\Ver\textit{geet uw’} toorn, ge\textit{hoon}de Ma\textit{jes}teit!
\\Of \textit{blyft die} door all’ \textit{eeuwen in haar} kracht?
\\Strekt \textit{hy zich} uit op~’t \textit{laate nage}slacht?
\\Ach! \textit{geef uw} Volk, dat \textit{op uw} goedheid wacht,
\\Het leven \textit{weêr! Dat zich hun} ziel verbly!
\\Schenk \textit{ons uw} gunst! uw \textit{heil blyv’ Sion} by!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’k~Zal \textit{hooren,} wat de \textit{Schepper} van~’t heelal
\\Uit \textit{zynen troon zyn Erfvolk} melden zal.
\\Hy \textit{spreekt van} vrede, en \textit{weert} hun on\textit{ge}val.
\\Maar \textit{dat hun} hart, ge\textit{raakt door zyn ge}naê,
\\Niet \textit{weder} tot de \textit{dwaasheid over}slaa.
\\Ge\textit{wis, Gods} heil slaat \textit{alle} vroomen gaê:
\\God woont by~’t \textit{Volk, dat trouw en} pligt betracht;
\\Op\textit{dat ons} land weêr \textit{bloeije in eere en} magt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ont\textit{ferming} zy door \textit{waarheid} blyde ontmoet,
\\Ter\textit{wyl het recht de vrede om}helzend groet!
\\De \textit{waarheid} spruite uit \textit{de~aard’,} in o\textit{ver}vloed!
\\Ge\textit{rechtig}heid zie \textit{uit den hemel} neêr!
\\Gods \textit{milde} gunst zy \textit{met ons, als wel}ëer!
\\Ons \textit{bly ge}west schenke \textit{ons zyn} vruchten weêr!
\\Rechtvaardig\textit{heid gaa voor Gods} aangezicht!
\\Hy \textit{vestig’} haar daar \textit{hy zyn schreeden} richt!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {86} {Psalm 86}

\begin {vers} {1}
Dat uw \textit{oor tot my zich} wende!
\\’k~Ben nood\textit{druftig, vol e}lende.
\\Heer! be\textit{hoe my voor den} dood:
\\Want ik \textit{ben uw gunstge}noot!
\\Goede \textit{God! verhoor myn} smeeken!
\\Ach! uw \textit{knecht, byna be}zweken,
\\Bid u, \textit{dat gy hem be}houd,
\\Hem, die \textit{steeds op u be}trouwt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zyt gy \textit{tegen elk wel}daadig,
\\Wees, ô \textit{God! my ook ge}nadig!
\\’k~Roep om \textit{hulp den gantschen} dag:
\\’k~Zucht tot \textit{u met bang ge}klag.
\\Weer van \textit{my die bittre} teugen!
\\Laat uw \textit{knecht zich weêr ver}heugen,
\\Die, daar \textit{zyne elend’ hem} treft,
\\Zyne \textit{ziel tot u ver}heft!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Steeds door \textit{goedheid aange}dreven,
\\Zyt gy \textit{mild in~’t schuldver}geeven,
\\En voor \textit{elk, die tot u} schreit,
\\Groot van \textit{goedertieren}heid.
\\Laat myn \textit{bede u ook be}weegen!
\\’k~Ben tot \textit{in de ziel ver}legen.
\\Zie uw’ \textit{knecht; begunstig} hem;
\\En ver\textit{hoor zyn droeve} stem!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’k~Roep tot \textit{u, benaauwd van} harte,
\\In den \textit{dag der felste} smarte.
\\’k~Zucht tot \textit{u in deezen} nood,
\\Wyl gy \textit{steeds my bystand} bood.
\\Geen der \textit{Goôn van ’s~aardkloots} Ryken
\\Kunnen \textit{zich by u ge}lyken:
\\Nimmer \textit{evenaart hun} kracht
\\Eén der \textit{wondren uwer} magt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Al de \textit{Heidnen, dien gy} ’t~leven
\\Door uwe \textit{almagt hebt ge}geeven,
\\Zullen, \textit{nadrende op uw} licht,
\\Knielen \textit{voor uw aange}zicht,
\\En uw’ \textit{naam met ootmoed} pryzen.
\\Gy zyt \textit{groot in gunstbe}wyzen:
\\Gy doet \textit{wondren tot uwe} eer.
\\Gy zyt \textit{God, en niemand} meer.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Leer my, \textit{Heer! uw pad be}wandlen!
\\’k~Zal naar \textit{uwe waarheid} handlen.
\\Maak myn \textit{hart geheel be}kwaam
\\Tot de \textit{vrees van uwen} naam!
\\’k~Zal met \textit{hart en ziel en} zinnen
\\U ver\textit{heffen, dienen,} minnen,
\\Dankende \textit{u met bly ge}luid,
\\Tot de \textit{dood myne oogen} sluit.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want uw \textit{goedheid, ryk van} zegen,
\\Liet zich \textit{tot myn hulp be}weegen,
\\Rukte \textit{my, in angst en} nood,
\\Uit de \textit{kaaken van den} dood.
\\Zie hoe \textit{trotsen en tie}rannen
\\Tegen \textit{my de vierschaar} spannen!
\\Zy ver\textit{ächten u, myn} God!
\\Zy ver\textit{smaaden uw ge}bod.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maar gy, \textit{Heer! zyt alver}mogend’,
\\Teder\textit{hartig, mede}dogend’,
\\Groot van \textit{goedertieren}heid,
\\Ryk van \textit{waarheid en be}leid.
\\Zie op \textit{my! wees my ge}nadig!
\\Onder\textit{steun uw’ knecht ge}stadig!
\\Help, ver\textit{los en sterk den} zoon
\\Van uw \textit{dienstmaagd, God der} Goôn!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Doe aan \textit{my een gunstig} teeken!
\\’k~Zie myn \textit{haaters straks be}zweken,
\\Als gy \textit{hen, ô Heer! ver}deelt,
\\En met \textit{hulp en troost my} streelt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {87} {Psalm 87}

\begin {vers} {1}
Juich, Sion! \textit{juich! God mint u boven} allen:
\\Hy \textit{vormt u} tot een’ \textit{berg der heilig}heid:
\\Hy heeft in \textit{u zichzelv’ een huis be}reid:
\\Zyn \textit{gunst vind} in uw \textit{poorten welge}vallen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy mint u \textit{’t~meest van Jacobs schoone} steden.
\\Juich! \textit{Godsstad!} juich! daar \textit{elk uw’ luister} meld;
\\Daar elk, om \textit{stryd, uw nadrend heil voor}spelt;
\\Daar \textit{God, uw} God, van \textit{elk word aange}beden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zelfs Rahab \textit{zal met Babel ’my er}kennen:
\\De \textit{Tyri}ër, de \textit{Filistyn, de} Moor,
\\Zal met het \textit{Volk, zegt God, dat ik ver}koor,
\\Met \textit{Sion} zich aan \textit{myne wet ge}wennen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ziet deeze en \textit{die zyn in zyn’ wal ge}boren;
\\Ziet \textit{deezen} zyn van \textit{Sions burge}ry,
\\Gegrond, be\textit{schermd door ’s~Hoogsten heerschap}py,
\\En \textit{met zyn} Volk ten \textit{erfdeel uitver}koren.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Hy rekent \textit{ze~ook voor zyne inboore}lingen:
\\De \textit{feeststoet} voer’, zegt \textit{God, met zang en} snaar,
\\Hen bly ten \textit{reij met Sions burger}schaar:
\\De \textit{bron myns} heils zal \textit{in uw vest ont}springen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {88} {Psalm 88}

\begin {vers} {1}
ô \textit{Heer! myn God! myn} Toeverlaat!
\\Ik \textit{zend tot u myn droeve} klagten:
\\Ik \textit{roep by} dagen \textit{en by} nachten
\\Tot \textit{u in mynen} jammerstaat.
\\Wil \textit{gunstig} myn ge\textit{bed ver}hooren,
\\En \textit{neig tot} myn ge\textit{schrei uwe} ooren!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Myn \textit{ziel, der tegen}heden zat,
\\Is \textit{moedeloos; wil my be}geeven:
\\Het \textit{einde} nadert \textit{van myn} leven:
\\’k~Ben \textit{krachteloos; ’k~ben} afgemat.
\\Ik \textit{ben, door} over\textit{maat van} kwaalen,
\\Als \textit{zy, die} reeds ten \textit{grave} daalen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’k~Ben \textit{afgezonderd} by den hoop
\\Der \textit{dooden, die, ter neêr ge}slagen,
\\In~’t \textit{bloeijenst’} van hun \textit{blyde} dagen
\\Ge\textit{stuit in hunnen} levensloop,
\\Met \textit{aard’ be}dekt, van \textit{elk ver}treeden,
\\Van \textit{uwe} hand zyn \textit{afge}sneden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gy \textit{hebt my in een’} kuil gelegd;
\\In \textit{diepte, in duisternis ge}sloten:
\\Uw \textit{grimmig}heid heeft \textit{my ver}stooten:
\\Uw \textit{toorn heeft my uw} gunst ontzegd.
\\Gy \textit{doet op} my uw \textit{oordeel} komen,
\\Als \textit{onweêr}staanbre \textit{water}stroomen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ik \textit{derf myn vrienden,} tot myn straf:
\\Zy \textit{zyn vervreemd van mede}dogen:
\\Ik \textit{ben een} gruwel \textit{in hunn’} oogen:
\\Gy \textit{wend hen allen} van my af.
\\Een \textit{bange} kerker \textit{doet my} zuchten:
\\Ik \textit{kan de} banden \textit{niet ont}vlugten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Myne \textit{oogen treuren} om myn leed,
\\Om \textit{all’ myne angsten, om myn} lyden:
\\ô \textit{Heer! wil} my van \textit{straf be}vryden!
\\Ach! \textit{toon u tot myn} hulp gereed!
\\’k~Smeek \textit{dag aan} dag om \textit{uwe ont}ferming;
\\Leen \textit{my de} hand tot \textit{myn be}scherming!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Zult \textit{ge~aan de dooden} wondren doen,
\\En \textit{de~overleednen doen ver}ryzen,
\\Om \textit{uwen} grooten \textit{naam te} pryzen?
\\Zal \textit{’t~graf uw’ wyzen} raad bevroên?
\\Zal \textit{daar uw} goedheid \textit{zich ver}spreiden?
\\Zal \textit{’t~woest ver}derf uw \textit{trouw ver}breiden?
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Wie \textit{zal uw wondren,} uw beleid
\\Ooit \textit{in de duisternis ver}haalen?
\\Zal \textit{uw ge}rechtig\textit{heid ooit} praalen
\\Ter \textit{plaatse der ver}getelheid?
\\Voor \textit{my, eer} ’t~daglicht \textit{aan komt} breeken,
\\Zal \textit{ik u,} Heer! om \textit{bystand} smeken.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Waar\textit{om is~’t dat gy} my verstoot?
\\Waar\textit{om verbergt ge~uw gunstryke} oogen?
\\’k~Was, \textit{sints myn} jeugd, met \textit{ramp om}togen,
\\Be\textit{drukt, steeds strydend’} met den dood.
\\Ik \textit{moet, vol} angst, uw \textit{gramschap} draagen:
\\’k~Ben \textit{twyfel}moedig \textit{en ver}slagen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
’k~Ben \textit{met verschrikking} aangedaan:
\\Myn \textit{moed verflaauwt; myn leden} beeven:
\\Uw \textit{dierbre} gunst heeft \textit{my be}geeven:
\\De \textit{vlam uws toorns doet} my vergaan.
\\’k~Moet \textit{dag aan} dag met \textit{duizend} rampen,
\\Als \textit{met het} woên der \textit{golven,} kampen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Gy \textit{hebt en medge}zel en prind
\\Van \textit{my verwyderd in myn} lyden,
\\Zo\textit{dat myn} ziel, hoe \textit{ze~ook moet’} stryden,
\\By \textit{niemand heul of} bystand vind.
\\All’ \textit{myn be}kenden \textit{zyn ver}dwenen:
\\’k~Zoek \textit{hen ver}geefs: ’k~moet \textit{eenzaam} weenen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {89} {Psalm 89}

\begin {vers} {1}
Uw \textit{gunst, almagtig} God! uw \textit{goeder}tierenheid
\\Zy \textit{door myn psalmge}zang all’ \textit{eeuwen} dóór verspreid:
\\Myn \textit{mond zal~’t nage}slacht uw \textit{daaden kenbaar} maaken:
\\Want \textit{nimmer zal uw} trouw uit \textit{haaren stand ge}raaken.
\\Gy \textit{hebt in~’t hemel}hof uw \textit{nooitvolprezen} waarheid
\\On\textit{wan}kelbaar \textit{ge}vest in \textit{al haar kracht en} klaarheid.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ik \textit{heb (dus luidde uw} taal,) met \textit{myn’ ver}koren knecht
\\Met \textit{David’, een ver}bond voor \textit{altoos} opgerecht;
\\En \textit{zwoer, ik zal uw} zaad, welks \textit{luister nooit zal} daalen,
\\Tot \textit{in all’ eeuwig}heid doen \textit{met den scepter} praalen:
\\Ik \textit{zal uw hoogen} troon, voor~’t \textit{oog der Opper}magten,
\\Van \textit{vas}ten duur \textit{doen} zyn by \textit{laate nage}slachten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dies \textit{looft al~’t hemel}heir, ô \textit{Heer! uw} wonderdaên:
\\Ook \textit{bid der Heilgen} schaare uw \textit{trouw al} juichende aan:
\\Want \textit{wie kan uwe} gunst met \textit{zyn vernuft be}vatten?
\\Wie \textit{kan men tegen} u in~’t \textit{hoogst’ der heemlen} schatten?
\\Ja, \textit{wie der magti}gen, der \textit{sterken, of der} ryken,
\\Wie \textit{kan} zich ooit \textit{by} u in \textit{mogendheid ge}lyken?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gy \textit{zyt op~’t hoogst’ ge}ducht in \textit{aller} Heilgen Raad;
\\En \textit{vreeslyk boven~’t} heir, dat \textit{altoos} om u staat.
\\ô \textit{Nooitvolprezen} Heer! ô \textit{God der leger}schaaren!
\\Wie \textit{is zo groot als} gy? wie \textit{kan u eve}naaren?
\\De \textit{blyken uwer} trouw, zo \textit{glansryk als ver}heven,
\\Ziet \textit{gy,} eeuw uit, \textit{eeuw} in, rond\textit{om uw aanschyn} zweeven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Gy, \textit{gy beheerscht de} zee, die, \textit{als zy} bruisschend stygt,
\\En \textit{’t~stoutste hart ver}baast, straks \textit{op uw} wenken zwygt:
\\Uw \textit{arm heeft Rahabs} Volk, de \textit{snoode Egypte}naaren,
\\Uw \textit{vyanden, ver}strooid; ver\textit{bryzeld in de} baaren:
\\’t~Is \textit{alles ’t~uwe, de} aard’, de \textit{ruime hemel}boogen:
\\Al \textit{hun}ne vol\textit{heid} is ge\textit{grond door uw ver}mogen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gy \textit{hebt het noord’ en} ’t~zuid’ ge\textit{vormd door} uwe kracht:
\\Ja, \textit{Thabor roemt uw} naam, en \textit{Hermon} looft uw magt.
\\Gy \textit{hebt een’ sterken} arm: uw \textit{hand kan~’t all’ be}dwingen:
\\Uw \textit{rechtehand is} straf voor \textit{snoode sterve}lingen.
\\Uw \textit{troon, op~’t recht ge}bouwd, zal \textit{wanklen, noch be}zwyken;
\\Uw \textit{goe}dertie\textit{ren}heid, uw \textit{waarheid nimmer} wyken.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wel\textit{zalig is het} Volk, dat \textit{steeds u} dient en vreest,
\\En, \textit{kennend het ge}klank, bly\textit{moedig} gaat te feest:
\\Het \textit{zal, daar geen ge}vaar zyn \textit{vordring zal be}letten,
\\In~’t \textit{licht uws aange}zichts zyn \textit{schreeden veilig} zetten.
\\Het \textit{zal den gantschen} dag zich \textit{in uw’ naam ver}blyden,
\\En, \textit{door} uw recht \textit{ver}hoogd, u \textit{zyn gezangen} wyden.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Want \textit{gy, ja gy-al}léén, aan\textit{biddlyke} Oppermagt!
\\Gy \textit{zyt zyn sterkte en} steun, zyn \textit{heerlyk}heid en kracht.
\\Uw \textit{goedertieren} gunst zal \textit{onzen hoorn ver}hoogen:
\\Ons \textit{schild is van den} Heer, van~’t \textit{eeuwig Alver}mogen.
\\De \textit{Koning, die by} ons in \textit{moed heeft uitge}blonken,
\\Is \textit{ons} van Is\textit{rels} God tot \textit{onzen troost ge}schonken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Toen \textit{spraakt ge,~in een ge}zicht, met \textit{uwen} Heilgezant,
\\En \textit{zeide: Ik heb myn} Volk door \textit{een ge}trouwe hand,
\\Door \textit{een geliefden} Held, een \textit{vaste hulp be}schoren;
\\Hem, \textit{uit de menig}te, ver\textit{hoogd en uitver}koren:
\\’k~Heb \textit{David, mynen} knecht, uit \textit{waare gunstbe}tooning,
\\Met \textit{hei}lige o\textit{lie} straks ge\textit{zalfd tot Isrels} Koning.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ik \textit{zal hem door myn} hand doen \textit{vast staan} t’allen tyd’:
\\Myn \textit{arm zal hem met} kracht ver\textit{sterken} in den stryd:
\\De \textit{vyand zal hem} nooit be\textit{lemmeren of} dringen,
\\Of \textit{door zyn krygsge}weer tot \textit{onderwerping} dwingen:
\\Geen \textit{snoode werker} van ge\textit{haate gruwel}stukken
\\Zal \textit{door} geweld \textit{of} list hem \textit{immer onder}drukken.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Ik \textit{zal zyn vyan}den voor \textit{zyn ge}zicht verslaan:
\\Elk, \textit{die hem haaten} durft, zal \textit{door myn} wraak vergaan:
\\Myn \textit{trouw, myn dierbre} gunst zal \textit{nimmer van hem} wyken:
\\Zyn \textit{magt zal in myn’} naam ver\textit{hoogd zyn, nooit be}zwyken:
\\Hy \textit{zal de Volken} naar zyn’ \textit{wil en wensch be}stieren,
\\Tot \textit{aan} het strand \textit{der} zee, en \textit{de~oevers der ri}vieren.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Hy \textit{zal my noemen,} in dat \textit{vreedzaam} heilgenot,
\\Den \textit{rotssteen van zyn} heil, zyn’ \textit{Vader,} en zyn’ God:
\\Ten \textit{eerstgeboren} Zoon door \textit{myne magt ver}heven,
\\Zal \textit{hy alöm de} wet aan \textit{de~aardsche Vorsten} geeven:
\\Myn \textit{gunst, hem toege}zegd, blyft \textit{eeuwig onbe}zweken:
\\’k~Zal \textit{myn} verbond \textit{met} hem nooit \textit{schenden, nooit ver}breeken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Zyn \textit{dierbaar zaad zal} nooit ver\textit{sterven;} en zyn Ryk
\\Zal \textit{in bestendig}heid de \textit{heemlen} zyn gelyk:
\\Maar \textit{zo zyn kindren} niet in \textit{myne rechten} wandlen;
\\Myn \textit{wetten tegen}staan; met \textit{my trouwlooslyk} handlen;
\\Myn \textit{woord ontheili}gen, en \textit{myn geboôn ver}ächten;
\\Heeft \textit{hun}ne spoor\textit{loos}heid ge\textit{rechte straf te} wachten.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
’k~Zal, \textit{als een Vader,} die zyn \textit{wrevlig} kind kastyd,
\\Hen \textit{met de roede} slaan, en \textit{straffen} voor een’ tyd:
\\Maar \textit{nimmer zal ik} hen myn \textit{gunst geheel ont}trekken,
\\Of \textit{wanklen in myn} trouw, of \textit{myn verbond be}vlekken.
\\Neen; \textit{’t~woord, dat éénmaal} van myn \textit{lippen is ge}vloten,
\\Zal \textit{nooit} verän\textit{de}ren; blyft \textit{vast by my be}sloten.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
’k~Heb \textit{ééns gezworen} by myn \textit{heilig}heid en eer,
\\Zo \textit{ik aan David} lieg, ben \textit{ik zyn} God niet meer:
\\Zyn \textit{zaad zal eeuwig} zyn: zyn \textit{troon, steeds ryk in} glanssen,
\\Zal \textit{schittren, als de} zon aan \textit{’s~hemels blaauwe} transsen:
\\Zyn \textit{stand zal duuren,} als de \textit{maan in volle} klaarheid.
\\Die \textit{in} den he\textit{mel} woont ge\textit{tuigt steeds hemel}waarheid.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Maar \textit{thans verstoot gy} uw’ ge\textit{zalfden,} groote God!
\\Gy \textit{zyt op hem ver}gramd: hy \textit{derft uw} heilgenot:
\\Gy \textit{hebt uws knechts ver}bond be\textit{roofd van kracht en} waarde,
\\En \textit{zyne gouden’} kroon ont\textit{heiligd tegen} de~aarde:
\\Gy \textit{hebt, in uwen} toorn, zyne \textit{altoos sterke} wallen,
\\Zyn \textit{ves}tingen \textit{ver}woest, en \textit{plotsling neêr doen} vallen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Van \textit{elk, die hem ont}moette, is \textit{hy op} weg beroofd:
\\Der \textit{nagebuuren} smaad heeft \textit{all’ zyn’} roem verdoofd:
\\Gy \textit{sterkt de rechte}hand van \textit{zyne weêrpar}tyders;
\\Be\textit{droeft zyn’ zwakken} geest; ver\textit{vrolykt zyn be}nyders.
\\Zyn \textit{scherpgeslepen} zwaard hebt \textit{ge~alle kracht be}nomen:
\\Gy \textit{doet} hem in \textit{den} stryd geen \textit{zege meer be}komen.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Zyn \textit{aangenaame} blos, zyn \textit{schoonheid} is niet meer:
\\Zyn’ \textit{hoogverheven} troon stiet \textit{gy ter} aarde neêr:
\\Gy \textit{hebt zyn’ lente}tyd, zyn \textit{frissche jeugd ver}minderd;
\\Hem \textit{overdekt met} schaamte, en \textit{in zyn’ bloei ver}hinderd.
\\Hoe \textit{lang, ô God! hoe} lang zult \textit{gy me~uw gunst ont}trekken?
\\Zal \textit{steeds} uw grim\textit{mig}heid my \textit{tot een’ vuurgloed} strekken?
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Ge\textit{denk myn’ korten} duur! Waar\textit{om zou} ’t~aardsch geslacht
\\Dus \textit{zonder eenig} nut door \textit{u zyn} voortgebragt?
\\Moet \textit{ieder, wie hy} zy, in~’t \textit{eind’ den dood niet} schroomen?
\\Kan \textit{eenig sterve}ling ’t~ge\textit{weld des grafs ont}komen?
\\Waar \textit{is uwe eerste} gunst, die \textit{gy uw’ uitver}koren,
\\Uw \textit{Da}vid, by \textit{uw} trouw, zo \textit{plegtig hebt ge}zworen?
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Ge\textit{denk in~’t einde, ô} Heêr! aan \textit{uwer} knechten smaad!
\\Zie \textit{wat myn ziel ver}duurt van \textit{aller} Volken haat!
\\Be\textit{schouw den afkeer,} die uw \textit{haaters my be}toonen,
\\Daar \textit{ze~ieder voetstap} zelfs van \textit{uw’ gezalfden} hoonen!
\\Geef \textit{ons eens stof tot} vreugd! zo \textit{juichen wy te} saamen:
\\Ge\textit{loofd} zy de~Al\textit{magt} tot in \textit{de~eeuwigheden!} Amen!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {90} {Psalm 90}

\begin {vers} {1}
Gy zyt, ô \textit{Heer! een toevlugt, in ge}vaaren
\\Voor \textit{Jacobs} huis, van \textit{de~allervroeg}ste \textit{jaa}ren.
\\Eer \textit{berg en} rots uit \textit{niet geboren} waren,
\\Eer \textit{de~aarde} rustte op \textit{haare grondpi}laaren;
\\Van de~eeuwig\textit{heid, die eind’ noch} oorsprong heeft,
\\Zyt gy de \textit{God, die alles} wetten geeft.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Uwe opper\textit{magt, die wy ootmoedig} eeren,
\\Kan \textit{door één} wenk ons \textit{onze broos}heid \textit{lee}ren.
\\Eén \textit{wenk van} u, al \textit{schynt ons niets te} deeren,
\\Sloopt \textit{ons be}staan, doet \textit{ons tot aarde} keeren,
\\Want in uw \textit{oog zyp duizend} jaaren, Heer!
\\Een enkle \textit{dag, een nachtwaake,} en niets meer.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy over\textit{valt het menschdom op hun} sponden:
\\De \textit{dage}raad ziet \textit{all’ hunn’ glans} ver\textit{slon}den,
\\Ge\textit{lyk het} gras, door~’t \textit{zonnevuur ge}schonden,
\\Dat \textit{’s~morgens} bloeide, en \textit{’s~avonds schraal be}vonden,
\\Door ’s~maaijers \textit{hand en zeis, eer} ’t~gantsch verdort,
\\Voor ons ge\textit{zicht in haast ge}sneden word.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Door uwen \textit{toorn vergaat ons kwynend} leven.
\\Uw \textit{gramschap} doet ons \textit{hart van dood}schrik \textit{bee}ven,
\\Als \textit{gy, ô} God, in \textit{majesteit ver}heven!
\\Het \textit{onrecht,} dat wy \textit{heimelyk be}dreven,
\\En al het \textit{kwaad, door onze} schuld verricht,
\\In~’t licht stelt \textit{voor uw glansryk} aangezicht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Wanneer uw \textit{toorn en gramschap ons be}zwaaren,
\\Dan \textit{wenden,} dan ver\textit{zwinden on}ze \textit{jaa}ren,
\\Wy \textit{zien hen} als een \textit{denkbeeld heenen} vaaren;
\\Of, \textit{blyft uw} gunst ons \textit{in het leven} spaaren,
\\Dan klimmen \textit{wy op~’t hoogst’ ten} steilen top
\\Van zeven\textit{tig of tachtig} jaaren op.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Helaas! het \textit{best van onze beste} dagen
\\Baart \textit{dikwils} smart, geeft \textit{dikwils stof} tot \textit{klaa}gen;
\\Daar \textit{zorg, ver}driet en \textit{deerniswaarde} plaagen
\\Steeds, \textit{beurt om} beurt, de \textit{matte ziel door}knaagen.
\\De levens\textit{draad word schielyk} afgesneên:
\\Wy scheenen \textit{sterk, en ach! wy} vaaren heen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wie kent uw’ \textit{toorn en zyn geduchte} krachten?
\\Ge\textit{duchtste} Magt der \textit{hoogverhe}ven \textit{mag}ten!
\\Leer \textit{ons den} tyd des \textit{levens wel be}trachten;
\\Op\textit{dat ons} hart zich \textit{moog’ voor zonden} wachten!
\\Keer weder, \textit{Heer! uw gunst koome} ons te staê!
\\Hoe lang ont\textit{zegt ge~uw knechten} uw genaê?
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Uw gunst sterkt \textit{meer dan de~uitgezochtste} spyzen’:
\\Laat, \textit{met het} licht, haar \textit{licht voor ons} ver\textit{ry}zen!
\\Zo \textit{zal ons} hart op \textit{liefelyke} wyzen
\\Uw \textit{goedheid} al ons \textit{ovrig leven} pryzen.
\\Verbly ons \textit{naar de maat van} onzen druk,
\\En naar den \textit{tyd van al ons} ongeluk!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Laat uw ge\textit{nade ons met haar’ troost ver}ryken!
\\Laat \textit{elk uw} zorg voor \textit{uwe knech}ten \textit{bly}ken!
\\Laat \textit{uwe} gunst niet \textit{van hun telgen} wyken!
\\Uw \textit{liefde,~uw} magt be\textit{hoede ons voor be}zwyken!
\\Sterk onze \textit{hand, en zegen} onze vlyt!
\\Bekroon ons \textit{werk, en nu, en} ’t~allen tyd’!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {91} {Psalm 91}

\begin {vers} {1}
Gy, \textit{die op ’s~Heeren} bystand wacht,
\\Word \textit{door het Alver}mogen
\\Be\textit{veiligd in den} duistren nacht,
\\Be\textit{schaduwd uit den} hoogen.
\\Dies \textit{noemt gy God, zo} goed als groot
\\Voor \textit{hen die op hem} bouwen,
\\Uw \textit{burgt, uw toevlugt in den} nood,
\\Den \textit{God van uw be}trouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’t~Is \textit{de~Almagt die uw} leven red
\\Van \textit{schadelyke} plaagen;
\\Uw \textit{voeten van~’t ver}strikkend net
\\Der \textit{boozen, die u} jaagen.
\\Zy \textit{zal, in lyf- en} zielgevaar,
\\U \textit{met haar vleuglen} dekken;;
\\Haar \textit{waarheid zal ten beuke}laar,
\\Ten \textit{schild voor u ver}strekken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy \textit{zult door bleeken} schrik niet vliên,
\\Die \textit{boozen ’s~nachts doet} beeven;
\\By \textit{dag de pylen} niet ontzien
\\Die \textit{hevig om u} zweeven.
\\De \textit{wreede pest, met} welk een’ spoed
\\Zy \textit{mooge in~’t duister} waaren,
\\Noch \textit{’t~streng verderf, dat ’s~middags} woed,
\\Zal \textit{uwe ziel ver}vaaren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gy \textit{zult aan de~eene en} de~andre hand
\\Tien \textit{duizenden zien} vallen;
\\Ter\textit{wyl gy, in ge}rusten stand,
\\Be\textit{waakt blyft boven} allen.
\\Het \textit{dreigend leed vliegt} u voorby,
\\En \textit{toont slechts aan uwe} oogen
\\Hoe \textit{schriklyk ’t~loon der boozen} zy,
\\Die \textit{de~Almagt niet ver}hoogen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Gy \textit{steunt op God, uw’} toeverlaat,
\\Dies \textit{staat u niets te} vreezen.
\\Den \textit{vroomen weder}vaart geen kwaad:
\\Zyn \textit{tent zal veilig} weezen.
\\Hy \textit{zal zyne Enge}len gebiên
\\Dat \textit{ze~u op weg be}vryden:
\\Gy \textit{zult die vlugge geesten} zien
\\Voor \textit{uw behoudnis} stryden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Zy \textit{zullen u, Gods} gunstgenoot,
\\Naar \textit{’s~Hoogsten welbe}hagen,
\\Op\textit{dat gy aan geen’} steen u stoot,
\\Op \textit{hunne handen} draagen.
\\Gy \textit{zult op jonge} leeuwen treên,
\\Op \textit{giftige adders} stappen;
\\En, \textit{door gevaar noch vrees be}streên,
\\Den \textit{leeuw en draak ver}trappen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De\textit{wyl zyn ziel my} teêr bemint,
\\Dus \textit{laat God-zelf zich} hooren:
\\Heb \textit{ik aan hem, als} aan myn’ vrind,
\\Een \textit{heilryk lot be}schoren.
\\Hy \textit{heeft myn’ grooten} naam erkend:
\\Myn \textit{gunst zal hem ver}zellen.
\\Ik \textit{zal hem redden uit de~e}lend’,
\\En \textit{op een hoogte} stellen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy \textit{zal, in allen} ramp en pyn,
\\Tot \textit{my om uitkomst} zuchten:
\\Myn \textit{goedheid zal steeds} by hem zyn
\\In \textit{all’ zyne onge}nuchten.
\\Ik \textit{zal hem doen ’t~ge}vaar ontvliên;
\\Zyn \textit{levensdagen} rekken:
\\’k~Zal \textit{hem myn gunst, myn heil doen} zien,
\\En \textit{nooit myn hulp ont}trekken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {92} {Psalm 92}

\begin {vers} {1}
Laat \textit{ons den rustdag} wy\textit{den}
\\\textit{Met psalmen tot Gods} eer!
\\’t~Is \textit{goed, ô} Opper\textit{heer!}
\\\textit{Dat we~ons in u ver}blyden;
\\’t~Zy \textit{de~ochtendstond, vol} zoet\textit{heid,}
\\\textit{Ons stelt uw gunst in~’t} licht;
\\’t~Zy \textit{ons de} nacht be\textit{richt}
\\\textit{Van uwe trouw en} goedheid.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’t~Voegt \textit{ons de vyfpaar} snaa\textit{ren,}
\\\textit{En ’t~voorbedachte} lied
\\Voor \textit{hem, die~’t} all’ ge\textit{bied,}
\\\textit{Met harp en luit te} paaren.
\\Men \textit{loov’ dus ’t~Alver}mo\textit{gen,}
\\\textit{Dat gunstryk my ver}heugt!
\\Ik \textit{zal, ver}rukt van \textit{vreugd,}
\\\textit{Gods groote daên ver}hoogen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hoe \textit{groot zyn, Heer! uw} wer\textit{ken!}
\\\textit{Hoe diep is ’t~wys be}leid!
\\Het \textit{stelt met} mogend\textit{heid}
\\\textit{Elk deel zyn juiste} perken!
\\Een \textit{ziel, aan~’t stof ge}kluis\textit{terd,}
\\\textit{Beseft uw daaden} niet:
\\Geen \textit{dwaas weet} wat hy \textit{ziet;}
\\\textit{In zyn verstand ver}duisterd.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat \textit{vry de boozen} groeij\textit{en,}
\\\textit{En bloeijen als het} kruid;
\\Op\textit{dat ge,~ô} Heer! hen \textit{stuit;}
\\\textit{Hen eeuwig uit moogt} roeijen.
\\Niets \textit{stelt u immer} paa\textit{len:}
\\\textit{Gy zyt de hoogste in} magt:
\\Gy \textit{zyt de} Heer: uw \textit{kracht}
\\\textit{Zal eeuwig zege}praalen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Wie \textit{u durft weder}stree\textit{ven,}
\\\textit{Wie onrecht durft be}gaan,
\\Zult \textit{gy, ô} God! weêr\textit{staan;}
\\\textit{Verstrooijen en doen} sneeven.
\\Gy \textit{zult myn magt ver}groo\textit{ten,}
\\\textit{My sterken in myn’} stand:
\\Myn \textit{kruin is} door uw \textit{hand}
\\\textit{Met olie over}goten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Zo \textit{moet’ myn oog aan}schou\textit{wen,}
\\\textit{Hoe ge~allen, die myn} paên
\\Be\textit{drieglyk} gade\textit{slaan,}
\\\textit{Niet zult onschuldig} houwen!
\\Zo \textit{moet’ myn oor eens} hoo\textit{ren}
\\\textit{Hoe gy my wraak ver}schaft
\\Hoe \textit{gy de} boosheid \textit{straft,}
\\\textit{Wier val gy hebt ge}zworen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maar \textit{reine deugd zal} bloeij\textit{en,}
\\\textit{Zo schoon als ooit de} zon
\\Zag \textit{op den} Liba\textit{non}
\\\textit{Den palm en ceder} groeijen.
\\Zy, \textit{die in~’t huis des} Hee\textit{ren,}
\\\textit{In~’t voorhof zyn ge}plant,
\\Zien \textit{nimmer,} in dien \textit{stand,}
\\\textit{Zich eenig heil ont}beeren.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
In \textit{hunne gryze} da\textit{gen}
\\\textit{Blyft hun geluk ge}wis:
\\Zy \textit{zullen,} groen en \textit{frisch,}
\\\textit{Gewenschte vruchten} draagen;
\\Om, \textit{met verheugde} mon\textit{den,}
\\\textit{Te roemen ’t~recht myns} Gods.
\\In \textit{hem, myn} steun en \textit{rots,}
\\\textit{Is ’t~onrecht nooit ge}vonden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {93} {Psalm 93}

\begin {vers} {1}
De Heer re\textit{geert. De hoogste Majes}teit,
\\Bekleed met \textit{sterkte, omgord met} heerlykheid,
\\Be\textit{vestigt} de~aard’, en \textit{houd door zyne} hand
\\Dat \textit{schoon ge}bouw on\textit{wankel}baar instand.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gy hebt uw \textit{troon van eeuwigheid ge}grond.
\\De watren, \textit{Heer, verheffen} zich in~’t rond’:
\\Ri\textit{vier en} meir ver\textit{heffen hun ge}ruisch:
\\Het \textit{siddert} all’ op~’t \textit{woedend} stroomgedruis.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maar, groote \textit{God! gy legt door uwe} hand,
\\Die alles \textit{dwingt, de watren} aan den band:
\\Ja, \textit{de~oce}aan zwygt \textit{op uw’ wenk en} wil,
\\Hoe \textit{fel hy} woed’, hoe \textit{fel hy} brull’, straks stil.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Uw magt is \textit{groot, uw trouw zal nooit ver}gaan:
\\Uw heilbe\textit{lofte, Algoedheid!} zal bestaan.
\\Uw \textit{heilig}heid, zo \textit{lang de waereld} staat,
\\Ver\textit{strekt uw} huis het \textit{luister}rykst sieraad.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {94} {Psalm 94}

\begin {vers} {1}
Daal, \textit{God der} wraak! uit \textit{’s~hemels} zaalen!
\\Ver\textit{schyn, ô Heer! met vuur en} straalen!
\\ô \textit{God der} wraak, die \textit{de~aarde} richt!
\\Ver\textit{brei uw’ roem door groote} daên,
\\En \textit{straf den opgeblaazen} waan
\\Der \textit{trotsen} door uw’ \textit{bliksem}schicht!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe \textit{lang, ô} Heer! zal \textit{hier de} booze,
\\Hoe \textit{lang een’ tyd de godde}looze
\\Op\textit{springen} van ont\textit{zinde} vreugd;
\\En \textit{zich, met gruwzaam onbe}scheid,
\\Op~’t \textit{werk der ongerechtig}heid
\\Be\textit{roemen} tot ver\textit{driet der} deugd?
\end {vers}

\begin {vers} {3}
ô \textit{Heer! zy,} die uw \textit{Volk ver}drukken,
\\Doen \textit{voor hun magt uw erfdeel} bukken:
\\Zy \textit{dooden} vreemde\textit{ling en} weêuw:
\\Zy, \textit{zonder deernis, zonder} vrees,
\\Ver\textit{moorden ouderdom en} wees;
\\En \textit{tieren} met een \textit{woest ge}schreeuw.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zy \textit{roepen:} God, kan \textit{’t~kwaad niet} merken,
\\Noch \textit{Jacobs Heer ziet onze} werken.
\\Maar \textit{ach! ver}gaap u \textit{aan geen’} schyn,
\\ô \textit{Onvernuftig Isrels} Zaad!
\\Geeft \textit{acht, ô Dwaazen! op uw’} staat.
\\Wan\textit{neer zult} gy ver\textit{standig} zyn?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Zou \textit{hy, die~’t} oog ge\textit{vormd, en} de~ooren
\\Ge\textit{plant heeft, u niet zien en} hooren?
\\Zou \textit{hy, die~’t} Heiden\textit{dom kas}tyd,
\\U \textit{spaaren, wat gy ook mis}dreeft?
\\Zou \textit{hy, die~’t menschdom wysheid} geeft,
\\Niet \textit{weeten} wat het \textit{doet of} lyd?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
God \textit{weet in} de~opper\textit{hemel}kringen
\\’t~Ge\textit{heim beleid der sterve}lingen,
\\En \textit{de~ydel}heid van \textit{hunnen} waan.
\\Ge\textit{lukkig is de mensch, ô} Heer!
\\Dien \textit{gy kastyd, en door uw} leer
\\Uw \textit{heilge} wetten \textit{doet ver}staan!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dat \textit{wys be}richt zal \textit{hem be}waaren
\\In \textit{nood en dringende ge}vaaren,
\\Op\textit{dat hy} vrede en \textit{rust ge}niet,
\\Tot\textit{dat de kuil gegraaven} word,
\\Waar\textit{ïn de booze neder}stort,
\\En \textit{hy zyn} lot ver\textit{keeren} ziet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
God \textit{zal zyn} erfdeel \textit{nooit be}geeven;
\\Zyn \textit{Volk steeds in zyn gunst doen} leeven:
\\Zyn \textit{oordeel} zal ge\textit{rechtig}heid
\\Vry\textit{spreeken in haar pyn en} smart;
\\En \textit{’t~heilig Volk, oprecht van} hart,
\\Zich \textit{schikken} naar~’t al\textit{wys be}leid.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Wie \textit{zal my} hoên voor~’t \textit{heir der} boosheid?
\\Wie \textit{zal de werkers der god}loosheid,
\\Wier \textit{drift door} niemand \textit{word be}paald,
\\Voor \textit{my weêrstreeven en ver}slaan?
\\Zo \textit{God my niet had byge}staan,
\\’k~Was \textit{reeds in~’t} stille \textit{graf ge}daald.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ik \textit{riep: ik} wankel \textit{in myn} schreeden.
\\Straks \textit{hebben uw goedgunstig}heden,
\\ô \textit{Heer! uw} hulp my \textit{toege}schikt;
\\En, \textit{toen door veel zwaarmoedig}heên
\\De \textit{stof tot vrees my grooter} scheen,
\\Myn \textit{ziel door} uwen \textit{troost ver}kwikt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Zoud \textit{gy den} zetel \textit{willen} schraagen
\\Dier \textit{loognaars, die uw wet be}laagen,
\\Ter\textit{wyl hun} leer het \textit{vroom ge}moed
\\Aan \textit{last verslaaft, die niemand} baat?
\\Neen; \textit{want zy woên op~’t heilig} zaad,
\\En \textit{doemen} zelfs ’t~on\textit{schuldig} bloed.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Gy \textit{waart myn} burgt, wan\textit{neer ik} duchtte,
\\De \textit{rots, waaröp ik hen ont}vluchtte.
\\Gy, \textit{gy zult} hun ont\textit{menscht be}staan
\\Ver\textit{gelden, en, om mynen} nood,
\\Hun \textit{boosheid straffen met den} dood.
\\God, \textit{onze} Heer, zal \textit{hen ver}slaan.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {95} {Psalm 95}

\begin {vers} {1}
Men loov’ met zan\textit{gen d’Op}perheer!
\\Men \textit{juich’ de rots des heils ter} eer’!
\\Laat \textit{ons met vreugd tot God ge}naaken;
\\Met \textit{psalmge}zang, \textit{dat ie}der~’t hoor
\\In \textit{zyn geheiligd} tempelchoor,
\\Zyn \textit{groote daaden kenbaar} maaken!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy is de schik\textit{ker van} elks lot;
\\Der \textit{Vorsten Vorst, der Goden} God,
\\Die \textit{zyne magt alöm doet} blyken:
\\Die \textit{tot in~’t} diepst’ \textit{des af}gronds ziet,
\\Die \textit{boven ’t~hoogst’ ge}bergt’ gebied,
\\Wiens \textit{alziend oog niets kan ont}wyken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy schiep de zee; \textit{en door} zyn magt
\\Heeft \textit{hy het drooge voortge}bragt:
\\Hy \textit{schiep de watren en de} stranden.
\\Komt, \textit{buigen} we~ons \textit{dan voor} hem neêr!
\\Aan\textit{bidden wy den} Opperheer,
\\Wy, \textit{die het werk zyn van zyn} handen!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy is de Heer \textit{der heer}lykheid;
\\Wy \textit{zyn het Volk, dat hy ge}leid;
\\Zyn \textit{schaapen, die hy wil be}waaken:
\\Hoort, \textit{hoort dan} he\textit{den naar} zyn stem,
\\Ver\textit{hard uw hart niet} tegen hem,
\\Op\textit{dat zyn toorn niet raake aan~’t} blaaken.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Uw vaders heb\textit{ben my,} (zegt God,)
\\Te \textit{Meriba verzocht, be}spot;
\\Te \textit{Massa my met smaad be}jegend:
\\Maar, \textit{ondanks} al \textit{hun loos} beleid,
\\Hun \textit{snood gedrag en} spoorloosheid,
\\Heb \textit{ik hen menigwerf ge}zegend.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
’k~Heb veertig jaa\textit{ren ach}teréén
\\Van \textit{dit geslacht verdriet ge}leen:
\\Het \textit{hoonde my in all’ zyn} werken.
\\Ik \textit{sprak: dit} Volk \textit{is dwaas} van zin;
\\’t~Slaat, \textit{roekeloos, het} dwaalspoor in;
\\’t~Wil \textit{op myn’ weg noch woorden} merken.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Het heeft myn goed\textit{heid we}derstaan:
\\’t~Heeft \textit{aan myn wetten niet vol}daan:
\\Dies \textit{heb ik in myn’ toorn ge}zworen:
\\Dit \textit{Volk, waar}door \textit{ik word} verächt,
\\Zal \textit{in myn rust nooit} zyn gebragt;
\\In~’t \textit{heilig land, myn Volk be}schoren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {96} {Psalm 96}

\begin {vers} {1}
Doe \textit{nieuwe} klanken \textit{opwaarts} ryzen,
\\Gy; \textit{Aarde!} wil den \textit{Hoogsten} pryzen!
\\Zyn \textit{naam zy} met ge\textit{zang ver}breid!
\\Loof, \textit{loof zyn goeder}tierenheid!
\\Meld \textit{dag aan dag zyn gunstbe}wyzen!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ver\textit{kondig} ’t~Heiden\textit{dom zyn} wetten!
\\Doe \textit{elk op} zyne \textit{wondren} letten!
\\Want \textit{God-al}léén be\textit{hoort de} lof.
\\Hy, \textit{heerschende in het} starrenhof,
\\Kan \textit{alle Goden paalen} zetten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Goden} die de \textit{Volken} eeren
\\Zyn \textit{valsché} Goôn, geen \textit{Opper}heeren;
\\Maar \textit{de~Aller}hoogste is \textit{groot in} magt.
\\Hy \textit{heeft de heemlen} voortgebragt,
\\En \textit{zal in eeuwigheid re}geeren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy \textit{is met} majes\textit{teit om}toogen:
\\Zyn \textit{heerlyk}heid en \textit{zyn ver}mogen
\\Ver\textit{sieren} ’s~Hoogsten \textit{heilig}dom.
\\Ver\textit{breid zyne eer en} sterkte alöm,
\\ô \textit{Volken! wilt zyn’ naam ver}hoogen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Brengt \textit{offer,} om uw’ \textit{God te} looven!
\\Treed \textit{toe; ver}toont u \textit{in de} hoven
\\Van \textit{zyn ge}duchte \textit{majes}teit.
\\Er\textit{kent dat zyn recht}vaardigheid
\\En \textit{goedheid alles gaan te} boven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wilt \textit{hem, eer}biedig, \textit{eer be}wyzen!
\\Doet \textit{uw ge}bed ten \textit{hemel} ryzen!
\\Vol\textit{brengt in~’t} heilig\textit{dom uw’} pligt!
\\Schrikt \textit{voor zyn glansryk} aangezicht!
\\Gy, \textit{Volken! ’t~voegt u hem te} pryzen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dus \textit{moogt gy} ’t~Heiden\textit{dom ver}haalen
\\Dat \textit{Gods re}geering \textit{nooit zal} faalen.
\\Hy \textit{stut en} schraagt het \textit{gantsch heel}al.
\\Hy, \textit{die de Volken} richten zal,
\\Zal, \textit{naar het recht, elks lot be}paalen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dat \textit{zich de} heme\textit{len ver}blyden!
\\Dat \textit{de~aarde} juiche aan \textit{alle} zyden!
\\De \textit{zee en} haare \textit{volheid} bruisch’!
\\Het \textit{veld en ’t~woud, met} vreugdgedruis,
\\Voor \textit{Gods gezicht, zyn’ naam be}lyden!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Want \textit{God ver}schynt als \textit{Opper}koning:
\\Hy \textit{nadert} uit zyn \textit{hooge} wooning:
\\Hy \textit{komt, als} Rechter \textit{van~’t heel}al,
\\’t~Welk \textit{hy in waarheid} richten zal,
\\Ge\textit{trouw in straf en in be}looning.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {97} {Psalm 97}

\begin {vers} {1}
God \textit{heerscht als Opper}heer:
\\Dat \textit{elk hem juichende} eer’!
\\Dat \textit{aard’, en zee, en} eiland,
\\Den \textit{lof zing’ van hunn’} Heiland!
\\Rond\textit{öm zyn majes}teit
\\Heeft \textit{zich een nacht ver}spreid,
\\Tot \textit{dekking} van zyn \textit{kroon:}
\\\textit{De zuilen} van zyn’ troon
\\Zyn \textit{recht en} billykheid.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een \textit{vuurgloed gaat hem} vóór
\\Op~’t \textit{ruime hemel}spoor,
\\En \textit{blaakt aan allen} zyden
\\Hen, \textit{die zyn magt be}stryden.
\\Zyn \textit{felle bliksem}schicht
\\Snelt \textit{door al~’t zwerk; ver}licht
\\Den \textit{gantschen} waereld\textit{kloot:}
\\\textit{Het aardryk} ziet zyn’ nood,
\\En \textit{yst, en} beeft, en zwicht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’t~Ge\textit{bergte smelt als} wasch,
\\En \textit{word geheeltot} asch
\\Voor~’t \textit{aangezicht des} Heeren,
\\Wien \textit{all’ wat leeft moet} eeren:
\\’t~Ver\textit{baasde hemel}rond
\\Meld \textit{in dien naaren} stond
\\Zyn \textit{billyk}heid en \textit{magt:}
\\\textit{De Volken} zien zyn kracht.
\\Op \textit{’s~aardryks} ruimen grond.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Dat \textit{ieder schaamrood} zy,
\\Die, \textit{onbeschroomd en} vry,
\\Een \textit{beeld durft eer be}wyzen
\\En \textit{nietige afgoôn} pryzen,
\\Den \textit{waaren God ten} hoon.
\\Zwicht, \textit{zwicht voor hem, gy} Goon!
\\Buigt \textit{voor den} Opper\textit{heer!}
\\\textit{Buigt u met} ootmoed neêr
\\Voor \textit{zyn’ ge}duchten troon.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gantsch \textit{Sion was ver}heugd,
\\En \textit{juichte, ô God! van} vreugd,
\\Met \textit{Judaas dochtren}schaaren,
\\Wan\textit{neer~’t de blyde} maaren
\\Uws \textit{oordeels had ge}hoord:
\\Want \textit{gy heerscht onge}stoord,
\\En \textit{toont uw} magt al\textit{öm,}
\\\textit{Verr’ boven} ’t~Godendom,
\\’t~Welk \textit{siddert} voor uw woord.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Be\textit{minnaars van den} Heer!
\\Ver\textit{breiders van zyne} eer!
\\Hoopt \textit{steeds op zyn ge}nade,
\\En \textit{haat altoos het} kwaade.
\\Hy, \textit{die, in tegen}spoed,
\\Zyn \textit{gunstgenooten} hoed,
\\Ver\textit{leent hen} onder\textit{stand,}
\\\textit{En red ze~uit} ’s~boozen hand
\\Die \textit{op hunn’} onschuld woed.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De \textit{vrolykheid en} ’t~licht
\\Zyn \textit{voor het aange}zicht
\\Van \textit{all’ oprechte} harten
\\Ten \textit{troost verspreid, in} smarten.
\\Juicht, \textit{Vroomen! om uw} lot!
\\Ver\textit{blyd u steeds in} God!
\\Her\textit{denkt zyn} heilig\textit{heid:}
\\\textit{Zo word zyn} lof verbreid
\\Voor \textit{al dit} heilgenot!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {98} {Psalm 98}

\begin {vers} {1}
Nu \textit{zy den Heere lof ge}geeven!
\\Een \textit{nieuw gezang hem} toegewyd!
\\De\textit{wyl hy wondren heeft be}dreven,
\\In~’t \textit{winnen van den grooten} stryd.
\\Zyn \textit{rechte}hand, waar~’t \textit{all’ voor} schrikte,
\\Zyn \textit{heilige arm, waar~’t} all’ voor vlood,
\\Was~’t \textit{daar hy heil zich meê be}schikte,
\\Al\textit{leen de zege door ge}noot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Men \textit{heeft hem zien zyn heil ver}klaaren,
\\En \textit{tevens zyn ge}rechtigheid
\\Voor~’t \textit{oog der Heidnen open}baaren,
\\Hoe \textit{wyd, hoe verr’ vanéén ver}spreid.
\\Hy \textit{heeft zyn} goedheid \textit{niet ver}geeten;
\\’t~Be\textit{loofde aan Jacobs} zaad volbragt:
\\All’ \textit{’t~aardryk heeft zyn trouw ge}weeten,
\\Gods \textit{heil aanschouwd in volle} kracht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Juich, \textit{Aard’! ô Aarde! juich den} Heere!
\\Zing \textit{vrolyk! Roep uw} blydschap uit!
\\Hef \textit{psalmen aan! verbreid zyne} eere
\\Met \textit{snaarenklank en stemge}luid!
\\Doe \textit{met de} harp trom\textit{petten} paaren!
\\’t~Ba\textit{zuingeschal vol}brenge uw’ pligt!
\\Maak \textit{sterk gejuich van stem en} snaaren,
\\Voor \textit{Gods, voor ’s~Konings aange}zicht!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Bruisch, \textit{Zee, met alles wat uw} stranden
\\Om\textit{vatten! De~Aard’, en} wat er woon’,
\\Klapp’ \textit{met de Stroomen in de} handen!
\\Dat \textit{all’ ’t~Gebergt’ zyn vreugde} toon’
\\Voor \textit{’s~Heeren} aanschyn, \textit{die, ver}nomen
\\In \textit{richterlyke} majesteit,
\\De \textit{waereld doet ter vierschaar} komen;
\\De \textit{Volken richt naar billyk}heid!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {99} {Psalm 99}

\begin {vers} {1}
God, die \textit{eeuwig leeft,}
\\Heerscht: \textit{gy, Volken,} beeft!
\\’t~Cheru\textit{bynental,}
\\’t~Welk \textit{met feestge}schal
\\Steeds zyn’ \textit{luister zingt,}
\\Heeft \textit{zyn’ troon om}ringd.
\\Laat zich \textit{de~aard’ be}wee\textit{gen!}
\\Smeekt \textit{hem om zyn’} zegen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sions \textit{top verbreid}
\\’s~Hee\textit{ren heerlyk}heid:
\\Hy is \textit{groot in magt}
\\Bo\textit{ven ’t~aardsch ge}slacht.
\\Laat al~’t \textit{menschdom t’saam’}
\\Zyn’ \textit{verheven} naam,
\\Waard’ all’ \textit{eer te~ont}fan\textit{gen,}
\\Loo\textit{ven in ge}zangen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Laat des \textit{Konings kracht,}
\\Hy, \textit{die~’t recht be}tracht,
\\Die het \textit{misdryf doemt,}
\\Eeu\textit{wig zyn ge}roemd!
\\De~Opper\textit{majesteit}
\\Staaft \textit{de billyk}heid;
\\Wil aan \textit{Jacobs} zoo\textit{nen}
\\Zy\textit{ne rechten} toonen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Loof den \textit{grooten God}
\\Voor \textit{al~’t heilge}not!
\\Kniel oot\textit{moedig neêr}
\\Voor \textit{den Opper}heer!
\\Buig u, \textit{Israël!}
\\Voor \textit{zyn voetscha}bel!
\\Heilig \textit{is uw} Ko\textit{ning:}
\\Geef \textit{hem dankbe}tooning.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Mozes \textit{zag men reeds}
\\Met \textit{Aäron} steeds
\\Yvrend’ \textit{voor~’t altaar}
\\By \textit{de Priester}schaar’,
\\Samu\textit{ël, met meer}
\\And\textit{ren, d’~Opper}heer
\\Smeekende \textit{om zyn’} ze\textit{gen,}
\\Heeft \textit{dien mild ver}kregen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
In een \textit{wolkkolom}
\\Sloeg \textit{hy van rond}om
\\De~oogen \textit{op zyn Volk;}
\\Sprak \textit{hen door zyn’} tolk.
\\’t~Heilryk \textit{Israël}
\\Eer\textit{de ’t~wys be}vel,
\\’t~Welk al\textit{reeds te} voo\textit{ren}
\\God \textit{hen had doen} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Heer! uw \textit{gunst is groot:}
\\Gy \textit{hebt steeds, in} nood,
\\’s~Volks ge\textit{bed verhoord;}
\\Waart \textit{hen, naar uw} woord,
\\Een ver\textit{gevend God:}
\\Maar \textit{zo ze~uw ge}bod
\\Dorsten \textit{tegen}stree\textit{ven,}
\\Deed \textit{uw wraak hen} beeven.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Looft, ver\textit{heft den Heer!}
\\Vol\textit{ken! buigt u} neêr
\\Voor den \textit{berg, daar hy}
\\Gun\textit{stig van na}by
\\Door zyn \textit{heiligheid}
\\U \textit{regeert en} leid!
\\Heilig \textit{is uw} Ko\textit{ning:}
\\Geeft \textit{hem dankbe}tooning!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {100} {Psalm 100}

\begin {vers} {1}
Bewoo\textit{ners van die} wae\textit{reld}rond!
\\Ver\textit{heugt u!} juicht met \textit{hart en} mond!
\\Verschynt voor \textit{God, uw’} Opperheer!
\\Zingt \textit{feestge}zangen \textit{tot zyne} eer!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy is \textit{de God die} eeu\textit{wig} leeft;
\\De \textit{God die} ons ge\textit{schapen} heeft:
\\Wy zyn het \textit{Volk dat} hy behoed;
\\Zyn \textit{schaapen,} die hy \textit{weid en} voed.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Streeft jui\textit{chend, vol van} he\textit{mel}min,
\\Zyn \textit{poorten,} zynen \textit{voorhof} in!
\\Verheft zyn’ \textit{naam; zo} ryze~uw toon,
\\Uw \textit{lofgalm} op tot \textit{voor zyn’} troon!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Des Hee\textit{ren goedheid} is \textit{be}kend,
\\En \textit{zyn ge}nade is \textit{zonder} end’:
\\Terwyl zyn \textit{trouw, ons} toegezeid,
\\Van \textit{stam tot} stam word \textit{uitge}breid.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {101} {Psalm 101}

\begin {vers} {1}
Het lust me,~ô \textit{God! met de~uitgezochtste} wyzen,
\\Uw \textit{heilig recht en milde gunst te} pryzen,
\\Myn \textit{psalmge}zang te \textit{zingen tot uwe} eer,
\\ô Opperheer!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ik zal~’t ver\textit{stand met waare oprechtheid} paaren.
\\Wan\textit{neer toch zult ge~aan my u open}baaren?
\\Ik \textit{heb, myn} huis ten \textit{voorbeeld’, my uw} wet
\\Ten doel gezet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ik zal voor \textit{u nooit onrechtvaardig} leeven.
\\Het \textit{dwaalziek rot moog’ trouwloos u be}geeven,
\\Ik \textit{haat hun} pad: de \textit{smet dier euvel}daên
\\Kleeft my niet aan.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’k~Haat allen \textit{die het zondenpad be}minnen;
\\Die \textit{dwaas van hart, en ydel zyn van} zinnen:
\\De \textit{zondaar,} die tot \textit{alle kwaad zich} wend,
\\Blyv’ me~onbekend.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wie achter\textit{klapt, zyn’ naasten durft ont}ëeren,
\\Zal \textit{zyn verdelgd; zal nooit by my ver}keeren:
\\Den \textit{trotsäart,} dien de \textit{waan ten ooge uit} ziet,
\\Verdraag ik niet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ik zal aan \textit{hen myn gunst en weldaên} schenken,
\\Die, \textit{steeds getrouw, hun pligten nimmer} krenken:
\\’k~Neem \textit{allen,} die het \textit{pad der deugd be}gaan,
\\Tot dienaars aan.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Nooit zal ik \textit{hen, die listig saamen}spannen
\\Ge\textit{nadig zyn, maar uit myn huis ver}bannen:
\\Nooit \textit{dulde ik} hem, die \textit{logentaal ver}dicht,
\\Voor myn gezicht.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
’k~Zal, dag aan \textit{dag, met welverdiende} straffen,
\\In \textit{’s~Heeren stad, den boozen loon ver}schaffen:
\\Zo \textit{worde,~ô} God! al~’t \textit{kwaad, dat gy ver}foeit,
\\Steeds uitgeroeid!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {102} {Psalm 102}

\begin {vers} {1}
Hoor, ô \textit{Heer! verhoor myn} smeeken!
\\Laat me~uw’ \textit{bystand niet ont}breeken!
\\Wend u \textit{van myn traanen} niet,
\\Daar gy \textit{all’ myne angsten} ziet!
\\Als ik, \textit{in benauwde} dagen,
\\U, myn’ \textit{God, myn leed durf} klaagen,
\\Wil dan \textit{spoedig u ont}fermen!
\\Wil my \textit{door uw magt be}schermen!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want myn \textit{leeftyd is in} weenen,
\\Als een \textit{ydle rook, ver}dwenen;
\\Myn ge\textit{beente, in dorren} stand,
\\Als een \textit{haardstede uitge}brand.
\\Myne \textit{ziel, door rouw ver}slagen,
\\Kwynt als~’t \textit{gras door onweêr}vlaagen:
\\’k~Heb in \textit{myne elend’ ver}geeten
\\Myn ge\textit{woone spyzen} te~eeten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’k~Voel de \textit{krachten my be}geeven;
\\’t~Vleesch aan \textit{myn gebeente} kleeven,
\\Wegens \textit{myn benaauwde} klagt,
\\Die ik \textit{uitstort dag en} nacht.
\\Ik ge\textit{lyk, in~’t eenzaam} kwynen,
\\Aan den \textit{roerdomp der woe}stynen;
\\Aan den \textit{steenüil in de} wouden,
\\Daar geen \textit{menschen zich ont}houden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’k~Slyt den \textit{nacht in treurig} waaken,
\\Als een \textit{muschje op stille} daken;
\\Daar myn \textit{wrevle vyand} raast,
\\En door \textit{hoon myn ziel ver}baast.
\\Zy, die \textit{myn bederf be}trachten,
\\My den \textit{gantschen dag ver}ächten,
\\En in~’t \textit{openbaar trot}seeren,
\\Durven \textit{schaamtloos by my} zweeren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
De~asch ver\textit{strekt myn kwynend} harte
\\Thans tot \textit{troost in zo veel} smarte;
\\Daar ik \textit{zelfs myn’ drank ver}meng
\\Met de \textit{traanen die ik} pleng.
\\Heer! uw \textit{gunst had my ver}heven:
\\Maar nu \textit{my uw toorn doet} beeven,
\\Vind ik \textit{uit den rang der} Grooten
\\My in~’t \textit{stof ter neêr ge}stooten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
’k~Zie in \textit{rouw en onge}nugten
\\All’ myn \textit{dagen my ont}vlugten,
\\Als een \textit{schaduw, die ver}dwynt;
\\Als het \textit{gras, dat haast ver}kwynt.
\\Maar gy, \textit{Heer! zult eeuwig} blyven:
\\Eeuwig \textit{zal uw roem be}klyven;
\\En uw \textit{naam blyft in ge}dachten
\\Tot de \textit{laatste nage}slachten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Gy zult \textit{opstaan, ons be}schermen;
\\Over \textit{Sion u ont}fermen:
\\Want de \textit{tyd, uw Stad voor}speld,
\\Aan haar \textit{leed ten perk ge}steld,
\\Die zo \textit{langgewenschte} dagen
\\Van uw \textit{gunstryk welbe}hagen
\\Zyn, ô \textit{God! in~’t eind’ ge}boren:
\\Gy, gy \textit{zult haar klagt ver}hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Reeds ver\textit{langen uwe} knechten
\\Haare \textit{steenen op te} rechten:
\\Elk heeft \textit{deernis met haar} gruis:
\\Elk toont \textit{yver voor Gods} huis.
\\Albe\textit{stierend Opper}wezen!
\\Dan zal~’t \textit{Heidendom u} vreezen:
\\All’ de \textit{Vorsten, neêrge}bogen,
\\Doen dan \textit{hulde aan uw ver}mogen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Als, voor~’t \textit{oog der nage}buuren,
\\Gods ont\textit{ferming Sions} muuren
\\Weêr zal \textit{hebben opge}bouwd,
\\En~’t zyn \textit{heerlykheid aan}schouwt;
\\Als zyn \textit{goedheid op de} klagten
\\Des ver\textit{drukten en ver}ächten
\\Letten \textit{zal, en ’t~onheil} weeren,
\\Dan zal \textit{elk hem juichende} eeren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Dan, dan \textit{word zyn trouw ver}heven,
\\En zyn \textit{dierbre gunst be}schreven
\\Voor het \textit{dankbaar nage}slacht,
\\Dat met \textit{lust zyn wet be}tracht.
\\’t~Volk, in \textit{laater eeuw ge}boren,
\\Zal zyn \textit{magt en goedheid} hooren,
\\Zich in \textit{zynen roem ver}blyden,
\\En hem \textit{lofgezangen} wyden.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
’t~Zal hem \textit{lof en glorie} geeven,
\\Die, in~’t \textit{heiligdom ver}heven,
\\Isrels \textit{leed en onge}val
\\Van om\textit{hoog beschouwen} zal;
\\Als hy \textit{zal de zuchten} hooren,
\\Die de \textit{bange kerkers} smooren,
\\En zyn \textit{Volk uit doodsge}vaaren
\\Redden \textit{zal en trouw be}waaren.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Dus zy \textit{’s~Heeren naam ge}prezen
\\En in \textit{Sion eer be}wezen,
\\’t~Welk zyn \textit{dankbre vreugde}stem
\\Voegt by~’t \textit{bly Jerusa}lem,
\\Als de \textit{Volken saam ver}gaêren,
\\En zich \textit{met Gods Erfvolk} paaren;
\\Als de \textit{Vorsten neder}buigen,
\\En hem \textit{hun ontzag be}tuigen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
De~Almagt \textit{heeft my neêr doen} bukken,
\\Door~’t ge\textit{wigt der onge}lukken;
\\Ja myn’ \textit{levenstyd ver}kort,
\\En met \textit{rampen over}stort.
\\’k~Riep: ô \textit{God! myn welbe}hagen!
\\Spaar me~in~’t \textit{midden van myn} dagen!
\\Gy, door \textit{tyd noch eeuw te} krenken,
\\Kunt my \textit{hulp en uitkomst} schenken.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
’t~Aardryk \textit{en de hemel}boogen
\\Zyn ge\textit{wrocht door uw ver}mogen;
\\Alle \textit{zyn ze,~in hun ver}band,
\\’t~Werkstuk \textit{van uw wondre} hand.
\\Doch hoe \textit{duurzaam ’t~ook moog’} schynen,
\\Eenmaal \textit{zal zyn glans ver}dwynen:
\\Maar schoon \textit{’t~all’ tot stof zal} keeren,
\\Gy blyft \textit{staande, ô Heer der} Heeren.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Als een \textit{kleed zal~’t all’ ver}öuden:
\\Niets kan \textit{hier zyn’ stand be}houden:
\\Wat be\textit{gin heeft, neemt een} end’,
\\Door den \textit{tyd, die alles} schend;
\\Daar al\textit{leen uw zuiver} wezen
\\Nooit ver\textit{ändring heeft te} vreezen.
\\Gy, die \textit{de~eeuwen acht als} uuren,
\\Zult all’ \textit{eeuwigheid ver}duuren.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Uwer \textit{knechten trouwe} zoonen
\\Zullen \textit{altoos by u} woonen,
\\Ja, be\textit{vestigd in hunn’} staat,
\\Voor uw \textit{aanschyn, met hun} zaad,
\\Uwen \textit{naam ter eere} leeven:
\\Zy, van \textit{smart en smaad ont}heven,
\\Blyven \textit{aan uw’ dienst ge}heiligd,
\\Daar uw \textit{goedheid hen be}veiligd.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {103} {Psalm 103}

\begin {vers} {1}
Op, \textit{op, myn} Ziel! ver\textit{heerlyk ’t~Opper}wezen!
\\Loof \textit{zynen} naam, dien \textit{alle Volken} vreezen;
\\\textit{Hem,} die u redde uit \textit{allen nood en} pyn!
\\Wat \textit{in my} leeft, heff’ \textit{juichend’ zich naar} boven!
\\Op, \textit{op, myn} Ziel! wil \textit{’s~Heeren weldaên} looven!
\\\textit{Ver}geet er geen’, of\textit{schoon ze~ontelbaar} zyn.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Roem \textit{de~Opper}magt, die, \textit{eindloos hoog ver}heven,
\\Uit \textit{loutre} gunst, uw \textit{zonde u wil ver}geeven;
\\\textit{Die} u geneest, als \textit{ge~op het krankbed} schreit;
\\Die \textit{van~’t ver}derf uw \textit{leven wil be}hoeden;
\\Die \textit{u be}schermt in \textit{bange tegen}spoeden;
\\\textit{En} u bekroont met \textit{haar barmhartig}heid!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Loof \textit{d’~Opper}heer, die \textit{steeds u bege}nadigt;
\\Die \textit{met het} goede al\textit{toos uw’ mond ver}zadigt;
\\\textit{Uw} jeugd vernieuwt ge\textit{lyk eens arends} jeugd!
\\Hy \textit{wil zyn} Volk vol\textit{komen recht ver}schaffen:
\\Hy \textit{zal op~’t} strengst’ hunn’ \textit{onderdrukkers} straffen,
\\\textit{En} ’t~vonnis slaan ten \textit{voordeel van de} deugd.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy \textit{heeft wel}ëer, tot \textit{ons behoud ge}negen,
\\Aan \textit{zynen} Tolk, aan \textit{Mozes, zyne} wegen,
\\\textit{Aan} Isrels kroost zyn \textit{daên bekend ge}maakt.
\\De \textit{Heer is} steeds barm\textit{hartig en lang}moedig;
\\In \textit{goedheid} groot; in \textit{zegen over}vloedig:
\\\textit{Hy} hoed zyn Volk, als~’t \textit{in zyn liefde} blaakt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Of\textit{schoon~’t som}tyds zyn’ \textit{wetten heeft ver}broken,
\\Zyn \textit{toorne}gloed blyft \textit{eeuwig niet ont}stoken:
\\\textit{’t~Is} niet altoos dat \textit{zyn gestrengheid} twist.
\\Hy \textit{straft ons} niet naar \textit{onze spoorloos}heden:
\\Als \textit{hem ’t~be}rouw te \textit{voet valt met ge}beden,
\\\textit{Word} onze schuld ge\textit{nadig uitge}wischt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Zo \textit{wonder} groot, van \textit{zulk een hooge} waarde
\\Als~’t \textit{hemel}rond ge\textit{schat word boven} de~aarde,
\\\textit{Zo} groot is ook zyn \textit{goedertieren}heid:
\\Zo \textit{verre als~’t} oost’ van~’t \textit{westen is ge}legen,
\\Zo \textit{verr’ doet} God, die \textit{ryke bron van} zegen,
\\\textit{Ons} misdryf weg; daar \textit{ons zyn gunst ver}beid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Ge\textit{lyk een} trouw, een \textit{mededogend’} Vader
\\Zyn \textit{kroost be}schermt, het \textit{strekt ten steun en} raader,
\\\textit{Zo} wil ook God de \textit{zynen gade} slaan:
\\Hy \textit{kent den} vorm, ’t~ge\textit{stel der sterve}lingen:
\\Hem \textit{is be}wust wat \textit{zwakheên ons om}ringen,
\\\textit{En} dat we~als stof, als \textit{asch in~’t kort ver}gaan.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hoe \textit{bros, hoe} teêr zyn \textit{’s~menschen levens}dagen!
\\Zy \textit{zyn als~’t} gras, dat \textit{haast ligt neêrge}slagen;
\\\textit{Of} als een bloem, die, \textit{fierlyk, lagchend’,} frisch,
\\Met \textit{gloênde} verw’ en \textit{glanssen is om}togen,
\\Tot\textit{dat een} wind haar \textit{wegrukt uit onze} oogen,
\\\textit{En} zelfs haar stand niet \textit{meer te vinden} is.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Maar \textit{’s~Heeren} gunst, die \textit{wy met roem her}denken,
\\Door \textit{tyd, noch} plaats, noch \textit{toeval ooit te} krenken,
\\\textit{Houd} eeuwig stand, schoon \textit{’t~gantsch heelal ver}öud:
\\Zy \textit{rust op} hen, die \textit{zyn bevel be}trachten,
\\Op \textit{telgen} zelfs van \textit{laater nage}slachten,
\\\textit{Op} elk, die God voor \textit{zyn’ Verbondsgod} houd.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
De \textit{groote} God heeft \textit{in zyn hemel}wooning
\\Zyn’ \textit{troon ge}vest, daar \textit{hy, als Opper}koning,
\\\textit{Al~’t} waereldrond zyn \textit{dierbre wetten} geeft.
\\Looft, \textit{looft zyn} magt, ô \textit{zalige Englen}chooren!
\\ô \textit{Helden}stoet, die \textit{God hebt trouw ge}zworen!
\\\textit{Ver}heerlykt hem, die \textit{nergens weergaê} heeft!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Looft, \textit{looft den} Heer, ô \textit{strydbre Leger}schaaren!
\\Gy \textit{Hemel}boôn, die \textit{op zyn wenk blyft} staaren!
\\\textit{Ver}meld zyn’ roem! ver\textit{heft zyn heerschap}py!
\\Laat \textit{al~’t ge}wrochte al\textit{öm zyn goedheid} pryzen!
\\En \textit{gy, myn} Ziel! hoe \textit{hoog die toon moog’} ryzen,
\\\textit{Ver}flaauw niet, neen; loof \textit{de~Almagt ook, als} zy!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {104} {Psalm 104}

\begin {vers} {1}
Waak op, myn ziel! loof \textit{de~Oppermajes}teit!
\\\textit{Wat} zyt gy groot! wat \textit{spreid uw} heerlykheid,
\\Ge\textit{duchte} God! al \textit{luister}ryke glanssen!
\\Zy baart ontzag door \textit{all’ de hemel}transsen.
\\Het \textit{blinkend} licht om\textit{ringt u als een} kleed:
\\De \textit{Hemel,} dien ge~als \textit{een gordyn ver}breed,
\\En \textit{uitspant voor uw goddelyke} wooning,
\\Be\textit{dekt voor} de~aard’ uw \textit{prachtigste ver}tooning.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gy zoldert in de \textit{watren uwen} troon:
\\\textit{De} wolken zelfs er\textit{kennen} uw geboôn.
\\Op~’t \textit{hoogst’ ver}ëerd dat \textit{zy haar’} Koning draagen,
\\Verstrekken ze~u als \textit{tot een’ zege}wagen.
\\Gy \textit{wandelt} op de \textit{vleuglen van den} wind,
\\Dien \textit{ge,~als~’t heel}äl, aan \textit{uwen dienst ver}bind.
\\De \textit{stormen zyn uw vreeslyke afge}zanten;
\\De \textit{blikse}men uw \textit{dienaars en tra}wanten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Uw wonderkracht heeft \textit{in den morgen}stond
\\\textit{Des} vluggen tyds deeze \textit{aarde} vast gegrond:
\\Wat \textit{in haar’} kreits ooit \textit{wanklen} mooge of wyken,
\\Door u gevest, zal \textit{nooit haar stand be}zwyken.
\\Zy, \textit{die ten} blyk van \textit{uwe magt ver}strekt,
\\Was \textit{eertyds} met den \textit{afgrond over}dekt,
\\Als \textit{met een kleed: de hoogte van de} golven
\\Hield \textit{al~’t ge}bergte in~’t \textit{grondloos diep be}dolven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De Godheid sprak en \textit{donderde in de} lucht:
\\\textit{De} woeste zee, ver\textit{schrikt door~’t} sterk gerucht,
\\Vlood \textit{haastig} heen naar~’t \textit{perk, haar} aangewezen.
\\Het log gevaart’ der \textit{bergen, opge}rezen,
\\Ver\textit{toonde} ’t~eerst’ zyn’ \textit{korts onzichtbren} top,
\\En \textit{hief al}öm de \textit{fiere kruinen} op.
\\’t~On\textit{telbaar tal van vruchtbre dalen} daalde
\\Ter \textit{juiste} plaats die \textit{Gods bevel be}paalde.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
De~ontembre zee houd \textit{stand waar ’t~God ge}bied;
\\\textit{Zy} overschryd de \textit{vaste} stranden niet:
\\Zy \textit{ziet haar} magt door \textit{hooger} magt betoomen,
\\En zal deeze aard’ nooit \textit{weder over}stroomen.
\\Gods \textit{goedheid} zend de \textit{koele bronnen} uit:
\\Zy \textit{wande}len met \textit{ruisschend stroomge}luid
\\De \textit{bergen om, en dwaalen en ver}spreijen
\\Zich \textit{wyd en} zyd door \textit{beemden en va}leijen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Het nuttig vee en \textit{’t~roofziek boschge}diert,
\\\textit{Zelfs} de~ezel, die door \textit{woeste} wouden zwiert,
\\Die, \textit{onge}temd, zich \textit{kreunt aan} juk noch koorden,
\\Vind laafenis aan \textit{haare frissche} boorden.
\\’t~Ge\textit{vogel}te, dat \textit{met een snelle} vlugt
\\De \textit{vlerken} klapt, en \textit{opstygt naar de} lucht
\\Heeft \textit{aan haar’ zoom zyn wooningen ver}koren,
\\En \textit{laat zyn} stem uit \textit{dichte lommer} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
’t~Is God, wiens hand de \textit{bergen water} schenkt;
\\\textit{Den} droogen grond uit \textit{zynen} hemel drenkt;
\\Die \textit{regen} geeft uit \textit{zyne a}zuuren zaalen,
\\En vruchtbaarheid doet \textit{zweeven in de} dalen.
\\Dan \textit{schiet voor~’t} vee de \textit{teedre grasscheut} uit:
\\Tot \textit{’s~menschen} dienst ont\textit{luikt dan~’t geurig} kruid.
\\Dan \textit{spruit het brood, nog in den halm be}sloten,
\\Uit \textit{de~aarde} voort, door \textit{milden dauw be}goten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
God schenkt den wyn, die~’t \textit{hart tot vreugd be}reid;
\\\textit{’t~O}lyfsap, dat een’ \textit{glans op~’t} aanschyn spreid,
\\En \textit{’t~lieflyk} brood, dat \textit{onze} kracht moet voeden:
\\Hy wil ons dus ver\textit{kwikken en be}hoeden.
\\’t~Is \textit{God-al}léén, die \textit{door zyn sterke} hand
\\Den \textit{Liba}non met \textit{cederen be}plant;
\\’t~Ge\textit{boomte voed, en kracht schenkt onder~’t} kweeken
\\Aan~’t \textit{lommrig} woud, aan \textit{schaduwryke} streeken.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Het vogeltje vind \textit{schuilplaats in hun} loof,
\\\textit{En} vormt zyn nestje uit \textit{zyn’ ver}gaêrden roof.
\\De \textit{dennen} zyn, daar \textit{ze~opgaan} als pilaaren,
\\Het steil verblyf der \textit{kleppende ooije}vaaren.
\\De \textit{steenbok} springt en \textit{kloutert van den} top
\\Des \textit{heuvels} tot de \textit{kruin der bergen} op.
\\De \textit{hooge rots houd in verborgen} holen,
\\Het \textit{schuw ko}nyn voor \textit{ons gezicht ver}scholen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
De gouden zon weet \textit{waar zy schuil moet} gaan.
\\\textit{De} wisseling der \textit{wisse}lende maan,
\\Aan \textit{tyd en} uur op~’t \textit{wonder}baarst’ verbonden,
\\Verschynt ons oog op \textit{haar bepaalde} stonden.
\\De \textit{Godheid} roept door \textit{haar geduchte} magt
\\De \textit{duister}nis, en \textit{’t~word op aarde} nacht;
\\Nacht, \textit{die~’t gedierte in~’t eenzaam woud ziet} dwaalen,
\\Om \textit{voedzel} voor het \textit{hongrig nest te} haalen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Het donker bosch weêr\textit{galmt op~’t heesch ge}schreeuw
\\\textit{Van} leeuwenwelp, en \textit{fieren} jongen leeuw,
\\Die, \textit{heet op} roof, in \textit{afge}legen hoeken,
\\Al brullend spys van \textit{God, den geever,} zoeken,
\\Maar \textit{op de} komst van \textit{licht en dage}raad,
\\Op~’t \textit{zien der} zonne in~’t \textit{glansryk feestge}waad,
\\Keert \textit{elk van hen naar zyn verborgen} kuilen,
\\Daar \textit{zy, ver}zaad, zich \textit{voor ons oog ver}schuilen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Dan groet de mensch het \textit{ryzend morgen}licht,
\\\textit{Ge}wekt, gewenkt tot \textit{arbeid,} tot zyn’ pligt.
\\Hy \textit{plant; hy} bouwt; hy \textit{laat niet} af van slaaven,
\\Totdat de dag word \textit{in den nacht be}graaven.
\\Hoe \textit{schoon, hoe} groot, ô \textit{Oppermajes}teit!
\\Is \textit{al uw} werk, ge\textit{vormd met wys be}leid!
\\Uw \textit{wysheid streelt oplettende ge}moedren:
\\Al~’t \textit{aardryk} is ver\textit{vuld door uwe} goedren.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
De~onpeilbre zee bergt \textit{in haar’ ruimen} schoot
\\\textit{Een} talloos tal van \textit{schepslen,} kleen en groot,
\\Die \textit{in haar’} kreits al \textit{weemlend’} speelenvaaren.
\\Het golvend ruim der \textit{rustelooze} baaren
\\Word \textit{steeds door}kruist van \textit{schepen, wyd en} zyd:
\\Daar \textit{zwemt en} duikt het \textit{schubbig heir om} stryd:
\\Daar \textit{zien wy zelfs, om in die vreugd te} deelen,
\\Den \textit{Vorst der} zee, den \textit{Leviathan} speelen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Wat in de lucht, op \textit{de~aard’, in~’t water} leeft,
\\\textit{’t~Wacht} all’ op God, die \textit{elk zyn} spyzen geeft.
\\’t~Wacht \textit{all’ op} God, die \textit{alles} kan behoeden.
\\Als zyne gunst al~’t \textit{schepslenheir wil} voeden,
\\En \textit{liefde}ryk aan \textit{hunnen nooddruft} denkt,
\\Ver\textit{gadren} zy den \textit{voorraad dien hy} schenkt,
\\En \textit{worden, door Gods goedheid mild be}jegend,
\\Elk \textit{op zyn’} tyd, in \textit{overvloed ge}zegend.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Verbergt Gods gunst haar \textit{glansryk aange}zicht,
\\\textit{Dan} fiddren zy, op~’t \textit{missen} van dat licht,
\\Dat \textit{troostryk} licht, waar\textit{door zy} ’t~licht verwerven.
\\Neemt uwe hand hunn’ \textit{adem weg, zy} sterven:
\\Zy \textit{worden} stof, ge\textit{lyk zy zyn ge}weest.
\\Be\textit{zielt gy} hen door~’t \textit{zenden van uw’} geest,
\\Dan \textit{word op nieuw het leven hen be}schoren;
\\Dan \textit{word all’} de~aard’ met \textit{nieuwen glans her}boren.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
De heerlykheid der \textit{hoogste Majes}teit
\\\textit{Zy} hoog geroemd, en \textit{duure in} eeuwigheid!
\\Zy \textit{blinke al}öm, en \textit{kenn’ noch} paal noch perken!
\\Dat zich de Heer ver\textit{blyde in all’ zyn} werken!
\\Het \textit{aardryk} schud, als \textit{God in gramschap} blaakt.
\\Wan\textit{neer zyn} hand de \textit{hooge bergen} raakt,
\\Slaan \textit{zy terstond aan~’t sidderen, aan~’t} rooken,
\\In\textit{wendig} door Gods \textit{almagt aange}stoken.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Ik zal, terwyl ik \textit{’t~levenslicht ge}niet,
\\\textit{Gods} mogendheid ver\textit{heffen} in myn lied:
\\Ik \textit{zal myn’} God met \textit{lofge}zangen eeren,
\\Terwyl ik nog op \textit{aarde moog’ ver}keeren,
\\Myne \textit{aandacht} zal ver\textit{heugd ten reije} gaan;
\\Gods \textit{wondren} weg naauw\textit{keurig gade} slaan.
\\Ik \textit{zal my in den God myns heils ver}blyden,
\\En, \textit{dag op} dag, hem \textit{feestgezangen} wyden.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
De zondaar zal ver\textit{delgd zyn, op Gods} wenk.
\\\textit{De} boosheid zal ver\textit{gaan eer~’t} iemand denk’.
\\Waak \textit{op, myn} Ziel! wil \textit{uwen} Schepper eeren!
\\Geloofd zy God! men \textit{loov’ den Heer der} Heeren!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {105} {Psalm 105}

\begin {vers} {1}
Looft, \textit{looft den} grooten \textit{naam des} Heeren!
\\Bid, \textit{bid hem} aan, en \textit{wilt hem} eeren!
\\Doet \textit{zyne glo}riery\textit{ke} daên
\\Al\textit{öm de Vol}keren \textit{ver}staan!
\\Spreekt, \textit{spreekt met aandacht,} met ontzag,
\\Van \textit{zyne wondren,} dag aan dag.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Juicht, \textit{elk om} stryd, met \textit{blyde} galmen!
\\Zingt, \textit{zingt den} Hoogsten \textit{vreugde}psalmen!
\\Be\textit{roemt u in} zyn’ heil\textit{gen} naam:
\\Dat \textit{alle, die} hem zoe\textit{ken} t’saam
\\Hun \textit{stem veréénen} tot zyne eer,
\\En \textit{zich verblyden} in den Heer!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Vraagt \textit{naar den} Heere en \textit{zyne} sterkte;
\\Naar \textit{hem, die} al uw \textit{heil be}werkte;
\\Ja, \textit{zoekt geduu}rig zyn \textit{ge}zicht:
\\Ge\textit{denkt aan~’t geen} hy heeft \textit{ver}richt;
\\Aan \textit{zyne onschatbre} wonderdaên;
\\En \textit{wilt zyn straffen} gadeslaan.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
ô \textit{Kroost, uit} Abra\textit{ham ge}sproten,
\\’t~Welk \textit{daaglyks} hebt zyn \textit{gunst ge}noten!
\\ô \textit{Jacobs kind}ren, wien \textit{de} Heer
\\Heeft \textit{uitverko}ren! meld \textit{zyne} eer!
\\Hy, \textit{hy is onze} God: all’ de~aard’
\\Is, \textit{op zyn strenge} straf, vervaard.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Gods \textit{goedheid,} door geen’ \textit{tyd te} krenken,
\\Zal \textit{eeuwig} zyn ver\textit{bond ge}denken.
\\Zo \textit{word het woord} zyns monds \textit{vol}bragt
\\Tot \textit{in het laat}ste na\textit{ge}slacht.
\\’t~Ver\textit{bond, gemaakt met} Abraham,
\\Be\textit{vestigt hy van} stam tot stam.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
’t~Geen \textit{hy aan} Isaak \textit{heeft ge}zworen
\\Heeft \textit{hy ook} aan zyn’ \textit{uitver}koren,
\\Aan \textit{Jacob tot} een wet \textit{ge}steld,
\\Van \textit{al~’t beloof}de heil \textit{ver}zeld;
\\En \textit{aan gantsch Isrel} toegezeid
\\Tot \textit{een verbond in} eeuwigheid.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{sprak: ik} zal de \textit{schoonste} landen,
\\’k~Zal \textit{Canan} leevren \textit{in uw} handen,
\\’t~Geen \textit{’t~snoer uws erf}deels wee\textit{zen} zal.
\\Het \textit{Volk was wei}nig in \textit{ge}tal,
\\Toen~’t \textit{zulk een gunstbe}lofte ontfing:
\\’k~Ver\textit{keerde aldaar als} vreemdeling.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ge\textit{leid door~’t} gunstryk \textit{Alver}mogen,
\\Zyn \textit{zy van} Volk tot \textit{Volk ge}togen;
\\Van~’t \textit{een naar~’t an}der ryks\textit{ge}bied.
\\De \textit{Heer, hun hoe}der, duld\textit{de} niet
\\Dat \textit{iemand hen ver}drukken mogt;
\\Waar\textit{öm hy Vorsten} zelfs bezogt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
God \textit{deed zyn’} wil den \textit{Volken} weeten:
\\Tast \textit{myn ge}zalfden, \textit{myn Prop}heeten,
\\Sprak \textit{God, niet aan,} door leed \textit{of} schand’!
\\Hy \textit{riep een’ hon}ger in \textit{het} land:
\\Hy \textit{brak den sterken} staf des broods,
\\’t~Geen \textit{’t~Volk op d’oever} bragt des doods.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Wie \textit{kan Gods} wys be\textit{leid door}gronden?
\\Een \textit{man, van} voor hen \textit{heen ge}zonden,
\\De \textit{vroome Jo}seph, ryk \textit{in} deugd,
\\Tot \textit{slaaf verkogt} in zy\textit{ne} jeugd,
\\In \textit{yzren boeijen} wreed gekneld,
\\Wierd, \textit{tot hun heil, in} eer gesteld.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Toen \textit{hy door~’t} goddlyk \textit{Alver}mogen
\\Be\textit{proefd was,} en, voor \textit{aller} oogen,
\\Zyn \textit{woord in~’t hel}der dag\textit{licht} scheen,
\\Toen \textit{bood de Ko}ning, om \textit{zyn} reên
\\Ver\textit{baasd, hem straks de} vryheid aan:
\\Der \textit{Volken Heer deed} hem ontslaan.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Hy \textit{stelde} hem ’t~be\textit{stier in} handen
\\Zyns \textit{huis, zyns} goeds en \textit{zyner} landen
\\Om \textit{met zyn Vor}sten naar \textit{zyn’} lust
\\Te \textit{handlen: zyns} verstands \textit{be}wust,
\\Deed \textit{gantsch Egyptes} Opperheer
\\Zyne \textit{Oudsten luistren} naar zyn leer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Daar\textit{na toog} Isra\textit{ël, ge}dreven
\\Door \textit{nooddruft,} tot be\textit{houd van~’t} leven,
\\Naar \textit{’t~ryk Egyp}te: Ja\textit{cob} kwam
\\Als \textit{vreemdeling} in~’t land \textit{van} Cham.
\\Daar \textit{groeide en bloeide} zyn geslacht,
\\En \textit{overtrof zyns} vyands magt.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
De \textit{harten} der E\textit{gypte}naaren,
\\Die \textit{eertyds} Isrel \textit{gunstig} waren,
\\Ver\textit{keerden toen:} door bitt\textit{ren} haat
\\Wierd \textit{’s~Heeren Volk} met schand’ \textit{ver}smaad.
\\Men \textit{smeedde laagen} tot hunn’ val:
\\Ver\textit{volging trof hen} overäl.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Maar \textit{God zond} Moses, \textit{reeds te} vooren
\\Met \textit{Aron} tot zyn’ \textit{dienst ver}koren.
\\Zy \textit{beiden voer}den Gods \textit{be}sluit
\\Door \textit{teekenen} en wond\textit{ren} uit,
\\En \textit{toonden Chams ont}aard geslacht
\\Gods \textit{alverbaazende} oppermagt.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
’t~Wierd \textit{alles} door zyn \textit{groot ver}mogen
\\Met \textit{dikke} duister\textit{nis om}togen.
\\Niets \textit{wederstreef}de ’t~hoog \textit{be}vel
\\Des \textit{grooten Gods} van Is\textit{ra}ël
\\Die \textit{beek en bron ver}keerde in bloed;
\\Den \textit{visch deed smooren} in dien vloed.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Toen \textit{heeft God} uit de \textit{water}stroomen
\\Een \textit{heir van} vorschen \textit{op doen} komen,
\\Ver\textit{spreid zelfs tot} in ’s~Ko\textit{nings} hof.
\\Hy \textit{sprak, en straks} verkeer\textit{de} ’t~stof
\\In \textit{luizen: eene on}telbre drom
\\Van \textit{ongedierte} zweefde alöm.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Hy \textit{zond, in} plaats van \textit{vruchtbren} regen,
\\Zyn’ \textit{hagel} neêr, die, \textit{aller}wegen,
\\Met \textit{een verslin}dend vuur \textit{ge}paard,
\\Den \textit{wynstok ne}dersloeg \textit{ter} aard’;
\\Den \textit{vygenboom, met} kruin en tak,
\\En \textit{al het vruchtge}boomte brak.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
De \textit{sprinkhaan} en de \textit{kever} kwamen
\\Ge\textit{lyk een} talloos \textit{leger} t’saamen;
\\Ver\textit{slonden kruid} en vrucht \textit{en} graan:
\\Toen \textit{heeft God, na} die won\textit{der}daên,
\\All’ \textit{de~eerstelingen} hunner kracht,
\\Hunn’ \textit{eerstgeboornen} omgebragt.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
God \textit{deed zyn} Volk met \textit{wisse} treden,
\\Daar \textit{niemand} struikelde \textit{in zyn} schreeden,
\\Met \textit{zilver en} met goud \textit{be}laên,
\\Bly\textit{moedig uit} Egyp\textit{te} gaan.
\\Toen \textit{juichte om hun ver}trek al~’t land,
\\Daar \textit{’t~all’ door schrik was} overmand?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {21}
God \textit{spreidde een} wolk, om \textit{zyne} schaaren
\\By \textit{dag te} hoeden \textit{voor ge}vaaren:
\\Een \textit{vuur verlicht}te hen \textit{by} nacht.
\\Hun \textit{wensch wierd, op} hun beê, \textit{vol}bragt:
\\Een \textit{heir van kwakklen} daalde neêr,
\\Op~’t \textit{hoog bevel van} d’~Opperheer.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Zy \textit{wierden} telkens \textit{bege}nadigd;
\\Met \textit{manna,} hemelsch \textit{brood, ver}zadigd.
\\De \textit{rots gaf wa}ter door \textit{Gods} hand:
\\’t~Stroomde \textit{als een vloed} door~’t dor\textit{re} land:
\\Hy \textit{dacht om~’t geen hy} aan zyn’ knecht,
\\Aan \textit{Abraham had} toegezegd.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Dus \textit{toog ’t~ver}koren \textit{Volk des} Heeren
\\Al \textit{juichende} uit, op \textit{Gods be}geeren:
\\Het \textit{land der Hei}denen \textit{al}om
\\Schonk \textit{hy hen tot} een ei\textit{gen}dom:
\\Der \textit{Volken arbeid} wierd geheel
\\Aan \textit{Israël ten} erflyk deel.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Die \textit{gunst heeft} God zyn \textit{Volk be}wezen,
\\Op\textit{dat het} altoos \textit{hem zou} vreezen;
\\Zyn \textit{wet betrach}ten, en \textit{voort}aan
\\Vol\textit{standig op} zyn we\textit{gen} gaan.
\\Men \textit{roem’ dan de~Opper}majesteit,
\\Om \textit{zo veel gunst, in} eeuwigheid!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {106} {Psalm 106}

\begin {vers} {1}
Loof God! \textit{geef,} geef, \textit{de~Alwysheid} eer!
\\Ge\textit{zegend Volk! loof} d’~Opperheer,
\\Wiens \textit{goedheid} perken \textit{kent noch} paalen!
\\Maar \textit{wie, hoe} hoog ver\textit{licht hy} zy,
\\Wie \textit{kan zyn} wonder\textit{daên ver}haalen?
\\Zyn’ \textit{lof verbreiden} naar waardy?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Welza\textit{lig} elk, \textit{die~’t recht be}tracht!
\\Die \textit{’t~allen tyd’ zyn} wetten acht!
\\ô \textit{God! laat} my, naar~’t \textit{welbe}hagen
\\Dat \textit{ge~in uw} Volk steeds \textit{hebt ge}toond,
\\Ook \textit{roem op} uw be\textit{scherming} draagen,
\\En \textit{met uw’ zegen} zyn bekroond!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Geef dat \textit{myn} oog \textit{het goede aan}schouw’,
\\’t~Welk \textit{gy, uit onbe}zweken trouw,
\\Uwe \textit{uitver}koornen \textit{toe wilt} voegen;
\\Op\textit{dat ik} u myn’ \textit{rotssteen} noem’,
\\En, \textit{deelende} in uws \textit{Volks ge}noegen,
\\My, \textit{met uw erve, op} u beroem’!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Wy heb\textit{ben} God \textit{op~’t hoogst’ mis}daan:
\\Wy \textit{zyn van~’t heilspoor} afgegaan:
\\Ja, \textit{wy, en} onze \textit{vadren} tevens,
\\Ver\textit{zuimende} alle \textit{trouw en} pligt,
\\Ver\textit{gramden} God, den \textit{God des} levens,
\\Die \textit{zo veel wondren} heeft verricht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Onze ou\textit{ders,} in \textit{Egypte}land
\\Be\textit{veiligd door zyn} sterke hand,
\\Ver\textit{gaten} all’ zyn \textit{gunstbe}wyzen:
\\Zy \textit{morden} aan de \textit{roode} zee,
\\In \textit{plaats van} ’s~Heeren \textit{gunst te} pryzen;
\\En \textit{vreesden telkens} zwaarder wee.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Doch om \textit{zyns} naams \textit{wille, om zyn} magt
\\Te \textit{toonen aan dat} dwaas geslacht,
\\Schold \textit{hy de} schelfzee, \textit{dat ze} droogde;
\\Ja \textit{deed hen} langs haar \textit{gronden} gaan:
\\Ter\textit{wyl hy} ’s~vyands \textit{heir be}toogde
\\Dat \textit{de~Almagt hen had} bygestaan.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De wa\textit{tren} keer\textit{den in hun} kolk;
\\Daar \textit{paard en ruiter,} Vorst en Volk,
\\Tot \textit{één toe,} in den \textit{vloed ver}smoorden.
\\Toen \textit{had gantsch} Isrel \textit{juichens} stof:.
\\Toen, \textit{toen ge}loofden \textit{ze~aan Gods} woorden:
\\Toen \textit{zong al~’t Volk des} Hoogsten lof.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Maar ach! \textit{die} groo\textit{te wonder}daên
\\Zyn \textit{hun geheugen} ras ontgaan.
\\In \textit{plaats van} God niets \textit{vreemds te} vergen,
\\Be\textit{stonden} ze,~in de \textit{wilder}nis,
\\Zyn \textit{magt te} toetsen \textit{en te} tergen,
\\Door \textit{lusten naar E}gyptes disch.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Toen heeft \textit{hy} hen \textit{met vleesch ge}voed;
\\Maar \textit{zond hen, by dien} overvloed,
\\Een \textit{walging,} die hen \textit{uit deed} teeren.
\\Zy \textit{dorsten} Mozes \textit{’t~hoog be}wint,
\\En \textit{Aron} ’t~priester\textit{ämpt des} Heeren
\\Be\textit{nyden, door hunn’} trots verblind.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Maar de~aard’ \textit{ont}sloot \textit{haar’ vasten} grond;
\\Ver\textit{delgde Dathans} volk terstond;
\\Be\textit{dekte A}birams \textit{vloekver}wanten.
\\Een \textit{vuurgloed,} onver\textit{wacht ont}staan,
\\Brandde, \textit{onder} hen, van \textit{alle} kanten:
\\Een \textit{vlam stak hunne} tenten aan.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Zy maak\textit{ten} zich, \textit{den Heer ten} spot,
\\By \textit{Horebs kruin, een} kalf ten God,
\\Waar\textit{voor zy} zich met \textit{eerbied} boogen.
\\Een \textit{os, die} gras eet \textit{op het} veld,
\\Een \textit{beeld, ô} gruwel \textit{in Gods} oogen!
\\Wierd \textit{toen met hem ge}lyk gesteld.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Hun hart \textit{ver}gat \textit{hunn’ Opper}heer,
\\Hunn’ \textit{dierbren Heiland,} die welëer
\\Hen \textit{vóórstond} by de~E\textit{gypte}naaren;
\\Die \textit{wondren} deed in~’t \textit{land van} Cham;
\\Zich \textit{vreeslyk} maakte in~’t \textit{ruim der} baaren,
\\En \textit{Pharao het} licht benam.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Toen dreig\textit{de} God \textit{hen met den} dood:
\\Ook \textit{zouden ze,~in dien} hoogen nood,
\\Zyn \textit{felle} wraak niet \textit{zyn ont}weken,
\\Zo \textit{Mozes,} zyn ver\textit{koren} Held,
\\Zich \textit{niet voor} hen, met \textit{ernstig} smeeken,
\\By \textit{God had in de} bres gesteld.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Zy heb\textit{ben} ’t~lang\textit{gewenschte} land
\\Ver\textit{ächt, versmaad, uit} onverstand;
\\Ge\textit{loofden} niet aan \textit{’s~Heeren} woorden;
\\Maar \textit{morden} daaglyks \textit{in hun} tent;
\\De\textit{wyl ze} naar zyn \textit{stem niet} hoorden,
\\Die \textit{hen zo duidlyk} was bekend.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Dies zwoer \textit{de~Al}mag\textit{tige dat} hy
\\Die \textit{snooden, in de} woesteny,
\\Zou \textit{neder}vellen \textit{en ver}derven;
\\Ja \textit{dat hy} hen, met \textit{al hun} zaad,
\\Zou \textit{by de} Heidnen \textit{om doen} zwerven,
\\Van \textit{elk gevloekt, van} elk versmaad.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
Vermengd \textit{met} Mo\textit{abs dochtren}schaar’,
\\Heeft \textit{Isrel zich, voor~’t} vloekältaar,
\\Tot \textit{Baäl-}peors \textit{dienst be}geeven:
\\Zy \textit{aten} ’s~Afgods \textit{offer}hand’:
\\Doch \textit{’t~kostte aan} duizen\textit{den het} leven,
\\De\textit{wyl Gods toorn ge}raakte in brand.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Toen weer\textit{de} Pi\textit{nehas de} straf,
\\Die, \textit{moedig, ’t~recht vol}doening gaf,
\\En \textit{’t~eerloos} bloed langs \textit{de~aard’ deed} stroomen.
\\Die \textit{daad, ten} zoen van~’t \textit{Volk vol}bragt,
\\Deed \textit{hem eene} eeuwige \textit{eer be}komen,
\\Die \textit{stand hield by zyn} nageslacht.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Zy terg\textit{den} ook \textit{de gunst huns} Gods,
\\By~’t \textit{twistnat uit de} harde rots,
\\En \textit{deeden} Mozes \textit{zich ver}gissen;
\\Die, \textit{om zyne} onbe\textit{dachtzaam}heid,
\\Ten \textit{straf het} vruchtbaar \textit{land moest} missen,
\\Den \textit{gantschen Volke} toegezeid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {19}
Zy spaar\textit{den} Vol\textit{ken, tot Gods} hoon,
\\Die \textit{de~Almagt hen be}val te doôn;
\\En, \textit{aan der} Heidnen \textit{stam ver}bonden,
\\Ver\textit{vielen} zy tot \textit{afgods}dienst,
\\En \textit{wrochten,} door ge\textit{lyke} zonden,
\\Zich-\textit{zelv’ een’ strik, op~’t} onvoorzienst’.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Zy ga\textit{ven} zelfs, \textit{door drift ver}blind,
\\Hun \textit{dierbaar kroost, hoe} teêr bemind,
\\Ten \textit{offer} aan der \textit{duivlen} schaaren;
\\Be\textit{verwden,} trouwloos \textit{en ver}woed,
\\De \textit{Chana}änsche \textit{vloekäl}taaren
\\Met \textit{hunner telgen} schuldloos bloed.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Die on\textit{na}tuur\textit{lyke offer}hand’,
\\Die \textit{bloedschuld bragt een} vlek op~’t land:
\\Zy \textit{wierden} onrein \textit{door hunn’} werken.
\\Hun \textit{daaden} waren \textit{hoere}ry:
\\Een \textit{beeld ont}fing hunn’ \textit{liefde}merken,
\\En \textit{de~Almagt ging men} stout voorby.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Dit al\textit{les} spoor\textit{de God tot} wraak:
\\Zyn \textit{Volk, zyn erf, zyn} hoogst’ vermaak
\\Wierd \textit{nu een} gruwel \textit{in zyne} oogen:
\\Hy \textit{gaf hen} in der \textit{Heidnen} magt,
\\Waar\textit{door zy,} zonder \textit{mede}dogen,
\\In \textit{slaafsche keetnen} zyn gebragt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {23}
Hun vy\textit{and} heeft \textit{hen wreed ver}drukt:
\\Zy \textit{laagen pynlyk} en gebukt:
\\En \textit{schoon de~Al}goedheid, \textit{op hun} smeeken,
\\Hunn’ \textit{rampen} dikwils \textit{heeft ge}weerd,
\\Zy \textit{zyn weêr} telkens \textit{afge}weken,
\\En \textit{door hun zonden} uitgeteerd.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Nochtans \textit{wierd} God \textit{met hen be}gaan:
\\Hy \textit{zag hunn’ angst, hun} traanen aan,
\\En \textit{hunner} haate\textit{ren ver}woedheid:
\\Hy \textit{dacht aan} zyn ge\textit{staafd ver}bond;
\\En \textit{had be}rouw, naar \textit{al zyn} goedheid,
\\Mee\textit{dogenheid met} Isrels wond.
\end {vers}

\begin {vers} {25}
Dies hebt \textit{ge,~ô} God! \textit{hunn’ last ver}licht,
\\Zelfs \textit{voor huns vyands} aangezicht.
\\Ver\textit{los ons} ook, als \textit{onze} vadren!
\\Wil \textit{allen,} die nog \textit{zyn ver}spreid,
\\Ge\textit{nadig} weêr by\textit{één ver}gadren!
\\Zo \textit{worde uw naam en} roem verbreid!
\end {vers}

\begin {vers} {26}
Geloofd \textit{zy} de~Al\textit{magt, Isrels} God!
\\Zyn \textit{gunst schenke ons dit} heilgenot!
\\Zo \textit{zullen} wy zyn \textit{goedheid} danken.
\\Dat \textit{all’ wat} leeft hem \textit{eeuwig} eer’!
\\Al~’t \textit{Volk zegge} Amen, \textit{op myn} klanken!
\\Juich, \textit{Aarde! loof den} Opperheer!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {107} {Psalm 107}

\begin {vers} {1}
Laat ons de \textit{goedheid} eeren
\\Der \textit{hoogste} Majesteit;
\\Haar gunst zal \textit{nooit ver}keeren,
\\Maar \textit{duurt in} eeuwigheid.
\\Laat \textit{elk Gods} trouw en kracht
\\Met \textit{hart en mond be}lyden,
\\Die \textit{zich van} ’s~vyands magt
\\Zag \textit{door Gods hand be}vryden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Loof God met \textit{stem en} snaaren!
\\Hy \textit{wilde u,} op uw beê,
\\Van oost en \textit{west ver}gaêren,
\\Van~’t \textit{noord’ en} van de zee.
\\Daar \textit{ge,~in de} wildernis,
\\Op \textit{ongebaande} wegen,
\\Waar \textit{hut noch} schuilplaats is,
\\Ver\textit{dwaald stond en ver}legen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy. vond uw \textit{hart be}zweken:
\\Uw \textit{honger} schreide om brood:
\\Uw dorst zocht \textit{koele} beeken,
\\In~’t \textit{nypen} van dien nood.
\\Doch \textit{toen ge~u,} in~’t gebed,
\\Tot \textit{God, uw’ helper} wendde,
\\Heeft \textit{hy uw} ziel gered
\\Uit \textit{droefheid en e}lende.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy heeft zyn \textit{Volk, ge}nadig,
\\Ge\textit{leid op} rechte paên.
\\Hy wees het \textit{voorts, wel}daadig,
\\Een \textit{stad ter} wooning aan.
\\Dat \textit{ieder} ’t~heil beseff’,
\\En, \textit{voor der menschen} oogen,
\\De \textit{wonde}ren verheff’
\\Van~’t \textit{gunstryk Alver}mogen!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Laat elk Gods \textit{goedheid} pryzen,
\\Die~’t \textit{dorstig} harte drenkt;
\\Den honger \textit{vaste} spyzen
\\En \textit{dierbre} goedren schenkt;
\\Zyn \textit{Volk zyn’} bystand bood,
\\Daar~’t \textit{in de moordspe}lonken,
\\Be\textit{schaduwd} van den dood,
\\Aan \textit{ketens zat ge}klonken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Nadien men \textit{Gods ge}boden,
\\En \textit{’s~Aller}hoogsten raad,
\\Als wreve\textit{len en} snooden,
\\On\textit{waardig} had versmaad,
\\Is \textit{’t~weder}spannig hart
\\Ver\textit{neerd door zwaarig}heden:
\\Men \textit{vond geen} hulp in smart,
\\Van \textit{angst op angst be}streden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Doch roepende \textit{om be}scherming,
\\Tot \textit{hem, die} alles ziet,
\\Verscheen hen \textit{Gods ont}ferming
\\In~’t \textit{bange} zielverdriet...
\\Op \textit{de~oevers} van het graf,
\\Nam \textit{de~Opperheilbe}werker
\\Hen \textit{de~yzren} kluisters af;
\\Hy \textit{voerde ze~uit den} kerker.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Laat hen met \textit{dankbre} klanken
\\Gods \textit{onbe}paalde magt
\\En dierbre \textit{goedheid} danken,
\\Ten \textit{baak voor~’t} nageslacht!
\\Gods \textit{kracht doet} door haar Item
\\De \textit{kerkers open} springen:
\\Geen \textit{grendel} houd voor hem,
\\Die~’t \textit{groot heeläl kan} dwingen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Zy, die in \textit{spoorloos}heden
\\Ver\textit{standloos} zich misgaan,
\\Zien om hun \textit{over}treeden
\\Met \textit{krankheên} zich belaên:
\\Zy \textit{walgen} in den nood
\\Van \textit{spys die kracht kan} geeven;
\\Daar \textit{de~angsten} van den dood
\\Rond\textit{öm hun leger} zweeven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
God ziet met \textit{gunstryke} oogen
\\Hoe \textit{hun be}kommerd hart
\\Om hulp schreit \textit{naar den} hoogen,
\\En \textit{red ze~uit} alle smart.
\\Hy \textit{heelt hen} door zyn woord:
\\Hy \textit{doet hen adem}haalen,
\\En \textit{brengt ge}zondheid voort
\\Uit \textit{doodelyke} kwaalen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Laat hen Gods \textit{gunstbe}wyzen,
\\En \textit{wonder}baare magt,
\\Met lofge\textit{zangen} pryzen
\\By~’t \textit{laatste} nageslacht!
\\Laat \textit{ze~op Gods} hoog altaar
\\Ge\textit{heiligde offers} schenken,
\\En \textit{onder~’t} feestgebaar
\\Al \textit{juichend’ hem ge}denken!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Zy, die ten \textit{handel} vaaren
\\Door \textit{zee, ri}vier of meir,
\\Aanschouwen \textit{op de} baaren
\\De \textit{wondren} van den Heer:
\\Gods \textit{stem wekt} een’ orkaan:
\\Al \textit{de~afgrond slaat aan~’t} rooken:
\\De \textit{vloed bruischt} hooger aan,
\\En \textit{al haar golven} kooken.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
De wind, die, \textit{onder~’t} loeijen,
\\Van \textit{baaren} bergen vormt,
\\Of, midden \textit{onder~’t} groeijen,
\\Hen \textit{in den} afgrond stormt,
\\Be\textit{stookt de} ranke kiel,
\\En \textit{doet al~’t scheepsvolk} beeven:
\\De \textit{moed ont}zinkt hun ziel,
\\Door \textit{doodsche vrees ge}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Al ’t~volk is \textit{in zyn} gangen
\\Een’ \textit{wagglend’} mensch gelyk,
\\Door sterken \textit{wyn be}vangen:
\\Hun \textit{wysheid} neemt de wyk.
\\Doch, \textit{schreijende} in~’t gebed
\\Tot \textit{God om mede}dogen,
\\Ziet \textit{zich hun} ziel gered
\\Door~’t \textit{gunstryk Alver}mogen.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
God doet den \textit{storm be}daaren
\\Door~’t \textit{wenken} van zyn’ wil:
\\Hy temt de \textit{woeste} baaren:
\\De~ont\textit{stelde} zee word stil.
\\Dan \textit{toont zich} ’t~volk verblyd;
\\’t~Be\textit{zeilt nu, op zyn} bede
\\Van~’t \textit{bang ge}vaar bevryd,
\\De \textit{langgewenschte} rede.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Laat hen de~Al\textit{goedheid} eeren,
\\En \textit{zingen} van de magt,
\\Van~’t wonder\textit{werk des} Heeren
\\Voor~’t \textit{laatste} nageslacht!
\\Laat \textit{hen dees} ryke stof,
\\Daar \textit{ze~in Gods naam ver}gaêren,
\\Tot \textit{’s~Aller}hoogsten lof
\\By \textit{Vorst en Volk ver}klaaren!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Van liefe\textit{lyke} stroomen
\\Vormt \textit{God een} dorstig land:
\\Hy kan den \textit{vloed be}toomen,
\\En \textit{stremt zyn’} loop door~’t zand.
\\De \textit{schoonste} landstreek word
\\Mis\textit{vormd in Zoute} gronden
\\Als~’t \textit{Volk Gods} eer verkort,
\\Hem \textit{tergt door snoode} zonden.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
God stelt de \textit{barre} streeken
\\Tot \textit{eenen} waterpoel,
\\En doet de \textit{gronden} weeken
\\Door~’t \textit{kabblend} stroomgewoel;
\\Daar \textit{de~Almagt} hen verzaad,
\\Die \textit{op haar gunst be}trouwen,
\\Daar \textit{ze~in ge}wenschten staat
\\Be\textit{sloten steden} bouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Zy planten \textit{en zy} zaaijen
\\Den \textit{wynstok} en het graan:
\\Zy snyden \textit{en zy} maaijen,
\\En \textit{leggen} schuuren aan.
\\Han \textit{vee ver}mindert niet:
\\Zy \textit{groeijen, ryk in} zegen:
\\De \textit{hoogste} Magt gebied
\\Dat \textit{hen geen ramp be}jegen’.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Wanneer de \textit{toorn des} Heeren
\\Aan \textit{boozen} straf bereid,
\\Zien wy hun \textit{heil ver}keeren
\\In \textit{rouw en} treurigheid.
\\De \textit{Vorsten} zyn verächt,
\\Als \textit{zy Gods bystand} missen:
\\Hy \textit{bant hen} door zyn magt
\\Naar \textit{barre wilder}nissen.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Maar de~opper\textit{ste Ge}nade
\\Red \textit{de~armoede} uit den nood,
\\En slaat ze~als \textit{herder} gade,
\\Daar~’t \textit{huisge}zin vergroot.
\\De \textit{vroome} juicht, verheugd,
\\En \textit{doet zyn’ lofgalm} stygen
\\Op~’t \textit{zien van} hunne vreugd:
\\Maar \textit{de~onrechtwerkers} zwygen.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Wie lust heeft \textit{op te} merken,
\\Die \textit{lett’ met} overleg
\\Op Gods ver\textit{heven} werken,
\\En \textit{roem’ zyn’} wondren weg!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {108} {Psalm 108}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{hart, ô He}melma\textit{jes}teit!
\\Is \textit{tot uw’ dienst en} lof bereid.
\\’k~Zal \textit{zingen voor den} Opperheer:
\\’k~Zal \textit{psalmen zin}gen tot \textit{zyne} eer.
\\Gy, \textit{zachte} Harp en \textit{schelle} Luit!
\\Waakt \textit{op! dat} niets uw \textit{klanken} stuit,
\\Wan\textit{neer ik} de~Almagt \textit{zal ge}naaken,
\\En \textit{in den} dage\textit{raad ont}waaken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ik \textit{zal, ô Heer!} uw won\textit{der}daên,
\\Uw \textit{róem de Volken} doen verstaan:
\\Want \textit{uwe goeder}tierenheid
\\Is \textit{door de heem}len uit\textit{ge}breid:
\\Uw \textit{waarheid} heeft geen \textit{peil noch} perk,
\\Maar \textit{streeft tot} aan het \textit{hoogste} zwerk.
\\Ver\textit{hef u} boven \textit{’s~hemels} kringen,
\\En \textit{leer al} de~aard’ uw \textit{grootheid} zingen!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zo \textit{worde uw dier}baar Volk \textit{in~’t} end’
\\Be\textit{vryd van rampspoed} en elend’!
\\ô \textit{God! verlos ons} door uw hand!
\\Ver\textit{hoor ons! zend} ons on\textit{der}stand!
\\Gy \textit{hebt, tot} onze \textit{vreugd, voor}speld,
\\En \textit{in uw} heilig\textit{dom ge}meld
\\Dat \textit{Sichem} my zyn’ \textit{Vorst zou} hoeten,
\\En \textit{ik het} dal van \textit{Succoth} meeten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Gantsch \textit{Gilead} behoort \textit{aan} my:
\\’k~Voer \textit{op Manasse} heerschappy:
\\Ik \textit{zie hem knielen} voor myn kroon;
\\Daar~’t \textit{moedig E}phraïm \textit{myn’} troon
\\Door \textit{zyn ge}duchte \textit{magt ver}sterkt,
\\En \textit{Judaas} wysheid \textit{mede}werkt
\\Om \textit{mynen} zetel \textit{vast te} zetten
\\Door \textit{welge}schikte en \textit{schrandre} wetten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gantsch \textit{Moab buigt} zich dienst\textit{baar} neêr;
\\Er\textit{kent my voor zyn’} Opperheer;
\\Daar~’t, \textit{van zyn’ hoogen} troon gestort,
\\Ver\textit{ächtlyk my} ten wasch\textit{pot} word.
\\Ik \textit{werp myn’} schoen op \textit{Edoms} grond,
\\Op \textit{Edom,} ’t~welk myn \textit{magt weêr}stond.
\\Juich \textit{over} my, ô \textit{Pale}styne!
\\Nu \textit{ik in} zege\textit{praal ver}schyne.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wie \textit{heeft my zo} veel heils \textit{be}reid?
\\Wie \textit{is~’t, die my in} Edom leid?
\\Wie \textit{voert my in een} vaste stad?
\\ô \textit{God, die ons} verstoo\textit{ten} had!
\\Gy, \textit{die met} onze \textit{leger}schaar’
\\Ten \textit{stryd niet} uittoogt \textit{in~’t ge}vaar!
\\ô \textit{God, wiens} gramschap \textit{ons deed} vreezen!
\\Wiens \textit{gunst ons} troost! zult \textit{gy ’t~niet} weezen?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
ô \textit{God, die ’s~lands} benaauwd\textit{heid} ziet!
\\Red \textit{dan uw Volk uit} zyn verdriet!
\\Want \textit{’s~menschen heil is} ydelheid:
\\Maar \textit{als uwe al}magt ons \textit{ge}leid,
\\Dan \textit{zwicht des} vyands \textit{leger}magt
\\Op~’t \textit{zien van} een ge\textit{duchter} kracht.
\\God, \textit{de~oorsprong} aller \textit{zalig}heden,
\\Zal \textit{all’, wat} ons weêr\textit{staat, ver}treeden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {109} {Psalm 109}

\begin {vers} {1}
ô Opper\textit{heer, wiens alver}mogen,
\\Wiens \textit{lof ik eeuwig zal ver}hoogen!
\\Zult gy, stil\textit{zwygende, ge}doogen
\\Dat ik door \textit{boosheid, haat} en \textit{lo}gen,
\\Te \textit{saam veréénigd} tegen my,
\\Zo \textit{valsch belaagd, beschuldigd} zy?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Myn haaters, \textit{vol arglistig}heden,
\\Be\textit{springen my met harde} reden:
\\’k~Word, onver\textit{diend, van hen be}streden;
\\Myn liefde \textit{heeft hen niet} ver\textit{be}den.
\\Maar \textit{ik, hoe wreed van} hen benard,
\\Heb \textit{altoos in~’t gebed vol}hard.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’k~Heb niets dan \textit{kwaad voor goed ge}noten.
\\Myn \textit{vyand heeft myn’ val be}sloten:
\\Myn liefde \textit{zelfs heeft hem ver}droten,
\\En doet in \textit{hem den haat} ver\textit{groo}ten.
\\Dat \textit{een godlooze} hem regeer’,
\\De \textit{Satan hem verzelle, ô} Heer!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy mooge \textit{schuldig zyn be}vonden
\\Door~’t \textit{recht, welëer door hem ge}schonden!
\\Zyn beê ver\textit{meerdre zelfs zyn} zonden!
\\Verkort, ô \textit{God! zyn le}vens\textit{ston}den!
\\Zyn \textit{eerämpt zy ver}beurd verklaard,
\\En \textit{door een’ ander straks aan}vaard!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Men hoor zyn \textit{wyf als weduw} klaagen!
\\Zyn \textit{kroost moog’ deelen in zyn} plaagen;
\\Den rouw, als \textit{droeve weezen,} draagen!
\\Het zwerve om, \textit{beedlend’, brood} te \textit{vraa}gen,
\\En’ \textit{voere alöm de} nooddruft mee
\\Uit \textit{hun verwoeste leger}steê!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Zyn schuldheer \textit{vordere, onbe}wogen,
\\All’ \textit{wat hy had in zyn ver}mogen!
\\De vreemde, \textit{vreemd van mede}dogen,
\\Roov’ zynen \textit{arbeid voor} elks \textit{oo}gen!
\\Dat \textit{niemand hem wel}dadig zy,
\\Zyn \textit{weezen van hun leed be}vry’!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Men zie ’t~ge\textit{slacht, uit hem ge}sproten,
\\Nooit \textit{bloeijen in gewenschte} looten
\\Maar all’ zyn \textit{naam- en vloekge}nooten
\\Haast uitge\textit{roeid, verdelgd,} ver\textit{stoo}ten!
\\De \textit{Heer gedenke} dag aan dag
\\Aan \textit{zyner vadren snood ge}drag!
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Zo zy het \textit{kwaad, welëer be}dreven
\\Door \textit{zyne moeder, nooit ver}geeven!
\\Zo moog’ de \textit{boosheid van hun} leven
\\Geduurig \textit{voor Gods aan}schyn \textit{zwee}ven!
\\Zo \textit{zy door God, die~’t} kwaad verfoeit,
\\Hun \textit{nagedachtnis uitge}roeid!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Men zag hem \textit{in zyn levens}dagen
\\De~e\textit{lendigen nooit onder}schraagen,
\\Noch hen, die \textit{om hun nooddruft} klaagen,
\\Weldaadig, \textit{redden van} hun \textit{plaa}gen.
\\Die \textit{droeve schaar wierd} in hunn’ nood
\\Van \textit{hem belaagd, vervolgd, ge}dood.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Wyl hy den \textit{vloek steeds was ge}negen,
\\Zo \textit{volg de vloek hem aller}wegen!
\\Wyl hy geen’ \textit{lust had tot den} zegen,
\\Zo zy die \textit{nooit door hem} ver\textit{kre}gen!
\\Hy \textit{zy met vloek en} ramp en leed
\\Be\textit{dekt, omgord, als met een} kleed!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
De vloek mooge, \textit{in zyn heilloos} leven,
\\Als \textit{water door zyn nieren} streeven,
\\En, in zyn \textit{beendren voortge}dreven
\\Als olie, \textit{nimmer hem} be\textit{gee}ven!
\\Dat \textit{die hem tot een’} gordel strekk’;
\\Een \textit{kleed, waarmeê hy zich be}dekk’!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Zo moog’ de \textit{Hoogste hen be}loonen,
\\Die \textit{my hunn’ haat, hunn’ afkeer} toonen;
\\Hen, die myn \textit{ziel door laster} hoonen,
\\En nooit my \textit{in myn’ rouw} ver\textit{schoo}nen!
\\Maar \textit{gy ô Heer! ô} Opperheer!
\\Toon \textit{me,~om uw’ naam, uw’ bystand} weêr!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Uw goedheid, \textit{menigmaal ge}bleken,
\\Laat \textit{my, ô Heer! geen hulp ont}breeken!
\\’k~Ben arm, e\textit{lendig, schier be}zweken;
\\Ik ben door\textit{wond: verhoor} myn \textit{smee}ken!
\\Ik \textit{ga, door klaagen} en geween,
\\Ge\textit{lyk een avondschaduw} heen.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
’k~Word als een \textit{sprinkhaan omge}dreven.
\\Myn \textit{kniën wankelen en} beeven.
\\Myn krachten \textit{hebben my be}geeven:
\\Het vasten \textit{doet my graf}waarts \textit{stree}ven.
\\Door \textit{al het onheil} dat my deert
\\Is \textit{al het vet myns vleeschs ver}teerd.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Nog moet ik \textit{smaad op smaad ver}draagen
\\Van \textit{hen, die my zo wreed be}laagen:
\\Het zien myns \textit{leeds kan hen be}haagen:
\\Zy schudden \textit{’t~hoofd by all’} myn \textit{plaa}gen.
\\Ver\textit{los me,~ô Opper}majesteit!
\\Door \textit{uwe goedertieren}heid!
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Dan zal uw \textit{hand, uw alver}mogen
\\Zich \textit{klaar ontdekken voor hunn’} oogen:
\\Dan blyk’ hen \textit{dat gy uit den} hoogen
\\My hulp zend, \textit{met myn’ ramp} be\textit{wo}gen.
\\Laat \textit{hen vry vloeken:} maar, ô Heer!
\\Zend \textit{gy uw’ dierbren zegen} neêr!
\end {vers}

\begin {vers} {17}
De boosheid \textit{tracht’ my te~over}heeren:
\\Gy \textit{zult met schande haar doen} keeren;
\\Uw’ knecht, ver\textit{heugd, doen triom}feeren;
\\Zyn tegen\textit{standers trots} ver\textit{neê}ren.
\\Zo \textit{strekken schande en} hoon en smaad
\\Hen \textit{steeds tot deksel, tot ge}waad!
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Ik zal den \textit{Heer myn’ lofzang} wyden;
\\Voor \textit{aller oog zyn’ naam be}lyden;
\\Hem pryzen, \textit{die in alle} tyden,
\\Hen, die met \textit{schraale nood}druft \textit{stry}den,
\\Voor \textit{hun vervolgers} overmoed,
\\Die \textit{hen durft doemen, trouw be}hoed.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {110} {Psalm 110}

\begin {vers} {1}
Der \textit{Heeren} Heer heeft \textit{tot myn’ Heer ge}sproken:
\\Zit \textit{op myn’} troon ter \textit{rechtehand naast} my,
\\Tot\textit{dat ik} me~aan uw \textit{haaters heb ge}wro\textit{ken,}
\\\textit{Totdat hun} nek u \textit{tot een} voetbank zy.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Uit \textit{Sion} blinke uw \textit{scepter elk in} de~oogen!
\\Van \textit{daar ver}toon’ zich \textit{wyd en zyd uw} kracht!
\\Heersch, \textit{heersch al}öm, door \textit{uw geducht ver}mo\textit{gen,}
\\\textit{Op ’s~vyands} trots en \textit{zyn ver}waten magt!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Uw \textit{Volk zal} by uw \textit{zege u eer be}wyzen;
\\Met \textit{heilig}heid ge\textit{sierd u hulde} biên:
\\Als~’t \textit{morgen}licht der \textit{heilëeuw op zal} ry\textit{zen,}
\\\textit{Zult ge~als den} dauw uw \textit{zaad ge}boren zien.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
U \textit{heeft de} Heer eene \textit{eindlooze eer ge}zworen,
\\En \textit{’t~zal hem} niet be\textit{rouwen; gy, gy} zyt
\\Ten \textit{Priester,} tot in \textit{eeuwigheid ver}ko\textit{ren,}
\\\textit{Naar de~orde} van Mel\textit{chize}dek gewyd.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gods \textit{hulp ver}zelt uw \textit{glorieryke} daaden.
\\De \textit{Heer is} zelf aan \textit{uwe rechte}hand,
\\Om \textit{met zyn’} toorn uw \textit{haaters te~over}laa\textit{den,}
\\\textit{Terwyl zyn} wraak hun \textit{Vorsten} streng verbant.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gy \textit{ziet eer}lang door \textit{hem u recht ver}schaffen,
\\En \textit{’t~bloedig} veld met \textit{lyken over}dekt:
\\Het \textit{Heiden}dom zal \textit{hy rechtvaardig} straf\textit{fen,}
\\\textit{En hem, die~’t} hoofd dier \textit{trotsche} Volken strekt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Zyn \textit{’wraak zal} hen, hoe \textit{snel zy vlugten,} treffen:
\\Hy \textit{zal zyn’} dorst met \textit{stroomend nat ver}slaan
\\En \textit{daarom~’t} hoofd in \textit{zegepraal ver}hef\textit{fen,}
\\\textit{Daar niets zyn} magt kan \textit{op den} weg weêrstaan.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {111} {Psalm 111}

\begin {vers} {1}
Lof zy nu al\textit{ler Hee}ren Heer!
\\Men \textit{geeve de~Almagt eeuwige} eer!
\\’k~Zal, \textit{daar de~Oprechten t’saam ver}gadren,
\\Den \textit{God der} goe\textit{dertie}renheên,
\\Met \textit{mond en lippen} niet alleen,
\\Maar \textit{met geheel myn harte} nadren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gods werken zyn \textit{verbaa}zend groot
\\En \textit{dierbaar voor zyn’ gunstge}noot,
\\Dien \textit{zy tot lust en blydschap} strekken:
\\Zyn \textit{daên zyn} lou\textit{ter ma}jesteit:
\\’t~Be\textit{haagt hem zyn ge}rechtigheid
\\Tot \textit{in~’t onëindige uit te} strekken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy heeft zyn wond\textit{ren, en} zyn’ raad
\\Ver\textit{ëeuwigd onder Isrels} zaad.
\\Hy, \textit{die ons steeds zyn gunst wil} schenken,
\\Spyst \textit{ieder,} die \textit{hem vreest} en acht:
\\Hy \textit{zal, tot heil van~’t} vroom geslacht,
\\Al\textit{toos aan zyn verbond ge}denken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
God toont zyn Volk \textit{zyn sterkte} en kracht:
\\Niets \textit{is ’er, ’t~welk zyn wonder}magt
\\Niet \textit{werken doet tot nut en} voordeel.
\\Hy \textit{schonk aan} ons \textit{der Heid}nen land.
\\De \textit{groote werken} van Gods hand
\\Zyn \textit{altoos waarheid, recht en} oordeel.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Zyn wet staat op \textit{de waar}heid pal;;
\\Ver\textit{wrikt door tyd noch onge}val.
\\Hy \textit{red zyn Volk; houd zyn ver}bonden
\\On\textit{kreukbaar} tot \textit{in eeu}wigheid:
\\Hoe \textit{vreeslyk is zyn} majesteit!
\\Zyn \textit{heiligheid blyft onge}schonden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De ziel, die waa\textit{re wys}heid eert,
\\Zal, \textit{door haar onderwys ge}leerd,
\\In \textit{’s~Heeren vrees haar’ grondslag} vinden.
\\Wie \textit{zich naar} haar \textit{beve}len richt,
\\Be\textit{toont zich in~’t ver}stand verlicht.
\\’t~Moet \textit{all’ zich tot Gods lof ver}binden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {112} {Psalm 112}

\begin {vers} {1}
Ge\textit{loofd zy} ’t~eeuwig \textit{Opper}wezen!
\\Wel\textit{zalig hy, die God blyft} vreezen,
\\En \textit{lust heeft in des Heeren} wegen.
\\De~op\textit{rechte ontfangt den ryksten} zegen.
\\Zyn \textit{stamhuis zal op aarde} bloeijen;
\\In eere, in \textit{magt en aanzien} groeijen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{zal zyn} huis met \textit{heil be}jegend;
\\Met \textit{have en rykdom zien ge}zegend:
\\Zyn \textit{deugd zal nooit van~’t heilspoor} dwaalen:
\\Het \textit{Goddlyk licht zal hem be}straalen:
\\Hy \textit{toont zich tegen elk ge}nadig,
\\Rechtvaardig, \textit{gunstryk en wel}daadig.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wel \textit{hem, die} uitleent \textit{met ont}ferming;
\\Die \textit{droeven neemt in zyn be}scherming;
\\Die~’t \textit{recht doet in zyn zaaken} blyken:
\\Hy \textit{zal nooit wanklen, nooit be}zwyken:
\\Zyn \textit{naam, zyn lof blyft in ge}dachten
\\Tot by de \textit{laatste nage}slachten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Geen \textit{kwaad ge}rucht zal \textit{hem doen} vreezen:
\\In \textit{God zal zyn vertrouwen} weezen:
\\Zyn \textit{hart word nooit door angst be}nepen:
\\Hy \textit{heeft zyns Schutsheers band ge}grepen,
\\Die \textit{all’ zyn haaters neêr zal} vellen,
\\En hem in \textit{ruimte en vryheid} stellen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Hy \textit{toont al}öm zich \textit{’edel}moedig:
\\Hy \textit{strooit zyn schatten over}vloedig
\\Voor \textit{de~armoede uit, in haare e}lende:
\\Zyn \textit{trouw, zyn goedheid heeft geen} ende.
\\God \textit{zal hem voor zyn weldaên} loonen,
\\En hem met \textit{eere en magt be}kroonen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dit \textit{zal der} boozen \textit{toorn doen} branden:
\\Zy \textit{zullen knerssen met hun} tanden:
\\De \textit{nyd zal al hun merg ver}teeren:
\\Zy \textit{zullen al hun hartsbe}geeren,
\\Hoe \textit{billyk ’t~ook by hen moog’} schynen,
\\Haast zien in \textit{ydlen rook ver}dwynen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {113} {Psalm 113}

\begin {vers} {1}
Gy, Knechten \textit{van den Opper}heer!
\\Looft, looft zyn’ \textit{naam! verbreid zyne} eer!
\\De \textit{naam des} Heeren \textit{zy ge}prezen!
\\Zyn \textit{roem zy door~’t heel}al verbreid
\\Van \textit{nu tot in all’} eeuwigheid!
\\Men \textit{loov’ het} goddlyk \textit{Opper}wezen!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Van daar de \textit{zon ons ’t~eerst’ be}straalt,
\\Tot daar zy \textit{’s~avonds neder}daalt,
\\Zy \textit{’s~Hoogsten} naame \textit{lof ge}geeven!
\\De \textit{Heer is boven} ’t~Heidendom:
\\Zyn \textit{heerlykheid, be}kend alom,
\\Is \textit{boven} ’t~starge\textit{welf ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wie is ge\textit{lyk aan onzen} God,
\\Die, in het \textit{eeuwig heilge}not,
\\Zyn’ \textit{troon ge}vest heeft \textit{in den} hemel;
\\Die, \textit{daar hy ’t~waereld}rond gebied,
\\Van \textit{zynen zetel} nederziet,
\\En \textit{de~oogen} slaat op~’t \textit{aardsch’ ge}wemel?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wie is aan \textit{onzen God ge}lyk,
\\Die de~armen \textit{opricht uit het} slyk?
\\Nood\textit{drufti}gen, van \textit{elk ver}stooten,
\\Goed\textit{gunstig opheft} uit het stof,
\\En \textit{hen, verrykt met} eere en lof,
\\Naast \textit{Prinssen} plaatst en \textit{Waereld}grooten?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wie roemt niet \textit{’s~Heeren wondre} trouw,
\\Die mildlyk \textit{eene onvruchtbre} vrouw,
\\Op \textit{haare} bede, een \textit{blyde} moeder
\\Van \textit{lieve en frissche} telgen maakt,
\\En \textit{dus voor aller} welzyn waakt?
\\Men \textit{loov’ den} grooten \textit{Albe}hoeder!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {114} {Psalm 114}

\begin {vers} {1}
Toen \textit{Isra}ël Egyp\textit{tes slaafsch} gebied,
\\En \textit{Jacobs} huis het trot\textit{sche Volk} verliet,
\\Daar~’t \textit{vreemde taal moest} hooren,
\\Wierd \textit{Juda} God’ ten \textit{heiligdom ge}wyd,
\\En \textit{Isrel,} nu van \textit{harden dienst be}vryd;
\\Door \textit{hem ten Volk ver}koren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dit \textit{zag de} zee: zy vlood \textit{op dat} gezicht.
\\’s~Jor\textit{daan strooms} loop wierd naar \textit{zyn kil} gericht:
\\Ver\textit{baazing trof zyn} zoomen.
\\’t~Ge\textit{bergt sprong} op, als \textit{rammen in het} groen;
\\Der \textit{heuvlen} rei als \textit{jonge lammren} doen,
\\In~’t \textit{kruidryk veld ge}komen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wat \textit{dreef, ô} Zee! wat dreef \textit{u op} de vlugt?
\\Wat, \textit{ô Jor}daan! wat maakte \textit{u zo} beducht,
\\Dat \textit{ge~achterwaarts u} keerde?
\\Wat \textit{was~’t, ge}bergte en \textit{heuvlen, ryk ge}kleed!
\\Dat \textit{u, ver}schrikt, als \textit{rammen hupplen} deed?
\\Den \textit{sprong der lammren} leerde?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Beef, \textit{Aarde!} beef, voor~’t aan\textit{schyn van} uw’ Heer;
\\Voor~’t \textit{aange}zicht van Ja\textit{cobs God!} Verëer
\\Hem \textit{met geheiligd} schroomen;
\\Hem, \textit{wiens be}vel den \textit{rotssteen in een} bron,
\\Den \textit{keisteen} in een \textit{wel verändren} kon
\\Van \textit{levendige} stroomen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {115} {Psalm 115}

\begin {vers} {1}
Niet \textit{ons, niet} ons, uw’ \textit{naam, ô Heer! al}leep
\\\textit{Zy,} om uw \textit{trouw, om uw wel}daadigheên,
\\All’ \textit{eer en roem ge}geeven!
\\Waar\textit{om, ô} Heer! zou \textit{’t~Heidendom, met} spot,
\\Ons \textit{vraagen:} zegt, waar \textit{is, waar is uw} God,
\\By \textit{u zo hoog ver}heven?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gy, \textit{’t~eenig} doel van \textit{onzen dankbren} lof,
\\\textit{Gy,} onze \textit{God, woont in het} hemelbof,
\\En \textit{werkt naar uw be}hagen.
\\Hunn’ \textit{Afgoôn} zyn van \textit{zilver of van} goud;
\\Zyn \textit{menschen}werk, waar\textit{äan, zo snood als} stout,
\\Uwe \textit{eer word opge}draagen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Nooit \textit{geeft hun} mond het \textit{allerminst ge}luid:
\\\textit{Al~’t} straalend \textit{licht word op hun} oog gestuit:
\\Zy \textit{kunnen niets ont}dekken:
\\Geen \textit{klank, hoe} schel, dringt \textit{immer hen in~’t} oor:
\\Men \textit{zett’ hen} vry de \textit{sterkste geuren} vóór,
\\’t~Kan \textit{hen geen’ reuk ver}wekken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’t~Ge\textit{voel heeft} nooit hun \textit{handen aange}daan:
\\\textit{Niets} hunnen \textit{voet ooit van zyn} plaats doen gaan;
\\Hun \textit{keel ooit klank doen} geeven.
\\Hun \textit{maaker} deele in \textit{hun verächtlyk} lot!
\\Hy, \textit{die hen} eert, miss’ \textit{nevens hen ’t~ge}not,
\\Den \textit{zegen van het} leven!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Maar, \textit{Isrel!} gy, ver\textit{trouw gy op den} Heer:
\\\textit{Hy} is uw \textit{hulp, die~’t kwaade} gaat te keer,
\\Uw \textit{schild, dat nooit zal} wyken.
\\Ver\textit{trouw op} God, gy, \textit{Arons nage}slacht!
\\Hy \textit{is uw} schild, uw \textit{hulp, die u zyn} magt
\\Zo \textit{menigwerf deed} blyken.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ver\textit{trouwt op} God, gy \textit{allen die hem} vreest!
\\\textit{Hy} is al\textit{toos uw schild, uw} hulp geweest:
\\Hy \textit{houd ons in ge}dachten.
\\Nog \textit{toont de} Heer tot \textit{zeegnen zich be}reid:
\\Zyn \textit{zegen} zal op \textit{Isrel zyn ver}spreid,
\\Op \textit{Arons nage}slachten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Elk, \textit{die hem} vreest, hoe \textit{klein hy zy of} groot,
\\\textit{Word} van dat \textit{heil, die weldaên} deelgenoot:
\\Hy \textit{zal ze grooter} maaken,
\\En \textit{ze~u, zo} wel als~’t \textit{kroost van u be}mind,
\\Dat, \textit{nevens} u, zich \textit{aan Gods wet ver}bind
\\In \textit{dubble maat doen} smaaken.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De~al\textit{goede} God, die, \textit{door zyne opper}magt,
\\\textit{Den} hemel \textit{schiep, deeze aard’ heeft} voortgebragt,
\\Be\textit{schenkt u met zyn’} zegen.
\\De \textit{hemel} is zyn \textit{eigendom, zyn} troon:
\\Maar~’t \textit{menschdom} heeft de \textit{vruchtbaare aard’ ter} woon,
\\Ten \textit{vry gebruik ver}kregen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
In~’t \textit{stille} graf zingt \textit{niemand ’s~Heeren} lof:
\\\textit{Het} zielloos \textit{lyf, gedompeld} in het stof,
\\Kan \textit{u nooit glorie} geeven:
\\Maar, \textit{Heer! door} ons word, \textit{tot in eeuwig}heid,
\\Uwe \textit{eer, uw’} roem, uw \textit{heerlykheid ver}breid.
\\Looft \textit{God, de bron van~’t} leven!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {116} {Psalm 116}

\begin {vers} {1}
’k~Be\textit{min myn’} God, die \textit{op myn smeeken} let:
\\Hy \textit{hoort myn} stem, en \textit{leent my gunstige} ooren.
\\Ik \textit{zal al}toos myn \textit{zuchten hem doen} hooren,
\\Hem, \textit{die my} heeft uit \textit{nood en dood ge}red.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{dood, het} graf, hield \textit{angstig my be}kneld:
\\’k~Wierp, \textit{bang te} moê, voor \textit{mynen God my} neder:
\\Spaar, \textit{spaar me,~ô} Heer! dus \textit{smeekte ik: red my} weder!
\\En \textit{zyn ge}naê heeft \textit{gunstig my her}steld.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ge\textit{nadig} is de \textit{Heer der heerlyk}heid.
\\Het \textit{vroom ge}moed keurt \textit{hy zyn liefde} waardig.
\\Hy, \textit{niet min} goed dan \textit{heilig en recht}vaardig,
\\Ont\textit{fermt zich,} daar de~e\textit{lende tot hem} schreit.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’t~Een\textit{voudig} hart zal \textit{nimmer hulp ont}staan.
\\Ik \textit{was ver}zwakt; hy \textit{hielp my op myn} bede.
\\Keer \textit{weêr, myn} ziel! keer \textit{weder! rust in} vrede!
\\Ver\textit{trouw op} God! hy \textit{heeft u welge}daan.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
In \textit{’s~doods ge}vaar hebt \textit{gy my opge}richt:
\\Gy \textit{droogde, ô} God! myne \textit{oogen, nat van} traanen:
\\’t~Be\textit{haagde u} my een’ \textit{effen weg te} baanen.
\\Myn \textit{wandel,} Heer! zy \textit{voor uw aange}zicht!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
’k~Ge\textit{loofde in} hem, die \textit{zyne trouw nooit} schend:
\\Dies \textit{sprak ik} vry. Ik \textit{was in druk ge}zeten;
\\’k~Dorst \textit{elk in} drift een \textit{leugenspreeker} heeten;
\\Maar \textit{’k~steunde op} God, zelfs \textit{in myn bangste e}lend’.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Op \textit{welk een} wyz’ er\textit{kent myn dankbaar}heid
\\Zyn \textit{goedheên} best, die \textit{my in~’t leven} spaarden?
\\Ik \textit{wil, ver}heugd, den \textit{offerkelk aan}vaarden,
\\By~’t \textit{dankäl}taar tot \textit{’s~Hoogsten eer be}reid.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ik \textit{zal, om}ringd van \textit{Gods getrouw ge}slacht,
\\Thans \textit{myn ge}lofte aan \textit{d’Opperheer be}taalen.
\\Hy \textit{laat het} oog steeds \textit{op de zynen} daalen;
\\Hy \textit{is het,} die hunn’ \textit{dood zelfs kostlyk} acht.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ik \textit{ben uw} knecht, uw \textit{dienstmaagds zoon, ô} Heer!
\\Ja, \textit{’k~ben uw} knecht; ’k~wil \textit{my aan u ver}panden:
\\Gy \textit{hebt myn} ziel ont\textit{slagen van haar} banden:
\\Zy \textit{roemt uw} gunst: uw’ \textit{naam zy eeuwige} eer!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ik \textit{zal aan} u myn \textit{dankbaare offers} biên:
\\Ik \textit{zal aan} elk uw \textit{dierbre gunst ver}haalen.
\\’k~Zal \textit{myn ge}lofte aan \textit{d’Opperheer be}taalen,
\\Daar \textit{al zyn} Volk het \textit{juichende aan zal} zien.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
’k~Zal, \textit{in Gods} huis, zyne \textit{eer en heerlyk}heid
\\Van \textit{dag tot} dag ver\textit{heffen in myn} psalmen:
\\Je\textit{rusa}lem zal \textit{van zyn’ lof weêr}galmen.
\\Uw’ \textit{naam zy} eer, ô \textit{hoogste Majes}teit!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {117} {Psalm 117}

\begin {vers} {1}
Looft, \textit{Heidnen! looft den Opper}heer!
\\ô \textit{Volken! geeft de} Godheid eer!
\\Want \textit{’s~Heeren goedheid, zyn ge}naê,
\\Komt \textit{ons, zyn Erfvolk,} mild te staê.
\\Zyn \textit{waarheid blyft in} eeuwigheid.
\\Lof \textit{zy de hoog}ste Ma\textit{jes}teit!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {118} {Psalm 118}

\begin {vers} {1}
Lof \textit{zy de~Algoedheid, die wy} eeren,
\\Die \textit{haare gunst al}öm verspreid!
\\De \textit{goedertierenheid des} Heeren
\\Is \textit{groot, en duurt in eeuwig}heid.
\\Laat \textit{Isra}ël dit \textit{heil waar}deeren:
\\Het \textit{zegge, door Gods} gunst geleid:
\\De \textit{goedertierenheid des} Heeren
\\Is \textit{groot, en duurt in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laat \textit{Arons huis zyn’ roem ver}meeren!
\\Het \textit{zegg’, men loov’ Gods} majesteit:
\\De \textit{goedertierenheid des} Heeren
\\Is \textit{groot, en duurt in eeuwig}heid.
\\Laat \textit{thans Gods} Volk zich \textit{tot hem} keeren!
\\Het \textit{zegg’: zyn gunst, al}öm verspreid,
\\De \textit{goedertierenheid des} Heeren
\\Is \textit{groot, en duurt in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wat \textit{hartenleed my ooit mogt} knellen,
\\God \textit{heeft my nooit zyn} gunst ontzeid:
\\Ik \textit{zag my door zyn hand her}stellen:
\\Zyn \textit{goedheid duurt in eeuwig}heid.
\\De \textit{Heer is} by my; \textit{’k~zal niet} vreezen.
\\Wat \textit{zou eens menschen} onbescheid
\\My \textit{doen? God zal myn Redder} wezen:
\\Zyn \textit{goedheid duurt in eeuwig}heid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
God, \textit{sterker dan myn trouwste} vrinden,
\\God \textit{is myn steun en} toeverlaat:
\\Ik \textit{zal zyn’ bystand onder}vinden,
\\Ten \textit{trots van ieder die my} haat.
\\’t~Is \textit{beter} God om \textit{raad te} vraagen
\\Dan \textit{menschen, in hun} hulp gering.
\\’t~Is \textit{beter God’ zyn’ nood te} klaagen,
\\Dan \textit{aan den grootsten sterve}ling.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De \textit{Heidnen vielen, in hun} woede,
\\My \textit{van alöm op~’t} hevigste aan:
\\Maar \textit{toen my ’s~Heeren arm be}hoedde,
\\Deed \textit{ik hen in zyn’ naam ver}gaan.
\\Ze~om\textit{ringden} my in \textit{euvlen} moede:
\\Ze~om\textit{ringden my op} all’ myn paên:
\\Maar \textit{toen my ’s~Heeren arm be}hoedde,
\\Deed \textit{ik hen in zyn’ naam ver}gaan.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Zy \textit{hadden my omringd als} byën:
\\Nu \textit{zyn ze~als~’t doorne}vuur vergaan:
\\De \textit{Heer versterkte my in~’t} stryên:
\\Ik \textit{mogt hen in zyn’ naam ver}slaan.
\\Gy \textit{stond, ô} Wreedäarts! \textit{my naar~’t} leven:
\\Gy \textit{doelde telkens} op myn’ val:
\\Maar \textit{God heeft uitkomst my ge}geeven,
\\Dies \textit{ik hem eeuwig looven} zal.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{is myn toevlugt en myn} sterkte;
\\Het \textit{voorwerp van myn’} lof en lied.
\\Hy \textit{is~’t, die myn geluk be}werkte:
\\Hy \textit{is~’t, van wien ik heil ge}niet.
\\De \textit{tent der} vroomen \textit{zal van} psalmen,
\\Van \textit{vreugd, die eeuwig} zal bestaan,
\\Van \textit{heilgejuich en lof weêr}galmen.
\\Gods \textit{rechtehand doet wonder}daên.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
De \textit{hand des Hoogsten, die wy} eeren,
\\Heeft \textit{zich verheerlykt} door haar magt:
\\De \textit{sterke rechtehand des} Heeren
\\Doet \textit{wonderwerken door haar} kracht.
\\Ik \textit{zal niet} sterven; \textit{ik zal} leeven,
\\Aan \textit{’s~Heeren hulp op~’t} hoogst’ verpligt.
\\Ik \textit{zal aan elk te kennen} geeven
\\Wat \textit{wondren zyn bestier ver}richt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Hy \textit{sloeg my wel met harde} slagen:
\\Hy \textit{bragt my wel in} hoogen nood:
\\Maar \textit{redde, in die benaauwde} dagen
\\My \textit{uit de klaauwen van den} dood.
\\Ont\textit{sluit, ont}sluit voor \textit{myne} schreeden
\\De \textit{poorten der ge}rechtigheid!
\\Ik \textit{zal vrymoedig binnen} treeden,
\\En \textit{looven ’s~Heeren majes}teit.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Deeze \textit{is de poort van~’t Huis des} Heeren;
\\Van~’t \textit{huis, waaring met} diep ontzag,
\\’t~Recht\textit{vaardig volk zyn’ God mag} eeren,
\\Tot \textit{’s~Hoogsten troon genaaken} mag.
\\Ik \textit{zal, ô} Hoorder \textit{der ge}beden!
\\U \textit{looven met ver}heugden geest,
\\Om\textit{dat gy ’t~oog sloegt naar be}neden,
\\En \textit{steeds my zyt tot heil ge}weest.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
De \textit{steen, die, in der bouwliên} oogen,
\\Ver\textit{worplyk was, hen} heeft mishaagd,
\\Zien \textit{wy ten hoeksteen thans ver}hoogen,
\\Ten \textit{hoeksteen, die Gods tempel} schraagt.
\\Hier \textit{werkt ge}wis iets \textit{godlyks} onder.
\\Dit \textit{is, ô Heer! door} u geschied.
\\’t~Is \textit{in ons oog ’t~verbaazendst’} wonder;
\\Wy \textit{zien het, maar doorgronden} ’t~niet.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Dees \textit{is de heilrykste aller} dagen:
\\Hy \textit{zy den Heere ook} toegewyd:
\\Hy \textit{moet’ van ’s~Hoogsten lof ge}waagen:
\\Laat \textit{ons verheugd zyn en ver}blyd.
\\Dat \textit{ons, ô} Heer! uw \textit{gunst be}jegen’!
\\Geef, \textit{geef ons heil in} overvloed!
\\Ver\textit{leen uw Volk uw’ milden} zegen!
\\Zo \textit{leev’ het, vry van tegen}spoed.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ge\textit{zegend zy de groote} Koning,
\\Die \textit{ons in ’s~Heeren} naam genaakt:
\\Wy \textit{zeegnen u uit ’s~Heeren} wooning:
\\Uw \textit{heil, ô Isrel! zy vol}maakt!
\\Laat \textit{ons dit} feest met \textit{blydschap} vieren.
\\God \textit{gaf ons licht in} bang gevaar.
\\Ge\textit{leid de loeijende offer}stieren
\\Tot \textit{aan de hoornen van~’t al}taar.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
ô \textit{God, myn God! ik zal u} looven:
\\’k~Zal \textit{u verhoogen} in myn lied:
\\Geen \textit{magt gaat uwe magt te} boven.
\\Men \textit{loov’ hem die~’t heelal ge}bied!
\\Laat \textit{elk den} Opper\textit{heerscher} eeren,
\\Die \textit{zyne gunst al}öm verspreid!
\\De \textit{goedertierenheid des} Heeren
\\Is \textit{groot, en duurt in eeuwig}heid.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {119} {Psalm 119}

\begin {tussenschrift}
Aleph. 1.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel\textit{zalig} zy, die \textit{’s~levens kronkel}paên,
\\Voor~’t \textit{alziende} oog, op\textit{rechtelyk be}treeden,
\\En \textit{dus in~’t} spoor van \textit{’s~Heeren wetten} gaan!
\\Wel\textit{zalig} zy, die, \textit{waakzaam op hun} schreeden,
\\Zyn \textit{wys be}vel wil\textit{vaardig gade} slaan;
\\Met \textit{al hun} hart zich \textit{aan zyn’ dienst be}steeden!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wel\textit{zalig} zy, die, \textit{zuiver van ge}moed,
\\Geen \textit{snood be}drog, geen \textit{haatlyk onrecht} pleegen;
\\Maar~’t \textit{pad be}treên dat \textit{hen voor~’t kwaad be}hoed!
\\Gy \textit{wilt, ô} Heer! tot \textit{’s~menschen heil ge}negen,
\\Dat \textit{elk uw} wet, die \textit{billyk is en} goed,
\\Ge\textit{trouw be}waare, in \textit{hoope op uwen} zegen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ach! \textit{wierd myn} weg naar \textit{uw geboôn ge}richt!
\\Ach! \textit{wierd uw} wil het \textit{richtsnoer myner} paden!
\\Vol\textit{bragt ik,} Heer! door \textit{u gesterkt, myn’} pligt!
\\Dan \textit{zou myn} ziel nooit \textit{zyn door angst be}laaden:
\\Dan \textit{rees geen} schaamte ooit \textit{in myn aange}zicht,
\\Als \textit{ik uw} wet be\textit{schouwde by myn} daaden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’k~Zal \textit{onge}veinsd u \textit{roemen met een} lied.
\\Ik \textit{zal uw’} lof doen \textit{klinken op myn} snaaren,
\\Als \textit{ik ver}staa all’ \textit{wat uw recht ge}bied’;
\\Als \textit{gy ’t~aan} my hebt \textit{gunstig doen ver}klaaren.
\\Al\textit{goede} God! ont\textit{trek me~uw’ bystand} niet!
\\’k~Zal \textit{uw ge}bod ge\textit{lyk een’ schat be}waaren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Beth. 2.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {5}
Hoe \textit{zal, ô} Heer! een \textit{jongeling zyn} paên
\\In \textit{zuiver}heid, naar \textit{uw bevel, be}treeden?
\\Hy \textit{volge uw} woord; roepe \textit{u om bystand} aan!
\\Ik \textit{zoek u;} ’k~zal al\textit{toos myn vlyt be}steeden
\\Om \textit{uw ge}boôn van \textit{harte na te} gaan:
\\Laat \textit{me,~op dat} spoor, niet \textit{wanklen in myn}schreeden!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
’k~Heb \textit{uw ge}bod, het \textit{schoonst kleinood op} aard’,
\\Uw \textit{dierbre} reên all’ \textit{myne levens}dagen
\\In \textit{myn ge}moed ver\textit{borgen en be}waard,
\\Op\textit{dat ik} nooit door \textit{zonde u zou mis}haagen.
\\ô \textit{Heer, wiens} magt in \textit{elk verwondring} baart!
\\Leer \textit{myne} ziel zich \textit{naar uw wet ge}draagen!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
’k~Heb, \textit{met ont}zag, de \textit{rechten, die uw} mond
\\My \textit{deed ver}staan, aan \textit{al uw Volk doen} hooren:
\\Myn \textit{tong heeft} die ver\textit{kondigd t’allen} stond.
\\Uw \textit{wyzen} wil, uw \textit{wegen na te} spooren,
\\Waar\textit{ïn myn} ziel de \textit{hoogste blydschap} vond,
\\Kan \textit{my veel} meer dan \textit{allen schat be}kooren.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
’k~Zal \textit{in ge}peins her\textit{denken, dag en} nacht,
\\De \textit{goddlyk}heid en \textit{’t~nut van uw be}velen;
\\En, \textit{geevende} op uw \textit{paden vlytig} acht,
\\My \textit{in het} zoet van \textit{uwe wetten} streelen.
\\Uw \textit{dierbaar} woord, myn \textit{lust, myn levens}kracht,
\\Zal, \textit{zonder} eind’, my \textit{in de zinnen} speelen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Gimel. 3.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {9}
Doe \textit{wel by} my! ver\textit{hoor me~op myn ge}bed,
\\Op\textit{dat ik} leeve, en \textit{op uw woord moog’} bouwen!
\\Ver\textit{licht myn} oog, op\textit{dat ik uwe} wet
\\In \textit{al haar} kracht en \textit{wondren mooge aan}schouwen!
\\Geef \textit{dat myn} hart daar \textit{onvermoeid op} lett’,
\\Zo \textit{zal ik} ook met \textit{vreugd uw’ lof ont}vouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ik \textit{ben, ô} God! een \textit{vreemdeling op} aard’:
\\Wil \textit{nooit my} ’t~licht van \textit{uw geboôn ont}trekken!
\\Myn \textit{ziel ver}langt, door \textit{fellen druk be}zwaard,
\\Ten \textit{allen} tyde uw \textit{heilig recht te~ont}dekken,
\\Dat, \textit{nooit ge}kreukt, geens\textit{zins de boosheid} spaart,
\\Ter\textit{wyl gy} ’t~all’ tot \textit{’s~vroomen heil doet} strekken.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Gy \textit{kondigt,} Heer! uw’ \textit{strengen vloek hen} aan,
\\Die \textit{uw ge}bod ho\textit{vaardig weder}streeven;
\\Moed\textit{willig} op het \textit{kromme doolpad} gaan;
\\Geen \textit{acht op} u noch \textit{uw bevelen} geeven:
\\’t~Be\textit{haage u} my van \textit{smaad en schimp te~ont}slaan,
\\My, \textit{dien ge~al}toos naar \textit{uwe wet zaagt} leeven!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Schoon \textit{alle} kwaad word \textit{tegen my be}dacht,
\\Door \textit{Vorsten} zelfs, in~’t \textit{hoog gericht ge}zeten,
\\Ik \textit{heb noch}tans al\textit{toos uw’ wil be}tracht:
\\’k~Heb \textit{uw ge}boôn, uw \textit{wetten nooit ver}geeten:
\\Dat \textit{zyn al}léén de \textit{raadsliên die ik} acht;
\\Zy \textit{zyn myn} vreugd; zy \textit{doen myn’ pligt my} weeten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Daleth. 4.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {13}
Door \textit{wyzen} raad ver\textit{geefs ter deugd ge}spoord,
\\Kleeft \textit{nog myn} ziel, he\textit{laas! aan~’t stof der} aarde.
\\Maak \textit{zelf, ô} Heer! my \textit{leevend’ naar uw} woord!
\\Toen \textit{ik aan} u myn \textit{wegen open}baarde,
\\Toen \textit{hebt ge} my ge\textit{nadig aange}hoord:
\\Leer \textit{my uw} wet steeds \textit{schatten op haar} waarde!
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Ont\textit{dek my} klaar het \textit{spoor van uw ge}boôn,
\\Op\textit{dat ik,} door uw \textit{wondren te~over}weegen,
\\My \textit{aan uw’} wil al\textit{toos gehoorzaam} toon’!
\\’k~Ver\textit{smelt, door} angst tot \textit{in de ziel ver}legen,
\\Als \textit{wasch voor~’t} vuur: myn \textit{moed is my ont}vloôn.
\\Richt, \textit{richt my} op! schenk \textit{my uw’ dierbren} zegen!
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Be\textit{waar my,} Heer! dat \textit{ik geen’ voet ver}zett’
\\Om~’t \textit{glibbrig} pad der \textit{valschheid op te} streeven!
\\Ver\textit{leen aan} my ge\textit{nadig uwe} wet!
\\’k~Wil \textit{op den} weg der \textit{waarheid my be}geeven;
\\En, \textit{door geen’} waan of \textit{twyfling meer be}let,
\\Zo \textit{lang ik} leef, naar \textit{uwe rechten} leeven.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Ik \textit{hou my} vast aan~’t \textit{geen gy hebt ge}zeid,
\\Wyl \textit{uw be}lofte en \textit{leer myn zinnen} streelen.
\\Be\textit{schaam my} niet, ô \textit{Heer der heerlyk}heid!
\\Ik \textit{zal het} spoor be\textit{treên van uw be}velen,
\\Als \textit{gy myn} hart, tot \textit{weldoen uitge}breid,
\\Be\textit{stieren} wilt, en \textit{met uw gunst be}deelen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
He. 5.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {17}
Leer \textit{my het} recht, dat \textit{gy hebt inge}zet,
\\Op\textit{dat ik~’t} moog’ be\textit{trachten all’ myn} dagen!
\\Schenk \textit{my ver}stand, op\textit{dat naar uwe} wet
\\Zich \textit{myn ge}moed vol\textit{standig moog’ ge}draagen!
\\Ge\textit{wis, myn} ziel, die \textit{op uw wenken} let,
\\Zal \textit{in uw’} dienst be\textit{zwyken noch ver}traagen.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Doe \textit{my op~’t} pad van \textit{uw geboden} treên!
\\Wil \textit{my, ô} God! uw \textit{rechte wegen} leeren!
\\Ik \textit{vind geen’} lust dan \textit{in uw wet-al}léén.
\\Neig, \textit{neig myn} hart om \textit{u standvastig} te~eeren,
\\En \textit{toon my} ’t~kwaad der \textit{snoô begeerlyk}heên!
\\Geen \textit{gierig}heid moete \textit{ooit my over}heeren!
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Wend \textit{myn ge}zicht van \textit{nietige ydel}heid!
\\Leer \textit{my, om} u, all’ \textit{aardsche pracht ver}zaaken!
\\Wil, \textit{op den} weg, die \textit{ons ten hemel} leid,
\\Myn \textit{flaauwe} ziel op \textit{nieuw weêr leevend} maaken!
\\Be\textit{vestig} ’t~woord’, uw’ \textit{dienstknecht toege}zeid,
\\Dien \textit{ge~onge}veinsd naar \textit{uwen dienst ziet} haaken!
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Wend, \textit{wend de} schand’, de \textit{schaamte van my} af,
\\Die \textit{my ver}baast, die \textit{myne ziel doet} beeven!
\\Uw \textit{rechten,} Heer! zyn \textit{my ten steun en} staf.
\\Ik \textit{wil me~aan} uw be\textit{velen over}geeven.
\\’t~Ver\textit{leidend} kwaad bragt \textit{me~op den boord van~’t} graf;
\\Uw \textit{heilzaam} woord ver\textit{leen me~op nieuw het} leven!
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Vau. 6.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {21}
Dat \textit{uwe} hulp, uw \textit{goedertieren}heid
\\My \textit{koom’ te} stade, ô \textit{Heer! op myn ge}beden!
\\Schenk, \textit{schenk uw’} knecht het \textit{heil hem toege}zeid!
\\Zo \textit{strekk’ dit} hen, die \textit{wrevlig my ver}treeden,
\\Ten \textit{antwoorde} op hun \textit{schandlyk onbe}scheid!
\\’k~Hoop \textit{op uw} woord, hoe \textit{fel door hen be}streden.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Vry\textit{magtig} God, die \textit{alles hoort en} ziet!
\\Doe \textit{my uw} wet, uw \textit{rechten nooit ver}geeten!
\\Ont\textit{ruk myn’} mond het \textit{woord der waarheid} niet,
\\Dat \textit{my uw’} wil, dat \textit{my myn’ pligt doet} weeten!
\\’k~Vol\textit{breng dan} steeds het \textit{geen gy my ge}bied:
\\Wel\textit{zalig} hy, die \textit{zich uw’ knecht mag} heeten.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Gy \textit{schenkt my} ruimte, en \textit{staat my gunstig} by,
\\De\textit{wyl ik} treede op~’t \textit{pad van uw be}velen:
\\Ik \textit{zoek ze} steeds, en \textit{roem hen vry en} bly.
\\’k~Zal \textit{ze,~onbe}schroomd, aan \textit{ieder mede}deelen.
\\Geen \textit{menschen}vrees heersche \textit{immer over} my!
\\’k~Zal \textit{dan uw} wet voor \textit{Vorsten zelfs niet} heelen.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
’k~Ver\textit{maak my} steeds in \textit{uw volmaakt ge}bod:
\\’t~Is \textit{al de} lust en \textit{vreugd van myn ge}dachten.
\\’k~Hef, \textit{vol ver}langst, de \textit{handen op, ô} God!
\\Naar \textit{uwe} wet, die~’k \textit{eeuwig hoog zal} achten.
\\Zy \textit{spelt myn} ziel het \textit{heuchlykst’ heilge}not.
\\’k~Zal \textit{dag aan} dag haare \textit{inspraak trouw be}trachten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Zain. 7.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {25}
Ge\textit{denk aan~’t} woord ge\textit{sproken tot uw’} knecht!
\\Waar\textit{op ik} hoop: die \textit{hoop, my byge}bleven,
\\Be\textit{vat een’} troost die \textit{my heeft opge}recht,
\\Toen, \textit{door myn’} druk, de \textit{moed my had be}geeven.
\\Uw \textit{dierbaar} heil, my \textit{gunstig toege}zegd,
\\Ver\textit{dreef de~e}lende, en \textit{schonk op nieuw my} ’t~leven.
\end {vers}

\begin {vers} {26}
Der \textit{wrevlen} trots, schoon~’k \textit{nimmer reden} gaf
\\Tot \textit{spotter}ny, ver\textit{guist my boven} maaten:
\\Ik \textit{week noch}tans van \textit{uwe wet niet} af.
\\Ik \textit{zag, ô} Heer! de \textit{snooden, die u} haaten,
\\Van \textit{ouds be}zocht door \textit{uw gerechte} straf,
\\En \textit{kon, ge}troost, u \textit{’t~oordeel over}laaten.
\end {vers}

\begin {vers} {27}
Gy \textit{weet ook} wat be\textit{roering my be}ving,
\\Als~’t \textit{godloos} volk uw \textit{wetten dorst ver}smaaden;
\\Ter\textit{wyl uw} woord, dat \textit{my ter harte} ging
\\En \textit{my ge}leidde op \textit{’s~levens effe} paden,
\\Myn \textit{zangstof} was, daar~’k \textit{als een vreemde}ling
\\En \textit{balling} zworf, met \textit{’s~boozen schimp be}laaden.
\end {vers}

\begin {vers} {28}
Dat \textit{de~ydel}heid voor \textit{’s~dwaazen oogen} speel’:
\\Uw \textit{naam, ô} Heer! stond \textit{’s~nachts voor myn ge}dachten.
\\’k~Be\textit{waarde uw} wet als~’t \textit{kostelykst’ ju}weel,
\\En \textit{mogt, ver}drukt, op \textit{uwen bystand} wachten.
\\Die \textit{zoete} troost viel \textit{doorgaans my ten} deel,
\\Om\textit{dat ik} uw be\textit{velen bleef be}trachten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Cheth. 8.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {29}
Gy \textit{zyt, ô} Heer! myn \textit{deel in eeuwig}heid:
\\Dies \textit{nam ik} vóór uw \textit{woord nooit te~over}treeden.
\\Ik \textit{heb met} ernst myn’ \textit{nood u voorge}leid;
\\Van \textit{gantscher} harte uw \textit{aanschyn aange}beden.
\\Achi! \textit{wil my} dan naar~’t \textit{woord, my toege}zeid,
\\Ge\textit{nadig} zyn, toon \textit{me~uw barmhartig}heden!
\end {vers}

\begin {vers} {30}
’k~Heb \textit{rype}lyk myn \textit{wegen over}dacht,
\\Be\textit{kommerd} dat myn \textit{voeten wanklen} zouden;
\\Ik \textit{spoeide} voort; nam \textit{uw bevel in} acht,
\\Ten \textit{trots van~’t} leed, dat \textit{my myn haaters} brouwden.
\\’k~Heb \textit{nooit ver}traagd, maar \textit{yverig ge}tracht
\\All’ \textit{uw ge}boôn zorg\textit{vuldig te~onder}houden.
\end {vers}

\begin {vers} {31}
Een \textit{goddloos} rot, be\textit{ducht voor wraak noch} straf,
\\Om\textit{ringde} my; dorst \textit{schandlyk my be}rooven:
\\Uw \textit{wet noch}tans bleef \textit{steeds myn steun en} staf:
\\’k~Ver\textit{gat die} nooit: niets \textit{kon myn’ yver} dooven.
\\Des \textit{midder}nachts stap \textit{ik myn rustkoets} af,
\\Om \textit{uwe} trouw, uw \textit{rechten bly te} looven.
\end {vers}

\begin {vers} {32}
Ik \textit{ben al}toos een \textit{medgezel en} vrind
\\Van \textit{hen, die} steeds u \textit{vreezen, dienen,} eeren;
\\Van \textit{elk, die} lust in \textit{uw bevelen} vind.
\\Al~’t \textit{aardryks}rond ge\textit{waagt, ô Heer der} Heeren!
\\Van \textit{uwe} gunst, en \textit{hoe gy ’t~menschdom} mint:
\\Wil \textit{my dan} ook uw \textit{dierbre wetten} leeren!
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Teth. 9.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {33}
Gy \textit{hebt, ô} Heer! uw’ \textit{dienstknecht welge}daan,
\\Naar \textit{uw be}lofte, aan \textit{Israël ge}zworen.
\\Schenk \textit{my ver}stand! leer \textit{my uw wet ver}staan!
\\Laat \textit{ze~altoos} myn op\textit{lettend hart be}kooren!
\\Want \textit{myn ge}moed, hoe \textit{zwaar door druk be}laên,
\\Heeft \textit{uw ge}bod niet \textit{uit het oog ver}loren.
\end {vers}

\begin {vers} {34}
Eer \textit{my myn} ramp deed \textit{vlieden naar uw’} troon,
\\Scheen \textit{ik ver}blind, en \textit{dwaalde op all’ myn} wegen:
\\Maar \textit{thans, ô} Heer! be\textit{tracht ik uw ge}boôn;
\\Thans \textit{strekt me~uw} wet een’ \textit{onwaardeerbren} zegen.
\\Al\textit{goede} God, wel\textit{daadigheid ge}woon!
\\Maak \textit{myne} ziel tot \textit{uw bevel ge}negen!
\end {vers}

\begin {vers} {35}
De \textit{hovaar}dy der \textit{boozen baart my} smart:
\\Zy \textit{grieven} my door \textit{hatelyken} logen:
\\Maar \textit{uw ge}bod lag \textit{me~altoos na aan~’t} hart.
\\De \textit{weelde} houd hun \textit{zinnen opge}togen:
\\Maar \textit{myn ver}maak, dat \textit{al hun weelde} tart,
\\Legt \textit{in uw} wet, die~’k \textit{eeuwig zal ver}hoogen.
\end {vers}

\begin {vers} {36}
Het \textit{treffend} leed heeft \textit{my tot heil ge}strekt:
\\Het \textit{leerde} my uw \textit{wyze wet be}trachten:
\\Het \textit{heeft myn’} oog haar’ \textit{zuivren glans ont}dekt.
\\Uw \textit{wet, ô} God! is \textit{eindloos hooger} te~achten
\\Dan~’t \textit{glinstrend} goud, dat \textit{laage zielen} trekt,
\\Die \textit{al hun} heil van \textit{aardsche dingen} wachten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Jod. 10.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {37}
Ik \textit{ben ge}wrocht, be\textit{reid door uwe} hand:
\\Schenk, \textit{schenk my} dan, om \textit{uw geboôn te} leeren,
\\Al\textit{wyze} God! en \textit{wysheid en ver}stand!
\\Dan \textit{zullen} zy, die \textit{met ontzag u} eeren,
\\Om\textit{dat myn} hoop op \textit{u myn vrees ver}bant,
\\Myn \textit{heil door} u bly\textit{moedig zien ver}meêren.
\end {vers}

\begin {vers} {38}
’t~Is \textit{my be}wust dat, \textit{als gy my kas}tyd,
\\Ge\textit{rechtig}heid myn \textit{straf moet billyk} keuren.
\\Het \textit{is uit} trouw dat \textit{gy my ’t~kwaad ver}wyt.
\\’t~Be\textit{haage u} my ge\textit{nadig op te} beuren!
\\Laat \textit{my uw} gunst, die~’t \textit{zuchtend hart ver}blyd,
\\Naar \textit{uw be}lofte, eens \textit{troosten in myn} treuren!
\end {vers}

\begin {vers} {39}
Dat \textit{uw ge}nade in~’t \textit{eind’ tot my ge}naak’,
\\Op\textit{dat ik} leev’, van \textit{all’ myn’ druk ont}heven!
\\Want \textit{uwe} wet is \textit{al myn zielver}maak.
\\Maak \textit{hen be}schaamd, wier \textit{trots u durft weêr}streeven;
\\Wier \textit{valschheid} my ver\textit{stooten heeft, uit} wraak!
\\All’ \textit{uw ge}boôn zyn \textit{’t~richtsnoer van myn} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {40}
Laat \textit{zy, ô} Heer! die, \textit{rustig, ’t~pad der} deugd
\\In \textit{uwe} vrees be\textit{treên; laat alle} vroomen,
\\Wien \textit{uwe} daên be\textit{kend zyn, vol van} vreugd,
\\Om \textit{uwen} naam te \textit{looven, tot my} komen!
\\Zo \textit{blyve ik} steeds, in \textit{uwe wet ver}heugd,
\\Op\textit{recht van} harte; en \textit{hebb’ geen schand’ te} schroomen!
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Caph. 11.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {41}
Myn \textit{droeve} ziel, die \textit{op uw heil be}trouwt,
\\Is \textit{van ver}langst naar \textit{uwe gunst be}zweken.
\\’k~Heb \textit{op uw} woord-al\textit{léén myn hoop ge}bouwd.
\\Myne \textit{oogen} zyn ver\textit{keerd in traanen}beeken,
\\Om\textit{dat ge,~ô} Heer! my \textit{uw belofte ont}houd:
\\Ik \textit{sprak: wan}neer ver\textit{troost gy me,~op myn} smeeken?
\end {vers}

\begin {vers} {42}
Een’ \textit{leedren} zak, door \textit{rook verdroogd, be}smet,
\\Ben \textit{ik ge}lyk, door \textit{myn geduurig} klaagen;
\\En \textit{echter,} Heer! ver\textit{gat ik nooit uw} wet.
\\Wat \textit{is ’t~ge}tal van \textit{myne levens}dagen?
\\Wan\textit{neer zult} gy, die \textit{de~onderdrukten} red,
\\Hen \textit{straffen,} die my \textit{onverdiend be}laagen?
\end {vers}

\begin {vers} {43}
Der \textit{trotsen} stoet, die \textit{uwe wet be}lacht,
\\Heeft \textit{put by} put tot \textit{myn verderf ge}graaven:
\\Dus \textit{word door} hen ge\textit{staag myn’ val be}tracht.
\\Door \textit{hen, die} op het \textit{spoor der logen} draaven,
\\Zyn \textit{uw ge}boôn, die \textit{waarheid zyn, ver}ächt.
\\Red \textit{my van} hen, die \textit{zich aan~’t kwaad ver}slaaven!
\end {vers}

\begin {vers} {44}
Zy \textit{hebben} my by\textit{na ter aard’ ge}veld:
\\Maar \textit{gy, gy} zaagt me~uw \textit{wet nooit weder}streeven.
\\Be\textit{hoe me,~ô} God! voor \textit{hun ontmenscht ge}weld,
\\En \textit{maak dat} ik, van \textit{hunne magt ont}heven
\\Her\textit{leeven} moog’, door \textit{uwe gunst her}steld!
\\Dan \textit{zal ik} steeds naar \textit{uw geboden} leeven.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Lamed. 12.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {45}
ô \textit{Heer! uw} woord be\textit{staat in eeuwig}heid,
\\In~’t \textit{hemel}hof, en \textit{zal van ons nooit} wyken.
\\Gy \textit{doet uw} trouw, ô \textit{Oppermajes}teit!
\\Van \textit{stam tot} stam, naar \textit{uw belofte} blyken:
\\Gy \textit{grondde} de~aard’ zo \textit{vast door uw be}leid,
\\Dat \textit{niets, dan} gy, haar \textit{ooit kan doen be}zwyken.
\end {vers}

\begin {vers} {46}
Schiep \textit{uwe} hand, door \textit{haar geduchte} magt,
\\De \textit{hemel,} de~aard’ en \textit{de~ongemeeten} stroomen;
\\Nog \textit{word door} hen uw \textit{wyze wil be}tracht,
\\En \textit{uw be}vel al\textit{toos in acht ge}nomen:
\\Had \textit{ik uw} wet niet \textit{al myn vreugd ge}ächt,
\\’k~Was \textit{in myn’} druk, ô \textit{God! reeds omge}komen.
\end {vers}

\begin {vers} {47}
Ja, \textit{al myn} last en \textit{vreugd is in uw} wet:
\\Uw \textit{hoog ge}bod gaat \textit{nooit uit myn ge}dachten:
\\Gy \textit{hebt daar}door my \textit{van den dood ge}red:
\\’k~Ben \textit{de~uwe, ô} God, ’k~blyf \textit{op uw’ bystand} wachten.
\\’k~Heb \textit{op uw} woord al\textit{toos myn hart ge}zet;
\\Be\textit{scherm my} dan, en \textit{wil myn heil be}trachten!
\end {vers}

\begin {vers} {48}
Der \textit{boozen} oog, dat \textit{altoos op my} staart,
\\Be\textit{spied myn’} gang; hun \textit{magt wil my ver}pletten:
\\Maar \textit{ik heb} uw ge\textit{tuigenis be}waard:
\\Dat \textit{zal ik} steeds my \textit{tot een voorschrift} zetten.
\\’k~Zag \textit{wel een} einde aan \textit{al~’t volmaakte op} aard’,
\\Maar \textit{nooit een} einde aan \textit{uw volmaakte} wetten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Mem. 13.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {49}
Wat \textit{is, ô} God! uw \textit{wet my lief en} zoet!
\\’k~Hou \textit{al den} dag op \textit{haar het oog ge}slagen.
\\Myns \textit{vyands} brein, dat \textit{in het duister} wroet,
\\Suft, \textit{daar myn} ziel, die \textit{u is opge}draagen,
\\Door \textit{uw ge}boôn met \textit{wysheid word ge}voed.
\\In \textit{eeuwig}heid zal \textit{my uw wet be}haagen.
\end {vers}

\begin {vers} {50}
’k~Streef \textit{in ver}stand myn \textit{leeraars thans voor}by,
\\De\textit{wyl my} uw ge\textit{boden bezig} houden.
\\Ik \textit{smaak door} hen een \textit{hemellekker}ny.
\\Ik \textit{ben, ô} Heer! voor\textit{zichtiger dan} de~ouden,
\\Wyl \textit{ik my} steeds aan \textit{uw bevelen} wy’,
\\Die \textit{my den} weg ten \textit{leven klaar ont}vouwden.
\end {vers}

\begin {vers} {51}
’k~Weêr\textit{hield myn’} voet van \textit{alle kwaade} paên,
\\Op\textit{dat ik,} uit der \textit{zonden slaap ge}rezen,
\\Uw \textit{goddlyk} woord eer\textit{biedig na zou} gaan.
\\Uw \textit{rechten,} by het \textit{heilig volk ge}prezen,
\\Ver\textit{liet ik} niet door \textit{averechtschen} waan,
\\Want \textit{gy, ô} Heer! hebt \textit{zelf my onder}wezen.
\end {vers}

\begin {vers} {52}
Hoe \textit{lieflyk} was uw \textit{wyze leer voor} my!
\\De \textit{honig} moog’ de \textit{kiesche tongen} streelen
\\Met \textit{zoeten} smaak, maar \textit{is min zoet dan} zy.
\\’k~Ben \textit{myn ver}stand ver\textit{pligt aan uw be}velen;
\\Dies \textit{haat ik} ’t~spoor der \textit{snoode veinze}ry,
\\Die \textit{de~ondeugd} tracht door \textit{logentaal te} heelen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Nun. 14.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {53}
Uw \textit{woord ver}strekt een \textit{fakkel voor myn} schreên,
\\En \textit{licht my} vóór op \textit{glibberige} spooren:
\\Ik \textit{zal den} weg, dien \textit{gy my baant, be}treên.
\\Ik \textit{heb voor}lang met \textit{dieren eed ge}zworen
\\Dat \textit{ik het} recht van \textit{uw gerechtig}heên,
\\Be\textit{trachten} zal, en \textit{naar uw wet zal} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {54}
Barm\textit{hartig} God! zie \textit{op myn lyden} neêr!
\\Ik \textit{ben ver}drukt, en \textit{slyt in angst myn} dagen.
\\Geef, \textit{naar uw} woord, uw’ \textit{knecht het leven} weêr!
\\Laat \textit{u, ô} God! het \textit{offer niet mis}haagen,
\\Door \textit{myne} tong ge\textit{heiligd aan uwe} eer!
\\Leer, \textit{leer myn} ziel zich \textit{naar uw wet ge}draagen!
\end {vers}

\begin {vers} {55}
Myn \textit{veege} geest zwymt \textit{ieder oogen}blik:
\\’k~Zal \textit{onder~’t} pak van \textit{all’ myn’ ramp be}zwyken.
\\De \textit{boosheid} loert, en \textit{spant my strik by} strik:
\\En \textit{echter,} Heer! laat \textit{ik bestendig} blyken
\\Dat \textit{ik myn’} weg naar \textit{uw bevelen} schik,
\\En \textit{dat myn} hart niet \textit{van uw wet zal} wyken.
\end {vers}

\begin {vers} {56}
Ik \textit{acht uw} wet, die \textit{all’ myn wenschen} vleid,
\\Myn \textit{zielver}maak, de \textit{wellust van myn} leven,
\\Myn \textit{wettig} erf, myn \textit{deel in eeuwig}heid,
\\Waar \textit{naar myn} hart, myn \textit{yvrig hart blyft} streeven.
\\Ver\textit{sterk myn’} geest, ô \textit{Oppermajes}teit!
\\Om \textit{tot aan~’t} einde uw \textit{wetten aan te} kleeven!
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Samech. 15.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {57}
Ik \textit{haat, ô} God! be\textit{drog en euvel}daên:
\\Ik \textit{schuw hen,} die ge\textit{weld en onrecht} pleegen:
\\Maar~’k \textit{zie uw} wet als~’t \textit{waare heillicht} aan,
\\Dat \textit{my al}öm be\textit{veiligt op myn} wegen.
\\Myn \textit{Schild! myn} Burgt! doe \textit{my geen hulp ont}staan!
\\In \textit{uw be}lofte is \textit{al myn hoop ge}legen.
\end {vers}

\begin {vers} {58}
Gy \textit{Snooden!} gy, die \textit{Gods geboôn ver}smaad!
\\Wykt \textit{van my} af; wykt \textit{eeuwig uit myne} oogen!
\\Dan \textit{volg ik,} trouw, ge\textit{hoorzaam, ’s~Hoogsten} raad.
\\Sterk, \textit{naar uw} woord, ô \textit{Heer! myn zielver}mogen,
\\Op\textit{dat ik} leev’; blyf, \textit{blyf myn ’Toever}laat!
\\Laat \textit{in myn} hoop my \textit{nimmer zyn be}drogen!
\end {vers}

\begin {vers} {59}
Ach! \textit{onder}steun en \textit{sterk my door uw} kracht!
\\Dan \textit{blyft uw} knecht be\textit{houden by het} leven;
\\Dan \textit{word uw} wet met \textit{vreugd door my be}tracht.
\\Gy \textit{treed ze~in} ’t~slyk die \textit{uwen wil weêr}streeven.
\\De \textit{loge}naar, dien \textit{gy, ô Heer! ver}ächt,
\\Zal, \textit{in het} einde, in \textit{zyne listen} sneeven.
\end {vers}

\begin {vers} {60}
Gy \textit{roeit van} de~aard’ de \textit{goddeloozen} uit;
\\Ver\textit{werpt ze~als} schuim. ’k~Zal \textit{uw geboden} pryzen.
\\Wie \textit{zou niet,} voor uw \textit{hooggeducht be}sluit,
\\Wie \textit{op het} zien van \textit{uwe wraak niet} yzen?
\\Uw \textit{oordeel,} dat den \textit{loop der boosheid} stuit,
\\Doet \textit{my van} schrik het \textit{hair te berge} ryzen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Ajin 16.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {61}
’k~Be\textit{trachtte, ô} Heer! ge\textit{rechtigheid ’en} recht,
\\Dies \textit{geef my} nu aan \textit{’s~onderdrukkers} woede
\\Niet \textit{over!} neen, wees \textit{borg voor uwen} knecht!
\\Hy \textit{steunt op} u: ge\textit{denk hem toch ten} goede!
\\Be\textit{schaam, daar~’t} op myn’ \textit{val word toege}legd,
\\Der \textit{trotsen} haat, en \textit{neem my in uw} hoede!
\end {vers}

\begin {vers} {62}
’k~Zie \textit{uit naar~’t} heil, ons \textit{door uw gunst be}reid;
\\Myne \textit{oogen} zyn be\textit{zweken van ver}langen.
\\Gy \textit{zyt ge}trouw, die~’t \textit{ons hebt toege}zeid:
\\Hoe \textit{brand myn} ziel om~’t \textit{van uw hand te~ont}fangen!
\\Be\textit{toon uw’} knecht uw \textit{goedertieren}heid,
\\Op\textit{dat ik} steeds uw \textit{rechten aan moog’} hangen!
\end {vers}

\begin {vers} {63}
Ik \textit{ben uw} knecht. Al\textit{goedheid! licht my} toe,
\\En \textit{laat het} nooit my \textit{aan verstand ont}breeken!
\\Op\textit{dat ik} uw ge\textit{tuigenis be}vroe’.
\\Be\textit{toon uw} kracht, ons \textit{menigmaal ge}bleken!
\\’t~Is \textit{tyd voor} u; be\textit{zoek hen met uw} roe’,
\\Die \textit{trots en} stout uw \textit{dierbre wet weer}spreeken!
\end {vers}

\begin {vers} {64}
Ik \textit{heb het} woord, dat \textit{uwen wil be}vat,
\\Als~’t \textit{heilwoord,} ons ge\textit{zonden uit den} hoogen,
\\Verr’ \textit{boven} goud, ja \textit{’t~fynste goud, ge}schat:
\\Het \textit{stelt uw} recht in \textit{alles ons voor} oogen.
\\Uw \textit{wys be}vel baant \textit{my een veilig} pad.
\\Ik \textit{haat den} weg van \textit{ydelheid en} logen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Pe. 17.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {65}
All’ \textit{uw ge}boôn zyn \textit{heilig, wonder}baar:
\\Zy \textit{doen den} mensch op~’t \textit{waare heilspoor} streeven:
\\Dies \textit{ik ze~ook} trouw in \textit{myne ziel be}waar.
\\Uw \textit{heilig} woord, het \textit{richtsnoer van ons} leven,
\\Ver\textit{licht ons} hart; maakt \textit{onze kennis} klaar;
\\En \textit{kan den} dwaas ver\textit{stand en wysheid} geeven.
\end {vers}

\begin {vers} {66}
Ik \textit{heb, ô} God! den \textit{mond wyd opge}daan;
\\Ge\textit{zwoegd, ge}hygd, ver\textit{langd met ziel en} zinnen
\\Naar \textit{uw ge}boôn, die \textit{my op ’s~levens} paên
\\Tot \textit{gidsen} zyn, en \textit{my uw gunst doen} winnen.
\\Ver\textit{sterk myn’} gang! zie \textit{my genadig} aan!
\\Ge~ont\textit{zegt hen} niets, die \textit{uwen naam be}minnen.
\end {vers}

\begin {vers} {67}
Maak \textit{in uw} woord myn \textit{treden sterk en} vast!
\\Zo \textit{hebbe ik} nooit een’ \textit{zwaaren val te} schroomen.
\\Laat, \textit{laat de} zonde, als \textit{ze~eenmaal my ver}rast,
\\Op \textit{myne} ziel nooit \textit{de~overhand be}komen!
\\Ver\textit{los me,~ô} Heer! van \textit{’s~menschen over}last!
\\Zo \textit{worde uw} wet door \textit{my steeds waarge}nomen.
\end {vers}

\begin {vers} {68}
Dat \textit{over} my uw \textit{vriendlyk aange}zicht
\\Zyn \textit{glanssen} spreij’! zie \textit{neder uit den} hoogen!
\\Leer \textit{my uw} wet! be\textit{straal my met uw} licht!
\\Ik \textit{kan ’t~ver}gryp der \textit{boozen niet ge}doogen:
\\Wan\textit{neer ik} hen zie \textit{wyken van hunn’} pligt,
\\Dan \textit{vloeit een} beek van \textit{traanen uit myne} oogen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Tsade. 18.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {69}
Gy \textit{zyt, ô} Heer! recht\textit{vaardig en ge}ducht.
\\Geen \textit{oordeel} velt ge,~of~’t \textit{steunt op recht en} reden.
\\Uw \textit{hoog be}vel zy \textit{nimmer zonder} vrucht!
\\Gy \textit{wilt dat} wy in \textit{uwe wegen} treeden,
\\En \textit{eischt een} hart dat \textit{naar uw waarheid} zucht
\\Die~’t \textit{richtsnoer} is van \textit{uwer knechten} schreeden.
\end {vers}

\begin {vers} {70}
Het \textit{heeft myn’} geest, die \textit{uwen wil be}vroed,
\\Aan~’t \textit{heilig} vuur des \textit{yvers niet ont}broken;
\\’t~Ver\textit{teert me,~om}dat myns \textit{vyands over}moed
\\Uw \textit{wet ver}geet. Het \textit{woord, door u ge}sproken,
\\Is \textit{rein, als~’t} goud ge\textit{louterd door den} gloed;
\\En \textit{heeft uw’} knecht in \textit{zuivre liefde ont}stoken.
\end {vers}

\begin {vers} {71}
Ik \textit{ben ge}ring, ver\textit{stooten en ver}ächt;
\\En \textit{echter} blyft myn \textit{hart aan u ver}bonden.
\\Wel\textit{zalig} hy, die \textit{uw geboôn be}tracht,
\\En \textit{al zyn} hoop durft \textit{op uw rechten} gronden!
\\Uw \textit{zuiver} recht blyft \textit{eeuwig in zyn} kracht,
\\Nooit \textit{word uw} wet, die \textit{waarheid is, ge}schonden.
\end {vers}

\begin {vers} {72}
De \textit{bange} schrik om\textit{zet myn angstig} hart:
\\Maar \textit{uw ge}bod blyft \textit{steeds myn welbe}hagen,
\\Myn \textit{zielver}maak, myn \textit{troost in alle} smart.
\\Ach! \textit{leer my} van uw \textit{wetten kennis} draagen,
\\Wier \textit{duurzaam}heid den \textit{tyd en de~eeuwen} tart!
\\Zo \textit{zal die} gunst myn \textit{leven onder}schraagen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Koph. 19.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {73}
Van \textit{gantscher} harte, ô \textit{Hoorder der ge}beên!
\\Riep \textit{ik tot} u: doe \textit{my uw gunst weêr}vaaren!
\\Ver\textit{hoor me,~ô} God! gy \textit{zyt myn hulp al}léén:
\\Dan \textit{zal ik} steeds uw \textit{rechten trouw be}waaren!
\\’Ik \textit{riep tot} u: red \textit{me~uit myn tegen}heên:
\\Dan \textit{zal uw} wet my \textit{’t~hoogst’ genoegen} baaren!
\end {vers}

\begin {vers} {74}
Uw \textit{dierbaar} woord, het \textit{voorschrift van myn’} pligt,
\\Heeft \textit{myne} hoop ge\textit{staafd in all’ myn} klagten.
\\Ik \textit{heb ge}schreid: ik \textit{kwam het morgen}licht,
\\De \textit{nachtwaak} vóór in \textit{slaapelooze} nachten;
\\Op\textit{dat door} my uw’ \textit{wil mogt zyn ver}richt,
\\En \textit{myne} ziel uw \textit{reden mogt be}trachten.
\end {vers}

\begin {vers} {75}
Hoor \textit{myne} stem, naar \textit{uw weldaadig}heid!
\\Doe, \textit{doe, ô} Heer! my, \textit{naar uw recht, her}leeven:
\\Dan \textit{word myn} hart door \textit{de~ondeugd nooit ver}leid!
\\Hoe \textit{listig} ook de \textit{zondaars om my} zweeven,
\\Myn \textit{vriendschap} zy’ en \textit{blyve aan hen ont}zeid,
\\Die \textit{nooit op~’t} pad van \textit{uw geboden} streeven!
\end {vers}

\begin {vers} {76}
Gy \textit{zyt na}by, ô \textit{Heer! ja tallen} stond’
\\Zie \textit{ik door} u myn \textit{zwakheid onder}schraagen.
\\Uw \textit{wet, die} ik de \textit{waarheid-zelv’ be}vond,
\\Be\textit{koort myn} ziel; is \textit{al myn welbe}hagen.
\\Op \textit{uw be}lofte, in \textit{eeuwigheid ge}grond,
\\Vestte \textit{ik myn} hoop reeds \textit{in myn kindsche} dagen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Resch. 20.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {77}
Aan\textit{schouw me,~ô} Heer! in \textit{mynen jammer}staat!
\\Help, \textit{help my} uit! Wees \textit{met myn’ ramp be}wogen,
\\Wyl \textit{nooit uw} wet uit \textit{myn geheugen} gaat!
\\Uw \textit{magt be}twist’ myn \textit{twistzaak voor elks} oogen!
\\Ver\textit{los my!} dat uw \textit{gunst my nooit ver}laat’!
\\Schenk, \textit{naar uw} woord, my \textit{’t~leven uit den} hoogen!
\end {vers}

\begin {vers} {78}
Der \textit{boozen} stoet zoekt \textit{uw geboden} niet:
\\Ook \textit{wykt het} heil van \textit{hen met rasse} schreeden:
\\Men \textit{ziet dat} hen uw \textit{zegening ont}vlied.
\\Hoe \textit{groot, ô} Heer! zyn \textit{uw barmhartig}heden!
\\Laat \textit{my, naar~’t} geen uw \textit{heilig recht ge}bied,
\\Op \textit{’s~levens} spoor een \textit{veilig pad be}treeden!
\end {vers}

\begin {vers} {79}
Schoon \textit{ik, al}öm van \textit{myne weêrpar}ty
\\Ver\textit{volgd, be}laagd, voor \textit{hun getal moet} beeven,
\\Blyf \textit{ik ge}staag all’ \textit{uw geboden} by.
\\Ik \textit{zag hoe} elk trouw\textit{loosheid heeft be}dreven:
\\En \textit{’t~zwaarst’ ver}driet ryst \textit{telkens op in} my,
\\Om\textit{dat ze~uw} woord, uw \textit{heilig woord weêr}streeven.
\end {vers}

\begin {vers} {80}
Gy \textit{ziet, ô} Heer! dat \textit{ik uw wet be}min:
\\Ach! \textit{laat uw} gunst myn \textit{leven onder}schraagen!
\\’k~Be\textit{tracht uw} woord ge\textit{stadig, bly van} zin:
\\Wien, \textit{die u} eert, zou \textit{’t~niet altoos be}haagen?
\\Dat \textit{heilwoord} sluit een’ \textit{schat van waarheid} in:
\\’t~Zal \textit{eeuwig} ’t~merk van \textit{uwe rechten} draagen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Schin. 21.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {81}
Ik \textit{wierd ver}volgd, ver\textit{dreven, buiten} reên,
\\Door \textit{Vorsten;} maar geen \textit{dreigen deed my} schroomen,
\\Ik \textit{vreesde uw} woord, uw \textit{heilig woord al}léén.
\\’k~Ben \textit{vrolyk} om~’t be\textit{loofde heil der} vroomen,
\\Ge\textit{lyk een} held, die \textit{lang op~’t felst’ be}streên,
\\Een \textit{grooten} buit in~’t \textit{einde heeft be}komen.
\end {vers}

\begin {vers} {82}
’k~Ver\textit{foei en} haat de \textit{valschheid: ’k~heb, ô} Heer!
\\Een \textit{gruwel} van be\textit{driegery en} logen:
\\Maar~’t \textit{is uw} wet, die \textit{ik op~’t hoogst’ waar}deer.
\\Myn \textit{dankbre} geest, in \textit{aandacht opge}togen,
\\Zong \textit{zeven}maal des \textit{daags uw’ naam ter} eer’
\\En \textit{mogt uws} rechts ge\textit{rechtigheên ver}hoogen.
\end {vers}

\begin {vers} {83}
Hy, \textit{die zich} draagt naar~’t \textit{voorschrift van uw} wet,
\\Ziet \textit{over}vloed van \textit{vrede zich be}schoren:
\\Zyn \textit{voet word} nooit in \textit{zynen gang be}let:
\\Niets \textit{kan zyn} vreugd, zyn \textit{waar genoegen} stooren.
\\’k~Heb \textit{op uw} heil, ô \textit{God! myn hoop ge}zet.
\\Uw \textit{wil te} doen kan \textit{my alléén be}kooren.
\end {vers}

\begin {vers} {84}
ô \textit{Ja! myn} ziel kleeft \textit{uw geboden} aan.
\\Ik \textit{ben ver}liefd op \textit{uw getuige}nissen:
\\Ik \textit{onder}hou ze,~en \textit{tree op ’s~levens} baan.
\\Niets \textit{zal uw} wet uit \textit{myn geheugen} wisschen.
\\Gy \textit{ziet myn’} weg; gy \textit{kent myn gaan en} staan,
\\Geef \textit{dat ik} nooit het \textit{rechte spoor moog’} missen!
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Thau. 22.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {85}
Och\textit{öf van} u myn \textit{smeeken wierd ver}hoord!
\\Zie \textit{my ge}knield met \textit{traanen op de} kaaken!
\\Maak \textit{mn, ô} Heer! ver\textit{standig naar uw} woord!
\\Laat \textit{myn ge}schrei voor \textit{uw gezicht ge}naaken,
\\En \textit{red, door} uw be\textit{loftnis aange}spoord,
\\Myn \textit{droeve} ziel, die~’t \textit{kwaade wil ver}zaaken!
\end {vers}

\begin {vers} {86}
Ik \textit{zal, ô} God, wien \textit{aard, wien hemel} eert!
\\Al \textit{myn ge}sprek tot \textit{uwen lof be}steeden,
\\Wan\textit{neer gy} my uw \textit{wetten hebt ge}leerd.
\\Myn \textit{tong zal} steeds uw \textit{heilig woord ont}leeden:
\\Dit \textit{toch is} ’t~all’ wat \textit{myne ziel be}geert’;
\\Want \textit{uw ge}boôn be\textit{staan in recht en} reden.
\end {vers}

\begin {vers} {87}
Uw \textit{sterke} hand be\textit{hoê my voor ge}vaar!
\\Strek, \textit{wyl ik} uw be\textit{velen heb ver}koren,
\\Strek \textit{mynen} arm een \textit{vaste steunpi}laar!
\\’k~Ver\textit{lang, ô} Heer! ’k~ver\textit{lang uw heil te} hooren.
\\’k~Wierd \textit{naauwlyks} ’t~recht van \textit{uwe wet ge}waar,
\\Of \textit{uit uw} wet wierd \textit{al myn vreugd ge}boren.
\end {vers}

\begin {vers} {88}
Ver\textit{leng myn’} tyd, en \textit{rek myn’ levens}draad;
\\Zo \textit{zal myn} ziel al\textit{öm uw’ lof ver}breiden!
\\Ver\textit{sterk my} in uw \textit{rechten door uw’} raad!
\\’k~Dwaalde \textit{als een} schaap, van \textit{weide en stal ge}scheiden.
\\Zoek \textit{uwen} knecht, de\textit{wyl ik vroeg noch} laat
\\Uw \textit{wet ver}gat, die \textit{me~altoos zal ge}leiden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {120} {Psalm 120}

\begin {vers} {1}
’k~Heb \textit{tot den Oorsprong aller} dingen,
\\Tot \textit{God, in myn bekom}me\textit{rin}gen
\\Ge\textit{roepen, en hy heeft myn} beden
\\Ver\textit{hoord naar zyn barmhartig}heden.
\\ô \textit{Heer! doe my den strik ont}slippen
\\Der \textit{veinzery en valsche} lippen!
\\Be\textit{hoê my voor de} bitse tong,
\\Waar\textit{mee de} logen \textit{my be}sprong!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wat \textit{heil kan ’t~snood bedrog ooit} baaren
\\Aan \textit{afgerichte las}te\textit{raa}ren?
\\Wat \textit{voordeel kan hen in dit} leven
\\Hun \textit{bitse tong, hun boosheid} geeven?
\\Gy \textit{haalt op u, ô Logen}spreekers!
\\Den \textit{scherpen schicht eens fellen} wreekers
\\En \textit{een’ jenever}koolengloed,
\\Wiens \textit{hitte u} zelf haast \textit{sneuvlen} doet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
ô \textit{Wee! Wat ramp komt my be}springen!
\\Ik \textit{moet, als een der vreem}de\textit{lin}gen,
\\Hier \textit{leeven onder Mezechs} zoonen,
\\En \textit{in de tent van Kedar} woonen.
\\’k~Heb \textit{reeds te lang my opge}houden
\\By \textit{hen, die nooit op u be}trouwden;
\\By \textit{hen, die, tot myn} bitterst wee,
\\Een’ \textit{afschrik} hebben \textit{van de} vreê.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ik \textit{zoek de vreê steeds aan te} kweeken;
\\Maar \textit{kan nooit van haar’ ze}gen \textit{spree}ken,
\\Of \textit{’k~zie myn reden afge}broken,
\\En \textit{hen in grooter woede ont}stoken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {121} {Psalm 121}

\begin {vers} {1}
Ik sla \textit{myne} oo\textit{gen bergwaarts} heen,
\\Van\textit{waar ik} dag en \textit{nacht}
\\\textit{Des Hoogsten bystand} wacht.
\\Myn \textit{hulp is van} den Heere \textit{al}léén,
\\Van \textit{wien de hemel}krin\textit{gen}
\\\textit{En de~aard’ hunn’} vorm ontfingen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy is, \textit{al} treft \textit{u ’t~selft’ ver}driet,
\\Uw \textit{wachter,} die uw’ \textit{voet}
\\\textit{Voor wankelen be}hoed:
\\De \textit{Wachter Is}rels slui\textit{mert} niet;
\\Hy \textit{ziet u uit den} hoo\textit{gen}
\\\textit{Met eeuwig}waakende oogen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De Heer \textit{zal,} als \textit{uw trouwe} wacht,
\\Ter\textit{wyl hy} u be\textit{dekt,}
\\\textit{En tot een schaduw} strekt,
\\De \textit{zon by dag,} de maan \textit{by} nacht,
\\In \textit{gloed en kou ver}mind\textit{ren,}
\\\textit{Opdat zy} u niet hindren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy zal \textit{u} al\textit{toos gade}slaan,
\\Op\textit{dat hy,} in ge\textit{vaar,}
\\\textit{Uw ziel voor ramp be}waar’:
\\Hy \textit{zal, waar ge~in} of uit \textit{moogt} gaan,
\\Waar \textit{heen ge~u ook moogt} spoe\textit{den,}
\\\textit{In eeuwig}heid u hoeden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {122} {Psalm 122}

\begin {vers} {1}
Ik \textit{word met blydschap} aangedaan,
\\Wan\textit{neer de} vroome \textit{tot my} zegt:
\\Laat \textit{ons in~’t} huis des \textit{Heeren} gaan,
\\Daar \textit{God zyn’ troon heeft} opgerecht.
\\Je\textit{rusalem, alle onze} lust!
\\Wy \textit{zyn thans in uw’ wal ge}rust:
\\Uw \textit{pracht, uw bouwkunst streelt} elks \textit{oo}gen:
\\De \textit{stammen gaan, ver}heugd van geest,
\\Gods \textit{stammen gaan in} u te feest,
\\En \textit{looven} ’t~eeuwig \textit{Alver}mogen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Men \textit{waakt in u voor~’t} heilig recht:
\\In \textit{u staat} Davids \textit{richter}stoel,
\\Daar \textit{word elks} twist naar \textit{eisch bel}lecht;
\\Daar \textit{is het recht het} eenigst’ doel.
\\Elk \textit{bidd’ tot God, en smeeke} hem
\\Om \textit{vreê, voor u, Jerusa}lem!
\\Om \textit{heil voor hen, die u} be\textit{min}nen:
\\In \textit{uwe vest zy} vrede en rust!
\\In \textit{uw paleizen} vreugd en lust!
\\Geen \textit{onheil} treê daar \textit{immer} binnen!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Om \textit{myne broedren,} die ik acht;
\\Om \textit{myne} vrienden, \textit{die~’k be}min,
\\Word \textit{dees myn} zielwensch \textit{voortge}bragt:
\\Gods \textit{vreê woone altoos} by u in!
\\Om~’t \textit{heilig huis dat in u} staat,
\\Daar \textit{God gediend word vroeg en} laat,
\\Om~’t \textit{onwaardeerbaar huis} des \textit{Hee}ren,
\\Blyft \textit{steeds uw heil myn} eenig wit;
\\Ter\textit{wyl ik de~Opper}goedheid bid
\\Dat \textit{u geen} rampspoed \textit{ooit moog’} deeren!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {123} {Psalm 123}

\begin {vers} {1}
Myn God, die \textit{in hêt hemel}hof re\textit{geert!}
\\\textit{’k~Heb ’t~oog} naar u \textit{ge}keerd.
\\Ge\textit{lyk de knecht, verknocht door} slaafsche ban\textit{den,}
\\\textit{Zyn’ Heer ziet} naar de handen;
\\De \textit{dienstmaagd} op haar \textit{Vrouw ziet, met ver}lan\textit{gen,}
\\\textit{Om haare gunst te~ont}fangen,
\\Zo \textit{vesten} we~ook, ô \textit{God! op} u ’t~ge\textit{zicht,}
\\\textit{Tot ge~onze} smart verligt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Schenk ons ge\textit{nade, ô Opper}majes\textit{teit!}
\\\textit{Toon ons} barmhar\textit{tig}heid!
\\Wy \textit{zyn een spot: men durft ons} snood versmaa\textit{den,}
\\\textit{Met hoon en} schimp belaaden.
\\Ons \textit{droevig} hart is, \textit{moê die schand’ te} ly\textit{den,}
\\\textit{En zich van alle} zyden
\\Ten \textit{prooij’ te} zien aan \textit{de~ydle} spotter\textit{ny}
\\\textit{Van weelde en} hovaardy.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {124} {Psalm 124}

\begin {vers} {1}
Dat \textit{Isra}ël nu \textit{uitroepe over}äl:
\\Zo \textit{God ons} niet ge\textit{sterkt had} in den nood,
\\Toen \textit{’s~vyands} woede ons \textit{dreig}de met \textit{den} dood;
\\Zo \textit{God ons} niet ge\textit{strekt had tot een’} wal,
\\Wy \textit{stonden} thans voor \textit{alle} rampen bloot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wy \textit{waren} gantsch ver\textit{slonden door zyn} magt,
\\Toen \textit{ons ge}luk hem \textit{had tot} toorn verwekt:
\\Wy \textit{hadden} elk ten \textit{schimp} en spot \textit{ver}strekt:
\\Een \textit{water}stroom had \textit{ons ten val ge}bragt:
\\Een \textit{snelle} vloed had \textit{onze} ziel bedekt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ge\textit{dankt zy} God voor \textit{zo veel onder}stand!
\\Dat \textit{elk zyn} gunst en \textit{wondre} goedheid loov’,
\\Die, \textit{voor de} klagt der \textit{zy}nen nim\textit{mer} doof,
\\Ons \textit{heeft be}hoed, en \textit{aan den scherpen} tand
\\Van~’t \textit{krygsge}drocht niet \textit{over}gaf ten roof!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wy \textit{zyn ver}lost, en \textit{vry van alle} blaam,
\\Ge\textit{lyk som}tyds een \textit{vogel,} onverwacht,
\\Des \textit{vooglaars} strik ont\textit{wor}stelt in \textit{den} nacht.
\\All’ \textit{onze} hulp is \textit{in des Heeren} naam,
\\Die~’t \textit{gantsch Heel}äl uit \textit{niet heeft} voortgebragt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {125} {Psalm 125}

\begin {vers} {1}
Geen \textit{nood, geen} angst doet \textit{hem be}zwyken,
\\Die \textit{op den} Heere bouwt;
\\Die \textit{God zyn} zaak vertrouwt:
\\Zyn stand zal \textit{Sions berg niet} wyken,
\\Wiens \textit{grondslag} nimmer \textit{word} be\textit{wo}gen
\\Door \textit{aardsch ver}mogen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ge\textit{lyk ’t~ge}bergte, in \textit{top ge}rezen,
\\Om \textit{Salem} ligt gespreid
\\Zo \textit{is, in} eeuwigheid,
\\De Heer rond\textit{om hen die hem} vreezen:
\\Rond\textit{öm zyn} Volk, ’t~welk \textit{hy} wil \textit{hoe}den
\\Voor \textit{tegen}spoeden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want \textit{hoe de} boosheid \textit{zich doe} schroomen
\\Door \textit{strenge} heerschappy,
\\Nooit \textit{zal haar} dwinglandy
\\Bestendig \textit{zyn op~’t lot der} vroomen,
\\Op\textit{dat zy} zich, van~’t \textit{recht} ge\textit{we}ken,
\\Nooit \textit{spoorloos} wreeken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{Heer ver}leent zyn’ \textit{milden} zegen
\\Aan \textit{’t~vroom, aan~’t} eerlyk hart;
\\Maar \textit{die, ge}veinsd, hem tart,
\\Vind straf met \textit{hen die onrecht} plegen.
\\Be\textit{hoe ons,} God! hoor \textit{on}ze \textit{be}de!
\\Geef \textit{Isrel} vrede!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {126} {Psalm 126}

\begin {vers} {1}
Toen \textit{God zyn Volk} uit ’s~vy\textit{ands} magt
\\Verloste, en \textit{weêr naar Sion} bragt,
\\Scheen~’t \textit{ons een droom in} onzen druk.
\\Wy, \textit{vrolyk om ons} groot geluk,
\\Wy \textit{juichten om Gods alver}mogen.
\\Het \textit{Heidendom stond opge}togen:
\\Het \textit{riep, verbaasd door} dit gezicht:
\\Dit \textit{wonder heeft God} zelf verricht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ja, \textit{’s~Heeren goe}dertie\textit{ren}heid
\\Heeft ons door \textit{wondren uitge}leid,
\\En \textit{noopt, door hoogge}roemde daên,
\\Met \textit{recht ons hart tot} blydschap aan.
\\Zie, \textit{Heer! genadig op ons} neder!
\\Breng \textit{al~’t gevangen Volk eens} weder!
\\Gun \textit{dat het zich eens} herwaarts spoed’
\\Ge\textit{lyk een zuider}regenvloed!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy, \textit{die, bedrukt,} met traa\textit{nen} zaait,
\\Zal roemend’ \textit{juichen als hy} maait.
\\De \textit{landman torst zyn} dierbaar zaad
\\Naar \textit{de~akkers met een} droef gelaat,
\\Maar \textit{als hy ziet zyn graan ver}meêren,
\\Zal \textit{hy weêr juichend’ t’huiswaarts} keeren,
\\En, \textit{door den ryken} oogst verheugd,
\\Zyn \textit{schooven torschen} met geneugt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {127} {Psalm 127}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{geefs op bouwen toege}legd;
\\Ver\textit{geefs, om~’t huis vol}tooid te zien,
\\Ge\textit{zwoegd, gezweet, ô Arbeids}liên!
\\Zo \textit{God zyn hulp aan~’t} werk ontzegt.
\\Ver\textit{geefs, ô Wachters!} is uw vlyt,
\\Zo \textit{God niet zelf}de stad \textit{be}vryd.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ver\textit{geefs tot middernacht ge}slaafd;
\\Ver\textit{geefs, myn Volk! by~’t} morgenrood
\\Ver\textit{rezen, en om~’t noodig} brood
\\Den \textit{gantschen dag met} smart gedraafd:
\\Daar~’t \textit{hem, wien ’s~Heeren} gunst vernoegt,
\\Als \textit{in den slaap} word toe\textit{ge}voegd.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zo \textit{waakt een vader voor zyn} kind.
\\Wie \textit{kindren voortbrengt} tot Gods eer,
\\Ver\textit{krygt een erfdeel van den} Heer.
\\Wie \textit{zich met kroost ge}zegend vind,
\\Dat \textit{zich oprecht en} dankbaar toont,
\\Ziet \textit{al zyn zorg} naar wensch \textit{be}loond.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ge\textit{lyk de pylen in de} hand
\\Eens \textit{sterken helds, die,} fier en bly,
\\Door \textit{hunne kracht zyn weêrpar}ty
\\Doet \textit{zwichten voor zyn’} tegenstand;
\\Zo \textit{zyn ook, tot der} vadren vreugd,
\\De \textit{frissche zoo}nen hun\textit{ner} jeugd.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wel\textit{zalig hy, die, (als een} held,
\\Wiens \textit{koker schicht by} schicht bewaart,)
\\Zyn \textit{zoons ziet tot zyn heil ge}spaard!
\\Zy \textit{zullen, schaamrood} noch ontsteld,
\\Het \textit{hoofd den weêrpar}tyders biên,
\\Ja \textit{zelfs hen uit} de poort \textit{doen} vliên.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {128} {Psalm 128}

\begin {vers} {1}
U \textit{mag men zalig} hee\textit{ten,}
\\\textit{Dien ’s~Heeren vrees be}koort;
\\Die, \textit{met een rein ge}wee\textit{ten,}
\\\textit{Steeds wandelt naar zyn} woord.
\\Gy \textit{zult uw’ nooddruft} vinden,
\\Door \textit{d’~arbeid van uw} hand:
\\Wat \textit{ge~u moogt onder}winden,
\\Komt, \textit{naar uw wensch, tot} stand.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Uw \textit{gade zal steeds} bloeij\textit{en}
\\\textit{Gelyk een wynstok} tiert,
\\Die, \textit{vruchtryk onder~’t} groeij\textit{en,}
\\\textit{Uw huismuur dekt en} siert.
\\Niets \textit{zal uw welvaart} stuiten:
\\Uw \textit{kroost zal blyde en} frisch,
\\Als \textit{groene olyven}spruiten,
\\’t~Sie\textit{raad zyn van uw’} disch.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dit \textit{lot is u be}scho\textit{ren,}
\\\textit{Zo gy, met diep ont}zag,
\\Naar \textit{’s~Heeren wet blyft} hoo\textit{ren.}
\\\textit{Voor u zal, dag aan} dag,
\\Het \textit{heil uit Sion} vloeijen:
\\Gy \textit{zult, zo lang gy} leeft,
\\Je\textit{rusalem zien} bloeijen,
\\’t~Welk \textit{God zyn’ zegen} geeft.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Blyft \textit{gy op hem be}trou\textit{wen,}
\\\textit{Zo zult ge,~op zyn be}vel,
\\’t~Kroost \textit{van uw kroost aan}schou\textit{wen,}
\\\textit{En vrede in Isra}ël.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {129} {Psalm 129}

\begin {vers} {1}
Dat \textit{Isra}ël vry \textit{zegge:} In my\textit{ne} jeugd
\\Is \textit{reeds myn} leed, myn \textit{tegenspoed be}gonnen.
\\’k~Had \textit{menig}werf van \textit{jongs af} ongeneugt’:
\\Myn \textit{vyand} heeft my \textit{echter niet} ver\textit{won}nen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Men \textit{heeft myn’} rug be\textit{ploegd} gelyk \textit{een} land,
\\Dat \textit{door den} neb des \textit{yzers word door}sneden.
\\’t~Ge\textit{span, het} welk van \textit{d’~een’ tot} d’~andren kant
\\De \textit{voren} maakt, heeft \textit{over my} ge\textit{re}den.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maar \textit{de~Opper}heer, die \textit{zich} rechtvaar\textit{dig} toont,
\\Heeft \textit{my van~’t} juk der \textit{dwinglandy ont}heven.
\\ô \textit{God! laat} hen, wier \textit{afkeer} Sion hoont,
\\Steeds \textit{zyn be}schaamd en \textit{achterwaarts} ge\textit{dre}ven!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Laat \textit{hen, als~’t} gras, dat \textit{op} de da\textit{ken} groeit,
\\Dat \textit{voedzel}loos, daar~’t \textit{naauwlyks is ont}loken,
\\Keeds \textit{ligt ver}dord eer~’t \textit{nog word} uitgeroeid,
\\Van \textit{waarde en} kracht en \textit{aanzien zyn} ver\textit{sto}ken!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Geen \textit{maaijer} zal aan \textit{zulk} onbruik\textit{baar} gras
\\De \textit{handen} slaan, maar \textit{billyk ’t~straks ver}smaaden:
\\Die \textit{garven} bind zal \textit{met zulk} misgewas,
\\Als \textit{gantsch on}nut, zyne \textit{armen nooit} be\textit{laa}den.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Geen \textit{wande}laar, die \textit{daar} voorby \textit{mogt} gaan,
\\Zal, \textit{naar~’t ge}bruik, de \textit{maaijers immer} zeegnen.
\\Die \textit{biên hem} dan deez’ \textit{heilwensch} ook niet aan:
\\Des \textit{Heeren} gunst moete \textit{u alöm} be\textit{jeeg}nen!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {130} {Psalm 130}

\begin {vers} {1}
Uit \textit{diepe en duistre} kolken
\\Schrei \textit{ik om} troost tot God;
\\Tot \textit{God, die in de} wolken
\\Ge\textit{tuige is} van myn lot.
\\Heer! hoor naar \textit{myn ge}beden!
\\Leen \textit{’t~oor aan myn ge}klag!
\\Gy \textit{weet wat zwaarig}heden
\\My \textit{treffen} dag op dag.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zo \textit{gy: ô Heer! de} zonden
\\Met \textit{ernst wilt} gade slaan,
\\Wie \textit{kan dan, rein be}vonden,
\\Voor \textit{uw ge}zicht bestaan?
\\Maar gy, met \textit{ons be}wogen,
\\Scheld \textit{ons de misdaad} kwyt,
\\Op\textit{dat u in den} hoogen
\\Ons \textit{hart zy} toegewyd.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ik \textit{wacht op Gods ge}nade:
\\Myn \textit{ziel hoopt} op zyn woord;
\\En \textit{vleit zich, vroeg en} spade,
\\Dat \textit{hy haar} smeeken hoort.
\\Voor hem is \textit{niets ver}borgen.
\\De \textit{wachter haakt niet} meer
\\Naar~’t \textit{ryzen van den} morgen,
\\Dan \textit{ik naar} God, myn’ Heer.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{wachter wacht den} morgen,
\\En \textit{ik ver}wacht myn’ God.
\\ô \textit{Isrel! ban uw} zorgen:
\\De \textit{Heer be}stiert uw lot.
\\By hem is \textit{mede}lyden
\\En \textit{troost voor uw ge}ween:
\\Hy \textit{zal uw ziel be}vryden
\\Van \textit{onge}rechtigheên.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {131} {Psalm 131}

\begin {vers} {1}
Myn hart, \textit{Heer! ’t~welk op} u \textit{ver}trouwt,
\\Was \textit{nooit ver}heven \textit{trots of} stout:
\\Myne oogen \textit{zyn nooit} hoog geweest:
\\’k~Was \textit{needrig} en be\textit{daard van} geest.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Nooit ben \textit{ik op een’} weg \textit{ge}gaan,
\\Waar\textit{voor myn} kennis \textit{stil moest} staan,
\\Of die, door \textit{zyne} moeilykheên,
\\Voor \textit{my te} groot, te \textit{wonder} scheen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hield ik \textit{my niet ge}dwee, \textit{en} stil,
\\En \textit{buigzaam} voor uw’ \textit{wyzen} wil,
\\Als een ge\textit{speend on}nozel wicht,
\\Dat \textit{de~oogen} naar de \textit{moeder} richt?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
ô Ja; \textit{dus heeft by} dag \textit{en} nacht
\\Myn \textit{ziel ook} op uw \textit{hulp ge}wacht.
\\Dat Isrel \textit{hoope op} Gods beleid,
\\Van \textit{nu af} tot in \textit{eeuwig}heid!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {132} {Psalm 132}

\begin {vers} {1}
Barm\textit{hartig} Schepper \textit{van~’t heel}äl!
\\Ge\textit{denk aan Davids} ongeval;
\\En \textit{hoe hy met een’} duuren eed
\\Aan \textit{Jacobs} God ge\textit{lofte} deed,
\\Die hy ge\textit{trouw vol}brengen zal.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ik \textit{zal in} myne \textit{tent niet} treên;
\\Geen \textit{rustplaats op myn} koets bekleên;
\\Niet \textit{dulden dat de} slaap myn oog
\\Door \textit{zachten} rust ver\textit{kwikken} moog’,
\\Of sluimring \textit{gunne aan} de~oogenleen;
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Voor \textit{dat ik} een ver\textit{blyf ge}keurd,
\\En \textit{wooningen hebbe} opgespeurd
\\Voor \textit{God, den arm van} Jacobs magt;
\\Voor \textit{God, daar} Isrel \textit{heil van} wacht;
\\In wien~’t het \textit{hoofd ten} hemel beurt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’t~Is \textit{ons be}richt van \textit{mond tot} mond,
\\Hoe \textit{Gods verbondkist} zich bevond
\\In \textit{Ephrata: wy} zien voortaan
\\Haar, \textit{tot ons-}aller \textit{blydschap,} staan
\\Op Jaärs \textit{godge}wyden grond.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wy \textit{zullen,} vry van \textit{droeve} klagt,
\\Gods \textit{huis betreeden} dag en nacht,
\\En \textit{knielen voor zyn} voetbank neêr.
\\Waak \textit{op! trek} in uw \textit{rustplaats,} Heer!
\\Trek op met \textit{de~ark van} uwe magt!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Daar \textit{valle} met een \textit{rein ge}moed
\\U \textit{’t~heilig Priester}dom te voet;
\\Ter\textit{wyl uw Erfvolk} ’t~juichend’ ziet.
\\Ver\textit{werp dan} uw’ Ge\textit{zalfden} niet,
\\Om David \textit{die u} hulde doet!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
De \textit{Godheid} waakt voor \textit{Davids} kroon:
\\Zy \textit{zwoer het erfrecht} aan zyn’ Zoon:
\\Dies \textit{zal zy, die haar’} duuren eed
\\En \textit{waarheid} nimmer \textit{over}treed,
\\Zyn zaad doen \textit{heerschen} op zyn’ troon.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
In\textit{dien uw} zoonen, \textit{(dus sprak} God,)
\\Geen \textit{schenners zyn van} myn gebod
\\Noch \textit{breekers van myn} heilverbond,
\\Dan \textit{blyft de} troon voor \textit{hen ge}grond;
\\Dan blyft het \textit{heerschen} steeds hun lot.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Want \textit{God heeft} Sion \textit{hoog ver}ëerd,
\\En \textit{tot zyn vast ver}blyf begeerd.
\\’k~Heb, \textit{sprak hy; hier myn} huis bereid,
\\Myn \textit{rustplaats} tot in \textit{eeuwig}heid,
\\Die mynen \textit{zegen} nooit ontbeert.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Myn \textit{teedre} zorg weert \textit{Sions} nood:
\\Ik \textit{schenk zyn kwynende} armoê brood,
\\En \textit{laaf haar by myn} hoog altaar.
\\Zyn \textit{godge}wyde \textit{priester}schaar
\\Ziet, door myn \textit{gunst, zyn} heil vergroot.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Daar \textit{juicht myn} Volk met \textit{feestge}luid;
\\Daar \textit{zal ik David,} in zyn Spruit,
\\Ver\textit{hoogen: ’k~heb een} helder licht
\\Voor \textit{myn’ Ge}zalfden \textit{toege}richt:
\\Dees heillamp \textit{schiet haar} klaarheid uit.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Ik \textit{zal zyn} haaters \textit{neder}slaan;
\\En \textit{hen met schaamte en} schand’ belaên:
\\Maar~’k \textit{heb aan hem myn} hulp beloofd:
\\Zyn \textit{kroon zal} vast staan \textit{op zyn} hoofd;
\\Zyn bloeijend \textit{ryk nooit} ondergaan.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {133} {Psalm 133}

\begin {vers} {1}
Zie, zie hoe \textit{goed, hoe heugchlyk is~’t voor} broedren,
\\Te \textit{woonen,} met ver\textit{éénigde ge}moedren,
\\In ’s~Heeren \textit{huis! dit} leven spreid
\\Ge\textit{wis een’} geur van \textit{enkle lieflyk}heid:
\\Zo \textit{dringt de} geur des \textit{balsems ’t~heilig} choor,
\\By ’s~hoogen\textit{priesters} zalving, door.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Het kostbaar \textit{vocht op Aarons kruin ge}goten,
\\Van \textit{waar het,} langs zyn’ \textit{achtbren baard ge}vloten,
\\Tot op den \textit{zoom der} kleedren vloeit;
\\Of \textit{Hermons} dauw, die \textit{Sion mild be}sproeit,
\\Zygt \textit{nooit zo} zacht, zo \textit{hartverkwikkend} neêr,
\\Als hier de \textit{zegen} van den Heer.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ja, Isrels \textit{God, dit vreedzaam huis ge}negen,
\\Ge\textit{bied dat} hier het \textit{leven en de} zegen
\\Bestendig \textit{blyven} tot zyne eer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {134} {Psalm 134}

\begin {vers} {1}
Lof, \textit{lof zy aller} heeren Heer!
\\Gy, \textit{zyne knechten,} geeft hem eer;
\\Gy, \textit{die des nachts zyn} huis bewaakt,
\\En voor zyn’ \textit{dienst in} yver blaakt!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Heft \textit{uwe handen} naar omhoog!
\\Slaat \textit{naar het heilig}dom uw oog;
\\En \textit{knielt eerbiedig} voor hem neêr!
\\Lof, lof zy \textit{aller} heeren Heer!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dat \textit{’s~Heeren zegen} op u daal’:
\\Zyn \textit{gunst uit Sion} u bestraal
\\Hy \textit{schiep ’t~heelal, zyn’} naam ter eer’.
\\Lof; lof zy \textit{aller} heeren Heer!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {135} {Psalm 135}

\begin {vers} {1}
Looft al \textit{juichende uwen} God,
\\Knechten, \textit{tot zyn’} dienst vergaêrd!
\\Pryst zyn’ \textit{naam en wys ge}bod,
\\Daar ge~in \textit{’t~voorhof staat ge}schaard,
\\En uw \textit{ampt bekleed met} eer
\\In het \textit{huis van} onzen Heer!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
God is \textit{goed: looft, looft hem} t’saam’
\\Met ge\textit{zang en} snaarenspel!
\\Pryst zyn’ \textit{lieffelyken} naam;
\\Want de \textit{Heer heeft Isra}ël
\\Zich ten \textit{eigendom ge}schikt;
\\Jacob \textit{door zyn} heil verkwikt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God is \textit{groot: ik weet ge}wis
\\Dat hy, \textit{boven} alle Goôn,
\\Heerlyk \textit{en ontzagchlyk} is.
\\Hy be\textit{heerscht van zynen} troon
\\Hemel, \textit{afgrond, aarde en} zee.
\\Alles \textit{is voor} hem gedwee.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’t~Eind’ der \textit{aard’ werpt dampen} uit
\\Door Gods \textit{magt, die~’t} all’ volbrengt,
\\En by \textit{’s~donders schor ge}luid
\\Bliksem\textit{vuur met regen} mengt:
\\God brengt \textit{winden, door één} woord,
\\Uit zyn \textit{wapen}kamer voort.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Hy sloeg, \textit{tot Egyptes} wee,
\\De~eerstge\textit{boornen} plotsling neêr,
\\En den \textit{eerstling van al~’t} vee;
\\Ja, hy \textit{zond, zyn naam’ ter} eer’,
\\Midden \textit{in Egypten}land
\\Wonder\textit{teekens} van zyn hand.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy ver\textit{baasde Pharoos} hof;
\\Sloeg de \textit{Volke}ren alöm;
\\Wierp de \textit{Koningen in~’t} stof:
\\Sihon, \textit{Og, en ’t~Vorsten}dom
\\Van den \textit{trotsen Cana}nyt,
\\Allen \textit{vielen} ze~in den stryd.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Isrel \textit{zag door ’s~Hoogsten} hand
\\Zich ge\textit{zet in} hunnen staat:
\\God gaf \textit{hun gezegend} land
\\Tot een \textit{erf aan Jacobs} zaad.
\\Heer! uw \textit{naam en majes}teit
\\Wanklen \textit{niet in} eeuwigheid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Van ge\textit{slachte tot ge}slacht?
\\Word ge\textit{staag, naar} aller pligt,
\\By het \textit{Volk uw gunst her}dacht,
\\Wyl gy, \textit{treedende in~’t ge}richt,
\\Uw’ ge\textit{trouwen hunne} schuld
\\Liefde\textit{ryk ver}geeven zult.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De~Afgoôn \textit{van het Heiden}dom,
\\Goud of \textit{zilver,} schoon van stand,
\\Hebben \textit{lippen, maar zyn} stom;
\\Zy, het \textit{werk van ’s~menschen} hand,
\\Die zich \textit{alles onder}wind,
\\Hebben \textit{oogen,} maar zyn blind.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
De~Afgoôn \textit{van het Byge}loof,
\\Door wier \textit{mond nooit} adem ging,
\\Hebben \textit{ooren, maar zyn} doof:
\\De~Almagt \textit{maak’ den sterve}ling,
\\Die zich \textit{met hunn’ bystand} streelt,
\\Eens ge\textit{lyk aan~’t} magtloos beeld!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Isra\textit{ëllers! looft al} t’saam
\\Uwen \textit{God, den} God der eer’!
\\Loof, A\textit{ärons huis! zyn’} naam!
\\Huis van \textit{Levi! loof den} Heer!
\\Looft gy \textit{allen, die hem} vreest,
\\Looft hem \textit{met ver}heugden geest!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Sion! \textit{loof met dankbre} stem
\\God, uw’ \textit{Heer, die} eeuwig leeft,
\\En het \textit{schoon Jerusa}lem
\\Door zyn \textit{wooning luister} geeft!
\\Loof hem \textit{voor uw heilryk} lot!
\\Loof al \textit{juichende} uwen God!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {136} {Psalm 136}

\begin {vers} {1}
Looft de \textit{bron van alle} goed!
\\Looft God, \textit{met een} bly gemoed!
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Looft den \textit{grooten God, wiens} troon
\\Hooger \textit{ryst dan} die der Goôn!
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Looft der \textit{heeren Opper}heer!
\\Buigt u \textit{needrig} voor hem neêr:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Looft Gods \textit{magt, die, onbe}perkt,
\\Gade\textit{looze} wondren werkt!
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Looft Gods \textit{wysheid! door zyn} woord
\\Bragt hy \textit{all’ de} heemlen voort:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De~aard’ hief \textit{uit der watren} schoot
\\Zich om\textit{hoog, toen} hy ’t~gebood:
\\Want Gods \textit{gunst, alom ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De~Almagt \textit{schiep, aan ’s~hemels} trans,
\\Groote \textit{lichten,} ryk van glans:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Aan de \textit{zon schonk zyn ge}zag
\\De~opper\textit{heerschap}py by dag:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Maan en \textit{sterren, min in} pracht,
\\Voeren \textit{heerschap}py by nacht:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Looft hem, \textit{die Egyptes} staat
\\Sloeg in~’t \textit{eerstge}boren zaad:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Looft den \textit{Heer, wiens heerschap}py
\\Isrel \textit{voerde uit} slaverny:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Looft den \textit{Heer, wiens sterke} hand
\\Isrel \textit{leide uit} Pharoos land:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Looft hem, \textit{die het roode} meir
\\Heeft ver\textit{deeld voor} Mozes beir:
\\Want Gods \textit{gunst, alom ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Die, door \textit{dien verdeelden} plas
\\Isra\textit{ëls ge}leider was:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Die Vorst \textit{Pharoos leger}magt
\\In de \textit{schelfzee} t’~onderbragt:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Die zyn \textit{Volk als by de} hand
\\Leidde \textit{door woe}styn en zand:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Die, tot \textit{weering van~’t ge}weld,
\\Konin\textit{gen heeft} neêrgeveld:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Die de \textit{Vorsten, trots van} moed,
\\Heeft doen \textit{smooren} in hun bloed:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Looft hem, \textit{die den Amo}riet
\\Van zyn’ \textit{grootschen} zetel stiet:
\\Want Gods \textit{gunst, alom ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Looft hem, \textit{wiens geduchte} magt
\\Bazans \textit{Koning} t’~onderbragt:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Die hun \textit{land, dat de~oogen} streelt
\\Isra\textit{ël heeft} toegedeeld:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in oeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Looft hem, \textit{nu die erffe}nis
\\Naar zyn \textit{woord be}vestigd is:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Die in \textit{onzen laagen} stand
\\Ons zo \textit{gunstryk} bood de hand:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Die ons, \textit{onder~’t leed ge}bukt,
\\Heeft uit \textit{’s~vyands} magt gerukt:
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {25}
Looft hem \textit{all’ wat adem} heeft!
\\Looft hem, \textit{die u} voedzel geeft!
\\Want Gods \textit{gunst alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\begin {vers} {26}
Geeft den \textit{God des Hemels} eer!
\\Lof zy \textit{aller} schepslen Heer!
\\Want Gods \textit{gunst, alöm ver}spreid,
\\Zal be\textit{staan in eeuwig}heid.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {137} {Psalm 137}

\begin {vers} {1}
Toen \textit{wy, ge}boeid, aan \textit{Babels stroomen} zuchtten,
\\Ver\textit{teerd door} rouw en \textit{drukkende onge}nuchten,
\\\textit{Toen} vloeide ons oog van \textit{traanen, dag en} nacht,
\\Als \textit{onze} ziel aan~’t \textit{heugchlyk Sion} dacht.
\\Wy \textit{hadden,} wars van \textit{blyde maatge}zangen,
\\De \textit{harpen} aan de \textit{wilgen opge}hangen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Zy, \textit{die ons} in hun \textit{kerkers deeden} smooren,
\\Ver\textit{langden} toen van \textit{ons een lied te} hooren;
\\\textit{En} zy, wier magt zo \textit{wreed ons had be}streên,
\\Be\textit{geerden} vreugd in \textit{die rampzalig}heên.
\\Komt, \textit{riepen} zy, laat \textit{u niet sterker} dringen:
\\Komt, \textit{wilt ons} één van \textit{Sions liedren} zingen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ons \textit{antwoord} was: Wie \textit{zou, op blyde} wyzen,
\\In \textit{vreemden} oord’ den \textit{naam des Heeren} pryzen?
\\\textit{’k~Ver}geet u nooit, Je\textit{rusalem! veel}ëer
\\Ge\textit{denk ik} aan myn \textit{rechtehand niet} meer.
\\Eer \textit{blyv’ myn} tong aan~’t \textit{droog gehemelt’} kleeven,
\\Eer \textit{ik ver}zuime aan \textit{Sion lof te} geeven!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Je\textit{rusa}lem zal \textit{steeds van my ge}prezen,
\\En \textit{t’allen} tyd’ myn \textit{hoogste blydschap} weezen.
\\\textit{En} gy, ô Heer! ge\textit{denk aan Edoms} zaad!
\\Ge\textit{denk den} dag van \textit{Salems jammer}staat,
\\En \textit{’s~vyands} stem: laat \textit{ons al~’t Volk ont}zielen!
\\Laat \textit{ons de} stad ten \textit{grondvest toe ver}nielen!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Kon \textit{onze e}lende, ô \textit{Babel! u ver}maaken,
\\’k~Zie \textit{ook uw’} val en \textit{ons geluk ge}naaken.
\\\textit{ô} Babel, dat u \textit{thans zo veilig} acht!
\\Gy \textit{zult wel} haast den \textit{nood van ons ge}slacht
\\Met \textit{woeker} aan uw \textit{kroost betaald zien} zetten:
\\Men \textit{zal~’t eer}lang op \textit{rots en muur ver}pletten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {138} {Psalm 138}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{hart, myn} mond verbreid uwe eer;
\\ô \textit{Opper}heer!
\\Voor \textit{aller} ooren.
\\’k~Doe \textit{zelfs voor~’t} oog der aardsche Goôn,
\\Myn’ \textit{blyden} toon,
\\Myn \textit{psalmen} hooren.
\\’k~Zal \textit{naar~’t paleis der} heiligheid,
\\ô Majes\textit{teit!}
\\\textit{My needrig} keeren.
\\Uw \textit{trouw, uw waarheid} maakt dat ik
\\Elk oogen\textit{blik}
\\\textit{Uw’ naam zal} eeren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gy \textit{staafde uw} woord, opdat geen blaam
\\Uw \textit{grooten} naam
\\Ooit \textit{aan zou} kleeven:
\\Wan\textit{neer ik} riep, hebt ge,~op myn klagt,
\\Myn’ \textit{druk ver}zacht,
\\My \textit{kracht ge}geeven.
\\De \textit{Vorsten zullen} met gezang,
\\Hun leven \textit{lang}
\\\textit{U eer be}wyzen;
\\En \textit{als uw woord tot} hen genaakt,
\\En ’t~hart hen \textit{raakt,}
\\\textit{Uw goedheid} pryzen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zy \textit{zullen} zingen tot uwe eer,
\\ô \textit{Opper}heer!
\\Van \textit{uwe} werken.
\\Want \textit{uwe} magt en heerlykheid,
\\Al\textit{öm ver}spreid,
\\Heeft \textit{paal noch} perken.
\\Al \textit{woont gy boven} ’s~hemels boog,
\\Gy wilt uw \textit{oog}
\\\textit{Naar~’t menschdom} keeren:
\\Het \textit{needrig harte} ziet gy aan:
\\Der trotsen \textit{waan}
\\\textit{Zult gy ver}neêren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wan\textit{neer ik} in benaauwdheid zit,
\\En \textit{tot u} bid,
\\Zult \textit{gy my} helpen!
\\Gy \textit{zyt het} die my levend’ maakt;
\\Myn \textit{banden} slaakt;
\\Myn \textit{wond wilt} stelpen.
\\Uw \textit{hand, die~’t woên myns} vyands stuit,
\\Zal, strekt gy \textit{ze~uit,}
\\\textit{My verder} spaaren.
\\Uw \textit{goedheid heeft noch} paal noch perk:
\\Laat toch uw \textit{werk}
\\\textit{ô Heer! niet} vaaren!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {139} {Psalm 139}

\begin {vers} {1}
Niets is, ô \textit{Oppermajes}teit!
\\Be\textit{dekt voor} uwe al\textit{weeten}heid.
\\Gy kent me; \textit{gy door}grond myn daên.
\\Gy \textit{weet myn zit}ten en \textit{myn} staan.
\\Waar myn ge\textit{dachten ook toe} strekken,
\\Gy weet van \textit{verre die} te~ont\textit{dek}ken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Het zy ik \textit{ga, of legge,} gy,
\\ô \textit{Heer! zyt} altoos \textit{nevens} my.
\\Uwe onbe\textit{paalde} weetenschap
\\Kent \textit{mynen weg} van stap \textit{tot} stap;
\\Geen woord is \textit{nog myn tong ont}gleden,
\\Of gy, gy \textit{weet alreeds} myn \textit{re}den.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gy hebt van \textit{achtren my be}zet:
\\Voor\textit{uit word} my de \textit{vlugt be}let.
\\Ik word be\textit{paald door} uwe hand.
\\Hoe \textit{zou ik met} myn zwak \textit{ver}stand
\\Naar uwe \textit{wondre kennis} streeven?
\\Ze~is my te \textit{groot, te hoog} ver\textit{he}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Waar zou ik \textit{ooit uw’ Geest ont}vliên?
\\Waar \textit{zou me,~ô} Heer! uw \textit{oog niet} zien?
\\Al voer ik \textit{op naar} ’s~hemels trans,
\\Daar \textit{toont ge~u in} uw’ schoon\textit{sten} glans:
\\Al daalde ik \textit{zelfs ter helle} neder,
\\Daar vond ik \textit{ook uw aan}schyn \textit{we}der.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Al nam ik \textit{van den dage}raad
\\De \textit{vleuge}len des \textit{lichts te} baat:
\\Al waare \textit{’t~uiter}ste der zee
\\De \textit{plaats van my}ne le\textit{ger}steê,
\\Daar had ik \textit{ook uw hand te} duchten,
\\Die my zou \textit{grypen on}der~’t \textit{vlug}ten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Indien ik \textit{zeg: de duistre} nacht
\\Zal \textit{my be}dekken \textit{voor uw} magt,
\\Dan is de \textit{nacht een} helder licht,
\\’t~Welk \textit{my ontdekt} aan uw \textit{ge}zicht:
\\De duister\textit{nis is voor uwe} oogen,
\\Gelyk de \textit{dag, met glans} om\textit{to}gen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Gy hebt myn \textit{gantsch gestel door}grond,
\\Zelfs \textit{voor myn’} eersten \textit{levens}stond.
\\Ik ben ver\textit{baazend’} voortgebragt.
\\Op~’t \textit{nagaan van} uw wond\textit{re} magt,
\\Sla ik ver\textit{rukt het oog naar} boven:
\\’k~Zal u, myn’ \textit{Schepper! al}toos \textit{loo}ven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Myn ziel be\textit{tracht uw wonder}daên,
\\Die \textit{haar be}grip te \textit{boven} gaan.
\\Uw oog heeft \textit{my al}reeds verzeld
\\Toen \textit{ik, verbor}gen, saam\textit{ge}steld
\\Als een bor\textit{duursel, lag ver}scholen:
\\Niets was van \textit{my voor u} ver\textit{ho}len.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Gy hebt, wyl \textit{niets uw oog weêr}houd,
\\Myn’ \textit{onge}vormden \textit{klomp be}schouwd:
\\Ja, gy, wiens \textit{wysheid} nimmer faalt,
\\Had \textit{myn’ geboor}testond \textit{be}paald.
\\Eer iets van \textit{my begon te} leeven,
\\Was alles \textit{in uw boek} ge\textit{schre}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Wanneer ik \textit{dus uw groote} magt,
\\De \textit{werken} van uw \textit{hand be}tracht,
\\Zyn ze~alle \textit{wondren} in myn oog:
\\Dies \textit{hef ik my}ne stem \textit{om}hoog,
\\En roep, ver\textit{heugd door dat be}seffen:
\\Wie kan uw’ \textit{lof naar eisch} ver\textit{hef}fen?
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Hoe dierbaar \textit{zyn me~uw wonder}daên!
\\Zy \textit{zyn on}mooglyk \textit{na te} gaan.
\\Zy zyn on\textit{telbaar,} meer dan~’t zand,
\\Rond\textit{om de zee} geplaatst \textit{aan~’t} strand.
\\Als ik ont\textit{waak in stille} nachten
\\Ben ik by \textit{u met myn} ge\textit{dach}ten.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
ô God! laat \textit{door uw groote} magt
\\De \textit{boozen} worden \textit{omge}bragt!
\\Doe, doe hen \textit{wyken,} die, verwoed,
\\Zich \textit{mesten met} onschul\textit{dig} bloed!
\\Zy lastren \textit{uw geducht ver}mogen,
\\Daar ze~uwer \textit{haatren trots} ver\textit{hoo}gen.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Zou~’k hen niet \textit{haaten in myn} hart,
\\Wier \textit{snoode} haat uw \textit{goedheid} tart?
\\Zou ik hen, \textit{die u} weêrstand biên,
\\Niet \textit{met verdrie}tige oo\textit{gen} zien?
\\Myn afkeer \textit{zal hen altoos} doemen,
\\En elk van \textit{hen myn’ vy}and \textit{noe}men.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Doorgrond me,~en \textit{ken myn hart, ô} Heer!
\\Is \textit{’t~geen ik} denk niet \textit{tot uwe} eer?
\\Beproef me,~en \textit{zie of} myn gemoed
\\Iets \textit{kwaads, iets on}behoor\textit{lyks} voed;
\\En doe me,~ô \textit{God! met vaste} schreeden,
\\Den weg ter \textit{zaligheid} be\textit{tree}den!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {140} {Psalm 140}

\begin {vers} {1}
Al\textit{goedheid!} red \textit{my} uit \textit{de} banden
\\Des \textit{boozen, die my} houd bekneld!
\\Be\textit{hoed my} voor de \textit{wreede} handen
\\Van~’t \textit{onbetoomd en} woest geweld!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doe \textit{hen, die} niets \textit{dan} kwaad \textit{be}denken,
\\Die \textit{daaglyks zich te} saam beraên
\\Om \textit{my door} oorlogs\textit{magt te} krenken,
\\Naar \textit{hun verdienste, als} stof vergaan!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zy \textit{scherpen,} als \textit{ver}gif\textit{te} slangen,
\\Hun \textit{tong op valscheid} en bedrog:
\\Zy \textit{passen} telkens \textit{op myn} gangen,
\\Met \textit{monden, vol van} adderspog.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Be\textit{scherm my} voor \textit{de} god\textit{de}loozen,
\\ô \textit{God! ô Richter} van~’t heelal!
\\Ver\textit{los my} van~’t ge\textit{weld dier} boozen,
\\Die \textit{telkens doelen} op myn’ val!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De \textit{trotsen,} ny\textit{dig} op \textit{myn’} zegen,
\\Be\textit{laagen my met} koord en net;
\\En \textit{hebben} heimlyk \textit{op de} wegen
\\Voor \textit{my een’ valstrik} uitgezet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ik \textit{dacht in} myn \textit{ver}driet \textit{te} smooren;
\\Dies \textit{riep ik: Heer! gy} zyt myn God:
\\Neem \textit{myne} smeekin\textit{gen ter} ooren!
\\Ver\textit{zacht in~’t eind’ myn} droevig lót!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
ô \textit{Heer! myn} Rots\textit{steen} en \textit{myn} Sterkte!
\\Gy \textit{hebt my steeds ten} burgt verstrekt;
\\En \textit{in den} stryd, daar~’t \textit{elk be}merkte,
\\Myn \textit{hoofd als met een} schild bedekt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Laat \textit{nooit des} boo\textit{zen} wensch \textit{ge}lukken,
\\Maar \textit{straf hem, eer zyn} hand my treff’!
\\Ver\textit{hinder} zyne \textit{gruwel}stukken,
\\Op\textit{dat hy zich niet} trots verheff’!
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Doe, \textit{tot ver}gel\textit{ding,} Heer \textit{der} Heeren!
\\Op \textit{myner haatren} eigen hoofd
\\De \textit{smaad, den} laster \textit{weder}keeren,
\\Waar\textit{mee hun mond myne} eer verdooft!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Schud, \textit{daar zy} dus \textit{myn’} roem \textit{ver}korten,
\\Schud \textit{vuurge koolen} op hen uit!
\\Laat \textit{hen in~’t} vuur, in \textit{kuilen} storten!
\\Geef \textit{hen aan~’t naare} graf ten buit!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Een \textit{laster}tong, \textit{een} lo\textit{gen}spreeker
\\Zal \textit{nooit op aard’ be}vestigd zyn.
\\Men \textit{jaage een’} twist- en \textit{onrust}kweeker,
\\Tot\textit{dat hy uit elks} oog verdwyn’.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Ik \textit{weet dat} God, \textit{ge}trouw \textit{in~’t} richten,
\\Des \textit{armen rechtzaak,} daar hy schreit,
\\Hoe \textit{valsch hem} de~ontrouw \textit{moog’ be}tichten,
\\Be\textit{slissen zal naar} billykheid.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
De \textit{vroomen} zul\textit{len} u \textit{ver}hoogen,
\\Ge\textit{zegend door uw} milde hand.
\\De~op\textit{rechten} zullen \textit{voor uwe} oogen
\\Steeds \textit{bloeijen in ge}wenschten stand.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {141} {Psalm 141}

\begin {vers} {1}
U \textit{roepe} ik \textit{aan,} door \textit{angst ge}dreven,
\\ô \textit{Heer! ver}traag \textit{uw’} by\textit{stand} niet!
\\Hoor, \textit{hoor myn} stem, \textit{in} ziel\textit{ver}driet,
\\In \textit{klagten} tot u \textit{opge}heven!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Myn \textit{beê,} met \textit{uit}ge\textit{breide} handen
\\U \textit{voorge}steld, \textit{ryze} op \textit{in~’t} licht,
\\Als \textit{reukwerk,} voor \textit{uw} aan\textit{ge}zicht;
\\Als \textit{de~offers} die des \textit{avonds} branden!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Doe, \textit{Heer!} doe \textit{my}nen \textit{mond be}waaken,
\\Op\textit{dat nooit} mor\textit{ring} uit\textit{val} doe!
\\Sluit \textit{gy de} deur \textit{der} lip\textit{pen} toe,
\\Als \textit{angst het} onge\textit{duld zou} laaken!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Laat \textit{boo}ze \textit{lust} my \textit{niet be}stryën,
\\Op\textit{dat ik} geen \textit{god}loos \textit{be}staan
\\Be\textit{dryv’ met} hen \textit{die~’t} kwaad \textit{be}gaan;
\\Niet \textit{eet van} hunne \textit{lekker}nyën!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De \textit{vroo}me \textit{treff’} my \textit{met zyn} slagen;
\\Geen \textit{nood, ’t~is} my \textit{wel}daa\textit{dig}heid:
\\Een \textit{balsem} word \textit{myn} hoofd \textit{be}reid,
\\Wan\textit{neer ik} moet zyn \textit{tucht ver}draagen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ik \textit{zal} myn \textit{oog} van \textit{hem niet} wanden,
\\Wan\textit{neer op} hem \textit{het} on\textit{heil} woed:
\\Maar \textit{zelfs, in} zy\textit{nen} te\textit{gen}spoed,
\\Voor \textit{hem myn} beê ten \textit{hemel.} zenden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De \textit{wre}vle \textit{rich}ters, \textit{die my} haatten
\\Ver\textit{schoonde ik} by \textit{de} bar\textit{re} rots:
\\Myn \textit{zachte} taal \textit{ver}won \textit{hunn’} trots:
\\’k~Heb \textit{hen groot}moedig \textit{vryge}laaten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maar \textit{wy,} ô \textit{Heer!} die \textit{u ver}beiden,
\\Zien \textit{ons ge}beente \textit{aan~’t} graf \textit{ver}strooid;
\\Ge\textit{lyk het} hout \textit{word} weg\textit{ge}gooid,
\\Na \textit{dat de} byl ’t~van \textit{één deed} scheiden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
’k~Vest \textit{ech}ter, \textit{in} die \textit{tegen}spoeden,
\\Myn \textit{treurig} oog \textit{op} u-\textit{al}léén:
\\Ver\textit{troost myn} ziel, \textit{door} angst \textit{be}streên!
\\Laat \textit{eens uw} heil myn’ \textit{ramp ver}goeden!
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Be\textit{hoe} my \textit{voor~’t} ge\textit{weld, de} plaagen,
\\Die~’t \textit{wrevlig} on\textit{recht} my \textit{be}reid
\\Door \textit{strikken,} voor \textit{myn’} voet \textit{ge}spreid!
\\Be\textit{hoe my} voor be\textit{dekte} laagen!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Doe \textit{elk} der \textit{god}de\textit{loozen} beeven;
\\Ver\textit{vallen} in \textit{hun} ei\textit{gen} net;
\\Op\textit{dat ik,} door \textit{uw} hand \textit{ge}red,
\\My \textit{zie van} al~’t ge\textit{vaar ont}heven!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {142} {Psalm 142}

\begin {vers} {1}
Door ’s~vy\textit{ands magt om}zet, \textit{ô} Heer!
\\Knielde \textit{ik eer}biedig \textit{voor u} neêr,
\\En borst, met \textit{smeekend} rouwgeluid,
\\Voor \textit{uw ge}heiligd \textit{aanschyn} uit.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
’k~Heb al\textit{les wat my} vrees \textit{ver}wekt,
\\Al \textit{myn be}naauwdheid \textit{u ont}dekt.
\\Toen~’k over\textit{stelpt was} door elend’,
\\Hebt \textit{ge~u, ô} God! tot \textit{my ge}wend.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Men spreid\textit{de voor myn} schreên \textit{een} net:
\\’k~Vond \textit{my be}laagd, rond\textit{om be}zet:
\\’k~Zag uit aan \textit{myne} rechtehand;
\\Maar \textit{niemand} kende \textit{me~in dien} stand.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Elk week, \textit{die my de} hand \textit{kon} biên:
\\Ik \textit{zag geen} middel \textit{om te~ont}vliên.
\\Ik was in~’t \textit{akligst’} lyfsgevaar,
\\En \textit{wierd van} niemand \textit{hulp ge}waar.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ik riep, \textit{ô Heer! u} need\textit{rig} aan:
\\Zoud \textit{gy, myn} Toevlugt! \textit{my ver}smaên?
\\Gy zyt myn \textit{deel zo} lang ik leef.
\\Ach! \textit{dat uw} gunst my \textit{nooit be}geev’!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Zie op \textit{my neder,} daar \textit{ik} ween,
\\Ver\textit{zwakt, ver}teerd door \textit{tegen}heên;
\\Opdat de \textit{magt, die} me~overheert,
\\Door \textit{uwe} magt zy \textit{afge}weerd!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Verlos \textit{me,~opdat myn} ziel \textit{u} roem’,
\\En \textit{u haar’} God, haar’ \textit{Schutsheer} noem’!
\\Opdat my \textit{’t~vroom ge}slachte omring’,
\\En \textit{tot uw’} lof myn \textit{redding} zing’!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {143} {Psalm 143}

\begin {vers} {1}
ô Heer! wil \textit{myn gebeden} hooren!
\\Neig \textit{naar myn smeeken gunstige} ooren!
\\Ver\textit{hoor me,~ô Opper}majesteit!
\\Om \textit{uwe trouw, my toege}zworen:
\\Ver\textit{hoor me~om uw ge}rechtigheid!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wil uwen \textit{knecht, door rouw ver}slagen,
\\Niet \textit{voor uw hooge vierschaar} daagen:
\\Want \textit{niemand die op} aarde leeft
\\Zal \textit{roem op zyne vroomheid} draagen,
\\Als \textit{ge~u met hem in~’t} recht begeeft.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
’k~Zie myne \textit{ziel vervolgd door} snooden:
\\Ik \textit{zie, voor ’s~vyands haat ge}vloden,
\\Het \textit{leven dat uw} gunst my gaf,
\\In~’t \textit{stof vertreên: ’k~ben, als de} dooden,
\\Ver\textit{wezen tot het} duister graf.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dit over\textit{stelpt myn’ geest van} rouwe.
\\Als \textit{ik myn deerlyk lot be}schouwe,
\\Be\textit{zwykt myn afge}folterd hart.
\\Gy \textit{weet dat ik op u be}trouwe,
\\Al\textit{goede God! ge}nees myn smart!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ik denk, in~’t \textit{midden der ge}vaaren,
\\Nog \textit{aan uw gunst van vroeger} jaaren:
\\Ik \textit{tracht uw werken} na te gaan.
\\ô \textit{God! wie kan u eve}naaren!
\\Hoe \textit{heerlyk zyn uw} wonderdaên!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ik hef myn \textit{handen naar den} hoogen:
\\Myn \textit{ziel is voor uwe alziende} oogen
\\Ge\textit{lyk een dor, een} dorstig land,
\\Dat, \textit{niet gedrenkt van ’s~hemels} boogen,
\\Ver\textit{kwynen moet in} doodschen stand.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Ach! doe my \textit{spoedig adem} haalen!
\\Wil \textit{myn’ bezweken geest be}straalen!
\\Ver\textit{berg me~uw vriendlyk} aanschyn niet!
\\Ik \textit{zal eerlang ten grave} daalen,
\\In\textit{dien ge my geen’} bystand bied.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Laat my uw \textit{dierbre goedheid} pryzen,
\\Wan\textit{neer wy ’t~morgenlicht zien} ryzen!
\\’k~Be\textit{trouw op u in} myne elend’.
\\Wil \textit{my het waare heilspoor} wyzen!
\\Myn \textit{ziel heeft zich tot} u gewend.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Myn God! myn \textit{Toevlugt! hoor my} klaagen!
\\Ver\textit{los my uit des vyands} laagen!
\\Red \textit{my van hen, die} my vertreên!
\\Ik \textit{zoek in myn benaauwde} dagen
\\Geen \textit{schuilplaats dan by} u-alléén.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Leer my, in \textit{all’ myn tegen}heden,
\\Myn \textit{leven in uw’ dienst be}steeden!
\\Myn \textit{God! verleen my} onderstand!
\\Uw \textit{goede Geest bestier’ myn} schreeden,
\\En \textit{voer’ my in een} effen land!
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Laat, laat uw \textit{gunst my niet be}geeven!
\\Be\textit{hou me,~om uwen naam, by~’t} leven!
\\Laat \textit{myne ziel, die} tot u schreit,
\\Van \textit{haar benaauwdheid zyn ont}heven!
\\Ver\textit{los me,~om uw ge}rechtigheid!
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Laat nooit myns \textit{vyands wensch ge}lukken!
\\Roei \textit{ze~allen uit, die my doen} bukken,
\\Om \textit{uwe gunst, my} toegezegd!
\\Ver\textit{delg hen, die myn ziel ver}drukken;
\\Want \textit{ik, ô Heer! ik} ben uw knecht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {144} {Psalm 144}

\begin {vers} {1}
De hoogste \textit{Heer, myn rotssteen, zy ge}prezen,
\\Die \textit{mynen} arm ten \textit{stryd heeft onder}wezen,
\\Myn \textit{hand ten} kryg, naar \textit{zyn alwys be}leid!
\\De \textit{groote} God der \textit{goedertieren}heid,
\\Myn \textit{hoog ver}trek voor~’t \textit{woên van myn’ be}stryder,
\\Myn \textit{burgt, myn} schild, myn \textit{helper en be}vryder,
\\Door \textit{wien myn} Volk ’my \textit{onderworpen} is,
\\Zy \textit{steeds ge}roemd, uit \textit{waare erkente}nis!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wat is de \textit{mensch, dat gy aan hem ge}denken,
\\En \textit{hem, ô} Heer! uw \textit{milde gunst wilt} schenken?
\\Wat \textit{’s~menschen} kind in \textit{zyn’ geringen} staat
\\Dat \textit{uwe} zorg al\textit{öm het gade}slaat?
\\Want, \textit{wien men} ook met’ \textit{eere of glans zie} pryken,
\\Men \textit{kan hem} slechts by \textit{ydelheid ge}lyken;
\\Zyn \textit{dagen} zyn zo \textit{vlug gelyk de} wind,
\\Zo \textit{ydel} als een \textit{schaduw, die ver}zwind.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Daal, Heer! en \textit{slaa de bergen, dat de} rooken!
\\Uw \textit{bliksem}vuur, ter \textit{wolken uitge}broken,
\\Ver\textit{strooij de} magt myns \textit{vyands door zyn’} gloed!
\\Uw \textit{bliksem}schicht ver\textit{delg’ zyn’ over}moed!
\\Reik \textit{uit uw’} troon, ter\textit{wyl uw donders} klaatren,
\\Uw \textit{hand my} toe! Kuk \textit{me~uit de diepe} waatren
\\Des \textit{hoogen} noods, door \textit{uw geduchte} kracht!
\\Ont\textit{zet my,} Heer! red \textit{me~uit der vreemden} magt!
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hun snoode \textit{mond doet niets dan logen}spreeken:
\\Hun \textit{rechte}hand is \textit{vol van valsche} treken:
\\’k~Zal \textit{op de} luit, ’k~zal \textit{met een’ nieuwen} zang
\\En \textit{psalmmu}zyk, ô \textit{God! myn leven} lang,
\\U \textit{hulde} biên op~’t \textit{speeltuig van tien} snaaren;
\\U, \textit{die de} zege in \textit{felle krygsge}vaaren
\\Aan \textit{Vorsten} schenkt, en \textit{David, in den} stryd,
\\Van \textit{’s~vyands} zwaard en \textit{woest geweld be}vryd.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ruk me~uit de \textit{magt der vreemden, die steeds} liegen,
\\Wier \textit{rechte}hand steeds \textit{toelegt op be}driegen!
\\Ons \textit{mannlyk} kroost groeije \textit{in zyn frissche} jeugd
\\Als \textit{planten} op, in \textit{sterkte en waare} deugd!
\\De \textit{hoeksteen} strekt, op~’t \textit{kunstigste uitge}houwen,
\\Tot \textit{luister,} tot sie\textit{raad der praalge}bouwen:
\\Zo \textit{strekke ons} kroost van~’t \textit{vrouwelyk ge}slacht
\\Tot \textit{eer van~’t} huis, waar\textit{in ’t~is opge}bragt!
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Vul dag aan \textit{dag met veld- en akker}vruchten
\\De \textit{schuuren} op! zo \textit{doe geen duurte ons} zuchten.
\\Gun, \textit{dat we,~ô} God! de \textit{schaapen over}al
\\Tot \textit{duizend,} ja tien \textit{duizend in ge}tal,
\\Ver\textit{meerdren} zien en \textit{op onze erven} tieren!
\\Schenk \textit{koe en} os ge\textit{meste en sterke} spieren!
\\Stuit \textit{’s~vyands} list! geen \textit{stad, geen veldge}hucht
\\Weer\textit{galm van} wee op \textit{’s~oorlogs naar ge}rucht!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Welzalig \textit{is het Volk, van God ver}koren,
\\Aan~’t \textit{welk dat} lot, die \textit{zegen is be}schoren!
\\Wel\textit{zalig} ’t~Volk, dat \textit{zich tot de~Almagt} wend;
\\En \textit{d’Opper}heer als \textit{zynen God er}kent!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {145} {Psalm 145}

\begin {vers} {1}
ô \textit{God! myn} God! der \textit{Vorsten Opper}heer!
\\Ik \textit{zing, ver}heugd, uw’ \textit{grooten naam ter} eer’.
\\Ik zal uw’ \textit{roem, uw wond}re ma\textit{jes}teit
\\Verhoogen \textit{tot in de~eindlooze} eeuwigheid.
\\’k~Zal \textit{dag aan} dag myn \textit{stem naar~’t zwerk doen} ryzen.
\\De Heer is \textit{groot: al~’t schepsel moet hem} pryzen:
\\Zyn \textit{grootheid} streeft het \textit{kloekst’ begrip te} boven.
\\Laat \textit{stam aan} stam zyn \textit{werk en almagt} looven!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ik \textit{zal den} roem van \textit{uwe majes}teit,
\\Op~’t \textit{luister}rykst’ door~’t \textit{gantsch heeläl ver}spreid,
\\Verbreiden, \textit{Heer! en all’} uw won\textit{der}daên
\\Met diep ont\textit{zag, aandachtig} gadeslaan.
\\Elks \textit{juichend} hart zal \textit{uw geducht ver}mogen,
\\De groote \textit{kracht van uwen arm ver}hoogen:
\\Ik \textit{zal myn} stem met \textit{aller lofzang} paaren;
\\Den \textit{sterve}ling uw \textit{grootheid open}baaren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Elks \textit{blyde} ziel zal, \textit{tot uw lof be}reid,
\\Den \textit{hoogen} roem van \textit{uw barmhartig}heid
\\Verkondi\textit{gen, en uw} gerech\textit{tig}heên
\\Al juichende \textit{aan de luistrende} aard’ ontleen.
\\Want \textit{gy, ô} Heer! zyt \textit{vriendlyk en wel}daadig,
\\Barmhartig, \textit{mild, langmoedig en ge}nadig:
\\Gy \textit{doet uw} gunst aan \textit{allen klaar be}merken:
\\Uw \textit{goedheid} is ver\textit{spreid op all’ uw} werken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
All’, \textit{wat God} wrocht, zal \textit{juichen tot zyne} eer.
\\Uw \textit{Erfvolk} zal u \textit{eindloos looven,} Heer!
\\En roemen \textit{uw gezag,} uw ma\textit{jes}teit,
\\Uw heerschap\textit{py, uw kracht, uw} heerlykheid;
\\Om, \textit{waar zich} ’t~hart ooit \textit{voelt in leerzucht} blaaken,
\\Uw heerlyk\textit{heid, uw magt bekend te} maaken,
\\En \textit{de~eer uws} Ryks, waar\textit{voor de Vorsten} beeven,
\\Voor \textit{aller} oor, den \textit{hoogsten roem te} geeven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Uw \textit{heerschap}py ver\textit{duurt zelfs de~eeuwig}heid.
\\Uw \textit{koningk}ryk is \textit{eindloos uitge}breid.
\\Gy onder\textit{schraagt hem, die} voor~’t on\textit{heil} zwicht:
\\Die neder\textit{stort word door u} opgericht.
\\’t~Ziet \textit{all’ op} u; en \textit{gy, nooit moe van} geeven,
\\Versterkt en \textit{voed ten juisten stond het} leven.
\\Ge~ont\textit{sluit uw} hand, ont\textit{fermende en wel}daadig,
\\Op\textit{dat uw} gunst al \textit{’t~schepslenheir ver}zadig’.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Recht\textit{vaardig}heid blinkt \textit{in uw wegen} uit,
\\Daar \textit{niets de} kracht van \textit{uwe goedheid} stuit.
\\Gy zyt na\textit{by de ziel,} die tot \textit{u} zucht:
\\Gy troost het \textit{hart, dat tot uw’} zetel vlugt;
\\Dat \textit{onge}veinsd, in~’t \textit{midden der e}lenden,
\\Zyn smeekin\textit{gen naar uwen troon blyft} zenden:
\\Gy \textit{volgt den} wensch van \textit{allen die u} vreezen:
\\Gy \textit{hebt hun} bede, ô \textit{God! nooit afge}wezen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De \textit{Heer be}waart de \textit{ziel die hem be}mint;
\\Maar \textit{hy ver}delgt elk \textit{dien hy schuldig} vind.
\\Myn blyde \textit{tong zal roe}men in \textit{den} Heer;
\\En alle \textit{vleesch zal juichen} tot Gods eer’.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {146} {Psalm 146}

\begin {vers} {1}
Prys den \textit{Heer met blyde} galmen!
\\ô Myn \textit{Ziel! verbrei zyne} eer!
\\’k~Zal, zo \textit{lang ik leef, myn} psalmen
\\Wyden \textit{aan myn’ God en} Heer:
\\’k~Zal, zo \textit{lang ik ’t~licht ge}niet’,
\\Hem ver\textit{hoogen in myn} lied.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Vest op \textit{Prinssen geen be}trouwen,
\\Waar men \textit{nimmer heil by} vind:
\\Zoud ge~uw \textit{hoop op menschen} bouwen?
\\Als Gods \textit{hand hunn’ geest ont}bind,
\\Keeren \textit{zy tot de~aarde} weêr,
\\Storten \textit{met hunn’ aanslag} neêr.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Zalig \textit{hy, die, in dit} leven,
\\Jacobs \textit{God tot Schutsheer} heeft!
\\Hy, die, \textit{door den nood ge}dreven,
\\Zich tot \textit{hem om troost be}geeft;
\\En zyn \textit{hoop in~’t hagchlykst’} lot
\\Vestigt \textit{op zyn’ Heer en} God!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
’t~Is de \textit{Heer, wiens alver}mogen
\\’t~Groot heel\textit{äl heeft voortge}bragt;
\\Die ge\textit{nadig uit den} hoogen
\\Ziet wie \textit{op zyn’ bystand} wacht,
\\En aan \textit{elk, die hem ver}beid,
\\Trouwe \textit{houd in eeuwig}heid.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
’t~Is de \textit{Heer, die~’t recht ver}dadigt
\\Der ver\textit{drukte onnozel}heid:
\\’t~Is de \textit{Heer, die~’t all’ ver}zadigt
\\Wat tot \textit{hem om voedzel} schreit;
\\Die ge\textit{vangnen vryheid} schenkt,
\\En aan \textit{hunn’ elende} denkt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Gods wel\textit{daadig mede}dogen
\\Schenkt den \textit{blinden ’t~lieflyk} licht:
\\Die in~’t \textit{stof lag neêrge}bogen,
\\Word door \textit{de~Almagt opge}richt.
\\God, die \textit{lust in waarheid} vind,
\\Mint de \textit{ziel die~’t recht be}mint.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
God be\textit{hoed hen, die hem} vreezen:
\\Hy ge\textit{leid den vreemde}ling:
\\God be\textit{waakt de~onnoozle} weezen;
\\Richt der \textit{weêuwen twistge}ding:
\\Maar zyn \textit{arm, der vroomen} hoop,
\\Stuit de \textit{boozen in hunn’} loop.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
God, de \textit{Heer van alle} Heeren,
\\Sions \textit{God, geducht in} magt,
\\Zal in \textit{eeuwigheid re}geeren
\\Van ge\textit{slachte tot ge}slacht.
\\Sion \textit{zing uw’ God ter} eer’!
\\Prys zyn \textit{grootheid! looft den} Heer!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {147} {Psalm 147}

\begin {vers} {1}
Looft, looft den \textit{Heer, veréénde} Schaaren!
\\’t~Is \textit{goed, ’t~is} billyk \textit{zich te} paaren
\\Om \textit{onzen} God, met \textit{zang en} snaaren,
\\Ver\textit{schuldigde} eer en \textit{lof te} geeven:
\\Want \textit{hy is} lieflyk \textit{in elks} oogen;
\\Hy \textit{zal Jerusalem ver}hoogen,
\\Vergadrend’, \textit{door zyn alver}mogen,
\\Het \textit{Volk, uit Isrels erf ver}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy, hy ge\textit{neest der droeven} wonden:
\\Zy \textit{worden} door zyn \textit{hand ver}bonden:
\\Zyn \textit{gunst, zo} dikwils \textit{onder}vonden,
\\Ver\textit{dryft hunn’} rouw en \textit{stilt hun} pynen.
\\Wat \textit{kan Gods} wysheid \textit{ooit be}schaamen?
\\Hy \textit{voegt der starren tal te} saamen;
\\Hy noemt die \textit{allen by haar} naamen,
\\En \textit{doet ze,~op zyn bevel, ver}schynen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Groot is de \textit{Heer: hy zy ge}prezen!
\\Groot \textit{is het} eeuwig \textit{Opper}wezen:
\\’t~Heel\textit{äl moet} zyn ver\textit{mogen} vreezen.
\\Zyn \textit{wondre} kennis \textit{heeft geen} paalen.
\\Hy \textit{onder}steunt al\textit{toos de} vroomen,
\\Die \textit{hun gebed tot hem doen} komen;
\\Maar~’t rot der \textit{boozen, die niets} schroomen,
\\Zal \textit{hy in~’t stof doen neder}daalen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Zingt; dankt den \textit{Heer met lofge}zangen,
\\Om~’t \textit{goed, dat} hy u \textit{deed er}langen!
\\Wilt, \textit{beurt om} beurt, el\textit{kaêr ver}vangen!
\\Zingt; \textit{paart uw} stem met \textit{harp en} fluiten;
\\Ter \textit{eer’ van} hem, die, \textit{ons ge}negen,
\\De \textit{wolken zwanger maakt van} regen;
\\Die, de~aard’ be\textit{schenkende met} zegen
\\’t~Gras \textit{op de bergen uit doet} spruiten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
God strekt aan \textit{all’ wat leeft een’} hoeder:
\\Hy \textit{schenkt aan~’t} vee een \textit{weelig} voeder:
\\De \textit{raaf, ver}laaten \textit{van haar} moeder,
\\Doet \textit{nooit ver}geefs haar’ \textit{noodkreet} hooren.
\\Geen \textit{ros, hoe} moedig \textit{onder~’t} ryden,
\\Kan \textit{iemand hoeden in het} stryden:
\\Geen snelheid \textit{kan een’ mensch be}vryden,
\\Die \textit{’s~Hoogsten bystand heeft ver}loren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De~alziende \textit{God, vol mede}dogen,
\\Ziet \textit{altoos} neêr met \textit{gunstige} oogen
\\Op \textit{zulken,} die zyn’ \textit{naam ver}hoogen:
\\Hy \textit{heeft een’} lust, een \textit{welge}vallen
\\In \textit{hen, die} hem eer\textit{biedig} vreezen.
\\Je\textit{rusalem! roem ’t~Opper}wezen!
\\Uw God, ô \textit{Sion! zy ge}prezen!
\\Zyn \textit{lof ryze op uit uwe} wallen!
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Geen vyand \textit{durft uw’ muur ge}naaken:
\\God \textit{wil uw} poorten \textit{zelf be}waaken;
\\Haar \textit{grendlen} onver\textit{breekbaar} maaken.
\\Hy \textit{schenkt uw} kindren \textit{milden} zegen:
\\Hy \textit{vest de} vrede in \textit{uwe} paalen:
\\Hy \textit{doet, om u te voên, de} dalen
\\Met vette \textit{tarwe op~’t fierlykst} praalen.
\\Geen \textit{nooddruft maakt u ooit ver}legen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy, van al~’t \textit{schepsel aange}beden,
\\Zend \textit{zyn be}velen \textit{naar be}neden:
\\Al \textit{de~aarde} luistert \textit{naar zyn} reden.
\\Zyn \textit{woord vliegt} snel: in~’t \textit{ruuwe} weder
\\Doet \textit{hy den} sneeuwvlok \textit{uit den} hoogen
\\Als \textit{boomwol daalen voor onze} oogen:
\\Hy strooit den \textit{rym uit ’s~hemels} boogen
\\Als \textit{stuivende assche op de~aarde} neder.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Hy werpt, in \textit{barre winter}dagen,
\\Den \textit{hagel} neêr, by \textit{dichte} vlaagen.
\\Wie \textit{kan de} felle \textit{kou ver}draagen,
\\Daar~’t \textit{all’ is} onder~’t \textit{ys be}dolven!
\\Maar \textit{als de} Hoogste één \textit{woord wil} spreeken,
\\Ver\textit{smelt het ys tot vloeibre} beeken:
\\Hy zend zyn’ \textit{wind om~’t dóór te} breeken:
\\Dan \textit{kabblen weêr de water}golven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
God wil zyn \textit{woord en zyn be}velen
\\Aan \textit{Jacob} gunstig \textit{mede}deelen:
\\Zyn \textit{rechten,} dierbre \textit{heilju}weelen,
\\Heeft \textit{Isra}ël van \textit{hem ont}fangen.
\\All’ \textit{andre} Volken, \textit{die dien} zegen
\\Van \textit{zyne alwysheid nooit ver}kregen,
\\Verstaan zyn \textit{rechten noch zyn} wegen.
\\Looft \textit{dan den Heer met dankbre} zangen!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {148} {Psalm 148}

\begin {vers} {1}
Looft \textit{God! zingt} eeu\textit{wig} ’s~Hee\textit{ren} lof!
\\Gy, \textit{die in~’t glansryk} hemelhof,
\\Die \textit{in de hoog}ste plaat\textit{sen} woont,
\\Daar \textit{God u zyn na}byheid toont!
\\Gy, \textit{heilige Englen! Leger}magten,
\\Die \textit{op zyn’ wil en wenk blyft} wachten!
\\Gy, \textit{heldre Starren! Maan en} Zon!
\\Looft \textit{de~Almagt! looft der} lichten bron!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ver\textit{baazend} Hof \textit{van} d’Op\textit{per}heer!
\\Gy, \textit{hoogste Hemel!} zingt zyne eer!
\\Gy, \textit{waatren, die,} uit laa\textit{ger} lucht,
\\Uw \textit{drupjes stort op} veld en vrucht!
\\Looft \textit{allen, looft met feestge}zangen,
\\Hem, \textit{die u ’t~wezen deed er}langen;
\\Die \textit{u een perk, niet te~over}treên,
\\Ge\textit{steld heeft door all’} eeuwen heen’!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Loof, \textit{Aarde!} loof \textit{Gods} won\textit{der}daên!
\\Gy, \textit{Walvisch! grondlooze} Oceaan!
\\Gy, \textit{Sneeuw en Ha}gel! Damp \textit{en} Gloed!
\\Gy, \textit{Stormwind, die zyn’} last voldoet!
\\Gy, \textit{Bergen! Heuvels! Landen!} Stroomen!
\\Gy, \textit{dierbre Vrucht- en Ceder}boomen!
\\Looft, \textit{looft des Scheppers opper}magt,
\\Die \textit{u uit niet heeft} voortgebragt!
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Looft, \textit{kruipend,} wild \textit{en} tam \textit{Ge}diert!
\\Looft, \textit{Vogels! hem die~’t} all’ bestiert!
\\Gy, \textit{Koningen} en Rich\textit{ters} t’saam?!
\\Gy, \textit{Vorsten! Volken!} roemt Gods naam!
\\Gy, \textit{schoone Maagden! Jonge}lingen!
\\Laat \textit{nimmer af zyn’ lof te} zingen!
\\Eer\textit{waarde Gryzaards! frissche} Jeugd!
\\Weest \textit{in den God uws} heils verheugd!
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Looft, \textit{looft, met} waare \textit{er}ken\textit{te}nis,
\\Zyn’ \textit{naam, die hoog ver}heven is;
\\De\textit{wyl zyn wond}re ma\textit{jes}teit
\\Door \textit{aard’ en hemel} is verspreid!
\\Gy, \textit{Volk, verhoogd door ’s~Hoogsten} zegen!
\\Gy, \textit{Isrels Telgen! roemt zyn} wegen!
\\Gy, \textit{hem naby, hebt dubble} stof:
\\Looft \textit{God! zingt eeuwig} ’s~Heeren lof!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {149} {Psalm 149}

\begin {vers} {1}
Looft, \textit{looft den} Heer! wien, \textit{onbe}dwongen,
\\Een \textit{nieuw ge}zang zy \textit{toege}zongen,
\\In~’t midden \textit{der verheugde} schaa\textit{ren,}
\\\textit{Die, hem ter eer’, ver}gaêren!
\\\textit{Dat Is}ra\textit{ël, met blyden} klank,
\\\textit{Zyn’ mil}den \textit{Schepper loove en} dank’!
\\Dat \textit{Sions kroost, met} lofge\textit{juich,}
\\\textit{Zich voor zyn’} Koning buig’!
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laat \textit{de~yve}rige \textit{tempel}reijen
\\Op \textit{fluiten} ’s~Hoogtten \textit{naam ver}breijen;
\\Hun psalmge\textit{zangen vrolyk} paa\textit{ren}
\\\textit{Met trommelspel en} snaaren!
\\\textit{Nu God} met \textit{lust zyne oogen} slaat
\\\textit{Op Ja}cobs \textit{uitverkoren} zaad;
\\Zacht\textit{moedigen zyn} gunst be\textit{toont,}
\\\textit{En mild met} heil bekroont.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op~’t \textit{heugchlykst’} zien zyn \textit{gunstge}nooten,
\\Door~’t \textit{heilsie}raad, hunne \textit{eer ver}grooten,
\\Dies moogen \textit{zy van blydschap} sprin\textit{gen,}
\\\textit{En op hun legers} zingen.
\\\textit{Het lied,} ge\textit{wyd aan ’s~Heeren} lof,
\\\textit{Die hoo}ger \textit{ryst dan~’t hemel}hof,
\\Ver\textit{vult hun keel: hun} hand aan\textit{vaart}
\\\textit{Een scherp twee}snydend zwaard.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dus \textit{wil de~Al}magtige, \textit{op hun} smeeken,
\\Door \textit{hen zich} aan den \textit{Heiden} wreeken;
\\Door hen de \textit{wrevle Volken} straf\textit{fen;}
\\\textit{Elk loon naar werk ver}schaffen;
\\\textit{De Ko}nin\textit{gen in ketens} slaan;
\\\textit{De Groo}ten \textit{doen in boeijen} gaan,
\\En \textit{’t~recht volvoeren} naar zyn’ \textit{raad,}
\\\textit{Gelyk~’t be}schreven staat.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dit \textit{zy de} heerlyk\textit{heid der} vroomen,
\\Die, \textit{’s~vyands} wreede \textit{vuist ont}komen,
\\Door God, hunn’ \textit{Schutsheer, triom}fee\textit{ren.}
\\\textit{Lof zy den Heer der} Heeren!
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {150} {Psalm 150}

\begin {vers} {1}
Lof zy \textit{aller Heeren} Heer!
\\Looft uw’ \textit{God! geeft, geeft hem} eer!
\\Looft hem \textit{in zyn heilig}dom!
\\Looft den \textit{Heer, wiens sterkte al}öm
\\Uitblinkt \textit{in de hemel}boogen!
\\’t~Schepslen\textit{heir vind, tot Gods} lof,
\\Nimmer \textit{schooner juichens}stof
\\Dan in~’t \textit{gunstryk Alver}mogen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Looft den \textit{Heer der heerlyk}heid!
\\Looft Gods \textit{magt en majes}teit!
\\Alles \textit{heff’ zyn grootheid} aan!
\\Alles \textit{roem’ zyn wonder}daên!
\\Dat ba\textit{zuin en luit zich} paaren!
\\Dat de \textit{trommel snaaren}spel,
\\Orgel, \textit{harp en fluit ver}zell’,
\\Om Gods \textit{glorie te~open}baaren!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Looft den \textit{Heer op~’t schel me}taal
\\Van de \textit{klinkende cim}baal!
\\Roept, by~’t \textit{bly cimbaalge}luid,
\\’s~Opper\textit{heerschers goedheid} uit!
\\All’ wat \textit{adem heeft ont}fangen,
\\All’ wat \textit{leeft in~’t groot heel}al,
\\Loov’ den \textit{Heer met bly ge}schal!
\\Pryst Gods \textit{naam met feestge}zangen!
\end {vers}

\end{document}
