
% Je zult om dit bestand te gebruiken zelf de volgende latex-omgevingen
% moeten definiëren: ‘psalm’, ‘vers’, ‘tussenschrift’ en ‘voorzang’;
% daarnaast ook nog het commando \pauze.

\begin{document}

\begin {psalm} {1} {De eerste Psalm.}

\begin {vers} {1}
Die niet en treed’t in\textit{der god’}loosen raet,
\\\textit{Oft} op den wech der \textit{sondaers niet en} staet
\\Noch \textit{op den} stoel der \textit{spotters is ge}seten,
\\Maer \textit{heeft zijn} lust in \textit{s’~Heeren Wet te} weten,
\\\textit{End’} overleght de \textit{selve} dach end’ nacht,
\\Die mach te recht voor \textit{salich} zijn gheacht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een sulcke man sal \textit{wesen} als een boom
\\\textit{Die} staet en groeyt ne\textit{vens een’ water}stroom,
\\End’ \textit{t’~syner} tijdt sal \textit{schoone vruchten} draghen
\\Wiens \textit{groene} loof en \textit{rijst tot gheenen} daghen.
\\\textit{Want} al wat hy neemt \textit{voor oft} wilt bestaen
\\Daer sal gheluck end’ \textit{goede} spoet toeslaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer ten sal soo der \textit{godde}loosen schaer
\\\textit{Ghe}wis niet gaen: maer \textit{sullen all’ te} gaer
\\Syn \textit{als een} kaf dat \textit{stercke winden} dryven.
\\Dies \textit{geen god’}loos’ int \textit{oordeel staend’ en} blyven
\\\textit{Noch} sondaers stout ver\textit{toonen} haer aenschijn
\\Onder de ghen’ die \textit{vroom end’} oprecht zijn.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Der vromen wech is \textit{Gode} wel bekent:
\\\textit{Want} hy steed’s heeft een \textit{ooghe daer on}trent:
\\Maer \textit{t’~god’loos} volck met \textit{hare schalcke} laghen
\\Al \textit{wat sy} doen end’ \textit{daer sy vast na} jaghen
\\\textit{Sal} gants vergaen, end’ \textit{in seer} corte stondt
\\Met spot end’ schand’ ver\textit{derven} inden grondt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {2} {De tweede Psalm.}

\begin {vers} {1}
Hoe \textit{gaet dit toe, dat d’~Heydens soo te} gaer
\\Met \textit{groot ghewoel haer rotten ende} ringhen?
\\End’ \textit{over hoop de volcken met mis}baer
\\Slaen \textit{yd’len} raet die \textit{doch niet sal ghe}linghen?
\\De \textit{Conin}gen op \textit{d’~aertrijck hier be}neden
\\Ma\textit{ken sick} op, met \textit{kommer end’ on}vre’,
\\De \textit{Vorsten} zijn met \textit{ancxt in raet ge}treden
\\Te\textit{gen den} HEER end’ \textit{zijn’ ghe}salfden me’.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Comt \textit{aen, laet ons te gader (segghen} sy)
\\Ver\textit{breken t’~jock daer m’ons wilt mede} dwingen
\\End’ \textit{maken ons van hare banden} vry,
\\End’ \textit{vanden} hals wech \textit{werpen hare} stringhen:
\\Maer \textit{die daer} woont om \textit{hoogh’ in s’~Hemels} throonen
\\Sal \textit{onbe}weecht be\textit{lacchen haren} raet,
\\De \textit{HEER sals’} all’ on\textit{twijffelijck be}loonen
\\Met \textit{schand’ end’} spott, met \textit{onneer} ende smaet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Als \textit{dan den tijdt begint recht aen te} gaen
\\Hy \textit{salse voorts met grimmicheyt aen}spreken
\\End’ \textit{jaghen hun een grouwsaem schricken} aen
\\Door \textit{synen} toorn’ als \textit{een vier heet ont}steken.
\\Wat \textit{gaet u} aen ghy \textit{onbesinde} dwasen?
\\Mijn \textit{Coninck} weert heb \textit{ick gesalft, spreeckt} hy,
\\Dies \textit{in Sy}on (spijt \textit{u onsinnich} rasen)
\\Mijn \textit{heyl’ghen} berch sal \textit{hy re}geren vry.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Ick \textit{sal Godts will’, zijn vonnis ende} recht
\\Vry \textit{segghen uyt: Dat hy my heeft ver}koren,
\\End’ \textit{dus tot my wel duydelijck ghe}segt:
\\Du \textit{bist mijn} Soon’ huy\textit{den van my ghe}boren.
\\Eysch \textit{my maer} vry, ick \textit{sal tot dyner} erven
\\Dy \textit{schencken} t’~lant met \textit{hoopen volcx seer} swaer,
\\Du \textit{salt van} my tot \textit{dijn besit ver}werven
\\De \textit{palen} breedt des \textit{aertrijckx} gants end’ gaer.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Met \textit{dynen straf veel herder dan een} stael
\\Sal\textit{stu dit volck vernielen end’ ver}derven,
\\Ghe\textit{lijckmen breeckt end’ vernielt t’~eene}mael
\\Een \textit{aerden} pot tot \textit{gruys end’ cleyne} scherven.
\\Daer\textit{om siet} toe ghy \textit{Coninghen vol} weerden
\\Dat \textit{ghy wort} wijs, end’ \textit{beter zijt be}dacht,
\\Be\textit{vlyticht} u ghy \textit{rechters op der} eerden,
\\Dat \textit{ghy na} deucht end’ \textit{goede} leere tracht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dient \textit{God den Heer end’ zijt hem onder}daen
\\In \textit{rechter vrees’ end’ soeckt hem te be}haghen,
\\U \textit{herte sy met vreugd’ in hem be}vaen,
\\Doch \textit{in sick} selfs ver\textit{broken end’ ver}slaghen.
\\Huldt \textit{vry den} Soon’, kust \textit{end’ valt hem te} voete
\\End’ \textit{neemt hem} stracx tot \textit{uwen Coninck} aen,
\\Op \textit{dat u} niet zijn \textit{gramschap en ont}moete
\\Daer \textit{door ghy} moecht in \textit{uwen} wech vergaen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Als \textit{hy maer slechts in synen toorne} snel
\\Als \textit{een vlam’ vyers beginnen sal te} branden,
\\Och \textit{t’~sal voorwaer den genen gaen seer} wel
\\Die \textit{haer ghe}heel ver\textit{laten in zijn} handen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {3} {De derde Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm Davids doe hy van Abschalon synen sone wech vloode.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Och Heer hoe \textit{menich} zijn
\\Die \textit{my doen ancxt end’} pijn,
\\End’ \textit{schier heel t’~onder}dringen?
\\Met \textit{wat een swaer ge}welt
\\Be\textit{ghevens’ haer in’t} velt
\\Om \textit{my hardt te be}springen?
\\Het \textit{spreken veel tot} my:
\\Nu \textit{ymmers ist met} dy
\\Ten \textit{eynde gaer ge}comen,
\\Dijn \textit{siel en heeft nu} meer
\\Gheen \textit{hulp aen God den} Heer,
\\Dijn \textit{troost is dy be}nomen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doch du bist \textit{myne} schilt
\\O \textit{Heer die du my} wilt
\\Be\textit{schutten end’ be}schermen.
\\Dijn \textit{handt helpt my vry} op
\\End’ \textit{richt op mynen} kop
\\Spijt \textit{haer ontsinnich} zwermen.
\\Ick \textit{hebbe met ghe}schal
\\Mijn \textit{stem’ van d’~aertsche} dal
\\Wel \textit{meer tot Godt ver}heven:
\\Oock \textit{heeft hy sonder} erg
\\Wt \textit{synen heyl’ghen} berg
\\Goed’ \textit{antwoord’ my ghe}gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Daerom soo \textit{wil ick} vry
\\Nu \textit{neder legghen} my
\\End’ \textit{mynen slaep vry} nutten:
\\End’ \textit{daer nae wacker} aen
\\We’er \textit{uyten slaep’ op}staen:
\\Want \textit{God sal m’onder}stutten.
\\Ick \textit{wil niet zijn on}stelt,
\\Al \textit{traden daer int} velt
\\Veel \textit{hondert duysent} mannen,
\\End’ \textit{hadden my int} rondt
\\Be\textit{legert: met ver}bondt
\\Hardt \textit{teghen my ghe}spannen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Stae nu dan \textit{op, o} Heer,
\\End’ \textit{help my lancx so} meer:
\\Die \textit{du met straffen} handen
\\Op’t \textit{kinnebacken} slaest
\\Mijn \textit{vyanden ver}baest
\\End’ \textit{breeck’ s’~god’loosen} tanden.
\\Voor\textit{waer by dy Heer} is
\\Heyl \textit{ende troost ghe}wis
\\In \textit{allerley ghe}varen,
\\Du \textit{streckst met over}vloet
\\Dijn \textit{seghen ende} spoet
\\O\textit{ver dijn heyl’ghe} scharen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {4} {De vierde Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester op het snarenspel, Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Als \textit{ick roep’ antwoord’ op mijn} schreyen
\\O Heer Godt \textit{myner} g’rechticheyt
\\Die \textit{du my} pleegst steed’s \textit{sonder} beyen
\\Wt \textit{allen ancxt op’t ruym te} leyen:
\\Ontferm dy \textit{mijns, hoor} mijn bescheyt.
\\Ghy \textit{mans hoe} lang’ sult \textit{ghy be}dragen,
\\Mijn \textit{goede naem end’} eer met smaet?
\\Hoe \textit{lang’ sult ghy te vergeefs} iagen,
\\Nae \textit{ydel end’ onnut’ aen}slaghen,
\\End’ \textit{staen na leughen} end’ verraet?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Weet \textit{dat de Heere Godt ghe}presen
\\Hem selfs een \textit{aenghe}namen mensch
\\Ver\textit{koren} heeft end’ \textit{uytghe}lesen.
\\Ick \textit{sal van hem verhooret} wesen
\\Als ick hem \textit{voorstell’} mynen wensch.
\\Vreest \textit{dan end’} reyert \textit{van dies} weghen
\\Ver\textit{grijpt u niet te}ghen Godts will’:
\\Maer \textit{zijnde snachts te bedd’ ghe}leghen,
\\Wilt \textit{dit wel neerstich over}weghen
\\In \textit{u ghemoet end’} swyghen still’.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
End’ \textit{comt daer naer den Heer voor}houwen
\\U offer\textit{handen} end’ ghebett,
\\Recht \textit{onghe}veynst met \textit{goeder} trouwen,
\\End’ \textit{wilt dan vry op den Heer} bouwen,
\\U hope \textit{sy op} hem ghesett.
\\Het \textit{segghen} veel, wie \textit{sal ons} tooghen
\\Dat \textit{eenich end’ recht}sinnich goet
\\Maer \textit{du, o Heer, wil slechts ghe}dooghen
\\Dat \textit{t’~klare licht van dynen} ooghen
\\Be\textit{schyn’ end’ verlicht’} ons’ ghemoet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dijn \textit{aenghesicht heeft my veel} meere
\\Met vreuchden \textit{in het} hert beroert,
\\Dan \textit{sy en} voelen \textit{o Godt} Heere,
\\Wan\textit{neer hun overvloedich} seere
\\Wijn ende \textit{graen wert} toeghevoert.
\\Daer\textit{omme} wil ick \textit{gaen met} vreden
\\My \textit{legghen ne’er end’} slapen vast:
\\Want \textit{du alleen my stoff’ end’} reden
\\Be\textit{reyd’st dat ick mach seker} treden,
\\End’ \textit{vry gaen sonder} sorg’ oft last.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {5} {De vijfde Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester op het fluyten spel. Eenen Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ach \textit{Heer wil} gunstich \textit{myne} reden
\\Dy \textit{stracx ter ooren} laten gaen:
\\End’ \textit{wil genade}lijck verstaen,
\\Waer\textit{omm’ mijn} geest vol \textit{van on}vreden
\\Hardt \textit{wort be}streden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
O \textit{du mijn} Godt end’ \textit{Coninck} machtich
\\Wil \textit{doch mijn stemme} nemen waer
\\Die \textit{voor dy schreyt hell} ende claer:
\\Want \textit{dy al}leen doen \textit{ick aen}dachtich
\\Mijn \textit{ghebet} clachtich.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wilt \textit{dan o} Heer mijn \textit{stemm’ end’} clachten
\\Vroech \textit{hooren voor den} dagheraet:
\\Want \textit{s’~morghens eer de} sonn’ opstaet,
\\Sal \textit{ick van} herten \textit{dy nae}trachten
\\End’ \textit{op dy} wachten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{bist een} Godt die \textit{aen quaey} zeden
\\End’ \textit{god’loosheyt gheen} lust en heeft.
\\End’ \textit{wie tot boosheyt} hem begheeft,
\\Sal \textit{nimmer}meer in \textit{dijn woon}steden
\\Wer\textit{den ghe}leden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ins\textit{ghelijcks en} sullen \textit{voor dijn} ooghen
\\Gheen \textit{dwase snorcken} kunnen staen,
\\Du \textit{salt met onghe}nad’ afslaen
\\Al \textit{die nae} boose \textit{wercken} pooghen.
\\End’ \textit{niet en} dooghen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Du \textit{salt ver}derven \textit{all’ die} wijcken
\\Tot \textit{valssche leughens} end’ meyneedt:
\\Godt \textit{heeft die bloetver}gieters leedt,
\\End’ \textit{haetet} all’ die \textit{met prac}tijcken
\\Haer \textit{naest’ uyt}strijcken.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maer \textit{ick mids} dyn’ ghe\textit{nadigh’} ooghen
\\Wil \textit{in dijn huys vry}moedich gaen:
\\End’ \textit{metter vreese} Godts bevaen
\\Sal \textit{nae dijn} heyl’ghen \textit{Tempel} pooghen
\\My \textit{ne’er te} booghen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Wil \textit{my dan} seker \textit{Heer ghe}leyden
\\Dat \textit{ick dyn’ gh’rechtich}eyt gheniet’
\\Om \textit{s’~volcx will’ dat my} naew verspiet,
\\End’ \textit{wil my} sonder \textit{meer te} beyden
\\Dijn \textit{baen be}reyden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Want \textit{daer en} is in \textit{haren} monden
\\Gants \textit{niet oprechts: t’~hert} is hun vals,
\\Een \textit{open graf is} haren hals
\\End’ \textit{hare} tong’ is \textit{t’~allen} stonden
\\Vol \textit{smeeckens} vonden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Heer \textit{wils’ in} sonden \textit{neder}vellen,
\\Laet \textit{hun mislinghen} haren raet,
\\Ver\textit{stootse wijt om} haer misdaet.
\\Tis \textit{teghen} dy dats’ \textit{als re}bellen
\\Haer \textit{trotzich} stellen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer \textit{laet een} eew’ghe \textit{vreucht ghe}winnen
\\Een \textit{yegh’lijck die op} dy vertrout
\\Be\textit{scherms’ Heer’ Godt end’} onderhoudt
\\In \textit{blyschap,} die van \textit{hert’ end’} sinnen
\\Godts \textit{naem be}minnen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Want \textit{den ghe}rechten \textit{salstu} toonen
\\Heer \textit{dynen seghen} rijck end’ mildt,
\\End’ \textit{salt hem als met} eenen schilt
\\Met \textit{liefd’ end’} gunst seer \textit{cierlijck} croonen,
\\End’ \textit{hooch be}loonen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {6} {Den vj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester van het snarenspel op de achste snare. Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer \textit{straff niet} mijn misdaden
\\In \textit{toorn’ end’ onge}naden:
\\Maer \textit{heb met my ge}dult,
\\Wilt \textit{over my niet} wreken
\\Met \textit{gramschap sijnd’ ont}steken
\\Mijn \textit{sond’ end’} sware schult.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ont\textit{ferm dy} Heer barmhertich
\\Mijns \textit{drucks end’ lydens} smertich:
\\Want \textit{tis met my ghe}daen.
\\Wil \textit{my ghesontheyt} gheven:
\\Want \textit{mijn ghebeenten} beven,
\\End’ \textit{zijn met} schrick bevaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{siel is} my benouwet
\\Mijn \textit{hert’ is schier ver}flouwet
\\Van \textit{ancxt tot inden} doot:
\\My \textit{is vervaerlijck} banghe,
\\Maer \textit{du o Heer hoe} langhe
\\Ver\textit{laetstu} my in noot?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wil \textit{dy tot} mijnwaerts wenden
\\End’ \textit{mijn siel vol el}lenden
\\Ver\textit{lossen uyt dees’} pijn
\\Be\textit{houd my, slae my} gade
\\End’ \textit{wil om dijn ghe}nade
\\Mijn \textit{salich}maker syn.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De\textit{wijl’ van} dy gheen melding
\\In \textit{s’~doodes over}welding
\\Doch \textit{nymmermeer ghe}schiet,
\\Wien \textit{soud’ m’oock connen} noemen
\\Die \textit{dynen lof mocht} roemen
\\Sijnd’ \textit{onder} s’~doots ghebiet?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Mijn \textit{treuren} doet my smachten,
\\Dies \textit{my t’~bedd’ alle} nachten
\\Swemt \textit{in een tranen} badt.
\\Met \textit{weenen onbe}sweken
\\Doe \textit{ick mijn koetse} leken
\\End’ \textit{maeckse} gheheel nat.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
d’~Oog \textit{is my} van te treuren
\\End’ \textit{schreyen t’~elcke} euren
\\By \textit{nae gantz wtghe}teert,
\\End’ \textit{van steed’s te ster}rooghen
\\Op \textit{mijns verdruckers} pooghen
\\Is \textit{heel moed’} opghespeert.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Laet \textit{van my} stracx vertrecken,
\\Al \textit{die haer handt uyt}strecken
\\Om \textit{boosheyt te be}gaen:
\\De\textit{wyle Godt al}machtich
\\Mijns \textit{weenens stemme} clachtich
\\Be\textit{ghint te} hooren aen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{Heer ver}hoort mijn claghen,
\\End’ \textit{laet hem wel be}haghen
\\Mijn \textit{hertelijck ghe}bet.
\\Mijn \textit{smeecken seer oot}moedich
\\Ont\textit{fangt de Heere} goedich
\\End’ \textit{ernstich} daer op lett.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{sullen} die my haten
\\Be\textit{schaemt zijn uyter} maten
\\End’ \textit{staen in grooten} schrick
\\Sy \textit{sullen weder}keeren
\\Met \textit{schand’ end’ met on}eeren
\\Stracx \textit{op een} ooghenblick.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {7} {De sevenste Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Davids gemengt met verscheyden toonen, welcke hy den Heere 
ghesonghen heeft, op de woorden van Chusch de Ben-Jamiter.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Al\textit{machtich Heer mijn Godt ghe}nadich
\\Op \textit{dy alleen hop’ ic ghe}stadich,
\\Dies \textit{help my Heer met stercker} cracht
\\Wt \textit{aller mijn vervolghers} macht.
\\Dat \textit{haren hoop mijn arme} siele
\\Niet \textit{wech en roove noch ver}niele,
\\Ghe\textit{lijck een Leeu diet} all’ verteert,
\\Daer \textit{niemant sijn ghewelt en} weert.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
O \textit{Heer mijn Godt word’ ick be}vonden
\\Op \textit{sulcker daedt als sy oor}conden
\\Oft \textit{heb ick oyt ontrouw’ be}gaen
\\Al\textit{so sy valsch’lijck gheven} aen.
\\Heb \textit{ick daer toe met quaet ver}gouden
\\Die \textit{my weldeden end’ be}trouden,
\\Ja \textit{heb ick niet al}tijdt ghereedt
\\Ghe\textit{holpen mynen vyandt} wreedt:
\end {vers}

\begin {vers} {3}
So \textit{laet hem vry, ick ben’s te} vreden
\\Mijn \textit{siel vervolghen end’ ver}treden,
\\Mijn \textit{leven onder d’~eerd’ hy} keer’
\\End’ \textit{tot stof maeck’ mijn naem end’} eer:
\\Stae \textit{op dan toornich end’ ver}bolghen,
\\Op \textit{des’ die t’~onrecht my ver}volghen
\\Ont\textit{waeck end’ ledt op} myne saeck,
\\Op \textit{dat ick tot mijn recht ghe}raeck.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Laet \textit{Heer het volck met groote} scharen
\\Om \textit{dynen richterstoel ver}garen,
\\End’ \textit{dat dijn majesteyt al}daer
\\Hooch’ \textit{sy verheven over} haer.
\\Godt \textit{sal der volcken richter} wesen,
\\Als\textit{dan mijn Heer mijn Godt ghe}presen
\\Richt \textit{myne zaeck, laet} my mijn recht
\\Ghe\textit{nieten nae mijn vroom’heyt} slecht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Der \textit{schalcker boosheyt breng’ ten} ende,
\\End’ \textit{over vromen dijn gunst} wende
\\Du \textit{Godt rechtveerdich die du} vroet
\\Door\textit{grondest elcx hert’ end’ ghe}moet.
\\Godt \textit{is mijn troost daer ick op} bouwe.
\\Hy \textit{is mijn schilt dien ick be}trouwe:
\\Want \textit{hy bewaert end’} helpt ghewis
\\Elck \textit{een die vroom van herten} is.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Godt \textit{die een rechter is recht}veerdich,
\\End’ \textit{straft al die zijn straffens} weerdich,
\\Een \textit{God wiens toorne dach voor} dach
\\Den \textit{menschen dadich blijcken} mach.
\\Hy \textit{heeft het sweert reed’ uytghe}toghen
\\End’ \textit{vast ghespannen syne} boghen
\\Op \textit{dien die my maeckt} dit gheschil,
\\So \textit{verr’ hy niet bekeeren} wil.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Godt \textit{heeft geweer ter hant ge}grepen
\\Het \textit{dood’lijck mes is al ghe}slepen
\\Moor\textit{dadigh’ pylen staen ghe}reedt
\\Op \textit{mijn vervolghers fel end’} wreedt.
\\End’ \textit{noch soect dese voorts te} brenghen
\\Sijn \textit{archeyt die doch sal mis}lenghen,
\\Ver\textit{loren moeyt’ heeft} hy ontfaen
\\Dies \textit{sal hy baren valschen} waen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy \textit{arbeydt ende pijnt hem}selven
\\Om \textit{eenen diepen kuyl te} delven,
\\Met \textit{boos’ opset end’ quaden} sin:
\\Maer \textit{hy sal vallen selff daer} in.
\\Hy \textit{wilt my ongheluck be}scheiren:
\\Maer \textit{t’~sal hem self’ ten hoofd’ uyts}weiren,
\\Op \textit{synen kop valt} al het quaet
\\Daer \textit{hy so listelijck nae} staet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dies \textit{wil ick prysen Godt den} Heere
\\Sijn \textit{g’rechticheyt tot lof end’} eere:
\\Ick \textit{wil met Psalmen seer be}quaem
\\Hooch \textit{loven s’~allerhoochsten} naem.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {8} {De achtste Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den opperchoormeester op Gitthit, dat is, op de instrumenten van musijcke 
die de stamme van Ghithse bewaren hadde.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer onse Heer hoe \textit{groot end’ hooch van} weerden
\\Is \textit{dyne} naem deur \textit{t’~gansch begrijp der} eerden
\\Die \textit{du den} roem van \textit{dyne} stercke macht
\\\textit{Hebst} hoog’ end’ wijt al \textit{boven} d’~hemels bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Der kind’ren mont die \textit{noch de borsten} suygen
\\Dient \textit{dyner} cracht voor \textit{heerlijcke ghe}tuyghen,
\\Tot \textit{s’~vyants} schand’ end’ \textit{om des} wrekers will’.
\\\textit{Op} dat hy wijck’ end’ \textit{schaemroot} swyghe still’.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer als ick sie end’ \textit{mercke wel aen}dachtich
\\Den \textit{hemel} schoon die \textit{dyne vingers} machtich
\\Heb\textit{ben ge}maect, end’ \textit{aenschouw’} voordts de maen
\\\textit{End’} all’ t’~gesternt’ in \textit{syner} plaetse staen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Soo spreeck ick vast in \textit{mijn hert’ met groot} wonder:
\\Wat \textit{is de} mensch’ dat \textit{du sijns in be}sonder
\\Ghe\textit{dencken} wilst: oft \textit{wat is} s’~menschen kindt
\\\textit{Dat} du wilst Heer sijns \textit{hebben} onderwindt?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Du schiepst hem sulcx dat \textit{lutt’l hem scheen t’~ont}breken
\\Om \textit{God te} sijn: By \textit{d’~engels verghe}leken
\\Hebst \textit{du den} mensch’ wat \textit{leegher} slechts vertoont
\\\textit{End’} voorts met roem end’ \textit{heerlijc}heyt gecroont.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du hebst hem Heer voll’ \textit{heerschappy’ ge}geven
\\End’ \textit{boven} t’~werc van \textit{dijn hant hoog’ ver}heven
\\Ja \textit{alle} dinck oock \textit{uytghe}sondert niet
\\\textit{Hebst} du ghestelt in \textit{s’~menschen} vry ghebiet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Den hamel, t’~schaep, end’ \textit{lammerkens met} hoopen
\\De \textit{runders} vet die \textit{daer met cudden} loopen,
\\End’ \textit{wat noch} meer gaet \textit{weyden} op het velt,
\\\textit{Dat} hebst du al in \textit{s’~menschen} handt ghestelt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Vogh’len des luchts die \textit{nestelen op} boomen
\\De \textit{visch des} meyrs, der \textit{beken ende} stroomen
\\Met \textit{al het} gen’ dat \textit{met zijn} snel gheswem
\\\textit{De} zee doorsnijdt, staet \textit{t’~samen} onder hem.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
O Heer o God, o \textit{heerscher vol van} crachten
\\Hoe \textit{wonder}baer end’ \textit{grootelijcx te} achten
\\Is \textit{het ghe}rucht dijns \textit{naemens} over all’,
\\\textit{Deur} t’~gantsch begrijp van \textit{desen} eerdschen dall.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {9} {De neghende Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester over de doodt des (stryders) die tusschen beyden (de 
legers was). Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Van \textit{ganscher} herten \textit{ende} cracht
\\Wil ick hooch \textit{prysen} dyne macht,
\\O \textit{Heer ick} wil tot \textit{allen} stonden
\\\textit{Dijn} wonder \textit{wercken vry ver}conden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
All’ \textit{myne} vreucht met \textit{herten} bly
\\Stell’ ick al\textit{leen o} Heer op dy:
\\End’ \textit{dynen} naem voor \textit{alle} dinghen
\\\textit{O} hoogste \textit{Godt wil ick lof}singhen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Midts \textit{dat mijn} vyan\textit{den seer} fel
\\Sijn nu te \textit{rug’ ghe}keert wel snel,
\\So \textit{haest dijn} aensicht \textit{was ver}schenen
\\\textit{So} vielens’ \textit{omm’ ia sy ver}dwenen:
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want \textit{mijn saeck} hebstu \textit{gae’ ge}slaen
\\End’ mijn recht \textit{trouw’lijck} voorghestaen,
\\Du \textit{bist op} dynen \textit{richtstoel} weerdich
\\\textit{Ghe}seten \textit{rechter seer recht}veerdich.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{hebst ghe}straft der \textit{heydens} pracht
\\End’ godde\textit{loosen} omm’ ghebracht,
\\Du \textit{hebst in} eewich\textit{eyt te} samen
\\\textit{Ver}delgt end’ \textit{uytgheroeyt haer} namen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Is \textit{het ver}woesten \textit{nu vol}daen?
\\Sijn onse \textit{steden} gants vergaen?
\\Seggh’ \textit{vyandt:} Sijns’ al \textit{ne’er ghe}smeten,
\\\textit{Is} haer’ ghe\textit{heugniss’ heel ver}gheten?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Neen, \textit{Neen: de} HEER sal \textit{eewe}lijck
\\Vry sitten \textit{in zijn} coninckrijck,
\\End’ \textit{sal daer} synen \textit{stoel op}richten
\\\textit{Om} alle \textit{saecken recht te} slichten:
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy \textit{sal de} gantsche \textit{wereldt} breedt
\\Oordeelen \textit{met recht} en’ bescheet
\\End’ \textit{over} volcken \textit{t’~alle} weghen
\\\textit{Seer} billij\textit{cke regering’} pleghen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{Heer God} sal een \textit{toevlucht} sijn
\\Den armen \textit{die lijdt} druck end’ pijn
\\Een \textit{toevlucht} in be\textit{quame} tyden
\\\textit{Wan}neer hy \textit{steeckt in zware} lyden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{die dy} kennen, \textit{sullen} vry
\\Haer hope \textit{gronden} vast op dy:
\\Want \textit{wie dy} soeckt, Heer, \textit{met vol}herden
\\\textit{Sal} van dy \textit{niet verlaten} werden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Lof \textit{singhet} God die \textit{eewich} leeft
\\End’ in Sy\textit{on sijn} wooningh’ heeft.
\\Gaet \textit{onder} volcken \textit{ende} scharen
\\\textit{Sijn} wonder\textit{daden open}baren.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Want \textit{hy der} armen \textit{bloet hoog’} acht
\\End’ houdt het \textit{diep in} sijn ghedacht,
\\Ja \textit{kan het} schreyen \textit{niet ver}gheten,
\\\textit{Der} menschen \textit{onder t’~cruys ghe}seten.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ont\textit{ferm dy} mijns Heer \textit{end’ be}hert’
\\Mijn lyden \textit{ende} zware smert’,
\\Daer \textit{med’ mijn} haters \textit{my ver}drucken
\\\textit{End’} wil my \textit{uyt der doots poort} rucken.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Op \textit{dat ick} dijn lof \textit{alle}mael
\\In Syons \textit{poorten} vry verhael’,
\\End’ \textit{juychen} mach end’ \textit{my ver}blyden
\\\textit{Om} dijn ver\textit{lossing’ in mijn} lyden.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
De \textit{heydens} sijn in \textit{hare} gracht
\\Die sy my \textit{groeven} self versmacht,
\\Haer \textit{voeten} sijn int \textit{net ver}werret
\\\textit{Dat} sy my \textit{hadden uyt ghe}sperret.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
Daer\textit{om wordt} God de \textit{Heer be}kendt
\\Dat hy dit \textit{oordeel} heeft volendt
\\Als \textit{dat de} boose \textit{(wilt het} merken)
\\\textit{Ver}strickt blijft \textit{in sijn eyghen} wercken.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
De \textit{godde}loosen \textit{sullen} snel
\\Te rugghe \textit{keeren} inde hel,
\\Met \textit{al dit} volck stout \textit{end’ ver}meten
\\\textit{Die} Gods des \textit{Heeren gantz ver}geten.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Maer \textit{God en} kan des \textit{armen} mans
\\Doch niet ver\textit{geten} gaer end’ gants:
\\Noch \textit{der be}druckten \textit{hop’ lanck}moedich
\\\textit{En} sal niet \textit{eewich sijn wan}spoedich.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Stae \textit{op dan} Heer thoon \textit{dijn ghe}welt,
\\Dat een swack \textit{mensch’ niet} houd’ het velt:
\\Maer \textit{laet de} volcken \textit{haer ver}tooghen
\\\textit{In} het ghe\textit{richt voor dynen} ooghen.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Jaeg’ \textit{hun een} schroom end’ \textit{schricken} aen,
\\Op dat sy \textit{leeren} recht verstaen,
\\Dat \textit{sy niets} sijn, hoe \textit{sy’t oock} wenden,
\\\textit{Dan} swacke \textit{menschen vol el}lenden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {10} {De thiende Psalm.}

\begin {vers} {1}
Hoe comt dit Heer dat \textit{du dy} nu so wijdt
\\Van \textit{ons versteeckst’ end’ houdest} dy so vremdt
\\In desen noodt end’ \textit{seer be}nauden tijdt.
\\Daer \textit{nu den hoop der godloos’} onghetemt
\\Soo \textit{hart vervolght end’ trozich} overstemt
\\Het \textit{schamel} volck, laets’ \textit{all’ met haer aen}slagen
\\Self \textit{werden} Heer ver\textit{strickt in haere} laghen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want de godtloos’ hem \textit{roemt end’} sterc vermeet
\\Dat \textit{hem sijn lust end’ wensch ghe}dyen sal,
\\Hy prijst den mensch’ die \textit{slechts van} schrapen weet
\\End’ \textit{trotzt den Heer die God is} boven al
\\Van \textit{hooveerdy’ is hy so} gheck end’ mal
\\Dat \textit{hy op} God niet \textit{past, ja derf wel} peynsen
\\Daer’n \textit{is gheen} God, men \textit{moet het slechts soo} veynsen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sijn wech is boos end’ \textit{ergert} telcker stondt,
\\Dijn \textit{oordeel hooch is boven} sijn verstandt,
\\Hy pocht end’ waent met \textit{blasen} uyt den mont
\\Sijn \textit{wederpaert te cryghen} in sijn hant.
\\In \textit{sijn hert’ spreeckt, ick stae soo} vast gheplant
\\Dat \textit{ick niet} sorg van \textit{ymmermeer te} sneven:
\\Want \textit{onge}luck en \textit{kan aen my niet} kleven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Sijn mondt steeckt vol van \textit{vloeck end’} van meyneedt
\\Die \textit{wijl’ bedroch hem over} t’~herte vloeyt:
\\Onrecht end’ schaed’, ver\textit{driet, last} ende leedt
\\Light \textit{eewelijck hem op de} tong’ en groeyt.
\\Hy \textit{light te veld’ aldaer hy} rancken broeyt,
\\Om \textit{een arm} mensch het \textit{leven te ver}corten.
\\Sijn \textit{ooge} loert om \textit{t’~schamel bloet te} storten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ghelijck een leeuw sijn \textit{tant op} rooven wett
\\End’ \textit{in sijn hol vast op sijn} luymken ligt,
\\Alsoo jaegt des’ een \textit{armen} man in’t net
\\End’ \textit{rooft hem t’~sijn end’ wacht nae} geen gericht.
\\Hy \textit{stuypt, hy nijgt, hi maect het} schamel wicht:
\\Maer \textit{onder} dies ver\textit{gaen veel arme} lieden
\\Wel\textit{cken men} siet groot \textit{overlast ghe}schieden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy spreeckt nochtans in \textit{synen} hoogen moet
\\Dat \textit{God alsulcx niet houwt in} zijn ghedacht,
\\Jae niet en siet wat \textit{hier de} mensche doet
\\Om \textit{ymmermeer daer op te} nemen acht.
\\Stae \textit{nu dan op, o Heer, ver}toon dijn macht,
\\Heff’ \textit{op dijn} handt: end’ \textit{wil die niet ver}gheten
\\Die \textit{swaer be}druct zijn \textit{onder t’~cruys ghe}seten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want waerom trotzt een \textit{god’loos} onverlaet
\\Den \textit{heyl’ghen God end’ in sijn} hert’ besmett
\\Spreect: dat du god niet \textit{vraechst na} zijn misdaet?
\\Dies \textit{nietemin du merckst wel} sijn opset,
\\End’ \textit{strafst altoos het boose} nae dijn Wet:
\\Dies \textit{een arm’} mensch hem \textit{mach op dy ver}laten.
\\Want \textit{dyne} hulp den \textit{weesen comt ter} baten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Verbreeck den erm, ver\textit{niel het} sterck gewelt
\\Der \textit{ghenen Heer die argh’ end’} god’loos sijn,
\\Waer godloosheyt ter \textit{kenniss’} sy ghestelt,
\\Dat \textit{haerder gheen meer namaels} en verschijn’
\\Als\textit{dan sal Godt alleen reg}neren fijn,
\\In \textit{eewich}eyt als \textit{Coninck hoog’ ver}heven:
\\End’ \textit{t’~boose} volck te \textit{land’ sijn uytghe}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Daerom salstu aen\textit{hooren} Heer den wensch
\\Des \textit{schamel’n volcx dat op dy} vast vertrowt.
\\Du salt dyn oor op\textit{doen den} armen mensch,
\\End’ \textit{hem met gunst verquicken} t’~hert verflowt:
\\Du \textit{salt doen recht den weesen} hier benowt
\\End’ \textit{d’~arme} lien, so \textit{dat gheen mensch van} eerden
\\Haer \textit{sal voort} aen ver\textit{scooten met on}weerden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {11} {Der xj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den opperchoormeester, Een liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
d’~Wyl’ ghy my \textit{siet op Godt mijn hope} stellen,
\\Hoe spreeckt ghy \textit{noch tot my dus onghe}schickt:
\\Maeck \textit{dy flucx wech, wil dyne vlucht ver}snellen
\\Nae \textit{dijn ge}bercht’ als \textit{t’~vogelken ver}schrict
\\Sie \textit{de godloos’ haer bogen staen ghe}spannen,
\\Haer \textit{pylen} sijn all’ \textit{op de} pes’ ghemickt,
\\Om \textit{duysterlincx te dooden vrome} mannen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maer hare \textit{grondt sal haer ghering’ be}geven
\\End’ sy ver\textit{gaen naer haren rechten} loon:
\\Want \textit{wat heeft doch de g’rechtighe be}dreven?
\\Weer \textit{vry dat} Godt in \textit{synen tempel} schoon
\\bo\textit{ven om hoogh’ in d’~hemel’n is ghe}seten,
\\Sijn \textit{ooghen} sien uyt \textit{synen} heyl’ghen troon
\\De \textit{menschen al end’ mercken haer ver}meten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Godt onder\textit{tast beyd’ vromen ende} boosen
\\End’ haet den \textit{mensch die syne naest’ ont}haelt
\\Met \textit{overlast end’ alle de god’}loosen.
\\Dies \textit{hun op’t} hooft als \textit{reghen neder}daelt
\\Vier, \textit{swevel, peck, end’ stricken t’~hun ver}derven,
\\Met \textit{vlaeg’ end’} storm, daer \textit{hyse} med’ betaelt,
\\Want \textit{dat is t’~lot end’ beker haerder} erven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want Godt is \textit{doch rechtveerdich end’ vol} trouwen:
\\Dies hy zijn \textit{liefd’ op de gerecht’heyt} straelt:
\\Sijn \textit{aenghesicht sal t’~vrome volck aen}schouwen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {12} {Den xij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester op de octave. Een Psalm-liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Be\textit{waer ons} Heer, want \textit{het ghetal der} vromen
\\Ver\textit{mindert} seer, end’ \textit{gaet ghe}heel te niet:
\\Ond’r \textit{Adams} stam’ en \textit{is naew te be}comen
\\Een \textit{oprecht} mensch’ die \textit{Godes} toorn’ ontsiet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sy \textit{gaen all’} omm’ met \textit{leugens end’ val}scheden
\\Die \textit{d’~een vast} gheeft den \textit{and’ren} inden mont,
\\Haer \textit{lippen} zijn vol \textit{smeeckelijcke} reden,
\\Haer \textit{hert is} valsch end’ \textit{dobbel} inden grondt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Godt \textit{sal ghe}wis des’ \textit{smeeckelijcke} lippen
\\Cort \textit{houwen} aff, end’ \textit{makens’} al te schand’
\\Hy \textit{sal te} recht deess’ \textit{tonghen al be}clippen,
\\Die \textit{spreken} hooch met \textit{seer groot} onverstant.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ja \textit{derven} oock dus \textit{onder haer wel} segghen,
\\Mits \textit{onser} tong’ wy \textit{heersschen} over all’
\\Wy \textit{konnen} doch ons’ \textit{woorden fijn be}legghen,
\\Waer \textit{is die}gen’ die \textit{ons ver}heeren sal?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer \textit{de Heer} spreect, Nu \textit{wil ick my op}maken
\\Om \textit{d’~arms volcks} wil dwelc \textit{staet in} vrees’ end’ schrick.
\\O\textit{ver t’~ghe}schrey der \textit{schamel’n wil ick} waken
\\End’ \textit{lossens’} all’ van \textit{der god’}loosen strick.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Voor\textit{waer het} woort des \textit{Heeren van daer} boven,
\\Ja \textit{louter} reyn, als \textit{silver} fijn van keur,
\\Dat \textit{wel be}proeft is \textit{in een eerden} hoven,
\\End’ \textit{seven}mael ghe\textit{loutert} deur en deur.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Be\textit{waert dan} Heer dijn \textit{volc end’ dyne} knechten:
\\Be\textit{houdts’ al}tijdt vry \textit{onder} dynen scherm,
\\Voor \textit{het ghe}welt der \textit{boos’ end’ onghe}rechten,
\\Be\textit{schuts’ o} Godt met \textit{dynen} stercken erm.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Want \textit{de god}loos’ aen \textit{alle hoecken} swerven
\\End’ \textit{al ront}om ver\textit{treden} haer opt ruym
\\Om \textit{dat de} snootst’ all’ \textit{hier groot’ eer’ ver}werven,
\\Die \textit{doch niet} zijn dan \textit{enckel} menschen schuym.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {13} {De xiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hoe \textit{lange wilstu noch o} Heer
\\My \textit{dus verge}ten? \textit{tot} wanneer
\\Wil\textit{stu van my sijnd’ af ge}weken
\\Dijn \textit{aenghe}sicht end’ \textit{gunst ver}steken?
\\Sal \textit{dit dus} bly\textit{ven ym}mermeer?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe \textit{lang’ sal noch mijn siel met} smert
\\Raet \textit{end’ list soe}cken? \textit{end’} mijn hert
\\In \textit{commer end’ benoutheyt} treuren?
\\Hoe \textit{langhe} sal dit \textit{noch ghe}deuren?
\\Dat \textit{mijns mijn} vy\textit{ant mees}ter wert?
\end {vers}

\begin {vers} {3}
O \textit{Heer mijn Godt sie my doch} aen
\\Wilt \textit{mijn ghebe}den \textit{ga}de slaen,
\\Ver\textit{lichte myne duyster} ooghen
\\End’ \textit{wil doch} nymmer\textit{meer ghe}dooghen,
\\Dats’ \textit{inden} doot\textit{slaep t’~on}dergaen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Op \textit{dat mijn vyant vol van} pracht
\\Niet \textit{seggh’: hy is} in \textit{my}ner macht,
\\End’ \textit{dat die my hardt weder}stryden
\\Haer \textit{nydich} herte \textit{niet ver}blyden,
\\Dat \textit{sy my} t’~on\textit{der heb}ben bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want \textit{Heer op dyne goetheyt} staet
\\Mijn \textit{gantse hop’} end’ \textit{toe}verlaet.
\\Mijn \textit{hert’ sal in dijn heyl ont}springhen,
\\Ick \textit{wil met} vreugden \textit{mijn liedt} singhen
\\End’ \textit{dancken} Godt \textit{voor zijn} weldaet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {14} {De xiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{dwase} spreect in \textit{zijn god’loos ge}moet:
\\Daer’n \textit{is geen} God, Haer \textit{doen is t’~samen} schendich
\\End’ \textit{grouwelijck, so buyten als in}wendich:
\\Daer’n \textit{is niet} een van \textit{al den hoop die} doet
\\Het \textit{minste} goet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Godt \textit{heeft om} leegh’ uyt \textit{s’~hemels hoog’ ghe}bouw,
\\Met \textit{vlijt ghe}merckt der \textit{menschen kinders} alle,
\\Off \textit{daer oock een van allen, by ghe}valle,
\\Ver\textit{standich} waer, die \textit{met een hert’ ghe}trouw’
\\Godt \textit{soecken} wou’.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer \textit{sy zijn} all’ ghe\textit{weken int ghe}meen,
\\Elck \textit{van hun} leydt een \textit{onnut, stinckend’} leven
\\Daer’n \textit{is niet een die soeckt hem te be}gheven
\\Tot \textit{eenich} goet, beyd’ \textit{onder groot end’} cleen
\\Ja \textit{gantsch niet} een.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Soud’ \textit{desen} hoop ge\textit{heelijck niet ver}staen
\\Die \textit{haer al}dus der \textit{boosheyt onder}winden:
\\End’ \textit{mijn arm volck gelijck als broot ver}slinden?
\\End’ \textit{willen} Godt noch \textit{zijn woort niet ont}faen,
\\Noch \textit{roepen} aen?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer \textit{eer seer} lang’ men \textit{salse wel vert}zaegt
\\Wt \textit{enckel} vrees’ sien \textit{schudden ende} beven:
\\Want \textit{Godt de Heer’ sal zijn ghenade} gheven
\\End’ \textit{sal staen} voor zijn \textit{volck dat sick wel} draegt
\\End’ \textit{hem be}haegt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Al \textit{ist dat} ghy nu \textit{schendich over}gaet
\\t’~Arm \textit{volck, dat} hier be\textit{kommert is van} herten
\\End’ \textit{leeft in druck, in lyden ende} smerten
\\Om \textit{dat haer} hop’ op \textit{God, haer toever}laet
\\Al\textit{leene} staet:
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Och \textit{dat daer} mocht uyt \textit{Sion komen} by
\\De \textit{troost end’} heyl Is\textit{raels in zijn} lyden,
\\Als \textit{God zijn volck ghevanghen sal be}vryden:
\\Soo \textit{sal Ja}cob met \textit{Israel zijn} vry
\\Van \textit{herten} bly.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {15} {De xv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wie \textit{is hy} die ver\textit{keeren} sal
\\O \textit{Heer in} dyne \textit{schoon ghe}bouwen,
\\Oft \textit{wie sal} zijn van \textit{dyer ghe}tal
\\Die \textit{hare} wooning’ \textit{eens voor} all
\\Op \textit{dynen} heyl’ghen \textit{berg vast} houwen?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{mensch die} wandelt \textit{recht end’} slecht
\\End’ \textit{sonder} schalckheyt \textit{te ver}sinnen
\\Doet \textit{eenen} yeghe\textit{lijcken} recht,
\\End’ \textit{met den} mont de \textit{waerheyt} seght,
\\So \textit{hem zijn} hert ghe\textit{tuygt van} binnen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dien \textit{syne} tongh’ haer \textit{niet mis}gaet
\\In \textit{achter}clap van \textit{synen} naesten,
\\Die \textit{zijn ghe}sell’ niet \textit{brengt in} schaed’,
\\Noch \textit{niet en} soeckt met \textit{schand’ oft} smaet
\\Sijn \textit{nage}bueren \textit{te be}lasten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy \textit{houdts’ in} smaet end’ \textit{in on}eer
\\Al \textit{die van} Godt zijn \textit{afghe}weken,
\\Maer \textit{eert den} man die \textit{vreest den} Heer:
\\Sijn \textit{eedt sal} hy oock \textit{nemmer}meer,
\\Al \textit{waert tot} syner \textit{schade,} breken
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die \textit{gheen ghelt} uyt, op \textit{woecker} gheeft
\\End’ \textit{die om} gaven \textit{noch ghe}schencken
\\Der \textit{vromen} recht niet \textit{veyl en} heeft,
\\Voor\textit{waer de} mensch’ die \textit{aldus} leeft
\\Hem \textit{sal gheen} saeck ter \textit{werelt} crencken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {16} {Der xvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een gulden liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wil my o \textit{Godt bewaren inden} noot:
\\Want \textit{op dy} staet mijn \textit{hop’ end’ vast ver}trouwen.
\\Dus \textit{mijn siel} spreeck tot \textit{God} uyt y\textit{ver} groot,
\\Voor mynen \textit{Heer’ wil ick dy altijdt} houwen,
\\Doch \textit{myne} deucht en \textit{kan tot dy niet} komen,
\\Dat sy dy \textit{mocht yet baten of}te \textit{vro}men.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Der heyl’ghen \textit{schaer die hier op eerden} zijn
\\Wil \textit{ick wel} doen, aen \textit{hun is mijn be}haghen:
\\Maer \textit{dat volck} hoop’t veel \textit{smer}ten en\textit{de} pijn,
\\Die met ghe\textit{schenck een vreemden God na}jagen
\\Gheen\textit{sins wil} ick aen \textit{haer bloetoffers} roeren,
\\Noch haren \textit{naem op myne lip}pen \textit{voe}ren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De Heere \textit{Godt is mijn erf ende} grondt:
\\In \textit{dyne} hant staet \textit{mijn lot eens voor} allen
\\Seer \textit{wel be}waert, voor\textit{waer} tot de\textit{ser} stont
\\Is my een \textit{erff seer schoon ten deel ghe}vallen,
\\Ja \textit{schoon ghe}wis end’ \textit{lustich is des’} erve
\\Die ick van \textit{God tot eygendom} ver\textit{wer}ve.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Ick dancke \textit{Godt die my so goeden} raet
\\Ghe\textit{gheven} heeft: zijn \textit{naem sy hoogh’ ge}presen:
\\Want \textit{dat meer} is, ick \textit{word’} by nacht’ \textit{wel} laet
\\Van myn ghe\textit{peyns’ in mijn hert’ onder}wesen.
\\Ick \textit{stell’ my} God voor \textit{ooghen t’~allen} tyden:
\\Dies struyck’l ick \textit{niet: hy is aen my}ner \textit{sy}den.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Derhalven \textit{is mijn herte soo ver}blijdt,
\\Mijn \textit{tonge} juygt, mijn \textit{vleesch leydt een goet} leven,
\\In \textit{vred’ end’} rust’ van \textit{al}le sorgh’ \textit{be}vrijdt,
\\Want du niet \textit{salt myn siel in’t graf be}gheven,
\\Noch \textit{laten} toe, dat \textit{dijn mensch’ uytver}koren
\\Verrotting’ \textit{sie, oft eewich sy} ver\textit{lo}ren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Veel eer sal\textit{stu my gheven goet be}richt
\\Om \textit{in te} slaen des \textit{levens rechte} weghen:
\\De\textit{wyl’ al}leen in \textit{dijn} lief aen\textit{ghe}sicht
\\Is alle \textit{vreught volcomentlijck ghe}leghen.
\\End’ \textit{in dijn} handt be\textit{staet tot allen} tyden
\\Al wat den \textit{mensch’ te rechte kan} ver\textit{bly}den.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {17} {Psalm xvij.}

\begin {tussenschrift}
Een Ghebedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hoor Heer, neem \textit{acht op mijn goet} recht
\\Wil \textit{mijn ghe}schrey met \textit{vlijt aen}hooren:
\\Tot \textit{mijn ghe}beden \textit{neyg’ dijn} ooren:
\\Mijn \textit{hert end’} mont is \textit{vroom end’} slecht
\\Wil self o \textit{Heer mijn sak’ be}leyden,
\\Dat \textit{mijn twist werd’ van} dy geslist:
\\Want \textit{mits dat du recht}veerdich bist,
\\Laet dijn oog’ \textit{t’~recht wel onder}scheyden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Du hebst mijn \textit{hert’ wel naew ver}socht,
\\Ja \textit{oock by} nachte \textit{willen} gronden,
\\Doch \textit{sonder} erg’ al\textit{toos be}vonden.
\\Ick \textit{sprack noynt} anders \textit{dan ick} docht,
\\Wat menschen \textit{doen oft’ oyt doen} pleghen,
\\Ick \textit{merck’ op’t woort van} dynen mont:
\\End’ \textit{myd’ altoos uyt} s’~herten gront
\\Des roovers \textit{goddeloose} weghen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn stappen \textit{Heer vast onder}sett
\\Op \textit{dyne} paden \textit{sonder} beven,
\\End’ \textit{laet mijn} ganghen \textit{nergens} sneven,
\\Noch \textit{treden} af van \textit{dyner} wet.
\\Ick roep dy \textit{aen, in mijn el}lende,
\\Want \textit{du verhoorst my,} God, altijdt,
\\Daer\textit{om lett nu op} mijn ghekrijt
\\End’ tot mijn \textit{reden dijn oor’} wende.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maeck dyne \textit{goetheyt wonder}baer,
\\Laets’ \textit{heerlijck} schynen \textit{int be}houwen
\\Der \textit{ghenen} die op \textit{dy be}trouwen,
\\Van \textit{dyner} weder\textit{stryders} schaer.
\\Wilt my so \textit{naeuw end’ wel be}waren
\\Als \textit{men zijn ooghen} appel doet,
\\Die \textit{scheme dyner} vlueg’len moet
\\Mijn decksel \textit{zijn in dees’ ghe}baren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Wil my van \textit{t’~god’loos volck ont}slaen
\\Die \textit{my met} groot ghe\textit{weldt be}springhen,
\\Mijn \textit{vyan}den die \textit{my om}ringhen,
\\End’ \textit{hatich} na mijn \textit{leven} staen.
\\Van smout is \textit{hun het hert’ ghe}sloten.
\\Haer \textit{mont is trotzich} end’ spreeckt hoog’
\\Sy \textit{volghen hebbend’} ons ind’ oog’
\\Om ons ter \textit{eerden ne’er te} stoten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Elck een van \textit{hun een leew ghe}lijckt
\\Die \textit{nae den} roof snackt \textit{met ver}langhen,
\\Oft \textit{t’~leewken} dat om \textit{aes te} vanghen
\\Stil \textit{in zijn} hol loert \textit{ende} kijckt.
\\Stae op, gae \textit{hun Heer int ghe}sichte
\\End’ \textit{storts’ omveer, ver}los’ met cracht
\\Mijn \textit{siel uyt des god’}loosen macht,
\\Met dijn scherp \textit{sweert end’ streng’ ghe}richte
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Van menschen \textit{helpe my dijn} handt,
\\Van \textit{menschen} dien hier \textit{in dit} leven
\\Voor \textit{langhen} tijdt deel \textit{is ghe}gheven
\\Te \textit{blyven} in een \textit{goeden} standt.
\\Dien du den \textit{buyck hebst vol ghe}stooten
\\Met \textit{Schat end’ met ver}steken goet
\\Haer \textit{kind’ren leven} satt met spoet
\\End’ laten \textit{t’~goet hunn’ erfghe}nooten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer ick sal \textit{aensien, God ge}trouw
\\Dijn \textit{aenschijn} mits mijn \textit{rechte} saecke.
\\End’ \textit{sal my} telcx als \textit{ick ont}waecke
\\Ver\textit{saden} met dijns \textit{beeldts aen}schouw.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {18} {Den xviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester (een liedt) des Dienaers Gods Davids, die tot den Heere 
ghesproken heeft de woorden van dit Liedt, ten daghe als hem de Heere 
verlost hadde vande handen aller syner vyanden, ende van de handt Sauls.
\end {tussenschrift}

\begin {voorzang}
Ick heb dy \textit{lief o Heer uyt s’~herten} gronde,
\\Die \textit{du mijn} sterct’ end’ \textit{cracht bist t’~elcker} stonde.
\\God \textit{is mijn} borcht, mijn \textit{blochuys sterc end’} vast
\\Mijn \textit{crachtich} God die \textit{my helpt uyt den} last.
\end {voorzang}

\begin {tussenschrift}
Die navolghende verskens werden alsoo ghesonghen.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Op hem al\textit{leen staet alle mijn ver}trouwen,
\\Mijn \textit{schilt, mijn} heyl, op \textit{dien ick vry mach} bouwen.
\\Als \textit{ick God} lov’ end’ \textit{aenroep’ met aen}dacht,
\\Ick \textit{word’ ter}stont ver\textit{lost uyt s’~vyants} macht.
\\Ick \textit{was ver}strickt in \textit{doodelijcke} banden,
\\Doe \textit{t’~boos ghe}spuys sloegh \textit{over my sijn} handen,
\\Ick \textit{was ge}lijck ghe\textit{sloten onder} t’~graf,
\\End’ \textit{lagh ver}strickt met \textit{s’~doodes laghen} straf.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doe riepic \textit{aen, met ancxt den Heer al}machtich,
\\Tot \textit{mynen} God, rees \textit{op mijn schreyen} clachtich:
\\Hy \textit{hoorde} my uyt \textit{synen tempel} hoog’
\\End’ \textit{liet hem} gaen ter \textit{ooren mijn ver}toog.
\\Van \textit{stonden} aen be\textit{gonde deerd’ te} beven:
\\De \textit{diepste} grondt der \textit{berghen hoog’ ver}heven
\\Craect’ \textit{ende} beefd’ uyt \textit{ancxt met groot ghe}welt,
\\Midts \textit{dat de} Heer met \textit{gramschap was on}stelt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Een roock klomm’ \textit{op uyt sijn neusgaten} gramme
\\Wt \textit{synen} mondt vloog \textit{op vier ende} vlamme,
\\Die’t \textit{al ver}slondt, wat \textit{haer quam int ghe}moet,
\\De \textit{kolen} viers door\textit{branden als een} gloet.
\\Den \textit{hemel} hoog’ boogh \textit{hy, end’ quam be}neden
\\Op \textit{eener} wolck’, met \textit{voeten afghe}treden.
\\Al \textit{waer hy} reet op \textit{Cherubins end’} tooch
\\Op \textit{wiecken} snel des \textit{windts daer hy op} vloog,
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hy hadd’ hem \textit{self met duysterniss’ om}decket
\\End’ \textit{tot sijn} hutt’ een \textit{waterwolck’ ver}strecket
\\Don\textit{cker end’} diep: Daer \textit{hy verholen} bleef,
\\Doe \textit{sijn claer} licht de \textit{wolcken van een} dreef:
\\De \textit{kolen} viers met \textit{haghel vielen} neder.
\\Godt \textit{maeckt’ om} hoogh, storm, \textit{donder, end’ on}weder,
\\De \textit{hoochste} Godt liet \textit{hooren syne} stemm’
\\Hag’l \textit{ende} vier end’ \textit{weerlicht ginck van} hem.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De Heer schoot \textit{los: hy brachts’ al inde} vluchte
\\Sijn \textit{blixem} strael ver\textit{dreefse met ghe}ruchte.
\\Heer \textit{dijn ge}tier seer \textit{schrick’lijck ende} straf
\\End’ \textit{stercke} windt die \textit{dynen gheest wt}gaf
\\Kloof \textit{d’~eerdrijck} op: dat \textit{diepten heel bloot} stonden:
\\End’ \textit{datmen} sach des \textit{wereldts leeghste} gronden.
\\Hy \textit{schiet’ om} leeg van \textit{boven, end’ greep} my
\\End’ \textit{stelde} straex van \textit{waterbaren} vrij.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy bergde \textit{my van mynen vyant} crachtich
\\End’ \textit{haters} boos die \textit{my vielen te} machtich.
\\In’t \textit{swaerste} cruys sy \textit{vielen my hardt} aen:
\\Maer \textit{God de} heer quam \textit{my terstont by}staen.
\\Hy \textit{heeft m’opt} ruym ge\textit{bracht end’ vry ont}slaghen,
\\Midts \textit{hy my} draeg’t een \textit{gunstich welbe}haghen:
\\Soo \textit{dat my} God na \textit{mijn oprecht ge}moet,
\\End’ \textit{na d’~on}schult van \textit{mynen handen} doet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want ick heb’ \textit{steed’s ghevolcht des heeren} weghen,
\\End’ \textit{tegen} God noyt \textit{boosheyt willen} pleghen.
\\Maer \textit{sijn ge}richt end’ \textit{woort altoos be}tracht
\\End’ \textit{noyt sijn} wet ver\textit{stooten oft ver}acht
\\Ic \textit{heb al}tijt op\textit{recht voor hem ge}wandelt
\\End’ \textit{t’~boos ghe}mijdt, noch \textit{schalckheydt oyt ge}handelt.
\\Dus \textit{my de} Heer nae \textit{mijn vroom herte} richt’t,
\\Na \textit{dat mijn} handt reyn \textit{is in zijn ghe}sicht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Den vromen, \textit{Heer, bistu vroom end’ barm}hertich
\\Du \textit{bist ge}trow’ den \textit{mensch die is trouw}hertich:
\\Reyn \textit{onghe}veynst, den \textit{reynen van ghe}moet
\\Maer \textit{we’er ver}keert den \textit{gen’ die archeyt} doet.
\\Want \textit{t’~schamel} volck be\textit{waerst end’ bergstu} goedich,
\\End’ \textit{stootst om} verr’ den \textit{mensch’ die is hoo}moedich
\\Du \textit{salt mijn} licht ont\textit{steken hell’ end’} claer
\\Mijn \textit{duyster} nacht ver\textit{licht God teene}gaer
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ick heb mits \textit{dy heyrscharen doorge}drongen
\\End’ \textit{in Gods} cracht stadt\textit{mueren over}sprongen.
\\God \textit{is op}recht in \textit{alles wat hy} doet,
\\Gods \textit{woort is} reyn, ghe\textit{loutert in een} gloet:
\\Hy \textit{is een} schilt daerm’ \textit{op vry mach ver}trouwen
\\Voor \textit{die, die} vast op \textit{hem haer hope} bouwen.
\\Want \textit{wie is} God dan \textit{God van Isra}el
\\Oft \textit{wie is} sterck dan \textit{hy end’ niemant} el?
\end {vers}

\begin {vers} {10}
God heeft m’om\textit{gort met sterckt’ end’ cracht be}stendich
\\Hy \textit{heeft ghe}slicht mijn \textit{paden seer be}hendich.
\\Hy \textit{maeckt my} snel ghe\textit{lijck een loopend’} hert
\\End’ \textit{helpt my} stracx op \textit{bergen sonder} smert.
\\Hy \textit{richt mijn} hant tot \textit{rechtstrijdbare} treken,
\\So \textit{dat mijn} vuyst een \textit{stalen bog’ can} breken.
\\Den \textit{schilt dijns} heyls heb\textit{stu my voorge}stelt,
\\End’ \textit{onder}steunt met \textit{dyner handt ghe}welt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
De groote \textit{gunst, dynr’ heerlijcker wel}daden
\\Ver\textit{heft m’om} hoog’ uyt \textit{sonderling’ ge}naden.
\\Du \textit{maeckst o} Heer dat \textit{mijn stap ruymte} heeft,
\\Soo \textit{dat mijn} voet niet \textit{struyckelt noch en} sneeft.
\\Dies \textit{kond’ ick} vry mijn \textit{vyanden na}jaghen
\\End’ \textit{quam niet} we’er, s’~en \textit{waren al ver}slaghen.
\\Ick \textit{smeets’ om} verr’ dat \textit{sy noyt stonden} op
\\End’ \textit{met den} voet ver\textit{treedd’ ick hun den} kop.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Du hebst my \textit{heer strijdbare cracht ver}leenet
\\End’ \textit{onder} my mijn \textit{we’erparty ver}cleenet.
\\Des \textit{vyants} neck heb\textit{stu my toege}keert,
\\Soo \textit{dat ick} stracx mijn \textit{haters hebb’ ver}heert.
\\Sy \textit{schreydden} wel: maer \textit{niemant quams’ ont}setten,
\\Ja \textit{totten} Heer: hy \textit{wouder niet op} letten.
\\Ick \textit{maecks’ als} gruys end’ \textit{stof voor eenen} wint
\\Oft \textit{als een} slijck datm’ \textit{op de straten} vindt.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Du hebst ver\textit{lost van s’~volcx oproer mijn} leven
\\End’ \textit{tot een} hooft der \textit{heydens my ver}heven.
\\Tvolck \textit{dat ick} noyt ghe\textit{sien hadd’ noch ghe}kent,
\\Heeft \textit{onder}daen hem \textit{tot mijn dienst ghe}went.
\\t’~Ge\textit{rucht mijns} naems heeft \textit{hun gehoor doen} gheven,
\\End’ \textit{vreemden} veel doen \textit{onder mijn jock} beven:
\\Want \textit{t’~vremde} volc was \textit{met een vrees’ be}vaen,
\\End’ \textit{dorsten} noynt in \textit{haere vesten} staen.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
De Heer Godt \textit{leeft, hy is mijn borcht ghe}presen.
\\De \textit{God mijns} heyls moet \textit{hoog verheven} wesen.
\\God \textit{die my} wraeck van \textit{mynen vyant} schenct,
\\End’ \textit{volcken} zwaer my \textit{onder voeten} brengt.
\\Hy \textit{maect my} vry van \textit{alle die my} quellen:
\\Heft \textit{m’over} die, die \textit{teghen my sick} stellen.
\\Du \textit{hebst my} Heer ver\textit{lost van het ghe}welt,
\\Des \textit{mans die} slechts zijn \textit{hert’ op moetwil} stelt.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Dies wil ic \textit{Heer dijn roem end’ lof ver}breyden
\\Met \textit{prijs dijns} naems by \textit{volcken ende} heyden,
\\God \textit{die sijn} heyl maeckt \textit{heerlijck ende} groot
\\End’ \textit{helpt ge}trouw sijn \textit{Coninck inden} noot,
\\Sy\textit{nen ge}salfd’ eew’\textit{lijck doet hy ghe}nade:
\\Da\textit{vid segg’} ick end’ \textit{alle synen} sade.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {19} {De xix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester. Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{hemel} wijt end’ breedt
\\Gheeft \textit{duyde}lijck bescheet
\\Van \textit{Gods roem} end’ macht sterck,
\\De \textit{locht al}omm’ gestrect
\\Ver\textit{haelt vry} end’ vertreckt
\\Van \textit{syner} handen werck.
\\De \textit{eene} dach stort uyt
\\Tot \textit{d’~and’ren,} end’ besluyt
\\Van \textit{Godt seer groote} reden,
\\d’~Een \textit{nacht op} d’~ander nacht,
\\Ver\textit{claert des} Heeren macht:
\\Met \textit{wysheydt t’~allen} steden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Daer’n \textit{is noch} volck noch tael
\\Gheen \textit{sprake} noch verhael
\\Hoe \textit{vreemt dat} het oock sy
\\Al\textit{daerm’ in’t} openbaer
\\Niet \textit{hoor haer} stemme claer
\\End’ \textit{onder}richting’ vry.
\\Haer \textit{richtsnoer’} end’ vermaen
\\Is \textit{d’~aertrijck} door ghegaen.
\\Haer \textit{woorden zijn ver}breydet
\\Aen \textit{swerelts} eynd: in haer
\\Heeft \textit{God der} Sonnen klaer
\\Een \textit{hutte toebe}reydet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Van \textit{daen sy} comt ten thoon
\\Als \textit{eenen} bruyd’gom schoon
\\Wt \textit{zijn bedd’} toegherust
\\Een \textit{stercken} reus sy slacht
\\Die \textit{loopt met} grooter kracht
\\End’ \textit{doet zijn} wech met lust.
\\Sy \textit{staet op,} aen een eyndt
\\Van \textit{daen sy} omme weyndt
\\Ront\textit{om des hemels} palen,
\\End’ \textit{daer en} is gheen man
\\Die \textit{sick ver}berghen kan
\\Voor \textit{d’~hitte van haer} stralen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Doch \textit{Godts des} Heeren Wet
\\Is \textit{reyn end’} onbesmet
\\Die \textit{s’~menschen} hert’ verquickt
\\Des \textit{Heeren} tuyg’nis claer
\\Is \textit{trouw end’} maeckt voorwaer
\\d’~On\textit{wysen} wel gheschickt.
\\All’ \textit{zijn be}velen goet
\\Sijn \textit{oprecht,} die t’~ghemoet
\\Ver\textit{heughen end’ op}richten
\\End’ \textit{Godts ghe}boden zijn
\\Seer \textit{suyver} ende fijn.
\\Die \textit{s’~menschen oog’ ver}lichten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Godts \textit{vrees’ is} onbevleckt
\\Die \textit{eewich}lijck verstreckt
\\Haer \textit{deuchden} onghelaeckt:
\\Sijn \textit{oordeel} is oprecht
\\Vol \textit{trouw end’} waerheyt slecht
\\Dat \textit{ons recht}veerdich maect.
\\Het \textit{is veel} duysentfout:
\\Hooch\textit{weerdig}her dan gout,
\\Ja \textit{gout fijn boven} maten:
\\End’ \textit{soeter} inden gront
\\Dan \textit{honich} inden mont
\\Oft \textit{eenigh’ honich}raten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Daer \textit{in wort} dijn knecht Heer
\\Be\textit{richt in} goede leer,
\\End’ \textit{zijn ver}stant verclaert.
\\Daer \textit{is groot} loon ghesett
\\Voor \textit{die, dies’} onbesmet
\\Be\textit{tracht end’} wel bewaert.
\\Maer \textit{wie kan} recht verstaen
\\End’ \textit{grondtlijck} overslaen
\\Sijn \textit{feylen end’ ghe}breken?
\\Heer \textit{reyni}ghe my doch,
\\Van \textit{sonden} die my noch
\\Int \textit{hert’ verborghen} steken.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
End’ \textit{dynen} knecht behoed,
\\Dat \textit{gheen spijt} noch hoomoet,
\\En \textit{heerschen} over my:
\\Want \textit{soo ick} sulcks bekom:
\\So \textit{sal ick} wesen vrom,
\\End’ \textit{van veel} sonden vry.
\\Laet \textit{Heer mijn} woorden al
\\Sijn \textit{nae dijn} welgheval,
\\End’ \textit{stuere mijn ghe}dachten.
\\Du \textit{bist end’} anders gheen
\\Myn \textit{Godt end’} rotzesteen
\\Die \textit{my verlost met} crachten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {20} {De xx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester, Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{Heer hoor’ dijn ghebe}den \textit{clachtich}
\\\textit{In ancxt end’ lyden} swaer.
\\De \textit{naem van Jacobs’ Godt al}mach\textit{tich}
\\\textit{Dy help’ uyt all’ ghe}vaer.
\\Hy \textit{schick’ dy uyt zijn heyl’gen} throone
\\Ont\textit{set end’ hulp’ ge}trouwe.
\\Sijn \textit{cracht uyt Syon dijn per}soone
\\Be\textit{schutt’ end’ onder}houwe.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{will’ al dyner of}fer\textit{handen}
\\\textit{Met gunst ghedachtich} zijn:
\\Op \textit{dat dijn offers t’~asschen} bran\textit{den,}
\\\textit{Voor Godes lief aen}schijn.
\\Hy \textit{laet’ dy nae dijn goetbe}haghen
\\Vol\textit{richten alle} dinghen.
\\End’ \textit{dynen raet end’ all’ aen}slaghen
\\Voor\textit{spoedelijck ghe}linghen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{laete dy dijn wensch} wel \textit{tieren,}
\\\textit{Op dat wy al te} saem’
\\Dijns \textit{heyls verheughet, ons’ Ba}nie\textit{ren}
\\\textit{Oprichten in Godts} naem.
\\Nu \textit{weet ick dat Godt hoed’t zijn} Coninck
\\End’ \textit{aenhoort syne} clachten
\\Want \textit{s’~hemels throon zijn heyl’ghe} woningh’
\\Mits \textit{seer heylsamer} trachten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
d’~Een \textit{stelt zijn hop’ op peerd’} end’ \textit{waghen}
\\\textit{End’ d’~and’r op ruyt’ren} macht:
\\Maer \textit{ons’ ghedancken zijn ghe}sla\textit{ghen}
\\\textit{Op Godts Naem ende} kracht.
\\Oock \textit{hebben d’~ander moeten} sneven
\\End’ \textit{vallen om, met} schande,
\\Daer \textit{wy vast staende zijn ghe}bleven
\\In \textit{aenstoot aller}hande.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Heer’ \textit{help ons end’ bescherm} ghe\textit{stadich.}
\\\textit{Ons’ Coninck moet voort}aen
\\Aen\textit{hooren ons ghebet, ghe}na\textit{dich}
\\\textit{Als wy hem roepen} aen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {21} {De xxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{Coninck} sal, Heer, \textit{zijn ver}vreucht
\\Van \textit{herten end’ ghe}dachten
\\In \textit{dijn ghewelt end’} crachten,
\\Och \textit{hoe seer} sal hy \textit{zijn ver}heucht
\\Van \textit{dijn ver}lossing’ groot
\\In \textit{synen} hoochsten noot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sijns \textit{herten} wensch lust \textit{ende} grondt,
\\Ghe\textit{lijck hy’t self be}gheret
\\Heb\textit{stu hem Heer be}scheret.
\\Al \textit{wat zijn} lippen \textit{ende} mont
\\Heeft \textit{uytghe}sproken recht,
\\Hebst \textit{du hem} niet ontsegt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ja \textit{self du} voorcomst \textit{zijn ghe}bet
\\Met \textit{dijn weldaden} goedich
\\End’ \textit{seghen over}vloedich.
\\Du \textit{hebst hem} op het \textit{hooft ghe}set
\\Een \textit{Coninck}lijcke kroon’
\\Van \textit{louter} gout seer schoon.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Sijn \textit{wensch was} slechts daer \textit{op ghe}munt,
\\Dat \textit{du hem woudest} gheven
\\Een \textit{tijt lanck hier te} leven,
\\Maer \textit{du hebst} hem veel \textit{meer ghe}gunt
\\Als \textit{dat zijn} leven vry
\\Eew’\textit{lijck ghe}duerich sy.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Oock \textit{is seer} groot zijn \textit{roem end’} eer,
\\Op \textit{dyne hulp’ ghe}nadich
\\Die \textit{hy gheniet’t ghe}stadich,
\\Want \textit{du hebst} hem be\textit{gavet} Heer
\\Met \textit{roem end’} schoonen glantz,
\\Als \textit{met een} rijcken krantz.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du \textit{hebst hem} als een \textit{spieghel} klaer
\\Des \textit{heyls van dynen} seghen
\\Den \textit{volcken voorghe}dreghen.
\\Du \textit{hebst met} vreuchden \textit{t’~eene}gaer
\\Sijn \textit{hert’ ver}blijt door t’~licht
\\Van \textit{dijn lief} aenghesicht:
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want \textit{nade}mael de \textit{Coninck} vroet
\\Op \textit{God hem heeft ver}laten:
\\End’ \textit{acht voor alle} baten
\\Des \textit{Aller}hoogsten \textit{gunste} goet:
\\Hy \textit{sal in} alle last
\\Staen \textit{blyven} altoos vast.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
All’ \textit{dyne} vyan\textit{den met} macht
\\Sal \textit{dijn hant wel be}trappen
\\In \textit{haere loose} stappen.
\\Dijn \textit{rechte} hant met \textit{grooter} cracht
\\Sal \textit{dijn mis}gunners boos
\\Ne’er\textit{vellen} machteloos.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Du \textit{saltse} werpen \textit{in een} gloet
\\Als \textit{dyne toorn’ ont}steken,
\\Be\textit{staen sal uyt te} breken.
\\De \textit{Heer sal} all’ dit \textit{boos ghe}broet
\\In \textit{synen} toorne gram,
\\Ver\textit{tieren} als een vlam’.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Du \textit{saltse} brenghen \textit{heel te} niet
\\End’ \textit{haer vrucht met der} erven
\\Tot \textit{inden grondt ver}derven.
\\Haer \textit{kinders} saltu \textit{met ver}driet
\\Ver\textit{delghen} uyt den grondt,
\\Van\textit{den aert}bodem rondt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Om \textit{dat sy} hebben \textit{raet ghe}slaghen
\\Om \textit{dy met grooter} schaden
\\Veel \textit{ongh’lucks te be}raden:
\\Een \textit{aenslach} hebben \textit{sy be}staen
\\Die \textit{sy niet} sullen Heer,
\\Vol\textit{vueren} ymmermeer.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Du \textit{saltse} stellen \textit{voren} aen,
\\End’ \textit{als een doel op}hooghen
\\Om \textit{teghen hun te} ooghen:
\\Dijns \textit{boghes} pesen \textit{sullen} staen
\\Ghe\textit{spannen} end’ ghericht
\\Recht \textit{op hun} aenghesicht.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maeck \textit{dy dan} op, Heer’, \textit{’t~is nu} tijt
\\Dat \textit{dyne cracht seer} hooghe
\\Doch \textit{eenmael haer ver}tooghe.
\\Wy \textit{sullen} sijnde \textit{seer ver}blijt
\\Dijn \textit{wonder}bare macht
\\Lof\textit{singhen} dach end’ nacht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {22} {De xxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester (te singhen) ten onbreken vanden dageraet. Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Mijn Godt mijn \textit{Godt waerom ver}laetstu my,
\\End’ \textit{van mijn} hulp soo \textit{verr’ ver}steeckstu dy,
\\End’ \textit{mijn gehuyl, laetst trooste}loos voorby
\\Gaen \textit{sonder} achten?
\\Den \textit{gantschen} dach roep \textit{ic met aller} machten:
\\Maer \textit{du mijn} God en \textit{hoorst niet myne} clachten.
\\Ic \textit{houd’ niet af van schreyen alle} nachten
\\End’ swyg’ doch niet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Du bist noch\textit{tans door s’~werelts} gants gebiet
\\De \textit{heyl’ge} Godt: Du \textit{bist het} lof end’ liedt
\\Van \textit{Israel, in alle} sijn verdriet:
\\Sijn \textit{roem end’} eere.
\\Oock \textit{hebben} wel ons’ \textit{ouders voortijts} meere
\\Op \textit{dy ver}trouwt in \textit{haere smert’ end’} seere,
\\Du \textit{hebts’ altoos ontsett end’ bevrijt} Heere
\\Wt allen noot.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
All’ haer ghe\textit{schrey rees op in} dynen schoot
\\Du \textit{stondts’ oock} by, in \textit{alle} wederstoot:
\\Sy \textit{hoopten vry, end’ werden} noyt schaemroot
\\In \textit{haer ghe}beden.
\\Maer \textit{ic ben} slechts een \textit{eerdtworm hier be}neden,
\\End’ \textit{gheene} man, van \textit{allen mensch’ ver}treden:
\\Soo \textit{dat het volck sijn spot end’ tafel}reden
\\Met my vast houdt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Elck een die \textit{my in desen} staet aenschout,
\\Spott \textit{ende} schimpt: ick \textit{word’ van} elck besnowt
\\Elc \textit{maeckt m’een lipp’, end’ schudt den} kop, wel stout,
\\Om \textit{my te} plaghen.
\\Daer \textit{is de} man die \textit{nachten ende} daghen
\\Hem \textit{tot God} keerdd’: Dat \textit{God nu hoor’ sijn} clagen
\\End’ \textit{maeck’ hem loss, heeft hy aen hem be}hagen,
\\Dus spreken sy.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doch niette\textit{min o Heer du} trockest, my
\\Wt \textit{s’~moeders} buyck: die \textit{werd’ een} moeder bly
\\Van \textit{aen de borst hebstu my} altoos vry
\\Goey \textit{hop’ ghe}gheven.
\\Doe \textit{ick eerst} quam in \textit{dit ellendich} leven,
\\Heeft \textit{my dijn} handt uyt \textit{der baermoey’r ge}heven
\\Van \textit{s’~moeders buyck bistu mijn Godt ge}bleven
\\Tot noch ter tijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Vervremd dy \textit{Heer van my dan} niet so wijt
\\Want \textit{ancxt end’} druck biedt \textit{my seer} herden strijt,
\\End’ \textit{ick weet gheen die my helpt} oft bevrijt:
\\Oft \textit{troost kan} bringhen.
\\Want \textit{stieren} fel my \textit{rontom hart be}springhen,
\\Stie\textit{ren ghe}mest van \textit{Basan niet om} dwinghen:
\\Val\textit{len my toe end’ sijn om my t’~om}ringhen
\\By een vergeirt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
s’~Hebben haer \textit{keel op my wijt} uytgespeirt
\\Ghe\textit{lijc een} leew die \textit{grimmich} brult end’ beirt,
\\End’ \textit{synen roof daer hy hem} met gheneirt
\\Ver\textit{scheurt om} t’~eten.
\\Ick \textit{dryve} wech als \textit{t’~water wech ghe}smeten,
\\Tghe\textit{beent’ is} my ghe\textit{heel van een ghe}reten,
\\Ghe\textit{lijck een was ghesmolten end’ ghe}sleten
\\Is mijn hert’ kleen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Mijn sap ver\textit{dort als een ghe}backen steen
\\Keel, \textit{raeck end’} tong’ het \textit{klijft schier} al aen een,
\\Dijn \textit{torn’ heeft my tot stof als} een dootsbeen
\\By \textit{nae ver}slonden.
\\Ick \textit{ben om}ringt van \textit{quade dulle} honden:
\\Der \textit{boosen} schaer die \textit{om my rontom} stonden,
\\Heb\textit{ben my wreedt hant ende voet met} wonden
\\Deerlijck doorboort.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
All’ mijn ge\textit{beent’ is jammer}lijck ghemoort
\\So \textit{datmens’} al kan \textit{tellen} aen haer oort,
\\Sy \textit{sien my aen end’ spreken} menich woort,
\\My \textit{ter on}eeren.
\\Noch \textit{deylen} sy vast \textit{onder hun mijn} cleeren
\\Sy \textit{werpen} t’~lot om \textit{mijn leedt te ver}meeren,
\\Op \textit{mynen rock, end’ draghen haer als} heeren
\\Van al het myn.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Maer du o \textit{Heer wil niet verr’} van my sijn
\\Du \textit{bist mijn} cracht: in \textit{deser} smert’ end’ pijn
\\Tot \textit{myner hulp’ wil comen} ten voorschijn
\\In \textit{aller} haesten.
\\Wil \textit{myne} siel van \textit{s’~weerts ghevaer ont}lasten,
\\End’ \textit{myn’ een}saem’ uyt \textit{handen van des’} gasten
\\Die \textit{met ghewelt als honden my aen}tasten
\\End’ doen groodt leedt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Van s’~leeuwen \textit{muyl tot mijn ver}derf gereet
\\Ver\textit{loss’ my} doch end’ \textit{vanden} hoornen wreet,
\\Des \textit{eenhorns fel gheef my heer} goet bescheedt
\\Om \textit{my te} vryen.
\\Soo \textit{salick} Heer vry\textit{moedich t’~allen} tyen
\\Dijn \textit{heyl’gen} naem voor \textit{myne broeders} lyen
\\End’ \textit{onder t’~volck dijn lof ghebene}dyen
\\Int openbaer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Ghy die God \textit{vreest, seght hem lof} al te gaer
\\Roemt \textit{end’ eert} God ghy \textit{Jacobs} heyl’ge schaer
\\Is\textit{raels stamm’ vreest hem, want} hy voorwaer
\\U \textit{sal be}schermen:
\\Want \textit{hy noyt} heeft ver\textit{acht den noot der} ermen
\\Noch \textit{sick ver}bergt om \textit{haerder niet t’~ont}fermen:
\\Maer \textit{hy aenhoort haer suchten ende} kermen
\\End’ neemt het aen.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Van dy o \textit{Heer sal myne} roem ontstaen,
\\Voor \textit{scharen} volcks sal \textit{ic dijns} doen vermaen,
\\Voor \textit{t’~heylich volck mijn g’loften} nu voortaen
\\Wil \textit{ick vol}staden.
\\Het \textit{schamel} volc sal \textit{sick met spys’ ver}saden,
\\End’ \textit{wie God} soeckt sal \textit{loven sijn wel}daden
\\U \textit{hert’ verblijdt sal leven sonder} schaden
\\In eeuw’ghe jeught.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Des aertrijcx \textit{eynd’ sal mercken} sulcke deucht
\\End’ \textit{keeren} sick tot \textit{God met} geest verheugt
\\End’ \textit{all’ het volck ter werelt} sal met vreugt
\\Ten \textit{voetval} comen.
\\Dan \textit{sullen} sy doch \textit{hebben recht ver}nomen
\\Dat \textit{God al}leen het \textit{rijck hoort toe te} comen,
\\Op \textit{dat hy heersch’ op boosen ende} vromen
\\In s’~weerelts dal.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
De vette \textit{mensch’, sal sijn in} dit ghetal,
\\De \textit{mag’ren} med’ end’ \textit{sullen} t’~samen al
\\Haer \textit{eten satt, end’ doen Godt} den voetval,
\\Ja \textit{die schier} sterven.
\\Haer \textit{saet naer} hun sal \textit{die ghenaed’ ver}werven
\\Dat \textit{sy den} Heer recht \textit{dienen: end’ be}erven
\\Den \textit{naem sijns volcks: haer stam’ sal niet ver}derven
\\In eewicheydt.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Maer sullen \textit{steed’s sijn’ trouw’ op}rechticheyt,
\\Hae\textit{ren ghe}slacht ver\textit{conden} met bescheyt:
\\Want \textit{hy de selfv’ int werck aen} my gheleyt,
\\Heeft \textit{menig} werven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {23} {De xxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
God \textit{is voor}waer mijn \textit{herder wel ghe}trouwe,
\\Dies vrees’ ick niet dat \textit{m’eenich noot be}nouwe:
\\Hy \textit{leghert} my op \textit{schoon’ begraesde} wey\textit{den}
\\\textit{End’ sal my} voort aen’t \textit{stille water} leyden
\\Om \textit{sijns naems} wil sal \textit{hy mijn siel ver}saden
\\End’ \textit{voeren} my op \textit{syne rechte} paden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al \textit{waer ick} schoon int \textit{doncker dal ghe}resen,
\\Van t’~scheem des doots: ick \textit{soud’ in gheen ancxt} wesen,
\\Want \textit{du by} my bist \textit{t’~allen ooghen}blic\textit{ken}
\\\textit{Dijn roed’ end’} staf sijn \textit{doch die my ver}quicken.
\\Du \textit{salt den} disch my \textit{wel bereyt voor}stellen
\\On\textit{der t’~ge}sicht’ der \textit{genen die my} quellen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Seer \textit{goede} salf’ is \textit{my lancks t’~hooft ghe}vloten,
\\Du hebst mijn croes vol \textit{soeten drancks ge}goten.
\\Het \textit{gae soo’t} wil: My \textit{sal altijts aen}kle\textit{ven}
\\\textit{Genaed’ end’} gunst, so \textit{lang’ als ick sal} leven:
\\End’ \textit{t’~lustich} huys des \textit{Heeren hoogh ghe}presen
\\Sal \textit{eewe}lijck mijn \textit{vaste woonstadt} wesen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {24} {De xxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Des Heeren is \textit{dat eert}rijck ront,
\\End’ \textit{al wat groeyt op haeren} grondt
\\Midt\textit{gaders al die daer op} woonen
\\Hy \textit{heefts’ op} den \textit{zeegront} gebow’t
\\Daer \textit{hyse tusschen} stroomen houdt
\\Die \textit{sick om haer met lust ver}thoonen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maer wie sal dat \textit{gheluck} ontfaen
\\Dat \textit{hy op Godes berg mach} gaen
\\End’ \textit{syne heyl’ghe plaets be}treden?
\\Die \textit{reyn van} han\textit{den end’} ghemoet
\\Hem \textit{van onnutten} eedt verhoedt,
\\End’ \textit{mijdt bedroch end’ valsche} reden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sulck man sal kry\textit{ghen goe}den spoet
\\Van \textit{God sijns heyls in over}vloet
\\End’ \textit{s’~heeren g’rechticheyt ver}werven.
\\So\textit{danigh} is \textit{het vroom} gheslacht
\\Van \textit{die God soecken} met aendacht
\\End’ \textit{Jacobs naem te recht be}erven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghy deuren heft \textit{u’ hoof}den op
\\Ghy \textit{eew’ghe poorten hoocht u’} tsop,
\\Een \textit{machtich Coninck wilt hier} binnen.
\\Wie \textit{is des’} Co\textit{ninck so} gheacht,
\\Tis \textit{God de heerscher} sterck van cracht
\\Sterck \textit{inden krijg’ niet om ver}winnen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Portalen heft \textit{om hoog’} den kop
\\Ghy \textit{eew’ghe poorten maeckt u’} op
\\Een \textit{heerlijck Coninck wilt in}varen.
\\Wie \textit{is des’} Co\textit{ninck so} gheacht:
\\Tis \textit{Godt de Heer van} grooter macht
\\De \textit{eew’ghe Godt Heer der heyr}scharen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {25} {De xxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Davids liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Tot \textit{dy staet mijn} siel \textit{ver}heven
\\Mijn God, \textit{mijn hop’} rust op dy,
\\Laet \textit{my doch geen} schand’ \textit{aen}cleven,
\\Noch mijn \textit{vyant} werden bly.
\\Laetse \textit{tot schand’ nemmer}meer
\\Wor\textit{den} die \textit{op dy ver}trouwen:
\\Maer op \textit{die de schande} keer’
\\Die des’ \textit{met onrecht be}nouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gheef \textit{my Heer dijn} wech \textit{te} kennen:
\\Leer my \textit{dyne} rechte baen:
\\Stuer \textit{my: wil mijn} voe\textit{ten} wennen
\\In dijn \textit{waerheyt} recht te gaen:
\\Want du \textit{bist God die my} mach
\\En\textit{de} wilt \textit{oock salich} maken:
\\Op dy \textit{wacht’ ick al den} dach
\\Met ver\textit{langhen ende} waken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Denck \textit{aen dijn barm}her\textit{tich}eden:
\\Door dijn \textit{goetheyt} werd’ beweegt
\\Die \textit{du in den} tijt \textit{ver}leden
\\Vanden \textit{aenvanck} hebst ghepleegt,
\\Vergeet \textit{de sond’ myner} jeugt,
\\Denck \textit{niet} meer \textit{op mijn mis}daden:
\\Maer om \textit{dyne groote} deugt
\\Ghedenck \textit{myner in ghe}naden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
God \textit{de Heer is} goe\textit{der}tieren
\\Trouw, wa\textit{rachtich} end’ oprecht
\\Dies \textit{sal hy de} son\textit{daers} stieren
\\Op een \textit{effen} baen end’ slecht.
\\d’~Arm volck \textit{in druck ende} pijn
\\Sal \textit{de} Heer \textit{met recht be}scheyden:
\\End’ al \textit{die ootmoedich} zijn
\\Sal hy \textit{op zijn weghen} leyden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Want \textit{van alle} Go\textit{des} weghen
\\Liefd’ end’ \textit{waerheyt} is het slot,
\\Aen \textit{de gen’ die} zijn \textit{bondt} pleghen
\\End’ be\textit{waren} zijn ghebot.
\\Heer om \textit{dynes namens} wil
\\Wt \textit{ghe}na\textit{den louter} goedich
\\Mijn mis\textit{daden my quijt} schil
\\Die groot \textit{zijn end’ over}vloedich.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wie \textit{is de man} hier \textit{be}neden
\\Die den \textit{Heer van} herten vreest?
\\Den \textit{wech dien hy} hoort \textit{te} treden
\\Sal hem \textit{leeren} Godes gheest.
\\Hem sal \textit{met vred’ des ghe}moets
\\t’~Goet \textit{zijn} leef\textit{dagh’ over}schieten,
\\End’ zijn \textit{kind’ren vol voor}spoets
\\Sullen \textit{d’~aertrijcks erf’ ghe}nieten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Die \textit{den Heer van} her\textit{ten} meenen
\\Synen \textit{raet maeckt} hy hun kondt,
\\End’ \textit{sal hun ghe}nad’ \textit{ver}leenen
\\Te ver\textit{staen zijn} heyl’ghen bondt,
\\Dies staet \textit{my d’~oog’ end’ t’~ghe}moet
\\Tot \textit{den} Heer \textit{steed’s opghe}slaghen:
\\Want hy \textit{sal my mynen} voet
\\Maken \textit{vry van alle} laghen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dijn \textit{aenschijn tot} mijn\textit{waerts} wende
\\O Heer \textit{ende} mijnr’ ontferm,
\\Want \textit{ick ben in} groot’ \textit{el}lende
\\Eensaem, \textit{schamel} end’ seer erm.
\\Ick ghe\textit{voel so lancks so} meer
\\Die \textit{be}nau\textit{theyt mijnder} herten.
\\Wil my \textit{dan verlossen} Heer,
\\Wt mijn \textit{pynen ende} smerten.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Sie \textit{doch aen Heer} met \textit{ghe}naden
\\Mynen \textit{ancxt end’} swaren druck,
\\End’ \textit{vergheef my} mijn \textit{mis}daden
\\Oorsaeck \textit{van dit} ongheluck.
\\Sie, mijn \textit{vyanden die} sterck
\\End’ \textit{seer} veel \textit{zijn uyt der} maten:
\\Daeren\textit{boven vlytich} merck’
\\Hoe fe\textit{nynich sy my} haten.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hoe\textit{de my dan} van \textit{haer} handen
\\End’ mijn \textit{arme} siel behow’
\\Op \textit{dat ick niet} com’ \textit{tot} schanden:
\\Want ick \textit{vast op} dy betrow’
\\Mijn vrom’ \textit{hert’ com’ my te} baet
\\d’~Wyl’ \textit{ick} op \textit{dy alleen} wachte,
\\Heer ver\textit{loss’ van alle} quaet
\\Isra\textit{el met dyner} crachte.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {26} {De xxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Davids Liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Richt my, Heer, \textit{na mijn} recht:
\\Want \textit{ick mijn wegen} slecht
\\Be\textit{wandel} met een \textit{vroom ge}moet
\\Op \textit{Godt staet mijn ver}trouwen,
\\Hy \textit{sal my so vast} houwen
\\Dat my niet \textit{struyck’len sal de} voet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
O Heer ver\textit{soecke} my
\\End’ \textit{ondertaste} vry
\\Off \textit{ick met} valsheyt \textit{omme}gae
\\Be\textit{koor mijn hert’ end’} nieren
\\In \textit{allerley ma}nieren,
\\End’ goed’ acht \textit{op mijn wandel} slae.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want dijn gunst \textit{end’ wel}daet
\\My \textit{eewelijcken} staet
\\Voor \textit{d’~ooghen} claer end’ \textit{int ghe}sicht.
\\Ick \textit{hebbe mynen} handel,
\\End’ \textit{allen mynen} wandel
\\Nae dyne \textit{waerheyt steed’s ghe}richt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick hebbe \textit{noyt ghe}leeft
\\Met \textit{t’~volck dat hem be}gheeft
\\Tot \textit{loghen}tael end’ \textit{valschen} schijn.
\\Ick \textit{wil met dien niet} treden
\\Die \textit{onder hare} leden
\\Bedeckt end’ \textit{dobbelhertich} zijn.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ick schroom’ end’ \textit{hebb’ een} haet
\\Van \textit{al t’~gheselschap} quaet
\\Dat \textit{sick tot} boosheyt \textit{heeft ghe}wendt:
\\Dies \textit{will’ ick niet ver}keeren
\\Met \textit{lie’en die Godt niet} eeren
\\End’ dien zijn \textit{naem is onbe}kent.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ick wasch’ myn’ \textit{handen} reyn
\\So \textit{ick’t van herten} meyn’
\\In \textit{onschult} suyver \textit{ende} claer,
\\Dies \textit{sal ick comen} treden
\\Met \textit{offers end’ ghe}beden
\\Voor dynen \textit{heylighsten au}taer.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Op dat mijn \textit{hert’ end’} mont
\\Dijn \textit{lofsang make} kondt
\\Met \textit{heller} stemmen \textit{end’ ghe}klanck,
\\End’ \textit{dyne wonder}wercken
\\Die \textit{sick vry laten} mercken
\\Vertelle \textit{dy tot lof end’} danck.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick muur met \textit{herten} kuys
\\De \textit{stede van dijn} huys
\\Daer \textit{sick dijn} goetheyt \textit{open}baert:
\\Ick \textit{houd’ in grooter} weerden
\\Die \textit{woonstadt hier op} eerden
\\Daer sick dijn \textit{heerlijckheyt ver}claert.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Laet mijn siel \textit{inden} loop
\\Met \textit{der sondaren} hoop
\\O \textit{Heer niet} werden \textit{opghe}raept.
\\Noch \textit{mijn onschuldig} leven,
\\Met’t \textit{volck die haer be}gheven
\\Tot bloet ver\textit{gieten, zijn be}traept.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Want in haer \textit{wreede} handt
\\Steeckt \textit{boosheydt aller}handt
\\Die \textit{hun de} gheest al\textit{tijts be}denckt.
\\De \textit{vuyst wert hun be}streken
\\End’ \textit{d’~ooghen gants be}steken
\\Met giften \textit{diemen steed’s hun} schenckt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer ick sal \textit{my al}toos
\\Af\textit{keeren van het} boos’
\\End’ \textit{steed’s met} vroomheyt \textit{omme}gaen
\\O \textit{Heer, mits dijn ghe}naden
\\Ver\textit{lost my vanden} quaden.
\\Ontferm dy \textit{mijns: end’ neemt my} aen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Die wyl’ mijn \textit{voeten} staen
\\Nu \textit{op de rechte} baen
\\Wel \textit{vast end’} vry van \textit{allen} noot.
\\So \textit{wil ick God den} Heere
\\Oock \textit{gheven prijs end’} eere
\\Voor menich\textit{ten van volcken} groot.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {27} {De xxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Davids liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Godt is mijn \textit{licht end’ Heylant hooch ver}heven
\\Waer voor soud’ \textit{ick met vreese} zijn bevaen?
\\Godt is mijn \textit{cracht die m’onderhout in’t} leven,
\\Wie sal my \textit{schrick oft ancxte} jagen aen?
\\Doe \textit{my de boos’ aenvielen} met gewelt
\\End’ \textit{meynden wel mijn vleesch te slicken} op:
\\Sy \textit{werden selfs gestooten} voor den kop
\\Mijn vyan\textit{den end’ ter eer}den ghevelt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Of my al \textit{schoon een legher quaem’ om}ringen
\\So soud’ my \textit{t’~hert’ daerom niet} zijn verschrickt:
\\Off men my \textit{wilt becryghen end’ be}springhen
\\Noch staet mijn \textit{troost daer op al}toos gheschickt.
\\Dat \textit{ick van Godt slechts een dinc} heb begeirt
\\End’ \textit{wil noch t’~self’ versoecken boven} all’
\\Dat \textit{alsoo lang’ my, t’~leven} dueren sal
\\My in zijn \textit{huys een wooning’} sy bescheirt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op dat ick \textit{mach de lustbaerheyt des} Heeren
\\Recht over\textit{sien na mynen} wensch end’ keur:
\\End’ my al\textit{daer aen alle kanten} keeren
\\Om zijn pa\textit{leys t’~aenschouwen} deur end’ deur.
\\Want \textit{hy my sal in tijt van} ancxt end’ pijn
\\Voor \textit{alle noot verberghen in zijn} hutt’:
\\Daer \textit{ick beschermt sal wesen} end’ beschutt
\\End’ op een \textit{rotz der nae ver}heven zijn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hy heeft m’al\textit{reed’ alover s’~vyants} scharen
\\Die omm’ my \textit{staen het hooft hoogh} opghericht
\\Dies ick zijn \textit{loff in zijn hutt’ wil ver}claren
\\End’ off’ren \textit{hem der lied’kens} soet ghedicht.
\\Ver\textit{hoor my Heer end’ op mijn} schreyen lett:
\\Want \textit{ick tot dy mijn stemm’ heff’ inden} noot
\\Ont\textit{ferm dy mijns na dijn ghe}nade groot
\\End’ antwoord’ \textit{my met gunst op} mijn ghebet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dus spreect mijn \textit{hert’ in my van dyner} wegen,
\\Soeckt boven \textit{al des Heeren} aenghesicht:
\\Want daer in \textit{is u welvaert gantz ghe}leghen:
\\Ick soeck’t ooc \textit{Heer, nae myne} schult end’ plicht,
\\Daer\textit{om en berg dijn aensicht} van my niet:
\\Noch \textit{en verstoot dijn knecht uyt gramschap} swaer
\\Du \textit{bist mijn cracht end’ helper} in ghevaer
\\Begheef my \textit{niet als ick ben} in verdriet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Of my al \textit{schoon mijn vader hadd’ ver}laten
\\End’ moeder \textit{med’, so sal my} Godt ontfaen.
\\Leer my dijn \textit{wech: End’ om die, die my} haten
\\Stuer my o \textit{Heer op dyne} rechte baen.
\\Be\textit{geef my niet in mynes} vyants macht,
\\Die \textit{teghen my valsch oorcondt heeft be}leyt
\\End’ \textit{leugens groot van my al}om’ ghespreyt
\\End’ bruyckt ge\textit{weldt met moetwil} ende cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ten waer’ dat \textit{ick met een gewis ver}trouwen
\\Hadd’ vast ghe\textit{hoept noch in mijns} levens tijt
\\Gods aenghe\textit{sicht end’ gunst te mogen} schouwen
\\Ick waer al \textit{lang’ gheweest des} levens quijt.
\\Wacht \textit{dan den Heer met troost end’} hop’ vervult
\\Grijp \textit{goeden moet, end’ stae slechts op hem} vast
\\Hy \textit{sal dijn hert’ vry helpen} uyt den last:
\\Vertrouw’ al\textit{leen, end’ wacht hem} met ghedult.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {28} {De xxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Davids liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O Heer mijn \textit{borcht end’ stercke} veste,
\\Ick \textit{roep dy aen voor d’~eerst end’} leste,
\\Laet my doch \textit{goet ghehoor ver}cryghen,
\\End’ wil in \textit{desen noot} niet \textit{swy}ghen,
\\Oft \textit{anders ick gae} heel te niet,
\\Als \textit{diemen in’t graff neder}schiet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Verhoor t’~ghe\textit{bet Heer dat ick} spreke
\\Als \textit{ick mijn stemm’ end’ handt op}steke
\\In dynen \textit{tempel met vol}herden.
\\Och laet my \textit{niet ghere}kent \textit{wer}den
\\Met \textit{der god’loosen} hoop die staet
\\Na \textit{enckel boosheyt ende} quaet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Die met den \textit{mondt van vrede} spreken
\\Maer \textit{binnen t’~hert vol schalckheyts} steken.
\\Heer wil hun \textit{na haer wercken} schencken
\\End’ nae den \textit{list die sy} ver\textit{den}cken
\\Op \textit{dat sy nae t’~ghen’} sy begaen
\\Den \textit{welverdienden loon ont}faen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want sy noyt \textit{hebben met aen}dachten
\\Op \textit{s’~Heeren wercken willen} achten,
\\Noch haer ver\textit{stant oft sin be}staden
\\Om aen te \textit{sien zijn won}der\textit{da}den.
\\Daer\textit{om sal hy s’om} verre slaen,
\\So \textit{dat sy niet meer op en} staen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ghelooft sy \textit{God die also} goedich,
\\Ver\textit{hoort heeft mijn ghebet oot}moedich
\\Hy is mijn \textit{sterckt’ end’ schilt ghe}trouwe,
\\Op welcken \textit{ick mijn ho}pe \textit{bou}we.
\\Dies \textit{sal mijn hert’ zijn} seer verheugt,
\\Ick \textit{sal lofsinghen syner} deugt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
God schutt’ de \textit{syn’ in synen} ermen
\\Hy \textit{sal zijn Coninck vry be}schermen.
\\Wil nu dan \textit{Heer dijn volck be}hoeden,
\\End’ met ghe\textit{naey dijn erf} be\textit{spoe}den
\\Wils’ \textit{als dijn schapen} weyden Heer
\\Ver\textit{hefs’ altijt so lancx so} meer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {29} {De xxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Davids liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Gheeft ghy \textit{vorsten} groot geacht,
\\Gheeft God’ \textit{eer, prijs ende} macht
\\Biedt \textit{eer} en\textit{de loff te} saem
\\Go\textit{des} al\textit{ler hoogsten} naem,
\\Doet den \textit{voetval voor den} Heere:
\\Bidt hem \textit{aen, End’ doet hem} eere
\\Inde \textit{heerlijcke woon}steden
\\Sy\textit{ner} weer\textit{den heylich}eden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
s’~Heeren \textit{stemm’ met} groot ghebaer
\\Druysschet \textit{over t’~water} claer
\\O\textit{ver} wol\textit{cken inde} lucht
\\Don\textit{dert} Gods \textit{macht met ghe}rucht.
\\s’~Heeren \textit{stemm’ end’ donder} crachtich
\\Thoont wel \textit{dat hy is al}machtich.
\\s’~Heeren \textit{stemm’ vol grooter} weerden
\\Tuygt \textit{zijn} heer\textit{lijckheyt op} eerden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
s’~Heeren \textit{stemme} met ghewelt
\\Ceder\textit{boomen neder}velt:
\\d’~Hoog\textit{ste} Ce\textit{dren worpt in~’t} sant
\\Die \textit{op} Li\textit{ban staen ghe}plant.
\\Den berg \textit{Liban doet hy} springhen
\\Als een \textit{jonck calf niet om} dwinghen.
\\Ende \textit{den berg Sirjan} beven
\\Als \textit{een} Een\textit{horn hooch ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
s’~Heeren \textit{stemme} splijt van een
\\Vlammen \textit{viers end’ doet se} scheen.
\\Hy \textit{doet} be\textit{ven t’~wilde} wout
\\End’ \textit{maeckt} Ca\textit{des seer be}nouwt.
\\Hinden \textit{wilt doet hy mis} baren.
\\Wt ancxt \textit{die haer seer ver}varen
\\Hy doet \textit{bosschen end’ plant}soene
\\Van \textit{ancxt} schie\textit{ten haer loof} groene.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer ’tvolck \textit{Gods groot} ende cleyn
\\Gaet in \textit{synen tempel} reyn
\\Daer \textit{elck} een \textit{die syn’ naem} vreest
\\Looft \textit{end’} danckt \textit{hem uyt den} gheest.
\\God re\textit{geert end’ can ver}hoeden
\\Wolcken \textit{ende water}vloeden
\\God is \textit{Coninck seer groot}dadich
\\En\textit{de} zijn \textit{rijck blijft ghe}stadich.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
God sal \textit{gheven} sterckt’ end’ cracht
\\Synen \textit{volck’ dwelck op hem} wacht:
\\De \textit{Heer} sal \textit{met vrede} goet
\\Sijn \textit{volck} seg’\textit{nen in voor}spoet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {30} {De xxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm Davids, (welck is) een Liedt der wyinghe des huys Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick wil met \textit{lofsang wel be}quaem
\\O \textit{Godt ver}heffen \textit{dynen} naem.
\\Want du my \textit{nae mijn} toeversicht
\\Om \textit{hoogh’ hebst we}der op\textit{ghe}richt,
\\End’ hebst doch \textit{geenssins willen} lyden,
\\Dat sick mijn \textit{vyant soud’} ver\textit{bly}den.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
O Heer mijn \textit{Godt ick riep tot} dy
\\End’ \textit{mijn ghe}sontheyt \textit{gaefstu} my.
\\Mijn leven \textit{hebstu} uyt het graf
\\Ghe\textit{lost: want ick} nam ghe\textit{heel} aff:
\\Ick was schier \textit{onder d’~eerde} bleven
\\Als du my \textit{gaefst een nieu}we \textit{le}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Godts uytver\textit{coren al ghe}lijck
\\Looft \textit{Godt den} Heer in \textit{hemel}rijck:
\\Houdt in ghe\textit{dacht’nis} all’ te saem
\\De \textit{weerde van} zijn heyl’\textit{ghen} naem:
\\Want syne \textit{gramschap wort ver}swonden
\\End’ gantz ghe\textit{stilt in cor}ter \textit{ston}den.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maer zijn ghe\textit{nade, gunst’ end’} danck
\\Ghe\textit{duert all’} onse \textit{leven} lanck,
\\Daer uyt ghe\textit{schiet dat} druck end’ clacht’
\\Des \textit{avonts t’~on}sent wel \textit{ver}nacht:
\\Maer als de \textit{daeg’raet is ghe}resen
\\Verthoont hem \textit{we’er een vro}lijck \textit{we}sen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Doet my al \textit{ginck na mynen} lust
\\End’ \textit{dat ick} was in \textit{vred’ end’} rust,
\\Ick sprack: t’~gaet \textit{nu met} my te deg’
\\Ick \textit{sal niet struyck’}len uyt \textit{de} weg’.
\\Du hadtst uyt \textit{gunst end’ wel ghe}vallen
\\Mijn berg’ ghe\textit{sterckt met goe}de \textit{wal}len.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer so haest \textit{als dijn aensicht} werdt
\\Voor \textit{my ghe}bergt: ver\textit{sloeg mijn} hert’.
\\Ick riep tot \textit{dy met} ancxt bevaen,
\\End’ \textit{badt dy Heer} ootmoe\textit{dich} aen.
\\Ick sprack: o \textit{Heer, wat salt dy} baten
\\Dat ick int \textit{graf werd’ ne’er}ghe\textit{la}ten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Soud’ onder \textit{d’~eerd’ een leeflos} stoff
\\Ver\textit{breyden} kunnen \textit{dynen} loff?
\\Oft dyne \textit{waerheyt} maken kondt?
\\Ver\textit{hoor my Heer’} tot de\textit{ser} stondt,
\\End’ wil dy \textit{mijnr’ ellend’ ont}fermen
\\Du sy mijn \textit{hulp, wil my} be\textit{scher}men.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Du hebst ghe\textit{wendt mijn rouw’ end’} leedt
\\In \textit{vrolijck}heyt, end’ \textit{my ver}cleet
\\In stede \textit{van een} sack met vreugt.
\\Op \textit{dat mijn ton}ge seer \textit{ver}heugt
\\Niet swyghe, \textit{maer dijn loff ver}conde.
\\Dies lov’ick \textit{dy Heer t’~el}cker \textit{ston}de.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {31} {De xxxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{hop’ op dy o Heer} ick \textit{bou}we
\\Dies \textit{laet my} nimmermeer
\\Ghe\textit{raken tot on}eer:
\\Maer \textit{nae dijn} waerheyt \textit{ende} trouwe,
\\Maeck \textit{my midts dijn ghe}nade
\\Be\textit{vrijdt van schand’ end’} schade.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Neyg \textit{t’~mywaerts dijn ghena}dig \textit{oo}ren
\\End’ \textit{kom van} stonden aen
\\Om \textit{my trouw’ by te} staen.
\\Sy \textit{du mijn} borcht niet \textit{om ver}stooren
\\t’~Huys \textit{myner toevlucht} vaste
\\End’ \textit{help my uyt den} laste.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du \textit{bist mijn rotz’ end’ ster}cke \textit{wal}le:
\\Om \textit{dijns selfs} heyl’ghe Naem,
\\Leyd \textit{m’op den wech be}quaem.
\\Be\textit{hoed my} dat ick \textit{niet en} valle
\\Int \textit{uytghespannen} garen:
\\Want \textit{du kanst my be}waren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Mijn \textit{gheest bevel’ ick in} dijn \textit{han}den
\\Want \textit{du hebst} my bevrijdt
\\O \textit{Godt ghetrouw’, al}tijdt.
\\Al \textit{die met} yd’len \textit{yver} branden
\\Nae \textit{leughens, haet’ ick} seere
\\Want \textit{ick troost’ m’op den} Heere.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ick \textit{wil m’in dijn ghenaed’} ver\textit{bly}den
\\End’ \textit{vrolijck} met ghesanck
\\Dy \textit{segghen loff end’} danck:
\\Want \textit{du hebst} aenghe\textit{sien mijn} lyden
\\End’ \textit{myne siel be}nouwet
\\Midt\textit{lydich aenghe}schouwet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du’n \textit{hebst my noch noyt op}ghe\textit{ghe}ven
\\In \textit{s’~vyants} handt end’ macht
\\Die \textit{my gher’n hadd’ om’}bracht.
\\Maer \textit{hebst mijn} voeten \textit{sonder} sneven
\\End’ \textit{vry van s’~vyants} netten
\\Op’t \textit{ruyme willen} setten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wil \textit{over my mitly}den \textit{dra}ghen
\\Want \textit{ancxt end’} swaer verdriet
\\My \textit{brenghen schier te} niet.
\\Mijn \textit{ooghen} zijn van \textit{smert ver}slaghen
\\De \textit{moet is my ghe}soncken,
\\De \textit{buyck is ne’er ghe}sloncken.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Mijn \textit{leven neemt heel af} van \textit{treu}ren
\\Mijn \textit{tijdt van} iaren wort
\\Van \textit{suchten gantz ver}cort.
\\Mijn \textit{cracht be}swijnt, end’ \textit{kan niet} deuren.
\\Men \textit{siet van swaerder} pynen
\\Mijn \textit{beenderen ver}dwynen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Ick \textit{ben den ghen’ die my} be\textit{stry}den
\\Haer \textit{ghecksmeer} ende praet
\\End’ \textit{der ghebueren} smaet.
\\All’ \textit{die my} kennen, \textit{gaen be}syden
\\Van \textit{vreese sonder} groeten
\\Al \textit{waer sy my ont}moeten.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ick \textit{ben uyt haer hert’ lang} ver\textit{ge}ten
\\Als \textit{een doot} lichaem rott
\\Oft \textit{een ghebroken} pott.
\\Ick \textit{hoore} dat my \textit{wort ver}weten
\\Veel \textit{smaetheyts end’ on}eeren,
\\Ja \textit{oock van grooten} Heeren.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Dies \textit{heeft my ancxt end’ vrees’} be\textit{nou}wet:
\\Want \textit{haren} raet sy slaen
\\Na \textit{t’~leven my te} staen.
\\Doch \textit{Heer op} dy heb \textit{ick ver}trouwet
\\End’ \textit{heb’ ghesegt aen}dachtich:
\\Du \textit{bist mijn Godt al}machtich.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
In \textit{dyner handt staen my}ne \textit{ty}den
\\Loss’ \textit{my door} dyne cracht
\\Van \textit{mynen vyants} macht.
\\End \textit{van de} gen’ die \textit{my be}nyden
\\End’ \textit{my met quaed’ op}saten
\\Ver\textit{volghen ende} haten.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Dijn \textit{aenghesicht laet Heer} ghe\textit{na}dich
\\In \textit{alle} weghen recht
\\Be\textit{schynen dynen} knecht.
\\Help \textit{m’om dijn} miltheyt \textit{seer goet}dadich
\\Be\textit{vrijd my van on}eere:
\\Want \textit{ick dy aenroep’} Heere.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Den \textit{god’loos’ sal schand’ o}ver\textit{co}men
\\Stoots’ \textit{inde} graven omm’
\\Haer \textit{valsche kel’ maeckt} stomm’:
\\Want \textit{sy quaet} spreken \textit{vanden} vromen
\\Met \textit{schimp end’ spotte}rijye,
\\Wt \textit{enckel hooveer}dye.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
O \textit{Heer hoe groot zijn de} wel\textit{da}den
\\Die \textit{Godt den} mensch bescheirt
\\Die \textit{hem heeft lief end’} weirt
\\Du \textit{doetst so} wonder\textit{baer ghe}naden
\\Den \textit{ghen’ die dy ver}trouwen,
\\Dats’ \textit{yegh’lijck mach aen}schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Du \textit{saltse schutten int} ver\textit{bor}ghen
\\Dijns \textit{aenschijns,} voor den moet
\\Des \textit{mans stout end’ ver}woedt.
\\Du \textit{salts’ als} in een \textit{hutt’ ver}sorghen
\\Dat \textit{sy niet over}dronghen
\\Wer\textit{den met twist van} tonghen.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Ghe\textit{looft sy Godt end’ hoogh’} ghe\textit{pre}sen
\\Die \textit{my uyt} miltheyt goet
\\So \textit{wonderlijck wel} doet.
\\End’ \textit{heeft m’een} woonplaets \textit{aenghe}wesen
\\Daer \textit{ick mach zijn in} vrede
\\Als \textit{in een vaste} stede.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Hoe \textit{wel ick haestich uyt} ancxt \textit{sey}de:
\\Ick \textit{ben uyt} Godts oogh’ claer
\\Ver\textit{stooten t’~eene}gaer.
\\Nocht\textit{hans doe} ick we’er \textit{tot dy} schreyde
\\Heb\textit{stu o Heer berm}hertich
\\Ver\textit{hoort mijn stemme} smertich.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Hebt \textit{Godt lief all’ zijn uyt}ver\textit{co}ren
\\Want \textit{Godt die} vrom’ behoud’t
\\End’ \textit{loon’t de dwasen} stout.
\\Staet \textit{vast: gheeft} niet den \textit{moet ver}loren,
\\Hy \textit{sal het hert’ be}krachten
\\Van \textit{all’ die op Godt} wachten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {32} {De xxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een vermaen Liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel salich is de \textit{man dien zijn mis}da\textit{den}
\\\textit{Vergeven} zijn uyt \textit{gunstiger ge}naden:
\\Wiens \textit{sond’ oock} niet ver\textit{schijnt in het ghe}richt:
\\Maer \textit{is be}deckt voor \textit{Godes} aenghesicht.
\\Wel \textit{hem voor}waer dien \textit{Godt tot gheener} stonden
\\En \textit{rekent} toe zijn \textit{boosheyt ende} sonden.
\\Wiens \textit{moet end’} gheest ont\textit{ledigt is end’} vry
\\Van \textit{dobbel}heydt end’ \textit{van be}drieghery’.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
So lang’ als ick mijn \textit{misdaet heb ver}swe\textit{gen}
\\\textit{Werdd’ mijn ge}beent’ ver\textit{oudert end’ ver}leghen
\\Die \textit{wyl’ ick} bruld’ end’ \textit{riep den gantschen} dach
\\Met \textit{groot ghe}schrey van \textit{smert’ daer} ick in lach.
\\Mits \textit{dat dijn} handt my \textit{swaer hadd’ over}vallen
\\Dach \textit{ende} nacht: so \textit{dat mijn sap met} allen
\\Ver\textit{andert} werdt ghe\textit{lijck een heeten} brant
\\d’~Welck \textit{inden} Oogst ver\textit{droogt het} groene landt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer als ick we’er mijn \textit{sonden heb’ be}le\textit{den}
\\\textit{End’ heb’ niet} meer ver\textit{borgen mijn boos}heden.
\\Maer \textit{sprack: Ick} wil Godt \textit{bichten mijn mis}daet,
\\Du \textit{scholst my} quijt mijn \textit{over}treding’ quaet.
\\Hier\textit{om salt} tu by \textit{tijts end’ met vol}herden.
\\Van \textit{elck vroom} hert’ vry \textit{aengebeden} werden:
\\Dies \textit{geenssins} sal der \textit{stercken stroomen} vloet
\\Tref\textit{fen den} mensch’ die \textit{vroom is} van ghemoet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Du bist o Heer mijn \textit{toevlucht sonder} sor\textit{ghen:}
\\\textit{End’ mijn ver}treck daer \textit{ick in stae ver}borghen
\\Wt \textit{allen} ancxt heb\textit{stu my heel om}ringt
\\Met \textit{vreught die} my Heer \textit{dijn ver}lossing’ bringt.
\\O \textit{mensch’ ick} wil dy \textit{met verstandt end’} reden
\\Lee\textit{ren den} wech die \textit{du hoor’st in te} treden,
\\End’ \textit{wil dy} voorts gaen \textit{geven goeden} raet:
\\Want \textit{t’~is op} dy dat \textit{mijn oogh’} achte slaet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wert niet ghelijck den \textit{Esel’n ende} guy\textit{len}
\\\textit{In onver}stant, den \textit{welcken men haer} muylen
\\Be\textit{dwinghen} moet met \textit{toom’ end’ pranghen} stijf
\\Dat \textit{sy den} mensch’ niet \textit{dringhen} op het lijf.
\\Den \textit{godtloos’} staet te \textit{wachten vele} smerten
\\End’ \textit{lyden} swaer: maer \textit{wie op Godt van} herten
\\Ver\textit{trouwt, weet} vry dat \textit{seghen over} all’
\\Den \textit{selven} mensch ront\textit{om be}ringhen sal.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ghy vromen dan, zijt \textit{vrolijck inden} Hee\textit{re:}
\\\textit{Juycht end’ springt} op, van \textit{groote blyschap} seere.
\\Ghy \textit{alle} t’~saem die \textit{recht van herten} zijt
\\Thoont \textit{met ghe}schrey dat \textit{t’~hert u} is verblijt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {33} {De xxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{heugt u inden Heer ghy} vromen,
\\Ver\textit{heugt u uyt uw’s} herten grondt,
\\De \textit{lofsang is schoon end’ vol}comen
\\In\textit{der gerechten} menschen mont.
\\\textit{Op harp’ ende} fluyten
\\\textit{End’ accoort van} luyten
\\Lof\textit{singt} God \textit{den} Heer,
\\\textit{Komt aen op u’} velen
\\Soete \textit{lie’kens} spelen
\\Tot \textit{zijn loff} end’ eer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{synen naem zijn hoogh’ ghe}presen
\\Met \textit{nieuw’ ghedicht van} lied’kens goet:
\\Die \textit{sullen fraey ghesonghen} wesen
\\Met \textit{stemmen hel, claer} ende soet:
\\\textit{Want des Heeren} spreken
\\\textit{Is sonder ghe}breken,
\\Suy\textit{ver} end’ \textit{op}recht.
\\\textit{Alle syne} daden
\\Gaen toe, \textit{met ghe}naden
\\En\textit{de waer}heyt slecht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{heeft een sonderling’ be}haghen
\\Aen \textit{die gherecht’heyt} end’ onschult.
\\All’ \textit{d’~eerd’ (end’ wat sy kan voort}draghen)
\\Is \textit{met zijn goedich}eyt vervult
\\\textit{Door Gods woort seer} crachtich
\\\textit{Sijn d’~Hemels een}drachtich
\\Ghe\textit{maeckt} uyt \textit{den} grondt:
\\\textit{End’ all’ haer heyr}scharen
\\Door den \textit{gheest ghe}varen
\\Wt \textit{des Hee}ren mont.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hy \textit{heeft de stroomen end’ zee}baren
\\Als \textit{op een hoop te} saem ghevatt:
\\End’ \textit{inden afgrondt doen ver}garen
\\Haer \textit{golven als in} eenen schatt.
\\\textit{Laet dan op der} eerden
\\\textit{Den Heer zijn met} weerden
\\Ont\textit{sien} end’ \textit{ghe}acht.
\\\textit{Dat alle per}soonen
\\Die op \textit{d’~aerdrijck} woonen
\\Vree\textit{sen sy}ne macht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want \textit{als hy t’~woort heeft uytghe}sproken
\\Ter\textit{stondt is syne} will’ gheschiet,
\\End’ \textit{daer en is gantz niet ont}broken
\\Van \textit{all’ het ghen’ dat} hy ghebied’t.
\\\textit{Volckeren raet}slaghen
\\\textit{Listen ende} laghen
\\Maeckt \textit{hy} cranck \textit{end’} broos:
\\\textit{Der heydens ghe}dancken
\\Ende \textit{schalcke} rancken
\\Maeckt \textit{hy crach}teloos.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{Gods raet heylich end’ vol}comen
\\Blijft \textit{eewich in zijn} volle cracht
\\t’~Gen’ \textit{dat zijn hert’ heeft voorghe}nomen
\\Ghe\textit{duert van gheslacht} tot gheslacht.
\\\textit{Salich is wa}rachtich
\\\textit{t’~Volck dat Godt al}machtich
\\Tot \textit{zijn} God \textit{be}vindt.
\\\textit{Gh’luckich zijn ghe}boren
\\Die God \textit{heeft ver}koren
\\Tot \textit{zijn erf’} bemindt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
De \textit{Heer schouwt uyt den hemel} hooghe
\\Al\textit{hier om leeg’ op} d’~aertrijcks dal:
\\Daer \textit{hy bemerckt met een scherp’} ooghe
\\Der \textit{menschen kind’ren} t’~samen al.
\\\textit{Vanden hooghen} throone
\\\textit{Syner heyl’gher} woone
\\Kan \textit{hy} ga\textit{de} slaen,
\\\textit{Ende seer scherp} wercken
\\Aller \textit{menschen} wercken
\\Die \textit{op d’~aert}rijck gaen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Want \textit{hy heeft self door zijn ver}moghen
\\Ghe\textit{schapen haer hert’} end’ ghemoet:
\\Dies \textit{wort hy nemmermeer be}droghen
\\Int \textit{weten wat een} yegh’lijck doet.
\\\textit{Ten zijn gheen heyr}scharen
\\\textit{Noch volck die be}waren
\\Den \textit{vorst} in\textit{den} noot.
\\\textit{Gheen ghewelt van} ermen.
\\Kan een \textit{reus’ be}schermen
\\Van \textit{een snel}le doot.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Het \textit{is een valsch end’ dwaes ver}trouwen
\\Datm’ \textit{hulpe van een} hencxt verwacht:
\\Gheen \textit{peert en kan den mensch’ be}houwen
\\Noch \textit{helpen door zijn} sterckt’ end’ cracht:
\\\textit{Maer Gods oogh’ ghe}nadich
\\\textit{Waeckt op die ghe}stadich
\\Die \textit{gods}vruch\textit{tich} zijn.
\\\textit{Ende met aen}dachten
\\Op zijn \textit{goetheyt} wachten
\\Sijnd’ \textit{in smert’} oft pijn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Op \textit{dat hy vanden doot haer} leven
\\Ver\textit{loss’ als sy zijn} in ghevaer:
\\Hy \textit{sal hun haren nootdruft} gheven
\\In \textit{tijdt van diert’ end’} hongher swaer.
\\\textit{Dat dan tot den} Heere
\\\textit{Onse siel’ haer} keere,
\\End’ \textit{wacht’} op \textit{hem} vast.
\\\textit{Hy end’ anders} gheene
\\Is ons’ \textit{schilt al}leene,
\\End’ \textit{hulp’ in}den last.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Dies \textit{sal ons’ hert’ sick seer ver}blyden
\\In \textit{Godt den Heer met} vreugd’ heylsaem:
\\So \textit{verr’ als wy tot allen} tyden
\\Ver\textit{trouwen op zijn} heyl’ghen naem.
\\\textit{Dat dan dijn ghe}nade
\\\textit{Op ons vroech end’} spade
\\Heer \textit{ghe}strec\textit{ket} sy:
\\\textit{Gh’lijck als wy van} herten
\\In all’ \textit{onse} smerten
\\Wach\textit{ten vast} op dy.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {34} {De xxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
(Een liedt) Davids doe hy zijn wesen verandert hadde voor Abimelech, ende
verdreven zijnde ginck van daer.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{wil Godt} t’~aller tijdt
\\Hoogh \textit{prysen uyt mijns} herten grondt,
\\End’ \textit{eewich voe}ren in\textit{den} mont
\\Sijn \textit{lof ghe}benedijdt.
\\Mijn \textit{siel wilt van ghe}luck,
\\Haer \textit{roemen} op den \textit{Heer met} vreugt:
\\Dies \textit{sullen} werden \textit{seer ver}heugt
\\De \textit{scham’}len in\textit{den} druck.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Comt \textit{dan met} my te saem,
\\Laet \textit{ons grootmaken} Godt den Heer:
\\End’ \textit{all’ ghelijck} met prijs \textit{end’} eer
\\Ver\textit{hooghen} synen naem.
\\Ick \textit{heb’ den Heer ghe}socht
\\In \textit{noot, end’} hy heeft \textit{my ver}hoort:
\\Oock \textit{heeft hy} my nu \textit{rechte} voort
\\Wt \textit{al} mijn vrees’ \textit{ghe}brocht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wie \textit{zijn oog’} op hem raemt
\\Wort \textit{door zijn claerheyt} gantz verlicht:
\\Dies \textit{en sal hem} het aen\textit{ghe}sicht
\\Sijn \textit{nemmer}meer beschaemt.
\\Den \textit{armen die met} vlijt
\\In \textit{swaeren} noot schreyd\textit{de tot} hem,
\\Heeft \textit{God ver}hoort zijn \textit{clacht’ end’} stemm’
\\End’ \textit{uyt} den ancxt \textit{be}vrijt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Der \textit{heyligh’} engh’len schaer,
\\Heeft \textit{haren legher} vast gheslaen
\\Ront\textit{om die, die} God roe\textit{pen} aen
\\End’ \textit{helpts’ uyt} lasten swaer.
\\Smaeckt \textit{dan, siet end’ aen}schouwt
\\Hoe \textit{milt end’} goedich \textit{de Heer} is.
\\Wel \textit{salich} is de \textit{man ghe}wis
\\Die \textit{vast} op hem \textit{ver}trouwt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Vreest \textit{God ghy} menschen al
\\Die \textit{ghy zijt heylich} inden gheest,
\\Want \textit{eenen yegh’}lijck die \textit{hem} vreest
\\Gantz \textit{niet ghe}breken sal.
\\De \textit{leeuwkens stout van} moet
\\Ly\textit{den dick} hongher \textit{end’ ghe}breck:
\\Maer \textit{wie tot} Godt neemt \textit{zijn ver}treck
\\Dien \textit{ont}breeckt doch \textit{gheen} goet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Comt \textit{kinde}ren hier al
\\Hoort \textit{mijn bericht uyt} Godes woort
\\Ick \textit{sal u lee}ren rech\textit{te} voort
\\Hoe\textit{men Godt} vreesen sal.
\\Wie \textit{is de mensch die} lust
\\Nae \textit{een lanck} leven \textit{ende} goet,
\\End’ \textit{soeckt goey} daghen \textit{met voor}spoet
\\End’ \textit{met} een hert’ \textit{ghe}rust?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Snoer \textit{dijn tongh’} allemael
\\Dat \textit{sy gheen achter}clap en doe,
\\Wacht \textit{dyne lip}pen oock \textit{daer} toe
\\Van \textit{valschen} loghentael.
\\Het \textit{quaet myd’ end’ doe} wel
\\Soeck \textit{vred’ end’} trachter \textit{nae al}tijdt:
\\Want \textit{Gods oogh’} wacht op \textit{die met} vlijt
\\Die \textit{doen} nae zijn \textit{be}vel.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Maer \textit{d’~aenschijn} Gods aensiet
\\All’ \textit{die boos doen, ver}stoort end’ gramm’:
\\Op \textit{dat hy ha}ren naem \textit{end’} stamm’
\\Brengh’ \textit{t’~eene}mael te niet.
\\Als \textit{de gherechten} zijn
\\In \textit{last, so} schreyen \textit{sy tot} hem,
\\End’ \textit{hy ver}hoort stracx \textit{hare} stemm’
\\End’ \textit{helpts’} uyt ancxt \textit{end’} pijn.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{Heer is} doon na by,
\\Dien \textit{die verslaghen} zijn in’t hert’,
\\End’ \textit{inden gheest} verdruckt \textit{met} smert
\\End’ \textit{maecktse} los end’ vry.
\\Wie \textit{vroom end’ oprecht} leeft
\\Krijgt \textit{dickmael} menich \textit{onghe}luck:
\\Maer \textit{God ver}lost hem \textit{uyt den} druck
\\Als \textit{tel}ckens pas\textit{se} gheeft.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hy \textit{schutt’ een} sulcken man
\\All’ \textit{zijn ghebeenten} groot end’ cleen:
\\So \textit{naeuw dat haer}der oock \textit{niet} een
\\Ghe\textit{broken} werden kan.
\\De \textit{goddeloosen} al
\\Ver\textit{gaen door} haere \textit{boosheyt} quaet,
\\End’ \textit{wie den} vromen \textit{draghen} haet
\\Die \textit{cry}ghen ha\textit{ren} val.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Godt \textit{sal van} druck ontslaen
\\De \textit{siel’ des vromen} die hem dient.
\\Wie \textit{God betrout} end’ is \textit{zijn} vrient
\\Kan \textit{niet ver}loren gaen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {35} {De xxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
(Een liedt) Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Twist \textit{Heer met my}ne twis\textit{ters} loos:
\\Be\textit{strijd’ mijn} weder\textit{stryders} boos:
\\Grijp \textit{nae den schilt, wil dijn sweert} wetten,
\\End’ \textit{stae stracx op, om my t’~on}setten,
\\Ruck uyt van \textit{leir end’ treed vry} aen,
\\Sluyt mijn ver\textit{volg’ren straet end’} baen:
\\Spreeck \textit{tot mijn} siel: Siel, \textit{vreese} niet,
\\Ick \textit{wil dy} helpen \textit{uyt ver}driet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laets’ \textit{al die my} na t’~le\textit{ven} staen,
\\Met \textit{oneer} ende \textit{schand’ ver}gaen:
\\Laet \textit{spottelijck te rugghe} treden
\\Die \textit{teghen my haer rancken} smeden.
\\End’ dryven \textit{inde locht ghe}swindt
\\Ghelijck een \textit{stof voor storm end’} windt,
\\Des \textit{Heeren} enghel \textit{hooch ghe}ducht
\\Ver\textit{iaegse} t’~samen \textit{inde} vlucht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Stock\textit{doncker sy} haer baen \textit{end’} padt,
\\Haer \textit{weghen} slibb’rich \textit{end’ ghe}latt,
\\Des \textit{Heeren enghel moetse} plaghen
\\End’ \textit{van d’~een plaets in d’~ander} jaghen:
\\Want sy my \textit{hebben met on}recht
\\Haer laghen \textit{in een cuyl ghe}legt.
\\End’ \textit{sonder} oorsaeck \textit{haere} gracht
\\Be\textit{reyt, end’} schier om \textit{t’~leven} bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
t’~Ghe\textit{druys vall’ hem} snell’ o\textit{ver} t’~hooft
\\Eer \textit{hy’t be}denckt oft \textit{self ghe}looft.
\\t’~Net \textit{dat hy my heeft voorghe}hanghen:
\\Moet \textit{hem verstricken ende} vanghen,
\\Hy valle \textit{selfs, end’ onbe}dacht
\\Blyv’ in zijn \textit{eyghen kuyl ver}smacht.
\\Doch \textit{sal mijn} siel’ in \textit{God ver}heugt
\\Sijn \textit{hulpe} nemen \textit{tot haer} vreught.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Al \textit{mijn ghebeent’} end’ gant\textit{sche} cracht
\\Spreeckt, \textit{Heer wie} isser \textit{die dy} slacht?
\\Die \textit{du den scham’len mensch kanst} rucken
\\Wt \textit{ghener handt die hem ver}drucken,
\\End’ hebst den \textit{armen vry ghe}stelt
\\Wt syner \textit{roovers sterck ghe}welt.
\\Ghe\textit{tuyghen} valsch uyt \textit{arghe}list
\\Aen\textit{tygden} my t’~ghen’ \textit{ick niet} wist.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Voor \textit{goet vergol}den sy \textit{my} t’~boos’
\\Om \textit{my te} maken \textit{leven}loos:
\\Daer \textit{ick doch hebb’ in hare} lasten
\\Ghe\textit{treurt met t’~hayren cleedt end’} vasten,
\\End’ hebb’ voor \textit{haer met menich} traen
\\Seer innich \textit{mijn ghebet ghe}daen.
\\Ja \textit{hebb’ hem} anders \textit{noyt ghe}dient,
\\Dan \textit{als een} broeder \textit{ofte} vrient.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ick \textit{treurd’ end’ hiel} my so \textit{ver}kleendt
\\Als \textit{t’~kindt dat} om zijn \textit{moeder} weent:
\\Maer \textit{sy daer teghen in mijn} lyden
\\Te \textit{samen ginghen haer ver}blyden,
\\Het snood’ ghe\textit{boeft’ my onbe}kent
\\Heeft my seer \textit{hatelijck om}rent,
\\Haer \textit{keel ghe}spalckt, end’ \textit{sonder} endt
\\Met \textit{leughens} mynen \textit{naem ghe}schendt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Met \textit{tanden heb}ben sy \textit{ghe}knerst
\\Van \textit{spijt, daer} hun het \textit{hert’ van} berst:
\\Ver\textit{raders hebben m’over}vallen
\\Die \textit{schamp’rich na den broode} kallen.
\\Siestu noch \textit{toe met sinnen} koel?
\\Heer loss’ mijn \textit{siel van haer ghe}woel,
\\End’ \textit{mijn een}sam’ van \textit{leeuwen} wreedt:
\\Dat \textit{sy my} niet doen \textit{meerder} leedt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
So \textit{sal ick in} een groo\textit{te} schaer
\\Heer \textit{maken} dijn lof \textit{open}baer:
\\End’ \textit{onder t’~volck groot ende} crachtich
\\Dijn \textit{roem ghewaghen Heer al}machtich.
\\Laet slechts niet \textit{aen my zijn ver}blijt,
\\Die m’over \textit{gaen met valschen} nijt.
\\Noch \textit{die my} t’~onrecht \textit{draghen} haet
\\Winck\textit{ooghen} over \textit{my met} smaet.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
s’~En \textit{hebben gheen} vred’ in\textit{den} sin
\\End’ \textit{inden} mont noch \textit{vele} min:
\\Maer \textit{rechten daer op haer aen}slaghen
\\Om \textit{den vreed’sam’ int net te} iaghen.
\\Sy hebben \textit{haer te saem ver}gert,
\\End’ met den \textit{mont wijt opghe}spert,
\\Op \textit{my ghe}schreewt: Ha \textit{ha tis} goet,
\\Wy \textit{sien nu} onsen \textit{lust ghe}boet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer \textit{Heer dijn oogh’} haer doen \textit{oock} siet,
\\Dies \textit{wil doch} langher \textit{swyghen} niet:
\\Noch \textit{dy voortaen verr’ van my} maken.
\\Stae \textit{op, ontwaeck tot myner} saken.
\\Mijn Heer mijn \textit{God merck op mijn} recht.
\\Richt my nae \textit{dyne waerheyt} slecht.
\\O \textit{Heer o} God laet \textit{doch des’} lie’n
\\Haer \textit{lust met} vreught aen \textit{my niet} sien.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Noch \textit{segghen in} haer hert’ \textit{ver}heught
\\Och \textit{dat gaet} wel, het \textit{doet ons} deught.
\\Wy \textit{hebben hem gheheel ver}slonden:
\\Maer \textit{maeck doch dat ter selver} stonden,
\\Heer, schaemroot \textit{worden t’~samen} al
\\Die bly zijn \textit{over mijn mis}val:
\\On\textit{eer end’} smaet moet \textit{zijn haer} kleedt
\\Die \textit{trotzich} my doen \textit{spyt end’} leedt.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maer \textit{vrolijck sy} end’ dry\textit{ve} vreugt.
\\Die \textit{my gunt} recht end’ \textit{doet my} deught.
\\Hy \textit{spreke steed’s: de naem des} Heeren
\\Sy \textit{groot ghemaeckt, met prijs end’} eeren:
\\Die synen \textit{knecht in sted’ van} druck
\\Ghegunt heeft \textit{vred’ end’ goet ghe}luck.
\\Dies \textit{mijn tongh’} altijdts \textit{over} al,
\\Dijn \textit{rechte} trouwe \textit{roemen} sal.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {36} {De xxxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester. Een Liedt des dienaers Godts David.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
d’~On\textit{trouwe die de god’loos’} doet,
\\Spreeckt \textit{duydelijck in mijn ghe}moet:
\\Godts \textit{vrees’ moet hem ont}breken.
\\Want \textit{hy hem in het boos’ be}haegt
\\End’ \textit{also vyerich daer na} jaegt,
\\Dat \textit{een’ de walg’ moet} steken.
\\Sijn \textit{woorden zijn list end’ be}droch:
\\Hy \textit{wilt gantz niet verstaen, om} doch
\\Gheen \textit{goet noch deugt te} plegen.
\\Op’t \textit{bedd’ zijn schalckheyt over}legt
\\End’ \textit{blijft steed’s op den wech on}recht,
\\Gheen \textit{boosheyt is hem} teghen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dijn \textit{goetheyt Heer, den hemel} naeckt,
\\Dijn \textit{waerheyt aenden wolcken} raeckt:
\\Dijn \textit{trouwe goeder}tieren,
\\Is \textit{als een hooghe bergh ghe}acht:
\\Dijn \textit{oordeel diep’ afgronden} slacht.
\\Du \textit{helpst mensch’ ende} dieren.
\\Hoe \textit{kost’lijck is dijn miltheyt} goet?
\\Dies \textit{sullen haer de menschen} vroet
\\On\textit{der dijn vleughels} rusten.
\\End’ \textit{zijn versaedt met dijns huys} goet
\\Du \textit{saltse laven uyt den} vloet
\\Dijnr’ \textit{hemelscher wel}lusten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want \textit{s’~levens oorspronck is by} dy:
\\In \textit{dyne claerheyt sullen} wy
\\Ons’ \textit{clare licht be}komen.
\\Ver\textit{streck dijn goetheyt lancx so} meer:
\\Den \textit{ghenen die dy kennen} Heer
\\End’ \textit{dyne trouw’ den} vromen.
\\Der \textit{snorkers voet verrasch’ my} niet:
\\Laet \textit{m’oock niet struyck’len met ver}driet
\\In\textit{der god’loosen} handen.
\\Sie \textit{daer: de ghen’ die t’~boos’ be}gaen
\\Sijn \textit{(sonder voorts meer op te} staen)
\\Ter \textit{ne’er ghevelt met} schanden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {37} {De xxxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Davids Liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
En \textit{stoor dy doch om geen god’loose} menschen,
\\Noch \textit{aen’t ghe}luck der \textit{boosen keer’ dy} niet:
\\Al \textit{gaet het} hun een \textit{tijt lanck nae haer} wenschen
\\Noch \textit{sullen} sy als \textit{hoy oft dorre} riet,
\\Wer\textit{den seer stracx ghemaeyt end’ afge}sneden,
\\End’ \textit{als jonck} kruyt ver\textit{welckt end’ uytghe}wiedt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Be\textit{trouw’ op Godt: doe wel, volg’ goede} seden
\\Dies \textit{woon’ op’t} landt wel \textit{seker ende} vry.
\\End’ \textit{werdd’ ghe}voet in \textit{goede rust met} vreden.
\\Stell’ \textit{dynen} lust op \textit{Godt met herten} bly’,
\\So \textit{sal hy self volbrenghen dijn be}gheiren,
\\Op \textit{dat dijn} wensch’ end’ \textit{lust ghelinghe} dy.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Richt \textit{dynen wech op Godt: laet hem ge}beiren.
\\Be\textit{trouw’ hem} slechts: so \textit{sal hy dy wel} fijn
\\End’ \textit{soo’t be}hoort dijn \textit{nootdruft al be}scheiren.
\\Hy \textit{sal dijn} recht voort\textit{bringhen ten voor}schijn
\\Als \textit{eenen glantz: end’ doen dijn onschult} blijcken,
\\Als \textit{t’~middaegs’} licht, wan\textit{neer het tijt sal} zijn.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Houd \textit{dy maer stil: vertoef Godt sonder} swijcken
\\Be\textit{nijd dien} niet, dien’t \textit{hier gheluck’lijck} gaet,
\\End’ \textit{die vol}voert all’ \textit{syne quaey prac}tijcken.
\\Bis\textit{tu ghe}stoort, dijn \textit{gramschap vallen} laet
\\End’ \textit{wil dy niet van herten so be}moeyen,
\\Dat \textit{du dy} soud’st be\textit{gheven tot het} quaet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Men \textit{sal doch haest sien t’~god’loos’ volck uyt}roeyen:
\\Maer \textit{wie op} God met \textit{vast verhopen} wacht,
\\Die \textit{sal tot} erff’ be\textit{sitten d’~aertrijcks} goeyen.
\\Noch \textit{weynich} tijts: so \textit{wordt de boos’ ge}bracht
\\Ghe\textit{heel te niet: dat du oock niet salt} vinden,
\\Sijn \textit{spoor noch} stap: so \textit{du neemst daer op} acht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Maer \textit{t’~vrome volck end’ alle sachtghe}sinden
\\Die \textit{sullen} vry ten \textit{erfdeel heben} t’~landt,
\\Met \textit{lust end’} vred’ int \textit{midden van haer} vri’nden.
\\Het \textit{is wel} waer datt \textit{t’~god’loos volck hem} spant
\\Te\textit{ghen den vroom’ end’ legt hem boose} laghen:
\\Ja \textit{knerst van} spijt end’ \textit{bijt op synen} tant.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maer \textit{God de Heer bespot slechts haer aen}slaghen,
\\End’ \textit{siet van} vers den \textit{dach aencomen} ree,
\\Van \textit{haer ver}derf end’ \textit{doodelijcke} plaghen.
\\De \textit{god’loos’} heeft het \textit{sweert al uyt de} schee,
\\End’ \textit{spant den bog’ om vromen t’~onder}bringen,
\\End’ \textit{steken} doot d’~op\textit{rechten als een} vee.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer \textit{zijn gewelt sal hem t’~hert’ self af}dringen,
\\Sijn \textit{stalen} bogh’, al \textit{waer hy noch so} swaer,
\\Sal \textit{bersten} strackx end’ \textit{in veel’ stucken} springen,
\\Het \textit{weynich} goets des \textit{vromen is voor}waer,
\\Bet’r \textit{ende sal noch eens so wijt ver}strecken
\\Al’st \textit{swaere} goet dat \textit{d’onvroom’ schraept te} gaer.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Want \textit{d’~ermen stijf der boosen ende} vrecken,
\\Sul\textit{len met} cracht wer\textit{den ontwee ghe}slaen:
\\Maer \textit{God de} Heer sal \textit{stutten end’ be}decken
\\Den \textit{vromen} mensch: Want \textit{Godt kent end’ neemt} aen
\\Den \textit{tijt der ghen’ die reyn zijn van boos}daden
\\Dies \textit{sal haer} erff’ oock \textit{nemmermeer ver}gaen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
In \textit{tegenspoet geen schand’ sals’ over}laden,
\\In \textit{hongers} noot, welck \textit{is een seer scherp} sweirt
\\Sal\textit{se de} Heer met \textit{leeftocht wel ver}saden.
\\Maer \textit{t’~god’loos} volck sal \textit{worden gantz ver}teirt
\\End’ \textit{wie Godt haet, sal also stracx ver}dwynen
\\Als \textit{lammer}vett dat \textit{met den roock uyt}beirt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
De \textit{god’loos mensch’ ontleent ghelt op ter}mynen,
\\Doch \textit{nemmer}meer zijn \textit{schuldenaers be}taelt:
\\Maer \textit{wie God} vreest die \textit{geeft noch van den} synen.
\\Want \textit{daer de} Heer zijn \textit{seghen over}straelt
\\Die \textit{erven t’~landt: maer die zijn vloeck be}comen,
\\Wor\textit{den int} lest noch \textit{met verderf ont}haelt.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Godt \textit{stutt’t end’ schoort den voet van alle} vromen:
\\Want \textit{s’~Heeren} oogh’ met \textit{gunst’ end’ liefde} lett
\\Op \textit{haren} wech in \textit{Gods naem voorghe}nomen.
\\Valt \textit{hy by} wyl’, hy’n \textit{wort dies niet ver}plett:
\\Want \textit{Godes hant hem seker sal be}waren,
\\Die \textit{synen} voet al\textit{tijts vast onder}sett’t.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ick \textit{was wyl’ jonck, end’ ben nu oudt van} jaren
\\End’ \textit{sach noyt} vrom’ ver\textit{laten inden} noot,
\\Noch \textit{synen} stamm’ met \textit{bed’len broot ver}garen:
\\Want \textit{hy veel} eer uyt \textit{synen milden} schoot
\\Geeft \textit{daeg’lijcx uyt, end’ leent hun die noot} lyden,
\\Oock \textit{wort zijn} saet be\textit{schenckt met seghen} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Daer\textit{om doe goet, end’ leer het quade} myden:
\\Soo \textit{woonstu} hier al\textit{toos sonder ver}driet:
\\Want \textit{Godt be}mint het \textit{recht tot allen} tyden
\\End’ \textit{en ver}laet zyn’ \textit{uytvercoren} niet.
\\Sy \textit{zijn bewaert end’ kunnen niet be}derven
\\d’~Wyl’ \textit{t’~god’loos} saet’ als \textit{oncruyt wordt ge}wiet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {15}
Die \textit{oprecht zijn die sullen t’~lant be}ërven.
\\End’ \textit{eewe}lijck be\textit{sitten haere} goet,
\\Tot \textit{dats’ int} lest’ een \textit{salich eynd’ ver}werven.
\\Den \textit{vromen} mont spreect \textit{reden wijs end’} vroet.
\\End’ \textit{van zijn tongh’ men siet ghestadich} vloeyen
\\Ghe\textit{richt’ end’} recht als \textit{een springader} soet.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
In \textit{zijns Godts wet sal zijn hert’ verheught} groeyen,
\\Dies \textit{nemmer}meer en \textit{sal oock zyne} voet
\\Co\textit{men ten} val: maer \textit{zijn wech sal be}spoeyen.
\\Tis \textit{waer dat} hem d’~on\textit{vroom’ in ev’len} moet,
\\Al\textit{tijdts verspiet end’ soect hem t’~onder}dringhen
\\Om \textit{doot te} slaen het \textit{vroom onschuldich} bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Maer \textit{Godt de Heer sals nemmermeer ghe}hinghen,
\\Dat \textit{een vroom} man com’ \textit{in des schalcken} handt,
\\End’ \textit{werdd’ ghe}doemt, als \textit{hy zijn recht wilt} dinghen.
\\Dies \textit{wacht den} Heer: volgh \textit{zijn wech met ver}stant
\\Tot \textit{dyner erff’ sal hy dy d’~eertrijck} gheven,
\\End’ \textit{du salt} sien ver\textit{gaen die boos’ int} landt.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Ick \textit{heb ghesien den god’loos stout ver}heven
\\Ghins \textit{ende} we’er gaen \textit{swerven wel ghe}sont,
\\Als \textit{een lau}rier groen \textit{end’ hoogh’ opghe}dreven.
\\Doch \textit{ging’ hy} deur ten \textit{laetsten, end’ ver}swondt:
\\Hy’n \textit{bleeffer niet: ick hebb’r acht op ghe}slaghen
\\Dat \textit{m’oock de} spoor van \textit{zijn plaets’ niet en} vondt.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Slae \textit{gaey de ghen’ die haer in onschuldt} draghen
\\End’ \textit{speur met} vlijt des \textit{vromen rechte} baen:
\\Daer \textit{eynd’ is} vred’ end’ \textit{voorspoet met goey} dagen:
\\Maer \textit{die boos} doen die \textit{sullen all’ ver}gaen.
\\End’ \textit{t’~god’loos volck sal noch int lest be}ënden
\\t’~Ee\textit{wich ver}derf end’ \textit{zijn te niet ghe}daen.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Hulp \textit{ende troost sal Godt den vromen} senden
\\Want \textit{hy is} doch haer \textit{sterckt’ end’ toever}laet
\\In \textit{tijt van} noot, van \textit{cruys end’ swaer el}lenden.
\\Hy \textit{salse} vry ver\textit{lossen van het} quaet:
\\End’ \textit{het gheweldt der god’loos’ van hun} wenden:
\\Die \textit{wyl’ haer} hop’ op \textit{hem alleene} staet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {38} {De xxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Liedt Davids om te ghedencken.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Straff’ doch \textit{niet in onghe}naden
\\Mijn \textit{mis}daden,
\\\textit{Heer, maer} hebb’ \textit{met my} ghedult:
\\Ende \textit{zijnd’ in toorn’ ont}steken,
\\Wilt \textit{niet} wreken,
\\Over \textit{my mijn} swaere schult.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want dijn \textit{pylen afghe}schoten
\\Staen \textit{ghe}sloten
\\\textit{In mijns} her\textit{ten diep}sten grondt.
\\Dijn hant \textit{swaer end’ onghe}nadich
\\Druckt \textit{my} stadich
\\End’ heeft \textit{my ghe}heel doorwondt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
In mijn \textit{vleesch’ en is o} Vader
\\Lidt \textit{noch} ader
\\\textit{d’~Welck voor} dijn \textit{toorn’ is} ghesondt:
\\Mijn ghe\textit{beenten mits mijn} sonden
\\Gantz \textit{ghe}schonden,
\\Sijn vol \textit{onrust} t’~aller stondt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want mijn \textit{sonden end’ boos}daden
\\Die \textit{my} schaden
\\\textit{Rysen} bo\textit{ven my}nen kop.
\\Ende \textit{doen my neder}sacken
\\Gh’lijck \textit{als} packen,
\\Die men \textit{niet kan} beuren op.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dies mijn \textit{seeren ende} buylen
\\Seer \textit{ver}vuylen
\\\textit{Werpend’} et\textit{teren}de dracht.
\\d’~Welck mijn \textit{dwaesheyt veroor}saecket
\\En\textit{de} maecket
\\Dat ick \textit{schier van} stanck versmacht’
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ick ver\textit{krimp’ heel end’ ver}kromme
\\Ja \textit{vall’} omme
\\\textit{Van last} end’ \textit{van her}tenleedt.
\\Ick moet \textit{heele daghen} sluypen
\\End’ \textit{gaen} druypen,
\\Treurich \textit{zijnd’ in} rouw’ ghekleedt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want mijn \textit{heupen vol ghe}breken
\\Sijn \textit{ont}steken,
\\\textit{Met vyer} end’ \textit{vol hee}ten brants
\\End’ t’~vleesch \textit{is my gantz met} allen
\\In\textit{ghe}vallen:
\\Aen my \textit{is niet} gaef noch gantz.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dies ben \textit{ick swack al te} seere
\\O \textit{Godt} Heere:
\\\textit{End’ ver}bro\textit{ken schier} van smert’.
\\Daerom \textit{brull’ ick met ghe}ruchte
\\En\textit{de} suchte,
\\Van pijn \textit{die ick} voel int hert’.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Doch mijn \textit{lust end’ hert’ van} binnen
\\En\textit{de} sinnen,
\\\textit{Staen, Heer,} voor \textit{dy o}penbaer,
\\All’ mijn \textit{suchten ende} sorghen,
\\On\textit{ver}borghen,
\\Is dy \textit{wel be}kent end’ claer.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
t’~Herte \textit{sweeft my gintz end’} weder
\\Op \textit{end’} neder,
\\\textit{Soo dat} mijn \textit{cracht my} begheeft.
\\d’~Ooghen \textit{zijn my inder} waerheyt
\\Son\textit{der} claerheyt,
\\Als een \textit{die gheen} ooghen heeft.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
All’ mijn \textit{vrienden ende} maghen
\\Sien \textit{mijn} plaghen,
\\\textit{Van be}sy\textit{den en}de dwers.
\\Myne \textit{naeste naghe}beuren
\\Sien \textit{my} treuren,
\\End’ aen\textit{schouwen} my van vers.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Maer die \textit{my nae’t leven} jaghen
\\Leg\textit{ghen} laghen:
\\\textit{End’ die} my \textit{bera}den quaet,
\\Gaen en \textit{dichten alle} malen
\\Leu\textit{ghen}talen,
\\Met be\textit{droch end’} valschen raet.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Doch het \textit{valt m’al in mijn} ooren
\\Son\textit{der} hooren,
\\\textit{Want ick} houd’ \textit{m’als doof} end’ dom.
\\End’ op \textit{all’ haer valsch aen}tyghen
\\Met \textit{stil} swyghen,
\\Houd’ ick \textit{toe den} mont als stom.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Als off \textit{ick van all’ haer} woorden
\\Niet \textit{en} hoorden:
\\\textit{Houd’ ick} my \textit{ghehee}lijck stil.
\\Oft als \textit{een die wordt be}streden
\\End’ \textit{met} reden,
\\Sijn saeck \textit{niet ver}weiren wil.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Want ick \textit{vast in mijn ghe}dachte
\\Op \textit{dy} wachte:
\\\textit{O Heer,} mijn \textit{troost staet} op dy,
\\Du mijn \textit{Godt end’ Heer goet}dadich,
\\Salt \textit{ghe}nadich:
\\Gunstigh’ \textit{antwoort} gheven my.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Want ick \textit{sprack in mijn ghe}beden
\\De\textit{se} reden:
\\\textit{Maeck mijn} vy\textit{anden} niet bly:
\\Want sy \textit{sullen met be}haghen
\\Hoo\textit{moet} draghen,
\\Soo mijn \textit{voet ghe}struyckelt sy.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Want soo \textit{dijn handt my wilt} mincken
\\Ick \textit{moet} hincken,
\\\textit{Smade}lyck \textit{mijn leef}daegh’ lanck.
\\End’ steed’s \textit{sonder op te} houwen,
\\Droe\textit{viggh} schouwen
\\Mijn smert \textit{end’ mijn} onderganck.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Heer du \textit{sietst dat ick mijn} sonde
\\Dy \textit{ver}conde:
\\\textit{End’ ver}la\textit{ghe my}nen row’.
\\Ende \textit{dat ick swaerlijck} suchte,
\\En\textit{de} duchte,
\\Voor mijn \textit{misdaet} seer ontrow’.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Myne \textit{vyanden die} bloeyen
\\En\textit{de} groeyen,
\\\textit{Hieren}tus\textit{schen in} haer cracht.
\\Ende \textit{die my boven} maten,
\\Ny\textit{dich} haten,
\\Nemen \textit{toe in} hare macht.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Die my \textit{quaet voor goet ver}ghelden,
\\End’ \textit{my} schelden,
\\\textit{Vallen} te\textit{ghens my} met haet.
\\Alleen \textit{om dat ick in} deugden,
\\Stell’ \textit{mijn} vreugden
\\Ende \textit{volgh’ een} goet opsaet.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Maer du \textit{wil my niet be}gheven
\\All’ \textit{mijn} leven,
\\\textit{Mijn Godt} end’ \textit{ghena}dich Heer,
\\Keer niet \textit{van my dyne} vrede,
\\Noch \textit{en} trede,
\\Verde \textit{van my} nimmermeer.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Dyne \textit{hulp’ wil my toe}stellen,
\\End’ \textit{ver}snellen,
\\\textit{Dijn ont}set \textit{in de}sen strijdt:
\\Want ick \textit{doch van dyner} crachte
\\Troost \textit{ver}wachte,
\\Du bist \textit{mijn hulp} alle tijdt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {39} {De xxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voor den Oppersangmeester int gheslachte van Jeduthun. Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{hadd’ voor} my ghe\textit{nomen end’ ge}dacht
\\Ick \textit{wil op mijn} wech ne\textit{men} acht.
\\End’ \textit{toesien} dat mijn \textit{tongh’ haer niet mis}gae,
\\Met \textit{yet te seg}gen dat \textit{mis}stae.
\\Ick \textit{woud’ een} prang’ my \textit{setten} voor de mont.
\\Soo \textit{langh’ als} t’~boos’ volck \textit{voor my} stont.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dies \textit{sweeg ic} stil end’ \textit{was gants sonder} spraec
\\Ja \textit{sweeg oock van} mijn rech\textit{te} saeck.
\\Maer \textit{myne} smert’ drong \textit{my int lest soo} hert
\\Dat \textit{mijn ghemoet} ontfun\textit{cket} wert.
\\End’ \textit{m’int ghe}peyns een \textit{heeten} brant ontstack
\\So \textit{dat mijn} tong’ noch \textit{aldus} sprack:
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Doe \textit{my ver}staen Heer \textit{myner daghen} endt.
\\Maeck \textit{my mijns le}vens maet \textit{be}kendt.
\\Hoe \textit{langh’ sal} ick noch \textit{met verdriet end’} pijn
\\In \textit{dese droe}ve we\textit{relt} zijn?
\\Du \textit{geefst ons} Heer een \textit{handtbreet} slechts respijt:
\\Voor \textit{dy ghelt} niet al \textit{myne} tijt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Voor\textit{waer de} mensch is \textit{niet dan ydel} waen.
\\Hoe \textit{vast dat hy} oock schijnt \textit{te} staen:
\\Als \textit{eene} schijn oft \textit{droom die stracx ver}swint:
\\Noch \textit{quelt hy hem} om yd’\textit{len} wint.
\\Hy \textit{schraept te} gaer met \textit{moeyt’ end’} ongheval
\\End’ \textit{weet niet} wie’t be\textit{sitten} sal.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Maer \textit{wat wil} ick voort\textit{aen nu wachten} meer?
\\Waer \textit{is mijn hop’} end’ troost \textit{o} Heer?
\\Mijn \textit{hop’ end’} troost op \textit{dy alleene} staet.
\\Ver\textit{loss’ my van} mijn son\textit{den} quaet.
\\Ghe\textit{dooghe} niet dat \textit{een dwaes} onverlaet
\\My \textit{brenghe} tot schand’ \textit{ende} smaet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ick \textit{worde} stom o \textit{Heer end’ swyghe} stil,
\\Want \textit{tis dijn God}delij\textit{cke} wil
\\Ja \textit{tis dijn} werck, end’ \textit{myner sonden} straf:
\\Och \textit{keer dijn pla}ghe van \textit{my} af.
\\Want \textit{van het} slaen dijns \textit{handts end’} stercke macht
\\Ben \textit{ick be}swijmt, end’ \textit{sonder} cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Als \textit{du Heer} strafft des \textit{menschen boose} daet
\\Soo \textit{sietmen dat} hy stracx \textit{ver}gaet:
\\Sijn \textit{roem end’} eer end’ \textit{schoonheyt wort ver}rott
\\End’ \textit{uytgheteirt} als van \textit{een} mott.
\\Voor\textit{waer tis} soo: de \textit{menschen} altemael’
\\Sijn \textit{ydel}heyt end’ \textit{loghen}tael.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hoor \textit{mijn ge}bet, wil \textit{mijn gheschrey ver}staen
\\End’ \textit{myne tra}nen ga\textit{de} slaen.
\\Ick \textit{ben voor} dy een \textit{vreemd’ op d’~eertsche} dal,
\\End’ \textit{pelgrim als} mijn va\textit{ders} al.
\\Laet \textit{van my} af, dat \textit{ick mijn} aey’m verhael,
\\Eer \textit{ick ver}scheyde \textit{teene}mael.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {40} {Der xl. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester, Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Van \textit{herten} seer hebb’ \textit{ick} nae God \textit{ver}langt,
\\End’ \textit{ancxtich op zijn} hulp’ ghewacht:
\\Dies \textit{heeft hy oock op} my gedacht:
\\Want hy mijn \textit{stemm’ genade}lijc ontfangt.
\\Hy \textit{heeft my uyt den} kuyle
\\Vol \textit{slijms end’ modders} vuyle
\\Ghe\textit{trocken end’ ont}last.
\\End’ \textit{heeft mijn} voet int droogh’
\\Ghe\textit{stelt op} een rotz hoogh’
\\End’ \textit{ondersett wel}vast.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een \textit{schoon niew} liedt geeft \textit{hy} my in\textit{den} mondt
\\Tot \textit{Gods des Heeren} loff end’ prijs
\\Dies \textit{menich mensch’ die} sulcx wort wijs
\\Sijn hop’ op \textit{hem met rechter} vreese grond’t.
\\Wel \textit{salich zijn die} bouwen
\\Op \textit{God haer vast ver}trouwen:
\\End’ \textit{sien niet eenmael} om
\\Naer \textit{t’~volck dat} seer verhoogt,
\\Wt \textit{hoovaer}dy hem boogt
\\Tot \textit{loghens slimm’ end’} kromm’.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du \textit{hebst o} Heer groot’ \textit{won}deren \textit{ghe}daen
\\Gheen \textit{mensch’ kan dijn ghe}dachten all’
\\Tot \textit{onswaert, houden} in ghetal.
\\Noch op de \textit{rey dijn deuchden} overslaen.
\\Als \textit{ickse wil hooch} loven,
\\t’~Ghe\textit{tal gaet my te} boven.
\\Gheen \textit{offer noch ghe}schenck
\\Lust \textit{dy: maer} tot dijn woort
\\Heb\textit{stu my} d’~oor’ gheboort,
\\Dies \textit{ick steedts dijns ghe}denck’.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du’n \textit{hebst geen} brant noch \textit{soen}offer \textit{be}geirt
\\Dies \textit{heb ick dus tot} dy gheseyt:
\\Sie \textit{Heer ick kom’ end’} ben bereyt
\\Daer staet van \textit{my ghemelt in} dijn boeck weert
\\Dat \textit{ick sonder ghe}schille
\\Vol\textit{brenge dynen} wille:
\\Daer \textit{aen heb ick mijn} lust.
\\Dijn \textit{wet is} my gheplant
\\Int \textit{hert’ end’} inghewant
\\Want \textit{mijn geest daer op} rust.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Voor \textit{scharen} volcx heb \textit{ic} dijn trow \textit{ver}telt:
\\Du \textit{wetest Heer dat} mynen mondt:
\\Heeft \textit{dijn gherechtheyt} steed’s vercondt
\\End’ hebb’ gantz \textit{niet ghelaten} onvermelt.
\\t’~Hert’ \textit{heeft my noyt ver}sweghen
\\Al \textit{dyne rechte} weghen,
\\Dijn \textit{waerheyt heyl end’} cracht
\\Dijn \textit{goetheyt} ende trow’
\\Heb \textit{ick vry} sonder schow’
\\Voor \textit{t’~volck ten voorschijn} bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dies \textit{du o} Heer aen \textit{my} oock niet \textit{ver}spaer
\\Dijn \textit{ontfermhertich}eyt in noot
\\Dat \textit{my dijn gh’recht’heyt} overgroot
\\End’ waere \textit{trouw ghestade}lijck bewaer.
\\Want \textit{my sonder ghe}tallen
\\El\textit{lenden over}vallen:
\\Mijn \textit{sonde m’over}dringt
\\Sy \textit{over}treft voorwaer
\\t’~Ghe\textit{tal van} mynen haer
\\Soo \textit{dat my t’~hert’ ont}sinckt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
O \textit{Heer wil} my ghe\textit{na}dich nu \textit{by}staen
\\End’ \textit{haest dy tot mijn} hulpe seer.
\\End’ \textit{laetse comen} tot onneer
\\Die my be\textit{spien om my ter} doot te slaen.
\\Heer \textit{laetse met schand’} wijcken
\\Die \textit{my veronghe}lijcken.
\\Ver\textit{derff’ o Heere} Godt,
\\Tot \textit{loon van} haer verwijt,
\\All’ \textit{die met} my uyt spijt,
\\Vast \textit{houden haeren} spot.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer \textit{laet die} zijn in \textit{dy} altoos \textit{ver}blijt
\\Die \textit{oprecht soecken} dynen naem
\\End’ \textit{wie liefheeft dijn} cracht heylsaem.
\\Die segg’ al\textit{tijts, God sy ghe}benedyt.
\\Ick \textit{ben arm end’ el}lendich:
\\Maer \textit{God heeft my be}stendich
\\In \textit{mijn cruys end’ ver}driet
\\Wel \textit{trouwe}lijck versorgt,
\\Du \textit{bist mijn} vaste borgt,
\\Mijn \textit{God vertoef doch} niet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {41} {De xli. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel\textit{salich} is die \textit{een wijs} vonniss’ \textit{gheeft}
\\\textit{Van dien die bedruct} leeft,
\\Hem sal de \textit{Heer los ma}ken end’ \textit{bevrijdt}
\\\textit{Inden be}nauden tijdt.
\\God \textit{sal hem} oock gaef \textit{maken} end’ ge\textit{sont}
\\\textit{End’ gh’luckich t’~aller} stont.
\\Du laetst niet \textit{toe, dat sulck een} uit ghe\textit{welt}
\\\textit{Sijns vyants} werdd’ ghestelt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hem \textit{sal de} Heer troost \textit{seynden} end’ ont\textit{sett}
\\\textit{Als hy cranck ligt te} bedd’.
\\End’ zijn sieck \textit{bedd’ verkee}ren in \textit{een vreucht}
\\\textit{Met eener} nieuwer jeucht.
\\In \textit{myner} quael sprack \textit{ick o} Heer tot \textit{dy,}
\\\textit{Ontferm’ dy over} my.
\\Ghenees’ mijn \textit{siel: Want ick heb} my mis\textit{gaen}
\\\textit{End’ teghen} dy misdaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{haters} wreedt heb\textit{ben my} in haer \textit{hert,}
\\\textit{Ghewenscht leet ende} smert.
\\Wanneer sal \textit{hy doch ster}ven, seg\textit{ghen sy,}
\\\textit{End’ zijn naem} gaen voorby?
\\Als \textit{sy my} sien, ick \textit{hoor dat} elck een \textit{spreeckt}
\\\textit{Gheveynsdelijck, end’} steeckt
\\Vol quaet be\textit{drochs: Want als sy} van my \textit{gaen}
\\\textit{Dan gaet haer} clappen aen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Dan \textit{spreken} sy te \textit{gaer uyt} boosen \textit{haet,}
\\\textit{Teghen my alle} quaet.
\\Een yegh’lijck \textit{denckt, hoe hy} my best \textit{verdruck’}
\\\textit{End’ brengh’ in} ongheluck
\\Elck \textit{segt: Hy} is in \textit{een seer} boosen \textit{stant}
\\\textit{Gheraeckt van Godes} hant:
\\Want hy ligt \textit{ne’er heel plat, end’} sal voort\textit{aen}
\\\textit{Niet meer op} kunnen staen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ja \textit{oock mijn} vrient op \textit{dien ick} heb ge\textit{bowt,}
\\\textit{End’ all’ mijn hert’ ver}trowt,
\\Die mijn broodt \textit{att, heft nu} met hoo\textit{verdy’}
\\\textit{Sijn hielen} teghen my.
\\Maer \textit{du o} Heer wil \textit{ontferm}hertich \textit{zijn}
\\\textit{In mynen druck end’} pijn.
\\Richt my we’er \textit{op: So sal ick} hun wel \textit{schoon}
\\\textit{Vergelden} haren loon.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Nu \textit{merck’ ick} wel dat \textit{ick in} onghe\textit{val}
\\\textit{Dy noch ben liefghe}tal.
\\Die wyl’ zijn \textit{lust aen mijn} leedt end’ \textit{verdriet}
\\\textit{Mijn vyant} niet en siet.
\\Du \textit{hebst o} Heer op \textit{mijn ont}schult ghe\textit{lett}
\\\textit{End’ my vast onder}sett.
\\End’ salt my \textit{stracx voor dijn lief} aenghe\textit{sicht}
\\\textit{Steed’s houden} opghericht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ghe\textit{looft sy} God, de \textit{God van} Isra\textit{el}
\\\textit{Die my onthaelt soo} wel,
\\Van deser \textit{stondt tot ee}wighen \textit{termijn}
\\\textit{Amen, t’~moet} also zijn.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {42} {Der xlij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt Davids voor den Oppersangmeester onder den kinderen van 
Korach.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Gh’lijck \textit{een} hert \textit{met groot ver}langhen
\\Brunst \textit{na} wa\textit{ter}beken koel:
\\Al\textit{soo} hijgt \textit{met lust ver}vanghen
\\Mijn \textit{siel} nae \textit{God} met ghewoel.
\\En\textit{de} dorst \textit{begeerlijc} seer
\\Na \textit{des} le\textit{vens God end.} Heer:
\\Wan\textit{neer} salt \textit{du Heer ghe}dooghen
\\Dat \textit{ick} ver\textit{schyn’ voor} Gods \textit{oo}ghen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
My\textit{ne} spys’ \textit{is bitter} tranen,
\\Die \textit{ick} stor\textit{te} dach end’ nacht:
\\Als \textit{ick} hoor’ \textit{dat sy my} manen:
\\Waer \textit{is} nu \textit{dijns} Godes macht?
\\t’~Hert’ \textit{ont}sinckt \textit{my alst my} heugt
\\Dat \textit{ick} met \textit{veel volcks in} vreugt
\\Met \textit{lof}san\textit{ghen end’ ghe}beden
\\Tot \textit{Gods} tem\textit{pel plach} te \textit{tre}den.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Waer\textit{om} bis\textit{tu ne’er ghe}slaghen,
\\Mijn \textit{siel} end’ \textit{treurst} met ghejanck?
\\Wacht \textit{God,} ick \textit{sal noch ghe}waghen
\\Sy\textit{nen} loff \textit{met} prijs end’ danck,
\\Als \textit{hy} my \textit{sal thoonen} t’~licht
\\Van \textit{zijn} heyl\textit{saem aenghe}sicht.
\\Ach \textit{God} mijn \textit{siel is be}sweken
\\End’ \textit{mijn} cracht \textit{van my} ghe\textit{we}ken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Daer\textit{om} ben \textit{ick dijns ghe}dachtich
\\Int \textit{landt} o\textit{ver} den Jordaen:
\\Doend’ \textit{op} Her\textit{mon berg’ steen}achtich
\\Oft \textit{op} My\textit{sar} dijns vermaen.
\\Daer \textit{d’~een} grondt \textit{vol smert’ end’} cruys
\\d’~And’\textit{ren} toe\textit{schreyt met ghe}druys
\\Gh’lijck \textit{als} die\textit{pe water}sluysen,
\\Daer \textit{dijn} re\textit{ghen uyt} komt \textit{bruy}sen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
All’ \textit{dijn} stor\textit{men ende} baren
\\Sijn \textit{my} o\textit{ver} t’~hooft ghewaeyt:
\\Maer \textit{dat} sal \textit{mijn hert’ ver}claren
\\Dat \textit{God} zijn\textit{de} we’er ghepaeyt
\\s’~Daeghs \textit{my} zijn \textit{ghenade} bied’t:
\\End’ \textit{snachts} gheeft \textit{een vrolijck} liedt:
\\Dies \textit{sal} ick \textit{met gheest ver}heven
\\Bid\textit{den} God \textit{die m’~houdt} int \textit{le}ven
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Godt \textit{mijn} steen\textit{rots’ sal ick} spreken,
\\Hoe \textit{ver}geet\textit{stu} mijns alreedt,
\\Waer\textit{om} treur’ \textit{ick dus be}sweken
\\On\textit{der} my\textit{nen} vyant wreedt?
\\t’~Is \textit{m’een} die\textit{pe wond’ in’t} hert’
\\Die \textit{my} door \textit{t’~ghebeente} smert’t
\\Als \textit{sy} schamp\textit{rich my nae}schreyen:
\\Waer \textit{mach} dijn \textit{God nu} ver\textit{bey}en?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Waer\textit{om} bis\textit{tu dus ver}swonden
\\Mijn \textit{siel’} en\textit{de} kermst soo swaer?
\\Wacht \textit{op} God \textit{ick sal noch} konden
\\Sy\textit{nen} lof \textit{int} openbaer.
\\Hy \textit{is} mijn \textit{verlosser} groot,
\\End’ \textit{mijn} troost \textit{in allen} noot,
\\Die \textit{mijn} aen\textit{ghesicht ver}claret
\\End’ \textit{mijn} God \textit{die my} be\textit{wa}ret.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {43} {De xliij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Doe my recht \textit{Heer in myne} saecke
\\\textit{End’} maeck dat \textit{sy} werdd’ eens \textit{be}slist,
\\End’ \textit{van t’~wreet volck geneygt} tot \textit{wrae}cke
\\Ver\textit{loss’ my,} dat my \textit{niet en} naecke
\\De \textit{man die uyt be}drog end’ \textit{list}
\\\textit{t’~Onrechte met my} twist.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want du de \textit{God bist myner} crachten:
\\\textit{Waer}om ver\textit{stoot}stu my \textit{soo} wijt?
\\Waer\textit{om moet ick in rouw} ver\textit{smach}ten
\\End’ \textit{zijn be}swaert in \textit{mijn ghe}dachten?
\\Ja \textit{gants bedruckt met} swaren \textit{strijdt}
\\\textit{Door s’~vyants haet end’} nijt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Seynd uyt o \textit{Heer (wil niet ver}beyden)
\\\textit{Dijn} waerheydt \textit{end’} dijn heyl\textit{saem} licht:
\\Die \textit{my den rechten wech} be\textit{rey}den
\\End’ \textit{op dijn} heyl’ghen \textit{berg’ voorts} leyden
\\Tot \textit{in dijn Tempel} vast ghe\textit{sticht}
\\\textit{Voor dijn lief aenghe}sicht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Daer sal ick \textit{dan vrymoedich} treden
\\\textit{Tot} Gods au\textit{taer} met bly\textit{den} ganck:
\\Tot \textit{God die mijn hert’ stelt} te \textit{vre}den
\\End’ \textit{over}schudd’t met \textit{vrolijc}heden
\\Daer \textit{ick mijn Godt met} harpen\textit{clanck}
\\\textit{Sal segghen lof end’} danck.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Mijn siel wat \textit{bistu soo ver}slaghen
\\\textit{Waer}om ont\textit{set}stu dy \textit{soo} seer?
\\Wacht \textit{slechts op God, wil niet} vert\textit{za}ghen:
\\Ick \textit{sal noch} synen \textit{lof ghe}waghen:
\\Want \textit{hy verlost my} ymmer\textit{meer:}
\\\textit{Hy is mijn God mijn} Heer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {44} {De xliiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt voor den Oppersangmeester onder Korachs kinderen.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Men \textit{heeft ons} Heer met \textit{onsen} ooren
\\Dijn \textit{wonder} wercken \textit{laten} hooren.
\\Ons’ ouders \textit{hebben ons ver}telt
\\De \textit{daden van} dijn sterck \textit{ge}welt
\\Dijn \textit{hant heeft} d’~heyde\textit{nen ver}jaegt
\\End’ onse \textit{vaders in haer} stede
\\Ghe\textit{plant, end’ volcken} hardt gheplaecht
\\Op \textit{dat ons’} stamm’ daer \textit{groeyd’ in} vrede.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{sy voor}waer t’~be\textit{sit der} eirden
\\Noyt \textit{en ver}creghen \textit{met haer} sweirden:
\\Oock heefts’ haer \textit{eyghen arm end’} cracht
\\Noyt \textit{uyt des vy}ants noot \textit{ghe}bracht.
\\Maer \textit{dyne} handt, dijn \textit{erm seer} sterck
\\End’ dynes \textit{aensichts heylsaem} claerheyt
\\Was \textit{diese lost’, het} was dijn werck:
\\Mits \textit{duse} lief hadtst \textit{inder} waerheyt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du \textit{self bist} mijn Godt \textit{ende} Coninck
\\Be\textit{schick’ uyt} dyner \textit{hoogher} woning’
\\Dijn heylsaem \textit{hulp’ in weder}stoot
\\Help \textit{Jacobs stamm’} uyt al\textit{len} noot.
\\Wy \textit{hebben} onses \textit{vyants} moet,
\\Door dy, met \textit{hoornen ne’erghe}vellet
\\End’ \textit{in dijn naem ond’r} onsen voet
\\Ons’ \textit{weder}stryders \textit{all’ ghe}stellet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dies \textit{sal ick} doch mijn \textit{hop’ niet} bouwen
\\Op \textit{mynen} boghe: \textit{noch ver}trouwen
\\Dat mijn ghe\textit{weir my soud’ in} noot
\\Be\textit{waren kun}nen van\textit{der} doot.
\\Maer \textit{du bist} Heer die \textit{du ons} treckst
\\Wt s’~vyants \textit{macht end’ allen} lyden
\\End’ \textit{die de ghen’ met} schand’ bedeckst
\\Die \textit{ons met} haet end’ \textit{nijt be}stryden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Dies \textit{moeten} wy ons’ \textit{roemen} stichten
\\Op \textit{God den} Heer end’ \textit{lied’kens} dichten
\\Tot synen \textit{loff: end’ dach voor} dach
\\Ghe\textit{stadich doen} zijns naems \textit{ghe}wach.
\\Maer \textit{du ver}stootst ons \textit{van dy} wijt,
\\End’ laetst ons \textit{worden Heer tot} schanden
\\Son\textit{der dat du ons} inden strijdt
\\Voor\textit{treedst oft} helpst uyt \textit{s’~vyants} handen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du \textit{doest ons} met schand’ \textit{end’ on}eeren
\\Den \textit{ruggh’ voor} onsen \textit{vyant} keeren:
\\Wy zijn ons’ \textit{haters tot een} buyt,
\\Sy \textit{deylen on}se goed’\textit{ren} uyt.
\\Du \textit{hebst ons} op de \textit{slachtbanck} bracht
\\Ghelijck als \textit{arm onnoosel} schapen
\\End’ \textit{wijt verstroyt on}der de macht
\\Van \textit{t’~volck dat} ons ver\textit{druckt met} wapen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Du \textit{hebst dijn} volck ver\textit{coopen} laten,
\\Als \textit{dat ghe}veylt wort \textit{op der} straten,
\\Om kleynen \textit{prijs met schimp end’} smaet:
\\End’ \textit{hebst daeraf} gants gee\textit{ne} baet.
\\Du \textit{maeckst ons} tot schand’ \textit{ende} vloeck
\\Rontom all’ \textit{onsen naghe}bueren:
\\Aen \textit{elcke winckel} ende hoeck
\\Wy \textit{moeten} schanp end’ \textit{spot be}sueren.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Wy \textit{dienen} t’~volck tot \textit{boerd’ end’} cluchten
\\Die \textit{sy ver}tellen \textit{uyt ghe}nuchten
\\Sy schudden \textit{t’~hooft als zy ons} sien:
\\Wy \textit{zijn een geck}smer voor \textit{de} lien.
\\Be\textit{schaemtheydt} staet al\textit{toos ghe}streckt
\\Voor mynen \textit{ooghen t’~elcken} daghe:
\\Mijn \textit{aenghesicht is} overdeckt
\\Met \textit{schand’ end’} oneer’ \textit{die ick} draghe.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Van \textit{laster}reden \textit{die sy} segghen
\\End’ \textit{van’t ver}wijt dat \textit{zy m’op}legghen,
\\Om s’~vyants \textit{will’ die seer ver}woet
\\Wreeckt \textit{over ons} zijn gram\textit{men} moet
\\Dit \textit{is ons} t’~samen \textit{al ghe}schiet:
\\Noch hebben \textit{wy dijns niet ver}gheten,
\\Noch \textit{dijn verbondt in} dit verdriet
\\Oyt \textit{onder} voeten \textit{wech ghe}smeten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Wy’n \textit{hebben} noyt in \textit{dese} smerten
\\Tot \textit{yemant} el ghe\textit{went ons’} herten
\\Noch onse \textit{ganck oyt afghe}keert
\\Buy\textit{ten den wech} van dy \textit{ghe}leert.
\\Hoe \textit{wel du} ons tot \textit{gruys ghe}maelt,
\\End’ hebst ghe\textit{jaecht in draken} kuylen.
\\End’ \textit{met de scheem des} doots onthaelt,
\\Daer\textit{onder} wy mis\textit{moedich} schuylen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Voor\textit{waer zo} wy dwaes \textit{end’ ver}meten
\\Den \textit{naem Gods} hadden \textit{oyt ver}gheten,
\\Oft d’~hant ghe\textit{streckt uyt onver}dult
\\End’ \textit{eenen and’}ren God \textit{ghe}hult.
\\Soud’ \textit{God zijn’} eer’ al\textit{dus ghe}schent
\\Met scherper \textit{straffe niet nae}trachten?
\\Hy \textit{die t’~verborghen} herte kent
\\End’ \textit{doorgrond’t} nieren \textit{end’ ghe}dachten.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Wy \textit{worden,} Heer, ghe\textit{heele} daghen
\\Om \textit{dijns naems} wille \textit{dootghe}slaghen:
\\End’ zijn niet \textit{anders hier ghe}acht,
\\Dan \textit{arme scha}pen die\textit{men} slacht
\\Ach \textit{Heere} God, ont\textit{waeck, t’~is} tijt:
\\Hoe blyfstu \textit{slapen nu soo} langhe?
\\Waeck \textit{op, verstoot ons} niet soo wijt:
\\Ver\textit{laet ons} niet, want \textit{ons is} banghe.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Hoe \textit{is dijn} aensicht \textit{nu ver}borghen,
\\Daer \textit{m’ons soeckt} alle \textit{te ver}worghen?
\\Hoe kandtstu \textit{onsen druck end’} smert’
\\Dus \textit{stellen gantz}lijck uyt \textit{dijn} hert’?
\\Ons’ \textit{gheest end’} siel’ is \textit{ne’erghe}buckt
\\Int stoff end’ \textit{asschen met on}weirden:
\\De \textit{buyck is ons plat} ne’erghedruckt
\\End’ \textit{cleeft aen} t’~vuyle \textit{slijck der} eirden.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Stae \textit{op dan} Heer: wil \textit{op ons} letten
\\End’ \textit{ons in} desen \textit{noot ont}setten,
\\Om dijns gunsts \textit{wil Heer ons be}hoed
\\In \textit{onsen druck} end’ te\textit{ghen}spoet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {45} {De xlv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voor den Oppersangmeester over de sessnarighe spelen onder den kinderen 
Korach: (ende is) een onderwysinghe ende Liefkens Liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{hert’ stort} uyt, goed’ \textit{end’ bequame} reden:
\\End’ \textit{op’t pro}post van \textit{s’~Conincks heerlijc}heden
\\Vloeyt \textit{my de} tong’, met \textit{dichten} heerlijck wel:
\\End’ \textit{als de penn’ eens schryvers} rasch end’ snel.
\\Du \textit{bist de} schoonst’ uyt \textit{s’~menschen stamm’ ghe}sproten.
\\Dyn’ \textit{lippen zijn met gh’naden over}goten.
\\Daer\textit{omm’ heeft Godt dy tot een} eew’ghen tijdt,
\\Met \textit{seghen} groet end’ \textit{spoet ghe}benedijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gord \textit{rustich} op dijn \textit{sweert aen dyner} syden
\\Du \textit{stercke} helt, end’ \textit{onvertzaegt in’t} stryden,
\\Ick \textit{segg’ dijn} sweert, d’~welc \textit{aenwijst} in’t gelaet,
\\Dijn \textit{roem end’ eer end’ Coninck}lijck ciraet.
\\Treed \textit{in dijn} rijck’ end’ \textit{heerlijcheit voor}spoedich
\\Ryd’ \textit{op, end’ menn’ den wagen seer sacht}moedich
\\Der \textit{warer trow’ end’ der ge}recht’heyt coen
\\Soo \textit{sal dijn} hant groot’ \textit{wonder}wercken doen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dijn \textit{spylen} snel, zijn \textit{scherp om door te} dringhen,
\\Dijns \textit{vyants} hert’, dien \textit{du salt t’~onder}bringen:
\\Want \textit{hoopen} volcks die \textit{dy doen} teghenweir,
\\Sul\textit{len vertzaegt gantz struycke}len omveir.
\\Dijn’ \textit{throon o} God sal \textit{eewichlijck be}spoeyen
\\End’ \textit{sonder eynd’ in heerlijcheit op}groeyen.
\\Dijn \textit{scepter Heer’ end’ Coninck}lijcke staff,
\\Be\textit{staet in} recht, in \textit{billich}eyt end’ straf’.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{houdest} t’~recht in \textit{grooter liefd’ end’} weerden,
\\End’ \textit{haetest} oock de \textit{god’loosheyt op} eerden
\\Dies \textit{heeft dy} Godt, dijn \textit{Godt met} oly bly
\\Veel \textit{meer ghesalft dan dijn ghe}sellen vry.
\\Al \textit{dijn ghe}waet, kleedt \textit{end’ tapisse}ryen
\\Rie\textit{cken nae myrrh’ end’ goede spece}ryen
\\Sijnd’ \textit{uytghelangt uyt dijn huys} van yvoor
\\Daer\textit{men met} vreugt dy \textit{onthaelt} na t’~behoor.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Men \textit{mach al}daer med’ \textit{onder dijn staet}vrouwen,
\\Heer\textit{lijc ver}ciert veel \textit{Conincx dochters} schouwen,
\\Daer \textit{dyne} bruyt aen \textit{dyne} rechte handt,
\\In \textit{louter gout sitt’t inden} hoogsten stant.
\\Nu \textit{dochter} hoor, schoon \textit{boven alle} schoonen
\\Sie, \textit{neyg’ dijn oor’ wil met der daet be}thoonen
\\Dat \textit{dy dijns volcx voortaen niet} meer en heugt
\\Noch \textit{en ghe}denckt des \textit{huys van} dyner jeugt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De \textit{Coninck} sal seer \textit{vyerich zijn be}vanghen,
\\Van \textit{dyner} schoont’: hem \textit{sal na dy ver}langhen:
\\Want \textit{hy al}leen is \textit{nu voort}aen dijn Heer,
\\Dies \textit{neygh’ voor hem end’ bied hem} alle eer.
\\Het \textit{volck van} Tyr sal \textit{zijn geschenck ver}meeren
\\Het \textit{rijckste volck sal dy seer hoogh’ ver}eeren
\\Die \textit{dochter reyn des Conincks} toeghereet
\\Is \textit{binnens} huys met \textit{fijn gout} schoon bekleet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dies \textit{sals’ in’t} huys des \textit{Conincks haeres} Heeren,
\\Wer\textit{den ghe}leydt met \textit{gheborduerde} cleeren
\\Met \textit{eenen} sleyp van \textit{maegden} schoon end’ kuys,
\\Die \textit{dy ten dienst’ haer houden} binnens huys.
\\Men \textit{salse} dy voor \textit{s’~Conincks aenschijn} vueren,
\\Met \textit{grooter vreugt end’ verr’ van alle} trueren,
\\End’ \textit{sullen zoo gaen in des} Conincks hof,
\\Met \textit{schoon ci}raet, tot \textit{dynen} grooten lof.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dijn \textit{kinders} frisch sul\textit{len die plaetz be}treden
\\Daer \textit{voortijts} zijn haer \textit{ouders over}leden
\\Die \textit{du al}omm’ in \textit{t’~landtschap} stellen salt,
\\Tot \textit{Vorsten groot met Coninck}lijck ghewalt.
\\Ick \textit{wil dijn} naem seer \textit{heerlijck allen} Heyden,
\\Van \textit{d’~een geslacht tot d’~ander steed’s ver}breyden.
\\Dies \textit{sullen dy eew’lijck end’} ymmermeer
\\Veel \textit{hoopen} volcks toe\textit{schryven} prijs end’ eer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {46} {Der xlvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Liedt voor den Oppersangmeester onder de kinderen Korach, te singhen op 
den hoogsten toon.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Godt \textit{is ons toevlucht end’ borght} vaste
\\Ons’ \textit{sterckt’ end’ hulp’ in allen} laste,
\\Men \textit{heeft bevonden} inden noot
\\Dat \textit{zijn ontset end’} hulp is groot.
\\Dies \textit{ons gheen vrees’ en sal aen}cleven
\\Al \textit{soude d’~eird’ haer plaets be}gheven,
\\End’ \textit{t’~hoogh’ ghebergt’ van} boven ne’er
\\Ver\textit{vallen stracx in’t} diepste meer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al \textit{souden oock de water}wellen,
\\Sterck \textit{bruysen, schuymen ende} swellen
\\End’ \textit{berghen hoogh’ mits} haer ghewelt,
\\Van \textit{ancxt end’ vreese} zijn ontstelt.
\\Voor\textit{waer de cleyne water}beken,
\\Die \textit{in haer tochten stille} leken
\\Ver\textit{vreughen Godes} schoone stadt
\\Des \textit{allerhoogsten} heyl’ghe schatt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Godt \textit{woont int midden haerder} binnen
\\Haer \textit{sal nietz kunnen over}winnen,
\\Want \textit{Godt is diese} self bystaet,
\\Wel \textit{vroeg end’ voor den} dagheraet.
\\Doe \textit{Heydens teghen ons rom}moerden,
\\End’ \textit{Coninckrijcken haer be}roerden,
\\Men \textit{heeft zijn donder} stracx ghehoort,
\\Dies \textit{d’~eird’rijck sweefd’ end’} wert ghestoort.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Maer \textit{Godt de Heere der heyr}scharen,
\\Was \textit{aen ons syd’ in des’ mis}baren,
\\Godt \textit{Jacobs is ons} stercke borgt:
\\Als \textit{wy ten hooghsten} zijn besorgt.
\\Komt \textit{aen end’ siet de groote} daden
\\Die \textit{Godt den Heer doet uyt ghe}naden,
\\Doe \textit{hy heeft d’~aerdrijck} woest ghemaeckt,
\\En \textit{t’~vruchtbaer lant gantz} bloot end’ naeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
End’ \textit{kan de kryghen we’er doen} swichten
\\End’ \textit{vred’ aen d’~eertrijcks eynde} stichten,
\\Ver\textit{breeckt de spiess’, den} bogh’ ontspant,
\\End’ \textit{waghens met den} vyer’ verbrant.
\\Houdt \textit{op, segt hy, ontfangt mijn} leere,
\\End’ \textit{weet dat ick ben Godt de} Heere:
\\Want \textit{ick verheven} werden sal,
\\Hoogh’ \textit{over t’~volck des} eerdrijcx al.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
In \textit{somma, God Heer der heyr}scharen
\\Is \textit{by ons om ons te be}waren:
\\Godt \textit{Jacobs is ons’} borgt wel vast,
\\Die \textit{ons verlost uyt} allen last.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {47} {Der xlvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester onder de kinderen Korachs, een Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Volcken \textit{allerhandt,}
\\klap\textit{pert inde} handt
\\Sijt in \textit{Godt verheugt,}
\\Be\textit{drijft groote} vreugt,
\\Met stemm’ \textit{end’ ghesang,}
\\En\textit{de snaerge}clanck.
\\Want Godt \textit{is de Heer,}
\\Al\textit{lerhoogst’ in} eer,
\\Vreese\textit{lijck van cracht,}
\\Co\textit{ninck sterck vast} macht,
\\End’ op \textit{d’~eerdrijcx schoot,}
\\mach\textit{tich ende} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Onder \textit{ons ghewelt,}
\\Heeft \textit{zijn handt ghe}stelt
\\Volcken \textit{groot end’ swaer:}
\\Hey\textit{dens t’~eene}gaer,
\\Stelt hy \textit{met ootmoet,}
\\On\textit{der onsen} voet.
\\Hy gheeft \textit{ons t’~ghenot,}
\\Van \textit{ons’ erff’ end’} lott,
\\Jacobs \textit{hoogsten roem:}
\\En\textit{de schoonste} bloem,
\\Die hy \textit{als een schatt,}
\\Seer \textit{lief heeft ghe}hadt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Siet Godt \textit{comen hier,}
\\Met \textit{een groot ghe}tier,
\\Van vreugt \textit{end’ ghebaer}
\\Der \textit{basuynen} claer:
\\Sing’t den \textit{Heere, sing’t,}
\\On\textit{sen Coninck} schinckt
\\Vrolijck, \textit{prijs end’ danck}
\\En\textit{de Psalm ghe}sanck.
\\Want Godt \textit{voor ghewis}
\\s’~We\textit{relts Coninck} is,
\\Dies looft \textit{hem end’ prijst,}
\\End’ \textit{and’r onder}wijst.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want Godt \textit{heersching’ heeft,}
\\Op \textit{t’~volck datter} leeft,
\\Sittend’ \textit{op zijn throon,}
\\Hey\textit{lich ende} schoon.
\\Vorsten \textit{op der eird’}
\\Heb\textit{ben haer ver}geirt,
\\Voor Godts \textit{lief aenschijn,}
\\Om \textit{van t’~volck te} zijn
\\Godes \textit{die den stamm’}
\\Koos \textit{van Abra}ham.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want Godt \textit{soo hy wilt}
\\Voert \textit{des aertrijcks} schilt
\\d’~Welck hy \textit{heeft ind’ oogh’:}
\\Hy \textit{is machtich} hoogh’
\\Over \textit{t’~aertsche dal,}
\\Ja \textit{oock boven} all.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {48} {De xlviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt den kinderen Korach.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Het \textit{is doch} in zijn \textit{heyl’ghe} stadt
\\Sijn \textit{heylig}dom end’ \textit{syne} schatt,
\\Dat \textit{Gods macht heerlijck wort ghe}wesen,
\\End’ \textit{boven alle dinck ghe}presen.
\\De berg’ \textit{seer schoon int ge}sicht,
\\\textit{Sion die int Noorden} licht,
\\s’~Conincx \textit{woonstadt schoon be}degen
\\Is seer \textit{lustich wel ge}leghen,
\\Dat ick \textit{het te rechte} noeme,
\\s’~Werelts \textit{lust end’ edel} bloeme.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
In \textit{haer pal}leysen \textit{is be}kent
\\De \textit{Heer voor} haer sterck \textit{fonda}ment:
\\Want \textit{doe de Coninghen ver}meten
\\Daer \textit{teghen waren opghe}seten.
\\Hebben \textit{t’~selve wel ghe}merckt,
\\\textit{Datse Godts handt hadd’ ghe}sterckt
\\Waer af \textit{zijnde seer ver}slaghen,
\\Moesten \textit{stracx uyt vrees’ ver}zaghen,
\\End’ met \textit{schromen ende} beven,
\\Inde \textit{vlucht haer flocx be}gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{rey’rden} treurich \textit{end’ be}swaert,
\\Ghe\textit{lijck een} vrouw die \textit{haer kindt} baert,
\\Oft \textit{t’~schip dat vanden storm ghe}smeten
\\In \textit{stucken, wort van een ghe}reten.
\\Wy selfs \textit{hebben’t soo ghe}spoort,
\\\textit{Gh’lijck wy’t hadden eerst ghe}hoort,
\\Als wy \textit{die woonplaets be}trachten,
\\Dyner \textit{stadt Heer der heyr}crachten,
\\End’ die \textit{heylighe woon}stede,
\\Die de \textit{Heer bewoont met} vrede.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Godt \textit{heeft haer} gront so \textit{vast ghe}leyt
\\Dat \textit{sy sal} staen in \textit{eewich}eyt.
\\Daer \textit{kunnen wy in dyner} kercken
\\Dijn \textit{goedicheyt Heer wel be}mercken.
\\Gh’lijck al\textit{omme wordt ver}noemt,
\\\textit{Dyne naem end’ hoogh’ be}roemt,
\\Also \textit{hoortmen oock ver}halen
\\Dijn loff \textit{aen des werelts} palen.
\\Want met \textit{gh’recht’heyt end’ ghe}naden,
\\Is dijn \textit{handt altijts ghe}laden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De \textit{berg van} Sion \textit{staet in} vreugt
\\De \textit{dochters} Juda \textit{seer ver}heugt,
\\Met \textit{grooter blyschap sullen} vieren,
\\Om \textit{dijn gherichten goeder}tieren.
\\Gaet om \textit{Sion heel ront}om,
\\\textit{Telt haer Torrens om end’} om,
\\Neemt wel \textit{waer haer stercke} wallen,
\\Laet haet \textit{huysen u be}vallen,
\\Op dat \textit{ghyse moghet} rommen
\\Dien die \textit{nae ons sullen} commen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want \textit{dese} Godt is \textit{onse} Godt,
\\Die \textit{over} al heeft \textit{een ghe}bot
\\End’ \textit{eewich blijft, hy sal ons} leyden
\\Tot \textit{dat de doot ons comme} scheyden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {49} {De xlix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester onder de kinderen Korach, Een Psalm liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy volcken \textit{all’ hoort dit wel} neerstich aen
\\Ghy \textit{werelts} lie’n laet’t \textit{u ter ooren} gaen
\\Beyd’ \textit{groot end’} cleyn, oock \textit{schamel ende} rijck,
\\Eel \textit{end’ on}e’el. hoort \textit{vlytich te ghe}lijck.
\\Want \textit{wyse} leer’ sal \textit{gaen uyt mynen} mont
\\End’ \textit{goet ver}stant uyt \textit{mynes herten} gront.
\\Tot \textit{myne} spraeck wil \textit{ick selff neyghen} d’~ooren
\\End’ \textit{op mijn} harp’ een \textit{schoon dicht laten} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Waerom soud’ \textit{ick ontsett’t zijn} van ghemoet
\\In \textit{tijdt van} ancxt oft \textit{eenich teghen}spoet?
\\Of\textit{schoon die} schaer der \textit{Godloos’ m’over}viel’
\\End’ \textit{treedde} my van \textit{achter op de} hiel?
\\Sy \textit{moghen} vast ver\textit{trouwen op haer} macht,
\\End’ \textit{op haer} goet be\textit{roemen haer met} pracht,
\\Doch \textit{gheene} mensch en \textit{lost zijns broeders} leven
\\Noch \textit{kan t’~ran}zoen voor \textit{zijn doot Gode} geven:
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want het rant\textit{zoen haers levens} is te dier,
\\Dan \textit{dat sy’t} oyt op\textit{brenghen konden} hier.
\\Tis \textit{doch om} niet, dat\textit{men wend’t arbeyt} aen
\\Om \textit{eewich} hier den \textit{doot end’ t’~graf t’~ont}gaen.
\\Want \textit{yegh’lijck} siet de \textit{wysen gaen ter} doot,
\\d’~On\textit{wysen} med’ end’ \textit{dwasen kleyn end’} groot:
\\Ja \textit{men siet} oock dat \textit{zo wanneer zy} sterven
\\Die \textit{vreemde} lie’n haer \textit{haef’ end’ goet be}erven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Nochtans int \textit{hert’ makens’ haer} selven vroet
\\Hier \textit{eewich}lijck te \textit{zijn met huys end’} goet,
\\End’ \textit{dat haer} plaets’ al\textit{tijdt sal staen be}waert:
\\Dies \textit{maken} sy haer \textit{naem end’ faem ver}maert.
\\Maer \textit{sulcke} volck en \textit{sal gheen langhen} tijt
\\Met \textit{haren} pracht end’ \textit{hoomoet zijn ver}blijt:
\\Want \textit{sy ghe}wis den \textit{beesten sullen} slachten
\\Die \textit{gants end’} gaer ver\textit{derven end’ ver}smachten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Dus ist van \textit{hun een dwaesheyt} al te groot
\\End’ \textit{niette}min hun \textit{kinders nae hun} doot
\\Doen \textit{vast het} selv’ end’ \textit{hebben telcker} stont
\\Haer \textit{vaders} less’ opt \textit{hert’ end’ inden} mont.
\\Dies \textit{sullen} zy ten \textit{grave werden} bracht
\\End’ \textit{vanden} doot als \textit{schapen zijn ghe}slacht:
\\Maer \textit{t’~vrome} volck sal \textit{met groot loff end’} eeren
\\Ter \textit{morghen}stondt dit \textit{god’loos’ volck ver}heeren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Haer cracht end’ \textit{schijn veroudert} end’ wort laf:
\\Sy \textit{rysen} stracx van \textit{haer’ paleys in~’t} graf.
\\Maer \textit{my sal} God ver\textit{lossen van s’~dood’s} macht
\\Mits \textit{hy my} sal aen\textit{nemen in zijn} wacht.
\\Dies \textit{vreese} niet als \textit{een man byster} seer
\\In \textit{rijckdom} wast end’ \textit{comt tot staet end’} eer:
\\Want \textit{met den} doot sal \textit{hijt hier t’~samen} laten:
\\End’ \textit{hem en} mach na\textit{volghen eer noch} staten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Sy leyden \textit{hier een leven} goet end’ sacht
\\Men \textit{prijst dien} oock die \textit{na goey daghen} tracht.
\\Doch \textit{sullen} sy haers \textit{ouders wech in}gaen
\\End’ \textit{t’~eewich} licht nim\textit{mermeer schouwen} aen.
\\Daer\textit{om een} mensch die \textit{hier in eeren} leeft
\\End’ \textit{geen ver}stant noch \textit{rechte wijsheydt} heeft
\\Die \textit{is voor}waer by \textit{t’~vee te verghe}lijcken
\\t’~Welck \textit{t’~eene}mael met \textit{lijf end’ siel gaet} strijcken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {50} {De L. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Der \textit{Goden} God, de \textit{sterckste boven} al
\\Spreeckt \textit{end’ ont}biet voor \textit{hem het aertsche} dal
\\Van \textit{oost tot} west. Wt \textit{Syon machtich} schoon
\\Ver\textit{schijnt de} Heer met \textit{heerlijcken verthoon.}
\\\textit{Hy sal ghe}wis op \textit{synen richtstoel} styghen,
\\Want \textit{hy voort}aen niet \textit{langher en wilt} swyghen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een \textit{teerend’} vier sal \textit{voor zijn aensicht} staen:
\\End’ \textit{int ront}om storm \textit{end’ onweder} gaen:
\\Hy \textit{daegt voor} hem d’~eerd’ \textit{end’ den hemel} claer
\\Dat \textit{hem zijn} volck ten \textit{oordeel’ openbaer.}
\\\textit{Vergaert, spreect} hy, t’~volck \textit{dien ick ben ge}negen
\\Die \textit{mijn ver}bont met \textit{offerhanden} pleghen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ghy \textit{hem’len} hoogh’ zijn \textit{rechten vry uyt}segt:
\\Want \textit{God voor}waer een \textit{richter is op}recht.
\\Hoort \textit{toe mijn} volck, hoort \textit{mijn woordt end’ be}vel:
\\Want \textit{ick ben} God dijn \textit{God o Israel.}
\\\textit{Ick straff dy} niet van \textit{weghen der off’}randen
\\Die \textit{ick steed’s} sie op \textit{mynen altaer} branden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick \textit{en be}hoef gheen \textit{kalf uyt dynen} stal,
\\Denck \textit{niet dat} ick dijn \textit{bock ontfanghen} sal:
\\Want \textit{my hoort} toe all’ \textit{het ghediert’ int} wout
\\Met \textit{all’ het} vee dat \textit{sick op berghen hout,}
\\\textit{Ick kenn’ als} mijn t’~ghe\textit{voghelt’ aller}hande,
\\Op’t \textit{hoogh’ ghe}bergt’, end’ \textit{t’~wilt ten platten} lande.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ick \textit{seyds dy} niet waer’ \textit{ick in hongers} noot:
\\Want \textit{my hoort} toe de \textit{wereldt wijdt end’} groot.
\\Meyn\textit{stu dat} ick t’~vleesch \textit{ete van een} rindt
\\Oft \textit{tot den} dranck van \textit{bocxbloet ben ghesindt?}
\\\textit{Offer den} Heer lof\textit{sanghen met ver}trouwen
\\End’ \textit{denck te} recht dijn \textit{g’loften t’~onder}houwen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
End’ \textit{roep my} aen als \textit{du bist inden} noot,
\\Dan \textit{help’ ic} dy, zo \textit{maeckstu mijn naem} groot.
\\Voorts \textit{sal de} Heer den \textit{god’loos’ spreken} aen:
\\Wat \textit{hebstu} doch mijns \textit{wets te doen vermaen?}
\\\textit{Waerom neemst} du mijn \textit{bont in dynen} monde:
\\Daer \textit{du doch} haetst de \textit{tucht uyt s’~herten} gronde?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
End’ \textit{du ver}stootst van \textit{dy mijn heylich} woort.
\\Wort \textit{by ghe}val een \textit{dief van dy ghe}spoort
\\Du \textit{loopst hen} nae, end’ \textit{volgt het boos ge}spuys:
\\End’ \textit{hebst dijn} deel met \textit{eebrekers onkuys.}
\\\textit{Du schickst dijn} mont tot \textit{quaet, end’ wilst niet} deughen.
\\Dijn \textit{tongh’ ver}siert be\textit{droch end’ valsche} leugen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Als \textit{du ne’er}sitst dyn’ \textit{broeder du be}faemst
\\Dijns \textit{moeders} son’ oock \textit{lasterlijck be}schaemst.
\\Dit \textit{doetstu} vast, end’ \textit{midts ick swyghe} still
\\Du \textit{waenst dat} ick dy \textit{oock ghelijcken will:}
\\\textit{Maer ick sal} dy wel \textit{vryelijcken} schelden
\\End’ \textit{dijn mis}daet dy \textit{onder d’~oog’ ver}gelden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ver\textit{staet nu} dan ghy \textit{die u dus ver}meet
\\Het \textit{boos’ te} doen, End’ \textit{uwen God ver}geet,
\\Dat \textit{ghy van} my niet \textit{gants vernielt en} wert.
\\Wie \textit{m’offert} loff, met \textit{een ootmoedich hert}
\\\textit{Die doet my} eer end’ \textit{wie dien wech kan} houwen
\\Dien \textit{sal ick} vry doen \textit{Godes heyl aen}schouwen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {51} {De Lj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Ont\textit{ferm dy} mijns o \textit{Godt in} dese noot,
\\Nae \textit{dyne} gunst ghe\textit{nadich t’~allen} tyden,
\\Wisch \textit{mijn sond’} uyt Heer \textit{na dijn mede}lyden,
\\Dat \textit{menich} is end’ \textit{wonderbaerlijck} groot.
\\Wasch \textit{my te} recht end’ \textit{herwasch} t’~eenegaer
\\Mijn \textit{boosheyt} vuyl: end’ \textit{laets’ aen my niet} cleven,
\\End’ \textit{maeck mijn} siel reyn \textit{suyver,} ende claer,
\\Van \textit{mijn mis}daet end’ \textit{wilse my ver}gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{ick be}kenn’ end’ \textit{voel tot} in het hert’
\\Die \textit{leelijck}heyt mijns \textit{trow’loos over}treden:
\\Mijn \textit{sond’ ligt} my al \textit{wroegend’ op de} leden
\\End’ \textit{onder} d’~oog’ met \textit{knaging’ ende} smert’
\\Dy, \textit{dy al}leen heb \textit{ick o} Heer verstoort
\\Sulck \textit{leelijck} stuck be\textit{gaend’ in dijn ghe}sichte,
\\Op \textit{dat du} blijfst recht\textit{veerdig} in dijn woort
\\(So\textit{men dy} straft:) end’ \textit{reyn in dijn ghe}richte.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sie, \textit{Heer, ick} ben van \textit{s’~moeders} lichaem aen
\\Ey\textit{laes, mis}maeckt, end’ \textit{in erfsond’ ghe}boren,
\\End’ \textit{dat meer} is mijn \textit{moeder noch te} voren
\\Doe \textit{sy m’ont}finck, heeft \textit{my in sond’ ont}faen.
\\Sie \textit{du hebst} lief die \textit{waerheyt} inden gront,
\\End’ \textit{neemst dijn} lust aen \textit{een oprecht be}rouwen,
\\Du \textit{hebst my} Heer dijn \textit{wijsheyt} ghedaen kont
\\End’ \textit{dynen} raet in\textit{wendich laten} schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ont\textit{sondig} my met \textit{hyssop’} nae dijn wet,
\\So \textit{sal ick} reyn end’ \textit{suyver zijn van} sonden,
\\Wasch \textit{mijn vleck} aff, zo \textit{word’ ic recht be}vonden
\\Wit\textit{ter dan} snee, end’ \textit{vry van alle} smet.
\\Doe \textit{my voort}aen troost \textit{hooren} ende vreugt,
\\Dat \textit{mijn ghe}beent’ het \textit{welck du met on}ruste
\\Ghe\textit{slaghen} hebst, be\textit{kom’ een} nieuwe jeugt.
\\End’ \textit{sick nu} we’er, in \textit{dijn ghenaed’ ver}luste.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Dijn \textit{aenghe}sicht van \textit{mynen} sonden keer,
\\End’ \textit{wil niet} meer op \textit{mijn ghebreken} mercken:
\\Maer \textit{wisch gantz} uyt all’ \textit{myne boose} wercken
\\Dat \textit{zy voort}aen niet \textit{en verschynen} meer.
\\Daer\textit{toe o} God schepp’ \textit{een hert’} binnen my,
\\Dat \textit{suyver} zy end’ \textit{oprecht sonder} veynsen,
\\Een \textit{nieuwen} geest die \textit{recht end’} louter zy,
\\Ver\textit{leen my} Heer, end’ \textit{geef my niew’ ge}peynsen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ver\textit{werp my} niet Heer \textit{van dijn} aenghesicht.
\\End’ \textit{en wil} my niet \textit{heel van dy ver}stooten,
\\Noch \textit{mijn ge}moet van \textit{dijn genaed’ ont}blooten:
\\Oft \textit{nemen} wech dijns \textit{heyl’ghen gheestes} licht:
\\Maer \textit{geef my} we’er de \textit{blyschap} ende vreugt
\\Dijns \textit{heyls o} Heer end’ \textit{dyner hulp’ ghe}trouwe.
\\Den \textit{vryen} gheest der \textit{Vorste}lijcker deucht,
\\Ver\textit{leene} my die \textit{my vast onder}houwe.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dan \textit{sal ick} doen den \textit{sondaers} goet bericht,
\\End’ \textit{leeren} hun de \textit{weghen Gods des} Heeren:
\\So \textit{dat de} boos’ haer \textit{sullen stracx be}keeren
\\Tot \textit{dy o} Godt, end’ \textit{volghen haren} plicht.
\\O \textit{God, mijn} God, mijn \textit{Heylant} seer getrouw’,
\\Ver\textit{loss’ my} doch van \textit{dese sonden} bloedich,
\\So \textit{sal mijn} tongh’ ont\textit{springhen} sonder schouw’
\\Tot \textit{loff end’} prijs van \textit{dijn gerecht’heyt} goedich.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
O\textit{pen du} Heer mijn \textit{lippen} ende mont,
\\Want \textit{zy van} selfs doch \textit{zijn als toeghe}sloten:
\\Dan \textit{sal ick} vry met \textit{herten onver}droten,
\\Spre\textit{ken dijn} loff aen \textit{alle plaets’ end’} stondt.
\\Want \textit{du en} hebst gheen \textit{offer}hand’ begeirt,
\\An\textit{ders hadd’} icks’ oot\textit{moedich voorghe}draghen
\\Maer \textit{dy en} zijn bran\textit{toffers} doch niet weirt,
\\Noch \textit{du en} hebst dae\textit{raen gantz geen be}haghen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Het \textit{Offer}hand’ dat \textit{Gode} wel staet aen,
\\Is \textit{eene} gheest ver\textit{slaghen end’ vol} smerte
\\Een \textit{droef ghe}moet end’ \textit{een ghebroken} herte,
\\Sal\textit{stu Heer} niet ver\textit{stooten noch ver}smaen.
\\Doe \textit{Sion} wel sy \textit{zy dy} liefghetal,
\\Dat \textit{sy ghe}niet’ de \textit{weldaet dyner} trouwen,
\\End’ \textit{wil die} stadt, die \textit{dy recht} dienen sal,
\\Je\textit{rusa}lem, haer \textit{mueren sterck op}bouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Als \textit{dan salt} du voor \textit{goet end’} aenghenaem,
\\Aen\textit{veerden} Heer recht\textit{veerdigh’ offer}handen
\\Die\textit{men dy} sal op \textit{dynen altaer} branden
\\Met \textit{veersen} jonck tot \textit{loff van dynen} naem.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {52} {De Lij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester, Een berichtsliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {tussenschrift}
Als Doeg van Edom tot Saul gaende, hem de wete ghedaen hadde ende ghesegt
dat David ghegaen was int huys van Achimelech.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Du mensch \textit{die du} bist \textit{sterck end’} machtich,
\\Waer\textit{om beroemstu} dy?
\\In dyne \textit{boose schalcheyt} crachtich
\\Die \textit{du bruyck’st teghen} my:
\\Daer \textit{Gods ghenad’ ghe}bene\textit{dijdt}
\\\textit{Doch duert tot} eew’ghen tijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dijn tongh’ \textit{is vol} van \textit{schalcke} rancken
\\End’ \textit{snijdt als een scherp} vliem:
\\Sy vollen\textit{brengt dijn quaey ghe}dancken,
\\End’ \textit{slacht eens moorders} priem.
\\Het \textit{boos’ beminstu} meer dan \textit{t’~recht:}
\\\textit{Leughens dan} waerheyt slecht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Tot al\textit{le las}ter\textit{lijcke} reden
\\Is \textit{dijn hert’ wel ghe}moed’t.
\\God sal dy \textit{t’~eenemael ont}leden
\\Du \textit{valsche tongh’ on}vroet.
\\Du \textit{salt noch werden} uytghe\textit{ruck’t}
\\\textit{End’ uyt dijn} plaets’ ghedruck’t.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dyn’ wor\textit{tel sal} de \textit{Heer uyt} trecken
\\Wt \textit{t’~levendighe} landt.
\\t’~Godsalich \textit{volck salt sien, end’} schrecken
\\Voor \textit{s’~heeren stercke} handt.
\\End’ \textit{vrolijck lacchen} all’ te \textit{gaer}
\\\textit{Dus sprekend’} onder haer:
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dat is \textit{de man} die \textit{t’~syner} baten
\\Den \textit{Heer’ niet hebben} wou:
\\Maer heeft sick \textit{op zijn goet ver}laten
\\End’ \textit{op zijn gelt on}trouw.
\\End’ \textit{hem ghesterckt met} schalckheyt \textit{boos}
\\\textit{Als een recht} goddeloos.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer ick \textit{als een} boom \textit{van o}lyven
\\Die \textit{lustich staet en} groeyt
\\Sal in Gods \textit{huys met spoet be}klyven:
\\Om \textit{dat ick onver}moeyt,
\\Op \textit{Gods ghenaden} menich\textit{fout}
\\\textit{Oyt end’ oyt} heb vertrouwt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ick sal \textit{dy pry}sen \textit{Heer ghe}stadich:
\\Want \textit{du hebst dit ghe}daen.
\\Op dynen \textit{naem end’ hulp ghe}nadich
\\Sal \textit{mijn hop’ blyven} staen:
\\Want \textit{du bist goet end’} heylsaem \textit{seer}
\\\textit{Dyn’n goeder}tier’nen Heer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {53} {De Liij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester op het fluytenspel Een berichtsliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{dwaese} spreeck’t in \textit{zijn god’loos ghe}moet
\\Daer’n \textit{is gheen} God: zijn \textit{werck is snood’ end’} schendich,
\\End’ \textit{teenemael verdorven binnen}wendich,
\\Daer’n \textit{is niet} een van \textit{al den hoop die} doet
\\Het \textit{minste} goet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
God \textit{heeft om} leeg’ uyt \textit{t’~hemelsche ghe}bouw
\\Met \textit{vlijt ghe}merckt der \textit{menschen kinders} alle,
\\Off \textit{daer oock een van allen by ghe}valle
\\Ver\textit{standich} waer, die \textit{met een hert’ ghe}trouw
\\God \textit{soecken} wouw.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer \textit{zy zijn} all’ ver\textit{dorven in’t ghe}meen:
\\End’ \textit{hebben} haer tot \textit{boosheyt over}gheven:
\\Hy’n \textit{vandt niet een van hun all’, die zijn} leven
\\Tot \textit{deugt be}gaf: beyd’ \textit{onder groot end’} cleen,
\\Ja \textit{oock niet} een.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ist \textit{moghe}lijck dat \textit{zy gantz niet ver}staen,
\\Die \textit{haer al}dus des \textit{boosheyts onder}winden?
\\End’ \textit{mijn arm volck gelijck als broodt ver}slinden
\\Noch \textit{willen} Godt noch \textit{zijn woort niet ont}faen,
\\Noch \textit{roepen} aen?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doch \textit{sullen} sy, zijn \textit{sonder noot ver}jaegt:
\\Want \textit{God t’~ghe}beent hun \textit{breect die dy om}ringen
\\Du \textit{saltse t’~saem tot schand’ end’ oneer’} bringhen
\\Want \textit{haren} hop’ wort \textit{doch van God ver}jaegt
\\End’ \textit{hem mis}haegt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Och \textit{wanneer} sal uyt \textit{Syon comen} by,
\\De \textit{heyl end’} hulp Is\textit{raels in zijn} lyden?
\\Als \textit{God zijn volck ghevanghen sal be}vryden,
\\Is\textit{rael} sal met \textit{Jacob wesen} bly
\\End’ \textit{lacchen} vry.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {54} {De Liiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester op het snarenspel: Een berichtsliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {tussenschrift}
Doe de Zyphienen quamen ende seyden tot Saul: Is hy niet by ons verborghen?
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{loss’ my} Heer door \textit{dynen} Naem
\\Mits \textit{dijn ghenad’ wil mijnr’ ont}fermen,
\\Wil \textit{my doch} in mijn \textit{recht be}schermen
\\Door dyne \textit{cracht groot end’ heyl}saem.
\\Hoor \textit{mijn ghebet end’ droeve} clacht,
\\End’ \textit{neyge my dijn gunstigh’} ooren
\\Om \textit{myne woorden aen te} hooren
\\End’ \textit{op de selve} te slaen acht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{vremde} teghen \textit{my op}staen:
\\Een \textit{grousaem volck stout end’ hoo}moedich
\\Staen \textit{my na} t’~leven \textit{seer ver}woedich,
\\End’ willen \textit{d’~oogh op Godt niet} slaen.
\\Noch\textit{tans is Godt mijn helper} groot
\\De \textit{Heer is aen der ghener} syde
\\Die \textit{my staen by, in desen} stryde,
\\End’ \textit{m’onderstutten} inden noot.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{sal mijn} vyant \textit{ghelden} we’er
\\Het \textit{quaet dat hy m’heeft toebe}reydet
\\Heer \textit{nae dijn} trouwe \textit{lang’ ver}beydet
\\Verniels’ end’ \textit{slaef’ al t’~saem ter} ne’er.
\\Soo \textit{sal ick uyt ghewill’ghen} moet
\\Dy \textit{offers aenghenaem voort}draghen,
\\End’ \textit{dynes naemens loff ghe}waghen
\\Die \textit{lieflijck is end’} machtich goet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want \textit{du hebst} my uyt \textit{all’ on}rust
\\End’ \textit{ancxt verlost self nae mijn} wensschen:
\\Mijn \textit{ooghe} siet aen \textit{dese} menschen
\\Die my ver\textit{volgden, mynen} lust.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {55} {De Lv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den oppersangmeester op t’~snaren spel, Een berichtsliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{hoor my} Godt in \textit{mijn ghe}beden
\\Ver\textit{steeck dy} niet van \textit{myne} reden.
\\Ver\textit{stae my} Heer, wil \textit{my ver}hooren.
\\De\textit{wyl’ ick} doch met \textit{all’ oot}moet,
\\In \textit{mijn ghe}clach dy \textit{vall’ te} voet,
\\End’ \textit{deerlijck} schreye \textit{voor dijn} ooren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Om \textit{t’~krijsschen} der ghen’ \textit{die my} haten
\\End’ \textit{hare} dreyghen \textit{niet en} laten
\\End’ \textit{de god’}loos’ die \textit{my ver}drucken.
\\Die \textit{listen} soecken \textit{met ver}raet,
\\Om \textit{my t’~aen}tyghen \textit{haer mis}daet,
\\End’ \textit{teghen} my ver\textit{woedich} rucken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{hert’ uyt} ancxt end’ \textit{benau}theden
\\Beeft \textit{ende} reyert \textit{in mijn} leden:
\\Ick \textit{ben uyt} vrees’ des \textit{doots be}sweken.
\\Ick \textit{schudd’ end’} beve \textit{seer ver}schreckt
\\Met \textit{schroomen} ben ick \textit{over}deckt,
\\So \textit{dat ick} dus uyt \textit{ancxt moet} spreken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Och \textit{die my} nu mocht \textit{vleughels} gheven
\\Om \textit{als een} duyfv’ om \textit{hoogh’ ver}heven
\\Te \textit{moghen} snellijck \textit{wech gaen} dryven.
\\End’ \textit{dat ick} daer naer \textit{rusten} mocht
\\Ick \textit{soud’ wech} vlieghen \textit{door de} locht,
\\In \textit{een woes}tijn om \textit{daer te} blyven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ick \textit{soude} myne \textit{vlucht ver}snellen
\\Van \textit{dese} stormen \textit{ende} wellen:
\\End’ \textit{vry gaen} van des’ \textit{wervel}winden.
\\Ver\textit{derff’ o} Heer, haer \textit{tonghe} splijt,
\\Want \textit{men kan} niet dan \textit{enckel} spijt
\\Twist \textit{end’ op}roer in \textit{haer stadt} vinden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Nacht \textit{ende} dach siet \textit{m’om haer} wallen
\\All’ \textit{over}last end’ \textit{moetwil} stallen.
\\In’t \textit{midden} heersschen \textit{d’~onver}laten
\\Met \textit{valsch be}droch end’ \textit{schalckheyt} boos
\\List, \textit{leughen} ende \textit{treken} loos,
\\En \textit{scheyden} nerghens \textit{van haer} straten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Want \textit{tis gheen} vyant \textit{o Godt} Heere,
\\Die \textit{my be}raedt schand’ \textit{end’ on}eere:
\\Want \textit{anders} hadd’ ick’t \textit{kunnen} lyden.
\\Want \textit{hiel my} yemant \textit{weder}paert
\\Die \textit{my zijn} haet hadd’ \textit{gh’open}baert,
\\Ick \textit{waer ghe}weken \textit{van ter} syden:
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer \textit{du een} van mijn \textit{mitghe}sellen,
\\Daer \textit{ick m’al}tijts pleech \textit{na te} stellen,
\\Mijn \textit{vrient ghe}meedsaem \textit{boven} d’~ander
\\Die \textit{wy dick} in m’al\textit{canders} schoot
\\Met \textit{lust ont}derkend’ \textit{onsen} noot,
\\In \textit{Godts huys} ginghen \textit{met mal}cander.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{snelle} doot moet \textit{s’haestich} halen.
\\So \textit{dats’ al} levend’ \textit{in’t graf} dalen,
\\Want \textit{alle} boosheyt \textit{sietmen} sweven,
\\In \textit{haer ghe}selschap \textit{ende} rott.
\\Maer \textit{ick roep} aen den \textit{Heer mijn} Godt,
\\Die \textit{my be}houden \textit{sal int} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Vroeg \textit{ende} laet end’ \textit{ten mid}daghe
\\Sal \textit{ick tot} Godt doen \textit{myne} claghe,
\\End’ \textit{roepen:} want hy \textit{sal m’aen}hooren.
\\Hy \textit{heeft mijn} siel uyt \textit{kryghen} swaer,
\\In \textit{vred’ ghe}bracht, daer \textit{veel te} gaer
\\Ent\textit{teghen} my had\textit{den ghe}sworen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Godt \textit{hoort end’} straftse \textit{wel recht}veerdig
\\Want \textit{hy doch} sitt’t in \textit{zijn throon} weerdig,
\\In \textit{eewich}eyt voor \textit{allen} tyden.
\\Sy \textit{zijn ver}stockt in \textit{haer ghe}moet
\\End’ \textit{keeren} haer tot \textit{gantz gheen} goet,
\\Noch \textit{vreesen} Godt om \textit{t’~boos te} myden.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
De \textit{god’loos’} heeft zijn \textit{handt ghe}steken,
\\Aen \textit{die die} met hem \textit{verghe}leken
\\In \textit{vrientschap} was: end’ \textit{t’~bant ver}treden.
\\Sijn \textit{spraeck is} glatt soet \textit{ende} sacht,
\\So \textit{dat zy} schier een \textit{boter} slacht:
\\Maer \textit{t’~hert’ steeckt} vol crijgs \textit{end’ on}vreden.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Sijn \textit{woorden} zoo sacht \textit{henen} dryven,
\\Als \textit{salf oft} oly \textit{van o}lyven,
\\End’ \textit{snyden} doch als \textit{scherpe} sweerden.
\\Werp \textit{dyne} sorgh’ in \textit{Godes} schoot
\\Hy \textit{sal u} voeden \textit{inden} noot:
\\De \textit{vrom’ en} valt toch \textit{niet ter} eerden.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Du \textit{salts’ o} Heer Godt \textit{neder}vellen
\\End’ \textit{door dijn} cracht stor\textit{ten ter} hellen,
\\Gheen \textit{valsche} lieden \textit{noch moor}dadich,
\\Die \textit{nae t’~bloet} staen, sul\textit{len be}vrijt
\\Ter \textit{helfte} brenghen \textit{haren} tijdt
\\Maer \textit{ick ver}trouw op \textit{Godt ghe}nadich.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {56} {De Lvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester vander (sielen) die overweldighet wort van een rot (der 
vyanden) die verde gheleghen zijn. Ende is een guldenliedt Davids ghesonghen 
doe hem de Philisteen in Catthi, ghevanghen namen.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ont\textit{ferm dy} mijns, \textit{want} ick \textit{word’} teenegaer
\\Ver\textit{slonden} Heer van \textit{der god’}loosen schaer
\\Die \textit{my be}strijdt end’ \textit{onderdruckt seer} swaer
\\O \textit{God, ja gantsche} daghen.
\\Mijn \textit{vyant} wreedt heeft \textit{my ter ne’er ghe}slaghen:
\\Veel \textit{soecken} my te \textit{sluyten in haer} laghen
\\O \textit{hoogste} God. Als \textit{zy my doen vert}zaghen
\\Mijn \textit{troost sal staen op} dy.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
In \textit{God den} Heer \textit{sal} ick \textit{my} roemen vry
\\Om \textit{zijns woordts} wil: Op \textit{God ver}troost’ ic my
\\Dies \textit{vrees’ ick} niet, het \textit{zy oock wat het} zy
\\Dat \textit{t’~vleessche my doen} konde.
\\Mijn \textit{eygen} saeck maeckt \textit{my in’t hert’ een} wonde
\\Met \textit{dag’lijcx} rouw: want \textit{yeg’lijck soect een} vonde
\\Om \textit{quaet te} doen, end’ \textit{my gantz uyt den} gronde
\\Te \textit{brenghen in ver}driet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{rotten} sick, \textit{end’} hou\textit{den} raet met vliet:
\\Want \textit{elck een} loert, end’ \textit{mynen} gang’ bespiet
\\End’ \textit{poogt om} my te \textit{brenghen heel te} niet
\\Om \textit{mijn ellendich} leven.
\\Om \textit{dat sy} zijn in \textit{schalckheyt wel be}dreven,
\\Mae\textit{cken sick} dietz dat \textit{hun geen schaey kan} cleven:
\\Maer \textit{Heer du} salts’ in \textit{toorne seer ver}heven
\\Om\textit{stooten met ghe}welt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Du \textit{hebst mijn} vlucht \textit{end’} do\textit{lin}ghen ghetelt
\\Mijn \textit{tranen} oock in \textit{eener} cruyck’ ghestelt
\\Mijn \textit{suchting’} staen all’ \textit{ordentlijck ver}melt
\\In \textit{dijn register}boecken.
\\Als \textit{ick den} Heer met \textit{mijn ghebet sal} soecken,
\\Mijn \textit{vyandt} sal ter \textit{vlucht hem stracx ver}cloecken:
\\Want \textit{ick wel} weet dat \textit{hyse sal ver}vloecken
\\Want \textit{hy’t doch met my} houdt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Op \textit{God den} Heer \textit{staet} mijn \textit{roem} vast gebout,
\\Om \textit{zijns woorts} wil: daer \textit{mijn hert’} op vertrout:
\\Want \textit{in zijn} woort wa\textit{rachtich sonder} fout
\\Sal \textit{ick Gods loff ghe}waghen.
\\Mijn \textit{hop’ end’} gront is \textit{op den Heer ghe}slagen
\\Gheen \textit{menschen} doen, en \textit{sal my doen vert}zagen,
\\Dies \textit{mijn ghe}loft’ heb \textit{ick dy voorge}draghen
\\Na \textit{dat ick ben ver}plicht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Daer\textit{om sal} oock \textit{in} al\textit{le}mans ghesicht
\\Dijn \textit{loff door} my seer \textit{heerlijck} staen ghesticht:
\\Want \textit{du mijn} siel hebst \textit{weder opghe}richt
\\End’ \textit{vryghemaeckt van} sterven.
\\Du \textit{hebst be}waert van \textit{sneven menich}werven
\\Mijn \textit{voeten} swack: dies \textit{ick vry van’t ver}derven
\\Wan\textit{del voor} God, met \textit{den ghen’ die be}erven
\\Des \textit{levens heylsaem} licht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {57} {De Lvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester. Een guldenliet Davids, en verderfue niet doe David uyt 
vreese van Saul in een diepen kuyl hem verbergden.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ontferm dy God ont\textit{ferm dy over} my,
\\Want \textit{myne} siel ver\textit{trout alleen op} dy:
\\Dies \textit{sal ick} my met \textit{dyne vleughels} dec\textit{ken}
\\\textit{So lang tot} dat die \textit{boosheyt gae voor}by,
\\End’ \textit{de god’}loos’ als \textit{een wolck snel ver}trecken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Tot d’~hoochsten God climt \textit{mijn stemm’ met ghe}schal
\\God \textit{die ghe}wis zijn \textit{werck volvueren} sal,
\\Hy \textit{sal my} hulp’ van \textit{uyt den hemel} sen\textit{den}
\\\textit{End’ in den} ban doen \textit{mijn verslinders} all,
\\End’ \textit{zijn ghe}naed’ end’ \textit{waerheyt tot my} wenden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn siele woont als \textit{onder leewen} wreet
\\End’ \textit{onder} t’~volck dat \textit{glimt als een vier} heet.
\\Als \textit{spiessen} scherp, end’ \textit{pylen zijn haer} tan\textit{den.}
\\\textit{Haer tonghe} snijdt met \textit{valsheyt end’ mey}neede
\\Als \textit{een scherp} sweert in \textit{s’~wreeden moorders} handen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Verheff dy God bo\textit{ven den hemel} claer
\\Dijn \textit{heerlijck}heyt maeck \textit{op d’~eerd’ open}baer:
\\Sy \textit{hebben} t’~net mijn \textit{voeten voorghe}han\textit{ghen.}
\\\textit{Mijn arme} siel is \textit{verkromt teene}gaer.
\\Sy \textit{poogden} vast om \textit{m’in een kuyl te} vanghen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer sy zijn self daer\textit{inne ne’erghe}velt
\\Dies \textit{is mijn} hert’ nu \textit{rechte wel ghe}stelt:
\\Mijn \textit{hert’ o} God is \textit{reedt voor alle} din\textit{ghen,}
\\\textit{Dat dyne} loff van \textit{my recht werdd’ ver}telt,
\\Ick \textit{wil dijn} prijs met \textit{blyder herten} singhen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Nu stae dan op, mijn \textit{eer: mijn tong’ ont}waeck:
\\Mijn \textit{harp end’} luyt met \textit{vreugden haer ver}maeck,
\\Want \textit{ick wel} vroeg wil \textit{dy o Heere} pry\textit{sen,}
\\\textit{End’ onder} t’~volc van \textit{dijn deugt doen uyt}spraeck
\\End’ \textit{van dijn} lof de \textit{Heydens onder}wysen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want dijn ghenaey den \textit{hemel over}reckt
\\End’ \textit{dyne} trouw’ verr’ \textit{over wolcken} streckt.
\\Ver\textit{hef dy} Heer bo\textit{ven des hemels} throo\textit{nen,}
\\\textit{Dijn loff end’} eer die \textit{du ons hebst ont}deckt
\\Wil \textit{wijt end’} breedt op \textit{all’ het aertrijck} thoonen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {58} {De Lviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester. En verderve niet. Een guldenliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
In \textit{goeder} trouwen \textit{segt my} Heeren,
\\Ist \textit{recht t’~gen’ dat ghy} spreeckt end’ doet?
\\Sijn \textit{u ge}richten \textit{vroom end’} goet?
\\Die\textit{men u siet zo slim ver}keeren?
\\Ghy \textit{Adams} kind’ren \textit{is dat} recht
\\Dat \textit{ghy my dus met} haet bevecht?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ja \textit{ghy ver}sint in \textit{uwen} herten
\\On\textit{rechticheyt end’} loghentael:
\\End’ \textit{weecht in}der ghe\textit{recht’heyt} schael
\\Den \textit{armen overlast, end’} smerten.
\\Dit \textit{god’loos} volck van \textit{God ver}vremt
\\Van \textit{s’~moeders buyck is} onghetemt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{valsch’ end’} loghen\textit{taligh’} dwasen
\\Gaen \textit{dwalende van} s’~moeders lijf.
\\Van \textit{booser} ghift zijn \textit{sy schier} stijf,
\\Gh’lijck \textit{als een slang’ dick opghe}blasen:
\\Oft \textit{als een} adder \textit{die haer} oor
\\Stopt, \textit{om te hebben} gheen ghehoor.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Op \textit{dat sy} des be\textit{lesers} reden
\\Niet \textit{hoor’, al is hy} kunstich seer:
\\Ver\textit{breeck haer} scherpe \textit{tanden} Heer.
\\In \textit{haeren mondt vol van on}vreden
\\Ruck \textit{uyt Heer} de back\textit{tanden} fel
\\Van \textit{dese leewkens} wreedt end’ snel.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
End’ \textit{laetse} stracx wech \textit{henen} vlieten
\\Als \textit{water datm’ om} verre stort
\\Haer \textit{pijl ver}broken \textit{sal te} kort’
\\Neer\textit{vallen al sy sullen} schieten.
\\Sy \textit{sullen} werden \textit{gantz te} niet
\\Als \textit{slecken diemen} smelten siet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Als \textit{een mis}dracht die \textit{sterft be}sweken
\\Eer \textit{sy der sonnen} licht aenschout.
\\Oft \textit{t’~vier van} groene \textit{doornen} hout
\\Gaet \textit{uyt, al eer’t recht is ont}steken,
\\So \textit{salse} Godes \textit{toorne} swaer
\\Met \textit{storm vernielen} t’~eenegaer.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dan \textit{sal de} vrome \textit{sick ver}blyden
\\End’ \textit{zijn verlicht van} swaer verdriet,
\\Als \textit{hy de} wrake \textit{Gods aen}siet
\\Die \textit{de god’loose brengt in} lyden.
\\Dan \textit{sal hy} wasschen \textit{synen} voet
\\In \textit{s’~goddeloosen} menschen bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dies \textit{sal een} yeg’lijck \textit{vrolijck} spreken.
\\Noch \textit{sietmen dat de} vrom’ ontfangt
\\De \textit{vrucht daer} hem nae \textit{heeft ver}langt.
\\Het \textit{is voorwaer nu wel ghe}bleken
\\Dat \textit{God de} Heer noch \textit{leeft ghe}wis
\\End’ \textit{richter over} d’~eertrijck is.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {59} {De Lix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester en verderve niet: Een gulden kleynoot Davids. Na dat 
Saul volck uytschickede die zijn huys souden waer nemen, ende hem dooden.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{loss my van mijn vyant} Heere,
\\Die \textit{my benouwet al te} seere,
\\Ver\textit{berg my: neem m’in} dynen scherm
\\Van \textit{myner weder}stryders swerm.
\\Ver\textit{loss’ my} uyt der \textit{genen} handen
\\Die \textit{boose wercken doen vol} schanden,
\\End’ \textit{van dees’ mannen} my behoedt,
\\Die \textit{dorstich zijn nae} menschen bloedt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{sie, zy legghen haere} laghen,
\\Om \textit{mijn siel in haer net te} jaghen,
\\Sterck \textit{volck is teghen} m’opghestaen
\\Daer \textit{ick hun noyt niet} hebb’ misdaen.
\\Sy \textit{komen} teghen \textit{my ghe}loopen
\\Wel \textit{toegherust met grooten} hoopen,
\\Son\textit{der mijn schult: Dies} o Heer goet,
\\Ont\textit{waeck: sies’ aen, com} m’in t’~ghemoet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want \textit{du bist Heer God der heyr}crachten
\\Godt \textit{Israels van stercker} machten:
\\Ont\textit{waeck, stae op om} gaey te slaen,
\\Wat \textit{alle volcken} nu bestaen.
\\Ont\textit{ferm dy} niet, wil \textit{niet ver}gheven,
\\Den \textit{ghenen die zo trow’loos’} leven,
\\Sy \textit{gaen end’ keeren} telcker stont,
\\End’ \textit{huylen s’~avonts} als een hont.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Sy \textit{klappen vel’ uyt haeren} monden
\\Haer \textit{lippen maecken swaere} wonden
\\Als \textit{sweerden daermen} met vermoort:
\\Sy \textit{segghen: Wie is} die ons hoort?
\\Maer \textit{du Heer} salt die \textit{dwase} sotten,
\\In \textit{dynen toorne vry be}spotten,
\\End’ \textit{aller volcken} hoomoet stout
\\Sal\textit{tu belacchen} sonder fout.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
In \textit{dijn hant staen al syne} crachten
\\Dies \textit{wil ick stil, Heer, op dy} wachten,
\\Want \textit{du bist mijn slot} ende borgt.
\\Du \textit{bist mijn Godt die} my versorgt.
\\Godt \textit{goeder}tieren \textit{met ghe}nade
\\Sal \textit{my voorcomen myne} schade:
\\Godt \textit{sal my doen in} goede rust,
\\Aen \textit{mynen vyant} sien mijn lust.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Doch \textit{Heer en laetse niet stracx} sterven
\\Maer \textit{doese ghins end’ weder} swerven.
\\Door \textit{dyne macht met} swaer verdriet,
\\So \textit{salt mijn volck ver}gheten niet.
\\Du \textit{bist ons’} schilt Heer \textit{vol ghe}naden
\\Merck \textit{op haers monts groot’ over}daden
\\Haer \textit{tongh’ end’ lippen} onverschaemt
\\Mae\textit{cken haer sond’ al}om’ vernaemt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dus \textit{laets’ in haer hert’ over}moedich,
\\Ver\textit{stricket werden end’ wan}spoedich,
\\In \textit{haren vloeckend’} leughen valsch,
\\Die \textit{zy vergieten} door den hals.
\\Ver\textit{doese} dan, ver\textit{does’ all’} t’~samen
\\Door \textit{dynen toorn: uytroed’ haer’} namen
\\Dat \textit{zy tot niet wer}den ghebracht,
\\Soo \textit{datmen gantz daer} op niet acht.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Op \textit{dat een yegh’lijck daer uyt} leere
\\Dat \textit{Godt van Jacob is een} Heere,
\\Wiens \textit{heerschappy’ wijt} uytghereckt,
\\Tot \textit{aen des werelts} eynden streckt.
\\Sy \textit{sullen} inden \textit{avont} late,
\\Om\textit{loopen ende soecken} bate,
\\In \textit{haren noot ront}om de stadt:
\\End’ \textit{jancken als een} hont wel matt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Van \textit{hongher sullen zy ver}derven,
\\End’ \textit{om wat etens te ver}werven
\\Van \textit{deur te deur gaen} bed’len broot,
\\End’ \textit{slapen gaen met} honghers noot.
\\Dan \textit{sal ick} Heer om \textit{dese} dinghen,
\\Dijn \textit{groote macht loff end’ prijs} singhen,
\\End’ \textit{s’~morgens voor den} dagheraet
\\Hoogh \textit{prysen dijn gunst’} end’ weldaet.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Want \textit{Heer du bist mijn borgt ghe}trouwe
\\Mijn \textit{vaste grondt daer ick op} bouwe.
\\Du \textit{wilst altijt mijn} toevlucht zijn
\\In \textit{allen ancxt end’} swaere pijn.
\\Mijn \textit{sterckt’ end’} cracht is \textit{by dy} Heere,
\\Ick \textit{wil dy singhen loff end’} eere:
\\Want \textit{Godt is mijn hulp’} wel ghewis,
\\Godt \textit{die my goeder}tieren is.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {60} {De Lx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester over de sessnarige spelen. Gene getuygenisse ende 
gulden kleynoot Davids om te onderrichten.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dv \textit{hebst ons God} van dy \textit{ver}schoyt
\\End’ \textit{van malcander} wijt gestroyt:
\\Du \textit{waerst op ons ver}toornigt seer,
\\Met \textit{gunst keer dy} we’er tot \textit{ons} Heer.
\\Du \textit{hebst het} lant met \textit{ancxt ver}schrickt
\\End’ \textit{gantz on}bloot’t ia \textit{heel ont}schickt:
\\Stop \textit{toe de} schaerden \textit{ende} spleten:
\\Want \textit{d’~eertrijck} is van \textit{een ghe}reten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Du \textit{hebst dijn volck} onthaelt \textit{seer} herdt
\\End’ \textit{tuymelwijn met} bitter smert
\\Ons \textit{ingheschoncken:} t’~viel ons swaer.
\\Doch \textit{hebstu dy}nen volck’ \textit{daer} naer
\\Het \textit{welck dy} vreest met \textit{toever}sicht
\\Een \textit{hooghe} vendel \textit{opghe}richt.
\\Op \textit{dat een} yegh’lijck \textit{dyne} trouwe,
\\End’ \textit{vaste} waerheyt \textit{vry aen}schouwe.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op\textit{dat dan dijn} volck wel\textit{ghe}lieft
\\Ver\textit{losset werd’ end’} zy gherieft,
\\Be\textit{hoed ons door dijn} stercken erm:
\\Ver\textit{hoor my Heer} end’ zy \textit{mijn} scherm.
\\God \textit{heeft zijn} woort vol\textit{comen} vry
\\In \textit{heylich}eyt, dies \textit{ben ick} bly:
\\Dies \textit{sal ick} Sichems \textit{landt uyt}deylen
\\End’ \textit{t’~dal van} Succhot \textit{sonder} feylen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
t’~Lant \textit{Galaad} houd’ ick \textit{voor} t’~mijn,
\\Want \textit{t’~sal my onder}worpen zijn.
\\Ma\textit{nasses oock met} all’ zijn landt
\\Sal \textit{comen on}der my\textit{ne} handt.
\\Op’t \textit{landt van} Ephra\textit{im vol} lust
\\Sal \textit{mijn hooft} nemen \textit{syne} rust.
\\End’ \textit{Juda} sal uyt\textit{spreken} wetten
\\End’ \textit{in mijn} rijck goed’ \textit{ord’ning} setten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer \textit{Moab wil} ick tot \textit{een} spott,
\\Ghe\textit{bruycken voor een} spoeling pott:
\\Om \textit{aff te wasschen} mynen voet
\\End’ \textit{hem vertre}den sy\textit{nen} moet.
\\Op \textit{Edom} oock tot \textit{schimp end’} hoen
\\Wil \textit{ick uyt} werpen \textit{mynen} schoen.
\\Voorts \textit{sullen} my met \textit{vreugd’ ont}halen
\\De \textit{Pales}tinen \textit{in haer} palen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{wie sal my} met se\textit{ker}heyt
\\Doen \textit{in de stercke} stadt gheleyt?
\\Wie \textit{sal my oock tot} Edom voort
\\Ghe\textit{leyden vry} end’ on\textit{ghe}stoort?
\\Sal\textit{tu Heer} dat niet \textit{zijn voor}waer
\\Die \textit{ons ver}stietst hier \textit{ende} daer
\\End’ \textit{niet en} tradest \textit{in ons’} tochten
\\Doe \textit{ons ons’} vyan\textit{den ver}sochten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
O \textit{Heer help ons} nu in\textit{den} noot
\\Die \textit{ons seer swaer valt} ende groot.
\\Voor\textit{waer des menschen} scherm end’ schutt
\\Is \textit{los end’ cranck} ja heel \textit{on}nut.
\\Maer \textit{in des} Heeren \textit{groote} macht
\\Be\textit{dryven} wy ghe\textit{welt end’} cracht:
\\Want \textit{hy mits} zijn barm\textit{hertich}eden
\\Sal \textit{onse} vyan\textit{den ver}treden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {61} {De Lxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester over het snarenspel. Een liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wil \textit{my God ghe}hoor \textit{ver}lee\textit{nen}
\\In \textit{mijn} weenen
\\End’ tot \textit{mijn ghebet dy} wend’.
\\Want ick \textit{roep uyt gront mijns} her\textit{ten}
\\Vol \textit{van} smerten
\\Tot dy \textit{van} des we\textit{relts} end’.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Du \textit{salt my op} hoo\textit{ghe} mue\textit{ren}
\\Se\textit{ker} vueren,
\\Daer ick \textit{gheenen raet toe} weet:
\\Want du \textit{bist in allen} las\textit{te}
\\Mijn \textit{borgt} vaste
\\Teghen \textit{my}nen vy\textit{ant} wreet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
In \textit{dijn taber}na\textit{kel} schoo\textit{ne}
\\Is \textit{mijn} woone.
\\Ick wil \textit{blyven daer all’} tijdt:
\\Ende \textit{nemen mijn ver}trec\textit{ken}
\\On\textit{der} t’~decken
\\Dyner \textit{vleu}ghels gantz \textit{be}vrijdt:
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want \textit{du hebst doch} mijn \textit{ghe}be\textit{den}
\\En\textit{de} reden
\\Met ghe\textit{naden aenghe}hoort:
\\End’ een \textit{erfdeel schoon ghe}ghe\textit{ven:}
\\Dien \textit{die} leven,
\\In dijns \textit{naems} vrees’ nae \textit{dijn} woort.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
On\textit{sen Coninck} wil\textit{stu} spa\textit{ren,}
\\Jaer \textit{op} Jaren:
\\End’ ver\textit{lenghen zynen} tijdt
\\Dies van \textit{gheslacht tot ghe}slach\textit{ten}
\\Door \textit{dijn} crachten
\\Sal hy \textit{zijn} ghebe\textit{ne}dijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy \textit{sal in zijn} rijck \textit{be}cly\textit{ven,}
\\End’ \textit{vast} blyven:
\\Voor Gods \textit{aenschijn menich} Jaer.
\\Wil hem \textit{dijn woordt veerdich} hou\textit{wen}
\\Vol \textit{van} trouwen
\\End’ ghe\textit{naed’} die hem \textit{be}waer.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Soo \textit{sal ick met} sang \textit{be}qua\textit{me}
\\Dy\textit{nen} naeme
\\Singhen \textit{lof met herten} koen:
\\Op dat \textit{ick (dies ick ben} schul\textit{dich)}
\\Dy \textit{ghe}huldich
\\Mijn ghe\textit{lof}ten mach \textit{vol}doen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {62} {De Lxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester onder (t’gheslachte) Jeduthun Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Doch is mijn siel \textit{in Go}des wil
\\Seer \textit{wel ghetroost end’ swijgt al} stil:
\\Van \textit{hem comt my het salich} leven,
\\Hy \textit{is mijn} borgt \textit{end’ rot}se sterck,
\\Mijn \textit{heyl, mijn vaste} bollewerck,
\\Daer \textit{om en kan ick niet seer} sneven.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe langhe sult \textit{ghy sluy}ten raedt,
\\Om \textit{eenen yegh’lijck te doen} quaedt?
\\Voor\textit{waer ghy sult selfs komen} omme
\\Gh’lijck \textit{als een} muer \textit{die o}verhangt,
\\Oft \textit{een beschutt dat} gheheel wanckt,
\\End’ \textit{helt aen eener syden} cromme.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Den mensch’ die Godt \textit{de Heer’} verheft
\\Soo \textit{veel als deser raet be}treft,
\\Sou\textit{den zy gheerne t’~onder}drucken:
\\Haer \textit{lust is} leu\textit{ghens end’} bedroch,
\\Haer \textit{mont groet’t schoon, maer} t’~hert’ is doch
\\Vol \textit{vloeckens end’ vol boose} stucken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maer du mijn siel \textit{blijf dies} te meer
\\Stil \textit{end’ gherust in Godt den} Heer,
\\Op \textit{hem staet mijn hop’ heel end’} allen:
\\Hy \textit{is mijn} rots’ \textit{end’ vas}te slot,
\\Mijn \textit{heyl, mijn hooghe} berg is Godt,
\\Dies \textit{sal ick doch niet omme} vallen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Godt is mijn heyl \textit{end’ mijn} toevlucht,
\\Op \textit{Godt roem’ ick my onbe}ducht,
\\Ver\textit{trowt op hem in alle} tyden,
\\Ghy \textit{volcken,} end’ \textit{u hert’} uytstort,
\\Voor \textit{hem als ghy be}nouwet wort,
\\Godt \textit{is ons’ hulp’ in allen} lyden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Voorwaer de men\textit{schen al} ghelijck,
\\End’ \textit{menschen kindren arm end’} rijck,
\\Sijn \textit{ydelheyt end’ enckel} loghen:
\\Sy \textit{souden} ja \textit{doch al}temael,
\\Van \textit{ydelheyt in} een weeghschael,
\\Wel \textit{licht’lijck werden over}woghen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Siet toe end’ draegt \textit{gheen hoo}ghen moet
\\Op \textit{onrecht ende gherooft} goet,
\\End’ \textit{maeckt u selfs gheen dwaes ver}trouwen,
\\End’ \textit{of ghy} schoon \textit{crijght goet} end’ ghelt
\\Met \textit{hoopen end’ met} groot ghewelt,
\\Doch \textit{laet u hert’ daer op niet} bouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Godt heeft eens uyt\textit{ghespro}ken t’~woort
\\Ick \textit{hebb’ het tweemaels aenghe}hoort,
\\Dat \textit{in Godts hant staen de ghe}welden.
\\Du \textit{bist o} Heer \textit{milt en}de goet
\\Du \textit{salt den mensch’ all’} wat hy doet,
\\Nae \textit{syne wercken recht ver}ghelden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {63} {De Lxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids, doe hy inde woestyne van Jehuda was.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O God du \textit{bist mijn Godt ghe}trouw,
\\Ick \textit{soeck dy} vroech met \textit{groot ver}langhen,
\\Mijn \textit{siel is} zoo met \textit{dorst ver}vanghen,
\\Nae \textit{dy, dat} ick schier \textit{worde} flouw.
\\Mijn lichaem \textit{hongert na dy} brandich,
\\End’ \textit{is van wachten} moed’ end’ matt,
\\In \textit{dees’ woestijn droog} sonder natt,
\\Daer ick nu \textit{dol’ end’ ben uyt}landich.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Nochtans en \textit{laet ick daerom} niet,
\\In \textit{mynen} gheest dijn \textit{wonder}wercken,
\\Dijn \textit{cracht end’} heerlijck\textit{heyt te} mercken:
\\Als \textit{dies’ in} dynen \textit{tempel} siet.
\\Want vele \textit{beter dan het} leven,
\\Is \textit{dijn ghenaed’ end’} goetheyt soet:
\\Dies \textit{sullen dy mijn} lippen vroet,
\\Loff, prijs end’ \textit{eer danckmoedich} gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick sal dy \textit{Heer mijn leven} lanck,
\\Om \textit{dyn’ ghe}naed’ end’ \textit{weldaet} prysen:
\\Tot \textit{dy sal} mijn handt \textit{end’ stemm’} rysen,
\\Om \textit{dynen} naem te \textit{segghen} danck.
\\Du salt mijn \textit{siel te recht ver}saden,
\\Als \textit{met vett’ merch end’} alle deucht:
\\Dies \textit{sal mijn mont met} grooter vreugt,
\\Alomme \textit{roemen dijn wel}daden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Als mijn gheest \textit{still’ opt t’~bedde} denckt
\\Op \textit{dy o} Heer’ end’ \textit{op dijn} wercken,
\\End’ \textit{dyne} majes\textit{teyt gaet} mercken,
\\Die \textit{t’~waecken} my voor \textit{ooghen} brengt,
\\Als dat du \textit{my hebst willen} weiren
\\In \textit{mynen noot end’} last seer swaer,
\\Soo \textit{moet ick vrolijck} zijn voorwaer
\\Onder de \textit{scheme van dijn} veiren.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Mijn siele \textit{hangt dy alleen} aen,
\\End’ \textit{sal op} dy ghe\textit{stadich} letten:
\\Dies \textit{sal my} dijn hant \textit{onder}setten,
\\End’ \textit{in mijn} weghen \textit{vast doen} gaen.
\\Maer zy die \textit{teghen my ver}bonden,
\\Staen \textit{nae mijns levens} onderganck,
\\Sul\textit{len voorwaer met} eenen swanck,
\\Versincken \textit{inde diepst’ af}gronden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Men salse \textit{met een snydend’} sweert,
\\Om\textit{brenghen} end’ met \textit{voeten} terden,
\\Sy \textit{sullen} all’ ten \textit{deele} werden,
\\Den \textit{vossen} end’ t’~ghe\textit{diert’ op} d’~eerd’.
\\Dan sal de \textit{Coninck Godts ver}koren,
\\In \textit{Godt verblijdt zijn} metten gheest,
\\End’ \textit{roemen haer die} Godt ghevreest,
\\End’ synen \textit{naem hebben ghe}sworen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Om dat den \textit{onbeschaemden} mont,
\\Der \textit{ghen’ die} valsche \textit{loghens} spreken,
\\End’ \textit{vander} waerheyt \textit{zijn ghe}weken,
\\Sal \textit{zijn ghe}stopt ter \textit{selver} stont.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {64} {De Lxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{hoor o} Godt mijn \textit{droevich} claghen,
\\Als \textit{mijn hert’ innich} tot dy schreyt.
\\Be\textit{hoed’ m’end gheef my} vry gheleyd’,
\\Dat \textit{my mijn} vyan\textit{den niet} plaghen,
\\Noch \textit{doen vert}zaghen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ver\textit{berg’ my} Heer voor \textit{t’~boos’ raet}pleghen
\\Der \textit{goddeloosen} onverschaemt
\\End’ \textit{voor den bondt die} wort gheraemt,
\\Van \textit{t’~boose} volck dat \textit{tot quaey} weghen,
\\Steed’s \textit{is ghe}neghen:
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{hebben} hare \textit{tongh’ ghe}slepen,
\\Als \textit{een scherp sweert oft} harde bijl,
\\End’ \textit{schieten in steed’} van een pijl,
\\Met \textit{woorden} bitter \textit{vol doots} nepen
\\End’ \textit{boose} grepen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Om \textit{vrome} lieden, \textit{int ver}borghen,
\\Te \textit{moghen schieten} tot in’t hert:
\\End’ \textit{brenghens’ in een} bitter smert,
\\Seer \textit{snellijck} sonder \textit{yet te} sorghen,
\\Als \textit{syse} worghen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Men \textit{siet dat} sy mal\textit{cander} stercken
\\In \textit{haer voornemen} schalck end’ boos
\\Sy \textit{berghen hare} stricken loos,
\\End’ \textit{spreken:} laet ons \textit{listich} wercken,
\\Wie \textit{sal het} mercken?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Sy \textit{onder}soecken \textit{ende} spueren,
\\Be\textit{droch end’ list: al} wat een man,
\\In \textit{s’~herten grondt ver}sieren kan,
\\Dat \textit{gaen zy} neerstich\textit{lijck be}sueren,
\\Om \textit{te vol}vueren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maer \textit{Godt sal} oock wel \textit{snel af}schieten,
\\Syn’ \textit{pijl, die hun wacht} op den dinst,
\\Als \textit{zijt bedencken} alderminst,
\\Sal \textit{hy haer} plaghen \textit{met ver}drieten
\\Hun \textit{op’t hooft} ghieten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Haer \textit{eyghen} tongh’ sal \textit{dootlijck} sneven,
\\Tot \textit{haer selfs uyter}ste verderf,
\\Diet \textit{aensien, sullen} menichwerf
\\Ver\textit{wondert} zijn, end’ \textit{haer met} beven
\\In\textit{de vlucht} gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ja \textit{alle} menschen \textit{op der} eerden
\\Sul\textit{lent’, verschrickt zijnd’} end’ bevreest,
\\Be\textit{grypen stracx in} haren gheest,
\\End’ \textit{voor een} Godts ghe\textit{richt aen}veerden
\\In \textit{grooter} weerden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{sal de} vrom’ in \textit{Godt den} Heere
\\Van \textit{herten groot’lijcx} zijn verblijt,
\\End’ \textit{op hem hopen} alle tijdt,
\\Die \textit{oprecht} zijn: ja \textit{lancx zoo} meere,
\\Haer \textit{roemen} seere.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {65} {De Lxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Men \textit{wacht all’} stil om \textit{te ver}halen,
\\Dijn \textit{lof in} Sion Heer,
\\Ghe\textit{loften} salmen \textit{dy be}talen
\\Al\textit{daer tot} dyner eer.
\\End’ \textit{om dat du hoorst de ghe}beden
\\Als\textit{men dy recht roept} aen,
\\De \textit{werelt heel sal tot dy} treden,
\\End’ \textit{voor dy komen} staen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al\textit{lerley} sonden \textit{end’ mis}daden,
\\Tref\textit{ten verr’} over my:
\\Maer \textit{du salt} my mits \textit{dijn ghe}naden,
\\Der \textit{selven} maecken vry.
\\Wel \textit{hem die du hebst uytver}coren
\\End’ \textit{naest by dy ghe}sett’t,
\\Om \textit{de seer schoon woonsted’ t’~oor}boren,
\\Dijns \textit{tempels onver}lett’t.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ten \textit{vollen} sullen \textit{w’ons ver}saden,
\\Met \textit{rijckdom}men dijns huys,
\\End’ \textit{vry ghe}nieten \textit{de wel}daden,
\\Dijns \textit{tempels} reyn end’ kuys.
\\Du \textit{salt Godt met schrick’lijcken} wonder,
\\Ver\textit{hooren ons’ ghe}bet,
\\In \textit{dijn gherechticheyt be}sonder,
\\Want \textit{du bist ons’ ont}sett.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{bist de} hop’ end’ \textit{troost al}leene,
\\Des \textit{eertrijcx} breedt end’ wijt.
\\Die \textit{over} zee woondt \textit{groot end’} cleene
\\Loopt \textit{tot dy} in noots tijt.
\\Die \textit{du de berghen hebst met} crachten,
\\Op \textit{haren gront ghe}stelt:
\\Du \textit{bist omgord’t met stercker} machten,
\\End’ \textit{met seer groot ghe}welt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{stilst de} zee end’ \textit{hare} baren,
\\Van \textit{stormen} end’ onwe’er,
\\Het \textit{woeden} oock der \textit{volck’ren} scharen,
\\Kan\textit{stu flocx} legghen ne’er.
\\All’ \textit{die den eertbodem be}treden,
\\Sul\textit{len met vrees’ be}vaen,
\\Dijn \textit{teeckens ende wonder}heden,
\\Die \textit{du doest, mercken} aen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Dijn \textit{goetheyt} maeckt dat \textit{all’ uyt}ganghen
\\So \textit{vanden} dagheraet,
\\Als \textit{vanden} avont \textit{zijn be}vanghen,
\\Met \textit{blyschap} vroech end’ laet.
\\Heer \textit{du besoeck’st de eerd’ met} reghen,
\\End’ \textit{dauw in goeden} spoet,
\\End’ \textit{maeck’stse rijck met dynen} seghen,
\\Van \textit{allerleye} goet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want \textit{Godts des} Heeren \textit{beken} lustich,
\\Ruys\textit{schen van} water soet,
\\Daer \textit{door hy} synen \textit{volck ghe}rustich,
\\Gheeft \textit{graen in} overvloet.
\\Du \textit{maeckest natt des eertrijckx} voren,
\\End’ \textit{weyck’st haer kluyten} hert:
\\Dies \textit{met dijn reghen schiet het} coren,
\\Nae \textit{datt’t gheseghent} wert.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Du \textit{kroon’st het} jaer met \textit{dijn wel}daden
\\Op \textit{synen} tijdt ghesett.
\\De \textit{wolcken} (die zijn \textit{dijn voet}paden,)
\\Drup\textit{pen van} enckel vet.
\\Haer \textit{reghen wordt in een woe}styne,
\\Op \textit{hutten uytghe}stort:
\\De \textit{heuvels vol van terw’ end’} wyne,
\\Met \textit{vreugden staen be}gort.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Oock \textit{staen be}kleedt die \textit{groene} weyden,
\\Met \textit{kudden} wijt verstreckt:
\\End’ \textit{dalen} die de \textit{berghen} scheyden,
\\Sijn \textit{met terw’} overdeckt.
\\Het \textit{schijnt op’t velt dat alle} dinghen,
\\Van \textit{Godes groote} deugt,
\\Schier \textit{lacchen, juychen ende} singhen,
\\Haer \textit{soete liedt met} vreugt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {66} {De Lxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester een liedt ende Psalm gesanck.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Jvycht \textit{God’ het gantsch begrijp der} eerden,
\\Singt \textit{synen naem lof,} prijs end’ eer,
\\Houdt \textit{synen roem in grooter} weerden,
\\Maeckt \textit{hem vermaert so lancx zoo} meer.
\\Spreeckt \textit{tot God:} hoe zijn \textit{dyne} daden
\\Soo \textit{schrick’lijck ende} groot gheacht?
\\Dijn \textit{vyandt zijnd’ in ancxt ge}raden,
\\Sal \textit{hulden dyne stercke} macht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dy \textit{sal het volck van alle} landen
\\Aen\textit{bidden o Heer} met ootmoet.
\\Men \textit{sal met lied’kens aller}handen
\\Lof\textit{singhen dynen naeme} goet.
\\Comt \textit{aen, om} vlytich \textit{te be}mercken
\\Gods \textit{daden groot: want} hy ghewis
\\Seer \textit{schrick’lijck in all’ syne} wercken
\\O\textit{ver der menschen kind’ren} is.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{heeft de zee end’ haere} baren
\\Ver\textit{keert in droogt’ als} een dorr’ sant
\\So \textit{datmen (dies wy blyde} waren)
\\Daer \textit{over ginck als op het} landt.
\\Sijn \textit{machtich} heersschen \textit{niet en} eyndet.
\\Sijn \textit{ooghen sien de} heydens al
\\End’ \textit{wie rebel sick van hem} weyndet
\\Die’ \textit{sal vercleynt comen ten} val.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghy \textit{volcken prijst doch al te} saeme
\\Ons’ \textit{Heer end’ God ghe}benedijt:
\\Maeckt \textit{over al zijn lof end’} naeme
\\Ver\textit{maert end’ ruchtbaer breed end’} wijt.
\\Hy \textit{is die} ons be\textit{houdt in’t} leven
\\Als \textit{onse sielen} zijn benauwt:
\\Die \textit{onse voeten niet laet} sneven,
\\Al \textit{is ons t’~herte wat ver}flaut.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want \textit{du hebst ons o God recht}veerdich
\\Ver\textit{socht met cruys end’} teghenspoet,
\\End’ \textit{gh’lijckmen keurt het silver} weerdich
\\Heb\textit{stu ghekeurt ons’ hert’ end’} moet.
\\Du \textit{hebst ons} Heer ghe\textit{bracht int} garen
\\Dat \textit{voor ons voeten} was ghestaeckt.
\\End’ \textit{vanden streng’ (die ons be}swaren)
\\Ons \textit{om de lenden vast ghe}maeckt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Du \textit{hebst de menschen laten} ryden
\\Op \textit{onse hooft als} op een dier.
\\Wy \textit{hebben swaer cruys moeten} lyden
\\End’ \textit{gaen door water ende} vier.
\\Doch \textit{du quaemst} ons we’er \textit{daeruyt} halen
\\End’ \textit{gantz verquicken:} Dies ick sal
\\In \textit{dynen tempel dy be}talen
\\Met \textit{offers mijn gheloften} al.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ghe\textit{loften die ick vry van} herten
\\Met \textit{mynen lippen} heb ghedaen,
\\End’ \textit{in benautheyt ende} smerten
\\Wt \textit{mynen monde laten} gaen.
\\Ick \textit{wil dy} doen mijn \textit{offer}handen
\\Van \textit{lammerkens vett} ende goet,
\\End’ \textit{soeten reuck van hamels} branden
\\Met \textit{runders ende bocken} bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Comt \textit{herwaerts, comt hoort mijn ver}halen
\\Ghy \textit{die in Godes} vreese leeft:
\\Ick \textit{sal u duydelijck ver}talen
\\De \textit{deugt die hy my ghedaen} heeft.
\\Ick \textit{riep tot} hem met \textit{mynen} monde
\\End’ \textit{droeg hem voor al} mynen noot:
\\Ick \textit{will’ dat mijn tongh’ hem ver}conde
\\End’ \textit{synen naeme maecke} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Voor\textit{waer had ick voor my ghe}nomen
\\Te \textit{wandelen met} arg end’ list,
\\Mijn \textit{stemm’ en waer tot hem niet} comen,
\\Maer \textit{zijn ghehoor hadd’ ick ghe}mist.
\\Maer \textit{nu (ghe}wis ick \textit{mach’t vry} reden)
\\De \textit{Heer’ verhoort my} alle tijdt,
\\Hy \textit{luystert scherp na mijn ghe}beden,
\\End’ \textit{hoorts’ all’ aen met ernst end’} vlijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{moet de Heer God zijn ghe}presen
\\Die \textit{mijn ghebet noyt} en verstiet
\\End’ \textit{heeft my noch noyt afghe}wesen
\\Van \textit{zijn ghenaed’ in mijn ver}driet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {67} {De Lxvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Godt \textit{zy ons gunstich end’ ge}nadich
\\End’ \textit{segen’ ons uyt} miltheyt groot,
\\Sijns \textit{aenschijns claerheyt sy ge}stadich
\\By \textit{ons end’ licht ons} inden noot.
\\\textit{Al t’~volc sy ge}negen
\\\textit{Heer’ om in dijn} wegen
\\Te \textit{wer}den \textit{ver}claert,
\\\textit{End’ dijn heyl wa}rachtich,
\\Den hey\textit{dens een}drachtich
\\Wer\textit{de g’o}penbaert.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{volcken moeten dy God} prysen,
\\Laet \textit{alle volcken} dancken dy.
\\Dat \textit{alle volcken vreugt be}wysen
\\End’ \textit{singhen oock van} herten bly,
\\\textit{Want du salt t’~volck} richten,
\\\textit{Ende dijn rijck} stichten
\\In \textit{ghe}rech\textit{tich}eyt:
\\\textit{Du salt goeder}tieren
\\t’~Volck op \textit{eerden} stieren
\\On\textit{der dijn} beleydt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dijn \textit{name zy van t’~volck ver}heven
\\Een \textit{yegh’lijck segg’ dy} lof end’ danck:
\\Het \textit{eertrijck sal sijn vruchten} gheven
\\God \textit{seghen ons ons’} leven lanck.
\\\textit{Dat God int ghe}meene
\\\textit{Gunstich ons ver}leene
\\Se\textit{ghen} en\textit{de} spoet.
\\\textit{Dat hem alle} hoecken
\\Des eert\textit{bodems} soecken
\\Met \textit{vrees’ end’} ootmoet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {68} {De Lxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester. Een Psalm Davids ende liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Laet \textit{God den Heer slechts eens op}staen,
\\Soo \textit{salmen sien van stonden} aen
\\Sijn \textit{vyanden ver}schoyen:
\\All’ \textit{die den Heer God hebben} leedt
\\Sul\textit{len haer stracx seer wijt end’} breet
\\Voor \textit{zijn aenschijn ver}stroyen.
\\God \textit{sal verdryven t’~god’loos} volck,
\\Ghe\textit{lijck een roock oft als een} wolck’
\\Voor \textit{stormen ende} winden:
\\Sy \textit{sullen smilten alsoo} ras,
\\Als \textit{voor een vier het weecke} was,
\\Men \textit{salse niet meer} vinden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maer \textit{alle vrom’ end’ rechte} lien,
\\Die \textit{sulck Gods oordeel sullen} zien,
\\Moe\textit{ten met blyschap} singhen:
\\End’ \textit{voor God zijnde seer ver}heught
\\Be\textit{dryven allerleye} vreugt
\\Ja \textit{oock van blyschap} springhen.
\\Lof \textit{singhet dan God onsen} Heer,
\\Gheeft \textit{synen naem loff, prijs end’} eer,
\\End’ \textit{maeckt hem de baen} veerdich,
\\Hem \textit{die op hooghe wolcken} rijdt:
\\Hy \textit{heet de Heer’ ghebene}dijdt
\\Sijn \textit{naem is God hoog}weerdich.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dies \textit{zijt toch vrolijck van ghe}moet
\\Voor \textit{God die is een vader} goet
\\Der \textit{armen weesen} kind’ren.
\\Hy \textit{neemt sick als een richter} aen
\\Der \textit{Weed’wen saeck met druck be}vaen,
\\Dat\textit{men haer niet kan} hind’ren.
\\God \textit{sit in synen heyl’ghen} throon
\\End’ \textit{gheeft een huys vol kind’ren} schoonen
\\d’~Een\textit{saeme kinder}loosen,
\\Hy \textit{slaeckt ghevang’nen uyt den} bandt,
\\Maer \textit{laet verwoonen t’~dorre} landt
\\d’~Af\textit{valligh’ ende} boosen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Doe \textit{du dijn volck Heer leydest} fijn
\\End’ \textit{toog’st voor hun inder woes}tijn
\\Daer \textit{gheene lie’n ver}keeren,
\\Doe \textit{beefde d’~aertrijck seer be}nauwt,
\\De \textit{hemel werdt van ancxt be}dauwt
\\Voor \textit{t’~aenschijn Gods des} Heeren.
\\t’~Ghe\textit{bergt’ van Sina steyl end’} hoogh’
\\Ver\textit{schrack van ancxt voor Godes} oogh’
\\Is\textit{raels Gods groot}dadich.
\\Du \textit{hebst met reghen ende} spoet
\\Dijn \textit{erfdeel in all’ over}vloet
\\Be\textit{sprenghet Heer ghe}nadich.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Als \textit{haere landt is dorr’ end’} mat
\\Du \textit{verquickst d’~eerd’ end’ maecktse} nat
\\Dat \textit{dijn volck daer mach} herden,
\\Mits \textit{dyne milde goetheyt} groot
\\Ver\textit{sorgstu d’~armen inden} noot
\\Dat \textit{zy ghevoedet} werden.
\\O \textit{Heer du hebst selfs toebe}reyt
\\Den \textit{maegdekens stoff’ end’ be}scheyt,
\\Om \textit{singhen ende} spreken,
\\Van\textit{den heyrtochten vreeslijck} groot
\\Die \textit{brochten ons in ancxt end’} noot,
\\Maer \textit{zijn nu wech ghe}weken.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De \textit{Coninghen seer hoog be}ducht
\\Be\textit{gaven haer vast inde} vlucht,
\\Sy \textit{zijn met schand’ gaen} loopen,
\\De \textit{maegdekens reyn ende} kuys
\\Die \textit{altijt sitten binnens} huys
\\Ver\textit{deylen buyt met} hoopen,
\\Al \textit{ist dat ghy by wyl’ be}druckt
\\Vol \textit{droefheyts ne’er ter eerden} buckt
\\By \textit{ketels onder} d’~asschen,
\\End’ \textit{overschudt met teghen}spoet,
\\Ja \textit{gantz vernedert van ghe}moet
\\Siet \textit{swart end’ onghe}wasschen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
So \textit{sult ghy niettemin daer}naer
\\Wed’\textit{rom schoon blinckend’ ende} claer
\\Als \textit{duyven vleughels} laten:
\\Die \textit{glinst’ren als een silver} fijn
\\End’ \textit{gheven eenen weder}schijn
\\Als \textit{gout claer boven} maten.
\\Doe \textit{des almachtighen Gods} handt
\\De \textit{Coninghen verstroyd’ in’t} landt,
\\t’~Lant \textit{d’~welck was in groot} schricken:
\\Werd’ \textit{wederom claer ende} licht
\\End’ \textit{wit als snee, dwelck men siet} dicht
\\Op \textit{Salmon den berg} blicken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Dit \textit{is de berg Gods die wel} vry
\\By \textit{Basan, hoe hoog’ dat hy} zy,
\\Mach \textit{werden verghe}leken.
\\Ghy \textit{berghen hoog’ tot in de} locht
\\Wat \textit{ist dat ghy doch soo hoog’} pocht
\\End’ \textit{wilt u hooft op}steken.
\\God \textit{heeft aen desen berg zijn} lust
\\End’ \textit{wilt hier nemen zyne} rust,
\\bo\textit{ven all’ ander} vlecken:
\\Dus \textit{sal hy hier tot syner} woon
\\Sick \textit{stellen eenen vasten} throon
\\End’ \textit{syne gunst hier} strecken.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Duyst \textit{ende duysent twintich}mael
\\Sterck’ \textit{enghelen sonder ghe}tael
\\Sijn \textit{Godes ruyte}ryen:
\\God \textit{heerscht int midden onder} haer,
\\End’ \textit{in zijn heyligdom wel} claer
\\Als \textit{in Sina voor}ty’en.
\\Du \textit{bist ghevaren Heer om} hoog
\\End’ \textit{hebst ghevoert tot een ver}toog
\\Groot \textit{aentael van ghe}vanghen.
\\Du \textit{hebst veel gaven heerlijck} schoon
\\Ver\textit{deylt den menschen uyt dijn} throon
\\So \textit{duse hadst ont}fanghen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ja \textit{die steeg waren end’ re}bel
\\Heb\textit{stu vracht onder dijn be}vel:
\\Dat \textit{du by ons soudst} blyven.
\\Dies \textit{sy de Heer ghebene}dijdt
\\Van \textit{daegh’ tot daegh’ end’ alle} tijdt
\\Die \textit{zijn heyl doet be}klyven.
\\Hy \textit{is de God die ons be}vrijdt
\\In \textit{allen last end’ swaren} strijdt,
\\Daer \textit{wy met zijn be}vanghen:
\\De \textit{Heere God door syne} macht
\\Be\textit{houdt in zijn handt ende} cracht
\\Des \textit{swaren doots uyt}ganghen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Voor\textit{waer God is die tot den} grondt
\\Der \textit{herssenen het hooft door}wondt
\\Sijn \textit{vyanden ver}heven:
\\End’ \textit{t’~hayrtop oock in stucken} slaet
\\Den \textit{ghenen die niet af en} staet
\\Van \textit{zijn misdadich} leven.
\\De \textit{Heere spreeckt, ghewis ick} sal
\\Mijn \textit{volck nu wederbrenghen} al
\\Van \textit{Basan end’ vry} stellen,
\\End’ \textit{uyt den afgrondt vander} zee
\\Son\textit{der ghevaer oft eenich} wee
\\Los\textit{sens’ als uyt der} hellen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Op \textit{dat du badest dynen} voet
\\Root\textit{verwich in dijns vyants} bloet
\\End’ \textit{dat self dyne} honden
\\t’~Bloet \textit{van dijn vyanden be}rooft
\\Ja \textit{van haer meester ende} hooft
\\Af\textit{lecken van haer’} wonden.
\\Mijn \textit{God mijn Coninck dynen} ganck
\\Heeft \textit{men ghesien met loff end’} danck
\\Int \textit{heyligdom aen} commen.
\\De \textit{sanghers ginghen eerst voor}by
\\Daer \textit{naer de speellien in de} ry’
\\End’ \textit{maegden met haer} bommen.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Al\textit{sulcks was haer ghesanck end’} spel
\\Al \textit{die ghy zijt van Isra}el
\\Oor\textit{spronckelijck ghe}boren:
\\Looft \textit{God den Heer end’ seght hem} danck
\\Van \textit{gantser herten met ghe}sanck,
\\On\textit{der t’~volck uytver}coren.
\\Daer \textit{was oock Benjamins ghe}slacht
\\Die \textit{voortijdts d’~aller minst ghe}acht
\\Re\textit{geert nu dander} steden.
\\De \textit{vorsten Juda ginghen} daer
\\Met \textit{Zabulon (in haere} schaer)
\\End’ \textit{Nephthalim aen}treden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Dijn \textit{God heeft dy dees’ groote} cracht
\\O \textit{Israel te hoop’ ghe}bracht,
\\End’ \textit{dit ghewelt ghe}gheven.
\\Dies \textit{Heer door dijn cracht ons ver}sterck,
\\Vol\textit{brengh’ dijn eyghen daet, end’} t’~werck
\\d’~Welck \textit{du hebst aenghe}heven.
\\Wt \textit{dynen tempel ende} schatt
\\Be\textit{scherm Jerusalem dijn} stadt
\\Van \textit{alle diese} crencken,
\\Dies \textit{sullen Coninghen van} macht
\\Oot\textit{moedich ende met aen}dacht
\\Dy \textit{offeren ghe}schencken.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Ver\textit{breeck de spiessen end’ t’~ghe}weyr
\\End’ \textit{stoor der stercke stieren} heyr
\\Met \textit{dese Calvers} hoopen
\\Die \textit{op haer rijckdom draghen} moet
\\End’ \textit{t’~silver treden onder} voet
\\End’ \textit{lustich ten krygh’} loopen.
\\Die \textit{vorsten uyt Egypten} landt
\\Met \textit{dien van Chus sullen de} handt
\\Wel \textit{wacker tot God} strecken,
\\Ghy \textit{Coninckrijcken wijt ver}breyt
\\Op \textit{den aertbodem staet be}reyt
\\Om \textit{Gods lof te ver}trecken.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Ick \textit{segg’ den Heere die vast} rijdt
\\O\textit{ver den hemel hoogh’ end’} wijdt
\\End’ \textit{is voor d’~oude} tyden.
\\Die \textit{synen donder over} al
\\Laet \textit{schrick’lijck uytgaen met ghe}schal
\\End’ \textit{door de wolcken} snyden.
\\Geeft \textit{God’ den prijs van sterckt end’} macht
\\Sijn \textit{heerlijckheyt is groot ghe}acht
\\By \textit{d’~Israelsche} scharen:
\\Sijn \textit{sterck ghewelt staet onver}ruckt
\\Vast \textit{inde wolcken uytghe}druckt,
\\End’ \textit{laet hem open}baren.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
God \textit{is seer schrick’lijck om end} om,
\\Doch \textit{meest in synen heylig}dom
\\Thoont \textit{hy zijn cracht end’} wesen:
\\God \textit{Israels gheeft troost end’} cracht
\\Den \textit{volcke dat steed’s op hem} wacht.
\\Dies \textit{moet God zijn ghe}presen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {69} {De Lxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester Een liedt Davids op ses snarighe spelen.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Help \textit{my o} Heer want \textit{t’~wat’r is} m’aen den mont
\\Ja \textit{aen het} hert’ soo \textit{dat ick schier ver}smoren.
\\Ick \textit{sinck’, ick} sinck’ in \textit{dese diepe} more,
\\Daer \textit{ick doch} hebb’ noch \textit{vasticheydt noch} grondt.
\\Ick \textit{sinck heel} diep: De \textit{stroom drijft} my vast voort
\\Ick \textit{ben ver}moeyt van \textit{steed’s tot dy te} schreyen.
\\Mijn \textit{keel is} heesch, mijn \textit{oogen} zijn versmoort,
\\d’~Wyl \textit{ick so} lang’ na \textit{mijn God moet ver}beyen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Mijn \textit{haters} zijn ver\textit{menich}fuldicht seer,
\\Ja \textit{vele} meer dan \textit{ick op’t hooft hebb’} haren.
\\Die \textit{my t’~on}recht’ een \textit{vyants hert’ ver}claren,
\\Wor\textit{den ver}sterckt van \textit{macht soo lancx so} meer.
\\Want \textit{ick be}tael t’~gen’ \textit{ick niet} hebb’ gherooft.
\\Doch \textit{du weetst} Heer off\textit{men my heeft sien} dolen,
\\Soo \textit{dwaese}lijck als \textit{t’~volck van} my ghelooft,
\\End’ \textit{mijn mis}daet en \textit{is dy niet ver}holen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
O \textit{Heer, o} God die \textit{du door} dyne macht,
\\Voerst \textit{heerschap}py’ op \textit{alle sterck’ heyr}scharen,
\\Laet \textit{dien aen} my gheen \textit{schande weder}varen,
\\Die \textit{op dijn} hulp’ wel \textit{vaste staet en} wacht.
\\Laet \textit{doch niet} toe, dat \textit{mijn ver}derf beschaem’
\\God \textit{Isra}els, die \textit{vlytich nae dy} trachten.
\\Want \textit{ick lyd’} smaet al\textit{leen om} dynen naem
\\End’ \textit{daeromm’} ist dat \textit{sy my zoo ver}achten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Mijn \textit{broeders} self sien \textit{my voor} een vremd’ aen
\\End’ \textit{onbe}kent ben \textit{ick mijn naesten} maeghen.
\\d’~Y\textit{ver dijns} huys comt \textit{my het herte} knagen,
\\Om \textit{d’~oneer} will’ die \textit{dy wordt aenghe}daen:
\\De \textit{smaet end’} schimp van\textit{den boo}sen ghespreyt,
\\Te\textit{ghens dijn} eer, heeft \textit{sick op my be}gheven.
\\Ick \textit{heb ghe}weent, ghe\textit{vastet} end’ gheschreyt,
\\Doch \textit{hebben} zy haer \textit{spot met my ghe}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ick \textit{droeg een} sack om \textit{t’~lijf uyt} groot verdriet,
\\Dat \textit{hebbens’} oock voor \textit{eene clucht ver}trocken.
\\De \textit{richters} selfs heb\textit{ben met my staen} jocken,
\\De \textit{dronckaers} oock maeck\textit{ten van my haer} liet.
\\Maer \textit{ick heb} Heer mijn \textit{beed’ tot} dy gewendt
\\Ter \textit{rechter} tijt van \textit{dijn gunst goeder}tieren,
\\Om \textit{dijn ghe}naed’, die \textit{groot is} sonder endt,
\\End’ \textit{waere} trouw: wil \textit{my dijn heyl be}stieren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wt \textit{desen} slijck wil \textit{my ver}lossen snel,
\\Dat \textit{ic niet} sinck’, end’ \textit{berg’ my voor mijn} haters,
\\Wt \textit{desen} kuyl end’ \textit{diepen gront vol} waters
\\Met \textit{dyner} hant, op’t \textit{drooghe my doch} stel.
\\Dat \textit{my de} stroom niet \textit{gantz en} overdeck’,
\\End’ \textit{dat de} kuyl daer \textit{ick my nu in} vinde,
\\Haer \textit{open} keel op \textit{my niet} toe en treck’,
\\End’ \textit{my ghe}heel tot \textit{inden mont ver}slinde.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dijn \textit{goetheyt} Heer, is \textit{minlijck} ende soet,
\\Dies \textit{wil my} nu goed’ \textit{antwoord’ doch ver}leenen:
\\End’ \textit{schouwen} aen mijn \textit{claghen ende} weenen,
\\Nae \textit{dijn ghe}naey seer \textit{groot end’ machtich} goet.
\\Ver\textit{berge} niet voor \textit{dijn oot}moedich knecht,
\\Dijn \textit{aenghe}sicht, want \textit{my is lydich} banghe:
\\Haest \textit{dy dan} Heer end’ \textit{gheef my} in mijn recht
\\Een \textit{antwoord’} goet daer \textit{ick seer na ver}langhe.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Maeck \textit{dy na} by: be\textit{geef mijn} siele niet,
\\Maer \textit{wil haer} troost, Heer, \textit{end’ verlossing} geven,
\\Be\textit{houd’ my} doch midts \textit{dijn cracht in het} leven,
\\Om \textit{s’~vyants} will’ die \textit{my brengt in ver}driet.
\\Du \textit{weet’st o} Heer hoe \textit{seer ick} word’ versmaet,
\\End’ \textit{met on}eer end’ \textit{schanden over}laden,
\\Mijn \textit{vyan}den staen \textit{all’ voor} dijn ghelaet,
\\Du \textit{kenstse} wel: end’ \textit{merck’st haer over}daden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Haer \textit{schimp end’} spot breeckt \textit{my mijn} siel end’ hert’,
\\Ick \textit{worde} flauw end’ \textit{ben van rouw’ be}sweken.
\\Ick \textit{wacht’ op} troost, maer \textit{troost is wech ghe}weken,
\\Nie\textit{mant en} heeft mit\textit{lyden met mijn} smert.
\\Sy \textit{hebben} my zijnd’ \textit{inder} doot toe cranck
\\Tot \textit{myne} spys’ seer \textit{bitter gall’ ghe}gheven:
\\End’ \textit{daerop} voorts tot \textit{mynen} besten dranck
\\Met \textit{edick} suer mijn \textit{swaren dorst ver}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{haren} disch end’ \textit{maeltijt} hun verkeer,
\\In \textit{eenen} strick die \textit{hun verbang’ de} leden.
\\Al \textit{wat den} mensch’ tot \textit{rust’ dient ende} vreden
\\Sy \textit{hun een} nett, end’ \textit{brengse tot on}eer.
\\Haer \textit{ooghen} maeck, stock\textit{duyster} ende blint,
\\Dat \textit{sy al} siend’ het \textit{licht niet aen en} schouwen
\\Haer \textit{lenden} breeck, den \textit{ruggraet} haer ontbindt,
\\Dats’ \textit{over} eynd’ haer \textit{niet en kunnen} houwen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Dyn’ \textit{onghe}naed’ end’ \textit{toorn’ op} hen uytgiet,
\\Dyn’ \textit{grimmich}eyt laet \textit{over hun ver}herden:
\\Laet \textit{haer pal}leys ver\textit{woest end’ eensaem} werden,
\\Haer \textit{huys en} sy der \textit{menschen woningh’} niet.
\\Want \textit{sy met} haet ver\textit{volghen} end’ met nijt,
\\Die \textit{ghen’ o} Heer die \textit{dijn hant heeft ghe}slaghen
\\Die \textit{du ver}wond’st die \textit{vallens’} aen met spijt,
\\End’ \textit{gaen met} vreugt ver\textit{tellen hare} plaghen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Breng \textit{hare} sond’ op \textit{eenen} hoop te saem,
\\End’ \textit{laetse} niet tot \textit{dijn gherecht’heyt} komen:
\\Schrijft\textit{se niet} op in \textit{het ghetal der} vromen,
\\Maer \textit{uyt den} boeck des \textit{levens delg’ haer} naem.
\\Ick \textit{steke} Heer in \textit{rouw’ end’} swaer verdriet,
\\Doch \textit{niette}min sal \textit{my dijn heyl be}vryen.
\\Ick \textit{wil den} Heer lof\textit{singhen} met mijn liet,
\\End’ \textit{wil met} danck zijn \textit{naem ghebene}dyen.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Dat \textit{sal voor}waer God’ \textit{aenghe}namer zijn
\\Dan \textit{een jonck} kalf met \textit{hornen ende} klauwen.
\\Dit \textit{sal aen}sien d’~arm \textit{volck in zijn be}nauwen
\\End’ \textit{stracx in} vreugt ver\textit{keeren syne} pijn.
\\End’ \textit{wie God} soect, sal \textit{verquict} zijn in’t hert’,
\\Want \textit{Godt ver}hoort t’~ge\textit{bedt dat hem ge}langen
\\Die \textit{erme} lie’n: End’ \textit{veracht} niet die smert’
\\Van \textit{zijn lief} volck dat \textit{harde sitt’t ghe}vanghen.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
He\textit{mels looft} Godt, die \textit{ghy zijt} Godes throon
\\Met \textit{d’~eerd’ end’} zee, end’ \textit{wat daerinn’ heeft} leven,
\\Want \textit{Godt sal} heyl end’ \textit{welvaert Sion} geven,
\\End’ \textit{bouwen} op de \textit{steden Juda} schoon.
\\Daer \textit{sullen} dan des \textit{Heeren} dienaers trouw,
\\Met \textit{haer ghe}slacht’ een \textit{woonstadt elck ver}werven,
\\End’ \textit{wie God} lieft, sal \textit{in dat} schoon ghebouw
\\Een \textit{plaetz met} vreugt in \textit{eewicheyt be}erven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {70} {De Lxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een liedt Davids om te ghedencken.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Och God wil \textit{dy doch haesten} seer,
\\Om \textit{my te} helpen \textit{uyt den} laste,
\\Kom \textit{aen, kom} stracx met \textit{grooter} haste
\\Tot \textit{myner} hulp’ mijn \textit{God mijn} Heer,
\\Dat all’ die \textit{my nae t’~leven} jaghen,
\\Tot \textit{schande werden} end’ tot smaet,
\\End’ \textit{die my gunnen} leet end’ quaet,
\\Werden met \textit{schand’ te ruggh’ ghe}slaghen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
All’ die my \textit{segghen smaet end’} hoon,
\\End’ \textit{schamp’rich} my ha, \textit{ha, na} schreyen,
\\Flocx \textit{moeten} self van \textit{hier ver}scheyen,
\\Met \textit{schand’, end’} spott tot \textit{haren} loon:
\\Maer wie dy \textit{soeckt voor alle} dinghen,
\\Moet \textit{zijn verheugt in} dy o Heer,
\\End’ \textit{wie dijn heyl wel} houd’t in eer,
\\Moet dynen \textit{lof ghestadigh} singhen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick ben be\textit{druckt end’ byster} erm,
\\Kom \textit{dan o} Heer my \textit{stracx ont}setten,
\\In \textit{mynen} noot: wilt \textit{niet ver}letten,
\\Du \textit{bist mijn} hulp’ mijn \textit{schutt end’} scherm.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {71} {De Lxxi. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Op \textit{dy o Heer mijn hop’} ick \textit{bou}we,
\\Laet \textit{my dan} nemmermeer,
\\Ghe\textit{raecken tot on}eer:
\\Om \textit{dijn ghe}rechtich\textit{eyt end’} trouwe,
\\Help \textit{my uyt mijn swaer} ly’en,
\\End’ \textit{wil my steed’s be}vry’en.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Neygh’ \textit{Heer dijn oor tot mijn} ghe\textit{be}den,
\\End’ \textit{zy mijn} vaste borgt,
\\Daer \textit{ick vlucht’ onbe}sorgt,
\\Dijn \textit{hulp’ heb’st} du my \textit{doen be}steden,
\\Du \textit{bist voor t’~eerst’ end’} t’~leste,
\\Mijn \textit{slot end’ stercke} veste.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Help \textit{m’uyt des god’loos’ o}ver\textit{las}te,
\\End’ \textit{uyt des} boosen hant,
\\Moet\textit{willich end’ ty}rant.
\\Want \textit{du bist} mijn troost \textit{end’ hulp’} vaste,
\\Mijn \textit{toeverlaet al}leene,
\\Van \textit{myner kintschheyt} kleene.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick \textit{stae ghesteunt op dijn} ver\textit{mo}ghen
\\Van \textit{s’~moeders} lichaem aen,
\\Du \textit{bist die my van} d’~aen,
\\Hebst \textit{in des} werelts \textit{licht ghe}toghen:
\\Du \textit{bist o Heer ghe}nadig,
\\Mijn \textit{roem end’ lof ghe}stadig.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Men \textit{acht my een wanscha}pen \textit{won}der,
\\Doch \textit{staet op} dy ghesticht,
\\Mijn \textit{gantze toever}sicht.
\\Laet \textit{mynen} mont dijns \textit{lofs be}sonder
\\Vol \textit{zijn: end’ gantse} daghen,
\\Dijn \textit{roem end’ eer ghe}waghen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Als \textit{ick ten eynde van} mijn \textit{le}ven,
\\Com \textit{tot den} ouderdom,
\\Ver\textit{stoot’ my niet daer}om.
\\End’ \textit{of mijn} jeugt my \textit{wilt be}gheven,
\\End’ \textit{mijn cracht my niet} baten,
\\Wil \textit{du my niet ver}laten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want \textit{myne vyandt is} my \textit{te}ghen,
\\End’ \textit{spreeckt doch} niet dan quaet,
\\Van \textit{my uyt enckel} haet.
\\Die \textit{my be}spieden \textit{in mijn} weghen
\\Gaen \textit{t’~samen al raet}slaghen,
\\Om \textit{my te legghen} laghen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Sy \textit{segghen: Godt heeft hem} ver\textit{la}ten,
\\Ver\textit{volgt hem} flocx, staet op,
\\End’ \textit{grijpt hem byden} kop.
\\Want \textit{niemant} komt tot \textit{syner} baten,
\\Maer \textit{Heer maeck dy niet} veire,
\\Haest \textit{dy: end’ my ver}weire.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Laet \textit{all’ die mijn siel ha}ten \textit{Hee}re,
\\Met \textit{schanden} haest vergaen:
\\End’ \textit{die nae mijn schaey} staen,
\\Gantz \textit{over}laden \textit{met on}eere,
\\End’ \textit{met schand’ bedeckt} werden:
\\Maer \textit{ick sal op dy} herden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Bo\textit{ven dijn lof groot int} ghe\textit{mey}ne,
\\Sal \textit{ick met} mynen mont,
\\Dijn \textit{gh’recht’heyt maken} kont:
\\End’ \textit{dijn ver}lossin\textit{ghen niet} kleyne,
\\Hoe \textit{wel ick niet kan} vaten,
\\t’~Ghe\textit{tal, groot boven} maten.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Ick \textit{sal voort treden met} ver\textit{trou}wen,
\\In \textit{s’~Heeren} groote cracht,
\\End’ \textit{grondeloose} macht:
\\Daer \textit{op wil} ick my \textit{alleen} houwen,
\\End’ \textit{altijdt zijn ghe}dachtich,
\\Aen \textit{dyne trouw’ wa}rachtich.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Du \textit{hebst bericht mijn jon}ghe \textit{ja}ren,
\\Dies \textit{hebb’ ick} tot dees’ stondt,
\\Dijn \textit{wonderwerck ver}condt,
\\Wil \textit{my ten} tyd’ van \textit{mijn grauw’} haren,
\\Ten \textit{eynde van mijn} leven,
\\Mijn \textit{Godt oock niet be}gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Dat \textit{ick bericht’ van dijn} erm \textit{crach}tich,
\\Het \textit{comsti}ghe gheslacht,
\\End’ \textit{haer stamm’ van dijn} macht
\\End’ \textit{van dijn} gh’rechtich\textit{eyt wa}rachtich,
\\Want \textit{sy is hoogh’ ghe}resen,
\\Door \textit{dijn werck seer ghe}presen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Godt \textit{wie kan dy zijn ver}ghe\textit{le}ken,
\\Du \textit{had’st m’in} ancxt end’ noot,
\\Ghe\textit{bracht end’ ongh’luck} groot.
\\Doch \textit{als ick} was ghe\textit{heel be}sweken,
\\Du \textit{hebst my Heer het} leven
\\Ghe\textit{nadich we’er ghe}gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Wt \textit{den afgronden van} der \textit{eer}den,
\\Hebst \textit{du my} opghericht:
\\Du \textit{hebst mijn rijck’ ghe}sticht:
\\Du \textit{hebst mijn} eer van \textit{grooter} weerden,
\\Ver\textit{menichfuldicht} seere,
\\End’ \textit{we’er ghetroost’t o} Heere.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Dies \textit{sal ick dy op my}ne \textit{sna}ren,
\\Dijn \textit{waere} trouw’ ter eer,
\\Hooch \textit{loven langs soo} meer.
\\Godt \textit{Isra}els ick \textit{wil ver}claren,
\\Dijn \textit{lof op myner} luyten,
\\End’ \textit{myne stemm’ ont}sluyten.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Mijn \textit{lippen sullen met} vreugt \textit{dich}ten,
\\Ter \textit{eer van} dynen naem,
\\Schoon \textit{liedekens be}quaem.
\\End’ \textit{myne} siele \textit{sal haer} richten,
\\Tot \textit{dijn lof onbe}swaret,
\\Want \textit{duse hebst be}waret.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Mijn \textit{tongh’, mijn hert’, end’ all’} mijn \textit{le}den
\\Sul\textit{len den} gantzen dach,
\\Van \textit{dijn trouw’ doen ghe}wach,
\\Want \textit{die my} stelden \textit{in on}vreden,
\\Sijn \textit{self met schand’ ghe}weken
\\End’ \textit{met oneer ver}steken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {72} {De Lxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voor Salomon.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{leen den} Coninck \textit{dijn ghe}richten
\\End’ \textit{billijck}heyt hem leer’,
\\Wil \textit{synen} son’ zijn \textit{rijcke} stichten
\\In \textit{gh’rechtich}eyt o Heer.
\\Laet \textit{hem dijn volck met recht be}scheyden
\\End’ \textit{stieren daer’t be}hoort:
\\Hy \textit{sal in billijckheyt be}leyden
\\Dijn \textit{arm volck onver}stoort.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dies \textit{sal t’~ghe}bergte \textit{goede} vrede
\\End’ \textit{voorspoet} brenghen aen:
\\De \textit{heuvels} sullen \textit{telcker} stede,
\\Ghe\textit{rechtich}eyt ontfaen.
\\Het \textit{schamel volcxken sal hy} schutten,
\\Voor \textit{moetwil end’ ghe}welt:
\\Sijn \textit{handt sal d’~arm volck onder}stutten,
\\End’ \textit{slaen die, diese} quelt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Men \textit{sal o} Heer dijn \textit{vrees’ nae}speuren
\\End’ \textit{dy ghe}hoorsaem zijn,
\\Soo \textit{langh’ als} sonn’ end’ \textit{maen sal} deuren
\\End’ \textit{gheven} haren schijn.
\\De \textit{Coninck daelt als eenen} reghen,
\\Daer \textit{t’~gras is afghe}maeyt,
\\Oft \textit{dauw die door de locht ghe}seghen
\\Be\textit{vocht’ een landt be}saeyt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{vrome} sullen \textit{heerlijck} bloeyen
\\On\textit{der zijn} rijck voortaen:
\\Ghe\textit{wenschte} vrede \textit{salder} groeyen,
\\Tot \textit{datter} sy een maen.
\\Van \textit{deen tot dander zee sal} strecken,
\\Sijn \textit{vreedsaem regi}ment.
\\End’ \textit{van den stroom zijn palen} recken,
\\Tot \textit{aen des wereldts} end.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
t’~Volck \textit{dat daer} woont aen \textit{der woe}styne,
\\Sal \textit{bucken} met ootmoet
\\Sijn \textit{vyandt} droevich \textit{inden} schyne,
\\t’~Stoff \textit{lecken} van zijn voet.
\\De \textit{Vorsten Tarsis end’ d’~ey}landen,
\\Sul\textit{len hem gheschenck} doen,
\\d’~A\textit{raben brenghen hare} panden,
\\End’ \textit{Saba zijn rant}zoen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Al \textit{d’~ander} Conin\textit{ghen seer} machtich,
\\Sul\textit{len hem} bidden aen:
\\End’ \textit{alle} heyde\textit{nen een}drachtich,
\\Hem \textit{wesen} onderdaen.
\\Want \textit{d’~armelie’n die tot hem} schreyen
\\Sal \textit{hy verlossen} vry,
\\Met \textit{dien die een droef leven} leven,
\\End’ \textit{niemant staetse} by.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
O\textit{ver den} armen \textit{end’ be}royden,
\\Sal \textit{hy mit}lydich zijn.
\\End’ \textit{helpen} d’~armen \textit{end’ ver}stroyden,
\\Wt \textit{hare} last end’ pijn.
\\Hy \textit{sal haer sielen vlytich} wachten,
\\Voor \textit{listen end’ ghe}welt:
\\End’ \textit{haere bloet seer dierbaer} achten,
\\Ja \textit{meer dan gout oft} ghelt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dies \textit{sal hy} lanck end’ \textit{ghesont} leven,
\\Men \textit{sal hem} schencken gout:
\\End’ \textit{voor hem} bidden \textit{daerbe}neven,
\\End’ \textit{segh’nen} duysent fout.
\\Een \textit{hant vol graens sal seer veel} aren,
\\Bren\textit{ghen end’ groote} vrucht.
\\Die \textit{met den wint soo sullen} baren,
\\Als \textit{s’~berghs Libans ghe}rucht.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Voorts \textit{sullen} oock dorp’ \textit{ende} steden,
\\Toe\textit{nemen} in ghewas.
\\Van’t \textit{volck dat} sitten \textit{sal met} vreden,
\\End’ \textit{groeyen} als een gras.
\\Sijn \textit{naem sal eewelijck be}clyven,
\\Sijn \textit{stam gheduerich} zijn,
\\Soo \textit{langh’ als daer een Son’ sal} blyven,
\\Die \textit{d’~eertrijcks velt be}schyn’.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
De \textit{gantsche} weireldt \textit{sal sijn} zeghen
\\Wt\textit{spreken} in zijn naem:
\\End’ \textit{achten} dat hy \textit{heb ver}creghen
\\Spoet \textit{end’ ghe}luck heylsaem.
\\God \textit{zy ghelooft end’ hoogh’ ghe}presen,
\\De \textit{Godt van Isra}el,
\\Die \textit{ons groot wonder heeft be}wesen
\\Ghe\textit{daen door zijn be}vel.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Sijn \textit{naem seer} heerlijck \textit{end’ groot}dadich,
\\Sy \textit{steed’s ghe}benedijdt’,
\\Het \textit{aertrijck} sy ver\textit{vult ghe}stadich
\\Met \textit{synen} loff altijdt.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Hier eyndighen de ghebeden Davids des soons Ischai.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {73} {De Lxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm voor Asaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Noch\textit{tans so is} God van \textit{ghe}moet
\\Tot \textit{Isra}el milt \textit{ende} goet
\\Den \textit{ghenen} die in \textit{haere} weghen
\\Tot \textit{rechte} vroomheyt \textit{zijn ghe}neghen.
\\Doch \textit{hadd’ mijn voet by}nae ghesneeft
\\End’ \textit{uyt den} rech\textit{ten wech} ghedwaelt
\\So \textit{dat mijn ganck ghe}struyckelt heeft
\\End’ \textit{myne voet den} wech ghefaelt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{ick benijd}den in \textit{mijn} hert’,
\\Den \textit{dwasen,} end’ hadd’ \textit{groote} smert,
\\Als \textit{ick zach} dat’t den \textit{boosen} menschen,
\\Seer \textit{wel ghe}luckte \textit{na hun} wenschen.
\\s’~En \textit{worden met gheen} langhe quael’.
\\Ghe\textit{sleypet} uyt \textit{dit jam}merdael,
\\Als \textit{met een bandt: maer} zijn ghesondt,
\\End’ \textit{frisch tot aende} letste stondt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Als \textit{al de we}relt is \textit{in} last,
\\Sy \textit{blyven} staen al \textit{even} vast:
\\End’ \textit{worden} oock met \textit{Godes} plaghen,
\\Als \textit{ander} menschen \textit{niet ghe}slaghen.
\\Daer\textit{omm’ omringtse} d’~hooveerdy’,
\\Als \textit{een hals}bant \textit{aen al}le sy’:
\\Met \textit{moetwil zijn sy} toebereedt,
\\End’ \textit{omghegord’t als} met een cleedt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Het \textit{vett puylt hun} ten oo\textit{ghen} uyt,
\\End’ \textit{hangt hun} op haer \textit{dicke} huyt:
\\Haer \textit{gh’luck rijst} boven \textit{haer ghe}dachten:
\\Want \textit{t’~gaet hun} bet dan \textit{sy self} wachten.
\\Sy \textit{zijn gantz weeldich} end’ verwent,
\\Men \textit{hoort niet} dan \textit{straff drey}ghement.
\\Sy \textit{spreken altijdt} van ghewelt,
\\Als \textit{die om hooghe} zijn ghestelt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Haer \textit{mont climt in}den he\textit{mel} hoog,
\\End’ \textit{sien om} leegh’ met \textit{een scheel} oog,
\\Haer \textit{tonghe} gaet op \textit{d’~eerde} draven
\\End’ \textit{sick met} laster \textit{woorden} laven.
\\Daer\textit{om valt Gods volck} aen hun sy’,
\\s’~En \textit{kunnen} dit \textit{niet wel} voorby:
\\De\textit{wijl dat hun ghe}schoncken wert,
\\Een \textit{beker vol van} druck end’ smert.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Sy \textit{spreken: hoe} gaet dit \textit{te} werck’
\\Ist \textit{mogh’lijck} dat het \textit{God oock} merck’?
\\Oft \textit{dat hy} zijnd’ om \textit{hoogh ghe}seten,
\\Van \textit{deser} werelt \textit{yet sou} weten?
\\Sie, \textit{dat volck is heel} goddeloos:
\\Ghe\textit{neygt tot} erg’ \textit{end’ al}le boos.
\\End’ \textit{leven doch in} alle spoet,
\\End’ \textit{schrapen t’~hoop ghelt} ende goet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Tis \textit{al vergheefs} dan dat \textit{ick} lett,
\\Om \textit{my te} houden \textit{onbe}smett:
\\End’ \textit{om te} wasschen \textit{myne} handen,
\\In \textit{ontschult} reyn van \textit{sond’ end’} schanden.
\\Want \textit{ic word’ telckens} daeg voor daeg
\\Ghe\textit{straffet} met \textit{een nieu}we plaeg.
\\End’ \textit{elcken morghen} ghecastijdt,
\\End’ \textit{vind’ my nemmer}meer bevrijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Doe \textit{dacht’ ick we}der: dat \textit{is} boos’.
\\Seydd’ \textit{ick dat:} ick waer \textit{trouwe}loos,
\\Want \textit{als ick} alle \textit{dinck wel} mercke,
\\Dit \textit{zijn Gods} kind’ren \textit{end’ Gods} kercke.
\\Noch\textit{tans als ick by} my al stil,
\\Dit \textit{selve} we’er \textit{doorgron}den wil,
\\So \textit{vind’ ick swarich}eyden groot,
\\Aen \textit{alle syd’ daer} ick m’aen stoot.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Tot \textit{dat ick daer} nae we\textit{der}omm’
\\Gae \textit{treden} in Gods \textit{heylig}dom,
\\Daer \textit{ick met} vlijt mijn \textit{ooghen} weynde,
\\Om \textit{aen te} sien het \textit{uyterst’} eynde.
\\Voor\textit{waer du hebsts’ op} eenen padt
\\Ghe\textit{stelt, seer} sorg’\textit{lijck end’} ghelatt.
\\Daer \textit{van sy in seer} korter stondt,
\\Ghe\textit{stortet werden} inden grondt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Het \textit{is voorwaer} een won\textit{der} dinck,
\\Dat \textit{sy ver}gaen zijn \textit{soo ghe}ring:
\\End’ \textit{in een} ooghen\textit{blick ont}schenen,
\\Ja \textit{zijn van} schrick ghe\textit{heel ver}dwenen.
\\Ghe\textit{lijck een droom als}men ontwaeckt,
\\Hebst \textit{duse} gantz \textit{te niet} ghemaeckt,
\\End’ \textit{in’t ontwaecken,} haer ghelaet
\\Ver\textit{werpstu Heer met} schand’ end’ smaet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Noch \textit{werdde my} gheswol\textit{len} t’~hert’,
\\Als \textit{suer deech} van spijt \textit{ende} smert:
\\End’ \textit{wat ick} schoon kond’ \textit{al ver}sieren,
\\Daer \textit{bleef een} prickel \textit{in mijn} nieren.
\\Maer \textit{ick en hadde} gheen verstandt,
\\Soo \textit{ick wel} merck\textit{te na}derhant,
\\End’ \textit{sach dat ick was} worden schier,
\\Ghe\textit{lijck een onver}mistich dier.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Doch \textit{al’ ghinck ick} wijdt uyt \textit{de} baen,
\\Soo \textit{hingh’ ick} dy doch \textit{altijdt} aen:
\\Want \textit{al wat} my mocht’ \textit{over}comen,
\\Du \textit{hebst my} byder \textit{handt ghe}nomen.
\\O \textit{Heer ick sal door} dynen raet,
\\Ghe\textit{leydet} wor\textit{den vroeg’} end’ laet:
\\So \textit{dat du my salt} stellen Heer,
\\Tot \textit{hooghen staet end’} grooter eer.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Wie \textit{hebb’ ick in}den he\textit{mel} claer,
\\Dan \textit{dy al}leen die \textit{my be}waer?
\\Oft \textit{op wien} anders \textit{kan met} lusten,
\\Op \textit{d’~eertsche} dal mijn \textit{herte} rusten.
\\Mijn \textit{vleesch teert uyt, mijn} hert’ beswijckt:
\\Mijn \textit{cracht end’} sterck\textit{te van} my wijckt:
\\Maer \textit{du sterckst my wed’}rom mijn Godt,
\\Du \textit{bist mijn eewich} erf end’ lott.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Want \textit{sie, die ver}re van \textit{dy} gaen,
\\Die \textit{werden} al te \textit{niet ghe}daen:
\\Die \textit{dy staen} aff, als \textit{loose} hoeren,
\\Die \textit{salstu} ten ver\textit{derve} voeren.
\\Maer \textit{tis my beste} dat ick gae.
\\Tot \textit{dy mijn} God, \textit{end’ volg’} dy na,
\\Ick \textit{heb mijn hop’ op} dy ghestelt,
\\Dijn \textit{werck sal van my} zijn vermelt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {74} {De Lxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt: voor Asaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O \textit{Godt waer}om ver\textit{stootstu ons soo} wijt,
\\Dijn \textit{gramschap} comt haer \textit{als een roock ver}breyden,
\\Stracx \textit{over} ons de \textit{schapen dyner} weyden:
\\End’ \textit{brandt als} vyer ge\textit{duerich langen} tijt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ghe\textit{denck dijns} volckx d’~welck \textit{du voor dynen} schat
\\Van \textit{ouden} tijdt dy \textit{hebst willen ver}werven:
\\Ghe\textit{denck o} Heer der \textit{roede dyner} erven,
\\Van \textit{dy ver}lost, end’ \textit{Sions dyner} stadt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hef \textit{op den} voet: com’, \textit{slae een harden} slach
\\Om \textit{eewich}lijck de \textit{god’loos’ uyt te} roeyen,
\\Dijn \textit{haters,} Heer, die \textit{in boosdaden} groeyen,
\\End’ \textit{t’~heylig}dom ver\textit{woesten nacht end’} dach.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Daer\textit{men te} voor dijn \textit{lof te singhen} pleeg’
\\Daer \textit{hoortmen} nu dat \textit{sy als leewen} brullen,
\\Ja \textit{zy gaen} noch met \textit{hare vanen} vullen,
\\Dijn \textit{tempel} schoon end’ \textit{hangens’ alle} weegh’
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Voor\textit{waer die} eerst op\textit{boude dyne} kerck,
\\Ging’ \textit{in een} bosch om \textit{aldaer uyt te} lesen,
\\Die \textit{schoonste} keur van \textit{boomen hoog’ ghe}resen:
\\End’ \textit{werdd’ ver}maert van \textit{sulck hoochroemlijck} werck.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{nu dees’} lie’n ver\textit{smyten’t gantz om}veir,
\\Dat \textit{schoon be}schot end’ \textit{kostelijcke} stylen:
\\Sy \textit{houw’nder} in, met \textit{hamers ende} bylen,
\\End’ \textit{brekent} all’ met \textit{schrickelijck ghe}beir.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dijn \textit{heylig}dom heb\textit{bens’ int vyer ge}smackt,
\\End’ \textit{met den} voet die \textit{heylighe woon}steden
\\Ter \textit{eerden} ne’er seer \textit{schandelijck ver}treden:
\\End’ \textit{al te} schand’ bin\textit{nen dijn huys ghe}maeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Spre\textit{kend’ in’t} hert’, laet \textit{het met grondt end’} sandt,
\\Wer\textit{den ver}nielt, ghe\textit{rooft end’ heel ge}plondert.
\\s’~Heb\textit{ben Gods} huys ge\textit{heel, niet uytge}sondert,
\\Gantz \textit{uyt den} grondt met \textit{vyer end’ vlamm’ ver}brant.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
O \textit{Heer w’en} sien de \textit{teeckens nu niet} meer,
\\Van \textit{dijn ghe}naed’, Pro\textit{pheten ons ont}breken,
\\Die \textit{ons dijn} Woort tot \textit{troosting’ mochten} spreken
\\Oft \textit{segghen} toe ver\textit{lossingh’ ymmer}meer.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
O \textit{Godt, hoe} langh’ sal \textit{dese tijdt noch} staen
\\Dat \textit{die dy} haet’t dijn \textit{eer’ aldus ver}smade?
\\End’ \textit{dat met} schimp dijn \textit{vyandt over}lade
\\Dijn \textit{heyl’ghen} Naem, iss’t \textit{nemmermeer ge}daen?
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Waer\textit{om berg’}stu dijn \textit{handt in dyne} schoot?
\\Om \textit{ons gheen} hulp’ noch \textit{bystant te ver}thoonen?
\\Trecks’ \textit{eenmael} uyt, end’ \textit{wilse niet ver}schoonen
\\Maer \textit{help ons} Heer in \textit{desen swaren} noot.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Noch\textit{tans is} Godt, mijn \textit{Coninck ende} Heer:
\\Hy \textit{ist al}tijt ghe\textit{weest van ouden} tyden.
\\Hy \textit{is die} helpt den \textit{mensch bedruckt in} lyden:
\\Op’t \textit{aertrijck} heel, is \textit{gheen verlosser} meer.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Du \textit{hebst de} zee door \textit{dyne stercke} macht
\\In \textit{twee ver}deylt, end’ \textit{wonderlijck ghe}scheyden
\\Den \textit{draecken} fel die \textit{hun int meyr ver}spreyden
\\Heb\textit{stu den} kop ver\textit{morzelt end’ ver}cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Le\textit{via}than heb\textit{stu zijn herden} kop,
\\Als \textit{gruys end’} stoff in \textit{stucken gantz ghe}wreven.
\\End’ \textit{tot een} spys’ t’~volck \textit{der woestijn’ ghe}geven.
\\Beeck \textit{ende} born’ heb\textit{stu doen springhen} op.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Du \textit{hebst ver}droog’t de \textit{stroomen als een} sandt,
\\Dijn \textit{is de} dach, de \textit{duyster nacht is} dyne,
\\Du \textit{schiepst het} licht der \textit{claren sonnen} schyne:
\\Ghe\textit{sterr’nt end’} Maen is \textit{t’~werck van dyner} handt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
De \textit{palen} wijt van \textit{d’~eertrijcks ronde} perck,
\\Heb\textit{stu ghe}streckt nae \textit{dijn goet welbe}haghen.
\\De \textit{somer} werm’, de \textit{strenghe winter}daghen,
\\Sijn \textit{dat niet} oock all’ \textit{dyner handen} werck?
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Ge\textit{denck dies} Heer, want \textit{dit dijn eere} raect,
\\Dat \textit{teghen} dy dijn \textit{vyandt dus derf} rasen:
\\Dat \textit{een volck} stout van \textit{dwaesheyt opge}blasen,
\\Dijn \textit{heyl’ghen} Naem al\textit{dus te schande} maeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Heer \textit{lever} doch den \textit{wilden dieren} niet,
\\De \textit{siel’ be}druckt van \textit{dyner tortel}duyven,
\\End’ \textit{wil oock} niet uyt \textit{dijn ghedacht ver}schuyven,
\\Dijn \textit{arm’ ghe}meynt’ die \textit{sitt’t in swaert ver}driet.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Keer \textit{dijn ghe}sicht’ Heer \textit{op dijn vast ver}bont,
\\Want \textit{duyster}niss’ streckt \textit{sick aen allen} enden:
\\Roof \textit{end’ ge}welt, ver\textit{drucking’ end’ straet}schenden,
\\Heeft \textit{d’~over}hant op \textit{des aertbodens} gront.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Laet \textit{doch dijn} volck d’~welck \textit{is in swaren} druck,
\\Niet \textit{keeren} we’er met \textit{schanden over}laden:
\\Maer \textit{laet d’~arm} volc hooch\textit{roemen dijn wel}daden,
\\Mits \textit{ghevend’} hun goet \textit{voorspoet end’ ghe}luck.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Stae \textit{op dan} Heer: voer \textit{uyt dijn eygen} saeck:
\\Ghe\textit{denck des} smaets daer\textit{med’ sy dy ver}achten,
\\Dees \textit{dwasen} stout, die \textit{daghen ende} nachten
\\Niet \textit{houden} op van \textit{hare boos’ op}spraeck.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Ver\textit{geet doch} niet hoe \textit{dyne vyandt} pocht,
\\Maer \textit{laet dy} gaen t’~ge\textit{schrey des volcx ter} ooren,
\\Die \textit{dyne} macht moet\textit{willich willen} stooren,
\\Want \textit{haer ghe}tier klimt \textit{steed’s op, inde} locht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {75} {De Lxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, En verderf niet. Een Psalmliedt voor Asaph ende een 
Liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer, du \textit{salt ghe}presen \textit{zijn}
\\\textit{Du} salt van ons \textit{zijn ghe}danckt:
\\Want de \textit{eer des naemens} dijn,
\\\textit{Sal ons werden aenghe}langt.
\\Men sal \textit{roemen vroeg end’} laet,
\\Dyne \textit{groote} wonderdaedt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Als de \textit{tijdt is} voor de \textit{handt,}
\\\textit{Sal} ick mijn volck \textit{spreken} recht:
\\Al ist \textit{dattet gantsche} landt,
\\\textit{Van een ander is ont}hecht,
\\End’ d’~in\textit{woonders zijn in} last,
\\Doch ick \textit{maeck haer} zuylen vast.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick heb \textit{t’~dwaes volck} dus ver\textit{maent:}
\\\textit{Volgh’t} niet uwen \textit{sotten} kop:
\\End’ ghy \textit{goddeloos’ ver}waent,
\\\textit{Steeckt u hoornen doch niet} op.
\\Steecktse \textit{niet op, wat ghy} doet:
\\Noch spreeckt \textit{niet uyt} hooghen moet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want als \textit{yemant} climt om \textit{hoogh’:}
\\\textit{Dat} en komt van \textit{Oost noch} West,
\\Noch van’t \textit{Noorden kout end’} droogh’
\\\textit{Maer Godt die’t schickt aller}best,
\\End’ richt \textit{alles end’ re}geert,
\\Is die \textit{hoog’t end’} die verne’ert.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De Heer \textit{houdt in} syner \textit{handt,}
\\\textit{Een} croes vol van \textit{droeven} wijn,
\\Daer hy \textit{t’~volck van aller}standt,
\\\textit{In laet’t schencken smert end’} pijn.
\\Doch den \textit{droesem voor haer} deel,
\\Moet t’~god’\textit{loos volck} suypen heel.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer ick \textit{sal in} mynen \textit{sanck,}
\\\textit{Den} Godt Jacobs \textit{end’ zijn} werck,
\\Prysen \textit{steed’s met loff end’} danck:
\\\textit{End’ verbreken d’~hoornen} sterck
\\Der god’\textit{loos’: maer s’~vromen} eer,
\\Sal toe\textit{nemen} lancx soo meer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {76} {De Lxxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester over het snarenspel voor Asaph. Een Psalm ende sangliet.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
God is in \textit{Juda recht be}kent
\\End’ \textit{syne} naem is \textit{hooch ver}maert.
\\In Isra\textit{el wort} sonder endt
\\Sijn \textit{lof end’ prijs} gheo\textit{pen}baert.
\\In Salem \textit{is zijn hutt’ end’} woning,
\\In Syon \textit{woont ons’ God} end’ \textit{Co}ninck.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Daer machmen \textit{sien door syne} cracht:
\\Ghe\textit{broken} pylen, \textit{sweert end’} schilt,
\\Den crijgh end’ \textit{oorloog} t’~eynd’ ghebracht,
\\End’ \textit{alle twist} met vred’ \textit{ghe}stilt.
\\Du bist seer \textit{schrick’lijck end’ hoog}weerdich:
\\Meer dan dees \textit{roovers seer} hoo\textit{veer}dich.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De stercke \textit{mannen ende} stout
\\Sijn \textit{worden} schende\textit{lijck be}royt,
\\Het strijdbaer \textit{volck met} slaep verflout,
\\En \textit{kond’ zijn han}den vin\textit{den} noyt.
\\Dijn toornigh’ \textit{straff’ heeft peerd’ end’} waghen,
\\God Jacobs, \textit{in slaep ne’er} ghe\textit{sla}ghen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du bist, du \textit{bist verschrick’lijck} seer:
\\Wie \textit{sal doch} voor dy \textit{konnen} staen,
\\Oft voor dijn \textit{toorne,} soo wanneer,
\\Hy \textit{brandich be}gint aen \textit{te} gaen,
\\t’~Hemelsch’ ghe\textit{richt hebstu ghe}gheven,
\\Dies d’~eerd’ sweeg’ \textit{stil: end’ moes}te \textit{be}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doe God stondt \textit{op in zijn ghe}richt,
\\Op \textit{dat het} volck be\textit{druckt end’} erm,
\\Mocht wesen \textit{uyt den} last verlicht,
\\Van \textit{al ghewelt} midts dy\textit{nen} scherm.
\\Want s’~menschen \textit{toorn’ is doch niet} Heere
\\Dan stoff end’ \textit{oorsaeck dy}ner \textit{ee}re.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Al waren \textit{sy gram end’ ver}woet,
\\Du \textit{bondtse} doch als \textit{met een} snoer.
\\Dies yegh’lijck \textit{kome} met ootmoet,
\\End’ \textit{zijn ghelof}ten recht \textit{vol}voer,
\\Laet met ghe\textit{schencken God ver}eeren,
\\Al die om\textit{trent den Heer} ver\textit{kee}ren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Brengt u ghe\textit{schenck met loff end’} danck,
\\Hem \textit{die seer} schrick’lijck \textit{is van} cracht.
\\Want hy houdt \textit{doch in} zijn bedwanck,
\\Der \textit{Coninghen} end’ vor\textit{sten} macht,
\\Hy die be\textit{rooftse van ver}stande,
\\End’ schrickt de \textit{vorsten in}den \textit{lan}de.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {77} {De Lxxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester over tgheslachte van Jeduthun, voor Asaph. Een Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Mijn stemm’ \textit{is tot God ghe}clommen
\\Mijn ghe\textit{schrey is voor hem} commen
\\Hy ver\textit{hoort doch mijn ghe}bedt
\\End’ op \textit{myne stemme} lett:
\\My was \textit{uyt der maten} banghe,
\\Doe socht \textit{ick God met ver}langhe:
\\Mijn hant \textit{tot God uytghe}streckt
\\Stonde \textit{nacht end’ dach ver}reckt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Myne \textit{siel met rouw be}vanghen,
\\End’ woud’ \textit{gheenen troost ont}fanghen.
\\Ja self \textit{als ick op God} dacht,
\\t’~Hert viel \textit{my schier in on}macht.
\\Hoe dat \textit{ick het over}leydde,
\\End’ al \textit{wat ick troost’lijcks} seydde,
\\De gheest \textit{bleef m’altoos be}nawt,
\\End’ t’~hert’ \textit{even seer ver}flawt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
d’~Ooghen \textit{hielstu my ont}sloten:
\\Dies hebb’ \textit{ick gheen slaep ghe}noten,
\\Maer ick \textit{werdde moed’ end’} swack,
\\Soo dat \textit{ick gantz niet en} sprack.
\\Ick docht \textit{in mijn hert’ ver}slaghen,
\\Op de \textit{voorgheleden} daghen:
\\End’ de \textit{tijt van over}lanck,
\\Quam my \textit{voor, in mijn ghe}danck.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick docht \textit{snachts, hoe ick met} singhen
\\Pleeg den \textit{tijdt sacht t’~over}bringhen:
\\Mijn hert’ \textit{lagh my dach end’} nacht,
\\Vol sorgh’ \textit{ende swaer ghe}dacht,
\\Ick keerd’ \textit{het aen allen} hoecken,
\\Om den \textit{rechten grondt te} soecken,
\\Van het \textit{eynd’ tot aen t’~be}ghin,
\\End’ sprack \textit{dus in mynen} sin:
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Sal my \textit{God altijts ver}stooten,
\\Ende \textit{syner gunst ont}blooten?
\\Sal hy \textit{dan my nu voort}aen,
\\Niet meer \textit{in ghenaed’ ont}faen?
\\Sal zijn \textit{goetheyt hoogh’ ghe}presen,
\\Ditmael \textit{gantz ten eynde} wesen?
\\Is dan \textit{zijn woort end’ ver}bondt,
\\Wtghe\textit{putt tot inden} grondt?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Sal hem \textit{God niet meer be}weghen
\\Om barm\textit{herticheyt te} pleghen?
\\Is zijn \textit{goetheyt teene}gaer,
\\Toeghe\textit{stopt met toorne} swaer?
\\Maer als \textit{ick’t all’ wel be}dencke,
\\Al ist \textit{dat my dees’ sucht} crencke,
\\Ick hop’ \textit{eens een bet’ren} standt,
\\Van des \textit{allerhoogsten} handt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dies wil \textit{ick nu naerder} mercken,
\\s’~Heeren \textit{wonderbaere} wercken:
\\Ende \textit{syne groote} cracht,
\\Die hy \textit{voortijts heeft vol}bracht.
\\Ick sal \textit{neerstich over}legghen,
\\Dijn werck, \textit{end’ veel wonders} segghen,
\\Van dijn \textit{doen, d’~welck groot ghe}wis,
\\End’ seer \textit{wonderbaerlijck} is.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
O God \textit{Heer in dynen} tempel,
\\Sietmen \textit{menich schoon ex}empel,
\\Van dijn \textit{weghen ende} macht:
\\Wie is \textit{doch God die dy} slacht?
\\Du bist \textit{alleen God al}machtich,
\\Du werckst \textit{wonderdaden} crachtich,
\\Onder \textit{volcken al te} gaer,
\\Maeckstu \textit{dijn sterckt’ open}baer.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Du hebst \textit{met cracht dyner} ermen,
\\Dijn volck \textit{vry kunnen be}schermen:
\\Het ghe\textit{slacht van Abra}ham,
\\Jacobs \textit{ende Josephs} stam.
\\t’~Water, \textit{t’~water sterck end’} crachtich,
\\Sagh dy \textit{met vrees’ God al}machtich:
\\Ja d’~af\textit{gronden diep end’} hoogh’,
\\Beefden \textit{van schrick voor dijn} oog.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Men sach \textit{wolcken dick met} hoopen,
\\Van plas\textit{reghen over}loopen:
\\End’ men \textit{hoorde donder}slach,
\\Met een \textit{schrickelijck ghe}wach.
\\Men sach \textit{ghins end’ we’er dijn} stralen
\\Als vier\textit{pylen neder}dalen:
\\Donder \textit{ende blixem} dicht,
\\Heeft den \textit{Hemel gantz ver}licht.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
t’~Aertrijck \textit{moest’ uyt vreese} beven,
\\Gh’lijck als \textit{hadd’ het wech ghe}dreven:
\\Dijn voet \textit{op zeebaren} tradt,
\\Doch men \textit{sach noyt dynen} padt.
\\Du hebst \textit{dijn volck ende} knapen,
\\Heer ghe\textit{leydt als een hoop} schapen,
\\Tot in \textit{het beloofde} landt,
\\Door A’\textit{rons end’ Moisis} handt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {78} {De Lxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt, voor Asaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Comt voor mijn \textit{volck, om mijn leer’ aen te} hooren:
\\End’ \textit{wilt met} vlijt toe \textit{neygen u}we \textit{oo}ren,
\\Om \textit{te ver}staen d’~uyt\textit{spraeck van mynen} monde,
\\Want \textit{ick u} hier een \textit{wondersaeck ver}conde
\\End’ wil u \textit{oock spreeckwoorden} doen verstaen,
\\Met goet be\textit{richt van oude} tyden aen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
d’~Welck wy ge\textit{hoort selff hebben end’ ver}nomen,
\\End’ \textit{is tot} ons van \textit{ons’ Voorva}ders \textit{ko}men:
\\Dat \textit{willen} wy nu \textit{voorts te kennen} gheven
\\Ha\textit{ren ghe}slacht die \textit{na ons sullen} leven.
\\End’ legghen \textit{uyt, de macht Godts} groot end’ sterck,
\\Sijn prijs, zijn \textit{loff, end’ menich} wonderwerck.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Godt heeft een \textit{bondt met Jacob opge}richtet,
\\End’ \textit{syne} Wet in \textit{Israel} ghe\textit{stich}tet,
\\De \textit{welck’ hy} heeft ons’ \textit{Oud’ren scherp be}volen:
\\Te \textit{leeren} voorts haer \textit{kinders onver}holen:
\\Op dat sy \textit{werdd’ van t’~komsti}ghe gheslacht
\\Verstaen: end’ \textit{soo van kindt tot} kindt ghebracht
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Als dats’ op \textit{Godt haer souden vast be}trouwen,
\\End’ \textit{in ghe}dacht zijn \textit{wonder wer}cken \textit{hou}wen,
\\End’ \textit{zijn ghe}bot met \textit{grooten vlijt na}trachten:
\\End’ \textit{niet den} aert van \textit{hare Vaders} slachten
\\Steeg’ end’ re\textit{bel, die noyt den} rechten voet
\\En wilden \textit{gaen, noch trouw’ zijn} van ghemoet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Het strijdtbaer \textit{volc der cloeck’ Ephrai}mieten,
\\Die \textit{metten} bogh’ soo \textit{rustich kon}den \textit{schie}ten,
\\Sijn \textit{in den} strijdt noch\textit{tans niet staende} bleven,
\\Maer \textit{hebben} stracx haer \textit{in de vlucht be}gheven,
\\Mits sy Godts \textit{bondt noyt hadden} recht geacht:
\\Noch syne \textit{Wet van herten} naeghetracht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Sy hebben \textit{stracx zijn wonderwerck ver}geten,
\\End’ \textit{van zijn} cracht ge\textit{heel niet wil}len \textit{we}ten,
\\Die \textit{hy noch}tans ver\textit{thoont hadd’ in’t be}sonder:
\\Voor\textit{waer hy} heeft voor \textit{hare vaders} wonder,
\\In’t landt So\textit{an end’ Egyp}ten gewrocht,
\\Dat het wel \textit{klaer een yegh’lijck} mercken mocht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy scheyd’ ont\textit{wee de zee met hare} baren,
\\End’ \textit{liet zijn} volc droogs \textit{voets daer o}ver \textit{va}ren:
\\Als \textit{eenen} tas packt’ \textit{hy de water} kolcken.
\\Hy \textit{voerde} t’~volc des \textit{daechs door eener} wolcken
\\End’ liet hun \textit{s’~nachs voorschynen} hel end’ claer,
\\Een grooten \textit{brandt die lichtes’} altegaer.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy heeft de \textit{rotz’ inder woestijn’ door}graven,
\\Daer \textit{mensch’ end’} veeh den \textit{dorst soud’ mo}gen \textit{la}ven,
\\Wt \textit{eener} kluft: Hy \textit{deed’ met groote} hoopen,
\\Wt \textit{harden} steen end’ \textit{klippen water} loopen,
\\End’ bracht een \textit{bronn’ van water} claer end’ soet,
\\Die met ge\textit{welt stroomd’ als een} stercke vloet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Noch voeren \textit{sy voorts niet te min in} sonden,
\\So \textit{dat sy} we’er in\textit{der woestijn’} be\textit{ston}den,
\\Den \textit{hooghsten} Godt te \textit{tergen end’ te} stooren:
\\End’ \textit{derfden} hem in \textit{haer hert’ wel be}kooren,
\\End’ eysschen \textit{spijs’ daermed’ haer} boose lust
\\Geboetet \textit{werdd’, end’ hare} brant geblust.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Want: sy op \textit{hem dus wederspannich} spraken,
\\Soud’ \textit{Godt een} disch wel \textit{veerdich cun}nen \textit{ma}ken,
\\In \textit{dees’ woes}tijn’? Die \textit{stroomen ende} beken,
\\Wt \textit{harden} steen met \textit{cracht heeft doen uyt}breken,
\\Soud’ hy zijn \textit{volck wel kunnen} boven dien,
\\Met broot: end’ \textit{vleesch in dit woest} velt versien?
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Godt hoordet \textit{aen, dies hy bestont t’~ont}branden,
\\So \textit{dat daer} vyer in \textit{Jacob quam} op\textit{han}den,
\\Sijn \textit{toorne} werdt in \textit{Israel ont}steken,
\\d’~Wyl’ \textit{sy van} Godt licht\textit{veerdich afge}weken
\\Hem gheen ghe\textit{loof’ en hadden} toeghestelt,
\\Noch sick ver\textit{trouw’t op zijn hulp’} end’ gewelt.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Hoe wel al \textit{eer sy dees’ propoosten} dreven,
\\Godt \textit{een be}vel den \textit{wolcken hadd’} ghe\textit{ghe}ven,
\\End’ \textit{op ghe}daen des \textit{hemels deur end’} salen,
\\Daer \textit{uyt hy} liet het \textit{Mann’ als reghen} dalen,
\\Van boven \textit{ne’er tot spys’ in} haren noodt,
\\Soo dat hy \textit{hun ghegunt hadd’} hemels broot.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Een sterff’lijck \textit{mensch ghenoot der Eng’len} spyse,
\\Dies \textit{Godt hun} gaf ghe\textit{noech in al}ler \textit{wy}se:
\\Maer \textit{zijnde} sat, de \textit{walghe ginck hun} steken.
\\Godt \textit{dan om} sulcx met \textit{recht op hun te} wreken,
\\Heeft inde \textit{locht een Oosten} wint ghebracht,
\\End’ med’ ver\textit{weet den Zuyden} door zijn cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Daer sachmen \textit{stracx met een stormwindich} weder,
\\Vleesch \textit{regh’nen} dicht als \textit{stof van bo}ven \textit{ne}der,
\\Een \textit{grooten} hoop van \textit{voghels quam te} lande
\\Val\textit{len soo} dicht als \textit{t’~sant ligt aender} strande.
\\Die daelden \textit{vast int legher} spaed’ end’ vroeg’,
\\End’ gantz ront\textit{om daer t’~volck zijn} leger sloeg.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Sy vielen \textit{toe seer ghierichlyck end’} aten,
\\Den \textit{buyck heel} vol end’ \textit{wel sat bo}ven \textit{ma}ten:
\\Maer \textit{of sy} schoon haer \textit{will’ all’ hadden} kregen,
\\So’n \textit{bleef noch}tans de \textit{lust niet onder}weghen
\\Ja knauw’den \textit{noch de spys’ in} haren mont,
\\Doe Godes \textit{torn’ heet teghen} hun opstont.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Hy sloechse \textit{doot, end’ brocht die frischten} omme,
\\Soo \textit{dat daer} bleef die \textit{uytghele}sen \textit{blom}me,
\\Van \textit{Isra}el end’ \textit{Hare jongh’ ghe}sellen.
\\Noch \textit{wilden} sy dies \textit{hun gheloof niet} stellen
\\Op haren \textit{Godt end’ op zijn} wonderwerck:
\\Maer sondich\textit{den daer naer noch} even sterck.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Daerom bracht \textit{hy met veel verscheyden} plagen,
\\Haes\textit{tich te} niet haer \textit{schoone jon}ghe \textit{da}ghen.
\\Tis \textit{waer doe} sy be\textit{gonden te ver}mercken
\\Dat \textit{Godt haer} doodd’ om \textit{hun god’loose} wercken,
\\Soo hebben \textit{sy ten lesten} sick bekeert,
\\End’ Godt wel \textit{vroech ghesocht end’} oock geeert.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Wat mits der \textit{straf, so werdden sy ge}dachtich,
\\Dat \textit{hare} sterckt’ al\textit{leen was God} al\textit{mach}tich:
\\End’ \textit{datse} Godt, de \textit{sterck’ God der heyr}scharen,
\\Kond’ \textit{inden} noot ver\textit{lossen end’ be}waren.
\\Doch t’~was maer \textit{slechts ghehuychelt} metten mondt:
\\Want hare \textit{tongh’ beloog t’~hert} inden gront.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
t’~Ghemoet was \textit{noyt oprecht in Godt den} Heere,
\\Noch \textit{sy ghe}trouw’ in \textit{zijn verbont} end’ \textit{lee}re:
\\Noch\textit{tans bleef} Godt soo \textit{goet end’ vol ge}naden,
\\Dat \textit{hy ver}gaf haer \textit{sonden end’ mis}daden,
\\End’ woud’se \textit{noyt verderven} all’: maer brack
\\Dickmael sijn \textit{toorn’ die noyt ghe}heel ontstack.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Want hem ge\textit{dacht’ als dat een mensch ten} ende
\\Niet \textit{anders} is dan \textit{vleesch vol van} el\textit{len}de,
\\Oft \textit{eenen} wint die \textit{wech waeyt sonder} keeren.
\\Hoe \textit{menich}mael heb\textit{ben sy Godts des} Heeren
\\Gramschap ver\textit{wect, sijn stercke} macht beproeft,
\\Inder woe\textit{styn’ end’ synen} gheest bedroeft?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {21}
Ja telckens \textit{we’er sijn tot hun aert ge}keeret,
\\End’ \textit{hebben} God met \textit{morren seer} ont\textit{ee}ret,
\\Sijn \textit{macht ver}socht, end’ \textit{binnen seker} maten
\\Godt \textit{Isra}els den \textit{heyl’ghen willen} vaten.
\\End’ dachten \textit{niet aen syner} handen cracht
\\Doe hys’ on\textit{lancx verlost’ uyt} s’~vyants macht.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Daer hy seer \textit{claer liet in Egypten} mercken
\\End’ \textit{in So}an zijn \textit{groote won}der\textit{wer}cken:
\\End’ \textit{hadd’ in} bloet haer \textit{stroomen al ver}wandelt,
\\End’ \textit{voorts al}omm’ met \textit{beken soo ghe}handelt
\\Dat t’~water \textit{gantz van smake} niet en docht,
\\Soo dat daer \textit{uyt geen mensche} drincken mocht.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Hy schickt’ een \textit{swerm van Wespen ende} vlieghen,
\\Die \textit{atens’} op tot \textit{kinders in}de \textit{wie}ghen.
\\Hy \textit{liet haer} koets’ end’ \textit{bedden al be}cruypen
\\Van \textit{vorschen} vuyl. End’ \textit{gaff den boosen} ruypen,
\\t’~Eten heel \textit{op, de vrucht des} gantschen lants.
\\De sprinckhaen \textit{att het sweet des} ackermans.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Met hagel\textit{steen sloech hy den wijnstoc} neder,
\\Den \textit{vyghe}boom ver\textit{darff hy met} on\textit{we}der.
\\Ooc \textit{werdd’ haer} veeh end’ \textit{kudden ne’er ge}slagen,
\\Met \textit{haghel,} storm end’ \textit{stercke donder} vlaghen,
\\Hy coeld’ op \textit{hun zijn gramschap} ende moet,
\\End’ liet zijn \textit{toorn’ ontsteken} als een gloet.
\end {vers}

\begin {vers} {25}
Want hy be\textit{val den Engh’len syner} wraken
\\Sy \textit{souden} sick stracx \textit{teghen hun} op\textit{ma}ken,
\\Om \textit{synen} toorn een \textit{open baen te} claren,
\\Als \textit{die geens}sins en \textit{wild’ haer leven} sparen.
\\Daerom gaff \textit{hy des vees het} alderbest,
\\In sware \textit{sterft’, end’ doode}lijcke pest.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {26}
Die eerst ghe\textit{bor’n op all’ Egypten} erven
\\Ded’ \textit{hy met} macht des \textit{slaenden En}gels \textit{ster}ven
\\De \textit{frissche} jeugt van \textit{Chams geslacht end’} hutten,
\\En \textit{kond’ den} doot van \textit{haren hals niet} schutten.
\\Daer uyt bracht \textit{hy zijn volck met} stercker handt
\\Ghelijck een \textit{kudd’ in’t wilt end’} t’~woeste landt.
\end {vers}

\begin {vers} {27}
End’ leydde \textit{t’~volc, vry sonder achter}dincken,
\\d’~Welck \textit{in’t zee} sach sijn \textit{vyanden} ver\textit{sin}cken,
\\End’ \textit{brachtse} voorts in \textit{lustbare woon}steden
\\Van \textit{t’~heylich} landt, end’ \textit{lietse daer in}treden,
\\Tot aen den \textit{bergh’ die zijn hant} end’ ghewelt:
\\Verworven \textit{hadd’ end’ syn’ volck} toeghestelt.
\end {vers}

\begin {vers} {28}
Hy heeft voor \textit{haer de volcken uyt ge}dreven
\\End’ \textit{hun het} landt tot \textit{eyghen erff} ghe\textit{ghe}ven:
\\Al\textit{waer de} stamm’ Is\textit{raels met haer} sonen
\\Sou\textit{den voort}aen deur \textit{Gods ghenade} wonen.
\\Noch even \textit{wel bekoordens’} haren Godt,
\\End’ hielden \textit{noyt zijn bont noch} zijn ghebot.
\end {vers}

\begin {vers} {29}
Maer volgden \textit{steeg den aert van hare} Vaders,
\\End’ \textit{weken} aff als \textit{trouweloos’} ver\textit{ra}ders,
\\Be\textit{syden} sweegs end’ \textit{slim als loose} boghen.
\\Sy \textit{hebben} Godt met \textit{valscheyt ende} loghen,
\\Met menich \textit{beelt, kappel, kerck,} end’ autaer
\\Tot swaren \textit{toor’n verwecket} teghens haer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {30}
Want doe Godt \textit{merckt’ alsulck’ ontrouwe} wesen,
\\Is \textit{hem zijn} torn in \textit{haesten op}ghe\textit{re}sen,
\\End’ \textit{heeft met} walgh’ t’~volck \textit{Israels ver}stooten
\\Hy \textit{heeft Si}loh be\textit{staen gheheel t’~ont}blooten,
\\Van al haer \textit{eer, mits hy strackx} daer van schiedt,
\\End’ zijn woon\textit{sted’ onder den} mensch verliet.
\end {vers}

\begin {vers} {31}
Sijn Bondtkist \textit{werdt vervoert in vremde} landen,
\\Sijn \textit{heerlijck}heyt quam \textit{in des vy}ants \textit{han}den.
\\Hy \textit{nam zijn} volck in \textit{sulcker groot’ on}weerden,
\\Dat \textit{hy het} gaff in \textit{s’~vyants scherpe} sweerden:
\\Van wien het \textit{wert seer jammer}lijck vermoort:
\\So seer was \textit{Godt op syner} erf ghestoort.
\end {vers}

\begin {vers} {32}
Haer manschap \textit{frisch werd’ met den vyer ver}slonden,
\\Haer \textit{maegd’kens} jonc treur\textit{hertich t’~al}ler \textit{ston}den
\\Heb\textit{ben noch} vreugt, noch \textit{bruyloftsfeest ge}dreven.
\\Haer \textit{priesters} zijn doodt \textit{onder t’~sweerdt ghe}bleven:
\\Ja selv’ een \textit{man en werde} van zijn vrouw
\\Schier niet be\textit{weent, voor den ge}meenen rouw’.
\end {vers}

\begin {vers} {33}
Maer g’lijck een \textit{heldt die vanden wijn ont}slapen
\\Schie\textit{lijck ont}waect end’ \textit{tiert end’ grijpt} de \textit{wa}pen
\\E\textit{ven al}soo ont\textit{waeckte Godt de} Heere,
\\End’ \textit{achter} ruggh’ sloech \textit{synen vyant} seere:
\\Daermed’ hy \textit{hem toevoegde} schand’ end’ smaet,
\\Die dueren \textit{sal soo langh’ de} werelt staet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {34}
Hy’n heeft niet \textit{meer op Joseph willen} achten,
\\Noch \textit{lust ghe}hadt aen \textit{Ephraims} ghe\textit{slach}ten:
\\Maer \textit{heeft ghe}hadt aen \textit{Juda zijn ghe}noegen,
\\Om \textit{hem al}daer ter \textit{wooninghe te} voeghen
\\Den berg Si\textit{on end’ d’~uytver}coren stadt,
\\Heeft God de \textit{Heer voor d’~aller}liefst’ ghehadt.
\end {vers}

\begin {vers} {35}
Aldaer heeft \textit{hy zijn heyligdom ghe}stichtet
\\Als \textit{een pal}leys dat \textit{hoogh’ is op}ghe\textit{rich}tet,
\\End’ \textit{staet soo} vast op \textit{synen grondt ghe}leghen,
\\Als \textit{d’~eertrijck} self, d’~welck \textit{niet en kan be}wegen,
\\Daer heeft hy \textit{ooc David noch} jonc end’ slecht,
\\Wt een schaeps\textit{koy ghekoren} tot zijn knecht.
\end {vers}

\begin {vers} {36}
Hy nam hem \textit{op, daer hy zijn schapen} weydden
\\Op \textit{dat hy} soud’ re\textit{geren en}de \textit{ley}den
\\Ja\textit{cob zijn} volck, end’ \textit{Israel een}drachtich.
\\Daer\textit{om heeft} ooc Da\textit{vid trouw’ end’ wa}rachtich
\\Na zijn vrom’ \textit{hert’, des Heeren} volck gheweydt
\\End’ wijsse\textit{lijck onder zijn} handt gheleydt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {79} {De Lxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm voor Asaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De Heydens Heer sijn \textit{in dijn erf ge}treden,
\\Daer \textit{hebben} sy die \textit{heylighe woon}ste\textit{den}
\\\textit{Dijns tempels} reyn, seer \textit{schendelijck ont}eeret,
\\Je\textit{rusa}lem tot \textit{hoopen steens ghe}keeret.
\\End’ \textit{de li}chamen nackt,
\\Van \textit{dijn knechts} voorghesmackt,
\\Den \textit{raven ende} ghieren,
\\Den \textit{beesten} op het velt,
\\Tot \textit{haer aes voor ge}stelt,
\\t’~Vleesch \textit{dyner goeder}tieren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ghelijckmen ghiet het \textit{water op der} straten,
\\Heb\textit{bens’ haer} bloet ghe\textit{stort end’ loopen} la\textit{ten}
\\\textit{Gheheel ront}om Je\textit{rusalem der} stede,
\\End’ \textit{daer was} gheen dies’ \textit{oyt ten graef be}stede.
\\Wy \textit{sijn o} Heere Godt,
\\Ghe\textit{worden} tot een spot,
\\All’ \textit{onsen naghe}bueren.
\\Eens \textit{yegh’lijcks} schimp end’ smaet
\\In \textit{huys end’ op de} straet,
\\Sijn \textit{wy tot allen} uren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Och God hoe langh’ sal \textit{dit noch also} blyven?
\\Wil\textit{stu al}tijts dy \textit{stooren ende} ky\textit{ven?}
\\\textit{Sal dyne} tor’n end’ \textit{yver dyner} wraken,
\\Ghe\textit{lijck een} vlamm’ dus \textit{eewich op ons} blaken.
\\Laet \textit{liever} desen brandt,
\\Gaen \textit{over} t’~volck end’ t’~landt,
\\Die \textit{dynen naem niet} achten,
\\Wil \textit{Coninck}rijcken slaen,
\\Die \textit{dy noyt riepen} aen,
\\O \textit{Godt Heer der heyr}crachten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want sy zijn Heer die \textit{stout end’ seer ver}meten
\\Ja\textit{cob ghe}heel schier \textit{hebben opghe}ghe\textit{ten,}
\\\textit{Haer woonplaets’} ooc van \textit{dijn genad’ ver}worven,
\\Heb\textit{ben ver}woest, end’ \textit{uyt den gront ver}dorven.
\\Ghe\textit{dencke} doch niet meer,
\\Op \textit{ons’ mis}daden Heer,
\\Eer\textit{tijts van ons be}dreven:
\\Haest, \textit{dat ons} int ghemoet
\\Comm’ \textit{dijn ghenade} soet,
\\Want \textit{wy seer benouwt} leven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Help’ ons o God ons’ \textit{hulper ende} Heere,
\\Om \textit{dynes} naems groot\textit{makingh’, lof end’} ee\textit{re}
\\\textit{Verloss’ end’} wil ons’ \textit{sonden ons ver}gheven,
\\Op \textit{dat dijn} naem hoogh’ \textit{werd’ alomm’ ver}heven.
\\Waer\textit{om soud’} t’~volck uyt spot,
\\Seg\textit{ghen waer} is haer Godt?
\\Wil \textit{liever Heer dijn} wraken,
\\O\textit{ver t’~ver}goten bloet,
\\Van \textit{dyne dienaers} vroet,
\\Al\textit{omme ruchtbaer} maken.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Laet het gheschrey end’ \textit{t’~suchten der ge}vangen
\\Tot \textit{dynen} throon aen \textit{dyner oor ghe}lan\textit{ghen:}
\\\textit{Nae dyne} macht wil \textit{doch in leven} houden,
\\Die \textit{totter} doot ver\textit{wesen werden} souden.
\\End’ \textit{ons ghe}bueren stout,
\\Wil \textit{seven} dobbelfout,
\\In \textit{haren schoot ver}ghelden,
\\Den \textit{schimp spot} ende hoen,
\\Die \textit{sy dy, Heer’ aen}doen,
\\Als \textit{sy dyn’ naeme} schelden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Soo sullen wy dijn \textit{volck end’ dyne} knapen,
\\Die \textit{dyner} weyd’ o \textit{Heer zijn rechte} scha\textit{pen,}
\\\textit{Dijn grooten} naem hoogh’ \textit{prysen t’~allen} stonden
\\End’ \textit{dynen} loff van \textit{kindt tot kindt ver}conden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {80} {De Lxxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester op het ses snarighe spel, Een ghetuyg Psalm voor Asaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dv \textit{herder Israels wil} hooren
\\Tot \textit{dijns volcks stemme neyg dijn} ooren,
\\Die \textit{du de} stamm’ van \textit{Josephs} bloet,
\\Als \textit{schapen} houd’st in \textit{dijn be}hoet,
\\End’ \textit{sittest tus}schen Che\textit{ru}bins:
\\Verschyn den \textit{volck dijns} huysghesins.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wil \textit{dyne macht nu vry ont}wecken,
\\End’ \textit{over Ephraim ver}strecken:
\\Ben\textit{jamin} end’ Ma\textit{nasses} me’,
\\Help \textit{end’ breng} ons in \textit{goede} vre’,
\\Wt \textit{desen last} end’ swaer \textit{ver}driet,
\\Daer inn’ men \textit{ons nu} steken siet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wil \textit{ons o Heer nu weder}brenghen,
\\Die \textit{wy verstroyt zijn, end’ ghe}henghen,
\\Dat \textit{dijn ghe}nadich \textit{aenghe}sicht,
\\In \textit{desen} noot ons \textit{nu ver}licht’
\\Soo \textit{sullen wy} van al\textit{le} pijn,
\\Door dijn aen\textit{schijn ont}slaghen zijn.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hoe \textit{langhe sal noch dyne} toren,
\\Te\textit{ghen t’~ghebet dijnr’ uytver}koren,
\\Staen \textit{branden} als een \textit{heeten} gloet?
\\Du \textit{spijst ons} met druck \textit{end’ wee}moet
\\Du \textit{schenckest ons} om ons’ \textit{mis}daet,
\\Van bitter \textit{traenen} volle maet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{hebst ons met ons’ naeghe}bueren,
\\Twist \textit{ende tweedracht doen be}sueren?
\\Ons \textit{vyandt} drijft met \textit{ons zijn} spott,
\\Ver\textit{gad’r ons} we’er du \textit{stercke} Godt:
\\Gheeff \textit{dat dij aen}sicht ons \textit{be}schijn’,
\\Soo sullen \textit{wy ghe}holpen sijn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Een \textit{wijnstock uyt Egypten} landen
\\Heb\textit{stu verpoot’t met eyghen} handen,
\\Du \textit{hebst groot} volck ghe\textit{jaegt uyt} t’~landt,
\\End’ \textit{hem in} haere \textit{plaets’ ghe}plandt.
\\Du \textit{hebst het aerd’}rijck toe\textit{be}reyt.
\\End’ verr’ zijn \textit{wortel} uytghebreyt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{heeft sick over t’~landt ver}strecket,
\\Sijn \textit{scheem heeft berghen over}decket:
\\Sijn \textit{rancken} schoten \textit{seer hoog} op,
\\Tot \textit{aen der} ced’ren \textit{hoogste} tsop:
\\Sijn \textit{telghen streck}ten van \textit{den} strandt,
\\Tot aen des \textit{grooten} waters kant.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Waer\textit{om’ hebstu sijn tuyn ont}loken,
\\End’ \textit{syne heymingh’ afghe}broken,
\\Dat \textit{yegh’lijck} nu hem \textit{rooft end’} pluckt?
\\t’~Swijn \textit{heeft zijn} wortel \textit{uytghe}ruckt,
\\De \textit{wilde die}ren met \textit{hoo}moet
\\Die hebben \textit{hem gantz} omghewroet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ver\textit{gaer ons we’er God der heyr}crachten
\\Sie \textit{uyt den hemel: will’ het} achten,
\\Be\textit{soeck den} wijnstock \textit{die dijn} handt
\\Self \textit{in der} eerden \textit{heeft ghe}plandt:
\\End’ \textit{op de scheut} jong en\textit{de} teer,
\\Die du ghe\textit{sterckt hebst} tot dijn eer.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hy \textit{is eylaes met brandt ver}dorven,
\\Ghe\textit{hackt, ghesneden end’ door}korven:
\\Dijn \textit{volck ver}gaet: wy \textit{nemen} aff,
\\Midts \textit{dynen} grim end’ \textit{toorne} straff.
\\Wil \textit{doch den man} o Heer \textit{by}staen,
\\Die du dy \textit{hebst ghe}nomen aen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Soo \textit{sullen wy van dy niet} wijcken,
\\Ghe\textit{nes’ ons, laet ons niet be}swijcken,
\\Wy \textit{sullen} loven \textit{dynen} naem:
\\Al\textit{machtich} God breng’ \textit{ons te} saem’,
\\Gheef \textit{dat dijn aen}sicht ons \textit{be}schijn:
\\Soo sullen \textit{wy ghe}holpen zijn.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {81} {De Lxxxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester op de instrumenten van Gith. Een liedt voor Asaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Singt met \textit{all’ u} macht
\\Den loff \textit{onses} Heeren:
\\Welck is \textit{onse} cracht:
\\\textit{Lofsingt} claer end’ hel
\\\textit{Den God} Israel:
\\\textit{Juycht tot syner} eeren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Comt met \textit{u ghe}sanck,
\\End’ met \textit{soete} snaren:
\\Laet hoo\textit{ren t’~ghe}clanck,
\\\textit{Van harp’} ende luyt
\\\textit{Trommel} ende fluyt,
\\\textit{Om God te ver}claren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op de \textit{nieuwe} maen
\\Iegh’lijck \textit{com’ om} t’~seeste:
\\Blaest Ba\textit{suynen} aen,
\\\textit{Ende} zijt met vreugt,
\\\textit{t’~Samen} al verheugt,
\\\textit{Ten daegh’ onser} feeste.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want in \textit{Isra}el,
\\Is dit \textit{onse} wyse:
\\Ja t’~is \textit{een be}vel
\\\textit{End’ een} recht ghesett,
\\\textit{In Gods} Jacobs wett,
\\\textit{Tot zijns naemens} pryse.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die zijn \textit{bondt voor}waer,
\\Met Jo\textit{seph woud} maken,
\\Hy voerd’ \textit{syne} schaer,
\\\textit{Wt E}gipten landt,
\\\textit{Daer sy} gheen verstandt,
\\\textit{Hadden vander} spraken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ick hebb’ \textit{synen} hals
\\Vanden \textit{last ont}slaghen,
\\End’ heb \textit{hem in} als,
\\\textit{Ghetrouw} by ghestaen,
\\\textit{End’ sijn} handt ontslaen,
\\\textit{Van steenen te} draghen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
In ancxt \textit{ende} last,
\\Daer du \textit{laegst heel} onder,
\\Hebb’ ick \textit{dy wel} hast,
\\\textit{Verlost} uyt den noot:
\\\textit{End’ in} wederstoot,
\\\textit{Verhoort uyt den} donder.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick heb \textit{dy be}koort,
\\Aen den \textit{vloet der} twisten:
\\End’ heb \textit{my ver}stoort,
\\\textit{Doe ick} dy bevont:
\\\textit{Dobbel} inden gront,
\\\textit{End’ vol argher} listen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ick sprack: \textit{Mijn volck,} hoort,
\\Ick tuyg \textit{dy mijn} weghen,
\\End’ mijn \textit{heyligh} woort.
\\\textit{Och woud’st} du t’~ghebot,
\\\textit{Van my} dynen God,
\\\textit{Onderhoorich} pleghen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Du’n salt \textit{neven} my,
\\Gheenen \textit{Godt aen}veerden,
\\Hoeda\textit{nich hy} sy:
\\\textit{Noch oock} nemmermeer,
\\\textit{Bieden} dienst oft eer,
\\\textit{And’ren God’ op} aerden.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Want ick \textit{ben de} Heer,
\\End’ dijn \textit{God al}leene,
\\Sonder \textit{yemant} meer:
\\\textit{Ick heb} dy ghebracht,
\\\textit{Door mijn} stercke macht,
\\\textit{Wt Egypt’ on}reene
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Doe op \textit{dynen} mont,
\\Wacht my\textit{ner ghe}naden:
\\Ick sal \textit{dy ter}stont,
\\\textit{Met al}lerley goet,
\\\textit{In groot} overvloet
\\\textit{Ten vollen ver}saden.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maer mijn \textit{volck seer} steeg,
\\Keert van \textit{my sijn} ooren,
\\Gh’lijck het \textit{altijts} pleeg:
\\\textit{End’ Is}rael blijft,
\\\textit{Even} seer verstijft,
\\\textit{End’ en wilt niet} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Dies ick \textit{uyt on}min
\\Liets’ oock \textit{henen} treden
\\In haer \textit{eyghen} sin:
\\\textit{Ende} doen onvroet,
\\\textit{All’ wat} dochte goet,
\\\textit{Hun vernuft end’} reden.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Hadd’ mijn \textit{volck my} doch,
\\Ghehoor \textit{willen} gheven,
\\End’ son\textit{der be}droch,
\\\textit{Oft’ hy}pocrisy’
\\\textit{Willen} volghen my:
\\\textit{End’ nae mijn woort} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Ick soud’ \textit{alsoo} saen,
\\Syne \textit{haters} alle,
\\Hebben \textit{ne’er ghe}slaen:
\\\textit{End’ met} grooter schandt,
\\\textit{Hadde}se mijn handt
\\\textit{Ghebracht inden} valle.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Die God \textit{teghen} sijn,
\\Souden \textit{sick al} treurich,
\\Voor mijns \textit{volcks aen}schijn,
\\\textit{Hebben} ne’erghebuckt:
\\\textit{t’~Soud’ hem} welgheluckt
\\\textit{Hebben, eewich}deurich.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Ick soud’ \textit{hem kort} omm’,
\\Hebben \textit{laten} spysen,
\\Met syn’ \textit{tarwen} blomm’:
\\\textit{End’ het} honich soet,
\\\textit{In groot’} overvloet,
\\\textit{Wt een steen doen} rysen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {82} {De Lxxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm voor Asaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
God \textit{is gheseten ter vier}scharen,
\\Daer \textit{hy de vorsten doet ver}garen:
\\Hy \textit{staet hoog onder} d’~overheydt,
\\Daer \textit{oordeelt hy met} recht bescheyt:
\\Hoe \textit{lang, spreect hy, Richters ver}heven
\\Sult \textit{ghy noch onrecht vonnis} geven,
\\End’ \textit{nemen de per}soonen aen,
\\Om \textit{den God’loosen} voor te staen?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doet \textit{recht den ermen ende} wesen,
\\Die \textit{voor ghewelt hun moghen} vreesen:
\\Ont\textit{slaet den schamel’n,} int ghericht,
\\Als \textit{hy met onrecht} wort beticht.
\\Staet \textit{den bedruckten voor end’} d’~ermen,
\\End’ \textit{soeckts’ in haer recht te be}schermen:
\\Ja \textit{doet hun hulp’ end’} onderstandt,
\\End’ \textit{losts’ uyt der god’}loosen handt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer \textit{wat. Aen hun is niet te} winnen:
\\Sy’n \textit{hebben noch verstant noch} sinnen,
\\End’ \textit{zijn verduystert} end’ verblent,
\\Al \textit{ghinck de wereldt} over endt.
\\Ick \textit{segt: Ghy zijt, als cleyne} goden,
\\Men \textit{vreest u end’ houdt u ghe}boden:
\\Ghy \textit{vorsten zijt mits} uwe macht,
\\Als \textit{kind’ren Gods te}recht gheacht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Noch\textit{tans ghy moet all’ den doot} sterven,
\\End’ \textit{als een ander mensch’ ver}derven:
\\Ghy \textit{moet oock blyven} inden loop,
\\Als \textit{d’~aller minste} vanden hoop.
\\O \textit{God stae op in grooter} weerden,
\\Re\textit{geert end’ richt Heer op der} eerden:
\\Want \textit{heel de werelt} is doch dijn,
\\Met \textit{all’ het volck die} daer op zijn.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {83} {De Lxxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt voor Asaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer \textit{houde} dy niet \textit{langher} stil,
\\End’ \textit{swygh doch niet in} dit gheschil:
\\End’ \textit{en wil onser niet ver}gheten,
\\De\textit{wijl dijn vyanden niet} vieren:
\\Maer \textit{rasen, brullen, ende} tieren,
\\End’ \textit{steken} t’~hooft op, \textit{seer ver}meten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sy \textit{hebben} met een \textit{boos’ op}saet,
\\Be\textit{sloten haren} schalcken raet:
\\Om \textit{dijn volck heym’lijck t’~onder}drucken:
\\End’ \textit{hebben t’~samen al ghe}sworen,
\\t’~Ver\textit{derf van dijn volck uytver}coren,
\\Die \textit{onder} dijn be\textit{schermingh’} bucken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Comt \textit{aen, laet} ons dit \textit{volck ter}stont,
\\Ghe\textit{heel verderven} uyt den grondt:
\\Dat \textit{het gheen volck meer ghenoemt} werde,
\\End’ \textit{datmen haers naems soo ver}ghete,
\\Dat \textit{niemant schier voortaen en} wete,
\\Off \textit{Isra}el d’~eerd’ \textit{oydt be}terdde.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Sy \textit{zijn by} een te \textit{raey ghe}gaen,
\\End’ \textit{hebben een ver}bondt gheslaen,
\\E\textit{dom met den Ismae}liten.
\\t’~Volck \textit{Moab end’ Agars ghe}slachten:
\\Heb\textit{ben by een ghevoeght haer} machten
\\Met \textit{Gebal} end’ den \textit{Ammo}niten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Het \textit{rouw’ A}male\textit{kiter} landt,
\\End’ \textit{Tyrus ligghend’} aen den strandt:
\\Sijn \textit{t’~samen met den Pales}tinen:
\\As\textit{sur heeft hem daer toeghe}slaghen,
\\End’ \textit{met Lots kind’ren willen} waghen,
\\Om \textit{hun als} haren \textit{erm te} dienen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
O \textit{Heer wil} met hun \textit{omme}gaen,
\\Ghe\textit{lijck du voortijts} hebst ghedaen:
\\Met \textit{Madian die met schand’} weken,
\\Doe \textit{Jabin end’ Sisra ver}slaghen,
\\In \textit{Endor als een mest hoop} laghen
\\Niet \textit{wijt van} Cisons \textit{water}beken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Be\textit{taelse} met der \textit{selver} soudt,
\\Als \textit{Oreb end’ als} Zeeb stoudt:
\\Oft \textit{Zeba end’ Salmuna} mede,
\\All’ \textit{haere vorsten. Die daer} seyden,
\\Laet \textit{ons ons’ palen wijt ver}breyden,
\\End’ \textit{inne} nemen \textit{Gods woon}stede.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Draeys’ \textit{om end’} om met \textit{lijf end’} siel,
\\Mijn \textit{God ghelijckmen} draeyt een wiel,
\\Oft \textit{als een caff drijft voor de} winden:
\\Ghe\textit{lijckmen siet een vlamme} blaken
\\Int \textit{bosch, end’ t’~hout tot kolen} maken,
\\End’ \textit{boomen} op t’~ghe\textit{bergt’ ver}slinden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Niet \textit{anders} Heer, daer\textit{inne} slae:
\\End’ \textit{volgse met on}weder nae.
\\Dijn \textit{storm verdrijfs’ aen allen} hoecken.
\\Laet \textit{schand’ haer t’~aenghesicht be}decken
\\Op \textit{dat des’ opgheblasen} ghecken
\\Dijn \textit{naem haers} ondancks \textit{leeren} soecken.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
End’ \textit{laets’ in} schanden \textit{end’ ver}driet,
\\Ver\textit{slaghen comen} gantz te niet.
\\Op \textit{dat sy weten sonder} dwalen,
\\Dat \textit{dijn naem is God eewich} Heere:
\\Dien \textit{alleen hoort de hoogste} eere
\\Wijt \textit{over} alle \textit{swerelts} palen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {84} {De Lxxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester onder den kinderen Korach, op de instrumenten van 
Gittit. Een Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hoe lief, \textit{hoe soet, end’ aen}ghenaem
\\Sijn \textit{dijn woonsteden} seer bequaem,
\\O \textit{lieve God Heer der heyr}scharen!
\\Mijn \textit{siel ver}langt met \textit{grooten} lust,
\\Ja \textit{sucht end’} steent, end’ \textit{heeft geen} rust,
\\Om \textit{in dijn} tempel \textit{te ver}garen:
\\Van \textit{vreugden} t’~hert in’t \textit{lijf my} springt,
\\Alst \textit{op den Heer des} levens dinckt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een musch’ \textit{end’ swalw’ heeft in’t} ghemeyn
\\Een \textit{huysken oft een} nestken cleyn,
\\Daer \textit{sy met hare ioncxkens} rusten:
\\Mijn \textit{God, mijn} Coninck, \textit{dijn au}taer
\\Is \textit{al mijn} lust: Och \textit{mocht ick} daer,
\\In \textit{dynen} tempel \textit{my ver}lusten.
\\Wel \textit{hem die} in dijn \textit{wooningh’} Heer,
\\Ver\textit{keert end’ gheeft dy} prijs end’ eer’.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wel sa\textit{lich is de man} ghewis,
\\Wiens \textit{cracht op dy ghe}bouwet is,
\\End’ \textit{neemt ter herten dyne} weghen.
\\Die \textit{treckt door} t’~dorre \textit{moerboom} dal,
\\Weet \textit{dat hem} God een \textit{bronn’ zijn} sal:
\\Oock \textit{die door’t} nat treckt \textit{end’ met} reghen
\\Be\textit{goten} wordt, in \textit{over}vloet,
\\Houdt \textit{hem voor synen} seghen goet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Sy tre\textit{den vast van rott} tot rott,
\\Tot \textit{dat sy voor den} Heere Godt,
\\Ver\textit{schynen, end’ in Sion} comen.
\\God \textit{der heyr}scharen \textit{eewich} Heer,
\\Tot \textit{mijn ghe}bet dy \textit{gunstich} keer,
\\Laet \textit{mijn stemm’} werden \textit{aenghe}nomen.
\\Du \textit{Jacobs} God hoor \textit{my doch} aen,
\\End’ \textit{wil na mijn ghe}bet verstaen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
O God’ \textit{ons’ schilt vast en}de dicht,
\\Sie \textit{dijns ghesalfden} aenghesicht.
\\Want \textit{eenen dach in dijn voor}hoven,
\\Is \textit{ongh’lijck} beter, \textit{seggh’ ick} vry,
\\Dan \textit{duysent} elders \textit{sonder} dy.
\\Ick \textit{soud’ my} liever \textit{sien ver}schoven,
\\Tot \textit{aen den} dorpel \textit{van dijn} huys,
\\Dan \textit{in het hof van} t’~boos ghespuys.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want God \textit{de Heer is in} Syon,
\\Ons’ \textit{schilt ons’ licht end’} claere sonn’,
\\Die \textit{ons sal met ghenaed’ ver}cieren:
\\End’ \textit{den op}rechten \textit{van ghe}moet,
\\Sal \textit{hy niet} sparen \textit{gh’luck noch} goet:
\\Want \textit{hy’t hun} gunt seer \textit{goeder}tieren.
\\Godt \textit{der heyr}scharen \textit{wie op} dy:
\\Wel \textit{vast vertrouwt, is} salich vry.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {85} {De Lxxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester onder de kinderen Korach. Een Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dv \textit{hebst wel} eer dijn \textit{liefd’ end’} gunste groot,
\\Heer, \textit{aen dijn lant seer opent}lijck verthoont:
\\t’~Ge\textit{vangen} volc Ja\textit{cobs} verlost \textit{in} noot,
\\End’ \textit{zijn mis}daet ver\textit{geven end’ ver}schoont,
\\Ja \textit{du hebst} vry zijn \textit{sonden all’ be}deckt:
\\End’ \textit{afghe}wend’t dijn \textit{toorn’ op} hun verweckt.
\\God onses \textit{heyls breng ons nu} oock te recht:
\\Dijn \textit{toornee} sy gantz \textit{end’ gaer ne’erghe}legt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Oft \textit{salt du} Heer dus \textit{eewich} zijn ghestoort?
\\Sal \textit{dyne toorn’ verlenghen} alle tijdt?
\\Salt\textit{du ons} niet ver\textit{quic}ken van \textit{nu} voort,
\\Op \textit{dat dijn} volck we’er \textit{werd’ aen dy ver}blijt?
\\Laet \textit{ons dijn} gunst ge\textit{nadich schouwen} aen,
\\Al \textit{hebben} wy seer \textit{groote}lijckx misdaen,
\\End’ dijn ghe\textit{nad’ o Heer ons} mede deyl’:
\\Ver\textit{leen’ ons} oock dijn \textit{bystant ende} heyl.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick \textit{wil met} vlijt aen\textit{hooren} s’~Heeren woort:
\\Hy \textit{sal zijn volck van vrede} doen vermaen:
\\Sijn\textit{de niet} meer op \textit{ha}re sond’ \textit{ver}stoort:
\\Dies \textit{sullen} sy van \textit{dwaesheyt oock af}staen.
\\Sijn \textit{heyl voor}waer is \textit{den mensch aller} na’st,
\\Die \textit{met een} vrees’ op \textit{Gods ghe}boden past:
\\Op dat in \textit{ste’ van lyden} allerhandt,
\\Vreugt, \textit{prijs end’} lof wed’\textit{rom innem’ ons} landt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghe\textit{nade} sal met \textit{waerheyt} gaen te gaer:
\\Vreed’ \textit{sal den mondt der gh’recht’heyt} minlijck bie’n:
\\De \textit{waerheyt} sal voort \textit{spruy}ten schoon \textit{end’} claer
\\End’ \textit{g’recht’heyt} schoon ne’er \textit{uyt den hemel} sien.
\\De \textit{Heer’ sal} ons ver\textit{leenen alle} goet:
\\End’ \textit{gheven} vrucht des \textit{landts in} overvloet.
\\Voor hem sal \textit{gaen gherechtich}eyt in swanck
\\End’ \textit{onvert}zaegt be\textit{treden haren} ganck.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {86} {De Lxxxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Ghebedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O Heer, \textit{neyghe my dijn} ooren,
\\Om my \textit{gunstich aen te} hooren:
\\Want ick \textit{ben in grooten} druck
\\Vol el\textit{lend’ end’ onghe}luck.
\\Bewaer \textit{mijn siel vanden} quade,
\\Want ick \textit{lev’ op dijn ghe}nade:
\\Mijn God \textit{dynen knecht be}houd,
\\Die al\textit{leen op dy ver}trouwt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
O Heer \textit{wil dy mijnr’ ont}fermen,
\\End’ my \textit{midts dijn gunst be}schermen:
\\Want ick \textit{sonder af te} staen,
\\Alle \textit{daghen roep’ dy} aen.
\\Wil dan \textit{Heer’ in sware} lyden,
\\Dynes \textit{dienaers siel ver}blyden:
\\d’~Wyl’ ick \textit{mijn gheest, hert’, end’} oogh’,
\\Tot dy \textit{heffe steed’s om} oogh’.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want du \textit{bist een Godt goet}dadich,
\\Ontferm\textit{hertich end’ ghe}nadich:
\\Van gunst \textit{end’ mitlyden} groot,
\\Soo wie \textit{dy roept aen in} noot.
\\Slae dan \textit{acht op mijn ghe}beden,
\\Nae dijn \textit{ontfermhertich}eden:
\\End’ wil \textit{doch Heer nemen} acht,
\\Op de \textit{stemme myner} clacht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
In den \textit{tijdt van mijnr’ el}lenden,
\\Wil ick \textit{mijn hert’ tot dy} wenden:
\\End’ dy \textit{vyerich roepen} aen,
\\Want du \textit{pleeg’st my te ver}staen.
\\Heer gheen \textit{Godt kan laten} blijcken,
\\Dat hy \textit{dy sy te ghe}lijcken:
\\Daer’n is \textit{niemant oock soo} sterck,
\\Die doen \textit{konde nae dijn} werck.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Alle \textit{volcken end’ ghe}slachten,
\\Die du \textit{schiepst mits dyner} crachten,
\\Sullen \textit{comen al te} saem,
\\End’ aen\textit{bidden dynen} naem.
\\Want du \textit{bist groot ende} machtich,
\\End’ werck’st \textit{daden wonder} crachtich:
\\Jae du \textit{bist een Godt al}leen,
\\Neffens \textit{dy is anders} gheen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wil my \textit{op dijn weghen} vueren,
\\End’ in \textit{dyne waerheyt} stueren:
\\Richt my \textit{mijn hert’ ende} gheest,
\\Dat du \textit{van my werd’st ghe}vreest.
\\Mijn Godt \textit{ick wil t’~allen} stonden,
\\Vrolijck \textit{dynen lof ver}conden:
\\Ick wil \textit{steed’s end’ ymmer}meer,
\\Dyn’ naem \textit{gheven prijs end’} eer.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want du \textit{hebst aen my on}weerdich.
\\Laten \textit{blijcken dijn gunst} veerdich,
\\End’ mijn \textit{siel ghelost seer} wel,
\\Wt het \textit{leegste van der} hell’.
\\De god’\textit{loosen seer ver}meten,
\\Sijn op \textit{teghen my ghe}seten:
\\Die my \textit{nae het leven} staen,
\\Sonder \textit{op dy acht te} slaen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer du \textit{bist een Godt seer} goedich,
\\Ontferm\textit{hertich end’ lang}moedich:
\\Traeg tot \textit{gramschap, groot van} trouw’,
\\End’ wa\textit{rachtich sonder} rouw’.
\\Tot my \textit{dan dijn ooghen} wende:
\\End’ ont\textit{ferm dy mijnr’ el}lende,
\\Sterck Heer’ \textit{dynen knecht vert}zaegt,
\\End’ help \textit{den soon dyner} maegt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Gheef m’een \textit{teecken wel be}quame,
\\d’~Welck mijn \textit{vyanden be}schame,
\\Siende \textit{dat du my staest} by,
\\Ende \textit{gunstich troostest} my.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {87} {De Lxxxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den kinderen Korach. Een Psalmliedt ende ghesanck.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Godt heeft een \textit{gront vercoren hier be}neden
\\Voor \textit{syne} stadt tus\textit{schen ’t~ghebergte} hoogh’:
\\End’ heeft Si\textit{on met een seer minlijck} oogh’
\\Lie\textit{ver ghe}hadt dan \textit{alle Jacobs} steden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
O du stadt \textit{Godts wat schoon’ heerlijcker} dinghen,
\\Spreeckt \textit{men van} dy! Als \textit{dat Egypten} sal,
\\Met Baby\textit{lon haer namen, in’t ghe}tal
\\Van \textit{Godes} volck, oot\textit{moedich laten} bringhen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Philisters \textit{oock end’ Tyriers end’ Chu}siten
\\Seg\textit{ghen met} roem: Siet \textit{des’ is oock van} daer.
\\Een yegh’lijck \textit{sal bly sijn dat hy mach} daer
\\Si\textit{ons ghe}boort’ end’ \textit{borgersrecht ghe}nieten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want d’~aller\textit{hoogst’ heeft Sion uytver}coren,
\\End’ \textit{opge}bouw’t. Als \textit{hy dan teeckent} aen
\\Der volcken \textit{naem, sal elck een willen} staen,
\\On\textit{der de} ghen’ die \textit{aldaer zijn ghe}boren.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Daer salmen \textit{vry met heller stemmen} singhen
\\End’ \textit{met ghe}clanck der \textit{snaren zijn ver}heugt.
\\De gantsche \textit{gront van alle myne} vreugt,
\\Sal \textit{uyt Si}on als \textit{uyt haer ader} springhen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {88} {De Lxxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een ghesanck ende Psalmliedt voor den kinderen Korach, te gheven den 
oppersangmeester om te singhen op het fluytenspel, Ende is een berichtsliedt 
van Eman den Ezrachiter.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O \textit{Heer mijn hulp’ end’} mijn ontset
\\Ick \textit{schreye tot dy dagh’ end’} nachten,
\\Laet \textit{voor dy} comen \textit{myne} clachten,
\\End’ \textit{mijn ootmoedi}ghe ghebedt:
\\Tot \textit{mijn ghe}schrey neyg \textit{doch dijn} ooren
\\Om \textit{my goet}gunstich \textit{aen te} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Mijn \textit{siel is sat van} druck end’ noot,
\\Mijn \textit{leven is schier onder} d’~eerde:
\\Ick \textit{ben ghe}acht van \textit{minder} weerde,
\\Dan \textit{die in’t graf ligt} nae zijn doot.
\\Ick \textit{ben als} een man \textit{vol van} smerte,
\\Die \textit{gheene} cracht heeft \textit{in sijn} herte
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick \textit{ben mijns levens} los end’ quijt,
\\Van \textit{allen menschen gantz ver}laten:
\\Als \textit{die ver}moort zijn \textit{op der} straten
\\Die \textit{m’in een kuyl daer} henen smijt.
\\Daer \textit{du gheen} sorgh’ will’st \textit{over}draghen,
\\Want \textit{van dijn} hant zijn \textit{sy ghe}slaghen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{hebst my inden} diepsten grondt,
\\Der \textit{duysterniss’ doen neder}bucken:
\\Daer \textit{my dijn} toorne \textit{swaer comt} drucken:
\\End’ \textit{overvalt my} t’~elcker stondt:
\\Dijn \textit{golven} ende \textit{stercke} baren,
\\Ma\textit{kent my} bang’ end’ \textit{vol ghe}varen,
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Mijn \textit{vrienden zijn van} my vervreemt,
\\Ick \textit{ben hun eenen grouwel} worden.
\\Van \textit{dyne} banden \textit{die m’om}gorden,
\\Word’ \textit{ick soo cranck end’} gantz verlempt,
\\Dat \textit{ick gheen} middel \textit{en kan} vinden,
\\Om \textit{my daer} uyt eens\textit{sins t’~ont}winden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Mijn \textit{ooghe sprietelt} ende treurt,
\\Van \textit{dit swaer cruys end’ groot el}lende:
\\Ick \textit{bid’ dy} daegh’lijcks \textit{sonder} ende
\\Met \textit{uytghestreckter} handt: Dit deurt
\\Och \textit{al te} lang: wil\textit{tu Heer} wachten,
\\Datm’ \textit{aen een} doodt mensch’ \textit{merck’ dijn} crachten?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Sal \textit{dan een doot mensch’} we’er opstaen,
\\Om \textit{dynen naem te comen} loven?
\\Oft \textit{die in’t} graff sijn \textit{ne’er ghe}schoven,
\\Van \textit{dijn ghenade} doen vermaen?
\\End’ \textit{die sijn} vanden \textit{doot ver}slonden,
\\Sul\textit{len die} dyne \textit{trouw’ or}conden?
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Oft \textit{salmen inder} duysterniss’
\\Sien \textit{konnen dyne wonder}wercken.
\\Oft \textit{dijn ghe}rechtich\textit{eyt be}mercken,
\\In \textit{t’~landt daer’t al ver}gheten is?
\\Noch\textit{tans com’} ick met \textit{mijn ghe}beden,
\\Des \textit{morghens} vroeg Heer \textit{tot dy} treden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Waer\textit{omm’ verstootstu} my soo straff,
\\End’ \textit{houd’st dijn aenghesicht ver}borghen?
\\Ick \textit{steeck vol} kommers \textit{ende} sorghen,
\\Tot \textit{inder doot van} mijn jeugt aff:
\\Dijn \textit{grousaem} schricken \textit{moet ick} draghen.
\\Dwelck \textit{my het} hert’ gantz \textit{doet vert}zaghen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dijn \textit{toor’n is over} my ghegaen,
\\Ick \textit{ben verbaest midts dijn ver}schroomen:
\\Die \textit{dagh’lijcks} my als \textit{water}stroomen,
\\Om\textit{cing’len end’ my} nederslaen,
\\Ick \textit{vind’ m’al}lomm’ waer \textit{ick my} keere,
\\Met \textit{dynen} toorn’ om\textit{gordet} Heere.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Du \textit{heb’st van my ver}vremdt seer wijt,
\\Mijn \textit{naeste vrienden ende} maghen,
\\Die \textit{my goet} hert’ ple\textit{ghen te} draghen,
\\End’ \textit{kenden my voor} desen tijdt,
\\Sijn \textit{t’~samen} nu van \textit{my ghe}weken:
\\End’ \textit{laten} m’inden \textit{last nu} steken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {89} {De Lxxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt van Ethan den Ezrachiter
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{wil Gods goetheyt} groot lof\textit{singen} dach end’ nacht,
\\End’ \textit{condigen zijn} trouw van \textit{geslacht} tot gheslacht.
\\Want \textit{ick segt voor ge}wis dat \textit{syne gunst ghe}stichtet
\\Staet \textit{eewich onbe}weegt, zijn \textit{ware trouw ver}lichtet
\\Seer \textit{schijnbaerlijck end’} claer des \textit{hemels omloop} schoone,
\\End’ \textit{staet} daer in \textit{ghe}vest als \textit{in haer eyghen} throone.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick \textit{hebbe (spreeckt de} Heer) een \textit{sterck ver}bont gheslaen
\\Met \textit{mijn vercoren} knecht, end’ \textit{hebb’ een} eedt ghedaen,
\\Da\textit{vid mijn dienaer} trouw: Als \textit{dat ick sal vol}vueren
\\Sijn \textit{stamm’ in eewich}eyt, end’ \textit{eewelijck doen} dueren,
\\Sijn \textit{Conincklijcken} stoel: op \textit{welcken ick wil} stellen,
\\Sijn \textit{af}comst in\textit{de} ry’ niet \textit{moghelijck om} tellen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{hemels loven} Heer dijn \textit{wonder}baere macht,
\\End’ \textit{in der heyl’ghen} schaer wort \textit{dijn trouw} groot gheacht:
\\Want \textit{wie is doch so} groot in \textit{alle hemel}rijcken,
\\Die \textit{sick by Godt den} Heer, soud’ \textit{derven verge}lijcken?
\\Oft \textit{onder d’~enghels} sterck end’ \textit{hemelsche heyr}crachten,
\\Die \textit{sick} mocht ee\textit{nich}sins be\textit{neven God yet} achten?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{Heer is seer ge}vreest in \textit{syner} heyl’gen raet:
\\End’ \textit{schrick’lijck boven} all’ wat \textit{in’t rondt’}om hem staet
\\O \textit{Heer almachtich} God o \textit{God Heer der heyr}scharen,
\\Du \textit{sterck end’ crachtich} God, wie \textit{kan sick by dy} paren?
\\Dijn \textit{waerheyt ende} trouw be\textit{stendich t’~allen} tyden,
\\Om\textit{cin}ghelt dy \textit{o} Heer ront\textit{om aen allen} syden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Du \textit{dwing’st de wilde} zee end’ \textit{leg’st haer} baren ne’er,
\\Soo \textit{wanneer sy ont}stelt van \textit{storm is} end’ onwe’er,
\\Du \textit{hebst Egypten} fel, ver\textit{morselt met veel} plagen:
\\Door \textit{dynen stercken} erm dijn \textit{vyanden ver}slagen.
\\Het \textit{hemelrijck is} dijn, dijn \textit{is het aertrijck} ronde,
\\Du \textit{hebst} de we\textit{relt} heel ge\textit{schapen uyt den} gronde.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du \textit{hebst het zuydt end’} t’~noord’ ver\textit{ordent} seer bequaem,
\\Her\textit{mon end’ Tabor} hoogh’ sijn \textit{vrolijck} in dijn naem:
\\Dijn \textit{erm is vol ghe}welts, dijn \textit{handt is sterck end’} crachtich,
\\Dijn \textit{rechte handt om} hoog ver\textit{heven is al}machtich,
\\Ge\textit{richt’ end’ vroomheyt} sijn dijns \textit{richter stoels woon}steden,
\\Men \textit{siet} ghenaed’ \textit{end’} trouw’ voor \textit{dy ghestadich} treden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wel\textit{salich is het} volck dat \textit{sick in} dy verheugt,
\\End’ \textit{recht verstaet waer} in het \textit{sal be}dreyven vreugt:
\\In’t \textit{licht dijns aenghe}sichts sul\textit{len sy gaen haer} weghen,
\\End’ \textit{juychen dach voor} dach, in \textit{dynen naem end’} seghen:
\\Want \textit{sy doch voor ge}wis door \textit{hare gantsche} leven
\\Mits \textit{dijn} gerech\textit{tich}eyt hoogh \textit{sullen zijn ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Want \textit{du bist Heer al}leen de \textit{roem van} haere cracht,
\\Midts \textit{dijn ghenad’ end’} gunst sal \textit{werden} hooggheacht,
\\De \textit{hoorn’ ons’ lofs end’} prijs Want \textit{onse schildt wel} vaste,
\\Staet \textit{in Godt onsen} Heer, die \textit{ons helpt uyt den} laste:
\\Ons \textit{Coninc ende} vorst en \textit{kan ons niet be}schermen
\\So \textit{ons} God Is\textit{ra}els niet \textit{selve reyckt sijn} ermen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Du \textit{hebst hier voortijdts} Heer’ dy \textit{selfs ghe}openbaert,
\\Dijn \textit{uytverkoren} knecht, end’ \textit{dijn hert’} dus verclaert.
\\Ick \textit{hebbe myne} hulp’ ge\textit{schoncken uyt ghe}nade
\\Den \textit{machtighen, die} ick uyt \textit{allen last end’} smade,
\\Ver\textit{heven hebb’ om} hoogh, als \textit{eenen die soud’} wesen
\\Wt \textit{mid}den my\textit{nes} volcks be\textit{sonder uytghe}lesen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Da\textit{vid mijn trouwe} knecht vant \textit{ick nae} mijn ghemoet,
\\Dies \textit{hebb’ ick hem ge}salft met \textit{heylich} oly soet.
\\Daer\textit{om sal myne} handt wel \textit{vast hem onder}houwen,
\\End’ \textit{mijn erm houden} vast, op \textit{dat hem niet be}nouwen
\\Sijn \textit{vyanden met} cracht: noch \textit{goddeloose} boeven
\\Heur \textit{hin}der doen \textit{oft} last: oft \textit{sijn gemoet be}droeven.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Sijn \textit{vyanden wil} ick ver\textit{breken} gantz ontwee:
\\End’ \textit{syne haters} slaen met \textit{aller}hande wee.
\\Mijn \textit{waerheyt gunst end’} trouw’, sul\textit{len steed’s by hem} wesen:
\\Sijn \textit{hoorn’ in mynen} naem sal \textit{staen hoog’ opge}resen
\\Ic \textit{wil hem metter} hant tot \textit{aende zee doen} raken,
\\End’ \textit{met}ter rech\textit{ter} vuyst, der \textit{stroomen eynd’ ghe}naken.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Du \textit{bist mijn Vader} Heer, sal \textit{spreken} hy tot my:
\\Mijn \textit{Godt, mijn stercke} helt, mijn \textit{heyl, end’} toevlucht vry.
\\Mijn \textit{eerst geboren} soon, noem \textit{ick hem insge}lijcken:
\\End’ \textit{wil hem stellen} hoog ov’r \textit{alle coninck}rijcken
\\Ic \textit{wil hem mijn ge}nad’ ooc \textit{eewich doen be}klyven
\\End’ \textit{la}ten mijn \textit{ver}bondt by \textit{hem bestendich} blyven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Sijn \textit{afcomst ende} stamm’ sal \textit{nemmer}meer vergaen.
\\Sijn \textit{Coninclijcke} stoel sal \textit{so lang’} blyven staen
\\Als \textit{t’~hemelsche ge}bouw. End’ \textit{so dan t’~een’ghen} daghen
\\Sijn \textit{kinders wilden} zijn van \textit{myne wet ont}slagen,
\\Oft \textit{mijn recht end’ ver}bont on\textit{heylichlijc ver}achten,
\\End’ \textit{mijn} gebo\textit{den} reyn niet \textit{na en wilden} trachten,
\end {vers}

\begin {vers} {14}
So \textit{wil ic by hun} zijn met \textit{mijn roed’} ende staff’
\\End’ \textit{plaghen veler}ley, tot \textit{haerder} sonden straff’
\\Maer \textit{niettemin mijn} gunst en \textit{sal hem dies niet} lieghen,
\\Noch \textit{mijn ghetrouw’ be}loft, hem \textit{eenichsins be}driegen
\\Want \textit{ick doch niet en} wil af\textit{treden mynen} bonde,
\\Noch \textit{we}derroe\textit{pen} t’~woort ghe\textit{gaen uyt mynen} monde.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
By \textit{myner heylich}eyt heb \textit{ick eens} eedt gedaen,
\\Tot \textit{David mynen} knecht, dien \textit{ic niet} af sal gaen:
\\Dat\textit{men zijn saet end’} stamm’ sal \textit{kunnen eewich} speuren,
\\End’ \textit{syne throon so} lang’ voor \textit{my sal blyven} deuren.
\\Als \textit{die hel-klare} son, Oft \textit{als het licht der} manen,
\\Die \textit{my}ner wa\textit{rer} trouw’ den \textit{menschen steed’s ver}manen.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Du \textit{hebst hem nu noch}tans met \textit{smaet van} dy verjaecht,
\\End’ \textit{dijn ghesalfden} Heer in \textit{tooren} swaer geplaecht.
\\t’~Ver\textit{bondt met dynen} knecht maeck\textit{stu nu van on}weerden,
\\Sijn \textit{Conincklijcke} croon heb\textit{stu ghesmackt ter} eerden
\\Sijn \textit{tuyn, sijn schut end’} scherm heb\textit{stu gantz doen ont}blooten,
\\End’ \textit{sijn} blockhuy\textit{sen} sterck ver\textit{nielt end’ omge}stooten
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Elck \textit{een die voor by} gaet maeckt \textit{hem tot} vryen buyt:
\\Sijn \textit{naebuer spott met} hem, end’ \textit{hist hem} schamp’rich uyt.
\\Du \textit{hebst sijns vyandts} handt ver\textit{heven boven} maten.
\\End’ \textit{het gemoet ver}vreugt van \textit{alle die hem} haten:
\\De \textit{scherpe sne’ sijns} sweerts ver\textit{plomt end’ omghe}vouwen:
\\End’ \textit{hebt} hem in\textit{den} strijdt niet \textit{staende willen} houwen.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Sijn \textit{suyverlijck cy}raet heb\textit{stu te} niet ghedaen,
\\End’ \textit{synen Coninck}stoel ter \textit{eerden} ne’ergeslaen.
\\Du \textit{hebst de bloey’nde} jeugt ver\textit{cort’t haer jonghe} daghen,
\\On\textit{eer end’ schand’ ey}laes heb\textit{stu hem laten} dragen:
\\Och \textit{Heer hoe langh’ salt} du dy \textit{verre van ons} maken?
\\Sal \textit{dy}ne toor’n \textit{al}tijts als \textit{een viervlamme} blaken?
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Ghe\textit{denck doch Heer, hoe} cort end’ \textit{snel dat} mijn tijdt zy,
\\Soud’ \textit{dan de mensch om} niet ghe\textit{scapen} zijn van dy?
\\Want \textit{wie is die der} leeft die \textit{niet eens en moet} sterven,
\\Oft \textit{die den onder}ganck end’ \textit{graf niet sal be}erven?
\\Waer \textit{is dijn goetheyt} Heer der \textit{tyden over}leden
\\Da\textit{vid} met eedt \textit{be}looft midts \textit{dijn bermhertich}eden?
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Ge\textit{dachtich sy des} smaets dijn \textit{diena}ren geschiet
\\Dies \textit{ick drag’ inden} schoot van \textit{veel volcks} swaer verdriet,
\\Die \textit{dy seer vyant} zijn end’ \textit{schendich van dy} clappen.
\\End’ \textit{lasteren met} smaet Chris\textit{tum end’ zijn voet}stappen,
\\Doch \textit{God de Heer moet} zijn ge\textit{lovet end’ ghe}presen,
\\Nu \textit{end’} in eeu\textit{wich}eyt: A\textit{men t’~moet also} wesen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {90} {De Xc. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een ghebedt Mosis des mans Godes.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dv bist o \textit{Heer ons’ toevlucht t’~eew’ghen} daghen,
\\Al\textit{tijts ghe}weest end’ \textit{onse borcht} ge\textit{pre}sen:
\\Al \textit{eer oyt} berg oft \textit{heuvel was ghe}resen,
\\Aerd’\textit{rijck ge}maeckt oft \textit{s’~werelt gront ge}slagen,
\\Du bist o \textit{Heer van gheslacht} tot geslacht,
\\Altoos ghe\textit{weest een Godt van} stercker macht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Alst dy ge\textit{lieft du keer’st den mensch tot} eerden.
\\Soo \textit{du maer} sprek’st, ghy \textit{menschen volck} met \textit{scha}ren,
\\Keert \textit{weder}om tot \textit{stof van kleynder} weerden:
\\Want \textit{voor dijn} oog’ een \textit{tijt van duysent} jaren,
\\Wort als een \textit{dach van ghiste}ren gheacht,
\\Oft als de \textit{tijt der schildtwaeck} inder nacht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du stort’st op \textit{hun dijn stormen ende} buyen,
\\So \textit{sietmen} stracx dats’ \textit{als een droom} ver\textit{swin}den:
\\Men \textit{salse} groen op \textit{eenen morghen} vinden,
\\Ghe\textit{lijck als} gras end’ \textit{ander teere} cruyen.
\\Die s’~morghens \textit{schoon in hare} bloeytsel staen,
\\t’~Savons ge\textit{maeyt zijn gants end’} gaer vergaen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want wy ver\textit{gaen midts dyner onghe}naden
\\End’ \textit{worden} heel door \textit{dynen toorn’} ver\textit{sla}ghen:
\\Als \textit{du voor} dy wilst \textit{nemen ons’ mis}daden,
\\End’ \textit{op het} scherpst’ ons’ \textit{sonden onder}vraghen,
\\End’ onse \textit{schuldt verborgen} breng’st in’t licht,
\\End’ bloot ont\textit{deck’st voor dijn claer} aengesicht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ons’ dagen \textit{zijn in dijn’n tor’n over}streken:
\\Wy \textit{gaen te} niet: ons’ \textit{jaren son}der \textit{ach}ten,
\\Ver\textit{swinden} snel, ge\textit{lijck eens mans ge}dachten:
\\Want \textit{s’~levens} tijt is \textit{met een pael be}steken,
\\Van tseven\textit{tich oft (dwelck seer} selden is,)
\\Van tachtich \textit{jaer, voor die, zijn} sterck end’ fris.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Noch is de \textit{bloem van dese korte} jaren,
\\Druck, \textit{kommer,} last, end’ \textit{vele moeyt’} ver\textit{lo}ren.
\\Sy \textit{vliegt stracx} heen’, end’ \textit{wy gaen mede} varen,
\\Och \textit{wie kendt,} Heer, de \textit{cracht van dynen} toren,
\\Oft wie be\textit{grypt dyn’ gramschap} in zijn gheest,
\\Nae dat t’~be\textit{hoort dat dijn naem} zy ghevreest?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Daerom leer \textit{ons een goede rek’ning} maken,
\\Van \textit{onsen} tijdt, op \textit{dat wy on}se \textit{le}ven,
\\Wel \textit{schicken} Heer, end’ \textit{ons’ ghemoet be}gheven
\\Om \textit{tot ver}stant end’ \textit{wijsheyt te ghe}raken
\\Keer dy tot \textit{ons, hoe langhe} duert dit noch?
\\Versaen dy \textit{Heer met dyne} knechten doch.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Des s’~morghens \textit{vroeg wil ons met gunst ver}saden,
\\Dat \textit{ons’ hert} juych’ in \textit{dijn goet wel}be\textit{ha}ghen
\\Ons’ \textit{leven} lanck: end’ \textit{zy met vreugt ghe}laden.
\\Ver\textit{heugh’ ons} Heer want \textit{dees’ verleden} dagen,
\\Hebstu ons \textit{seer vernedert} end’ bedroeft:
\\End’ langhen \textit{tijt met teghen}spoet beproeft.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dijn werck o \textit{Heer beschick in sulcker} voegen,
\\Dats’ \textit{heerlijck} schoon ver\textit{schijn aen dy}ne \textit{knech}ten:
\\End’ \textit{dat dijn} eer blijck \textit{over haer ghe}slechten:
\\God \textit{hebb’ aen} ons een \textit{lust end’ goet ge}noegen.
\\Stuer, Heer, ons’ \textit{werck in dyne} rechte baen,
\\End’ richt het \textit{werck daer wy de} handt aen slaen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {91} {De Xcj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Die \textit{onder den schutt} ende scherm
\\Des \textit{Heeren is ghe}seten,
\\Rust’ \textit{inde scheem van} synen erm,
\\Hy \textit{mach’s hem wel ver}meten.
\\Ick \textit{heb tot Godt ghe}sproken vry,
\\Mijn \textit{hop’ op dy ick} bouwe,
\\Mijn \textit{toevlucht end’ mijn Godt is} hy,
\\Op \textit{welcken ick ver}trouwe.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{hy sal dy uyt} s’~jaghers net,
\\Ver\textit{lossen nae dijn} wenschen,
\\End’ \textit{van het ghift boos} end’ besmett
\\Der \textit{goddeloose} menschen.
\\Sijn \textit{vleugh’len sullen} dy ontslaen,
\\End’ \textit{syne veders} decken:
\\Sijn \textit{waerheyt sal stracx voor dy} staen,
\\End’ \textit{tot een schilt ver}strecken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Soo \textit{dat du gheensins} vreesen salt,
\\Wat \textit{schrick’lijck is by} nachten,
\\Pijl \textit{noch gheschut dat} s’~daeghes valt,
\\End’ \textit{doet den mensch’ ver}smachten:
\\Noch \textit{voor de suchten} boos end’ quaet,
\\Die \textit{s’~nachts by t’~duyster} sweven,
\\Oft \textit{plaeg’ die s’~middaegs omme} gaet
\\End’ \textit{neemt den mensch’ het} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Of \textit{duysent schoon aen} eenen kant,
\\De \textit{moort naest by dy} staken,
\\Met \textit{noch thien duysent} byder handt,
\\Haer \textit{schaey sal dy niet} naken.
\\Maer \textit{du salt voor dijn} ooghen sien,
\\De \textit{goddeloose} sterven,
\\End’ \textit{mercken duydelijck by} dien,
\\Dat \textit{sy haer loon ver}werven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
De \textit{wyl’ du tot Godt} heb’st ghesegt,
\\Du \textit{bist mijn toevlucht} Heere:
\\End’ \textit{op den hooghen} Godt ghelegt,
\\Dijn \textit{troost, dijn roem, end’} eere.
\\Gheen \textit{ongheluck noch} boos’ onraet,
\\En \textit{sal dy weder}varen:
\\Noch \textit{plaghe, schaed’ oft eenich} quaet,
\\En \textit{sal dijn huys be}swaren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want \textit{Godt heeft een ghe}bot ghedaen,
\\Sijn \textit{Engh’len hieren}teghen,
\\Dat \textit{sy dy neerstich} gade slaen,
\\Op \textit{alle dyne} weghen.
\\Op \textit{hare handen} sullen sy,
\\Dy \textit{draghen, dat dyn’} voeten
\\Niet \textit{erghesins en quetsen} dy,
\\Soo \textit{zy een steen ghe}moeten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Op \textit{Leewen end’ op} add’ren fel
\\Sal\textit{tu vry gaen met} vreden:
\\De \textit{Draken ende} Leewkens snel,
\\Sal\textit{tu met voeten} treden.
\\Godt \textit{spreeckt van dy: Hy} heeft my lief,
\\Ick \textit{wil ter tijdt be}quame,
\\Hem \textit{helpen end’ hem doen ghe}rief:
\\Want \textit{hy kent mynen} naeme.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Soo \textit{hy my aenroept} inden noot,
\\Ick \textit{wil my tot hem} keeren,
\\End’ \textit{met hem zijn in} all’ aenstoot,
\\Hem \textit{bystaen end’ ver}eeren.
\\Ick \textit{wil hem met goed’} ouderdom,
\\End’ \textit{jaren lanck ver}saden,
\\Ick \textit{wil hem laten sien kort}om,
\\Mijn \textit{heyl vol van ghe}naden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {92} {De Xcij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm ende ghesangliedt voor den Sabbathdach.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Het \textit{is een schoone} sae\textit{cke}
\\\textit{Datmen dy love} Heer,
\\End’ \textit{t’~hert’ tot} dijns naems \textit{eer}
\\\textit{Met singhen vrolijck} maecke.
\\End’ \textit{dijn ghenaed’ ver}tel\textit{le,}
\\\textit{vroeg inden dage}raet,
\\End’ \textit{inder} nacht wel \textit{laet,}
\\\textit{Dijn waere trouw’ voor}stelle.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Op \textit{snaren spel end’} fluy\textit{ten,}
\\\textit{Met harpen soet ghe}clanck,
\\End’ \textit{met der} stemmen \textit{sanck,}
\\\textit{Op een accoort van} Luyten.
\\Want \textit{midts dijn wonder}da\textit{den,}
\\\textit{Hebstu my Heer ver}heugt,
\\Ick \textit{juych’ end’} ben ver\textit{vreugt,}
\\\textit{In t’~werck van dyn’ ghe}naden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Och \textit{hoe groot end’ be}son\textit{der}
\\\textit{Sijn dyne wercken} Heer!
\\End’ \textit{dijn ghe}dancken \textit{seer}
\\\textit{Verborghen diep’ end’} wonder!
\\De \textit{goddeloose} dwa\textit{sen,}
\\\textit{En weten hier niet} van:
\\Noch \textit{dit ver}staet gheen \textit{man,}
\\\textit{In gheckheyt opghe}blasen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Als \textit{dat de god’loos’} groey\textit{en,}
\\\textit{Gh’lijck als een gras int} veldt:
\\End’ \textit{die hier} doen ghe\textit{weldt,}
\\\textit{Een tijt lanck lustich} bloeyen.
\\Om \textit{t’~eynde van haer} le\textit{ven}
\\\textit{Gantz eew’lijck te ver}gaen.
\\Maer \textit{dit Godt} salt be\textit{staen,}
\\\textit{End’ eewich zijn ver}heven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Sie, \textit{dyne haters} Hee\textit{re,}
\\\textit{Dijn haters vergaen} all’,
\\Wie \textit{t’~boose} doet, die \textit{sal}
\\\textit{Verstroyt zijn met on}eere.
\\Maer \textit{du salt hoogh’ op}ste\textit{ken}
\\\textit{Mijn hoornen inde} lucht,
\\Dies \textit{ick tred’} onbe\textit{ducht,}
\\\textit{d’~Eenhorne verghe}leken.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du \textit{salt my t’~hooft be}dau\textit{wen,}
\\\textit{Met oly frisch end’} soet:
\\Dies \textit{sal ick} mijn ghe\textit{moet}
\\\textit{Aen mynen vyandt} schauwen.
\\Ick \textit{sal met mynen} oo\textit{ren,}
\\\textit{Van myne haters} boos,
\\End’ \textit{menschen} godde\textit{loos,}
\\\textit{Noch blyde tydingh’} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Als \textit{palmen die schoon} bloey\textit{en,}
\\\textit{Sal zijn een vrome} man,
\\Oft \textit{gh’lijck op} den Ly\textit{ban}
\\\textit{De Cederboomen} groeyen.
\\End’ \textit{d’~edele plant}zoe\textit{nen,}
\\\textit{Ghepoot’t op s’~Heeren} werf,
\\Staen \textit{op ons’} Godes \textit{erf,}
\\\textit{Schoon bloeyen end’ ver}groenen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
End’ \textit{sullen vruchten} dra\textit{ghen,}
\\\textit{Jae oock als sy sijn} oudt:
\\End’ \textit{met Godts} gunst be\textit{douwt,}
\\\textit{Friss blyven t’~eew’ghen} daghen.
\\Om \textit{vrolijck te ver}kon\textit{den,}
\\\textit{Dat Godt is vroom end’} recht:
\\Mijn \textit{rotz die} voor my \textit{vecht,}
\\\textit{Is sonder smet be}vonden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {93} {De Xciij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
De Heer reg\textit{neert end’ is seer schoon be}cleedt
\\Met hooghe \textit{cracht omgordt end’} toeghereedt,
\\Hy \textit{heeft den} gront des \textit{wereldts so ge}past,
\\Dat \textit{hy niet} wijct maer \textit{blijft al} even vast.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dijn Coninck\textit{stoel sal eewelijck be}staen,
\\Du bist de \textit{Heer van eewich}eden aen:
\\De \textit{baren} fel ro\textit{moeren met ghe}druys,
\\Sy \textit{tieren} sterck end’ \textit{werpen} schuym end’ bruys.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer hoe seer \textit{oock dat t’~water sy ghe}stoort
\\Hoe verr’ dat \textit{oock haer bruysen} wert ghehoort
\\Noch \textit{heeft de} Heer’ al \textit{ongh’lijck meerder} macht,
\\Daer \textit{by dit} all’ gantz \textit{niet en} wort gheacht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dijn tuyg’nis \textit{Heer is oprecht end’ ge}trouw’,
\\End’ vaster \textit{oock dan t’~hemel}sche ghebouw:
\\Dies \textit{sal dijn} huys lang\textit{duerich om end’} om
\\Staen \textit{schoon ver}ciert met \textit{grooten} heyligdom.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {94} {De Xciiij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
O \textit{Eewich} Godt, o \textit{Godt der} wraken,
\\Recht\textit{veerdich richter aller} saecken,
\\Com \textit{doch eens} claerlijck \textit{ten ver}schijn.
\\Die \textit{du van: dynen hooghen} throon,
\\De \textit{werelt richt’st betael den} loon,
\\Den \textit{lieden} die hoo\textit{veerdich} zijn.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe \textit{langh’ salt} den godd’\textit{loosen} menschen
\\Ghe\textit{dyen alles nae hun} wenschen?
\\Hoe \textit{langh’ salt} hert’ hun \textit{zijn ver}heugt?
\\Sy \textit{spreken uyt een hooghen} moet,
\\Sijnd’ \textit{opgheblasen end’ ver}woet
\\End’ \textit{dryven} boosheyt \textit{met een} vreugt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sie, \textit{hoe sy} dijn volck \textit{deerlijck} plaghen,
\\Dijn \textit{erve wordt van hun ghe}slaghen,
\\End’ \textit{lijdt een} swaren \textit{over}daet.
\\Sy \textit{moorden end’ doen grooten} last,
\\Den \textit{weed’wen, wees’ end’ vremden} gast,
\\End’ \textit{dencken} noch in \textit{haer hert’} quaet:
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{Heer en} siet niet \textit{op ons} wercken,
\\Godt \textit{Jacobs can dit al niet} mercken:
\\Want \textit{wy zijn} schalck end’ \textit{seer be}hendt.
\\Merckt \textit{doch ghy volck vol onver}stants,
\\Die \textit{geckste des gheheelen} landts,
\\Hoe \textit{langhe} sult ghy \textit{zijn ver}blendt?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De \textit{ghene} die self \textit{plant de} ooren,
\\Soud’ \textit{hy niet hebben macht om} hooren?
\\Die \textit{s’~menschen} oogh’ heeft \textit{opghe}daen,
\\En \textit{soudd’ hy self niet kunnen} sien?
\\Die \textit{d’~Heydens straft, end’ leert de} lie’n,
\\Soud’ \textit{hy gheen} acht self \textit{daer op} slaen?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
De \textit{Heere} kendt der \textit{lie’n ghe}dachten
\\Dat \textit{sy niet anders zijn te} achten,
\\Dan \textit{ydel}heyt voos \textit{ende} licht.
\\Wel\textit{salich is die van dy} leert
\\Heer, \textit{ende door dijn straff be}keert,
\\Wt \textit{dyner} wet neemt \textit{zijn be}richt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Op \textit{dat hy} all’ still’ \textit{end’ ver}duldich,
\\In \textit{ancxt end’ lyden menich}fuldich,
\\Van \textit{Godt ver}wachte \textit{troost end’} rust.
\\De\textit{wyl’ dat den godd’loosen} wort,
\\De \textit{kuyl ghemaeckt daer hy inn’} stort,
\\Tot \textit{rechten} loon van \textit{zijn wel}lust.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Godt \textit{sal zijn} volck doch \textit{niet ver}stooten,
\\Noch \textit{syner hulp’ zijn erv’ ont}blooten:
\\Maer \textit{hy sal} brenghen \textit{inden} schijn,
\\Ghe\textit{richt end’ oordeel op de} baen:
\\Soo \textit{dat nae hem vry sullen} gaen,
\\All’ \textit{die op}recht van \textit{herten} zijn.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Waer \textit{is hy} doch die \textit{sick sal} stellen,
\\Te\textit{ghen de boosen die my} quellen,
\\End’ \textit{helpen} my in \textit{mynen} noot?
\\Hadd’ \textit{my de Heere niet ont}sett,
\\End’ \textit{myne vyanden be}lett:
\\Ick \textit{waer’ al} over\textit{langhe} doot.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Daer \textit{ick ver}meynde \textit{dat mijn} voeten
\\In’t \textit{lyden hadden sneven} moeten,
\\Dijn \textit{goetheyt} heeft my \textit{vast ghe}staeckt.
\\In \textit{mijn bekommernissen} swaer,
\\End’ \textit{veel ghepeynsen wanckel}baer,
\\Heeft \textit{my dijn} troost het \textit{hert’ ver}maeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Sal \textit{met dy} Heer ghe\textit{meynschap} pleghen,
\\De \textit{boose stoel der valsche} weghen?
\\End’ \textit{die voor} recht, sijn \textit{moetwil} doet?
\\Int \textit{heymlijck rotten sy te} gaer,
\\Ent\textit{teghen der gherechten} schaer,
\\End’ \textit{storten} het on\textit{schuldich} bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Maer \textit{God salm’} in zijn \textit{schutting} houwen
\\Hy \textit{is mijn hop’ end’ mijn ver}trouwen,
\\Hy \textit{sal hun} gheven \textit{haren} loon.
\\Hy \textit{sals’ in haer erg’ doen ver}gaen:
\\De \textit{Heer ons’ Godt sals’ al ver}slaen,
\\Wt \textit{synen} hooghen \textit{richters} throon.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {95} {De Xcv. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Comt laet ons bly \textit{zijn in}den Heer
\\End’ \textit{vrolijck singhen lof end’} eer,
\\Den \textit{God die ons vry kan be}waren.
\\Laet \textit{ons hem} tre\textit{den int} ghemoet,
\\Met \textit{danckbaerheyt van} lied’kens soet,
\\End’ \textit{vrolijck synen loff ver}claren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want God de Heer \textit{is een} sterck God,
\\Een \textit{Coninck groot die zijn ghe}bot,
\\End’ \textit{macht streckt over alle} goden.
\\In \textit{zijn hant} staet \textit{des wei}relts grondt:
\\De \textit{hoogste berghen} telcker stondt
\\Staen \textit{bevend’ onder zijn ghe}boden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hem hoort de zee \textit{toe, end’} haer strand’:
\\Want \textit{tis een werck van syner} handt,
\\Hy \textit{heeft het aertrijck oock ghe}schapen.
\\Comt \textit{dan laet} ons \textit{hem bid}den aen:
\\End’ \textit{onse kniën} nederslaen,
\\Hy \textit{is ons’ schepper wy sijn} knapen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy is ons’ God \textit{ons’ her}der goet:
\\Wy \textit{zijn syn’ schapen die hy} hoedt,
\\End’ \textit{wel bewaert onder sijn} handen:
\\Soo \textit{ghy dan} huy\textit{den hoort} zijn stem’,
\\Ver\textit{stockt uw’ herten} niet voor hem,
\\Noch \textit{en verblindt niet uw’ ver}standen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Alsoo’t gheschiedd’ \textit{in Me}riba,
\\In\textit{der woestyn’ end’ in Mas}sa,
\\Daer \textit{uwe Vaders my ver}sochten:
\\End’ \textit{steeg be}proef\textit{den my}ne macht,
\\Al \textit{saghen zy dat} myne cracht,
\\End’ \textit{myne handen veel’ ver}mochten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ick heb met dat \textit{volck veer}tich Jaer,
\\Ghe\textit{leden vele moeyte} swaer,
\\Soo \textit{dat ick noch sprack dese} reden:
\\Dit \textit{is een} volck \textit{seer on}besindt,
\\Dat \textit{gantselijck gheen} lust en vindt,
\\In \textit{myne weghen te be}treden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Derhalven zijn\textit{de recht} ghestoort,
\\In \textit{mynen toor’n hebb’ ick het} woort
\\Ghe\textit{sproken end’ met eedt ghe}sworen:
\\Dat \textit{van dees’} boo\textit{se lie}den al
\\Niet \textit{een alleene} comen sal,
\\Ter \textit{plaets’ van mijn rust uytver}coren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {96} {De Xcvj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Comt \textit{God’ den} Heer een \textit{nieuw liet} singen,
\\De \textit{gantsche} werelt \textit{com’ hem} bringhen,
\\Lof \textit{prijs end’} eer. Roemt \textit{synen} naem
\\Van \textit{daeg te daeg, roemt} all’ te saem
\\Den \textit{Keyl Gods boven alle} dinghen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maeckt \textit{kondt den} heyd’nen \textit{Godes} eere
\\End’ \textit{t’~wonder} werck van \textit{onsen} Heere:
\\Want \textit{hy is} groot end’ \textit{lovens} weerdt.
\\In \textit{hemel schrick’lijck} end’ op eerdt,
\\bo\textit{ven de goden al te} seere.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want \textit{wat de} lie’n voor \textit{God aen}veerden,
\\Is \textit{niet dan} ydel\textit{heyt op} eerden:
\\Maer \textit{ons’ Heer} schiep den \textit{hemel} schoon.
\\Eer’ \textit{ende cracht staen} voor zijn throon,
\\End’ \textit{rontom hem met grooter} weerden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Roem, \textit{prijs, end’} macht haer \textit{open}baren
\\End’ \textit{synen} heylig\textit{dom ver}claren.
\\Comt \textit{dan, brengt} voorts ghy \textit{volcken} al,
\\Brenght \textit{lof end’ prijs met} groot gheschal,
\\End’ \textit{gaet zijn lof alomm’ ver}maren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Comt \textit{onsen} God prijs \textit{end’ eer} gheven,
\\Sulck \textit{als syn} naem dient \textit{toeghe}schreven:
\\Comt \textit{aen, met} uw’ hand\textit{offers} reyn,
\\End’ \textit{treedt dan voorts all’} int ghemeyn,
\\Tot \textit{synen tempel hoogh ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Comt \textit{volcken} alle \textit{met ghe}ruchten,
\\Bidt \textit{den Heer} aen: Laet \textit{yegh’lijck} vluchten,
\\In \textit{noots tijdt} totter \textit{heerlic}heyt
\\Van \textit{synen tempel} schoon bereydt,
\\End’ \textit{d’~eerdrijck voor zijn aenschijn} duchten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Segt \textit{volcken} van ver\textit{scheyden} spraken,
\\De \textit{Heer is} Coninck, \textit{hy sal} maken
\\Dat \textit{d’~eerde} stae vast \textit{onbe}weegt:
\\Want \textit{hy des volcks re}geringh’ pleegt,
\\End’ \textit{richt rechtveerdich alle} saken.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dat \textit{dan de} hemels \textit{haer ver}blyden,
\\Dat \textit{d’~eertrijck} juych’ aen \textit{alle} syden:
\\t’~Meyr \textit{bruys’ end’} donder’ \textit{seer van} vreugt:
\\Het \textit{veldt end’ haer vrucht} sy verheught,
\\Het \textit{wout moet Gods naem bene}dyden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Godt \textit{komt, Godt} komt stracx \textit{om te} richten,
\\Het \textit{eertrijck} heel, end’ \textit{t’~recht te} stichten:
\\Hy \textit{sal een} recht ghe\textit{richt be}staen,
\\End’ \textit{met der waerheyt} omme gaen,
\\Om \textit{alle volcken te ver}lichten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {97} {De Xcvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
De \textit{Heer’ heerscht breet end’} wijt,
\\Dies \textit{laet recht zijn ver}blijt
\\Op \textit{d’~eertrijck alle} landen,
\\Mit\textit{gaders de zee}stranden.
\\Een \textit{wolck’ om sick hy} streckt,
\\Met \textit{duysterniss’ be}deckt,
\\Sijn \textit{throon staet} vast ghe\textit{sticht,}
\\\textit{Op goet recht} end’ ghericht
\\End’ \textit{duert steedts} onbevleckt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een \textit{vier end’ weder}licht,
\\Gaet \textit{voor zijn aenghe}sicht,
\\Sijn \textit{vyanden ver}rasschen,
\\End’ \textit{brandense tot} asschen.
\\Sijn \textit{blixem vlammich} sweeft,
\\Al\textit{omm’ end’ van hem} gheeft,
\\Een \textit{schricke}lijcken \textit{glantz:}
\\\textit{Daer van het} eertrijck gantz,
\\Van \textit{grooter} vreesen beeft.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{berghen smilten} ras,
\\Niet \textit{anders als een} was:
\\Voor \textit{t’~aenschijn Gods al}machtich,
\\Des \textit{werelts heerscher} crachtich
\\De \textit{hemel heeft voor}waer,
\\Wel\textit{luyd’ end’ open}baer,
\\Sijn \textit{gh’rechtich}eyt ver\textit{telt:}
\\\textit{End’ zijn eer’} end’ ghewelt,
\\Heeft \textit{t’~volck ghe}sien seer claer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Die \textit{dienen beelden} stom,
\\Als \textit{grooten heylig}dom,
\\End’ \textit{ydeldinghen} eeren,
\\Moe\textit{ten tot schande} keeren.
\\Dient \textit{God ghy goden} al,
\\End’ \textit{doet hem den voet}val:
\\End’ \textit{Syon} die dit \textit{hoort,}
\\\textit{Sal van nu} rechte voort,
\\Ver\textit{heugt zijn} gantz end’ al.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Om \textit{dijn gherichten} goet,
\\Heb\textit{ben in haer ghe}moet
\\De \textit{dochters van Ju}deën,
\\Ghe\textit{juycht in rust end’} vreën.
\\Want \textit{du bist vele} meer,
\\Ver\textit{hoogt dan d’~eertrijck} Heer:
\\Oock \textit{hebstu} meerder \textit{macht}
\\\textit{Dan diemen} Goden acht,
\\End’ \textit{toeschrijft} Godes eer.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ghy \textit{die den Heer be}mindt,
\\U \textit{hert’ sy niet ghe}sindt
\\Op \textit{eenigh’ quade} saecken:
\\Maer \textit{wiltse liever} laken.
\\Want \textit{Godt de sielen} spaert,
\\Die \textit{zijn van goeden} aert:
\\Hy \textit{maecktse} vry van \textit{schandt:}
\\\textit{End’ voor s’~god’}loosen handt,
\\Wor\textit{den sy} wel bewaert.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
t’~Licht \textit{is (of t’~schoon ver}spaeyt)
\\Den \textit{vromen toeghe}saeyt,
\\Den \textit{mensch oprecht’ in} deughde,
\\Be\textit{waert God vred’ en} vreughde.
\\Dies \textit{zy u hert’ ver}blijdt,
\\Die \textit{ghy godsalich} zijt,
\\Ver\textit{heugt u} inden \textit{Heer’:}
\\\textit{Gheeft vrolijck} prijs end’ eer’,
\\Sijn \textit{naem ghe}benedijdt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {98} {De Xcviij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Singt \textit{God den Heere nieuw’ lof}sangen,
\\Die \textit{wonderwercken} heeft gewrocht:
\\End’ \textit{heeft met macht ons doen ont}fangen,
\\Den \textit{heyl die zijn erm heeft ghe}brocht.
\\God \textit{heeft zijn} hulp aen’t \textit{licht ghe}gheven,
\\Daer \textit{mede wy ver}losset zijn:
\\End’ \textit{sijn gherecht’heyt claer ver}heven
\\Voor \textit{alle volcken ten ver}schijn.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
t’~Heeft \textit{hem ghelieft te zijn in}dachtich
\\Van \textit{zijn ghenaed’ end’} goetheyt milt,
\\End’ \textit{syner trouw’ end’ woort wa}rachtich:
\\Die \textit{hy Israel pleghen} wilt.
\\Des \textit{werelts} eynden \textit{wijt ghe}strecket
\\Sien \textit{synen heyl end’} groote deught:
\\Daer\textit{omm’ moet d’~eertrijck zijn ver}wecket,
\\Tot \textit{rechte blyschap ende} vreught.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Men \textit{juyche vrolijck ende} singhe,
\\Met \textit{harpen end’ met} stemmen sanck:
\\Men \textit{dryve vreught, men rey’ end’} springhe:
\\Men \textit{hoore des basuyns ghe}clanck.
\\Juycht, \textit{end’ singt} Psalmen \textit{voor den} Heere
\\Die \textit{sick een machtich} Coninck thoont:
\\t’~Meyr \textit{end’ haer inhoudt dond’re} seere,
\\Met \textit{d’~eertrijck end’ wat daer op} woont.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Laet’t \textit{vloeden ende stercke} stroomen
\\Van \textit{vreugden clapp’ren} inde hant:
\\Laet’t \textit{hooghe berghen met haer} boomen,
\\Be\textit{dryven blyschap aller}handt.
\\Want \textit{God comt} richten \textit{end’ be}stieren,
\\De \textit{gantze weirelt,} ende sal
\\In \textit{zijn gherecht’heyt goeder}tieren,
\\End’ \textit{billicheyt verrichten} al.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {99} {De Xcix. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Want God \textit{hem verthoogt,}
\\Won\textit{derlijck ver}hooght
\\In Sy\textit{on van macht,}
\\End’ \textit{is hoog ghe}acht,
\\Over \textit{volcken al.}
\\Dies \textit{zijn naem oock} sal
\\Werden \textit{hooch ghe}pre\textit{sen,}
\\End’ \textit{seer ghevreest} wesen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want hy \textit{schrick’lijck is,}
\\End’ \textit{heyligh ghe}wis.
\\Dese \textit{Coninck mindt}
\\Een \textit{recht onder}windt.
\\Du hebst \textit{vast ghesticht}
\\Recht \textit{end’ goet ghe}richt:
\\End’ Ja\textit{cob doen} tre\textit{den}
\\In \textit{gherechtich}eden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Roemt Godt \textit{ende prijst,}
\\End’ \textit{all’ eer be}wijst,
\\Sijnd’ hem \textit{onderdaen:}
\\Bidt \textit{zijn voetbanck} aen,
\\Heyligh’ \textit{in Syon.}
\\Mo\textit{ses end’ A’}ron.
\\Hebben \textit{wel be}de\textit{ghet}
\\t’~Pries\textit{terschap ghe}pleghet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Oock heeft \textit{Samuel,}
\\Vol\textit{bracht sijn be}vel,
\\End’ met \textit{syner stemm’,}
\\Aen\textit{ghebeden} hem.
\\Doe de \textit{gantsche schaer}
\\Hem \textit{aenriep te} gaer,
\\End’ Godt \textit{liet sijn} stoo\textit{ren,}
\\End’ \textit{quamse ver}hooren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Hy sprack \textit{uyt der wolck}
\\Claer\textit{lijck tot het} volck:
\\Ende \textit{toond’ al daer,}
\\Sijn \textit{ghetuygh’nis} claer:
\\Die sy \textit{oock ghetrouw’,}
\\Met \textit{oprecht be}rouw,
\\Van all’ \textit{haere} son\textit{den,}
\\Te \textit{volghen be}stonden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
O Heer’ \textit{onse Godt}
\\Hee\textit{re Zeba}oth,
\\Du hebst \textit{onverstoort,}
\\Haer \textit{ghebet ver}hoort,
\\Du hebst \textit{hun ghespaert,}
\\End’ \textit{dijn gunst ver}claert,
\\Doch nae \textit{straff ghe}na\textit{dich,}
\\Van \textit{haer werck mis}dadich.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Looft dan \textit{God end’ prijst,}
\\End’ \textit{all’ eer be}wijst,
\\Onsen \textit{Godt voortaen:}
\\Knielt \textit{end’ bidt hem} aen,
\\Voor zijn \textit{heyligdom:}
\\d’~Wijl \textit{doch om end’} om,
\\Ons’ God \textit{is de} Hee\textit{re,}
\\Hey\textit{lich end’ vol} eere.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {100} {De C. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt tot dancksegginghe.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy al\textit{le die op} d’~eert\textit{rijck} woont
\\Singt \textit{Godes} loff, singt \textit{onver}schoont:
\\Dient God den \textit{Heer met} s’~herten vreugt:
\\Comt \textit{voor hem} met uw’ \textit{sanck ver}heugt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Weet dat \textit{de Heer is} God, \textit{die} leeft,
\\Die \textit{ons al}leen ghe\textit{schapen} heeft,
\\(Daer wy niets \textit{hebben} toebereyd’t)
\\Sijn \textit{volck, end’} schapen \textit{syner} weyd’.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gaet dan \textit{tot syne} poor\textit{ten} in,
\\Met \textit{lofsanck} bly van \textit{gheest end’} sin,
\\End’ treedt in \textit{zijn voor}hoven vry,
\\Sijn \textit{naem van} u ghe\textit{presen} sy.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want God \textit{de Heer is} milt \textit{end’} soet,
\\In \textit{eewich}eyt blijft \textit{zijn gunst} goet:
\\Sijn waerheyt \textit{ende} trouwe duert,
\\Van \textit{stamm’ tot} stamm’ gantz \textit{onbe}ruert.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {101} {De Cj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick ben van \textit{sins te stellen schoon by} dichte,
\\Een \textit{heylig liedt van goetheyt end’ ghe}richte:
\\Dan \textit{wil ick} Heer mijn \textit{Psalmlied bieden} dy
\\Van herten bly.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Den rechten \textit{wech met wijsheyt wil ick} trachten,
\\End’ \textit{met ghedult nae dyne conste} wachten,
\\End’ \textit{mid’ler}tijt my \textit{houden binnens} huys
\\Met herten kuysch.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gheen boose \textit{saeck sal my voor oogen} comen,
\\Want \textit{ick doch haet’ de wercken der on}vromen:
\\Gheen \textit{van hun} al sal \textit{sick met boeve}ry
\\Voeghen by my.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Die int ge\textit{moet zijn schalck end’ vol on}trouwe,
\\Wij\textit{cken van my end’ sullen mijn hof} schouwen:
\\Want \textit{ick doch} niet ghe\textit{meynschap houden} kan
\\Met een valsch man.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die achter \textit{rugg’ quaet van haer naesten} spreken,
\\Wil \textit{ick voorwaer met onghenaey ver}steken:
\\Wie \textit{trotzich} is, end’ \textit{opgheblasen} siet,
\\Dien lyd’ ick niet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ick wil met \textit{gunst sien aen end’ hoog ver}eeren,
\\Die \textit{ongheveynst in goeder trouw’ ver}keeren.
\\De \textit{vrome} lie’n sul\textit{len my blyven} by
\\End’ dienen vry.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maer wie met \textit{list end’ valscheyt haer ge}neiren
\\Sal \textit{ick met toor’n uyt mynen huyse} weiren:
\\Want \textit{gheen van} dien die \textit{om met leughen} gaen
\\Sal voor my staen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ic wil goets \textit{tijdts al die haer god’loos} dragen
\\Wt \textit{Godes stadt end’ uyt den lande} jaghen,
\\Op \textit{dat God’s} huys ont\textit{ledicht ende} vry
\\Van boosheyt zy.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {102} {De Cij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Eens bedruckten menschens ghebet, als hy overvallen wort, ende sijn 
ghedancken voor den Heere uytstort.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Aenhoor \textit{o Heer mijn ghe}beden:
\\Laet mijn \textit{clacht van hier be}neden,
\\Opwaerts \textit{styghen tot voor} dy.
\\End’ berg’\textit{dy doch niet van} my
\\In be\textit{nautheyt: maer wil} hooren
\\Mijn ghe\textit{bet: end’ neyg dijn} ooren,
\\Tot mijn \textit{schreyen, wil dy} hasten
\\End’ my \textit{helpen uyt dees’} lasten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want mijn \textit{daghen sijn ver}swonden,
\\Als een \textit{roock in corter} stonden,
\\Mijn ghe\textit{beent’ schier afghe}teirt,
\\Brandt ghe\textit{lijck een heeten} heirt.
\\Soo dat \textit{my het herte} braeyet,
\\Als een \textit{gras dorr’ afghe}maeyet,
\\Om dat \textit{ick schier heb ver}gheten:
\\Van druck \textit{end’ rouw’ mijn broot} t’~eten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick leyd’ \textit{een soo treurich} leven,
\\Dat vel \textit{end’ been t’~samen} kleven,
\\Dies ick \textit{jammerlijcken} sucht’,
\\Ende \textit{huyle met ghe}rucht.
\\Ick treur’ \textit{ende steen’ van} pynen,
\\Als een \textit{roerdomp der woe}stynen:
\\End’ gh’lijck\textit{men des nachts hoort} d’~uylen,
\\In een \textit{woudt onlustich} huylen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick en \textit{doe niet dan steed’s} waken,
\\Als een \textit{musch die op de} daken,
\\Haer van \textit{hare gaeyken} speent,
\\d’~Welck sy \textit{claeghelijck be}weent.
\\Ick word’ \textit{met schimp alle} daghen,
\\Van mijn \textit{vyanden be}draghen.
\\Ende \textit{die nae mijn doot} rasen:
\\Vloecken \textit{my, seer opghe}blasen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Om dat \textit{ick in ste’ van} broode,
\\Spyse \textit{my met asschen} snoode,
\\End’ met \textit{tranen alle}ganck,
\\Treurich \textit{vermengh’ mynen} dranck.
\\Om dijn \textit{tor’n end’ onghe}nade,
\\Want du \textit{my, tot meerder} schade,
\\Hebst te \textit{voren hoogh’ ver}heven:
\\Om te \textit{swaerder te doen} sneven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Myne \textit{daghen siet m’af}nemen,
\\Als den \textit{schijn van eener} schemen:
\\Ick droogh’ \textit{uyt, als t’~dorre} gras,
\\Datmen \textit{sweelt op eenen} tas.
\\Maer du \textit{Heer salt eewich} blyven,
\\End’ dijn \textit{heuchnis sal be}klyven:
\\Van ghe\textit{slachten tot ghe}slachten,
\\Salmen \textit{dynen naem groot} achten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dat sal \textit{dy Heer veroor}saken,
\\Dat du \textit{dy noch op salt} maken,
\\End’ ont\textit{fermen dyner} stadt
\\Syon, \textit{welck is dyne} schadt.
\\De tijdt \textit{van dy voorghe}nomen,
\\Des ont\textit{fermens is doch} komen:
\\Heer de \textit{dach is al ver}schenen,
\\Laet ons \textit{doch niet langher} stenen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Want dijn \textit{dienaers yvrich} weenen,
\\End’ sijn \textit{lustich nae haer} steenen,
\\Met midt\textit{lyden siende} t’~gruys,
\\End’ de \textit{scherven van dijn} huys.
\\Alle \textit{heydens sullen} vruchten
\\s’~Heeren \textit{naem, hoogh’ te be}duchten:
\\Ende \textit{coninghen op} eerden,
\\Houden \textit{dynen roem in} weerden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Want God, \textit{Syon gantz ver}vallen:
\\Weder \textit{opbouw’t met haer} wallen:
\\End’ brengt \textit{van nieus aen in’t} licht,
\\Sijn schoon \textit{heerlijck aenghe}sicht.
\\Hy siet \textit{aen met goet be}haghen,
\\Der eer\textit{samen droevich} claghen:
\\End’ heeft \textit{niet veracht de} bede,
\\Die zijn \textit{volck bedruckt hem} dede
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Dit sal \textit{werden opghe}schreven,
\\Voor die \textit{naer ons sullen} leven:
\\Op dat \textit{t’~werck van sulcker} cracht
\\Altijts \textit{werde wel be}dacht.
\\Diemen \textit{sach als doode} slapen,
\\End’ zijn \textit{gh’lijck van nieuws ghe}schapen,
\\Sullen \textit{s’~Heeren naem hoogh’} prysen,
\\End’ haer \textit{kinders onder}wysen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Men sal \textit{sijn ghenade} loven,
\\Dat de \textit{Heere van daer} boven,
\\Heeft uyt \textit{synen tempel} hoog’,
\\Neder\textit{waerts ghewend’t sijn} oogh’.
\\End’ uyt \textit{d’~hemelsche ghe}bouwen
\\Den eerd\textit{bodem willen} schouwen.
\\Om’t ghe\textit{vanghen volck te} slaken,
\\End’ de \textit{dooden los te} maken.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Op dat \textit{elck in Syon} eere,
\\End’ hoogh \textit{pryse God de} Heere:
\\Datmen \textit{oock met luyder} stemm’
\\Hem lov’ \textit{in Jerusa}lem.
\\Als de \textit{volcken ende} scharen,
\\Sick al\textit{daer sullen ver}garen:
\\Ende \textit{vorsten t’~alle} weghen
\\Comen, \textit{om hem dienst te} pleghen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
t’~Halve \textit{weeg’, als wy sulcks} wachten,
\\Slaet God \textit{neder myne} crachten,
\\Ende \textit{myne daghen} kort.
\\Dies ick \textit{mijn ghebeden} stort,
\\Laet my \textit{segg’ ick, niet ghe}slaghen
\\Werden \textit{op d’~helft van mijn} daghen:
\\Want du \textit{blijfst t’~allen ghe}slachten,
\\Dies wil \textit{doch den tijt ver}wachten.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Du hebst \textit{voortijts uyt den} gronde,
\\d’~Eerd’ ghe\textit{schapen heel int} ronde,
\\d’~Hemels \textit{zijn t’~werck dyner} handt:
\\Du be\textit{houts’ in haren} standt.
\\Doch sy \textit{sullen all’ ver}derven,
\\Maer du \textit{blijfst steed’s sonder} sterven,
\\Sy ver\textit{gaen als oude} kleeren,
\\Diemen \textit{siet tot niet ver}keeren,
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Want du \textit{salt als van een} laken,
\\Haer ghe\textit{daent’ heel anders} maken.
\\End’ sy \textit{sullen heel ver}gaen,
\\Om te \textit{worden van niews} aen.
\\Maer du \textit{God seer hooch ghe}presen,
\\Blijfst ghe\textit{stadigh in een} wesen
\\End’ dijn \textit{jaren onghe}schendet,
\\Worden \textit{nemmermeer ghe}endet.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Daerom \textit{saltu dyner} knechten,
\\End’ haer’ \textit{kind’ren staet soo} rechten,
\\Dat sy \textit{seker staen end’} vast,
\\End’ be\textit{vrijdt van sorgh’ end’} last.
\\End’ het \textit{saet dijnr’ uytver}coren,
\\Sal dijn \textit{handt soo vaste} schoren,
\\Dat niet \textit{teghenstaend’ haer} treuren,
\\Haere \textit{stamm’ voor dy sal} deuren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {103} {De Ciij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een lofsang Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Loof’ \textit{Godt mijn} siel uyt \textit{alle dyne} crachten,
\\Mijns \textit{herten} gront end’ \textit{innighe ghe}dachten
\\\textit{Looft} synen Naem seer \textit{heylich boven} al,
\\Mijn \textit{siel prys’} Godt den \textit{Heere der ge}naden,
\\Ver\textit{geet doch} niet die \textit{grootheyt der wel}daden,
\\\textit{Die} du van hem ont\textit{fang’st sonder ghe}tal.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die \textit{dy schelt} quijt al \textit{dyne boose} sonden.
\\Ver\textit{bindt end’} heel’t dijn \textit{zeeren ende} wonden
\\\textit{End’} help’t dy steed’s uyt \textit{alle sieckt’ end’} noot.
\\Van \textit{hell’ end’} doot lost \textit{dijn ellendich} leven:
\\Met \textit{liefd’ end’} gunst heeft \textit{hy dy heel om}gheven,
\\\textit{End’} gantz omringt met \textit{syner mildtheyt} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Die \textit{dynen} mondt met \textit{goederen ver}sadight,
\\End’ \textit{dyne} jeught met \textit{nieuwen tijdt beg’}nadight
\\\textit{Ghe}lijck m’een Aer’nt zijn \textit{ved’ren ruynen} siet.
\\Hy \textit{is de} Heer die \textit{zijn gherechtich}eden
\\Ghe\textit{stadich} pleegt, end’ \textit{doet hen recht end’} reden
\\\textit{Die} mits ghewelt in \textit{druck zijn end’ ver}driet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
t’~Heeft \textit{hem ghe}lieft zijn \textit{weghen t’~open}baren
\\Mo\textit{si sijn} knecht, end’ \textit{schijnlijck te ver}claren
\\\textit{Sijn} wercken groot den \textit{volck van Isra}el.
\\Voor\textit{waer de} Heer is \textit{uytermaten} goedigh,
\\Berm\textit{hertich,} mildt, end’ \textit{wonderlijc lanc}moedigh
\\\textit{Lanck}saem tot toor’n, end’ \textit{tot ontfermen} snel:
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want \textit{zijn ge}kijf end’ \textit{straff’ is niet ghe}stadich
\\Om \textit{eewe}lijck te \textit{blyven onghe}nadich,
\\\textit{Oft} onse sond’ op’t \textit{scherpste gaey te} slaen,
\\Hy’n \textit{wilt ons} niet so \textit{dicmael als wy} dwalen,
\\Naer \textit{ons’ mis}daet oft \textit{naer verdienst’ be}talen,
\\\textit{Noch} gelden we’er naer \textit{t’~quaedt van ons be}gaen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{also} hoog’ als \textit{d’~hemels boven} d’~eerde,
\\Ver\textit{heven} staen, van \textit{sulcker hoogd’ end’} weerde,
\\\textit{Blijckt} zijn ghenaed’ aen \textit{elck die hem ont}siet.
\\So \textit{wijt als} Oost van \textit{Westen is ver}scheyden,
\\Soo \textit{verr’ werpt} hy ons’ \textit{wederspannich}eyden
\\\textit{Van} hem: end’ treedt met \textit{ons int oordeel} niet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Ghe\textit{lijck zijns} kindts ont\textit{fermt een trouwe} Vader,
\\Al\textit{soo ont}fermt Godt \textit{onser alle}gader,
\\\textit{Die} met ontsicht hem \textit{gheven synen} lof.
\\Want \textit{hy wel} weet van \textit{waer de mensch’ is} comen
\\End’ \textit{hem ghe}denckt, dat \textit{wy zijn all’ ghe}nomen
\\\textit{Van} eerd’ end’ slijck, end’ \textit{zijn maer enckel} stof.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Als \textit{hoy end’} gras zijn \textit{alle s’~menschen} dagen,
\\Hy \textit{bloey’t ghe}lijck een \textit{bloem, schoon opge}slagen
\\\textit{Opt} groene velt, die \textit{lustich staet en} bloeyt:
\\Maer \textit{als de} wint daer \textit{over comt te} waeyen
\\Ver\textit{dwijnt sy} stracx met \textit{loof, steel, ende} blaeyen:
\\\textit{Datm’} oock de plaets’ niet \textit{weet daers’ heeft ghe}groeyt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Maer \textit{Godts ge}naed’ is \textit{eewich t’~allen} tyden:
\\Soo \textit{wie hem} vreest end’ \textit{leert die sonde} myden.
\\\textit{Gods} g’rechticheyt aen \textit{zijn kindts kind’ren} kleeft,
\\Die \textit{zijn ver}bont van \textit{herten wil be}trachten,
\\End’ \textit{zijn ghe}bot steed’s \textit{houden in ge}dachten
\\\textit{Al}soo dat hy ghe\textit{hoorsaem daer nae} leeft.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Godt \textit{heeft zijn} throon in \textit{d’~hemel’n hoogh ver}heven:
\\All’ \textit{heerschap}py’ moet \textit{sick ghedienstigh} geven,
\\\textit{On}der zijn rijck, end’ \textit{buyghen onder} hem.
\\Daer\textit{om looft} Godt zijn \textit{engelen seer} crachtich,
\\Die \textit{ghy vol}doet zijn \textit{heylig’ woordt al}machtich:
\\\textit{Soo} stracx als ghy ver\textit{nemet syne} stemm’.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Laet \textit{prysen} Godt all’ \textit{syne sterck’ heyr}crachten
\\Die \textit{seer ge}trouw’ hem \textit{op den dienst staen} wachten
\\\textit{End’} stracx met vlijt uyt\textit{richten zijn ghe}bot.
\\Laet \textit{loven} Godt zijn \textit{wercken all’ die} blijcken
\\Op \textit{elcke} plaets’ in \textit{alle Coninck}rijcken.
\\\textit{End’} du mijn siel loof’ \textit{dijn Heer, dynen} Godt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {104} {De Ciiij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Waeck op mijn siel, segh \textit{lof end’ prijs den} Heer,
\\\textit{O} Heer mijn Godt, du \textit{bist uyt}nemend’ seer
\\Hooch \textit{ende} groot, du \textit{bist door} dijn vermogen
\\Met lof end’ roem end’ \textit{heerlijckheyt om}toghen.
\\Die \textit{du met} licht end’ \textit{claerheyt wijt end’} breet,
\\Als \textit{met een} rock oft \textit{mantel bist be}cleedt,
\\End’ \textit{hebst dy selfs den hemel uyt ghe}recket,
\\Tot \textit{een gor}dyn die \textit{dyne woningh’} decket.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die du t’~ghewelft van \textit{dyne sael ver}muerst
\\\textit{Met} wat’ren diep, die \textit{du de} wolcken stuerst
\\Met \textit{dynen} wint, als \textit{eenen} snellen waghen,
\\End’ laetst dy voorts op \textit{des wints vleughels} draghen.
\\Die \textit{du dy} maeckst van \textit{winden scherp end’} snel
\\Bo\textit{den die} reedt ver\textit{wachten dijn be}vel:
\\Van \textit{vlammen vyers dijn Dienaers ende} knechten,
\\Om \textit{dijn ghe}bot wel \textit{trouw’lijck uyt te} rechten
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du heb’st den kloot des \textit{eertrijcks schoon end’} rondt,
\\\textit{Wel} vast ghesett op \textit{synen} rechten grondt,
\\Op \textit{dat hy} niet en \textit{hell’ aen} eener syden,
\\Oft wanckelbaer ont\textit{wijcke t’~eew’ghen} tyden.
\\Wel \textit{voortijts} heeft den \textit{afgrondt wijt ge}strect
\\In’t \textit{lanck end’} breedt hem \textit{als een cleedt be}dect,
\\Doe \textit{wat’ren hoog’ end’ diep niet om te} gronden,
\\Verr’ \textit{over} t’~sop der \textit{hooghe berghen} stonden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maer corts daer naer op \textit{dijn straff’ end’ be}vel
\\\textit{Sijn} sy van daer ghe\textit{vloden} machtich snel:
\\End’ \textit{op het} grof end’ \textit{seer ver}schrick’lijck spreken
\\Dijns donders, Heer, sijns’ \textit{al te saem ghe}weken.
\\Doe \textit{heeft t’~ge}bergt’ het \textit{hooft eerst opge}haelt
\\End’ \textit{leeghten} zijn ten \textit{gronde ne’er ghe}daelt:
\\Want \textit{elck sick heeft seer ordentlijck be}gheven
\\In \textit{syne} plaets’ hem \textit{van dy voorghe}schreven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Du hebst de zee met \textit{palen ende} wet,
\\\textit{Die} sy niet kan te \textit{buyten} gaen, besett,
\\Soo \textit{dat voort}aen haer \textit{golven} ende baren,
\\Op t’~drooghe landt niet \textit{meer en kunnen} varen.
\\Du \textit{drijfst ooc} voorts der \textit{watervloeden} hoop,
\\Elck \textit{in zijn} tocht end’ \textit{in zijn rechten} loop:
\\Daer \textit{sy dan voorts tusschen t’~ghebergte} blyven,
\\End’ \textit{haren} stroom met \textit{soete ruyssching’} dryven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
t’~Gediert’ op’t veldt met \textit{kudden onver}saeft
\\\textit{Loopt} aldaer toe, end’ \textit{word’t van} dorst ghelaeft:
\\Wout \textit{Esels} oock met \textit{swaren} dorst belaeyen
\\Komen hun daer met \textit{water koel ver}fraeyen.
\\Hier \textit{woonen} voorts de \textit{vogh’len groot end’} kleyn,
\\End’ \textit{vlieghen} steed’s om\textit{trent de beecxkens} reyn,
\\Al\textit{daer sy sick op groene tacxkens} rusten,
\\End’ \textit{met haer} stemm’ end’ \textit{soeten sanck ver}lusten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wt dynen throon maeck\textit{stu t’~ghebergte} nat,
\\\textit{Mits} du schick’st dauw’ end’ \textit{regen} uyt dijn schat:
\\Daer \textit{deur de} vrucht dijn \textit{menig}her weldaden
\\Het eertrijck gantz ten \textit{vollen comt ver}saden.
\\Du \textit{doest voor} t’~vee hoy \textit{groepen ende} gras,
\\End’ \textit{t’~groene} cruyt des \textit{menschen dienst te} pas,
\\Om \textit{uyt den schoot des aertrijcks voort te} gheven
\\Spys’ \textit{ende} dranck, die \textit{hen behoudt in’t} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Den soeten wijn om \textit{s’~menschen moet met} vreught,
\\\textit{End’} d’~oly saecht om \textit{d’~aensicht} met nieuw’ jeugt,
\\End’ \textit{t’~broot om} t’~hert’ met \textit{nieuw’ cracht} te verquicken,
\\Wilstu den mensch’ uyt \textit{s’~aerdrijcx boesem} schicken.
\\De \textit{boomen} groen zijn \textit{met hun sap ver}saedt
\\End’ \textit{schieten} op, midts \textit{dijn gunst end’ wel}daet,
\\Op \textit{den Liban, de Ced’ren hoogh’ ver}heven,
\\Heb\textit{stu ghe}plant end’ \textit{wasdom willen} gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De vogh’len kleyn heb\textit{ben ghelijcker} handt
\\\textit{Haer} leghers daer end’ \textit{nestkens} fijn gheplant,
\\Den \textit{Oyver} comt sick \textit{oock al}daer ghewennen,
\\Die aerdich bouwt zijn \textit{huys op hooghe} dennen.
\\Op \textit{bergen} hoog’ gaen \textit{loopen steed’s be}ducht
\\De \textit{Herten} snel end’ \textit{Hinden inde} vlucht:
\\De \textit{rotsen steyl met hare diepe} holen,
\\Sijn \textit{den ko}nijns ghe\textit{gunt om in te} dolen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Du hebst o Heer ge\textit{maeck’t de schoone} Maen,
\\\textit{Die} d’~onderscheyt der \textit{tyden} ons wijst aen,
\\De \textit{clare} Son’ heeft \textit{dijn handt} oock gheschapen
\\Die s’~morgens weet, waer \textit{sy gaet t’~savonts} slapen.
\\De \textit{duyster}niss’ ver\textit{spreystu mits dijn} macht,
\\Door \textit{all’ de} locht: dan \textit{wort het doncker} nacht,
\\Als\textit{dan bestaen verscheyde wilde} dieren
\\Van’t \textit{bosch op’t} velt te \textit{rennen end’ te} tieren.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
De Leewkens fel met \textit{een seer groot ge}raes
\\\textit{Tre}den dan voort end’ \textit{brullen} naer haer aes.
\\Sy \textit{briesschen} vry tot \textit{Godt schrick’}lijcker wyse,
\\Op dat hy hun be\textit{reyden will’ haer} spyse.
\\Maer \textit{als de} Sonn’ we’er \textit{op begint te} staen,
\\Soo \textit{moeten} zy met \textit{kudden henen} gaen:
\\End’ \textit{all’ ghelijck vertrecken in haer} kuylen
\\Daer \textit{sy des} daegs voort \textit{rusten ende} schuylen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Dan gaet de mensch’ die \textit{s’~nachts heeft wel ghe}rust,
\\\textit{Wed’}rom van huys op \textit{t’~werck daer’t} hem gelust:
\\End’ \textit{maeckt hem} vry tot \textit{opden} avont late,
\\Op synen bouw oft \textit{handtwerck na zijn} state.
\\Och \textit{hoe groot} zijn dijn \textit{wercken aller}hand’
\\Son\textit{der ghe}tal, hoe \textit{heeft doch dyne} handt,
\\Al\textit{les ghemaeckt met wijsheyt niet om} dencken?
\\d’~Eert\textit{rijck is} vol van \textit{alle dijn ghe}schencken.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Aengaende voorts de \textit{zee groot ende} breedt,
\\\textit{Wie} konde doch ver\textit{claren} met bescheedt,
\\Al \textit{dat ghe}woel der \textit{dieren} die daer dryven,
\\Groot ende kleen, oft \textit{haer ghetal be}schryven?
\\Be\textit{neven} oock dat \textit{schepen byster} groot
\\Kon\textit{nen daer} op vry \textit{seylen sonder} noot:
\\Soo \textit{hebstu noch den walvisch toeghe}rustet,
\\Die \textit{daer in} swemt, end’ \textit{sick in’t ruym ver}lustet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Doch alles Heer, ja \textit{alles wat daer} sy,
\\\textit{Siet} op met ancxt end’ \textit{wacht al}leen op dy:
\\Op \textit{dat du} hun uyt\textit{reyckest} sonder myden,
\\Elck synen cost tot \textit{recht bequame} tyden.
\\Soo \textit{du t’~hun} geefst, sy \textit{nemen’t terstont} aen,
\\End’ \textit{als dijn} handt is \textit{eenmael opghe}daen,
\\Men \textit{merckt wel haest dat sy sick all’ ver}saden
\\Met \textit{over}vloet van \textit{alle dijn wel}daden.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Maer soo du slechts dijn \textit{aenschijn houdst be}deckt,
\\\textit{Soo} werden sy ver\textit{slaghen} end’ verschreckt.
\\Soo \textit{du hun} geest ont\textit{treckest,} sonder herden,
\\Sy moeten stracx ver\textit{sterven end’ stof} werden.
\\End’ \textit{so du} we’er dijn \textit{gheest uyt latest} gaen
\\Soo \textit{werden} sy her\textit{schapen van nieuws} aen.
\\End’ \textit{alsoo wort het aertrijck onbe}woghen,
\\Met \textit{nieuw ghe}laet van \textit{dy we’er over}toghen.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Nu dan wel aen, dat \textit{Godes heerlijck}heyt
\\\textit{Werd’} groot gemaeckt end’ \textit{duer’ in} eeuwicheyt.
\\De \textit{Heer wil} oock zijn \textit{werck in} sulcker voeghen
\\Aensien, dat hy daer\textit{in vind’ goet ghe}noeghen.
\\Welc, \textit{als hy} slechts het \textit{aertrijc eens be}schowt
\\Maeckt \textit{het ter}stont ver\textit{schrickt end’ seer be}nowt.
\\End’ \textit{wen hy maer t’~gebergt’ eens aen wilt} raecken,
\\Men \textit{siet het} stracx een \textit{rooc van vreese} maecken.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Den selven Heer, wil \textit{ick mijn leven} lanck,
\\\textit{Lof} ende prijs ghe\textit{waghen} met ghesanck:
\\Ja \textit{mijn Godt} sal, soo \textit{langh’ ick} blyv’ in’t leven,
\\Met Psalmen soet, van \textit{my zijn hoogh’ ver}heven.
\\Ick \textit{wensch’ al}leen dat \textit{mijn lofsinghen} vry,
\\Hem \textit{liefghe}tal end’ \textit{aenghename} sy:
\\Soo \textit{wil ick my voorwaer tot alle} tyden,
\\In \textit{mynen} Heer end’ \textit{Godt te recht’ ver}blyden.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Maer t’~god’loos volck end’ \textit{wat noch booses} broeyt,
\\\textit{Moet} t’~eenemael uyt \textit{d’~eertrijck} zijn gheroeyt:
\\Dat \textit{haerder} gheen en \textit{werde} meer bevonden.
\\O du mijn siel’ loof’ \textit{Godt tot allen} stonden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {105} {De Cv. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Al \textit{die be}woont den \textit{schoot der} eerden,
\\Looft \textit{God den} Heer seer \textit{hoogh’ van} weerden:
\\Roept \textit{synen naem} ootmoe\textit{dich} aen,
\\End’ \textit{geeft den Hey}dens te \textit{ver}staen,
\\Hoe \textit{groot sy het ghe}welt end’ cracht
\\Der \textit{wonderwercken} syner macht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Singt \textit{end’ ver}heugt u \textit{inden} Heere,
\\Singt \textit{hem lof}sanghen, \textit{gheeft hem} eere:
\\Ver\textit{telt zijn me}nich won\textit{der}werck.
\\Roemt \textit{in zijn heyl’}ghen naem \textit{end’} sterck:
\\Ghy \textit{alle die godt}salich zijt,
\\O \textit{herte sy te} recht verblijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Soeckt \textit{God den} Heer end’ \textit{zijn macht} hooge,
\\Sijn \textit{aensicht} soeckt, dat \textit{hy ver}tooghe,
\\Het \textit{licht zijns aen}ghesichts \textit{seer} claer.
\\Ghe\textit{denckt zijn wer}cken won\textit{der}baer,
\\De \textit{groote daden} zijns verbondts,
\\End’ \textit{de gherichten} synes mondts.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghy \textit{saet van} Abra\textit{ham ghe}boren,
\\Ghy \textit{kind’ren} Jacobs \textit{uytver}coren,
\\Weet \textit{dat den al}derhoog\textit{sten} Godt,
\\Wiens \textit{macht, ghericht’,} end’ sterck \textit{ge}bodt
\\Streckt \textit{over den aert}bodem heel,
\\Is \textit{onse Godt, ons’} erv’ end’ deel.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Want \textit{hy doch} altoos \textit{blijft in}dachtich
\\Van \textit{zijn ver}bondt, vast \textit{end’ wa}rachtich:
\\End’ \textit{van t’~woordt dat} hy heeft \textit{vol}bracht,
\\Tot \textit{in het duy}senste \textit{ghe}slacht.
\\t’~Ver\textit{bondt dat hy met} Abraham,
\\Ghe\textit{maeckt heeft end’ met} synen stamm’.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Het \textit{selfde} dat hy \textit{hier te} voren,
\\Heeft \textit{Isa}ac met \textit{eedt be}sworen:
\\Daer \textit{nae met Ja}cob sy\textit{nen} knecht,
\\Heeft \textit{hy’t ghesticht} tot ee\textit{wich} recht:
\\Godt \textit{heeft met Isra}el ghepleecht
\\Een \textit{eew’ghen bondt gantz} onbeweegt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{sprack: Ick} wil dijns \textit{saets ghe}dencken,
\\End’ \textit{dy het} lant van \textit{Can’an} schencken,
\\Tot \textit{dynen erf}deel en\textit{de} lot:
\\Dies \textit{salt du heb}ben vry \textit{ghe}not.
\\Als\textit{noch was seer kleyn} haer ghetal,
\\End’ \textit{waren vremde}linghen all’.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Van \textit{volck tot} volck met \textit{kleyn ver}moghen,
\\Van \textit{d’~een in} d’~ander \textit{rijck sy} toghen:
\\Doch \textit{Godt de Heer} ghedoog\textit{de} niet
\\Dat \textit{yemant hun} mocht doen \textit{ver}driet.
\\Om \textit{heurent wil, die} waren swack,
\\Straft’ \textit{hy de Conin}ghen, end’ sprack:
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Raeckt \textit{mijn ghe}salfden \textit{niet in’t} quade,
\\Doet \textit{mijn Pro}pheten \textit{gheene} schade:
\\Hy \textit{riep in’t landt} den hon\textit{ghers} noot,
\\End’ \textit{brack het steun}sel van \textit{het} broot.
\\Doch \textit{sondt voor uyt een} man ghetrouw,
\\Die \textit{sijn volck spys’ be}reyden souw.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Te \textit{weten} Joseph, \textit{die t’~on}rechte,
\\Ver\textit{cochtet} werdd’ tot \textit{eenen} knechte,
\\Men \textit{sloot hem in}de boey\textit{en} vast,
\\Hy \textit{lydd’ ind’ y}sers swa\textit{ren} last,
\\Tot \textit{opden tijdt van} Godt ghesteldt,
\\End’ \textit{in zijn eewich} woort vermelt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Des \textit{Heeren} woort met \textit{swaer’ aen}stryden,
\\Be\textit{proefde} zijn ghe\textit{moet door} lyden.
\\Doe \textit{sondt de Co}ninck om \textit{hem} saen,
\\End’ \textit{liet hem uyt} den stock \textit{ont}slaen:
\\Een \textit{heerscher over} volcken groot
\\Ghinck \textit{hem verlossen} uyt den noot.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Hy \textit{maeckt’ hem} Heer van \textit{een arm} slave
\\O\textit{ver zijn} hoff, end’ \textit{all’ sijn} have.
\\End’ \textit{woud’ dat on}der sijn \textit{ghe}welt,
\\Sijn \textit{vorsten sou}den zijn \textit{ghe}stelt,
\\End’ \textit{d’~oudtste raetsluy’n} van sijn staet
\\By \textit{hem gaen souden} halen raet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Doe \textit{quam Is}rael \textit{met sijn} sonen,
\\In’t \textit{vet landt} van E\textit{gypten} wonen:
\\End’ \textit{Jacob werdd’} in Cham \textit{een} gast,
\\Daer \textit{Godt zijn volck} groot maeck\textit{te} vast,
\\End’ \textit{lietse wassen} in’t ghetal,
\\Veel’ \textit{meer dan haer ver}druckers al.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
End’ \textit{diese} plaghen \textit{te be}minnen,
\\Hy \textit{keerd’ hun} haer hert’ \textit{ende} sinnen,
\\Soo \textit{dat sy sijn} volck boo\textit{sen} haet
\\Toe\textit{droeghen: end’} door val\textit{schen} raet,
\\Des \textit{Heeren dienaers} met verdriet,
\\Te \textit{brenghen poogden,} heel te niet.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Hy \textit{heeft zijn} knecht Mo\textit{sen ghe}sonden
\\End’ \textit{A’ron} med’ ter \textit{selver} stonden,
\\Ver\textit{koren tot} dat ampt \textit{van} Godt,
\\Die \textit{trouw’lijck volg}den zijn \textit{ghe}bodt,
\\Mits \textit{doende teeckens} allerhandt,
\\End’ \textit{wonderwercken} in Chams landt.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Hy \textit{sondt hun} diepe \textit{duyster}nissen:
\\Dats’ \textit{alle} claerheyt \textit{moesten} missen:
\\Sijn \textit{knechten wa}ren niet \textit{re}bel,
\\Maer \textit{vollenbrach}ten zijn \textit{be}vel:
\\Hy \textit{keerdd’ haer water} in bloedt roodt,
\\End’ \textit{bracht al haren} visch ter doodt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
t’~Landt \textit{wrimmel}de van \textit{vorschen} hoopen
\\End’ \textit{padden,} die vol \textit{stanckx be}kroopen
\\Der \textit{Coninghen} slaepka\textit{mers} al.
\\Hy \textit{sprack: daer quam} met groot \textit{ghe}tal,
\\Een \textit{vlieghen swerm, soo} dicht als sandt.
\\End’ \textit{vuyl ghewormt’ op} t’~gantse landt.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Hy \textit{heeft voor} reghen \textit{ne’er doen} dalen
\\Vyer, \textit{haghel} ende \textit{blixem} stralen:
\\De \textit{wijnstock end’} vygh’boom \textit{ghe}veldt,
\\End’ \textit{all’ t’~gheboom}te met \textit{ghe}weldt.
\\Hy \textit{sprack: daer quamen} over al,
\\Sprinck\textit{hanen fel son}der ghetal:
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Die \textit{stonden} op, all’ \textit{t’~gras end’} vruchten:
\\Gheen \textit{landt en} kond’ die \textit{plaghe} vluchten.
\\De \textit{eerst’ gheboor’}nen bracht \textit{hy} om,
\\End’ \textit{sloeg ter ne’er} haer schoon\textit{ste} blom’:
\\Hy \textit{bracht zijn volck met} voller handt,
\\Van \textit{goudt end’ silver,} uyt het landt.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
End’ \textit{onder} allen \textit{haren} stamme,
\\En \textit{was niet} een sieck, \textit{kreup’l oft} lamme.
\\d’~E\textit{gypenaers} waren \textit{ver}blijdt,
\\Dat \textit{sy slechts haer}der werd\textit{den} quijt:
\\Want \textit{Godt het hadde} soo gheschickt,
\\Dat \textit{sy al waren} seer verschrickt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {21}
Hy \textit{heeft daer} nae tot \textit{hare} decken,
\\Een \textit{wolck’ by} daghe \textit{willen} strecken
\\By \textit{nacht doen schy}nen ee\textit{nen} brandt,
\\Die \textit{lichted’ o}ver t’~gant\textit{sche} landt:
\\End’ \textit{als sy’t slechs heb}ben begheirt,
\\Heeft \textit{Godt hun quaecke}len bescheirt.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Sy \textit{hebben} Hemels \textit{broot ghe}geten
\\Tot \textit{haren} dranck heeft \textit{hy ghe}spleten
\\Een \textit{klippe, daer} uyt wa\textit{ter} soet
\\Ghe\textit{vloten is} in o\textit{ver}vloedt.
\\Hy \textit{dacht’ op zijn woort} toeghesegt,
\\A\textit{braham synen} trouwen knecht.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Dies \textit{voerde} hy zijn \textit{volck met} vreugde,
\\Sijn \textit{uytver}coren \textit{hy ver}heugde.
\\End’ \textit{gaf hun lof}sanck in\textit{den} mondt,
\\Mits \textit{hy hun schanck} tot ey\textit{ghen} grondt
\\Het \textit{landt van vele} Heydens stout,
\\End’ \textit{ackers van vremdt} volck ghebouw’t.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Op \textit{dats’ aen} hare \textit{syde} souden
\\Sijn \textit{rechten} altijts \textit{onder}houden,
\\End’ \textit{zijn ghehoor}saem sy\textit{ner} Wet,
\\Die \textit{hy hun een}mael hadd’ \textit{ghe}sett.
\\Dies \textit{zy hem prijs, loff} ende danck,
\\Looft \textit{Godt den Heer met} u ghesanck.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {106} {De Cvi. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Looft God: \textit{want} hy \textit{is vriend’lijck} seer:
\\End’ \textit{zijn ghenaed’ duert} immermeer.
\\Wie \textit{sal des} Heeren \textit{groote} crachten
\\Wt\textit{spreken} kunnen. \textit{met den} mondt?
\\Oft \textit{synen} lof ghe\textit{noechsaem} achten,
\\End’ \textit{ons ten vollen} maken kondt?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wel hem \textit{die} op\textit{recht van ghe}moet,
\\Niet \textit{anders dan ghe}recht’heyt doet.
\\Ghe\textit{denck mijns} Heer nae \textit{t’~welbe}haghen,
\\End’ \textit{gunst’ die} du dijn \textit{volck toe}draeg’st.
\\Be\textit{soeck my} in mijn \textit{droevich} claghen,
\\Mits \textit{dijn heyl soo du} altijt plaeg’st.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dat ick \textit{dijn} groo\textit{te deucht end’} trouw’,
\\Aen \textit{dijn vercoren} hoop beschouw’:
\\End’ \textit{mach de} blyschap \textit{recht ver}werven,
\\Der \textit{ghenen} die van \textit{dijn volck} zijn.
\\End’ \textit{my int} midden \textit{dyner} erven,
\\Be\textit{roemen in dijn} lief aenschijn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Ons’ va\textit{ders} tsa\textit{men end’ oock} wy
\\Heb\textit{ben gesondicht} teghen dy:
\\Wy \textit{hebben} qualijck \textit{ons ghe}houwen,
\\End’ \textit{buyten} schreef ons \textit{seer mis}gaen,
\\End’ \textit{als god’}loos’ end’ \textit{onghe}trouwen
\\Seer \textit{swaerlijck teghen} dy misdaen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ons’ va\textit{ders} heb\textit{ben dyne} macht,
\\In’t \textit{landt Egipten} niet betracht,
\\Noch \textit{oock ghe}dacht aen \textit{dijn ghe}naden:
\\Maer \textit{zijn aen} t’~meyr ghe\textit{weest re}bel.
\\Doch \textit{om te} thoonen \textit{sijn groot}daden,
\\Godt \textit{hielps’ om sijn naem} evenwel.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
End’ straft’ \textit{het} bie\textit{sen meyr wel} hert,
\\Soo \textit{dat het gantz ver}drooghet werdt.
\\Daer \textit{hyse} voerde \textit{door d’~af}gronden,
\\Al \textit{over} een woe\textit{styne} droog’:
\\End’ \textit{van t’~volck} diese \textit{weder}stonden,
\\Be\textit{vryddese met} machten hoogh’.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy ruck\textit{te}se \textit{vast uyt der} handt,
\\End’ \textit{van des vyants} wederstandt,
\\Die \textit{inde} golven \textit{all’ ver}smoorde:
\\Dies \textit{vanden} hoop ont\textit{quam niet} een.
\\Doe \textit{gh’loofden} sy eerst \textit{synen} woorde,
\\End’ \textit{songhen hem lof} int ghemeen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Maer sy \textit{ver}ga\textit{ten alsoo} saen,
\\Sulck \textit{wonderwerck aen} hun ghedaen:
\\End’ \textit{sonder} nae zijn \textit{raet te} toeven,
\\Ont\textit{staken} in lust \textit{ende} brandt:
\\End’ \textit{ginghen} Godt den \textit{Heer be}proeven,
\\Daer \textit{sy noch waren} in’t woest’ landt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dies gaff \textit{hy} hun, \textit{haers herten} lust
\\End’ \textit{haer begheirte} wierdt gheblust:
\\Maer \textit{haer li}chamen \textit{vol ghe}breken.
\\Voort \textit{hebbens’} haer met \textit{haet end’} nijdt,
\\Vast \textit{teghen} Mosen \textit{opghe}steken,
\\End’ \textit{A’ron priester} Gods ghewijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Die aerd’ \textit{ghinck} op: \textit{Dathan ver}sanck
\\End’ \textit{Abiron met} zijn aenhanck:
\\End’ \textit{t’~vier ver}brandd’ all’ \textit{haer ghe}sellen,
\\De \textit{vlamm’ heeft} t’~god’loos \textit{volck ver}daen.
\\Noch \textit{ginghen} sy in \textit{Horeb} stellen,
\\Een \textit{kalf, end’ een beelt} bidden aen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Sy keer\textit{den} uyt \textit{onsinnich}eyt,
\\Godt \textit{haren roem end’} heerlijckheyt,
\\In’t \textit{beelt van} een os \textit{die gras} weydet.
\\Ver\textit{gaten} God dies’ \textit{hadd’ be}waert,
\\End’ \textit{in E}gypten \textit{wijt ver}breydet,
\\Sijn’ \textit{naem door wercken} hooch vermaert.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Van al\textit{le} sy\textit{ne daden} sterck,
\\In \textit{Cham ghewrocht maeck}ten gheen werck,
\\By~’t \textit{biesen}meyr hadd’ \textit{hy be}wesen,
\\Veel \textit{schricke}lijcke \textit{wond’ren} groot,
\\Die \textit{werden} al van \textit{hun mis}presen,
\\Dies \textit{hyse brenghen} woud’ ter doot.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Doe Mo\textit{ses} zijn \textit{verkoren} knecht
\\Hem \textit{tusschen beyden} heeft ghelegt,
\\Voor \textit{d’~aenschijn} Godes \textit{om te} keeren,
\\Van \textit{t’~volck (dat} hem soo \textit{hadd’ mis}gaen)
\\Den \textit{swaren} toorne \textit{Gods des} Heeren,
\\Dies’ \textit{anders hadde} gantz verdaen.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Daer bo\textit{ven} heb\textit{bens’ onbe}dacht
\\Dat \textit{lustich landt uyt} walgh’ veracht,
\\Niet \textit{willen}de zijn \textit{woort ghe}looven.
\\End’ \textit{in haer} hutten \textit{steegh ghe}morr’t
\\End’ \textit{zijn woort} wijdt van \textit{hun ver}schoven,
\\Dies \textit{hy tot gramschap} werdd’ gheporr’t.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Dies heeft \textit{hy} te\textit{ghen hun ghe}licht
\\Sijn \textit{handt, end’ sich met} eedt verplicht,
\\In\textit{der woe}styn’ haer \textit{uyt te} royen:
\\Met \textit{all’ haer} stamm’ end’ \textit{boos’ ghe}slacht,
\\End’ \textit{onder} heydens \textit{te ver}stroyen,
\\In \textit{vremde landen} ongheacht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
Noch heb\textit{bens’} haer \textit{aen’t jock ghe}stelt,
\\Van \textit{Ba’l, Peor end’} vergheselt,
\\Met \textit{offer}handen \textit{der ver}storven:
\\Dies \textit{sy den} toorne \textit{Godes} swaer,
\\Ver\textit{wecket} hebben \textit{end’ ver}worven
\\(Door \textit{haer schult) plaghen} over haer.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Daer op \textit{is} Phi\textit{nes opghe}staen,
\\End’ \textit{heeft ghericht’ end’} wraeck ghedaen:
\\Waer \textit{door op}hielen \textit{Godes} plaghen.
\\t’~Welck’ \textit{hem tot} een ghe\textit{rechte} daet,
\\End’ \textit{seer lof}weirdich \textit{t’~eew’ghen} daghen,
\\Voor \textit{God den Heer ghe}rekent staet.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Noch heb\textit{ben} sy \textit{seer onver}schamt
\\In \textit{Meriba den} Heer’ vergramt:
\\d’~Welck’ \textit{Mosi} schaeydd’ om \textit{haerent} wille.
\\Sy \textit{hebben} zijn gheest \textit{dus ver}werr’t
\\Dat \textit{hy niet} langher \textit{en sweegh} stille,
\\Maer \textit{sprack met een wan}trouwich hert.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {19}
Voorts heb\textit{ben} sy \textit{t’~volck niet ver}moort,
\\Soo \textit{God hun hiet in} zijn claer woort:
\\Maer \textit{hebben} oock met \textit{haer ver}keeret,
\\End’ \textit{sick na} haere \textit{wys’ ghe}schickt,
\\Ja \textit{haere} beelden \textit{self ver}eeret,
\\Daer \textit{door sy werden} vast verstrickt.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Elck zijnd’ \textit{uyt} aen\textit{dacht gantz ver}blindt
\\Heeft \textit{opgheoffert} zijn selfs kindt,
\\Den \textit{duyv’len,} ende \textit{wreedt ver}goten
\\d’~On\textit{noosel} bloet van \textit{synen} stamm’,
\\Sijn \textit{soon end’} dochter \textit{onver}droten,
\\Den \textit{beelden stom’ van} Canaan.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Sy heb\textit{ben} als \textit{dol end’ ver}woet,
\\Het \textit{landt onreynicht} met het bloet:
\\End’ \textit{hebben} t’~heylich \textit{landt ghe}schonden:
\\Met \textit{haere} wercken \textit{godde}loos.
\\End’ \textit{in haer} gheeste\textit{lijcke} vonden,
\\Be\textit{dreven hoerdom} schendich boos.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Soo dat \textit{God’s} toorn’ \textit{ontsteken} is,
\\End’ \textit{hy van hun ghe}weken is,
\\End’ \textit{heeft zijn} eyghen \textit{erf ver}foeyet.
\\Dies \textit{gafs’ in} handen \textit{van t’~volck} vremt,
\\Al\textit{daer sy} worden \textit{uytghe}roeyet,
\\End’ \textit{van haer vyan}den ghetemt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {23}
Haer ha\textit{ters} heb\textit{bens’ onder}druckt,
\\Soo \textit{dat sy neder} zijn ghebuckt.
\\Hy \textit{heefts’ oock} verlost \textit{menich} reysen,
\\Maer \textit{werden} telckens \textit{we’er re}bel,
\\In \textit{haeren} raet end’ \textit{quaey ghe}peynsen:
\\End’ \textit{leden daerom} swaer ghequel.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
End’ noch\textit{tans} God \textit{heefts’ aenghe}schouwt
\\Als \textit{sy te recht wa}ren benouwt,
\\End’ \textit{aenghe}hoort haer \textit{droevich} claghen:
\\Want \textit{hy dacht’} op sijn \textit{vast ver}bondt,
\\End’ \textit{liet sick} uyt ghe\textit{naed’ mis}haghen,
\\De \textit{straff’ die hy hun} self toe sondt.
\end {vers}

\begin {vers} {25}
Hy heeft\textit{se} ghe\textit{maeckt liefghe}tal,
\\Voor \textit{diese vinghen} t’~samen al:
\\O \textit{Heer, ons’} God wil \textit{ons be}hoeden
\\Van \textit{d’~heydens,} brengh ons \textit{we’er te} saem:
\\Op \textit{dat wy} dynen \textit{loff be}vroeden,
\\End’ \textit{roemen dynen} heyl’ghen naem.
\end {vers}

\begin {vers} {26}
De Heer, \textit{de} Godt, \textit{die zijn be}vel
\\Heeft \textit{over t’~volck van} Israel,
\\Moet \textit{zijn ghe}looft end’ \textit{hoogh ghe}presen,
\\In \textit{eewich}eyt end’ \textit{alle} tijt.
\\Het \textit{volck seggh’} Amen: \textit{t’~moet so} wesen:
\\De \textit{Heer God zy ghe}benedijdt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {107} {De Cvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Looft end’ prijst \textit{God ghe}nadich,
\\Want \textit{syne} goedicheyt:
\\Is groot end’ \textit{duert ge}stadich.
\\Van \textit{nu in} eewicheyt.
\\Sulcx \textit{moghen} seggen bly’,
\\All’ \textit{die God uyt ghe}naden
\\Ghe\textit{maect heeft} los end’ vry,
\\Van \textit{ancxt end’ boose} schaden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die hy uyt \textit{all’ ghe}vesten,
\\Mit \textit{wonder}baere macht,
\\Van Oosten \textit{end’ van} Westen,
\\Suydt \textit{end’ Noort} heeft ghebracht.
\\Doe \textit{sy verd’} uyt de weeg
\\In \textit{wildernisse} dwaelden:
\\End’ \textit{vonden} stap noch steeg:
\\Maer \textit{alle steden} faelden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Oock die schier \textit{zijn be}sweken,
\\Wt \textit{dorst end’} honghers noot,
\\End’ in be\textit{nauwtheyt} steken,
\\Cranck \textit{zijnde} totter doot.
\\Alss’ \textit{in sulck} ongheluck,
\\Tot \textit{God den Heere} schreyen,
\\Hy \textit{comts’ uyt} haren druck
\\In \textit{voorspoet vrolijck} ley’en.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy laetse \textit{wed’rom} treden,
\\Op \textit{de be}kende baen:
\\End’ tot be\textit{woonde} steden,
\\Brengt\textit{se van} stonden aen.
\\Dan \textit{loven} sy met vreugt,
\\Den \textit{Heer om sijn ghe}naden:
\\End’ \textit{roemen} seer verheugt
\\Den \textit{volcken sijn groot}daden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Als dat hy \textit{laeft het} herte,
\\Dat \textit{van dorst} was versmacht:
\\End’ neemt wech, \textit{s’~honghers} smerte,
\\Met \textit{spys’ end’} nieuwe cracht.
\\Die \textit{duyster} inden stock,
\\Be\textit{vaen met s’~doodes} banden,
\\Sijn \textit{vast in} eenen block,
\\Ghe\textit{boeyet voet’ end’} handen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Om dat sy \textit{Gods woort} weerdich,
\\Hie\textit{len in} spot end’ smaet:
\\End’ van ghe\textit{moet hoo}veerdich,
\\Ver\textit{stieten} synen raet.
\\Als \textit{nu haer} droef ghemoet,
\\Ghe\textit{straft met vele} plaghen,
\\In \textit{sulcken} teghenspoet,
\\Is \textit{hulp’loos ne’er ghe}slaghen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
End’ sy tot \textit{God den} Heere,
\\Droef \textit{schreyen} in aenstoot,
\\Hy helpts’ uyt \textit{haer’ hert} seere:
\\End’ \textit{vrijdts’ uyt} ancxt end’ noot.
\\Hy \textit{brengts’ uyt} t’~duyster kot,
\\Daers’ \textit{inne zijn ghe}seten,
\\Van \textit{armoey} schier verrot:
\\End’ \textit{breeck’t haer bandt end’} keten:
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dies sy voorts \textit{sijn ghe}naden,
\\Steed’s \textit{voeren} inden mondt,
\\End’ groote \textit{wonder}daden,
\\Den \textit{menschen} maken kondt.
\\Die \textit{poorten} van metael,
\\Wt \textit{d’~hencxsels kan ver}rucken:
\\End’ \textit{grendels} sterck kan stael,
\\End’ \textit{yser breeckt in} stucken.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Die dwaes end’ \textit{onghe}bonden,
\\God’ \textit{weder}spannigh zijn,
\\End’ vallen \textit{om haer} sonden,
\\In \textit{cranckheyt} ende pijn.
\\Soo \textit{dat van} spys’ end’ dranck
\\Ver\textit{leedt, hun walgt de} maghe.
\\End’ \textit{zijn ter} doot toe cranck,
\\Van \textit{sucht end’ boose} plaghe.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Soo sy dan \textit{tot Godt} schreyen
\\Met \textit{een oot}moedich hert’,
\\Hy comt son\textit{der ver}beyen,
\\End’ \textit{helpts’ uyt} ancxt end’ smert.
\\Hy \textit{schickt hun} opperstondt,
\\Het \textit{woort syner ghe}naden,
\\End’ \textit{maecktse} we’er ghesondt,
\\End’ \textit{vry van alle} schaden.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Dan loven \textit{sy den} Heere,
\\End’ \textit{zijn ghe}nade goet:
\\Sy maken \textit{ruchtbaer} seere,
\\De \textit{deugt die} hy hun doet.
\\Sy \textit{schencken} loff end’ danck,
\\In \textit{ste’ van offer}handen,
\\Ver\textit{tellend’} in haer’ sanck,
\\Het \textit{werck van synen} handen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
De ghene \textit{die in} schepen
\\Te \textit{water} doen haer vaert,
\\End’ hebben \textit{aenghe}grepen,
\\Haer \textit{handel} ter zeewaert.
\\Die \textit{moghen} vry aldaer
\\Des \textit{Heeren daden} mercken:
\\End’ \textit{op het} water claer
\\Aen\textit{sien zijn wonder}wercken.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Want als hy \textit{t’~woort wil} spreken,
\\Hy \textit{doet van} stonden aen
\\Storm ende \textit{wint op}steken,
\\End’ \textit{baren} om hoogh’ slaen.
\\Dan \textit{klimmens’} inde locht,
\\Dan \textit{wordens’ ind’ af}gronden,
\\Met \textit{een baer} we’er ghebrocht,
\\Haer \textit{gheest is schier ver}swonden.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
De moet is \textit{hun ghe}soncken:
\\t’~Hooft \textit{suyselt} ende draeyt,
\\Als een die \textit{vol end’} droncken
\\t’~Ver\textit{standt heeft} heel verwaeyt.
\\Dan \textit{roepen} sy God aen,
\\Met \textit{een ootmoedich} herte:
\\Die \textit{verlosts’} alsoo saen,
\\Van \textit{haeren druck end’} smerte.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
De storm end’ \textit{all’ on}weder,
\\Wort \textit{stracx van} hem ghestilt:
\\Met een woort \textit{legt hy} neder
\\De \textit{baren} stuer end’ wilt.
\\Dies \textit{wort haer} hert’ verblijdt,
\\Van \textit{Godes goede} gaven,
\\Die \textit{t’~schip van} storm bevrijdt,
\\Brengt \textit{in behouden} haven.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Dan hoort men\textit{se ver}halen
\\Godts \textit{goetheyt} openbaer,
\\End’ allen \textit{mensch af}malen,
\\Sijn \textit{wonder}wercken claer.
\\Hy \textit{wort van} hun vermelt,
\\By \textit{groote volcker} scharen:
\\End’ \textit{syne} lof vertelt,
\\Daer \textit{d’~oude lie’n ver}garen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Die stracx ver\textit{keert ri}vieren,
\\In \textit{een dorr’} end’ woest landt,
\\End’ waters \textit{doet ver}tieren
\\In \textit{een on}vruchtbaer sandt.
\\Van \textit{een vrucht}baren grondt,
\\Maeckt \textit{soutt’ end’ dorre} heyden,
\\Om \textit{der in}woonders sond’,
\\End’ \textit{t’~leven dat sy} leyden.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Daer teghen \textit{de woe}stynen,
\\Met \textit{water}vloeden vocht:
\\End’ met schoon \textit{claer fon}teynen,
\\Het \textit{dorre} sandt verlocht.
\\Daer \textit{hy dan} woonen doet,
\\De\textit{ghen’ die hongher} leden:
\\Die \textit{daer met} blyden moet,
\\Op\textit{bouwen schoone} steden.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Besaeyen \textit{oock den} acker
\\End’ \textit{planten} onbeducht
\\Den Wijnstock, \textit{die seer} wacker
\\Brengt \textit{jaerlijck} syne vrucht.
\\God \textit{seghent} all’ haer werck,
\\End’ \textit{gheeft een goey ghe}dyen:
\\Haer \textit{vee ghe}sondt end’ sterck
\\Neemt \textit{toe aen alle} syen.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Doch worden \textit{daernae} minder,
\\End’ \textit{comen} schier te niet
\\Door kommer \textit{ende} hinder,
\\End’ \textit{veler}ley verdriet.
\\Want \textit{God stort’t} schand’ end’ smaet,
\\Op \textit{vorsten ende} Heeren,
\\Die \textit{hy verr’} uyt de straet,
\\Int \textit{wilde, doet ver}keeren.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Maer hy ver\textit{heft den} ermen,
\\Wt \textit{kommer} end’ ellendt:
\\End’ doet sijn \textit{saet wel} termen,
\\Als \textit{een kudd’} sonder end’.
\\Den \textit{vromen} die dit sien,
\\Sal \textit{t’~hert van vreugden} kloppen:
\\Maer \textit{godde}loose lie’n,
\\Sul\textit{len den mont toe}stoppen.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Die wijs is \textit{end’ kloeck}sinnich,
\\Sal \textit{dit vry} gaede slaen,
\\End’ met ghe\textit{dachten} innich,
\\Gods \textit{goedich}eyt verstaen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {108} {De Cviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een ghesanck ende Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Mijn \textit{hert is o} Heer al \textit{be}reydt
\\Te \textit{loven dyne} majesteyt:
\\Dies \textit{sal ick met mijn} bly gesanck,
\\Dy \textit{seggen loff,} prijs en\textit{de} danck.
\\Maeck \textit{dy dan} op mijn \textit{psalter} soet,
\\Mijn \textit{harp’ ver}heuge \textit{my t’~ge}moet:
\\Want \textit{ick des} morgens \textit{vroech wil} waken
\\Om \textit{Godes} naeme \textit{groot te} maken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dijn \textit{lof wil ick} vercon\textit{den} claer,
\\On\textit{der der volck’ren} groote schaer:
\\End’ \textit{singhen dy lof} ende prijs,
\\By \textit{t’~volck van al}lerley\textit{e} wijs.
\\Want \textit{dyne} goetheyt \textit{onbe}vleckt,
\\Hoogh \textit{over} d’~hemels \textit{haer ver}streckt,
\\End’ \textit{dyne} waerheyt \textit{noyt vol}presen,
\\Is \textit{over} wolcken \textit{hoogh ghe}resen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ver\textit{heff dy God} in groo\textit{ter} weerd’
\\Hoogh \textit{boven d’~hemels} ende d’~eerd:
\\Om \textit{dijn beminden} met dijn handt,
\\Te \textit{vryen van} schaed’ en\textit{de} schandt
\\Ver\textit{hoor my} Heer. Maer \textit{God heeft} vry
\\Sijn \textit{woort vol}streckt: Dies \textit{ben ick} bly’,
\\Ick \textit{sal t’~lant} Sichem \textit{uyt gaen} deylen,
\\End’ \textit{t’~lant van} Succhot \textit{sonder} feylen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
t’~Lant \textit{Galaad} houd’ ick \textit{voort} mijn
\\Want \textit{t’~sal my onder}worpen zijn:
\\Ma\textit{nasses oock met} all’ zijn landt,
\\Sal \textit{comen on}der my\textit{ne} handt.
\\Op’t \textit{landt van} Ephra\textit{im vol} lust
\\Sal \textit{mijn hooft} nemen \textit{syne} rust:
\\End’ \textit{Juda} sal uyt\textit{spreken} wetten,
\\End’ \textit{in mijn} rijck’ goed’ \textit{ord’ning} setten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer \textit{Moab wil} ick tot \textit{een} spott,
\\Ghe\textit{bruycken voor een} spoeling pott,
\\Om \textit{aff te wasschen} mynen voet,
\\End’ \textit{hem vertre}den sy\textit{nen} moet.
\\Op \textit{Edom} oock tot \textit{schimp end’} hoen,
\\Wil \textit{ick uyt}werpen \textit{mynen} schoen:
\\De \textit{Pales}tinen, \textit{in haer} palen,
\\Met \textit{vreugden} sullen \textit{my ont}halen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{wie sal my} met se\textit{ker}heyt,
\\Doen \textit{in de stercke} stadt gheleydt?
\\Wie \textit{sal my oock tot} Edom voort,
\\Ghe\textit{leyden vry} end’ on\textit{ghe}stoort?
\\Sal\textit{tu t’~niet} zijn o \textit{Heer voor}waer,
\\Die \textit{ons ver}stietst hier \textit{ende} daer,
\\End’ \textit{niet end’} trad’st in \textit{onse} tochten,
\\Als \textit{wy ons} vyan\textit{den ver}sochten?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
O \textit{Heer help ons} nu in\textit{den} noot,
\\Die \textit{ons seer swaer valt} ende groot:
\\Des \textit{menschen hulp oft} scherm end’ schutt,
\\Is \textit{doch cranck, y}del end’ \textit{on}nut.
\\Maer \textit{in des} Heeren \textit{groote} macht,
\\Be\textit{dryven} wy ghe\textit{welt end’} cracht:
\\Want \textit{hy mits} zijn barm\textit{hertich}eden,
\\Sal \textit{onse} vyan\textit{den ver}treden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {109} {De Cix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wil doch niet \textit{langher swyghen} Heere:
\\Mijn \textit{God, mijn roem, mijn prijs end’} eere.
\\Want de god’\textit{loosen onghe}bonden,
\\Doen teghen \textit{my op, hae}re \textit{mon}den:
\\Haer \textit{valsche tongh’ glat} als een ael,
\\Spreeckt \textit{valsheyt ende loghen}tael.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
s’~Hebben m’om\textit{ringt met vyants} reden,
\\End’ \textit{sonder oorsaeck hart be}streden,
\\Die ick in \textit{liefd’ hadd’ uytver}coren
\\Hebben my \textit{vyantschap} ghe\textit{swo}ren:
\\Doch \textit{mijn hert’ van wraeck’} onbesmet,
\\Be\textit{gaf sick alleen tot t’~ghe}bet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Voor goet ver\textit{ghelden sy my} t’~quade,
\\Voor \textit{vrientschap haet end’ onghe}nade:
\\Dies moet hem \textit{de god’loos’ ver}heeren,
\\End’ in last \textit{brenghen end’} on\textit{ee}ren:
\\De \textit{vyant wreedt die} hem benijdt,
\\Ghe\textit{moete hem met trotz end’} spijt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Als sijn saeck \textit{voor t’~gherichte} kommet,
\\Voor \textit{eenen schelm werdd’ hy ver}dommet:
\\Laet hem t’~ghe\textit{bet van synen} monde,
\\Gherekent \textit{werden tot} een \textit{son}de.
\\Laet \textit{syne daghen} zijn niet langh:
\\Een \textit{ander synen ampt ont}fangh.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Laet syne \textit{kind’ren werden} weesen,
\\t’~Wijf \textit{wed’w’, end’ leven steed’s in} vreesen.
\\Sijn kind’ren \textit{dwalen t’~allen} hoecken,
\\End’ troost’loos \textit{bed’len end’} broot \textit{soe}cken:
\\Laets’ \textit{uyt den lande} gaen verstroyt,
\\End’ \textit{uyt haer huys arm end’ be}royt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Laet zijn goet \textit{komen all’ in} handen
\\Des \textit{woeckenaers in ste’ van} panden:
\\Een vremde\textit{ling zijn haef ver}teire.
\\End’ dat het \textit{niemant zijns} en \textit{dei}re:
\\Noch \textit{niemandt sy be}weegt int hert’,
\\Van \textit{syner weesen rouw’ end’} smert’.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Sijn afcomst’ \textit{werde wech ghe}nomen,
\\Eer \textit{sy tot t’~derde g’lit kan} komen:
\\Haer naem end’ \textit{stamm’ gae heel te} gronde!
\\De Heer ghe\textit{denck zijns va}ders \textit{son}de,
\\End’ \textit{en vergheefse} nemmermeer,
\\Maer \textit{hun de selff tot schande} keer.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De misdaet \textit{werdd’ oock niet ver}gheven,
\\Die \textit{syne moeder heeft be}dreven:
\\Maer dat sy \textit{kome voor den} lichte,
\\End’ eewich \textit{stae voor Gods} ghe\textit{rich}te:
\\Ja \textit{hy verdelghe} gantz te saem,
\\All’ \textit{haer gheheugnis ende} naem.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Diewyl’ hy \textit{self tot gheene} tyden,
\\Heeft \textit{willen hebben mede}lyden,
\\Maer heeft ver\textit{volgt met bitter} herten,
\\Den ermen \textit{man die lagh} vol \textit{smer}ten:
\\End’ \textit{de bedruckt’ in} haren noot
\\Ghe\textit{poogt te brenghen tot der} doot.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hy heeft aen \textit{vloeck zijn lust ghe}nomen,
\\Laet \textit{hem den vloeck dan over}komen:
\\Hy’n heeft aen \textit{seghen gheen be}haghen,
\\Will’ dan den \textit{seghen van} hem \textit{ja}ghen:
\\Dat \textit{hem de ramp end’} boose vloeck,
\\Ront\textit{om bedeck’ als eenen} doeck.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
All’ onghe\textit{luck met swarich}eden,
\\Als \textit{water gae hem door de} leden,
\\End’ doordringh’ \textit{hem dan voorts met} eenen
\\Als oly \textit{door t’~mergh en}de \textit{bee}nen.
\\Dat \textit{hem de ramp om}gord’ het lijf,
\\Als \textit{eenen rock oft gordel} stijf.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Sulcx is de \textit{loon van Godes} weghen,
\\Der \textit{ghenen die my staen ent}teghen:
\\End’ die steed’s \textit{van my qualijck} spreken,
\\Om haer leedt \textit{over my} te \textit{wre}ken.
\\Maer \textit{du wil my staen} by o Heer,
\\Om \textit{dijns selfs naemes lof end’} eer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Verloss’ my \textit{doch van allen} quade,
\\Want \textit{seer groot is doch dijn ghe}nade:
\\Ick ben ver\textit{druckt, erm end’ el}lendich,
\\End’ t’~hert’ is \textit{my verwondt} in\textit{wen}dich,
\\End’ \textit{als een scheme} teghen nacht,
\\Al\textit{soo verdwijnt my myne} cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Ick worde \textit{gins end’ we’er ghe}dreven,
\\Ghe\textit{lijck men ziet een sprinckhaen} sweven.
\\Van veel te \textit{vasten end’ t’~hooft} breken,
\\Sijn my mijn \textit{kniën heel} be\textit{swe}ken.
\\Mijn \textit{magher dorre} vleesch ontsett’
\\Is \textit{gantz berooft van all’ haer} vet.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
End’ noch Heer \textit{moet ick boven} desen
\\Eens \textit{yegh’lijcks schimp end’ laster} wesen:
\\Als sy my \textit{sien in swarich}eden,
\\Sy schudden \textit{t’~hooft, end’ zijn} te \textit{vre}den:
\\Maer \textit{help my Heer in} mynen noot,
\\Na \textit{dijn barmherticheyt seer} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Op dat een \textit{yegh’lijck vry mach} mercken
\\Dat \textit{dit sy een van dynen} wercken:
\\End’ datmen \textit{mijn verlossingh’} achte,
\\Als een groot \textit{wonder dy}ner \textit{crach}te.
\\End’ \textit{off sy dan noch} vloecken meer,
\\Du \textit{salt my altijdt segh’nen} Heer.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Sy moghen \textit{sick vast hoogh’ ver}heffen,
\\Dies \textit{niettemin schand’ salse} treffen,
\\Daer ick my \textit{sal tot vreugd’ be}gheven.
\\Smaet end’ on\textit{eer sal haer} aen\textit{cle}ven,
\\End’ \textit{rontom decken} als een cleedt,
\\Ja \textit{alle die, die my doen} leedt.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Dies sal mijn \textit{mondt Gods lof ver}claren
\\End’ \textit{roemen hoogh’ voor groote} scharen,
\\Van dat hy \textit{de verdruckt’ end’} d’~ermen,
\\Met syner \textit{handt komt sterck} be\textit{scher}men:
\\End’ \textit{helpts’ altoos uyt} haeren noot,
\\Als \textit{sy verwesen zijn ter} doot.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {110} {De Cx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dus \textit{heeft de} Heer tot \textit{mynen Heer ghe}sproken,
\\Sitt’ \textit{aen mijn} sy’ ter \textit{rechter handt, end’} wacht,
\\Tot \textit{dat ick} hebb’ dijn \textit{vyanden ver}bro\textit{ken,}
\\\textit{Dy onder} voet als \textit{eenen} voetbanck bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Den \textit{scepter} sterck dijns \textit{rijcks sal de Heer} seynden
\\Wt \textit{Sion} schoon gants \textit{door de werelt} breet.
\\Heersch \textit{du dan} vry tot \textit{aen des aertrijcks} eyn\textit{den}
\\\textit{In’t midden} oock van \textit{dyne} haters wreet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Met \textit{offers} reyn sal \textit{dijn volck wacker} loopen,
\\Als \textit{du dijn} heyr met \textit{heylig’ schoon ge}laet
\\Ver\textit{garen} salt, dan \textit{sal dijn jeugt met} hoo\textit{pen}
\\\textit{Groeyen g’lijck} dauw’ valt \textit{inden} dageraet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{Heer’ heeft} dy met \textit{eenen eedt ghe}sworen,
\\Hy’n \textit{sals hem} niet be\textit{rouwen, dat du} sijst
\\In \textit{eewich}eyt een \textit{priester uytver}co\textit{ren,}
\\\textit{So d’~orde}ning’ Mel\textit{chise}dechs uytwijst.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Heer, \textit{dese} Helt, Co\textit{ninck end’ Priester} crachtich,
\\Die \textit{du dus} setst aen \textit{dyne rechte} handt,
\\Sal \textit{vorsten} stout end’ \textit{Coninghen groot} mach\textit{tigh,}
\\\textit{In synen} toorn ver\textit{smyten} uyt het landt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
End’ \textit{Heydens} all’ met \textit{billicheyt re}geren,
\\End’ \textit{maken} voorts vol \textit{dooden t’~gansche} veldt,
\\Ver\textit{slaen haer} hooft end’ \textit{dien geheel ver}ne’\textit{ren.}
\\\textit{Die op d’~eerd’} wijt ver\textit{streckte} sijn ghewelt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wt \textit{yver} groot den \textit{vyandt na te} jaghen
\\Sal \textit{h’op den} wech ras \textit{drincken uyt een} beeck:
\\Op \textit{dat hy} voorts na \textit{dat sy zijn ver}sla\textit{ghen,}
\\\textit{Met grooter} eer’ end’ \textit{roem het} hooft opsteeck.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {111} {De Cxj. Psalm}

\begin {tussenschrift}
Haleluiah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Van gantzer her\textit{ten end’} gemoet,
\\Te \textit{loven Godts ghenade} soet,
\\Heb \textit{ick gheheel voor my ghe}nomen.
\\Ick \textit{wil ghe}sta\textit{digh nacht} end’ dach,
\\Van \textit{s’~Heeren lof doen} vry ghewagh,
\\In \textit{de versamelingh’ der} vromen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Des Heeren wer\textit{cken zijn} door groot,
\\End’ \textit{worden recht versorcht in} noot,
\\Soo \textit{wie daer inn’ heeft zijn be}haghen,
\\Al \textit{wat hy} doet \textit{is prijs} end’ eer:
\\Sijn \textit{gh’rechticheyt blijft} ymmermeer,
\\End’ \textit{duert ghestadigh t’~eew’ghen} daghen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Godt heeft sick in \textit{een naem} ghebracht,
\\Mits \textit{syner wonderbare} cracht,
\\Dat \textit{hy is goedigh end’ ghe}nadigh.
\\Hy \textit{gheeft den} mensch’ \textit{goet on}derhout,
\\Soo \textit{wie hem vreest end’} hem vertrouwt:
\\Hy \textit{denckt aen zijn verbondt ghe}stadigh.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Den synen o\textit{pent hy} t’~verstandt,
\\Dat \textit{sy de cracht sien van zijn} handt,
\\Mits \textit{hy hun schenckt der Heydens} erven:
\\Sijn \textit{wercken} zijn \textit{trouw’ end’} oprecht:
\\All’ \textit{zijn gheboden} goet end’ slecht,
\\Die \textit{doen de mensch’ de sond’ af}sterven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Sijn rechten zijn \textit{vast on}beweegt,
\\End’ \textit{worden steed’s van hem ghe}pleegt,
\\In \textit{waerheyt ende trouw’ met} tuchten.
\\Van \textit{t’~jock heeft} hy \textit{sijn volck} gheslaeckt,
\\Een \textit{eew’ghen bond’ met} hun ghemaeckt,
\\Sijn \textit{naem is heyligh end’ te} duchten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Der wijsheyt oor\textit{spronck end’} begin,
\\Is \textit{Godes vrees’ uyt hert end’} sin.
\\Wie \textit{nae zijn woort schickt all’ zijn} leven,
\\Is \textit{wel ver}stan\textit{digh en}de wijs:
\\Hy \textit{sal behalen} lof end’ prijs,
\\End’ \textit{eewelijck zijn hoogh’ ver}heven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {112} {De Cxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel\textit{salich} is end’ \textit{recht voor}spoedich,
\\Die \textit{Godt van herten vreest oot}moedich,
\\End’ \textit{in zijn woort stelt al sijn} lusten.
\\Sijn \textit{stamm’ sal tot macht end’ eer} komen,
\\De \textit{wyl’ altijt t’~gheslacht’ der} vromen,
\\Gheseghent \textit{leeft in vred’ end’} rusten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sijn \textit{huys sal} sonder \textit{yet t’~ont}breken,
\\Vol \textit{goets end’ rijckdoms altijts} steken:
\\Sijn \textit{vroom ghemoet sal blijcken} stadigh.
\\Want \textit{door t’~licht Godes wort den} vromen
\\All’ \textit{haere duysterniss’ be}nomen,
\\Hy is op\textit{recht, goet end’ ghe}nadigh.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wel \textit{hem die} schenckt end’ \textit{leent van} t’~syne
\\End’ \textit{handelt steed’s in allen} schyne,
\\Op\textit{recht in tuchticheyt met} maten.
\\Want \textit{sulcke man en sal niet} wancken,
\\End’ \textit{wie recht wandelt sonder} mancken,
\\Sal goeden \textit{name nae hem} laten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy’n \textit{sal niet} vreesen \textit{voor quaey} maren,
\\Sijn \textit{hert’ staet vast in all’ ghe}varen,
\\Mits \textit{hy op Godt heeft zijn ver}trouwen.
\\Hy \textit{steunt vast op zijn goet ghe}wissen,
\\Tot \textit{dat hy mach (t’sal hem niet} missen,
\\Sijn will’ aen \textit{synen vyant} schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Hy \textit{deyldt end’} gheeft zijn \textit{goet den} ermen
\\Seer \textit{mildelijck, uyt recht ont}fermen:
\\End’ \textit{zijn gherecht’heyt sal be}clyven,
\\Sijn \textit{horen sal meer zijn ver}heven,
\\Hoe \textit{meer hy t’~onder wort ghe}dreven,
\\End’ sal in \textit{eeren eewigh} blyven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dit \textit{sal den} godde\textit{loosen} herten,
\\Als \textit{sy’t sien aen, seer bitter} smerten:
\\Sy \textit{sullen knerssen op haer} tanden,
\\End’ \textit{van hertsleedt end’ spijt ver}drooghen.
\\Want \textit{all’ t’~ghen’ daer de boos’ nae} pooghen
\\Sal tot niet \textit{werden end’ tot} schanden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {113} {De Cxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy die des \textit{Heeren dienaers} zijt,
\\Looft Godt van \textit{herten recht ver}blijt:
\\Prijst \textit{ende} roemt den \textit{naem des} Heeren.
\\De \textit{naem Godts sy ghe}benedijt,
\\Van \textit{nu voortaen tot} eew’gen tijdt,
\\Hy \textit{sy ver}hoog’t in \textit{aller} eeren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Van d’~Oosten \textit{daer de sonn’ op}staet,
\\Tot t’~Westen \textit{daer sy slapen} gaet,
\\Moet \textit{Godes} Naem ghe\textit{lovet} wesen.
\\Hoogh’ \textit{boven volck’ren} is de Heer
\\Ver\textit{heven: end’ zijn} lof end’ eer,
\\Is \textit{boven} d’~hemels \textit{hoogh’ ghe}resen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wie is doch \textit{onsen Godt ghe}lijck,
\\Die in zijn \textit{hemelsch’ Coninck}rijck
\\Sijn \textit{woonstat} heeft ghe\textit{sticht om} hooghe?
\\Van \textit{daer hy zijnde} ne’er ghedaelt,
\\Op \textit{hemel end’ op} aerden straelt,
\\Sijn \textit{scherp ghe}sicht end’ \textit{goedigh’} ooghe.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Die een erm \textit{mensch’ in groot ghe}breck,
\\Help’t uyt den \textit{stoff end’ uyt den} dreck,
\\Daer \textit{hy ver}smaed’t in \textit{heeft ghe}leghen.
\\End’ \textit{brengt hem tot een} hooghen staet,
\\In \textit{vorsten end’ in} Heeren raet,
\\Die \textit{synes} volcx re\textit{gering’} pleghen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die d’~onvrucht\textit{baer’ begord’t met} kindt:
\\End’ gheeft haer \textit{een voll’ huysghe}sindt,
\\Daers’ \textit{in ghe}selschap \textit{bly mach} woonen.
\\Hy \textit{maeck’ts’ een moeder} seer verheugt,
\\Als \textit{sy aensiet met} grooter vreugt,
\\Haer \textit{schoone} dochters \textit{ende} sonen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {114} {De Cxiiij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Doe \textit{Isra}el los uyt \textit{Egyp}ten quam,
\\End’ \textit{van het} volck verto\textit{ghe Ja}cobs stamm’,
\\Van \textit{t’~volck van vremder} spraken.
\\Ju\textit{da werdt} doe des \textit{Heeren lof end’} eer:
\\Want \textit{Godt sick} wild’ een \textit{Coninck ende} heer,
\\In \textit{Israels volck} maken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die \textit{Zee sagh’t} aen end’ vlo\textit{de seer} vervaert
\\De \textit{Jordan} oock te wij\textit{cken ach}terwaert
\\Van \textit{vreese, werdt be}dwonghen.
\\De \textit{berghen} hoog’ als \textit{schapen resen} op:
\\End’ \textit{heuv’len} med’ van \textit{onder tot het} t’~sop,
\\Als \textit{jonghe Lammers} spronghen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wat \textit{hadtstu} Zee dat du \textit{weeck’st so} beducht?
\\Oft \textit{du Jor}dan dat du \textit{dy in}de vlucht
\\Vol \textit{vreesen ging’st be}gheven?
\\Ghy \textit{berghen} moest als \textit{schapen springen} op,
\\End’ \textit{heuv’len} vast van \textit{onder tot het} t’~sop,
\\Als \textit{jonghe lammers} beven?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick \textit{aertrijck} beef, end’ ben \textit{van vrees’} ontstelt,
\\Voor \textit{t’~aenschijn} Gods end’ voor \textit{zijn sterc} gewelt
\\Daer \textit{yegh’lijck moet voor} schroomen.
\\Voor \textit{Godt segg’} ic, dien \textit{Jacob vreest end’} eert,
\\Die \textit{rotsen} hert in \textit{waterbeken} keert,
\\End’ \textit{steen in stercke} stroomen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {115} {De Cxv. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Niet \textit{ons, niet} ons schrijff \textit{toe den lof o} Heer:
\\\textit{Maer} dynen \textit{Naem gheef allen} prijs end’ eer,
\\Om \textit{dyner gunst end’} trouwen.
\\Want \textit{waerom} soud’ het \textit{volck uyt schimp end’} spot,
\\Dus \textit{spreken} stout: waer \textit{is nu haren} Godt
\\Daer \textit{sy haer troost op} bouwen?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ons’ \textit{God voor}waer woont \textit{inden hemel} hoog’
\\\textit{Van} daer hy \textit{vry nae sijn wil} end’ ghedoog,
\\Be\textit{leydet alle} saken.
\\Maer \textit{al wat} voorts het \textit{volck voor goden} houdt
\\Is \textit{anders} niet dan \textit{silver ende} goudt,
\\Dat \textit{s’~menschen handen} maken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{hebben} mont maer \textit{gheven gheen ge}luyt,
\\\textit{End’} ooghen \textit{med’, maer siender} gantz niet uyt
\\Want \textit{sy gheen licht en} vaten.
\\Oock \textit{hebben} sy aen \textit{elcke syd’ een} oor,
\\Maer \textit{in die} beyd’ en \textit{is gantz gheen ghe}hoor:
\\Noch \textit{reuck in haer neus}gaten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Met \textit{beyder} handt en \textit{grypen sy niet} aen,
\\\textit{Haer} voeten \textit{self en konnen} nerghens gaen.
\\Gheen \textit{stemm’ is in haer} kelen.
\\Al \textit{wiese} maeckt, oft \textit{zijn hop’ daer op} sticht,
\\Moet \textit{zijn ghe}lijck de \textit{God die hy ver}dicht,
\\End’ \textit{daer van gantz niet} schelen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Maer \textit{ghy siet} toe Is\textit{rael dat ghy} stelt
\\\textit{U} hop’ op \textit{God, want hy is} u ghewelt
\\U \textit{schilt end’ scherm al}leene.
\\Ghy \textit{A’rons} huys sett \textit{u vertrouwen} vast
\\Op \textit{God den} Heer: hy \textit{is in allen} last
\\U \textit{hulp end’ anders} gheene.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ghy \textit{alle} t’~saem die \textit{God den Heer’ ont}siet,
\\\textit{Ver}trouw’t op \textit{hem, hy sal in} u verdriet
\\U \textit{scherm end’ schutting} wesen.
\\De \textit{Heer wil} doch aen \textit{ons ghedencken} wel,
\\Hy \textit{seghen’} ons, hy \textit{seghen’ Isra}el
\\End’ \textit{A’rons huys ghe}presen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{seg’ne} voorts al \textit{wie van herten} reyn
\\\textit{Den} Heere \textit{vreest, hy sy groot} ofte kleyn
\\End’ \textit{ghev’ hem syne} vrede.
\\Hy \textit{stort’ op} u sijn \textit{seghen ende} spoet
\\So \textit{lancx so} meer met \textit{grooten over}vloet
\\End’ \textit{op u kinders} mede.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick \textit{segg’ voor}waer dat \textit{ghy geseghent} zijt
\\\textit{Van} God den \textit{Heer alleen ghe}benedijt:
\\Die \textit{hemel schiep end’} eerde.
\\God \textit{heeft hem} selfs be\textit{houden shemels} throon,
\\De \textit{mensch ge}gunt dat \textit{hy bouw’ end’ be}woon
\\t’~Aert\textit{rijck van grooter} weerde.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Niet \textit{Heer de} ghen’ die \textit{de doot heeft ge}haelt,
\\\textit{Oft} die int \textit{graf al stil zijn} ne’erghedaelt
\\Sul\textit{len dijn lof ver}konden.
\\Maer \textit{wy die} hier be\textit{treden d’~eertrijcks} dal,
\\Sul\textit{len dijn} loff ver\textit{breyden over} all’
\\Van \textit{nu tot eew’gen} stonden.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Hallelujah.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {116} {De Cxvj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{heb God} lief, want \textit{hy heeft aenge}hoort,
\\Mijn \textit{droef ghe}schrey. End’ \textit{heeft tot mijn ge}beden
\\Sijn \textit{oor ge}neygt, hy \textit{ontfanckt myne} reden:
\\Dies \textit{wil ick} hem aen\textit{roepen rechte} voort.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ban\textit{den des} doots had\textit{den my vast be}legt,
\\Ick \textit{was van} ancxt als \textit{in het graf ghe}schoten:
\\End’ \textit{t’~hert’ was} my van \textit{bangicheyt ghe}sloten,
\\Als \textit{ick tot} God hebb’ \textit{op dees’ wijs ghe}segt:
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ach \textit{lieve} God, help \textit{my doch vanden} doot:
\\Ic \textit{vond’ hem} stracx seer \textit{oprecht end’ goet}dadigh:
\\Voor\textit{waer ons’} Heer is \textit{goedigh end’ ghe}nadigh:
\\End’ \textit{hy be}waert d’~oot\textit{moedigh’ inden} noot.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick \textit{was be}nouwt end’ \textit{schier te niet ge}gaen,
\\Maer \textit{hy heeft} my ver\textit{lost uyt all’ on}lusten.
\\Dies \textit{keer we’er}om mijn \textit{siel tot dyner} rusten,
\\Want \textit{God heeft} dy seer \textit{groote deugt ghe}daen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{hebst mijn} siel Heer \textit{vanden doot be}vrijdt,
\\Van \textit{schreyen} d’~oogh’, de \textit{voeten van het} sneven.
\\Dies \textit{wil ick} vry on\textit{der de ghen’ die} leven,
\\Voor \textit{t’~aenschijn} Gods recht \textit{wand’len alle} tijdt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ick \textit{heb’t ghe}looft, dies \textit{sal ick spreken} vry:
\\Ick \textit{was by}nae on\textit{der den last ghe}bleven,
\\So \textit{dat ick} sprack uyt \textit{haesticheyt ge}dreven:
\\Daer’n \textit{is gheen} mensch die \textit{sonder leughen} sy.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maer \textit{wat sal} ick ver\textit{gelden God den} Heer,
\\Voor \textit{alle} sijn wel\textit{daden hoog’ van} weerden?
\\Den \textit{beker} schoon sijns \textit{heyls sal ick an}veerden,
\\Roe\textit{pend’ hem} aen, met \textit{danck, loff, prijs end’} eer.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick \textit{sal vol}doen al \textit{mijn gheloften} saen,
\\Voor \textit{t’~aenge}sicht van \textit{t’~gansche volck der} Heeren.
\\Voor\textit{waer God} houdt in \textit{grooter weerd’ end’} eeren.
\\Der \textit{genen} doot die \textit{naer de vroomheyt} staen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ge\textit{nad’ o} Heer, want \textit{ic ben dyne} knecht,
\\Dijn \textit{knaep, end’} soon van \textit{dyner maecht oot}moedigh:
\\Du \textit{hebst ghe}lost mijn \textit{banden o Heer} goedigh:
\\Dies \textit{ben ick} doch dijn \textit{eyghen slaef’ met} recht.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{wil ick} dy op\textit{offeren met} vreugt,
\\Danck \textit{ende} prijs, end’ \textit{roepen aen dijn} name:
\\End \textit{recht vol}doen mijn \textit{g’loften al te} same,
\\Voor \textit{al dijn} volck van \textit{herten seer ver}heugt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Voor \textit{inden} vloer des \textit{heeren tempels} reyn,
\\Bin\textit{nen der} stadt Je\textit{rusalem ghe}presen,
\\Sal \textit{dyne} naem seer \textit{hoogh’ gheroemet} wesen
\\Looft \textit{God den} Heer ghy \textit{alle groot end’} cleyn.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Hallelujah.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {117} {De Cxvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Looft \textit{alle volcken God den} Heer:
\\Gheeft \textit{hem ghy heydens} prijs end’ eer:
\\Want \textit{zijn genaed’ end’ gunste} goet,
\\Streckt \textit{over ons in} overvloet:
\\End’ \textit{syne waerheyt} vast gegrondt
\\Blijft \textit{eewigh due}ren t’~al\textit{ler} stondt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {118} {De Cxviij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Danckt \textit{God end’ gheeft hem prijs end’} eere,
\\Want \textit{hy is mildt end’} machtigh soet:
\\In \textit{eewicheyt soo lanckx soo} meere,
\\Blijft \textit{dueren zijn ghenade} goet.
\\Laet \textit{Isra}el nu \textit{vry ver}vonden,
\\End’ \textit{roemen (inden} geest verblijdt)
\\Dat \textit{zijn ghenad’ is niet om} gronden,
\\End’ \textit{duert ghestadich alle} tijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{A’rons huys nu vry be}lyden,
\\Sijn \textit{groote goeder}tierenheyt:
\\End’ \textit{segghen dat sy t’~allen} tyden
\\Ghe\textit{duert tot inder eewich}eyt.
\\Die \textit{Godts des} Heeren \textit{naeme} vruchten,
\\Laets’ \textit{alle met een} blyden moet:
\\Haer \textit{lofsang segghen vol ghe}nuchten,
\\Dat \textit{sijn ghenaed’ is eewich} goet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Doe \textit{ick benouwt in ancxt my} vonde,
\\Heb’ \textit{ick den Heer ghe}roepen aen:
\\Hy \textit{heeft m’aenhoort, end’ te dier} stonde,
\\Op’t \textit{ruym ghesett end’ byghe}staen.
\\De \textit{Heere} die my \textit{hoorde} claghen,
\\Heeft \textit{sick aen myne} sy’ ghewent:
\\Waer\textit{omme wil ick dan vert}zaghen
\\Voor \textit{s’~menschen doen oft dreyghe}ment?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hy \textit{wendt hem gunstich aen mijn} syde,
\\Met \textit{myne hulpers} toegherust:
\\Daer\textit{om sal ick van herten} blyde
\\Aen \textit{myne haters sien myn’} lust.
\\Tis \textit{beter} op den \textit{Heer te} bouwen,
\\Dan \textit{op de menschen} inden noot:
\\Tis \textit{beter Gode te ver}trouwen,
\\Dan \textit{Heeren ofte Vorsten} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
My \textit{hebben omringt vele} scharen,
\\Om \textit{my te brenghen} in verdriet:
\\Maer \textit{in Gods naem sal ick voort}varen,
\\End’ \textit{brenghens’ all’ te saem te} niet.
\\Sy \textit{hebben} my ront\textit{om be}sloten,
\\End’ \textit{vast besett aen} allen kant:
\\Maer \textit{ick voorwaer sals’ omme} stoten,
\\End’ \textit{brengens’ in Gods naem tot} schandt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Sy \textit{hadden my omzwermt als} biën,
\\Maer \textit{haere cracht ghinck} uyt, seer snel,
\\Als \textit{doorne vier, Ick deedse} vliën,
\\In\textit{den naem Gods van Isra}el.
\\Du \textit{vyant} hebst my \textit{hart be}nouwet,
\\Om \textit{my te brenghen} aen den val:
\\Maer \textit{God daer mijn hert’ op ver}trouwet,
\\Heeft \textit{my gheholpen over} al.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Mijn \textit{schilt, mijn cracht is God al}machtich,
\\Hy \textit{is mijn vreugt, hy} is mijn liedt:
\\Dies \textit{heeft hy my met sijn handt} crachtich,
\\Ver\textit{lost uyt lyden end’ ver}driet.
\\In \textit{huysen} daer de \textit{vrom’ ver}keeren,
\\Men \textit{hoorter groot ghe}rucht’ van vreucht:
\\Men \textit{segt end’ singt: De handt des} Heeren
\\Be\textit{wijst een groote cracht end’} deucht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Gods \textit{rechte handt is hoogh’ ver}heven,
\\Sijn \textit{handt end’ erm is} machtigh sterck:
\\Hy \textit{heeft een wonder daet be}dreven,
\\End’ \textit{heeft ghedaen een seer groot} werck.
\\Dies \textit{sal ick} leven \textit{sonder} sorghen,
\\Ver\textit{sekert zijnde} voor den doot.
\\End’ \textit{sal vertellen onver}borghen,
\\Des \textit{Heeren wonderdaden} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Tis \textit{waer, hy heeft m’aen mijnder} sielen
\\Wel \textit{hardt ghestraft end’} ghecastijdt,
\\Doch \textit{heeft my noyt willen ver}nielen,
\\Noch \textit{heel verderven t’~een’gher} tijdt.
\\Doet \textit{my de} deuren \textit{dan vry} open
\\Des \textit{tempels daer die} vrom’ ingaen,
\\Ick \textit{wilder doorgaen, vol van} hopen:
\\Om \textit{van Gods lof te doen ver}maen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dit \textit{zijn des Heeren schoone} deuren,
\\Dits \textit{synen tempel} end’ portael:
\\Die \textit{vrome meughen sonder} treuren,
\\Daer\textit{inne treden alte}mael.
\\Daer \textit{in o} God wil \textit{ick dy} prysen,
\\Dat \textit{du mijn bidden} hebst verhoort:
\\End’ \textit{eenen yegh’lijck onder}wysen,
\\Dat \textit{du bist mijn heyl voort end’} voort.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Den \textit{steen die smaed’lijck was ver}stoten,
\\Van \textit{den bouw’lieden} int ghemeen:
\\Heeft \textit{het ghebouw’ te saem ghe}sloten,
\\End’ \textit{is gheworden den hoeck}steen.
\\Dit \textit{is voor}waer een \textit{werck be}sonder:
\\Ghe\textit{schickt door Godes} wil end’ macht:
\\End’ \textit{is in onsen ooghen} wonder,
\\Daer \textit{yegh’lijck moet op nemen} acht.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Dit \textit{is den dach nu uyt ghe}lesen,
\\Dien \textit{God de Heer ghe}schapen heeft:
\\Laet \textit{ons van herten vrolijck} wesen,
\\d’~Wyl’ \textit{ons God oorsaeck’ daer toe} gheeft.
\\Ach \textit{lieve} Heer, wil \textit{ons be}vryen,
\\Help \textit{doch o Heer dat} bidd’ ick dy:
\\Laet \textit{het gheluckelijck ghe}dyen
\\Den \textit{Coninck, end’ zijn volck stae} by.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ghe\textit{looft moet zijn die hier is} komen,
\\End’ \textit{heeft sick in Gods} naem verthoont:
\\Wy \textit{bidden dat het u mach} vromen,
\\All’ \textit{die ghy in~’t huys Godes} woont.
\\De \textit{Heer is} God’, hy \textit{heeft ons} blinden,
\\Be\textit{schenen met zijn} licht seer claer:
\\Komt, \textit{laet ons het slachtoffer} binden,
\\Tot \textit{aen de hoornen van’t al}taer.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Du \textit{bist mijn God, ick wil dy} loven:
\\Du \textit{bist mijn heylandt} end’ mijn Heer:
\\Du \textit{bist beneden ende} boven,
\\Mijn \textit{God dien ick gheef prijs end’} eer.
\\Comt \textit{vry Godt} loven \textit{ende} dancken,
\\Want \textit{syne goetheyt} is seer groot:
\\End’ \textit{zijn ghenade sonder} wancken,
\\Duert \textit{eewichlijck in allen} noot.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {119} {De Cxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Aleph. (I.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel\textit{salich} zijn die \textit{oprecht van ghe}moet,
\\End’ \textit{sonder} ergh in \textit{haren wech voort}varen,
\\End’ \textit{van Gods} wet niet \textit{wijcken eenen} voet.
\\Wel\textit{salich} zijn die \textit{trouwelijck be}waren
\\Sijn \textit{tuygh’nis} claer, ghe\textit{sproten uyt Gods} mondt:
\\End’ \textit{gheene} moeyt’ om \textit{hem te soecken} sparen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Noch \textit{bouwen} oock op \textit{gheenen loosen} gront,
\\Oft \textit{legghen} toe op \textit{boos’ end’ valsche} rancken:
\\Maer \textit{gaen den} wegh die \textit{hun Gods woort maect} kondt,
\\Du \textit{gebiedst} Heer, dat \textit{yeg’lijck sonder} wancken,
\\Vly\textit{tich be}waer de \textit{voorschrift dyner} wet:
\\End’ \textit{daer nae} richt’ zijn \textit{hert’ end’ zijn ge}dancke.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Och \textit{dat mijn} stapp’ soo \textit{vast waer’ onder}sett,
\\Dat \textit{ick al}tijts mocht \textit{dijn gheboden} houwen,
\\End’ \textit{daer in} steed’s recht \textit{wand’len onver}lett:
\\Want \textit{ick voor}waer ben \textit{in dat vast ver}trouwen,
\\Dat \textit{ick niet} kan ghe\textit{raken tot on}eer,
\\So \textit{lang’ als} ick dijn \textit{wet sal recht aen}schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dan \textit{sal ick} dy hoogh’ \textit{loven, eewigh} Heer,
\\Soo \textit{du my} slechts dijn \textit{ordeelen recht}veerdigh
\\Wel \textit{onder}wijst, dat \textit{ickse te recht’} leer.
\\Want \textit{dijn ghe}bot wil \textit{ick reet ende} veerdigh
\\Met \textit{grooten} vlijt be\textit{waren lancx soo} meer:
\\Ver\textit{laet my} niet, al \textit{ben icks Heer wel} weerdigh.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Beth. (II.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {5}
Hoe \textit{konde} best (o \textit{Heer) een jonck ghe}sel,
\\Recht \textit{ende} reyn ver\textit{bet’ren syne} seden?
\\Soo \textit{hy Gods} woort be\textit{waert end’ zijn be}vel.
\\Ick \textit{soeck dy} Heer met \textit{rechter innich}eden
\\Wt \textit{al mijn} hert’: Laet \textit{my van dijn ghe}bot,
\\Deur \textit{onver}standt te \textit{gheener syd’ af}treden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dijn \textit{heyligh} woort hebb’ \textit{ick in s’~herten} slot,
\\Als \textit{eenen} schat wel \textit{costelijck ghe}houwen,
\\Op \textit{dat ick} niet en \textit{sondighe voor} Godt.
\\Du \textit{sy ghe}looft o \textit{God vol goeder} trouwen,
\\Leer’ \textit{my dijn} recht dat \textit{mijn hert’ werdd’ ge}stuert
\\In \textit{dyne} wet, wil \textit{mijn verstant ont}vouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ick \textit{heb dijn} wet in \textit{mynen mont ghe}vuert,
\\End’ \textit{steed’s ghe}melt van \textit{alle dijn ghe}richten:
\\Want \textit{alle}ganck als \textit{my het herte} truert,
\\Sy \textit{zijn die} my van \textit{allen druck ver}lichten:
\\Sy \textit{zijn mijn} troost, end’ \textit{alle myne} vreugt,
\\Meer \textit{dan all’} t’~goet dat \textit{yemant conde} dichten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
My \textit{heeft al}tijts dijnr’ \textit{rechten wel ge}heugt,
\\End’ \textit{heb dijn} wech (om \textit{dien recht wel te} weten)
\\Met \textit{vlyt ghe}merckt, soo \textit{nae ick heb ghe}meugt.
\\Van \textit{gheener} vreugt en \textit{wil ick my ver}meten,
\\Dan \textit{in dijn} wet, welck \textit{is al myne} deugt,
\\Dijns \textit{woordts wil} ick Heer \textit{nemmermeer ver}gheten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Gimel. (III.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {9}
Wil \textit{my wel} doen: die \textit{ick ben dyne} knecht,
\\Op \textit{dat ick} Heer by’t \textit{leven werd’ be}houwen,
\\End’ \textit{nae dijn} woort al \textit{myne ganghen} recht.
\\Om \textit{daerna} steed’s te \textit{wand’len goeder} trouwen.
\\Ont\textit{luyck my} d’~oog dat \textit{ick mach lancx so} meer
\\Die \textit{wond’ren} groot van \textit{dyner wet be}schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
De\textit{wijl ick} hier in \textit{pelgrims wys’ ver}keer.
\\Op \textit{daertsche} dal, end’ \textit{heb gheen vaste} stede,
\\Wil \textit{my doch} niet ver\textit{berghen dyne} leer:
\\Op \textit{dat ick} recht in \textit{dijn gheboden} trede.
\\Mijn \textit{siel’ be}swijckt van \textit{dat sy dus al}tijt,
\\Met \textit{ancxt ver}langt na \textit{dijn ghericht end’} sede,
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Wie \textit{met hoo}moet dijn \textit{wille weder}strijdt,
\\Wort \textit{van dijn} hant ghe\textit{treft met sware} plagen.
\\Sy \textit{zijn ver}vloeckt end’ \textit{gantz vermale}dijdt
\\Die \textit{sick met} trotz te\textit{ghen dijn woort mis}dragen.
\\Weir \textit{van my} Heer, on\textit{eer, schimp ende} smaet
\\Want \textit{ick dijn} woort be\textit{waer’ al mijn leef}daghen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
De \textit{Vorsten} self gaen \textit{houden haren} praet
\\My \textit{ten na}deel, end’ \textit{spreken my ent}teghen,
\\Die \textit{wyl’ dijn} knecht dijn \textit{wetten over}slaet.
\\Want \textit{dijn ghe}bot, dijn \textit{tuygh’nis ende} wegen,
\\Sijn \textit{myne} troost end’ \textit{alle mynen} raet,
\\Die \textit{ick met} vreugt wil \textit{altijts lustich} pleghen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Daleth. (IIII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {13}
Ick \textit{ben ghe}stelt als \textit{off ick laeg’ in’t} graff,
\\Wil \textit{my o} Heer fris \textit{ende ghesont} maken,
\\Vol\textit{gens dijn} woort, d’~welck \textit{du niet salt gaen} af.
\\Al \textit{mijn ghe}moet, son\textit{der yets te mis}saken,
\\Hebb’ \textit{ick ont}dect: dies \textit{hebstu my ver}hoort,
\\Leert \textit{my dijn} recht, laet \textit{my dijn woort wel} smaken.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Doe \textit{my ver}staen dijn \textit{goddelijcke} woort,
\\End’ \textit{wijs’ my} Heer den \textit{wech van dijn be}velen:
\\Soo \textit{sal dijn} cracht van \textit{my werden be}spoort.
\\Mijn \textit{siel be}nauwt doet \textit{niet dan stadich} quelen,
\\End’ \textit{gaet hen’} wech als \textit{t’~water in een} vliet,
\\Wil \textit{na dijn} woort mijn \textit{sware smerten} helen.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Laet \textit{m’inden} wech der \textit{valscheyt treden} niet,
\\Maer \textit{dyne} wet ghe\textit{nadich my ver}leene,
\\Die \textit{my ver}loss’ uyt \textit{alle mijn ver}driet,
\\Ick \textit{heb den} wech van \textit{dyner waerheyt} reene,
\\In \textit{mijn ghe}moet ver\textit{koren nae dijn} leer,
\\End’ \textit{dijn ghe}richt’ my \textit{voorghestelt al}leene.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Ick \textit{heb ghe}volcht dijn \textit{tuyghenissen} Heer.
\\End’ \textit{aen dijn} woort gantz \textit{onbeweegt ge}hangen,
\\Laet \textit{mij dan} niet ghe\textit{raken tot on}eer:
\\Soo \textit{sal ick} snel met \textit{hertelijck ver}langhen,
\\Op \textit{dynen} wech recht \textit{gaen soo lancx soo} meer,
\\Als \textit{du mijn} hert salt \textit{lossen uyt der} pranghen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
He. (V.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {17}
Wijs \textit{my den} wech van \textit{dijn gheboden} recht,
\\Dat \textit{ick met} vlijt al\textit{tijt daer in mach} treden,
\\End’ \textit{tot aen’t} eynd’ vast \textit{blijf’ daer aen ge}hecht.
\\Gheef \textit{my ver}stant van \textit{dijn wet ende} seden,
\\Op \textit{dats’ ick} doch be\textit{waren mach seer} wel,
\\End’ \textit{slaense} gaey met \textit{s’~herten innich}eden.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Leyd \textit{m’op den} wech van \textit{dijn wet end’ be}vel,
\\Dat \textit{ick al}tijt mijn \textit{voeten houd’ daer} binnen:
\\Want \textit{ick mijn} hert’ end’ \textit{vreugde daerop} stel.
\\Neyg \textit{mijn ghe}moet, neyg’ \textit{mijn verstant end’} sinnen,
\\Om \textit{dijn ghe}bot met \textit{vlijt te nemen} aen,
\\End’ \textit{laet my} doch gheen \textit{ghiericheyt be}minnen.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Mijn \textit{oogen} keer’, dats’ \textit{haer gesicht niet} slaen
\\Op \textit{ydel}heyt noch \textit{op onnutte} saecken:
\\End’ \textit{sterck’ mijn} hert’ in \textit{dyne rechte} baen.
\\Wil \textit{dijn ghe}loft’ vast \textit{ende bundich} maken
\\My \textit{dyne} knecht, want \textit{ick hebb’ mynen} sin,
\\Om \textit{tot dijn} vrees’ end’ \textit{liefde te ghe}raken.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Den \textit{spot end’} schand’ dies \textit{ick in vreese} bin,
\\Wil \textit{van my,} Heer, nae \textit{dijn ghenade} weiren:
\\Want \textit{dijn ghe}richt is \textit{goedigh niette}min.
\\Sie \textit{Heer ick} heb een \textit{sonderlingh’ be}gerren
\\Nae \textit{dijn ghe}bot, ick \textit{hebb’ mijn lust daer} in:
\\Will’ \textit{om dijn} trouw’ ghe\textit{sontheyt my be}scheiren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Vav. (VI.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {21}
Laet \textit{my voort} aen ghe\textit{nieten dyn’ gunst} goet:
\\End’ \textit{dynen} heyl: op \textit{dat ick van den} quaden,
\\Heer, \textit{nae dijn} woort be\textit{vrijdt werdd’ end’ be}hoed’t
\\Dat \textit{ick den} gen’ die \textit{my met schimp ver}smaden,
\\Den \textit{mont toe} stopp’, end’ \textit{ne’erlegh’ haer ver}wijt:
\\Om \textit{dat ick} hop’ op’t \textit{woort van dijn ghe}naden.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Wt \textit{mynen} mont en \textit{ruck tot gheener} tijt,
\\Het \textit{heylich} woort der \textit{waerheyt, Heer ge}nadigh,
\\Want \textit{ick vast} wacht’ op \textit{dijn ghericht met} vlijt.
\\Ic \textit{wil dijn} wet met \textit{woort end’ wercken} dadigh
\\In \textit{eewich}eyt end’ \textit{sonder af te} staen,
\\Mijn \textit{leven} lanck na\textit{volghen gantz ghe}stadigh.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Dies \textit{sal ick} oock op \textit{eene ruyme} baen
\\Son\textit{der ver}let, be\textit{wandelen mijn} weghen:
\\Mits \textit{dat ick} heb nae \textit{dijn ghebot ghe}staen.
\\Ick \textit{sal oock} vry dijn \textit{wetten onver}sweghen:
\\Den \textit{Conin}ghen end’ \textit{Vorsten houden} voor:
\\End’ \textit{sal dies} niet be\textit{schaemt zijn noch vers}legen.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Ick \textit{neem mijn} lust al\textit{leen in het ghe}hoor
\\Van \textit{dyne} Wet, ghe\textit{setten ende} keuren,
\\Daer \textit{ick mijn} hert’ end’ \textit{sinnen mede} schoor.
\\Ic \textit{wil mijn} handt na \textit{dijn Wet hoog’ op}beuren
\\Mijn \textit{hert’ ver}lieft gaet \textit{dijn woordt nae de} spoor,
\\End’ \textit{stadigh} denct aen \textit{dijn recht sonder} treuren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Zain. (VII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {25}
Ghe\textit{denck o} Heer wat \textit{du hebst toeghe}segt,
\\My \textit{dynen} knecht, die \textit{ick heb mijn ver}trouwen
\\Op \textit{dijn ghe}loft’ als \textit{op mijn gront ghe}legt.
\\Dat \textit{is mijn} troost in \textit{alle mijn be}nouwen:
\\Want \textit{Heer, dijn} Woordt heeft \textit{my in mijn ver}driet
\\End’ \textit{inden} noot by’t \textit{leven onder}houwen.
\end {vers}

\begin {vers} {26}
My \textit{is voor}waer groot \textit{hoen end’ spyt ge}schiet
\\Van \textit{t’~stoute} volck end’ \textit{vol van hooveer}dyen:
\\Maer \textit{ick en} wijck’ van \textit{dijn gheboden} niet.
\\Ick \textit{heb o} Heer ghe\textit{dacht van allen} tyen,
\\Op \textit{dijn ghe}richt, dat \textit{is mijn troost al}leen,
\\d’~Welck \textit{my ver}licht in \textit{cruys end’ sware} lyen.
\end {vers}

\begin {vers} {27}
Als \textit{ick ver}merck’ de \textit{god’loos’ in’t ghe}meen
\\Dat \textit{sy ver}smaen de \textit{wet van dy be}volen,
\\So \textit{comt my} aen een \textit{schrick end’ schroom niet} cleen.
\\Dijn \textit{woort end’} wett hebb’ \textit{ic doch noyt ver}holen
\\Maer \textit{hebb’ daer} van mijns \textit{liedekens ghe}sanck
\\Ghe\textit{dicht, doe} ic noch \textit{buytens lants moest} dolen.
\end {vers}

\begin {vers} {28}
Ick \textit{heb dijn} naem ghe\textit{houden in ghe}danck
\\By \textit{nacht, o} Heer, end’ \textit{daer op acht ghe}slaghen:
\\Want \textit{in dijn} wet is \textit{alle mijn ver}lanck.
\\Dees \textit{weldaet} groot nae \textit{dijn goet welbe}hagen
\\Ghe\textit{beurt my} Heer, om \textit{dat ick mynen} ganck
\\Na \textit{dijn ghe}bodt ghe\textit{stadigh heb ghe}draghen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Cheth. (VIII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {29}
Dy \textit{bist o} Heer mijn \textit{erfdeel ende} lot:
\\Ick \textit{heb wel} vast in \textit{mijn hert voorge}nomen,
\\Dat \textit{ick al}tijts soud’ \textit{volghen dijn ghe}bot.
\\Voor \textit{dijn aen}schijn heb’ \textit{ick steed’s laten} komen,
\\Met \textit{groot’ oot}moet mijn \textit{hertelijck ghe}bet.
\\Wil \textit{na dijn} woort my \textit{met ghenade} vromen.
\end {vers}

\begin {vers} {30}
Ick \textit{heb’ seer} naeuw’ op \textit{al mijn doen ghe}let,
\\End’ \textit{mynen} voet gantz \textit{end’ gaer willen} stellen
\\Nae \textit{t’~onder}richt van \textit{dijn woort end’ ghe}set.
\\Ick \textit{heb ghe}pooght mijn \textit{gangen te ver}snellen
\\Op \textit{dynen} wech, end’ \textit{daernae scherp ghe}luymt
\\Om \textit{nae dijn} wet te \textit{gaen recht sonder} hellen.
\end {vers}

\begin {vers} {31}
Der \textit{boosen} rot heeft \textit{gerooft end’ ge}schuymt,
\\Al \textit{wat ick} hadd’, end’ \textit{al mijn goet ont}schaket:
\\Noch\textit{tan heb} ick dijn \textit{wet dies niet ver}suymt:
\\Ter \textit{midder}nacht heb \textit{ick dickmael ge}waket
\\Om \textit{dynen} lof te \textit{maken open}baer,
\\End’ \textit{dijn ghe}richt end’ \textit{waerheyt grootge}maket.
\end {vers}

\begin {vers} {32}
Heer \textit{ick ver}keer’ met \textit{der gherechten} schaer
\\Die \textit{dy ont}sien, end’ \textit{myden boose} daden,
\\End’ \textit{die dijn} woort end’ \textit{rechten nemen} waer.
\\t’~Aert\textit{rijck ront}om is \textit{vol van dijn ghe}naden:
\\Be\textit{richt my} Heer, dat \textit{ick doch gantz end’} gaer
\\Nae \textit{dijn ge}bodt my \textit{houd’ bij dyne} paden.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Teth. (IX.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {33}
Du \textit{hebst dijn} knecht, o \textit{Heer, veel deuchts ghe}daen,
\\Nae \textit{dijn ge}loft’ end’ \textit{nae dijn woort waer}achtigh
\\Daer \textit{ick al}tijdt seer \textit{vast heb opghe}staen.
\\Geef \textit{mynen} geeft, o \textit{heer mijn God al}machtigh
\\Een \textit{rechten} smaeck end’ \textit{onvervalscht ver}standt:
\\Want \textit{ick ghe}loov’ aen \textit{dijn gebodt stant}achtigh.
\end {vers}

\begin {vers} {34}
Eer \textit{ick ver}ne’ert werdd’ \textit{onder dyne} handt.
\\Ginck \textit{ick dweirs}velts verr’ \textit{uyt de wegen} dwalen:
\\Maer \textit{nu is} my dijn \textit{woort in~’t hert ghe}plant.
\\Heer \textit{du bist} goet, end’ \textit{laetst dijn goetheyt} stralen
\\Aen \textit{alle} kant: Dies \textit{gheef my goet be}richt:
\\End’ \textit{laet my} niet dijn \textit{rechte weghen} falen.
\end {vers}

\begin {vers} {35}
Die \textit{op haer} pracht end’ \textit{hoomoet sijn ge}sticht
\\Sijn \textit{tegens} my veel \textit{leughens gaen ver}sieren:
\\Doch \textit{mijn ghe}moet is \textit{na dijn woort ghe}richt.
\\Haer \textit{hert’ is} vett als \textit{smout ontrent de} meren,
\\Sy \textit{zijn ver}stockt, hoo\textit{moedich ende} stout,
\\Maer \textit{myne} lust is \textit{dijn wet goeder}tieren:
\end {vers}

\begin {vers} {36}
Tis \textit{mijn ge}luck end’ \textit{welvaer sonder} fout
\\Dat \textit{ick van} dy cas\textit{tyding’ hebb’ ont}fanghen:
\\Om \textit{dijn ghe}bot te \textit{leeren onver}flout.
\\Want \textit{dijn ge}bot dien \textit{ic steed’s wil aen}hangen,
\\Is \textit{beter,} Heer, dan \textit{silver ofte} gout.
\\End’ \textit{dan al} t’~goet daer \textit{menschen na ver}langen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Iod. (X.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {37}
Dijn \textit{handen} Heer heb\textit{ben my toebe}reydt,
\\Geef \textit{my ver}standt dat \textit{ic te recht mach} smaken,
\\Het \textit{reyn ghe}bot ons \textit{van dy voorghe}leydt:
\\t’~God\textit{salich} volc sal \textit{hem met vreugt ver}maken,
\\Als \textit{sy de} deught die \textit{du my doest, sien} aen:
\\De \textit{wijl’ dijn} woort de \textit{gront is myner} saken.
\end {vers}

\begin {vers} {38}
De \textit{daet, o} Heer, doet \textit{my te recht ver}staen,
\\Dat \textit{dyne} straff’ end’ \textit{oordeel is ge}nadich
\\End’ \textit{dat du} my met \textit{recht hebst moeten} slaen.
\\Ick \textit{bidde} dy dat \textit{dyne gunst ge}nadigh
\\Sy \textit{mynen} troost, so \textit{du hebst toeghe}seyt,
\\My \textit{dynen} knecht na \textit{dijn geloft’ ghe}stadigh.
\end {vers}

\begin {vers} {39}
Wil \textit{dijn ghe}nad’ end \textit{onfermhertich}eyt
\\My \textit{gunnen} Heer, op \textit{dat ick doch mach} leven,
\\Want \textit{dijn woort} is mijn \textit{lust in sonder}heyt.
\\Laet \textit{sijn be}schaemt die \textit{in hoomoet ver}heven,
\\Met \textit{een valsch} hert my \textit{soecken alle} quaet,
\\Want \textit{ick wil} my tot \textit{dyne wet be}gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {40}
Dan \textit{sullen} sick met \textit{lust end’ blyd’ ghe}laet
\\Kee\textit{ren tot} my die \textit{vroom sijn end’ Gods}vruchtigh,
\\End’ \textit{kennen} recht dijn \textit{woort end’ dynen} raet.
\\Geef \textit{dat mijn} hert’ sy \textit{oprecht ende} tuchtigh.
\\Mits \textit{dijn ge}bot, op \textit{dat ick niet met} smaet
\\En \textit{word’ be}schaemt, end’ \textit{voor mijn vyandt} vluchtigh’
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Caph. (XI.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {41}
d’~Wijl \textit{ick ver}langh’ nae \textit{dijn woort dach end’} nacht,
\\Mijn \textit{siele} wort ver\textit{smacht end’ gantz be}sweken:
\\Mits \textit{op dijn} woort ick \textit{so begeirlijck} wacht’.
\\Dat \textit{d’~ooghen} schier my \textit{sprit’len ende} breken,
\\Ick \textit{segge} vast in \textit{mijn hert: och wan}neer,
\\Sal\textit{tu my} Heer eens \textit{troostelijck aen}spreken?
\end {vers}

\begin {vers} {42}
Ick \textit{ben heel} dorr’, uyt \textit{grooten rouw’ o} Heer,
\\Als \textit{een bocx}vel lang’ \textit{inden roock ghe}hanghen:
\\Doch \textit{dijn be}vel ver\textit{get’ ick nummer}meer.
\\Hoe \textit{lang’ sal} my dit \textit{cruys noch so hart} prangen
\\Ic \textit{ben dijn} knecht, wa\textit{neer salt du doen} wraeck’
\\O\textit{ver de} gen’ die \textit{my so hart be}stranghen?
\end {vers}

\begin {vers} {43}
t’~Hoo\textit{veerdich} volc heeft \textit{my sonder oor}saeck,
\\Kuy\textit{len ghe}maeckt, om \textit{daer in te doen} vallen:
\\d’~Welck \textit{niet en} is na \textit{dyner wet uyt}spraeck.
\\Dijn \textit{wetten} Heer zijn \textit{oprecht gantz end’} allen:
\\Ick \textit{word’ ver}volgt t’~on\textit{recht uyt haet end’} nijdt,
\\Dies \textit{wil my} Heer met \textit{dyner hulp’ om}wallen.
\end {vers}

\begin {vers} {44}
Ick \textit{was by}na mijn \textit{leven gheheel} quijt,
\\Door \textit{dit boos} volck dat \textit{my soeckt te ver}derven.
\\Doch \textit{heb ick} noyt van \textit{dijn woort afghe}glijt.
\\Ver\textit{quic my} Heer end’ \textit{laet my doch niet} sterven
\\Na \textit{dijn ghe}nad’: ick \textit{wil dijn woort met} vlijt
\\Be\textit{houden} steed’s in \textit{steed’ van myner} erven.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Lamed. (XII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {45}
Dijn \textit{woort ghe}duert o \textit{Heer in eewich}eyt,
\\End’ \textit{staet ge}vest in \textit{shemels hooge} throonen
\\Die \textit{ons van} dy oor\textit{konden klaer be}scheyt.
\\Dijn \textit{waerheyt} vast laet \textit{sick wel klaer ver}thoone
\\Van \textit{tijt tot} tijt: Du \textit{hebst het aertrijck} ront
\\Heel \textit{vast ge}sticht, dat \textit{menschen daer op} woone.
\end {vers}

\begin {vers} {46}
Tot \textit{heden} staet de \textit{werelt op haer} grondt
\\Door \textit{dijn ghe}richt, midts \textit{alle crea}tueren
\\Dijn \textit{dienaers} zijn, ghe\textit{hoorigh t’~aller} stondt.
\\Hadd \textit{my dijn} wet, doe \textit{my t’~hert swaer moest} trueren:
\\Niet \textit{wel ghe}troost, end’ \textit{mijn ghemoet ver}blijdt,
\\Ick \textit{woer ver}gaen, end’ \textit{hadd’ niet kunnen} dueren.
\end {vers}

\begin {vers} {47}
In \textit{eeuwich}eyt wil \textit{ick te gheener} tijdt,
\\Dijn \textit{heyligh} woort end’ \textit{dijn bevel ver}gheten:
\\Want \textit{du daer}door my \textit{t’~leven hebst be}vrijdt.
\\Heer \textit{ick ben} dijn’, dies \textit{magh ick my ver}meten:
\\Daer\textit{om mijn} Heer be\textit{waer my inden} noot,
\\Want \textit{ick doch} poog’ om \textit{dijn Wet wel te} weten.
\end {vers}

\begin {vers} {48}
De \textit{godloos’} Heer, staen \textit{vast nae myne} doot,
\\Dies \textit{hebbens’} oock ge\textit{legt haer schalcke} laghen:
\\Maer \textit{ick nem’} acht op \textit{dyne woorden} bloot.
\\Al \textit{wat my} wordt ter \textit{werelt voorghe}slaghen,
\\Heeft \textit{al een} eynd’, al \textit{ist noch eens so} groot:
\\Dijn \textit{woort al}leen streckt \textit{wijt ten eew’gen} dagen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Mem. (XIII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {49}
Hoe \textit{lief, o} Heer, heb \textit{ick dijn wet ghe}hadt!
\\Den \textit{gantsen} dagh men \textit{hoort my daervan} spreken:
\\Want \textit{tis mijn} lust, het \textit{is mijns herten} schat.
\\Mijn \textit{vyandt} heeft in \textit{wijsheyt my ge}weken,
\\Dwelck \textit{is ge}schiet door \textit{dijn woort end’ ghe}bodt
\\Daer\textit{med’ mijn} hert’ was \textit{eeuwelijck ont}steken.
\end {vers}

\begin {vers} {50}
Ja \textit{ick ben} oock ver\textit{standigher, o} God,
\\Dan \textit{all’ die} my eerst \textit{hebben onder}wesen,
\\Om \textit{dat dijn} wet is \textit{mijn zin end’ ghe}not:
\\t’~Ver\textit{stant is} my in \textit{wijsheyt opghe}resen,
\\Oock \textit{boven} die, die \textit{ouders zijn van} tijdt:
\\Om \textit{dat ick} houw’ dijn \textit{wetten hoogh’ ge}presen.
\end {vers}

\begin {vers} {51}
Ick \textit{hebb’ al}tijds mijn \textit{voeten naew ge}mijdt
\\Van \textit{alle} quaet, end’ \textit{van onrechte} weghen.
\\Om \textit{dat ick} hiel dijn \textit{woort met grooten} vlijt.
\\Soo \textit{dat ick} noyt van \textit{sinnen was ghe}negen,
\\Om \textit{van dijn} woort te \textit{wijcken eenen} voet,
\\Want \textit{in dijn} school heb \textit{ick verstant ghe}cregen.
\end {vers}

\begin {vers} {52}
Mijn \textit{Heer, mijn} God, hoe \textit{zijn dijn woorden} soet
\\Gheen \textit{honich}werck noch \textit{soete honich}raten
\\Vind’ \textit{ick van} smaeck in \textit{mynen mont soo} goet.
\\Ick \textit{heb ver}standt end’ \textit{wijsheyt boven} maten
\\Daer\textit{door ghe}hadt, end’ \textit{ben gheworden} vroet:
\\Dies \textit{moet mijn} hert’ be\textit{droch end’ leugens} haten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Nun (XIIII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {53}
Dijn \textit{woordt is,} Heer, een \textit{claerheyt ende} licht
\\Voor \textit{mynen} voet, om \textit{dijn baen na te} sporen:
\\Een \textit{fackel} claer die \textit{myne weghen} richt,
\\Ick \textit{heb’ o} Heer een \textit{stercken eet ghe}sworen,
\\Dien \textit{ick al}tijts sal \textit{onderhouden} vast,
\\Als \textit{dat ick} steed’s dijn \textit{rechten wil oor}boren.
\end {vers}

\begin {vers} {54}
Ick \textit{steec be}nauwt in \textit{swaren druck end’} last.
\\Ver\textit{nedert} zijnd’ o \textit{God onder dijn} handen,
\\Ver\textit{quick my} dan, na \textit{dijn woort inder} hast.
\\Neem \textit{gunstich} aen de \textit{willig’ offer}handen
\\Dijns \textit{lofs, die} ick dy \textit{met den mont ghe}waeg:
\\Leer \textit{mijn ghe}moet in \textit{dijns wets yver} branden.
\end {vers}

\begin {vers} {55}
Du \textit{sietst o} Heer dat \textit{ick mijn siele} waegh’
\\Als \textit{in mijn} vuyst soo \textit{swijmt sy telcker} uren,
\\Doch \textit{ick ver}geet’ dijn \textit{wet te gheenen} daegh.
\\Het \textit{god’loos} volck soect \textit{mynen voet te} stueren,
\\(Wt \textit{valsch be}droch) in’t \textit{garen van haer} net:
\\Maer \textit{ick laet} my van \textit{dijn woort niet ver}vueren.
\end {vers}

\begin {vers} {56}
Dijn \textit{tuyg’nis,} Heer, dijn \textit{woort end’ dyne} wet
\\Is \textit{t’~lot end’} deel d’~welck \textit{ick wil eewich} erven
\\Tis \textit{myne} vreugt, mijn \textit{troost end’ mijn ont}set.
\\Ic \textit{hebb’ mijn} hert’ ge\textit{menget menich}werven
\\Tot \textit{dijn ghe}bot: Nae \textit{t’~welck ick onver}let,
\\Wil \textit{eew’lijck} doen: tot \textit{dat ick komm’ te} sterven.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Samech (XV.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {57}
Ick \textit{draegh’ een} haet, end’ \textit{hebb’ een weder}sin,
\\Van \textit{t’~schalck ge}veyns’ end \textit{s’~menschen slimme} rancken:
\\Maer \textit{dyne} wet is \textit{t’~ghen’ dat ick be}minn’.
\\O \textit{Heer du} bist mijn \textit{scherm die niet kan} wancken
\\Du \textit{bist mijn} heyl, mijn \textit{toevlucht ende} schilt:
\\Op \textit{dijn woort} staet mijn \textit{hop’ end’ mijn ge}dancken.
\end {vers}

\begin {vers} {58}
Packt \textit{u van} my all’ \textit{die ghy qualijck} wilt.
\\End’ \textit{boosheyt} werct: end’ \textit{ic sal met vlijt} schouwen
\\Op \textit{mijns Gods} woort, end’ \textit{zijn geboden} milt.
\\Wil \textit{my o} Heer vast \textit{stueren end’ be}houwen,
\\Na \textit{dijn ghe}loft’: dat \textit{ick in’t loven} blijf.
\\Laet \textit{my niet} zijn be\textit{schaemt in mijn ver}trouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {59}
Ver\textit{steeck’ my} Heer, end’ \textit{ondersett my} stijf,
\\Soo \textit{sal ick} recht be\textit{waret zijn met} vreden,
\\Ick \textit{sal dijn} wet aen\textit{mercken met be}klijf.
\\Du \textit{hebst de} gen’ met \textit{voeten hardt ver}treden,
\\Die \textit{dwalen} af van \textit{dyne wet end’} raet,
\\Want \textit{sy doch} list end’ \textit{valssche rancken} smeden.
\end {vers}

\begin {vers} {60}
Du \textit{hebst de} boos’ end’ \textit{haere valsche} daet
\\Als \textit{onnut} schuym van \textit{d’~aertrijck wech ge}smeten:
\\Dies \textit{ick be}min’ dijn \textit{tuyg’nis boven} maet.
\\Dijn \textit{schrick end’} schroom heeft \textit{my t’~hert so be}seten,
\\Dat \textit{my van} vrees’ het \textit{hayr te berghen} staet,
\\Als \textit{ick my} poogh dijn \textit{oordeel t’~over}meten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Hain. (XVI.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {61}
Ick \textit{heb goet} recht end’ \textit{billicheyt ghe}daen
\\Wil \textit{my doch} niet mijn \textit{vyant over}gheven,
\\Die \textit{my swaer} cruys doe \textit{end’ bedrucktheyt} sen.
\\Sy \textit{du mijn} borgh’ end’ \textit{loff’ mijn arme} leven,
\\Op \textit{dat de} boos’ die \textit{vol zijn van hoo}moet,
\\My \textit{niet ghe}heel ver\textit{drucken end’ doen} sneven.
\end {vers}

\begin {vers} {62}
Mijn \textit{ooghen} Heer, be\textit{weent in over}vloet,
\\Staen \textit{even} seer op \textit{dynen heyl en} wachten,
\\End’ \textit{op het} woort van \textit{dijn gherechtheyt} goet.
\\Wil \textit{my dijn} knecht niet \textit{teenemael ver}achten,
\\Maer \textit{wil my} doen nae \textit{dijn ghenade} Heer:
\\Leer \textit{my dat} ick nae \textit{dijn ghebot mach} trachten.
\end {vers}

\begin {vers} {63}
Ick \textit{ben dijn} knecht end’ \textit{soeck alleen dijn} eer,
\\Gheeft \textit{my dijn} Geest, wil \textit{my t’~verstant ver}stercken,
\\Dat \textit{ick be}grijp den \textit{gront van dyner} leer.
\\Het \textit{is hoogh’} tijt, o \textit{Heer, om nu te} wercken:
\\s’~Heb\textit{ben dijn} wet ver\textit{treden end’ ver}acht,
\\End’ \textit{op dijn} woort slechts \textit{niet eens willen} mercken
\end {vers}

\begin {vers} {64}
Dies \textit{heb ick,} Heer, op \textit{dijn woort steed’s ghe}wacht,
\\End’ \textit{lief ghe}hadt van \textit{herten dijn ghe}boden,
\\Ja \textit{meer dan} gout oft \textit{kleynody’ ghe}acht.
\\Dies \textit{hebb’ ick} oock al\textit{tijts o God der} goden
\\Dijn \textit{heyl’ghe} wet in \textit{alles nae ghe}tracht,
\\End’ \textit{voor be}droch end’ \textit{valschen list ghe}vloden.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Phe. (XVII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {65}
Voor\textit{waer o} Heer in \textit{dijn warachtich} woort,
\\Siet\textit{men al} omm’ veel \textit{wonderen ver}holen:
\\Daer\textit{om hebb’} ick met \textit{vlyt daernae ghe}spoort
\\Die \textit{slechts be}treed’t den \textit{dorpel dyner} scholen
\\Al \textit{is hy} slecht, hy \textit{leert daer goeden} tucht,
\\End’ \textit{wordt ver}licht soo \textit{dat hy niet kan} dolen,
\end {vers}

\begin {vers} {66}
Ick \textit{heb ge}gaept, ge\textit{steent end’ seer ver}sucht.
\\Wt \textit{yver} groot, end’ \textit{hertelijck ver}langhen,
\\Nae \textit{dyner} wet: want \textit{tis al mijn ghe}nucht.
\\Heer \textit{sie my} aen: end’ \textit{laet my doch ont}fangen
\\Sul\textit{cke ghe}naey, als \textit{du pleegst dien te} doen,
\\Die \textit{dynen} naem met \textit{rechter liefd’ aen}hanghen.
\end {vers}

\begin {vers} {67}
Richt \textit{na dijn} woort mijn \textit{treden stoudt end’} koen,
\\End’ \textit{laet mijn} hert’ niet \textit{werden over}streden
\\Van \textit{boosen} lust, met \textit{schimp, spott ende} hoen.
\\Be\textit{waer my} Heer, dat \textit{ick niet werd’ ver}treden
\\Van \textit{het ghe}welt end’ \textit{menschen over}daet,
\\Soo \textit{sal ick} staen nae \textit{dijn recht ende} seden.
\end {vers}

\begin {vers} {68}
Dijn \textit{aenghe}sicht Heer \textit{my beschynen} laet:
\\d’~Wijl’ \textit{ick doch} ben dijn \textit{dienaer seer oot}moedigh.
\\Leer \textit{my dijn} wet end’ \textit{dynen heyl’ghen} raet.
\\O \textit{Heer, ick} heb in \textit{traenen over}vloedigh
\\Mijn \textit{oogh’ ghe}baeyt aen\textit{siende t’~boos op}saet
\\Van \textit{die dijn} wet ver\textit{smaden soo ver}woedigh.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Sade. (XVIII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {69}
Du \textit{bist o} Heer goet \textit{end’ oprecht van} aert,
\\End’ \textit{dijn ghe}richt is \textit{oock, met alle} reden,
\\Al\textit{omm’ van} recht end’ \textit{billicheyt ver}maert.
\\In \textit{dyne} wet heb\textit{stu oprechte} seden
\\Be\textit{volen} sterck end’ \textit{boven all’ be}geirt,
\\Dat \textit{yeg’lijck} sal nae \textit{recht end’ waerheyt} treden.
\end {vers}

\begin {vers} {70}
Mijn \textit{yver} heeft my \textit{t’~hert’ schier uytge}teirt
\\Als \textit{ick be}stondt mijn \textit{haters te be}sinnen,
\\Die \textit{dus dijn} woort ver\textit{gheten als on}weirt.
\\Dijn \textit{woort is} doch van \textit{buyten end’ van} binnen
\\Veel \textit{meer, dan} gout, ghe\textit{loutert ende} reyn.
\\Dies \textit{moet het} ooc dijn \textit{knecht terecht be}minnen.
\end {vers}

\begin {vers} {71}
Ick \textit{ben ver}smaet, end’ \textit{oock van aensie} kleyn,
\\Doch \textit{heb dijn} wet noyt \textit{inden wint ghe}slaghen:
\\Maer \textit{daer van} steed’s ver\textit{meldet int ghe}meyn.
\\Dijn \textit{goetheyt} Heer ge\textit{duert tot eew’gen} dagen,
\\End’ \textit{dijn ghe}bodt is \textit{waerheyt ende} trouw’.
\\d’~Welck \textit{is be}kent all’ \textit{dien die daer na} vragen.
\end {vers}

\begin {vers} {72}
Ic \textit{was van} ancxt, end’ \textit{van benautheyt} flouw
\\End’ \textit{mijn ghe}moet be\textit{gonde gantz te} sneven:
\\Maer \textit{dijn woort} Heer be\textit{nam al mynen} rouw.
\\Voor\textit{waer dijn} gunst end’ \textit{g’rechticheyt ver}heven
\\Duert \textit{eewig}lijck, dies \textit{mijn verstant ont}vouw:
\\Want \textit{ick daer} door sal \textit{inder waerheyt} leven.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Koph. (XIX.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {73}
Ick \textit{heb tot} dy van \textit{herten seer ge}schreyt,
\\End’ \textit{swaer ghe}sucht: Ver\textit{hoor doch myne} reden,
\\Dijn \textit{woort ben} ick te \textit{volghen gantz be}reyt.
\\Ick \textit{heb dy} Heer wel \textit{hertelijck ghe}beden,
\\Be\textit{waer my} doch, loss’ \textit{my uyt ancxt end’} pijn,
\\So \textit{sal ick} recht in \textit{dijn gheboden} treden.
\end {vers}

\begin {vers} {74}
Ick \textit{heb ver}rast den \textit{rooden morghen}schijn
\\Met \textit{mijn ghe}bet, end’ \textit{clachten onver}duldich:
\\End’ \textit{vroegh ghe}wacht op \textit{de gheboden} dijn.
\\Mijn \textit{ooghen} oock met \textit{haere waeck sorgh}vuldich,
\\Heb\textit{ben ver}rast de \textit{vroeghe morghen}wacht,
\\Om \textit{t’~over}slaen dijn \textit{woort, soo ick ben} schuldich.
\end {vers}

\begin {vers} {75}
Ver\textit{hoor mijn} stemm’, end’ \textit{op mijn schreyen} acht
\\Nu \textit{dyner} gunst end’ \textit{mildicheyt ghe}nadich:
\\Na \textit{dijn ghe}richt ver\textit{leen my nieuwe} cracht.
\\Want \textit{die be}drog end’ \textit{listen over}dadich
\\Soe\textit{cken te} doen, zijn \textit{aen my reetz ghe}maeckt,
\\Die \textit{van dijn} wet af\textit{wijcken onghe}stadich.
\end {vers}

\begin {vers} {76}
Maer \textit{du hebst} dy oock \textit{naerder, Heer, ge}maeckt,
\\Om \textit{my ge}trouw’ te \textit{helpen uyt mijn} treuren,
\\Dijn \textit{wet is} heer een \textit{waerheyt onghe}laeckt.
\\Ick \textit{heb ghe}kent van \textit{aen der eerster} euren,
\\Wt \textit{dijn ghe}richt dat \textit{soo vast is ghe}staeckt
\\Dat \textit{het ghe}wis in \textit{eeuwicheyt sal} deuren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Resch. (XX.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {77}
Sie \textit{mijn cruys} aen, mijn \textit{ancxt end’ swaren} noot,
\\Ver\textit{loss’ my} Heer: Want \textit{ick doch dijn ge}richten,
\\Wil \textit{nemmer}meer ver\textit{gheten totter} doot.
\\Heer \textit{doe my} recht, wil \textit{doch mijn sake} slichten
\\End’ \textit{lossen} my uyt \textit{ancxt end’ swaer ver}driet,
\\End’ \textit{na dijn} woort my \textit{stercken ende} stichten.
\end {vers}

\begin {vers} {78}
Al \textit{dees’ god’}loos’ en \textit{komen niemer} niet
\\Tot \textit{salich}eyt, die \textit{wijl’ sy niet en} vraghen
\\Na \textit{t’~gene} Heer dat \textit{dijn woort ons ghe}biet.
\\Heer \textit{dijn ge}nad’ end’ \textit{gunstich welbe}hagen
\\Is \textit{wonder} groot, wil \textit{my dan na dijn} woort
\\Doen \textit{leven} Heer, end’ \textit{lossen van dees’} plagen.
\end {vers}

\begin {vers} {79}
Die \textit{my met} haet ver\textit{volgen seer ghe}stoort,
\\Sijn \textit{machtich} sterck end’ \textit{menigh van ge}tale:
\\Maer \textit{ick en} wijck’ van \textit{dy aen geenen} oort.
\\Ick \textit{hebb’ ge}sien der \textit{goddeloosen} fale,
\\End’ \textit{t’~heeft my} seer in’t \textit{herte wee ghe}daen,
\\Dat \textit{sy dijn} woort ver\textit{laten t’~eene}male.
\end {vers}

\begin {vers} {80}
O \textit{Heer mijn} God, sie \textit{doch genadigh} aen,
\\Dat \textit{ick dijn} wet gantz \textit{onbeveynst be}minne:
\\Wil \textit{na dijn} gunst my \textit{vanden doot ont}slaen.
\\Dijn \textit{woort is} Heer waer\textit{haftig van’t be}ginne,
\\End’ \textit{dijn ge}richt sal \textit{so lanck vast be}staen,
\\Dat \textit{het den} loop der \textit{eeuwen over}winne.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Schin. (XXI.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {81}
De \textit{Vorsten} fel met \textit{een verwoedden} gheest
\\Ver\textit{volgen} my: Doch \textit{heb my niet mis}dregen,
\\Maer \textit{mijn ge}moet heeft \textit{dijn woort steed’s ghe}vreest.
\\In \textit{dijn woort} Heer is \textit{al mijn vreugt ge}legen,
\\Ick \textit{acht het} so, als \textit{een die eenen} schat
\\Heeft \textit{by ge}luck, oft \textit{grooten buyt ge}creghen.
\end {vers}

\begin {vers} {82}
Ic \textit{hebb’ al}tijt een \textit{schroom end’ haet ge}hadt
\\Van \textit{valsch be}drogh end’ \textit{alle logen}talen,
\\Maer \textit{ick heb} lief dijns \textit{wets den rechten} padt.
\\Ick \textit{segg’ dy} lof des \textit{daegs, Heer seven}maelen
\\Als \textit{ick be}merck’ dijn \textit{g’recht’heyt end’ ge}richt
\\Om \textit{inden} sin de \textit{selve t’~over}halen,
\end {vers}

\begin {vers} {83}
Die \textit{sullen} staen in \textit{vred’ end’ spoet ge}sticht,
\\Die \textit{dyne} wet met \textit{liefden trouw’ aen}hanghen:
\\End’ \textit{sullen} sijn van \textit{wederstoot ver}licht
\\Ick \textit{heb mijn} hop’ op \textit{dijn heyl met ver}langen
\\Al\textit{tijt ge}stelt: end’ \textit{voorts na dijn ghe}bott
\\Met \textit{grooten} vlijt ge\textit{richtet myne} ganghen.
\end {vers}

\begin {vers} {84}
Mijn \textit{siel staet} vast ge\textit{grondt, o Heere} God,
\\Nae \textit{dijn be}vel, t’~welck \textit{ick gantz seer be}minne:
\\Als \textit{mynen} lust, mijn \textit{erff end’ eenigh} lot.
\\Tis \textit{dijn ghe}bot daer \textit{ick my in be}sinne,
\\Voor \textit{dijn ghe}sicht, o \textit{Heer God zeba}oth,
\\Staet \textit{al mijn} doen, end’ \textit{al wat ick be}ghinne.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Thav. (XXII.)
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {85}
Laet \textit{mijn ge}schrey ver\textit{schynen Heer voor} dy:
\\End’ \textit{wil my} doch ver\textit{standt end’ wijsheit} geven
\\So \textit{dat dijn} woort vol\textit{streckt werd’ over} my.
\\Laet \textit{mijn ghe}bett sijn \textit{tot voor dy ver}heven,
\\Ver\textit{loss’ my} oock, so \textit{du my hebst o} Heer,
\\Self \textit{toeghe}segt, be\textit{waer my doch mijn} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {86}
Dan \textit{sal mijn} mont dy \textit{segghen lof end’} eer,
\\Als \textit{du my} salt ver\textit{leent hebben ghe}nadigh,
\\Dat \textit{ick dijn} woort end \textit{dyne rechten} leer’.
\\Mijn \textit{tonghe} sal vry \textit{spreken end’ ghe}stadigh
\\Van \textit{dijn woort} Heer, end’ \textit{seggen dat dijn} wet
\\Is \textit{alle} weeg’ seer \textit{billich end’ recht}dadigh.
\end {vers}

\begin {vers} {87}
Ick \textit{bidde} dy dijn \textit{handt doe my ont}set
\\In \textit{mynen} noot, want \textit{ick hebb’ uytver}koren,
\\Dijn \textit{heyl’ghe} wet, daer \textit{ick gheheel op} lett’.
\\Laet \textit{my dijn} heyl end’ \textit{goede hulp’ oor}boren,
\\Daer \textit{ick so} lang heb \textit{vierigh na ghe}wacht:
\\Want \textit{al mijn} lust is \textit{dijn wet na te} sporen.
\end {vers}

\begin {vers} {88}
Maeck \textit{my ge}sont geef \textit{mijn siel nieuwe} cracht
\\Dat \textit{sy dijn} lof mach \textit{yverich ver}claren:
\\Help \textit{my mijn} God, door \textit{dijn gericht end’} macht.
\\Ic \textit{ben ver}dwaelt end’ \textit{uyt den wegh ge}varen,
\\Als \textit{een arm} schaep: Slae \textit{op dijn dienaer} acht,
\\Want \textit{ick dijn} wet in \textit{mijn hert’ wil be}waren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {120} {De Cxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoochtreffelijcke liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Als \textit{ick met ancxten ben be}vanghen
\\Roep \textit{ick tot God met groot} ver\textit{lan}gen,
\\Want \textit{hy tot mijn gebet oot}moedigh
\\Ver\textit{leent m’altijts een antwoord’} goedigh.
\\Van \textit{lippen die niet doen dan} lieghen,
\\End’ \textit{tonghen listich om be}drieghen,
\\Ver\textit{loss’ o Heer mijn} arme siel:
\\Op \textit{dat haer} ghift my \textit{niet ver}niel’.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wat \textit{voordeels kan dy daer van} komen,
\\Du \textit{leughenaer? wat salt} dy \textit{vro}men,
\\Dijn \textit{tonghe ghiftich ende} vinnich,
\\Vol \textit{schalckheyts ende dobbel}sinnich?
\\De \textit{leughens uyt dijn mont ghe}goten,
\\Sijn \textit{scherpe pylen afghe}schoten,
\\Van \textit{eenes stercken} schutters handt,
\\Oft \textit{als ge}nevers \textit{kolen} brandt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Och \textit{hoe verdriet het my in’t} herte,
\\Wat \textit{is my dit een bit}ter \textit{smer}te,
\\Dat \textit{ick hier dol’ in Mesechs} hutten,
\\End’ \textit{onder Kedar my moet} schutten!
\\Ach \textit{ick onsalich: my is} banghe,
\\Dat \textit{ick hier woonen moet soo} langhe,
\\By \textit{lieden die stuer} ende wreet,
\\Vred’ \textit{ende} vrientschap \textit{hebben} leedt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want \textit{als ick slechts beghin een} rede,
\\Van \textit{vrientschap oft van goe}de \textit{vre}de,
\\Sy \textit{gaen hun stracx ten kryghe} rusten,
\\Daer \textit{sy alleen haer in ver}lusten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {121} {De Cxxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoochtreffelijck liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Of ick \textit{op} ber\textit{ghen heff mijn} oog,
\\End’ \textit{in de} werelt \textit{soeck}
\\\textit{Ontset aen allen} hoeck:
\\Soo \textit{is doch God,} die d’~he\textit{mels} hoog’,
\\End’ \textit{d’~aertrijc heeft ghe}scha\textit{pen,}
\\\textit{Alleen mijn} hulp’ end’ wapen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy sal \textit{recht} stue\textit{ren dynen} voet,
\\End’ \textit{hoeden} van den \textit{val:}
\\\textit{Want hy niet slapen} sal.
\\Voor\textit{waer die Is}rael \textit{be}hoedt
\\Waeckt \textit{altijts even} see\textit{re,}
\\\textit{End’ sluymert} nemmermeere.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De Heer \textit{sal} dijn \textit{behoeder} zijn,
\\Dijn \textit{scheem, dijn} schutt, end’ \textit{scherm,}
\\\textit{Aen dynen rechten} erm.
\\Op \textit{dat de hee}ten son\textit{ne}schijn,
\\Des \textit{daegs dy niet en} bra\textit{de,}
\\\textit{Noch maen’ s’~nachts} niet en schade.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
God is \textit{die} dijn \textit{siel van t’~be}ghin,
\\Ten \textit{eynde} toe by\textit{staet,}
\\\textit{End’ hoed’t van alle} quaet:
\\End’ \textit{waer du treed’st} t’~sy uyt \textit{oft} inn’,
\\Hy \textit{wilt dy steed’s be}wa\textit{ren,}
\\\textit{Van nu tot} eew’ghen jaren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {122} {De Cxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoogtreffende Liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{was verheught in} mynen gheest,
\\So \textit{saen als} ick t’~volck \textit{heb ghe}hoort,
\\Dat \textit{sprack: Comt,} laet ons \textit{treden} voort
\\In \textit{Godes huys, end’} houden feest.
\\Ons’ \textit{voeten sullen voortaen} vry,
\\Je\textit{rusalem staen binnen} dy:
\\Je\textit{rusalem schoon op}ge\textit{bou}wet,
\\End’ \textit{met der borgers} goed’ eendracht
\\Sy \textit{een gevoeght, end’} ’t’samen bracht,
\\Als \textit{een stadt} die goed’ \textit{ord’ning} houwet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Daer \textit{sullen alle} stammen gaen
\\Van \textit{Godes} volck, na \textit{zijn be}vel,
\\Tot \textit{oorkond’} onder \textit{Isra}el,
\\Om \textit{van Gods lof te} doen vermaen:
\\De \textit{stoelen zijn daer al ghe}stelt,
\\Voor \textit{Davids stamm’, om voor ghe}welt
\\In \textit{zijn recht elck een te} be\textit{wa}ren.
\\Wenscht \textit{dan Jerusa}lem gheluck,
\\Daer \textit{haer liefhebbers} sonder druck,
\\Wel \textit{end’ ghe}luck’lijck \textit{moghen} varen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dy \textit{moet stadt Godt veel} goets gheschien,
\\End’ \textit{vred’ zijn} binnen \textit{dynen} muer.
\\End’ \textit{dijn pa}leysen \textit{t’~aller} uer,
\\Met \textit{veel ghelucks wel} zijn versien:
\\Want \textit{mynen naesten die ick} minn’,
\\End’ \textit{mijn ghebroeders zijn daer} inn’,
\\Ick \textit{wensch’ dy gh’luck end’ goe}de \textit{vre}de.
\\End’ \textit{om dat Godes} heyl’ghe throon,
\\Staet \textit{binnen dynen} tempel schoon,
\\Ick \textit{soeck dijn} welvaert \textit{t’~aller} stede.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {123} {De Cxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoogtreffelijck liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Tot dywaerts, \textit{Heer, in s’~hemels} wooning’ \textit{hoog’,}
\\\textit{Verhef}fen wy \textit{ons’} oogh.
\\Ge\textit{lijck een knecht die in druck} end’ ellendt \textit{Hem}
\\\textit{tot zijn mees}ter wendt: Oft een
\\dienst\textit{maecht die} haer hert’ \textit{end’ vertrouwen,} Keert \textit{vast}
\\\textit{tot haerder vrouwen.} Soo wacht
\\op \textit{God, ons’} oogh’ end’ \textit{hert’ ghe}stadigh, \textit{Dat}
\\\textit{hy ons sy} ghenadigh.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ontferm dy \textit{doch, ontferm dy} onser \textit{Heer,}
\\\textit{Dijn aen}sicht tot \textit{ons} keer:
\\Want \textit{wy soo vol van s’~volcx ver}smaetheyt ste-\textit{ken,}
\\\textit{Dat ons t’~hert’} schier moet bre-ken.
\\Die \textit{rijcke} li’en be\textit{spotten ons hoo}moe\textit{digh,}
\\\textit{Dat het is over}vloedigh.
\\Des \textit{schimps end’} smaedts van \textit{dit volck} stout end’ \textit{pratt,}
\\\textit{Is onse} siele satt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {124} {De Cxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hooghtreffelijck liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Is\textit{rael} mach nu \textit{spreken uyt den} mondt,
\\Hadd’ \textit{ons de} Heer voor\textit{waer niet} byghestaen,
\\End’ \textit{hadde} God ons \textit{niet} gheno\textit{men} aen,
\\Doe \textit{al dit} volck soo \textit{hart ons teghen} stont,
\\Het \textit{waer met} ons al \textit{over} langh’ ghedaen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sy \textit{hadden} ons all’ \textit{levendigh ge}slickt:
\\Na \textit{dat haer} toorn’ heel \textit{heet ont}steken was:
\\Na \textit{dat haer} stroom ons \textit{o}verliep \textit{so} ras,
\\Wy \textit{waren} al ver\textit{smoort end’ gantz ver}stict
\\Diep’ \textit{inden} grondt van \textit{haren} water plas.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Haer \textit{baren} fel die \textit{sloeghen ons al}ree
\\Tot \textit{over} t’~hooft, end’ \textit{hadden} ons ombracht.
\\Maer \textit{God’ sy} lof hy \textit{heeft} ons wel \textit{ghe}wacht.
\\Dat \textit{wy geen} roof van \textit{hare tanden} wreet
\\En \textit{sijn ghe}weest, so \textit{yeg’lijck} van ons dacht’,
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wy \textit{sijn’t ont}gaen end’ \textit{uyt den strick ge}raect,
\\Als \textit{t’~vogel}ken, d’~welck \textit{ontvliet} uyt een net:
\\t’~Touw \textit{is ont}wee, wy \textit{sijn}der uyt \textit{ghe}redt.
\\Want \textit{God die} d’~eerd’ end’ \textit{hemel heeft ge}maect,
\\Is \textit{onse} hulp’ ons’ \textit{troost end’} ons’ ontsett.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {125} {De Cxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoogtreffelijcke liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Die \textit{op God} haer ver\textit{trouwen} stellen,
\\Sul\textit{len tot} eew’ger stont,
\\Staen \textit{op een} vasten gront.
\\Gh’lijck Sions \textit{berg staet sonder} hellen,
\\End’ \textit{nemmer}meer en \textit{sal} af\textit{wij}cken
\\Of\textit{te be}swijcken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ghe\textit{lijck Je}rusa\textit{lem ront}omme,
\\Is \textit{met ghe}bergt’ bewalt,
\\Dat \textit{gheenssins} en vervalt:
\\Alsoo sal \textit{God zijn heylig}domme,
\\End’ \textit{zijn volck} eewe\textit{lijck} be\textit{scher}men
\\On\textit{der zijn} ermen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want \textit{op der} vromen \textit{lott end’} erve,
\\Sul\textit{len de} boose straff’,
\\Niet \textit{rusten} haren staff:
\\Om die te \textit{brenghen ten ver}derve:
\\Op \textit{dats’ uyt} ondult \textit{tot} boos’ \textit{le}ven,
\\Haer \textit{niet be}gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
O \textit{Heer doe} wel den \textit{vromen} herten:
\\Maer \textit{velt de} boosen om,
\\Die \textit{wand’len} slim end’ crom.
\\Met alle \textit{die staen nae quaey} perten:
\\Maer \textit{laet Is}rael \textit{d’~eerd’} be\textit{tre}den,
\\In \textit{rust end’} vreden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {126} {De Cxxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoogtreffelijck liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Doe \textit{Godt uyt s’~vy}ants handt \textit{end’} macht
\\t’~Ghevanghen \textit{Sions volck we’er}bracht,
\\Het \textit{docht ons slechts een} droom te zijn,
\\Oft \textit{een ghesicht end’} loose schijn.
\\Ons’ \textit{hert’ was blyd’, so dat ons} monden.
\\End’ \textit{tonghen om te lacchen} stonden:
\\Elck \textit{een die dit groot} werck sach aen,
\\Sprack: \textit{Godt heeft dees’ lie’n} veel ghedaen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Voor\textit{waer du is} een seer \textit{groot} werck,
\\Dat Godt ons \textit{doet door sijn handt} sterck:
\\Daer\textit{om’ ist dat wy} dryven vreugt,
\\Om \textit{dat ons Godt doet} sulcke deugt.
\\Wil \textit{Heer al d’~ander med’ ghe}vanghen
\\Oock \textit{brenghen t’~huys, na ons ver}langhen:
\\Als \textit{of een water} beke diep,
\\In \textit{eene dorr’ woe}styne liep.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Al \textit{die met tra}nen end’ \textit{met} smaet,
\\Hebben ge\textit{saeyt haer lieve} saet,
\\Hun \textit{sal de droeffe}nis vergaen,
\\Als \textit{sy afmaeyen} sullen t’~graen.
\\Sy \textit{ginghen voorwaer treurich} saeyen,
\\Maer \textit{sullen’t nu met vreuchde} maeyen:
\\End’ \textit{vrolijck brenghen} haren schoot,
\\Vol \textit{schooven corens} schoon end’ groot.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {127} {De Cxxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende voortreffelijck Liedt voor Salomon.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
So \textit{God de Heer t’~huys niet en} bouwt
\\So \textit{God de handt daer} aen niet slaet:
\\Al \textit{wat men bouwt en brenght gheen} baet,
\\t’~Is \textit{te vergeefs dat} men waeck houdt:
\\Alsm’ \textit{eene stadt be}waren will’,
\\So \textit{verr’ als God} de Heer \textit{stae} still’.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Tis \textit{te vergheefs, wat Godt niet} stuert,
\\Al \textit{ist dat ghy seer} vroegh opstaet,
\\End’ \textit{t’~savons spaey te bedde} gaet,
\\End’ \textit{met verdriet uw’} broot besuert:
\\Godt \textit{gheeft den mensche} zijn gherief,
\\Als \textit{inden slaep,} dien hy \textit{heeft} lief.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want \textit{siet als yemant kinders} heeft,
\\Daer \textit{naer hy groot’lijcks} heeft verlangt,
\\t’~Is \textit{recht dat hy dies Godt be}danckt,
\\Want \textit{t’~is een erf die} Godt hem gheeft.
\\Daer\textit{omm’ een yegh’lijck} vry ghedenck,
\\Dat \textit{s’~lichaems vrucht} is Godts \textit{ghe}schenck.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Als \textit{dan de kinders worden} oudt,
\\Sy \textit{worden mede} snel end’ fris:
\\Als \textit{een pijl die gheschoten} is,
\\Van \textit{eenen schutter} sterck end’ stout:
\\Dat \textit{komt oock all’ van} Godes handt,
\\End’ \textit{is een recht} ghena\textit{den} pandt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wel \textit{hem, wiens koker wel ghe}rust,
\\Met \textit{sulcke pylen} is versien:
\\Want \textit{hem en sal gheen leedt ghe}schien,
\\Noch \textit{schaey oft schande} met onlust
\\Van \textit{synen vyandt} zijn ghedaen,
\\Als \textit{hy hem by} recht spre\textit{ket} aen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {128} {De Cxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende voortreffelijck Liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hy \textit{heeft geluck end’} se\textit{ghen,}
\\\textit{Die Godt den Heere} vreest:
\\End’ \textit{hem tot syne} we\textit{ghen,}
\\\textit{Begeeft met sin end’} geest.
\\Dijn \textit{handt saldy ge}neiren
\\End’ \textit{winnen doen dijn} broot:
\\Ja \textit{Godt sal dy be}scheiren,
\\Ghe\textit{luck end’ voorspoet} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dijn \textit{huysvrouw’ sal dy} we\textit{sen,}
\\\textit{In dijn huys end’ ghe}sinn’,
\\Een \textit{wijnstock uyt ghe}le\textit{sen,}
\\\textit{Die brengh’t schoon vruchten} inn’.
\\End’ \textit{dynen disch ront}omme,
\\Sul\textit{len dijn kind’ren} jonck,
\\Ver\textit{cieren als een} blomme,
\\Oft \textit{een Olyven} stronck.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Siet, \textit{dit zijn de wel}da\textit{den,}
\\\textit{End’ seghen die Godt} gheeft
\\Den \textit{mensch’ die in zijn} pa\textit{den,}
\\\textit{Nae Godes vreese} leeft.
\\Oock \textit{sal dy van Godt} goedich,
\\Noch \textit{dit gheluck ghe}schien,
\\Dat \textit{du Sion voor}spoedich.
\\Salt \textit{all’ dijn leven} sien.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
End’ \textit{salt kinds kind’ren} me\textit{de,}
\\\textit{Oock zien van dijn ghe}slacht:
\\End’ \textit{Israel in} vre\textit{de,}
\\\textit{Wt allen druck ghe}bracht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {129} {De Cxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoogtreffelijck liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Sy \textit{hebben} my van \textit{joncx} op’ on\textit{ghe}spaert,
\\Swaer\textit{lijck be}nout: mach \textit{Israel vry} seggen,
\\Ja \textit{van kints} aen, heb\textit{ben sy} my beswaert,
\\Maer \textit{konden} noyt my \textit{heel ter ne}der\textit{leg}gen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Als \textit{offmen} my den \textit{rugg’} hadd’ om\textit{ghe}delft,
\\Met \textit{eenen} ploegh, end’ \textit{heel lancx opge}sneden,
\\Met \textit{voren} diep, van \textit{deen tot} dander helft,
\\Sulcx \textit{was t’~ver}driet end’ \textit{last dien sy} my \textit{de}den.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer \textit{God de} Heer recht\textit{veer}dich in\textit{der} daet,
\\Hieuw \textit{flocx ont}wee, der \textit{boosen stercke} stringen:
\\All’ \textit{die Sy}on na\textit{gaen met} boosen haet,
\\Sal \textit{hy oock} soo met \textit{schand’ te rug}ge \textit{dwin}ghen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Het \textit{sal hun} gaen g’lijck \textit{als} den graes’ \textit{des} dacx.
\\t’~Welck\textit{men seer} snel, eer \textit{het kan recht op}schieten
\\Ver\textit{welcken} siet, end’ \textit{gantz ver}drooghen stracx:
\\Soo \textit{datmen} niet daer\textit{van en kan} ghe\textit{nie}ten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ja \textit{dat oock} niet een \textit{maey}er in\textit{den} noot,
\\Slechts \textit{een handt} vol daer \textit{van soud’ konnen} maeyen:
\\Men \textit{soud’ veel} min een \textit{gherven}lesers schoot
\\Met \textit{sulcken} gras ym\textit{mermeer kun}nen \textit{laey}en.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Men \textit{siet oock} niet dat \textit{die} daer gaen \textit{voor}by,
\\Spre\textit{ken, de} Heer ver\textit{leen u synen} seghen:
\\In \textit{den naem} Gods van \textit{herten} wenschen wy
\\Dat \textit{u wel} gae in \textit{allen u}wen \textit{we}ghen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {130} {De Cxxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoogtreffelijck liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wt \textit{t’~diepste mynes} herten
\\Ver\textit{soncken} in den grondt,
\\Van \textit{ancxt end’ bitter} smerten,
\\Schreyt \textit{tot dy} myne mont.
\\O Heer wil \textit{my ver}hooren,
\\End’ \textit{op mijn stemme} lett:
\\Neyg’ \textit{dijn ghenadigh’} ooren,
\\Tot \textit{mijn be}druckt gebet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Soo \textit{du wilst onse} sonde,
\\Op \textit{t’~scherpste} gade slaen,
\\Wie \textit{is Heer die daer’} konde,
\\Voor \textit{dijn oogh’} blyven staen?
\\Maer by dy \textit{is ghe}nade,
\\Heer \textit{end’ gheen strengh’ ghe}richt:
\\Daer\textit{omme mijdtmen} t’~quade,
\\End’ \textit{dient dy} met ontsicht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
My \textit{heeft na God ver}langhet,
\\Mijn \textit{siel slaet} op hem acht:
\\Mijn \textit{hop’ aen zijn woort} hanghet,
\\End’ \textit{vlytich} daer op wacht.
\\Mijn siel’ ver\textit{langt end’} haecket
\\Nae \textit{Godt uyt s’~herten} grondt:
\\Veel \textit{meer dan die s’~nachts} waecket,
\\Naeckt \textit{inden} morghenstont.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat \textit{Israel vast} bouwe,
\\Op \textit{Godt in} alle noot:
\\By \textit{hem is liefd’ end’} trouwe,
\\End’ \textit{oock ver}lossingh’ groot.
\\Hy is, hy \textit{is al}leene,
\\Die \textit{na zijn goet be}val,
\\Van \textit{sonden groot end’} kleene,
\\Is\textit{rael} vryen sal.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {131} {De Cxxxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoogtreffelijck Liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O Heer, \textit{mijn hert’ en} is \textit{niet} hoogh’,
\\Ick \textit{heb oock} gheen hoo\textit{veerdich} oogh’:
\\End’ stae niet \textit{hoogh’ noch} onverschaemt
\\Na \textit{grooter} saecken \textit{dan m’en} taemt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick houd’ \textit{voorwaer mijn} sin\textit{nen} stil,
\\End’ \textit{speense} van haer \textit{lust end’} wil,
\\End’ houd’ mijn \textit{hert’ al}soo vercleendt
\\Als \textit{t’~jonck kindt} dat de \textit{moeder} speent.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ben ick \textit{niet als een} kindt, \textit{het} welck
\\De \textit{voester} speent van \textit{hare} melck,
\\Soo moet ick \textit{van nu} rechte voort,
\\In \textit{mijn ghe}bet zijn \textit{onver}hoort.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat Is\textit{rael vry} hop’ \textit{end’} wacht,
\\Op \textit{Gods des} Heeren \textit{groote} macht,
\\End’ op zijn \textit{ontferm}herticheyt,
\\Van \textit{nu tot} inder \textit{eewich}eyt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {132} {De Cxxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoochtreffelijck liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O \textit{Heer, wil} David \textit{in ghe}dacht
\\Be\textit{houden end’ oock} all’ zijn leedt:
\\Die \textit{God gesworen} heeft een eedt.
\\Den \textit{God Is}raels \textit{groot van} macht,
\\Heeft hy’t ghe\textit{lovet} al bereedt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dat \textit{ick noch} weynigh \textit{wil noch} veel,
\\Den \textit{dorpel mijns huys} innegaen,
\\Noch \textit{my op’t bedde} nederslaen:
\\Noch \textit{toe doen} myner \textit{ooghen} scheel,
\\Oft inden \textit{ooghen} slaep ontfaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Eer \textit{ick een} plaetse \textit{recht be}stell’,
\\Daer \textit{God de Heer sijn} woning’ houw’:
\\End’ \textit{een bequaeme} sted’ op bouw’,
\\Daer \textit{in de} helt van \textit{Isra}el,
\\Syn’ volck be\textit{wys’ ge}nad’ end’ trouw.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wy \textit{hadden} een ge\textit{rucht ghe}hoort,
\\Dat \textit{Ephrata de} plaetse sy:
\\Maer \textit{nu ter tijt be}vinden wy
\\Dat \textit{hy wilt} een bos\textit{schachtigh} oort,
\\Al daer hy \textit{syn’ volck} blyve by.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wy \textit{sullen} daer hen’ \textit{gaen met} lust,
\\Tot \textit{dijn woonsted’, end’} bidden aen,
\\De \textit{banck daerop dijn} voeten staen:
\\O \textit{Heer stae} op kom’ \textit{in dijn} rust
\\Met d’~arcke \textit{die cracht} heeft gedaen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ver\textit{cier dijn} weerde \textit{priesters,} Heer,
\\Met \textit{onschult end’ op}rechte deugt:
\\Dijn \textit{uytverkor’ne} maeck verheugt.
\\Om \textit{Davids} will’ dijn \textit{licht niet} keer.
\\Van dijn ghe\textit{salfden,} noch dijn vreugt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
God \textit{swoer tot} David, \textit{d’~welck hy} niet
\\Sal \textit{wederroepen:} op dijn throon,
\\Te \textit{stellen dijns lijfs} vruchte schoon:
\\Die \textit{over} mijn volck \textit{hebb’ ghe}biedt,
\\End’ voer’ den \textit{scepter} ende kroon.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
So \textit{dan dijn} kind’ren \textit{welbe}dacht,
\\Vast \textit{onderhouden} mijn verbondt,
\\Soo’t \textit{hun in mijn woort} wordt verkont:
\\So \textit{sal oock} na hun \textit{haer ge}slacht,
\\Op dijn stoel \textit{sitten} t’~eew’ger stondt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Aen \textit{Syon} heeft de \textit{Heer sijn} lust
\\Die \textit{hy verkiest voor} syne stadt,
\\End’ \textit{vaste woningh’} als sijn schat.
\\Hy \textit{sprack: Dit} is mijn \textit{eeuw’ghe} rust,
\\Want ickse \textit{doch heb} lief ghehadt.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ick \textit{wil hun} seg’nen \textit{haere} deyl,
\\Van \textit{spijs’ end’ dranck ghe}benedijt:
\\Haer \textit{armen voeden} alle tijt:
\\Haer \textit{priesters} kleeden \textit{met mijn} heyl,
\\End’ maken \textit{d’~heyl’ghen} recht verblijt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Ick \textit{sal daer} David \textit{synen} horn,
\\Doen \textit{groeyen, als een} lieflijck kruyt,
\\Dat \textit{van nieuws uyt der} eerden spruyt:
\\End’ \textit{mijns ghe}salfden \textit{lamp ver}cor’n,
\\Bereyden \textit{dat sy} niet gae uyt.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Ick \textit{wil met} schanden \textit{end’ on}eer,
\\Sijn \textit{wedersakers} stout end’ koen,
\\Als \textit{met een mantel} cleedt aendoen:
\\Maer \textit{syne} croon met \textit{grooter} eer,
\\Sal stadigh \textit{bloeyen} schoon end’ groen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {133} {De Cxxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hooghtreffelijck liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hoe goet, hoe \textit{schoon: end’ lieflijck is’t wa}rachtich,
\\Dat\textit{men te} saem’ siet \textit{broeders wel eer}drachtigh,
\\Met liefden \textit{zijn ghe}voecht by een:
\\Tis \textit{als een} salf’ seer \textit{kost’lijck ende} reen,
\\Die \textit{m’over} t’~hooft des \textit{priesters A’rons} giet,
\\Alsoo’t des \textit{Heeren} wet ghebiedt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die hem van \textit{t’~hooft tot inden baert comt} dalen,
\\End’ \textit{gaet dan} voorts met \textit{soeten reuck be}stralen
\\De soomen \textit{van zijn} heyligh cleedt.
\\Oft \textit{als den} daeuw sick \textit{over Hermon} spreedt
\\End’ \textit{hem van} daen op \textit{Sion wijdt ver}breydt,
\\End’ gheeft den \textit{lande} vruchtbaerheyt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Soo zijn sy \textit{oock die in goed’ eendracht} leven
\\Want \textit{God sal} hun zijn \textit{seghen rijck’lijck} gheven
\\End’ t’~leven \textit{inder} eewicheyt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {134} {De Cxxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een uytnemende hoogtreffelijck liedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy \textit{die des Heeren} dienaers zijt,
\\End’ \textit{in zijn huys blijft} alle tijdt,
\\Dach \textit{ende nacht looft} al te saem
\\Des Heeren \textit{aller}hoogsten Naem.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Steeckt \textit{reyne handen} vry om hoogh’,
\\Heft \textit{op u herten} end’ u oogh’
\\Nae \textit{Godes huys end’} heylighdom,
\\End’ prijst hem \textit{doch all’} om end’ om.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Heer die hemel} heeft end’ eerd’
\\Ghe\textit{schapen, end’ die’t} all’ gheneert,
\\Ver\textit{leene dy zijn} seghen goet,
\\Wt Sion \textit{in all’} overvloet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {135} {De Cxxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Singhet \textit{loff des Heeren} Naem:
\\Ghy die \textit{syne} dienaers zijt,
\\Danckt hem \textit{met een gheest ver}blijt.
\\Die ghy \textit{wort gheacht be}quaem,
\\Om te \textit{wonen reyn end’} kuys,
\\Op het \textit{voorhof} van Godts huys.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Looft den \textit{Heer, want hy is} goet,
\\Syne \textit{Naem is} lief end’ soet.
\\Hy heeft \textit{Jacob boven} all’,
\\Als die \textit{hem was liefghe}tal,
\\Wtver\textit{coren end’ ghe}hadt
\\Isra\textit{el voor} synen schat.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick weet \textit{dat God machtich} seer
\\Sterck is, \textit{end’ te} boven gaet
\\Alle \textit{Goden: Want de} Heer
\\Vollen\textit{streckt zijn wil end’} raet,
\\Inden \textit{hemel, eertsche} dal,
\\Zee end’ \textit{afgrondt} over al.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wolcken \textit{doet hy van het} endt
\\Des aert\textit{bodems} rysen op:
\\Blixem \textit{inden reghen} wendt,
\\End’ in \textit{menich water} drop:
\\Hy brengt \textit{den windt koudt end’} nat,
\\Inde \textit{locht, uyt} synen schat.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Hy heeft \textit{in Egypten} landt
\\d’~Eerst ghe\textit{bor’nen} doodt gheslaen:
\\Mensch end’ \textit{veeh met sterker} handt.
\\In E\textit{gypten heeft ghe}daen
\\Wonder\textit{teeck’nen, tot zijn} loff,
\\Aen Phar\textit{hon end’} all’ zijn hoff.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Stercke \textit{volcken ne’er ghe}velt:
\\Ende \textit{Conin}ghen seer groot.
\\Hy sloech \textit{Sichon end’ t’~ghe}welt
\\Des volcks \textit{Hemor al ter} doodt.
\\Met Og \textit{Coning van Ba}san,
\\End’ all’ \textit{t’~rijck van} Canaan.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Heeft voort \textit{uytghedeylt haer} landt,
\\Synen \textit{volck van} Israel:
\\Die het \textit{houdt van syner} handt,
\\Tot een \textit{erf, nae zijn be}vel:
\\Dyne \textit{naem moet, Heer, ver}breydt
\\Werden \textit{inder} eewicheyt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Dijn ghe\textit{heug’nis wijt ver}maert,
\\Van ghe\textit{slacht duert} tot gheslacht.
\\Want Godt \textit{sal na synen} aert,
\\Sijn volck \textit{richten door zijn} cracht:
\\Ende \textit{rouwich om zijn} knecht,
\\Sal hem \textit{doen ghe}nadigh recht.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Maer de \textit{beelden aller}handt,
\\Daer het \textit{volck soo} veel van houdt,
\\Is een \textit{werk van s’~menschen} handt,
\\t’~Sy van \textit{silver ofte} gout.
\\s’~Hebben \textit{mondt maer gheen ghe}spreeck:
\\Ooghen, \textit{maer sien} niet een steeck.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
s’~Hebben \textit{ooren, niette}min
\\Hooren \textit{sy gantz} gheen gheluyt:
\\Haer mont \textit{schept gheen adem} in.
\\Doch en \textit{gaeter gheen locht} uyt.
\\Sulcx moet \textit{werden diese} bouw’t,
\\End’ all’ \textit{dieder} op vertrouw’t.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer du \textit{volck van Isra}el,
\\Prys’ den \textit{Heer Godt} ende danck’:
\\Du huys \textit{A’rons vry ver}tel
\\Sijn wel\textit{daden met ghe}sanck:
\\Du Le\textit{vitische ghe}slacht,
\\Prijst hem \textit{oock uyt} all’ u macht.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
All’ ghy \textit{die godtsvruchtich} zijt,
\\Prijst doch \textit{alleen} Godes Naem:
\\Godt Heer \textit{sy ghebene}dijt,
\\Op den \textit{bergh’ Sion be}quaem,
\\Ghy all’ \textit{t’~samen lovet} hem,
\\Die woont \textit{in Je}rusalem.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {136} {De Cxxxvj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Loft Godt, \textit{gheeft hem prijs end’} eer,
\\Want hy \textit{is ghe}nadigh seer:
\\End’ zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Looft end’ \textit{prijst Godt met ghe}schal,
\\boven \textit{dander’} goden al:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Looft Godt \textit{nu end’ ymmer}meer,
\\Die is \textit{aller} Heeren Heer:
\\End’ zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy al\textit{leen met zijn handt} bloot,
\\Richt uyt, \textit{wonder}wercken groot:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die den \textit{hemel met zijn} handt,
\\Schiep in \textit{wijsheyt} end’ verstant:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
t’~Aertrijck \textit{heeft hy uytghe}breydt,
\\End’ op \textit{s’~waters} grondt gheleydt:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Groote \textit{lichten heeft ghe}sticht,
\\End’ de \textit{werelt} schoon verlicht:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De Sonn’ \textit{die met haren} schijn,
\\s’~Daghes \textit{herscher} soude zijn:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
End’ de \textit{Maen die bruyckt haer} macht,
\\Met de \textit{Sterren} inder nacht:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
d’~Eerst ghe\textit{boor’ nen heeft ghe}slaen,
\\In E\textit{gypten} end’ verdaen:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Ende \textit{daer uyt heeft ghe}bracht,
\\Isra\textit{el met} grooter macht:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Door zijn \textit{stercke handt end’} scherm,
\\Met een \textit{uytghe}reckten erm:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Die de \textit{roode biesen} zee,
\\Met ghe\textit{welt ver}deyld’ in twee:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
End’ voer \textit{zijn volck Isra}el
\\Midden \textit{door haer} baren fel:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Phara\textit{o met all’ zijn} heyr,
\\Veld’ hy \textit{midden} in het meyr,
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
End’ voorts \textit{leyde metter} handt
\\Sijn volck \textit{door het} woeste landt:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Die de \textit{Coninghen seer} groot,
\\Toornich \textit{sloech end’} bracht ter doot:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Vorsten \textit{van seer grooter} macht,
\\Heeft hy \textit{schielijck} omghebracht:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Sichon \textit{heeft ghebracht te} schandt,
\\Coninck \textit{wyl’ in} Emorlandt:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
End’ Og \textit{mede den ty}ran,
\\Die re\textit{geerde} tot Basan:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
End’ heeft \textit{haer landt ende} werf,
\\Wtghe\textit{gheven} tot een erf:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Tot een \textit{erf van Isra}el
\\Sijns knechts \textit{die deed’} zijn bevel:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Die op \textit{ons in ons’ oot}moet,
\\Heeft ghe\textit{dacht met} herten goet:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Heeft ons \textit{verlost end’ be}vrijt,
\\Van des \textit{vyants} swaren strijt:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {25}
Die spys’ \textit{ende kost be}scheirt,
\\End’ voort \textit{alle} vleesch gheneirt:
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {26}
Looft end’ \textit{dancket wel ghe}wis,
\\Godt die \textit{Heer des} hemels is,
\\Want zijn \textit{goedertieren}heyt,
\\Duert in \textit{aller eewich}eyt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {137} {De Cxxxvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Doe \textit{w’uyt ons’} landt aen \textit{waterkanten} saten,
\\In \textit{Baby}lon wee\textit{moedich uyt der} maten,
\\\textit{Wy} maeckten ons in \textit{onsen tranen} nat,
\\Als \textit{ons quam} voor Si\textit{on de schoone} stadt.
\\Daer \textit{hinghen} wy ne\textit{vens de water}stroomen,
\\Ons \textit{harpen} soet op \textit{groene wilghen}boomen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Daer \textit{heeft ons} t’~volck da\textit{tons self hadd’ ge}vanghen
\\End’ \textit{t’~landt ver}woest ge\textit{ëysschet bly ghe}sangen,
\\\textit{Sing’t,} spraken sy, sing’t \textit{ons van Sion} yet.
\\Ach, \textit{seyden} wy: Hoe \textit{souden wy Gods} liet
\\Nu \textit{singhen} hier, in \textit{een vreemt landt ghe}seten,
\\By \textit{lie’n die} niets van \textit{Godt den Heer en} weten!
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dies \textit{niette}min, so \textit{ick dijns oyt ver}gete
\\Je\textit{rusa}lem: Dat \textit{mijn handt niets meer} wete
\\\textit{Van} harp’ oft luyt: noch \textit{meer daer op en} speel’.
\\Ja \textit{dat mijn} tong’ klev’ \textit{aen mijn raeck end’} keel
\\So \textit{verr’ als} my dijns \textit{niet meer en ghe}heughe,
\\Oft \textit{dat my} t’~hert aen \textit{anders yet ver}vreughe.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Doch \textit{dit o} Heer, wil \textit{aen’t volc Edoms} dencken,
\\d’~Welck \textit{ons tot} leedt, doe \textit{m’onse stadt quam} krencken,
\\\textit{End’} dat Gods straff’ Je\textit{rusalem ver}socht,
\\Wt \textit{boosen} haet, riep \textit{wat het roepen} mocht:
\\Ruckt \textit{uyt, ruckt} uyt: Siet \textit{den grondt uyt te} ryven,
\\En \textit{laet geen} steen meer \textit{op den ander} blyven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{Babel} salt ten \textit{grond’ oock neder}dalen,
\\Wel \textit{hem die} dy de \textit{schade sal be}talen,
\\\textit{Die} du ons doest met \textit{schand’ end’ met on}eer.
\\Sa\textit{ligh sal} sijn die \textit{dyne kinders} teer,
\\Sal \textit{met ghe}welt van \textit{s’~moeders borsten} rucken.
\\End’ \textit{aen een} steen ver\textit{gruysen in veel} stucken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {138} {Den Cxxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{wil dy} bieden prijs end’ eer,
\\Mijn \textit{Godt mijn} Heer,
\\Wt \textit{s’~herten} gronde.
\\End’ \textit{singhen} inder vorsten hof,
\\Dijn \textit{prijs end’} lof
\\Vry \textit{uyt den} monde.
\\In \textit{dynen tempel} seer bequaem,
\\Wil ick dyn’n \textit{naem}
\\\textit{Eer end’ dienst} pleghen.
\\d’~Wijl \textit{ick dijn goedich}eyt aenschouw’,
\\End’ waere \textit{trouw,}
\\\textit{In all’ dyn’} weghen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Du \textit{maeckst dat}men dyn naem verheft,
\\Als \textit{de daet} treft
\\Dijn \textit{woort wa}rachtich.
\\Want \textit{als ick} in noot dy roep aen,
\\Du \textit{hoorst my} saen,
\\End’ \textit{maeckst my} crachtich.
\\Dat \textit{dy dan Vorsten} over al,
\\Doen den voet\textit{val,}
\\\textit{End’ hoogh’ ver}eeren.
\\Want \textit{sy doch hebben} wel ghehoort,
\\Dat dijn waer \textit{woort}
\\\textit{Niet is te} keeren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dat \textit{sy dan} met my roemen sterck,
\\Me\textit{nich groot} werck
\\Van \textit{dy be}dreven.
\\Want \textit{Godes} loff end’ heerlijckheyt
\\Is \textit{wijt ver}breydt,
\\End’ \textit{hoogh’ ver}heven.
\\Al \textit{is Godt hoogh’ hy} kan wel sien,
\\De kleyne \textit{lie’n,}
\\\textit{Van gheest oot}moedigh.
\\Hy \textit{merckt van vers met} een scherp oogh’
\\All’ die zijn \textit{hoogh’}
\\\textit{Stout end’ ver}woedigh.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ben \textit{ick in} druck end’ teghenspoet
\\Dijn \textit{gunste} goet
\\Houdt \textit{my in’t} leven.
\\End’ \textit{teghen} myner haters swerm,
\\Streck\textit{stu dijn} erm,
\\Die \textit{m’hoedt van} sneven.
\\Dijn \textit{werck aen my sal} sijn volvuert,
\\Want dijn gunst \textit{duert,}
\\\textit{End’ sal be}klyven.
\\Wat \textit{Godt eens heeft ghe}vanghen aen,
\\Sal onvol\textit{daen}
\\\textit{Nemmermeer} blyven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {139} {De Cxxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester. Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dv hebst o \textit{Heer my wel door}grondt,
\\End’ \textit{draegst mijns} herten \textit{goet or}kont.
\\Du kendst mijn \textit{sin verr’} ende nae,
\\t’~Sy \textit{dat ick liggh’} oft rech\textit{te} stae,
\\Ick soud’ gantz \textit{niets kunnen ver}sinnen,
\\Off du weetst \textit{mynen gront} van \textit{bin}nen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
t’~Sy dat ick \textit{gae oft ligghe} stil,
\\Du \textit{bist om} my, end’ \textit{merck’st mijn} wil:
\\Du bist mijn \textit{weghen} al ghewent,
\\End’ \textit{all’ mijn doen} is dy \textit{be}kent.
\\Ick hebb’ noch \textit{t’~woordt naeuw’ uyt den} monde,
\\Du weetst het \textit{Heer ter sel}ver \textit{ston}de,
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick ben van \textit{achter end’ van} voor
\\Om\textit{ringt, du} sietst my \textit{door end’} door
\\End’ houd’st dijn \textit{hant steed’s} op mijn hoot.
\\Dijn \textit{wetenschap} is my \textit{te} groot:
\\Dijn wijsheyt \textit{is soo hoogh’ end’} wonder,
\\Dat mijn ver\textit{stant beswyckt} daer \textit{on}der.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wat wech soud’ \textit{ick in kunnen} slaen,
\\Dat \textit{ick mocht} dynen \textit{gheest ont}gaen,
\\End’ uyt dijn \textit{oogh’ ver}borghen waer?
\\Vaer \textit{ick ten he}mel du \textit{bist} daer,
\\Bedd’ick m’om\textit{leeg’ in d’~eertrijcks} gronden,
\\Du salt my \textit{haest hebben} ghe\textit{von}den.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ontleen’ ick \textit{van den morghen}root
\\De \textit{wiecken} snel, om \textit{inden} noot
\\Te woonen \textit{aen d’~eynd’} vande zee.
\\Dijn \textit{rechte handt} is daer \textit{al}ree.
\\Die sal my \textit{sonder langh’ te} dralen,
\\Daer leyden \textit{end’ van daen} gaen \textit{ha}len.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Sprek’ ick van \textit{sinnen onbe}dacht,
\\Ym\textit{mers sal} my de \textit{duyster} nacht
\\Verberghen, \textit{ende} zijn mijn licht.
\\Daer’n \textit{is gheen nacht} voor dijn \textit{ghe}sicht,
\\d’~Welck’ all’ ont\textit{deckt, want inder} waerheyt
\\Nacht is dy \textit{dach, end’ t’~duys}ter \textit{claer}heyt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Mijn nieren \textit{staen in dijn ghe}welt,
\\Want \textit{du hebst} my te\textit{saem ghe}stelt:
\\End’ hebst m’in \textit{s’~moeders} buyck bedeckt,
\\End’ \textit{over my} dijn handt \textit{ghe}streckt,
\\Ick ben ghe\textit{maeckt (dies ick dy} pryse,)
\\Op eene \textit{wonderlij}cke \textit{wy}se.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Voorwaer dijn \textit{wercken alle}gaer
\\Sijn \textit{seer groot} ende \textit{wonder}baer,
\\Mijn gheest be\textit{kendt het} lancks soo meer.
\\Al \textit{mijn ghebeen}te ken\textit{stu} Heer,
\\Du schiepst het \textit{als in duyster} kuylen,
\\Nochtans en \textit{kondt voor dy} niet \textit{schuy}len.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Du hebst m’in \textit{d’~aerd’ van ledt tot} ledt,
\\Als \textit{eene} webb’ te \textit{saem ghe}sett.
\\Dijn oogh’ heeft \textit{m’onvol}maeckt ghesien,
\\End’ \textit{wat met lanck}heyt moet \textit{ghe}schien
\\Stondt al in \textit{dijn boeck opghe}schreven,
\\Eer noch een \textit{lidtmaet had}de \textit{le}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hoe cost’lijck \textit{is, Heer, dynen} raet,
\\Die \textit{ons ver}stant te \textit{boven} gaet!
\\End’ dijn ghe\textit{dachten} t’~samen all’,
\\Sijn \textit{menich veel} sonder \textit{ghe}tal.
\\Soo ickse \textit{tell’ sy gaen de} sanden
\\Te boven, \textit{ligghend’ aen} de \textit{stran}den.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
End’ alle\textit{ganck als ick ont}waeck,
\\Sijn \textit{my dijns} lofs een \textit{nieuw’ oor}saeck.
\\Daeromm’ als \textit{dy door} dijn cracht groot,
\\Den \textit{goddeloos’} breng’st tot \textit{den} doot,
\\Soo seggh’ ick \textit{in mijn herte} vierigh:
\\Wijckt van my \textit{die ghy zijt} bloet\textit{gie}righ.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Laet van my \textit{wijcken al te} saem
\\Die \textit{god’loos} last’ren \textit{dynen} naem,
\\End’ pracchen \textit{met een} valschen schijn.
\\Soud’ \textit{ick, Heer, die} dy vy\textit{andt} zijn
\\Niet haten? \textit{Soud’t my niet ver}drieten,
\\Da sy haer \textit{ghift op dy} soo \textit{schie}ten?
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ja Heer’ ick \textit{draegs’ een rechten} haet,
\\End’ \textit{houd’se} voor mijn \textit{haters} quaet:
\\Want het my \textit{in mijn} siele smert.
\\Heer \textit{ondersoeck} mijn sin \textit{end’} hert’,
\\Verneme \textit{doch nae mijn ghe}dachten
\\End’ wil op \textit{myne we}ghen \textit{ach}ten.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Bekeur mijn \textit{hert’ end’ mijn ghe}moet:
\\Off \textit{het nae} quaet staet \textit{oft nae} goet:
\\Bemerck of \textit{ick in} boosheyt leef,
\\End’ \textit{my tot qua}de ran\textit{cken} gheef:
\\End’ voer my \textit{recht, mijn Godt ghe}nadigh,
\\In dynen \textit{dienst altijts} ghe\textit{sta}digh.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {140} {Den Cxl. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{losse} my \textit{Heer} van\textit{den} boosen,
\\Die \textit{my nae t’~leven} haetigh tracht:
\\Be\textit{waert my} voor den \textit{godde}loosen,
\\Die \textit{moetwil bruyckt end’} enckel cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{met den} sy\textit{nen} legt \textit{my} laghen,
\\End’ \textit{sy versinnen} alle spijt:
\\Sy \textit{rusten} sick ghe\textit{heele} daghen,
\\Om \textit{my te leve}ren den strijt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{slypen} ha\textit{re} ton\textit{ghen} vinnigh,
\\Ghe\textit{lijck een slangh’ vol} van venijn:
\\Mits \textit{hun de} mondt end’ \textit{t’~hert’ ont}sinnigh
\\Van \textit{addersghift ghe}swollen zijn.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Be\textit{waer my} Heer \textit{van} s’~boo\textit{sen} handen,
\\Be\textit{houde my voor} overlast,
\\Der \textit{ghen’ die} my in \textit{schad’ end’} schanden
\\Te \textit{storten hebben} recht ghepast.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Haer \textit{herte} steeckt \textit{vol} ho\textit{veer}dyen,
\\Sy \textit{hebben m’eenen} strick gheleydt:
\\End’ \textit{langs den} wegh uyt \textit{boeve}ryen,
\\Haer \textit{netten listigh} uytghebreyt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{ick wend’} tot \textit{den} Heer \textit{mijn} reden,
\\End’ \textit{seggh’, O Heer, mijn} Godt bist du:
\\Dijn \textit{ooren} neygh’ tot \textit{mijn ghe}beden,
\\Ick \textit{ben in noot, ver}hoor my nu.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Du \textit{bist mijn} troost, \textit{mijn} heyl, \textit{mijn} crachten
\\Die \textit{du my helpest} alletijt:
\\Du \textit{hebst mijn} hooft in \textit{dyner} wachten,
\\Voor \textit{ongheluck be}deckt in strijdt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Laet \textit{doch niet} luc\textit{ken} noch \textit{ghe}linghen,
\\Der \textit{goddeloosen} wensch’ onvroet:
\\Laets’ \textit{haer voor}nemen \textit{niet vol}bringhen,
\\Dat \textit{sy niet heffen} haren moet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Den \textit{over}last \textit{van} ha\textit{rer} tonghen,
\\Daer \textit{med’ ick word’ be}laden swaer,
\\Werd’ \textit{hem selff} over \textit{t’~hooft ghe}dronghen
\\Die \textit{t’~hooft is over} hare schaer.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Schudd’ \textit{hun op} t’~hooft \textit{Heer} gloey’n\textit{de} kolen
\\Op \textit{datse vlamm’ end’} vyer verteir:
\\Du \textit{salts’ in} kuylen \textit{ende} holen,
\\Voor \textit{eewichlijck stor}ten omveir.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Want \textit{nemmer}meer \textit{en} sal \textit{ghe}dyen
\\Op \textit{eerden die een} quaey tongh’ heeft:
\\Boos \textit{onghe}luck sal \textit{hem doen} glyen,
\\Die \textit{hem tot moetwill’} hier begheeft.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Ick \textit{wete} dat \textit{Godt} wel \textit{sal} slichten
\\De \textit{saecke des be}druckten mensch,
\\End’ \textit{in recht}veerdich\textit{eyt uyt}richten,
\\Des \textit{armen recht nae} synen wensch’.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Voor\textit{waer de} vro\textit{men} sul\textit{len} eeren,
\\End’ \textit{loven, Heer, dijn} hooghen naem,
\\d’~Op\textit{rechte} sullen \textit{steed’s ver}keeren,
\\Voor \textit{dijn lief aensicht} end’ heylsaem.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {141} {De Cxlj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Tot \textit{dy} schrey \textit{ic} o \textit{Godt al}machtigh:
\\Kom \textit{my te} hulp’ \textit{end’} haes\textit{te} dy
\\In \textit{mynen} noot \textit{ver}hoo\textit{re} my,
\\Als \textit{ick dy} voordraeg \textit{mijn stem} clachtigh.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{mijn} ghe\textit{be}den \textit{opghe}resen,
\\Sijn \textit{als een} soe\textit{ten} wie\textit{roock} brandt:
\\End’ \textit{het op}ste\textit{ken} my\textit{ner} handt,
\\Een \textit{heyligh} avont \textit{offer} wesen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{tongh’} end’ \textit{mont} wel \textit{naeuw be}ware:
\\Dat \textit{ick my} ner\textit{ghens} en \textit{ont}gae,
\\Een \textit{slot voor} my\textit{ne} lip\textit{pen} slae,
\\Op \textit{datter} niet quaets \textit{uyt en} vaere.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Laet \textit{doch} mijn \textit{hert’} niet \textit{zijn ghe}neghen,
\\Tot \textit{saecken} on\textit{recht} en\textit{de} boos,
\\Met \textit{dese} lie\textit{den} god\textit{de}loos’:
\\End’ \textit{laet m’haer} lusten \textit{gheenssins} pleghen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Soo \textit{my} de \textit{vrom’} wilt \textit{slaen oft} laken,
\\Ick \textit{acht dat} hy \textit{my} vrient\textit{schap} doet:
\\Sijn \textit{straff’ is} als \textit{een} bal\textit{sem} soet:
\\Dat \textit{gheen wond’} in t’~hooft \textit{en kan} maken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Doch \textit{eer} veel \textit{tijts} noch \textit{sy ghe}leden,
\\Sal \textit{de god’}loo\textit{se} zijn \textit{in} druck:
\\Dat \textit{ick noch} om \textit{zijn} on\textit{ghe}luck
\\Sal \textit{voor hem} storten \textit{mijn ghe}beden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Als \textit{hae}re \textit{rich}ters \textit{die t’~roer} stieren,
\\Ter \textit{neder} sul\textit{len} zijn \textit{ghe}slaen:
\\Dan \textit{salmen} mijn \textit{woort} hoo\textit{ren} aen,
\\Want \textit{het is} sacht end’ \textit{goeder}tieren.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Al\textit{soo} men \textit{stee}ven \textit{hauw’t in} stucken,
\\Dat \textit{d’~een hier} springt \textit{end’} d’~an\textit{der} daer,
\\Soo \textit{sietmen} ons’ \textit{ghe}beent’ \textit{te} gaer,
\\Seer \textit{wreed’lijck} van een \textit{ander} rucken.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Daer\textit{om}me \textit{staet} mijn \textit{oogh’ ver}heven
\\Tot \textit{dy Heer,} ick \textit{heb} dy \textit{ver}trouwt:
\\Op \textit{dy al}leen \textit{mijn} her\textit{te} bouwt,
\\Wil \textit{doch mijn} siel niet \textit{heel bloot} gheven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Be\textit{waer} my \textit{Heer} voor \textit{haere} laghen.
\\Dies’ \textit{op my} heb\textit{ben} toe\textit{ghe}legt:
\\End’ \textit{van den} strick \textit{die} my \textit{t’~on}recht,
\\Van \textit{t’~boose} volck is \textit{voorghe}slaghen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer \textit{laet} de \textit{boos’} in \textit{hare} garen,
\\Dat \textit{sy my} had\textit{den} toe\textit{ghe}past.
\\Ghe\textit{vanghen} wor\textit{den} end’ \textit{ver}rast,
\\De\textit{wyl’ dat} ick vry \textit{mach door}varen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {142} {De Cxlij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt Davids, ende ghebet als hy inde speloncke was.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick roep \textit{tot God met} hel\textit{ler} stem,
\\Al \textit{mijn ge}beden \textit{gaen tot} hem:
\\Ick stort mijn \textit{hert’ in} synen schoot,
\\Ont\textit{deckend’} hem all’ \textit{mynen} noot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Den gheest \textit{end’ sin is} my \textit{ver}wert,
\\Ick \textit{ben be}nauwt met \textit{sware} smert:
\\Maer dy Heer \textit{is mijn} wegh bekent,
\\Du \textit{weetst van} myner \textit{ancxt het} endt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op my\textit{nen wech daer} ick \textit{ginck} recht,
\\Heb\textit{ben sy} m’eenen \textit{strick ghe}legt:
\\Als ick al\textit{omme} d’~ooghen keer,
\\Vind’ \textit{ick niet} een die \textit{my kenn’} Heer.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hulp en\textit{de troost zijn} van \textit{my} veir’:
\\Ick \textit{hebbe} niemandt \textit{die my} weir,
\\Oft die my \textit{inden} noot bystae,
\\Noch \textit{myn’ arm} leven \textit{gade} slae.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer voor \textit{dy Heer komt} mijn \textit{ghe}schrey,
\\Ick \textit{seggh’: du} bist mijn \textit{vry ghe}ley:
\\Du bist mijn \textit{troost, mijn} toeverlaet,
\\Het \textit{deel daer} op, mijn \textit{leven} staet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Merck op \textit{mijn schreyen} end’ \textit{ghe}bett,
\\Want \textit{mijn ghe}moet is \textit{heel ont}sett’:
\\Loff’ my van \textit{mynes} vyants schrick,
\\Die \textit{vele} stercker \textit{is dan} ick.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Verloss’ \textit{my uyt dit} duys\textit{ter} loch,
\\Op \textit{dat ick} dyn’ naem \textit{love} doch:
\\End’ dat de \textit{vromen} om my staen,
\\Om \textit{dijn wel}daden \textit{te sien} aen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {143} {De Cxliij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O Heer wil \textit{mijn ghebet ver}hooren:
\\End’ \textit{tot mijn smeecken neygh’ dijn} ooren:
\\Nae \textit{dyne waerheyt} ende trouw.
\\Ant\textit{woord’ my gunstigh sonder} stooren:
\\Dijn \textit{g’rechticheyt my} onderhouw.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wil in’t ghe\textit{richt met my niet} treden,
\\Om \textit{dynen knecht te over}reden,
\\Van \textit{tghen’ ick groot’lijcks} heb misdaen:
\\Want \textit{gheen mensch’ levend’ hier be}neden,
\\Sal \textit{van dy gherecht}veerdicht gaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn vyandt \textit{jaegt my hardt na} t’~leven,
\\Hy \textit{heeft m’alreeds om verr’ ghe}dreven:
\\End’ \textit{voort, de diepe} duysternis
\\My \textit{tot ghevanckenis ghe}gheven,
\\Als \textit{een die over}leden is.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Der halven \textit{is mijn gheest be}nouwet,
\\Soo \textit{dat hy schier gheheel wan}trouwet:
\\Mits \textit{hy gheen troost meer} nerghens heeft,
\\t’~Hert’ \textit{is my gantz end’ gaer ver}flouwet,
\\Soo \textit{dat mijn cracht my} schier begheeft.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
In desen \textit{noot staen mijn ghe}dachten,
\\Den \textit{tijdt voorleden en be}trachten,
\\Die\textit{wyl’ ick dyne} daden merck’:
\\End’ \textit{denck by daghen end’ by} nachten,
\\Aen \textit{dyner handen} wonderwerck.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
In dese \textit{myne sware} banden,
\\Streck \textit{ick o Heer tot dy mijn} handen,
\\Mijn \textit{siel in desen} harden strijdt,
\\Voel \textit{ick uyt enckel yver} branden,
\\Als \textit{d’~aerde die van} droogte splijt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Spoey dock, en \textit{wil niet langher} wachten,
\\Oft \textit{anders moet my t’~hert’ ver}smachten:
\\End’ \textit{bergh’ dijn aensicht} van my niet,
\\Oft \textit{ick sal corts die ghene} slachten,
\\Die \textit{m’onder t’~graf in} d’~aerde schiet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Des morghens \textit{vroegh’ wil my ont}vouwen.
\\Dijn \textit{gh’nad’: op dy staet mijn ver}trouwen:
\\Soo \textit{gunne my dat} ick dach tref,
\\Den \textit{rechten wegh die ick moet} bouwen,
\\Midts \textit{ick tot dy mijn} siel verhef.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
O Heere \textit{God tot wien ick} suchte,
\\Van \textit{mynen vyandt, die ick} duchte,
\\Ver\textit{loss’ my door dijn} stercke cracht:
\\Want \textit{ick tot dijn hulp’ alleen} vluchte,
\\End’ \textit{verlaet’ my op} dyne macht.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Wil my met \textit{vlijt mijn hert’ ver}lichten,
\\Dat \textit{ick dijn wille mach ver}richten:
\\Du \textit{bist mijn God, geef} my dan raet:
\\Dijn \textit{goedigh geest wil my vast} stichten,
\\End’ \textit{voeren op de} rechte straet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Verquick mijn \textit{leven lieve} Heere,
\\End’ \textit{maeck my doch ghesont, ter} eere
\\Van \textit{dynen naem, seer} hoog’ end’ groot,
\\End’ \textit{om dijns g’rechticheyts wil,} keere
\\Mijn \textit{siel uyt allen} ancxt end’ noot.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Door dijn ghe\textit{nade wil be}stryden
\\Mijn \textit{vyanden die my be}nyden,
\\Ver\textit{derf het volck dat} my bevecht,
\\End’ \textit{myne siele brengt in} lyden,
\\Want \textit{ick ben dijn oot}moedigh knecht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {144} {De Cxliiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghelooft sy \textit{God mijn sterckte, die recht}schapen
\\Mijn \textit{handen} leer te \textit{handelen de} wapen:
\\End’ \textit{tot den} crygh’ mijn \textit{vingers onder}richt.
\\Sijn \textit{goetheyt} groot is \textit{over my ge}sticht,
\\Hy \textit{is mijn} borcht, mijn \textit{toevlucht ende} toren,
\\Mijn \textit{heyl, mijn} troost, end’ \textit{mijn hop’ uytver}coren.
\\Hy \textit{is die} my dit \textit{volck heeft toeghe}slaen.
\\End’ \textit{heeftse} my ge\textit{maeckt gantz onder}daen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wat is de \textit{mensch’ met alle zijn aen}slaghen?
\\Dat \textit{du zijns} wilt dus \textit{sorgh’ end’ kennis} dragen?
\\Wat \textit{is de} mensch’ end’ \textit{zijn sterff’lijck ghe}slacht’,
\\Dat \textit{du hem} Heer houdst \textit{in d’oogh’ end’ ge}dacht?
\\Een \textit{mensch en} is niet \textit{beter te ghe}lijcken,
\\Dan \textit{by een} niet: want \textit{hy gaet henen} strijcken
\\Als \textit{eene} scheem oft \textit{droom die treckt voor} by,
\\End’ \textit{stracx ver}dwijnt eer’t \textit{yemandt gewaer} sy.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dijn hemel \textit{buyg’ o Heer end’ daele} neder
\\Roer \textit{t’~ghebercht’} aen, t’~sal \textit{roocken met on}weder.
\\Dijn \textit{blixem} strael’, end’ \textit{brengs’ al inde} vlucht,
\\Schiet \textit{dijn pijl} af, end’ \textit{maeckse gantz be}ducht.
\\Reyck \textit{my dijn} handt, wil \textit{myne siel be}hoeden
\\Van \textit{desen} storm, end’ \textit{stercke water}vloeden,
\\Ver\textit{loss’ my} Heer, end’ \textit{ruck my uyter} handt:
\\Den \textit{kind’ren} boos’ die \textit{sijn van een vreemt} landt
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Want haere \textit{mondt en doet toch niet dan} liegen,
\\Haer \textit{handt be}drijft groot \textit{moetwil met be}driegen.
\\So \textit{wil ick} dy, Heer, \textit{singhen nieuwen} sanck
\\Op \textit{harp’ end’} luyt, end’ \textit{seggen lof end’} danck.
\\Du \textit{bist o} God die \textit{Coningen be}schermest,
\\Die \textit{Davids} oock dijns \textit{dienaers dy ont}fermest,
\\End’ \textit{hem be}vrijdst van \textit{het moordadigh} sweirt,
\\End’ \textit{maeckst dat} hem geen \textit{boose wapen} deirt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Verloss’ my \textit{dan van der god’loosen} handen
\\Die \textit{bastaert} sijn, end’ \textit{sijn van vreemde} landen,
\\Want \textit{vol be}drogs steeckt \textit{hun mondt ende} hals,
\\Haer \textit{handt gaet} om met \textit{listen boos end’} vals.
\\Ons’ \textit{sonen,} Heer, sul\textit{len als schoone} twyghen
\\Van \textit{der jeugt} aen in \textit{vromicheyt op}styghen,
\\Ons’ \textit{dochters} schoon sul\textit{len staen met een} lust,
\\Als \textit{zuylen} fraey daer~t’ \textit{sconincks huys op} rust.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wt elcken \textit{hoeck sal spruyten een ghe}slachte,
\\End’ \textit{duysent} fout voort\textit{brenghen hare} drachte.
\\Het \textit{schaep end’} t’~veeh sal \textit{groeyen opden} stal,
\\Met \textit{duysent} sterck end’ \textit{thien duys’t in ge}tal.
\\Ons’ \textit{ossen} sterck sul\textit{len den ploeg’ vry} trecken:
\\Wil \textit{slechts goey} vred’ end’ \textit{vreugt op ons ver}strecken
\\Be\textit{vry ons} Heer van \textit{kommer ende} schae’,
\\Datm’ \textit{op der} straet geen \textit{claghen en ver}stae.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Welsaligh \textit{is t’~volck dat door Gods ge}naden
\\Ghe\textit{nieten} mach dus \textit{heerlijcke wel}daden:
\\Sa\textit{lich is} t’~volck dat \textit{God den Heere} houdt
\\Voor \textit{synen} God, end’ \textit{vast op hem ver}trouwt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {145} {De Cxlv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een lofsanck Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{love} dy mijn \textit{Coninck ende} Heer,
\\End’ \textit{wil al}tijts op \textit{geven prijs end’} eer.
\\Ick wil met \textit{vreugt dy lo}ven al\textit{le} dagh,
\\End’ eewich\textit{lijck dijns naemes} doen gewagh.
\\De \textit{Heer is} groot end’ \textit{loflijc boven} maten,
\\Sijn grootheyt \textit{kan gheen mensches sin ghe}vaten.
\\Dijn \textit{roem ver}streckt van \textit{gheslacht tot ghe}slacht,
\\Met \textit{oorcondt} vry van \textit{dyner stercke} macht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dies \textit{wil ick} steed’s be\textit{houden in ghe}dacht
\\Dijn \textit{heerlijck}heyt, dijn \textit{lof end’ wonder} cracht,
\\Dijn majes\textit{teyt end’ dijn} ghewelt \textit{seer} sterck,
\\Die du ghe\textit{tuygst door menigh} wonder werck.
\\Laet \textit{yegh’lijck} vry met \textit{herten ende} monden,
\\Sijn sterct’ end’ \textit{cracht end’ wonderwerc ver}conden:
\\Ick \textit{wil my} oock daer \textit{toe gheheel be}gheven:
\\Dat \textit{dyne} macht van \textit{my werd’ hoogh’ ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Laet \textit{alle} man ghe\textit{dencken wijs end’} vroet,
\\De \textit{tuygh’nis} recht van \textit{dijn ghenade} soet:
\\Een yegh’ lijck \textit{sal met vro}lijcken \textit{ghe}sanck,
\\Dijn rechter \textit{trouw lof segghen} ende danck.
\\God \textit{is voor}waer barm\textit{hertigh ende} goedigh
\\Mitlydigh, \textit{milt, sachtsinnigh end’ lanc}moedigh:
\\Sijn \textit{gunst laet} sick aen \textit{allen syden} mercken
\\End’ \textit{zijn ghe}nad’ is \textit{boven al zijn} wercken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
O \textit{Heer het} werck van \textit{dyne stercke} hant,
\\Is \textit{ons dijns} lofs een \textit{oorkond ende} pandt:
\\Maer boven \textit{al dijn hey}ligh volck \textit{al}tijdt,
\\Prijst dynen \textit{naem, sijnd’ in dijn} gunst verblijdt.
\\De \textit{heerlijck}heyt dijns \textit{Coninckrijcx sy} melden
\\Dijn groote \textit{macht end’ wonderbaer ghe}welden,
\\Gaen \textit{sy al}omm’ de \textit{werelt door ver}maren:
\\End’ \textit{dijns rijcks} eer end’ \textit{roem vry open}baren.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dijn \textit{rijck, is} doch een \textit{eewich Coninck}rijck,
\\Dijn \textit{heerschap}py’, duert \textit{steed’s van wijck tot} wijc
\\Dijn handt be\textit{houdt den ghe}nen die \textit{valt} om
\\End’ richt weer \textit{op, al die gaen} slim end’ krom.
\\All’ \textit{ooghen} Heer staen \textit{op, tot dy ver}heven,
\\Dat du hun \textit{wilst by tijts haer voetsel} gheven.
\\Dijn \textit{milde} handt doetst \textit{du op, end’ ver}sadigst,
\\All’ \textit{wat daer} leeft, end’ \textit{met dijn gunst beg}nadigst.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
God \textit{is op}recht in \textit{alles wat hy} doet,
\\In \textit{all’ zijn} werck barm\textit{hertich ende} goet:
\\Hy is nae \textit{by all’ die} hem roe\textit{pen} aen,
\\Die in den \textit{gheest end’ waerheyt} na hem staen.
\\Al \textit{die den} Heer een \textit{rechte vreese} draghen,
\\Sal hy vol\textit{doen haers herten goet be}haghen,
\\Hy \textit{sal zijn} oor tot \textit{haere schreyen} wenden,
\\End’ \textit{lossens’} all’ uyt \textit{kommer end’ el}lenden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De \textit{Heer be}waert elck \textit{een die hem be}mint
\\Maer \textit{syne} toor’n zijn \textit{vyanden ver}slindt.
\\Dies sal mijn \textit{mont sijns lofs} doen on\textit{der}wijs
\\End’ alle \textit{vleesch hem gheven} eewigh prijs.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {146} {De Cxlvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah, looft God.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Loof mijn \textit{siel God van daer} boven
\\Schrijf hem \textit{toe lof, prijs end’} eer,
\\Want ick \textit{wil den Heer God} loven,
\\Al mijn \textit{leven lancx soo} meer:
\\Ja ick \textit{wil mijn leven} lanck,
\\Prysen \textit{hem met lofghe}sanck.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wilt doch \textit{uwen troost niet} bouwen
\\Op de \textit{Vorsten sterck end’} groot:
\\Noch op \textit{gheenen mensch ver}trouwen,
\\Die doch \textit{niet helpt inden} noot.
\\Hy ver\textit{gaet met eenen} snick,
\\Tot stoff \textit{in een oogen}blick.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Met hem \textit{gaen wech zijn ghe}dachten:
\\Sijn aen\textit{slaghen staen oock} still.
\\Maer wel\textit{saligh moetmen} achten,
\\Dien God \textit{Jacobs helpen} wil,
\\End’ wiens \textit{hop’ end’ toever}laet
\\Op den \textit{Heer’ alleene} staet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
God Heer \textit{die den hemel} hooghe,
\\Aerd’ end’ \textit{zee gheschapen} heeft:
\\Hitt’ end’ \textit{koud’ end’ nat end’} drooghe,
\\End’ all’ \textit{wat daer inne} sweeft:
\\Die zijn \textit{waerheyt onbe}vleckt,
\\Inder \textit{eewicheyt ver}streckt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Menschen \textit{die hier onrecht} lyden,
\\Schutt’ end’ \textit{schermt hy inden} noot:
\\Ende \textit{gheeft in dieren} tyden,
\\Allen \textit{hongherighen} broot:
\\Die ghe\textit{vanghen lieden} slaeckt,
\\End’ los \textit{van haer banden} maeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Den mensch \textit{blindt end’ sonder} ooghen
\\Gheeft hy \textit{claerheyt ende} licht:
\\Die die \textit{den ruggh’ kromme} booghen,
\\Met zijn \textit{handen we’er op} richt’t.
\\Seker, \textit{God de Heer be}mindt
\\Die recht\textit{veerdigh zijn ghe}sindt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy be\textit{waert de vreemde} lieden,
\\Ende \textit{leydtse met den} erm,
\\Laet de \textit{weesen niet mis}schieden:
\\Maer hy \textit{neemts’ in synen} scherm.
\\Hy troost \textit{wed’wen inden} rouw,
\\End’ be\textit{waertse seer ghe}trouw.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
God ver\textit{nielt end’ maeckt te} schande,
\\Der god’\textit{loose weghen} all:
\\Gods rijck \textit{blijft in eenen} stande,
\\Want het \textit{eewigh dueren} sal.
\\Sion \textit{dynes Heeren} macht,
\\Duert van \textit{gheslacht tot ghe}slacht.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah. Looft God.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {147} {De Cxlvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Prijst God, want \textit{t’~is een schoone} saecke,
\\Dat \textit{yegh’lijck} Gods naem \textit{heerlijck} maecke,
\\t’~Is \textit{een lief} dinck end’ \textit{aenge}naeme,
\\Datm’ \textit{hem prijs} met ghe\textit{sanck be}quame,
\\Hy \textit{is de} Godt die \textit{weder}omme
\\Je\textit{rusalem bouwt heel ront}omme,
\\End’ als een \textit{goedertieren} Vader,
\\Sijn \textit{volck verstroyt, brengt we’er te} gader.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy heelt van \textit{alle pijn end’} smerten,
\\Die \textit{verwondt} zijn in \textit{haeren} herten:
\\End’ \textit{houdt haer} seeren \textit{ende} wonden,
\\Als \textit{een goet} meester, \textit{wel ver}bonden.
\\Hy \textit{kendt de} sterren \textit{met een} ander,
\\End’ \textit{onderscheydtse van mal}cander:
\\End’ weet al \textit{haer ghetal te} samen,
\\Ja \textit{noemts’ oock all’ by hare} namen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ons’ Heer is \textit{groot end’ sterck van} machten,
\\Men \textit{kan hem} niet ghe\textit{noechsaem} achten:
\\Sijn \textit{wijsheyt} kan gheen \textit{mensch door}gronden,
\\Noch \textit{gheene} tongh’ zijn \textit{raet ver}monden.
\\Hy \textit{gheeft ver}lichtingh’ \textit{van het} lyden,
\\Den \textit{armen, in sijn swaer aen}stryden:
\\Maer die hier \textit{in god’loosheyt} leven,
\\Doet \textit{hy ter aerden omme} sneven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dies looft den \textit{Heer in uw’ ghe}sanghen,
\\Laet \textit{u Psalm}liedt tot \textit{hem ghe}langhen.
\\Hem \textit{die de} Sonn’ met \textit{mist be}decket,
\\De \textit{locht met} wolcken \textit{over}trecket:
\\End’ \textit{laet den} reghen \textit{neder} spuyten,
\\End’ \textit{d’~aerd’ haer vruchtbaer schoot ont}sluyten:
\\Om daer uyt \textit{vruchten op te} halen,
\\End’ \textit{cleed’t met gras bergh ende} dalen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Hy gheeft den \textit{veeh zijn cost end’} voeder,
\\Der \textit{beesten} schepper \textit{end’ be}hoeder:
\\Hy \textit{aest der} raven \textit{cleyne} jonghen,
\\Die \textit{schreyen} uyt den \textit{noot ghe}dronghen.
\\De \textit{Heer en} heeft gheen \textit{welbe}haghen,
\\Aen \textit{een sterck hencxt, aen ros, noch} waghen:
\\Noch aen ghe\textit{weldighe mans} beenen,
\\Die \textit{hy hem heeft willen ver}leenen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer God laet \textit{sick aen die ghe}lusten,
\\Die \textit{hem ont}sien, end’ \textit{haer hert’} rusten
\\Op \textit{synen} erm van \textit{grooter} crachten:
\\End’ \textit{op zijn} goetheyt \textit{eewigh} wachten.
\\Je\textit{rusa}lem du \textit{heyl’ghe} stede,
\\Looft \textit{God den Heer, t’~is groote} rede.
\\Du Syon \textit{lieve bergh des} Heeren,
\\Loof \textit{dynen God met aller} eeren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy heeft dijn \textit{poorten vast ghe}sloten,
\\End’ \textit{yser’} grendels \textit{voorghe}schoten:
\\Dat \textit{dy gheen} vyant \textit{kan ghe}hind’ren,
\\Hy \textit{seghent} grootlijcx \textit{dyne} kind’ren.
\\Hy \textit{gheeft dy} vred’ om \textit{all’ dijn} palen,
\\End’ \textit{laet op dy sijn seghen} dalen:
\\Die met zijn \textit{weldaet dy beg}nadight,
\\End’ \textit{dy met terwe bloem’ ver}sadight.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy schickt sijn \textit{woort van grooter} weirden,
\\End’ \textit{zijn ghe}bot hier \textit{op der} eirden:
\\d’~Welck \textit{haestigh} loopt (om \textit{sonder} swichten)
\\Sijn \textit{wille} snellijck \textit{te ver}richten.
\\Hy \textit{is die} t’~sneeu op \textit{alle} palen,
\\Wit \textit{als een woll’, laet neder}dalen,
\\End’ die den \textit{rijm verr’ uytghe}breydet,
\\Als \textit{asschen dicht op t’~velt ver}spreydet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Hy seyndt het \textit{ijs met groote} schollen,
\\Daer \textit{door het} water \textit{opghe}swollen
\\Ver\textit{stramt wort,} end’ ver\textit{vriest: wie} soude
\\Kun\textit{nen be}staen voor \textit{haere} koude?
\\Maer \textit{stracx als} hy een \textit{woort wil} spreken,
\\Men \textit{siet t’~ijs doyen end’ ver}breken:
\\End’ als zijn \textit{wint bestaet te} waeyen,
\\Soo \textit{gaet de vloet van nieuws aen} swaeyen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
De Heer laet \textit{Jacob open}baren
\\Sijn \textit{heyligh’} woort, end’ \textit{doet ver}claren,
\\Is\textit{rael} zijn wet \textit{ende} seden,
\\Daer\textit{inn’ de} mensch be\textit{hoort te} treden.
\\Dit \textit{laet hy} niet al\textit{soo ghe}schieden
\\Den \textit{and’ren volcken ofte} lieden,
\\Dat hyse \textit{soud’ in zijn ghe}richten,
\\Oft \textit{in zijn waerheyt willen} stichten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {148} {De Cxlviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy \textit{die woont} in \textit{des} he\textit{mels} hof
\\Gheeft \textit{den Heer prijs, eer} ende lof.
\\Ghy \textit{die daer in} de hooch\textit{te} zijt,
\\God \textit{sy van u ghe}benedijdt.
\\Looft \textit{hem ghy Enghels sterck van} machten.
\\Looft \textit{hem ghy alle zijn heyr}crachten.
\\Ghy \textit{Sonn’ end’ Maen looft synen} naem,
\\Met \textit{s’~hemels sterren} al te saem.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ghy \textit{hemels} bo\textit{ven} d’~he\textit{mels} hoogh’,
\\Doet \textit{zijns lofs open}baer vertoogh,
\\Ghy \textit{waters die} daer tus\textit{schen} hangt:
\\God \textit{werdde van u} hoogh’ ghedanckt.
\\Want \textit{hy heeft t’~woort van hem ghe}gheven,
\\Soo \textit{is haer schepping’ aenghe}heven.
\\Hy \textit{onderhoudt het voort end’} voort,
\\Wt \textit{cracht van zijn al}machtigh woort.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{heeft hun} een \textit{ghe}bot \textit{ghe}daen,
\\t’~Welck \textit{sy voorby niet} sullen gaen.
\\Elck \textit{schepsel mae}cke zijn \textit{naem} kondt:
\\Ghy \textit{draken inden} diepsten grondt.
\\Vier, \textit{haghel, sneeu, vorst ende} kouwe,
\\Wint \textit{ende storm end’ weder} rouwe,
\\Die \textit{ghy verrichtet zijn ghe}bot,
\\Looft \textit{alle t’~samen} onsen God.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghy \textit{berghen,} heu\textit{vels} en\textit{de} dal.
\\Ghy \textit{Ced’ren end’ fruyt}boomen all’,
\\Ghy \textit{all’ t’~ghedier}te van \textit{het} velt,
\\Met \textit{t’~vee end’ beesten} onghetelt.
\\t’~Ghe\textit{wormte dat kruypt sonder} schryden,
\\End’ \textit{vogh’len die de locht door}snyden.
\\Ghy \textit{Coninghen end’ volck van} prijs,
\\Ghy \textit{Vorsten ende} richters wijs.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ghy \textit{frissche} jeught, \textit{ghy} maeg\textit{den} reyn,
\\Ghy \textit{oude mans end’} kind’ren kleyn.
\\Looft \textit{end’ prijst God,} wiens naem \textit{end’} throon,
\\Streckt \textit{over d’~eerd’ end’} hemels schoon.
\\Den \textit{hoor’n zijns volcks heeft hy ver}heven
\\Mits \textit{welcken sy in eere} leven:
\\Ick \textit{seggh’ het volck van Isra}el,
\\d’~Welck \textit{naest God leeft mits} zijn bevel.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah. Looft den Heere.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {149} {De Cxlix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dicht \textit{een nieuw} liedt ons’ \textit{God ter} eere:
\\Sijn \textit{lof, zijn} heerlijck\textit{heyt end’} eere,
\\Onder zijn \textit{heyl’ghe goeder}tie\textit{ren,}
\\\textit{Moet yegelijck nu} vieren.
\\\textit{Dat Is}ra\textit{el te deser} tijdt
\\\textit{In sy}nen \textit{schepper sy ver}blijdt:
\\Dat \textit{Syons kind’ren} alle\textit{gaer,}
\\\textit{Haers Conincks} roemen haer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{hem met} tromm’len \textit{ende} fluyten,
\\Ghe\textit{lovet} zijn: End’ \textit{wilt op} luyten,
\\Op harpen \textit{end’ op alle} sna\textit{ren,}
\\\textit{Sijn heerlijckheyt ver}claren.
\\\textit{Want Godt} heeft \textit{aen zijn volck een} lust,
\\\textit{Daer op} zijn \textit{sin end’ herte} rust:
\\Hy \textit{voert de kleyn’ uyt} haren \textit{druck,}
\\\textit{Tot eer’ end’} groot gheluck.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Voor\textit{waer des} Heeren \textit{uytver}coren,
\\Die \textit{sullen} volle \textit{vreugd’ or}boren:
\\Ja sullen \textit{op haer’ bedd’ ghe}le\textit{ghen,}
\\\textit{Gods lof met vreugde} pleghen.
\\\textit{Wt hae}re \textit{keel spruyt anders} niet,
\\\textit{Dan tot} Gods \textit{lof haer heyligh} liedt,
\\In \textit{haer’ handt houden} onver\textit{veirt,}
\\\textit{Een scherp twee}snydend’ sweirt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Om \textit{over} d’~heydens \textit{te doen} wraken,
\\Die \textit{teghen} hun haer \textit{steeg op}maken,
\\End’ om der \textit{volcken hooveer}dy\textit{en}
\\\textit{Wel harde te cas}tyen.
\\\textit{Ja oock} om \textit{Coninghen met} cracht,
\\\textit{Te stel}len \textit{onder haere} macht:
\\In \textit{ys’ren boeyen} end’ in \textit{stock,}
\\\textit{Te houden} onder t’~jock.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Op \textit{dat sy} van hun \textit{t’~vonnis} gheven,
\\Al\textit{soo’t hun} God heeft \textit{voorghe}schreven,
\\Dit is de \textit{eer die alle} vro\textit{men,}
\\\textit{Sullen van God be}comen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {150} {De CL. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Prijst den \textit{Heer al om end’} om,
\\Prijst hem \textit{in zijn heyligh}dom:
\\Inden \textit{hemel uytge}breydt:
\\End’ door \textit{syne cracht be}reydt.
\\God de \textit{Heer moet zijn ghe}presen,
\\Looft zijn \textit{wonderbaere} macht:
\\End’ zijn \textit{uytghestreckte} cracht,
\\Over \textit{alles wat heeft} wesen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Datmen \textit{byder stemmen} sang,
\\Voeghe \textit{des basuyns ghe}clanck,
\\Psalter \textit{ende harpen} soet,
\\Om te \textit{loven Gods naem} goet.
\\Met Vi\textit{olen ende} snaren,
\\Cister, \textit{Orgels ende} Luyt,
\\Met der \textit{Trommel ende} fluyt:
\\Om zijn \textit{lofsanck t’~open}baren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Looft God \textit{met Cimbalen} hel,
\\Ende \textit{met schalmeyen} spel,
\\Sijnd’ in \textit{u ghemoet ver}heugt.
\\Looft den \textit{Heer met rechter} vreugt.
\\Alles \textit{wat de tongh’ kan} roeren,
\\Oft dat \textit{gheest end’ adem} heeft,
\\End’ op \textit{deser werelt} leeft,
\\Moet den \textit{lof Gods eewigh} voeren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah (dat is)
Gheeft den Heere Prijs end’ eere,
\end {tussenschrift}

\begin {tussenschrift}
Eynde der Psalmen Davids.
\end {tussenschrift}

\end{document}
