
% Je zult om dit bestand te gebruiken zelf de volgende latex-omgevingen
% moeten definiëren: ‘psalm’, ‘vers’, ‘tussenschrift’ en ‘voorzang’;
% daarnaast ook nog het commando \pauze.

\begin{document}

\begin {tussenschrift}
Psalmen Davids in Nederlantschen dichte.
\end {tussenschrift}

\begin {psalm} {1} {Den eersten Psalm.}

\begin {vers} {1}
Wel salig is de \textit{man, die} inden raet
\\\textit{Van} tgodloos volck om \textit{niemantds wil en} gaet,
\\Noch \textit{op den} wech der \textit{sondaers staet ver}meten:
\\Noch \textit{op den} stoel der \textit{spotters is ge}seten.
\\\textit{Maer} zijnen lust heeft \textit{in des} Heeren wet,
\\End nacht end dach wel \textit{neerstich} daer op let.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want hy sal sijn ge\textit{lijck als} eenen boom
\\\textit{Wel} vast geplant, aen \textit{eenen water}stroom
\\Die \textit{t’zijner} tijt sal \textit{goede vruchten} brengen:
\\Wiens \textit{groene} loof kan \textit{rijsen noch ver}senghen,
\\\textit{Want} al het werck dat \textit{sulck een} man neemt aen
\\Sal met geluck tot \textit{goeden} eynde slaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Alsulcx en zijn de \textit{godde}loose niet,
\\\textit{Maer} als het kaff dat \textit{van het koren} schiet,
\\Twelck \textit{inde} locht de \textit{winden henen} drijven.
\\Dies \textit{sullen} sy niet \textit{staend’ int oirdeel} blijven:
\\\textit{Noch} sondaers boos ver\textit{thoonen} haer aenschijn,
\\Beneffens dien, die \textit{vroim van} herten sijn.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want s’vromen wech, is \textit{Gode} wel bekent:
\\\textit{Hy} heeft altoos een \textit{ooghe daer om}trent,
\\Maer \textit{tgodloos} volc, met \textit{hare schalcke} lagen,
\\Al \textit{wat sy} doen, end’ \textit{daer sy vast nae} iaghen,
\\\textit{Sal} stracx vergaen, end’ \textit{in seer} corter stont,
\\Met enckel spot ver\textit{derven} inden gront.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {2} {Den ij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Wat \textit{wilt dit zijn, dat d’Heydenen te} gaer
\\Dus \textit{loopen toe? end gantz oproerig} muyten?
\\Dat \textit{tvolck beroert met rotten hier end} daer,
\\Woelt \textit{over} hoop, om \textit{ydlen raet te} sluyten?
\\De \textit{Conin}gen van \textit{deertrijck hier be}neden,
\\Sijn \textit{op de} been, end \textit{maken groot ge}veirt,
\\De \textit{Vorsten} sijn te \textit{saem in raet ge}treden,
\\Stracx \textit{tegen} God end \textit{zijnen} Christum weirt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Komt \textit{aen, laet ons moet grijpen (seggen} sy)
\\End \textit{breken eens haer banden end ga}reelen,
\\Om \textit{van haer jock te wesen teffens} vry,
\\Iae \textit{verr van} ons wech \textit{werpen haere} zeelen.
\\Maer \textit{die om} hoog in \textit{dHeemlen is ge}seten
\\Sal \textit{vrye}lijck be\textit{lacchen haeren} raet:
\\Voir\textit{waer de} Heer, sal \textit{loonen haer ver}meten
\\Met \textit{schimp end} spot end \textit{aller}hande smaet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ter \textit{selver tijt (end dat voirwaer eer} lang)
\\Sal \textit{hy tot hun in zijne gramschap} spreken,
\\End \textit{maken hun dat hoog hert dapper} bang,
\\Mits \textit{sijnd in} toorn als \textit{eenen brant ont}steken.
\\Ick, \textit{ick, de} Heer, heb \textit{selve mijnen} Coninck
\\(Zegt \textit{hy) ge}salft (het \textit{sy v lief of} leet)
\\Op \textit{Sions} berg in \textit{mijne heylge} wooning:
\\Van \textit{daer sal} hy voorts \textit{heerschen} wijt end breet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Dies \textit{wil ick v tgeset end teewich} recht
\\Nu \textit{leggen uyt: hy heeft my uytver}coren
\\Van \textit{eewicheyt: end dus tot my ge}segt:
\\Du \textit{bist mijn} soin, van \textit{daeg uyt my ge}boren.
\\Eysch \textit{van my} vry, Ick \textit{sal tot dijner} erven
\\De \textit{Heyde}nen dy \textit{schencken al te}mael:
\\Du \textit{salst van} my tot \textit{dijn besit ver}werven
\\Het \textit{eirtrijck} heel tot \textit{aen haer} laetste pael.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{salst dit volck met eenen ijsern} staf,
\\Na \textit{dijnen will verbrijsen end ver}derven,
\\Ge\textit{lijckmen breeckt een eirden vat, daer} af
\\Niet \textit{heels en} blijft, maer \textit{slechts onnutte} scherven.
\\Nu \textit{dan siet} toe ghy \textit{Coningen van} weirden,
\\Dat \textit{ghy wort} wijs, end \textit{beter zijt be}dacht:
\\Be\textit{vlijtigt} u, ghy \textit{richters op der} eirden,
\\Dat \textit{ghy na} tucht end \textit{goede} leere tracht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dient \textit{God den Heer, end siet toe wat ghy} doet,
\\Dat \textit{ghy altoos in sijne vreese} levet,
\\End \textit{maeckt v dan recht vrolijck van ge}moet,
\\Doch \textit{soo, dat} ghy voir \textit{sijnen toirne} bevet.
\\Dies \textit{kust den} soin, end \textit{wilt hem hulding} plegen,
\\Op \textit{dat niet} stracx sijn \textit{gramschap uyt en} breeck,
\\End \textit{ghy als}dan ver\textit{gaet in uwe} wegen,
\\Soo \textit{sijnen} toirn int \textit{aller}minst ontsteeck.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Voir\textit{waer men mach het nemen somen} wil,
\\Maer \textit{al die sick op hem alleen ver}laten,
\\End \textit{hebben thert daer in gerust end} stil,
\\Sijn \textit{vol ge}lucx end \textit{salich uyt der} maten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {3} {Den iij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids, doe hy voir Absalon sijnen sone wech vlode.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hoe groot o \textit{Heer, hoe} swaer,
\\Wort \textit{mijner haters} schaer,
\\Die \textit{my brengt in dit} lijden:
\\Hoe \textit{crachtig is den} hoop,
\\Hoe \textit{noest is het ghe}loop
\\Der \textit{geen die my be}strijden!
\\Veel \textit{seggen met ver}wijt,
\\Tis \textit{immers nu ter} tijt
\\Ten \textit{eynd met hem ge}komen.
\\Sijn \textit{ziel en heeft nv} meer
\\Geen \textit{hulp aen Godt den} Heer:
\\Dien \textit{troost is hem be}nomen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doch bistu \textit{mijnen} schilt
\\O \textit{Heer: dijn goetheyt} milt
\\Heeft \textit{altijts op my} d’ooge.
\\Du \textit{bist mijn eer end} lof,
\\Die \textit{my thooft wt den} stoff
\\Richst \textit{op, end hefst om} hooge.
\\Ick \textit{heb noch ander}mael,
\\Mijn \textit{stem in smert end} quael,
\\Den \textit{Heere voirge}dragen:
\\End \textit{altijt heeft my} God
\\Van \textit{uyt sijn heylig} slot,
\\Ge\textit{antwoirt na be}hagen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Daerom oock \textit{nu wil} ick
\\Gaen \textit{liggen sonder} schrick,
\\Om \textit{mijnen slaep te} nutten:
\\End \textit{sonder sorg op}staen:
\\Want \textit{God sal my voort}aen
\\Wel \textit{seker onder}stutten.
\\Ick \textit{waer niet eens ont}stelt,
\\Al \textit{saeg’ ick daer int} velt
\\Ia \textit{menich duysent} knechten,
\\Ront\textit{om haer legher} slaen,
\\Oft \textit{in slachorden} staen,
\\Om \textit{teghen my te} vechten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Stae op, ver\textit{thoone} dy,
\\Mijn \textit{God: behoede} my,
\\Die \textit{met dijn harde} handen,
\\Mijn \textit{vyanden ver}baest
\\Opt \textit{kinnebacken} slaest,
\\End \textit{breeckst sgodloosen} tanden.
\\By \textit{God almachtich} is
\\Hulp \textit{ende troost ghe}wis,
\\In \textit{allerley ghe}varen:
\\Du \textit{streckst in over}vloet,
\\Heer, \textit{dijnen seghen} goet
\\Op \textit{dijne heylghe} scharen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {4} {Den iiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids, voir den Oppersangmeester [om te singhen] op 
Neghinoth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Geef \textit{my doch antwoird, op mijn} schreyen,
\\O God mijns \textit{rechts end} mijn ontset,
\\Du \textit{pleegst my} sonder \textit{lang te} beyen
\\uyt \textit{allen anxt, opt ruym te} leyen:
\\Doe my ge\textit{naed, hoor} mijn gebedt.
\\Ghy \textit{mannen,} hoe lang \textit{sal dit} dueren,
\\Dat \textit{ghy mijn eere} keert in smaet?
\\Hoe \textit{lang sult ghy v ydel} kueren
\\Be\textit{minnen, om die uyt te} vueren,
\\End \textit{staen na luegens} en verraet?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Weet \textit{vry (ick segget v te} voren)
\\Dat God de \textit{Heer hem} eenen mensch,
\\Dien \textit{hy is} gunstig, \textit{heeft ver}coren.
\\De \textit{Heer sal mijn geschrey ver}horen,
\\Als ick hem \textit{voirhoud} mijnen wensch.
\\Wort \textit{dan be}roeret \textit{van dies} wegen,
\\Ver\textit{grijpt v niet aen} Godes wil:
\\Maer \textit{als ghy sijt te bed ge}legen,
\\So \textit{wilt het neirstich over}wegen,
\\In \textit{v gemoet, end} swijgen stil.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
End \textit{komt den Heere dan voir}houwen
\\V offer\textit{handen} end gebedt,
\\Vry \textit{onge}veynst, ter \textit{goeder} trouwen,
\\End \textit{wilt op hem u hope} bouwen,
\\Op hem sy \textit{uwen} troost geset.
\\Veel \textit{seggen,} Wie sal \textit{ons ver}toogen
\\Dat \textit{eenig end’ recht}sinnich goet?
\\Maer \textit{Heere God, wildu ge}doogen,
\\Dat \textit{tlicht van dijn genadig} oogen
\\Ons \textit{hert beschijn, end} ons gemoet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{kanst daer doir mijn hert ver}blijden.
\\End maken \textit{my veel} meer verheugt
\\Dan \textit{sy en} zijn, iae \textit{oock ten} tijden
\\Als \textit{sy haer terw’ end druyven} snijden,
\\End tassen \textit{graen end} wijn met vreugt.
\\Daer\textit{omme} wil ick \textit{my met} vreden
\\Gaen \textit{leggen neer, end} slapen vast:
\\Mits \textit{du alleen my stof end} reden
\\Ver\textit{leenst dat ick mach seker} treden,
\\End \textit{woinen sonder} sorg oft last.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {5} {Den v. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids, voir den Opper-sangmester, [om te singen] op 
Nehiloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wil \textit{dy ter} ooren \textit{mijne} reden
\\O \textit{Heer, genaedlijck} laten gaen:
\\Wil \textit{d’oorsaeck gronde}lijck verstaen,
\\Waer\textit{omme} thert my \textit{met on}vreden
\\Wort \textit{aenge}streden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Mijn \textit{Coninck,} end mijn \textit{God al}machtig,
\\Wil \textit{mijne stemme} nemen waer,
\\Die \textit{voir dy schreyt, in} lijden swaer:
\\Want \textit{dy al}leen bied \textit{ick aen}dachtig,
\\Mijn \textit{bede} clachtig.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Heer, \textit{wil de} stemme \textit{mijner} clachten
\\Vroeg \textit{hooren, voir den} dageraet:
\\Want \textit{smorgens, eer de} son opstaet,
\\Wil \textit{ick van} herten \textit{dy na}trachten,
\\End \textit{vlijtig} wachten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{bist een} God, die \textit{geen be}hagen,
\\Noch \textit{lust aen godloos}heyt en heeft:
\\End \textit{wie tot boosheyt} hem begeeft,
\\Dien \textit{salstu} Heer, tot \textit{geenen} dagen,
\\By \textit{dy ver}dragen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Geen \textit{dwasen} sullen \textit{voir dijn} oogen,
\\Met \textit{haer verwaentheyt} konnen staen:
\\Du \textit{hatest Heer, end} salst verslaen,
\\Al \textit{die na} onrecht \textit{anxtich} poogen
\\End \textit{niet en} dooghen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Heer, \textit{du ver}derfst die \textit{leughens} spreken:
\\God \textit{heeft een walg in} sijn gemoet,
\\Van \textit{dien die dorstig} is nae bloet,
\\End \textit{die be}drieghe\textit{lijcke} treken
\\Weet \textit{doir te} steken.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maer \textit{ick sal} mits dijn \textit{gunste} goedich,
\\My \textit{voegen binnen} in dijn huys,
\\Na \textit{dijnen heylghen} tempel kuys,
\\End \textit{voir dijn} aenschijn \textit{knielen} spoedich,
\\Met \textit{vrees oot}moedich.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Heer, \textit{wil my} seker\textit{lijck ge}leyden,
\\Dat \textit{ick dijn rechte} trou geniet,
\\Om \textit{svolcx wil dat my} nauw verspiet:
\\End \textit{wil my} sonder \textit{lang te} beyden,
\\Dijn \textit{baen be}reyden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Want \textit{niet op}rechts steeckt \textit{in haer} monden:
\\Haer \textit{hert is slim, haer} oog is scheil:
\\Een \textit{open graf, is} hare keil:
\\Haer \textit{tong vol} smeeckens, \textit{wort be}vonden,
\\Gants \textit{niet om} gronden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Wil \textit{teghen} hun dijn \textit{vonnis} spreken,
\\Laet \textit{hun mislucken} haren raet:
\\End \textit{stootse wech om} haer misdaet:
\\Want \textit{sy haer} teghen \textit{dy op}steken,
\\Als \textit{afghe}weken.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer \textit{laet een} eewge \textit{vreugt ge}winnen,
\\Elck \textit{een, die op dy} vast vertrout.
\\Be\textit{schermse Heer, end} onderhout
\\In \textit{vreugt, die} dijnen \textit{naem be}minnen
\\Van \textit{hert end} sinnen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Want \textit{du den} vromen, \textit{salst doen} nutten
\\Heer, \textit{dijnen seghen} rijck end milt:
\\End \textit{salst hem als met} eenen schilt,
\\Van \textit{liefd end} gunst ront\textit{om be}schutten
\\End \textit{onder}stutten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {6} {Den vj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm Davids. Voir den Oppersangmeester [om te singen] in Neginoth op 
Scheminith.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer, \textit{straf niet} mijn misdaden,
\\In \textit{toirn end onge}naden,
\\Met \textit{dijne swaere} handt:
\\Cas\textit{ty niet mijn ge}breken,
\\Met \textit{gramschap zijnd ont}steken,
\\Ge\textit{lijck als} eenen brandt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maer \textit{sy my} doch genadig,
\\Wt \textit{gunsticheyt wel}dadig:
\\Want \textit{ick neem gantschlijck} af,
\\Wil \textit{my gesontheyt} geven:
\\Want \textit{mijn gebeenten} beven,
\\Van \textit{angst voir} dijne straf.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{siel is} my benouwet,
\\Mijn \textit{hert is my ver}flouwet,
\\Wt \textit{vrees end schrick seer} groot:
\\My \textit{is verveirlijck} bange:
\\Maer \textit{du, O Heer, hoe} lange
\\Ver\textit{laetstu} my in noot?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wil \textit{dy, tot} mywaerts wenden,
\\End \textit{uyt dees swaer el}lenden,
\\Mijn \textit{siel verlossen,} Heer,
\\Be\textit{houd my, slae my} gade,
\\Al\textit{leen om dijn ge}nade,
\\End \textit{om dijns} naemes eer.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want \textit{niemant} en is machtig,
\\Dijns \textit{heylgen naems ge}dachtig
\\Te \textit{wesen in den} doot:
\\Wie \textit{soud dy connen} loven,
\\(Sijnd \textit{int graf neer-ge}schoven)
\\Wt \textit{s’aertrijcks} blinden schoot?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Mijn \textit{treuren} doet my smachten:
\\Dies \textit{my tbedd alle} nachten
\\Swemt \textit{in een tranen}badt:
\\Ick \textit{doe mijn koetse} leken,
\\Met \textit{weenen onbe}sweken,
\\End \textit{maeckse} heelijck nat.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Mijn \textit{oogen} zijn van trueren,
\\End \textit{schreyen telcker} ueren,
\\By\textit{nae gantz uytge}teirt.
\\End \textit{van vast te sterr-}oogen,
\\Op \textit{mijnes vyants} poogen,
\\Sijn \textit{heel moed} opgespeirt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Laet \textit{stracx van} my vertrecken,
\\Al \textit{die haer hand uyt}strecken
\\Om \textit{onrecht te be}gaen:
\\De\textit{wijle God barm}hertig
\\Mijns \textit{weenens stemme} smertig,
\\Be\textit{gint te} hooren aen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{Heer ver}hoort mijn clagen,
\\End \textit{laet hem welbe}hagen
\\Mijn \textit{hertelijck ge}bedt:
\\Mijn \textit{smeecken seer oot}moedig,
\\Ont\textit{fangt de Heere} goedig,
\\End \textit{comt tot} mijn ontset.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{sullen} die my haten
\\Be\textit{schaemt sijn uyt der} maten:
\\End \textit{crijgen grooten} schrick.
\\Sy \textit{sullen aerslincx} keeren
\\Met \textit{schand, end vol on}eeren,
\\Op \textit{eenen} oogenblick.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {7} {Den vij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Schiggaion Davids dwelck hy den HEERE song op de sake van Chus des 
Beniamiters.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Al\textit{machtig Heer, mijn God ge}nadig,
\\Op \textit{dy verlaet ic my ge}stadig:
\\Dies \textit{help my doch doir dijne} cracht,
\\uyt \textit{aller mijner haters} macht:
\\Dat \textit{haren hoop, mijn arme} siele
\\Niet \textit{en ontroove, noch ver}niele
\\(Ge\textit{lijck een leeu diet} al verslint)
\\In\textit{dien sy geenen helper} vint.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
O \textit{Heer mijn God, word ick be}vonden
\\Op \textit{sulcke daet als sy oor}conden,
\\Oft \textit{heb ick oyt ontrou be}gaen,
\\Ge\textit{lijck sy valschlijck geven} aen.
\\Heb \textit{ick daertoe met quaet ver}gouden
\\Die \textit{my weldeden end be}trouden,
\\Iae \textit{heb ick niet al}toos gereet
\\Ge\textit{holpen mijnen vyant} wreet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Laet \textit{hem mijn siel (ick bens te} vreden)
\\Na\textit{jagen, grijpen end ver}treden:
\\Hy \textit{breng mijn leven onder} deird,
\\End \textit{maeck mijn eer tot stof on}weirt.
\\Stae \textit{op, in toirnicheyt ver}bolgen,
\\Op \textit{dees’ die t’onrecht my ver}volgen,
\\Ont\textit{waeck, Heer, tmywaerts,} ten gericht,
\\Van \textit{dy verordent end ge}sticht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Laet \textit{volckeren met groote} schaeren,
\\Om \textit{dijnen richterstoel ver}gaeren:
\\Dat \textit{dijne Maiesteyt al}daer,
\\Hoog \textit{sy verheven over} haer.
\\God \textit{sal der volcker richter} wesen,
\\Als\textit{dan, mijn God, mijn Heer ge}presen,
\\Richt \textit{mijne saeck: laet} my myn recht
\\Ge\textit{nieten, nae mijn vroimheyt} slecht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Laet \textit{eenmael doch ten eynde} komen
\\Sgod\textit{loosen boosheyt: sterck den} vromen,
\\Die \textit{du doirsoeckst met goet oir}condt,
\\Der \textit{herten end der nieren} grondt,
\\Du \textit{God rechtveirdig end ge}trouwe.
\\Den \textit{schilt daer ick mijn hoip op} bouwe,
\\Be\textit{staet op God, die} altijt hoet,
\\Al \textit{die oprecht sijn van ge}moet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
God \textit{richt de geen, die sijn recht}veirdig,
\\End \textit{straffet die zijn straffens} weirdig:
\\So \textit{dat Gods toren dach voir} dach,
\\Aen \textit{tgodloos volck vry blijcken} mach.
\\Wil \textit{dees’ opt recht niet beter} letten,
\\Voir\textit{waer de Heer sal sijn sweirt} wetten:
\\End \textit{spannen sijnen} boge sterck,
\\End \textit{op hem nemen sijn ge}merck.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
God \textit{heeft alreedts tgeweir ge}grepen:
\\Het \textit{dootlijck mes is al ge}slepen:
\\Moort\textit{dadig pijlen staen ge}reet,
\\Op \textit{thert van mijn vervolgers} wreet.
\\End \textit{dees, is noch, tot mijn be}swaren,
\\In \textit{arbeyt, om veel quaets te} baren:
\\Hy \textit{heeft ontfangen} moeyt end cracht,
\\Maer \textit{hy sal baren leugen}dracht.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy \textit{arbeyt ende quelt hem}selven,
\\Met \textit{eenen diepen kuyl te} delven,
\\uyt \textit{een valsch hert end schalcken} sin:
\\Maer \textit{hy sal storten self daer}in.
\\Hy \textit{wilt my ongeluck be}scheiren,
\\Maer \textit{tsal hem self ten hoofd uyts}weiren:
\\Op \textit{sijnen kop valt} al het quaet,
\\Daer \textit{hy moetwillichlijck nae} staet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dies \textit{wil ick prijsen God den} Heere,
\\Tot \textit{sijner trouwe lof end} eere:
\\Ick \textit{wil met Psalmgesang be}quaem
\\Hoog \textit{loven sallerhoogsten} naem.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {8} {Den viij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester op Hitthit. Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer, onse Heer hoe \textit{groot end hoog van} weirden,
\\Is \textit{dijnen} naem doir \textit{tgantz begrijp der} eirden!
\\Die \textit{du O} God dijn \textit{hooge} Maiesteyt,
\\\textit{Hebst} over tzop der \textit{Heemlen} wtghebreyt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die dijnen lof in \textit{cleyner kinders} monden,
\\Als \textit{in een} vest, hebst \textit{stercklijck willen} gronden,
\\Tot \textit{svyandts} schand end \textit{om des} wrekers wil,
\\\textit{Die} sulcx moet sien, end \textit{schaemroot} swijgen stil.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Als ick dan recht be\textit{ghin eens aen te} mercken,
\\Die \textit{hemels} hoog, die \textit{costelijcke} wercken,
\\Van \textit{dijner} handt: de \textit{Maen end} al dat Licht
\\\textit{Der} Sterren claer, die \textit{du, Heer,} hebst gesticht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
So moet ick toch wel \textit{seggen, seer ver}wondert
\\Wat \textit{is de} mensch, dat \textit{du sijns int be}sondert
\\Ge\textit{denckest} Heer? oft \textit{wat is} smenschen kint,
\\\textit{Dat} dijne macht sick \textit{sijns dus} onderwint?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Het schijnt dat hem schier \textit{weynich soud ont}breken
\\Om \textit{God te} sijn: By \textit{d’Englen verge}leken,
\\Heb\textit{stu hem} slechts ver\textit{nedert} eenen graet:
\\\textit{End} voorts met eer be\textit{croont end} met cieraet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ia du hebst hem beyd \textit{over zee end} landen
\\Een \textit{Heer ge}maeckt, van \textit{al twerck dijner} handen:
\\Dies \textit{isser} niet, van \textit{alle} tswerelts goet,
\\\textit{Of} du en stelst het \textit{onder} sijnen voet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De schapen vet, end \textit{ossen die gaen} dwalen
\\Opt \textit{tgroen ge}bergt, end \textit{op begraesde} dalen,
\\Met \textit{al het} veeh, dat \textit{sick ge}neirt opt velt,
\\\textit{Heb}stu te saem in \textit{smenschen} handt gestelt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De voglen snel, die \textit{doir de wolcken} swieren,
\\Den \textit{visch des} meyrs, der \textit{beken end re}vieren,
\\Met \textit{al die} iacht die \textit{met een} rasch gheswem,
\\\textit{De} zee doirloopt, staen \textit{oock al} onder hem.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Heer, onse Heer, Al\textit{machtig Heer der} Heeren,
\\Hoe \textit{wonder}baer, hoe \textit{vol lofs, hoe vol} eeren
\\Is \textit{dijnen} naem, end \textit{dijnes} roems geschal,
\\\textit{Doir} tgantsch begrijp van \textit{al dit} aertsche dal.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {9} {Den ix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, [om te singen] op Muthlabben. Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Van \textit{ganscher} herten \textit{ende} cracht,
\\Wil ick hoog \textit{loven} Godes macht:
\\Ick \textit{wil, O} Heere, \textit{tallen} stonden,
\\\textit{Dijn} wonder\textit{wercken vry ver}conden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick \textit{wil al}leen, O \textit{God, in} dy
\\Van herten \textit{vrolijck} zijn, end bly:
\\End \textit{dijnen} naem voir \textit{alle} dingen,
\\\textit{O} Aller\textit{hoogste, lustig} singen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Om \textit{dat mijn} weder\textit{strijders} fel
\\Te rugge \textit{sijn ge}keert heel snel:
\\Dijn \textit{aenge}sicht was \textit{nauw ver}schenen,
\\\textit{Sy} vielen \textit{om, ia sy ver}dwenen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{hebst dy} mijns ge\textit{nomen} aen,
\\End troulijck \textit{mijn recht} voirgestaen:
\\Du \textit{bist op} dijnen \textit{Richtstoel} weirdig
\\\textit{Ge}seten, \textit{Richter seer recht}veirdig.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{hebst der} Heydens \textit{straf ge}wrocht,
\\End tgodloos \textit{volck gantz} omgebrocht:
\\Du \textit{hebst in} eewich\textit{eyt te} samen,
\\\textit{Ver}delgt end \textit{uytgeroeyt haer} namen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Is \textit{dijn ver}woesten \textit{nu vol}eyndt?
\\Hebstu ons \textit{steden} al gescheyndt?
\\Seg \textit{vyant,} sijns om \textit{verr’ ge}smeten,
\\\textit{Is} haer ge\textit{heugnis heel ver}geten?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Neen, \textit{neen, de} Heer blijft \textit{eewe}lijck
\\Geseten \textit{in sijn} Coninckrijck:
\\End \textit{hy sal} zijnen \textit{stoel vast} stichten,
\\\textit{Om} alle \textit{saecken recht te} richten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy \textit{sal de} weirelt \textit{wijt end} breet,
\\Met recht oir\textit{deelen} end bescheit:
\\End \textit{over} volcken \textit{taller} wegen,
\\\textit{Recht}veirdi\textit{ge regiering} plegen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{Heer sal} eenen \textit{toevlucht} sijn,
\\Den armen \textit{mensch in} druck end pijn:
\\Een \textit{toevlucht} in be\textit{quame} tijden,
\\\textit{Wan}neer hy \textit{steeckt in sware} lijden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{heeft een} yeglijck \textit{die dy} kent,
\\Tot dywaerts \textit{sijne} hoip gewent:
\\Want \textit{wie dy} soeckt, Heer \textit{met vol}herden,
\\\textit{Sal} van dy \textit{niet verlaten} werden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Lof\textit{singt den} Heer, die \textit{eewich} leeft,
\\End sijne \textit{woin in} Sion heeft:
\\Wilt \textit{allen} volcken \textit{ende} scharen,
\\\textit{Sijn} wonder\textit{wercken open}baren.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Want \textit{hy der} schaemlen \textit{bloet hoog} acht,
\\End hout het \textit{diep in} sijn gedacht:
\\Tge\textit{schrey en} can hy \textit{niet ver}geten,
\\\textit{Der} armen \textit{onder tcruys ge}seten.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Sy \textit{my ge}nadig, \textit{end be}hert
\\Mijn lijden, \textit{Heer, end} sware smert,
\\So \textit{mijne} haters \textit{my ver}drucken:
\\\textit{End} wil my \textit{uyt des doots poort} rucken.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Op \textit{dat ick} dijn lof \textit{telcke}mael,
\\In Sions \textit{poorten} vry verhael:
\\End \textit{iuychen}de my \textit{mach ver}blijden,
\\\textit{Om} dijn ver\textit{lossing, uyt mijn} lijden.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
De \textit{Heydens} sijn in \textit{hare} gracht,
\\Die sy my \textit{groeven,} self versmacht:
\\Haer \textit{voeten} sijn int \textit{net ge}vangen,
\\\textit{Dat} sy my \textit{hadden voir ge}hangen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
Daer \textit{doir wort} God de \textit{Heer ver}naemt,
\\Dat hy dit \textit{oirdeel} heeft geraemt.
\\Als \textit{dat de} godloos \textit{(wilt dit} mercken)
\\\textit{Ver}strickt blijft \textit{in sijn eygen} wercken.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Het \textit{godloos} volck boos \textit{ende} straf,
\\Sal wijcken \textit{eirse}lings int graf,
\\Met \textit{alle,} die stout \textit{end ver}meten,
\\\textit{Des} Heeren \textit{hoogen naem ver}geten.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Want \textit{God de} Heer den \textit{armen} man,
\\Niet eewe\textit{lijck ver}geten kan:
\\Der \textit{onder}druckten \textit{hoip lanck}moedig,
\\\textit{En} sal al\textit{toos niet zijn waen}spoedig.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Heer \textit{stae dan} op, thoon \textit{dijn ge}welt,
\\Dat een swack \textit{mensch niet} houde tvelt:
\\Maer \textit{laet de} volcken \textit{haer ver}toogen
\\\textit{In} het ge\textit{richte voir dijn} oogen.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Heer, \textit{iaeg hun} een ver\textit{schricktheyt} aen,
\\Op dat sy \textit{leeren} recht verstaen,
\\Dat \textit{elck van} hun niet \textit{is met} allen,
\\\textit{Dan} een swack \textit{mensch vol onge}vallen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {10} {Den x. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Hoe comt dit Heer, dat \textit{du doch} nu so wijt,
\\Blijfst \textit{van ons staend? end bergst dijn} aensicht claer)
\\In desen noot, end \textit{dus be}nauden tijdt?
\\Daer \textit{nu, eylaes, der godde}loosen schaer,
\\So \textit{hittiglijck vervolgt end} valt soo swaer
\\Den \textit{schaemlen} mensch? Heer, \textit{laets’ in haer selfs} lagen
\\Ver\textit{stricket} zijn, met \textit{haere schalck aen}slagen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De godloos doch roemt \textit{sick met} overmoet,
\\Dat \textit{zijnen wensch hem altoos} lucken sal:
\\Hy loift de geen die \textit{vreck zijn} ende vroet,
\\End \textit{lastert God, die doch heerscht} over al.
\\Hy \textit{steeckt den neus om hoog, als} dwaes end mal:
\\Vraegt \textit{nergens} nae: maer \textit{dat is al zijn} peynsen,
\\Daer \textit{is geen} God, men \textit{moetet slechts so} veynsen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sijn saecken sijn voir\textit{spoedig} telcker stondt:
\\Dijn \textit{oirdeel is heel verr van} sijn gedacht:
\\Hy pocht end waent met \textit{blasen} uyt den mont,
\\Sijn \textit{wederpart te crijgen} in sijn macht:
\\Sijn \textit{herte spreeckt: ick hebt so} verr gebracht,
\\Dat \textit{ick niet} vrees, van \textit{immermeer te} sneven,
\\Want \textit{onge}luck en \textit{kan aen my niet} kleven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Den mont is hem vol \textit{vloecks end} vol meyneedts,
\\Midts \textit{arg bedroch hem binnen} therte groeyt,
\\End moeyte swaer vol \textit{onrechts} ende leets,
\\Ge\textit{stadelijck hem op de} tonge vloeyt.
\\Hy \textit{ligt al stil in holen} onvermoeyt,
\\Om \textit{tvrome} volck aen \textit{tleven te ver}korten:
\\Sijn \textit{ooge} loert om \textit{tschamel bloet te} storten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Gelijck een leeuw op \textit{roof zijn} tanden wet,
\\End \textit{in een hol vast op sijn} luymen ligt,
\\So iaegt dees’ oock den \textit{armen} man int net:
\\Hy \textit{pluckt end rooft, end past op} geen gericht:
\\Hy \textit{stuypt, hy nijgt, end maeckt het} schamel wicht,
\\Maer \textit{onder} dies, ver\textit{gaen veel arme} lieden,
\\Dien \textit{yeglijck} siet groot \textit{overlast ge}schieden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Noch spreeckt hy vast in \textit{sijnen} hoogen moet,
\\Dat \textit{God alsulcx oogluycken}de vergeet:
\\Iae niet en siet, wat \textit{hier de} mensche doet,
\\End \textit{alle dinck opt uyterst} niet en weet.
\\Nu \textit{stae dan op, o Heer, end} herwaerts treed:
\\Ver\textit{hef dijn} handt, end \textit{wil die niet ver}geten,
\\Die \textit{hier be}druckt sijn \textit{onder tcruys ge}seten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hoe kanstu sien, dat \textit{een boos} mensch God tergt?
\\End \textit{segt, dat hy alsulcx niet} gade slaet?
\\Du sietst toch al, wat \textit{hy int} hert verbergt:
\\End \textit{merckst wel naeu, op spijt end} overdaet:
\\Op \textit{dat dijn handt beloone} goet end quaet:
\\Daer\textit{om sal} hem d’arm \textit{volck op dy ver}laten,
\\Mits \textit{dijne} hulp den \textit{weesen komt ter} baten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Verbreeck den erm, ver\textit{niel de} groote kracht
\\Van \textit{tgodloos volck, geneygt tot} boevery:
\\Haer boosheyt werd, ten \textit{onder}soeck gebracht,
\\So \textit{wel, dat sy niet meer te} vinden sy.
\\De \textit{Heer is doch alleen een} heerscher vry,
\\In \textit{eewich}eyt, als \textit{Coninck hoog ver}heven:
\\De \textit{Heydnen} sijn uyt \textit{Godes landt ver}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Heer, du verhoorst den \textit{aensoeck} ende wensch,
\\Der \textit{vrome lien, die dy vast} roepen aen:
\\Du sterckst het hert van \textit{een sacht}moedig mensch:
\\Dijn \textit{oor sal acht op sijn ge}beden slaen.
\\Op \textit{dat den wees’ end’ armen} lien voortaen
\\Goet \textit{recht ge}schie: end \textit{hun na desen} dage,
\\Geen \textit{eirdisch} mensch, ver\textit{schricktheyt aen en} iage.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {11} {Den xj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester. [Een liedt] Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Daer ghy my \textit{siet op God mijn hope} stellen,
\\Hoe spreeckt ghy \textit{noch tot my dus onge}schickt?
\\Pack \textit{dy flucx wech, wil dijne vlucht ver}snellen,
\\Naer \textit{u ge}bergt, als, \textit{tvogelken ver}schrickt?
\\Sie \textit{tgodloos volck heeft vast den boig ge}spannen,
\\Haer \textit{pijlen} staen reed \textit{op de} pees: elck mict
\\Om \textit{duysterlincx te schieten vrome} mannen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maer hare \textit{grondt sals’ haestelijck be}geven
\\End sy ver\textit{gaen, tot haeren rechten} loon:
\\Want \textit{wat heeft doch de grechtige be}dreven?
\\Weet \textit{dat de} Heer, in \textit{sijnen tempel} schoon,
\\Daer\textit{boven hoog, in dHeemlen is ge}seten:
\\Sijn \textit{oogen} sien uyt \textit{zijnen} heylgen throon,
\\De \textit{menschen al, end mercken haer ver}meten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God kent den \textit{mensch, beyd vroim end boos van} sinnen.
\\Sijn siele \textit{heeft een walging ende} haet,
\\Van \textit{die gewelt end overlast be}minnen:
\\Sijn \textit{wrake} sal be\textit{reignen tgodloos} saet,
\\Met \textit{stricken, vier end swevel thun ver}derven.
\\Een \textit{wervel}wint sal \textit{sonder} onderlaet,
\\Haer \textit{aendeel sijn, end tlot van haerder} erven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Om dat den \textit{Heer, die recht is end vol}comen,
\\Geen dingen \textit{meer dan goet recht aen en} staet:
\\Sijn \textit{aengesicht siet altoos op de} vromen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {12} {Den xij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, [om te singen,] op Scheminith: Een Psalmliedt 
Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{loss’ ons,} Heer, want \textit{sie, tgetal der} vromen
\\Ver\textit{mindert} seer, end \textit{gaet ge}heel te niet:
\\uyt \textit{Adams} stam is \textit{naeu een te be}comen,
\\Die \textit{oprecht} is, end \textit{Godes} naem ontsiet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sy \textit{weten} niet dan \textit{valschelijck te} liegen,
\\End \textit{ydlen} clap te \textit{slaen uyt} haeren mont:
\\Haer \textit{lippen} staen nae \textit{smeecken end be}driegen,
\\Haer \textit{hert is} valsch end \textit{dobbel} inden grondt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Heere} wil dees \textit{smeeckelijcke} lippen
\\Cort \textit{houwen} af, end \textit{makens’} al te schand:
\\End \textit{wil de} tong eens \textit{eyndelijck be}klippen
\\Die \textit{pruydsich} is, end \textit{spreeckt met} onverstant.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Die \textit{onder} haer, al\textit{dus wel derren} seggen,
\\Wy \textit{heerschen} vast met \textit{ons tong} over al:
\\Wy \textit{weten} fijn ons \textit{woirden te be}leggen,
\\Wie \textit{is soo} cloeck die \textit{ons ver}heeren sal?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer \textit{ick wil} op, spreeckt \textit{God, te hulp den} ermen:
\\Mits \textit{sy ver}woest hier \textit{worden} met onrecht,
\\End \textit{suchten} steedts: ick \textit{wilse gaen be}schermen
\\Van \textit{sboosen} strick, die \textit{hun vast} wort gelegt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Voir\textit{waer het} Woirt des \textit{Heeren van daer} boven
\\Is \textit{louter} reyn, als \textit{silver} fijn van keur,
\\Dat \textit{wel be}proeft is \textit{inden eirden} oven,
\\End \textit{seven}mael ge\textit{loutert} deur en deur.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Du \textit{salst dan,} Heer, de \textit{hant den vromen} bieden:
\\End \textit{nemens’} aen, in \textit{dijnen} schut end scherm,
\\Voir \textit{dit ge}slacht der \textit{goddeloose} lieden,
\\In \textit{eewich}eyt doir \textit{dijnen} stercken erm.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Men \textit{siet ront}om de \textit{goddeloose} swerven,
\\Met \textit{straf ge}laet, end \textit{treden} op het ruym:
\\Mits \textit{hier de} snootst eer \textit{ende staet ver}werven,
\\Die \textit{niet en} sijn dan \textit{enckel} menschen schuym.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {13} {Den xiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hoe \textit{lange salt du noch O} Heer,
\\My \textit{gantz verge}ten? \textit{tot} wanneer
\\Salt \textit{du, van my sijnd afge}weken,
\\Dijn \textit{vriendlijck} aenge\textit{sicht ver}steken?
\\Sal \textit{dit dan} due\textit{ren im}mermeer?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe \textit{lang sal mijne siel met} smert,
\\Gaen \textit{soecken raet?} end \textit{mijn} bang hert
\\Be\textit{nautheyt end verdriet be}sueren?
\\Hoe \textit{lange} sal ick \textit{sien met} trueren,
\\Dat \textit{mijns mijn} vy\textit{andt mees}ter wert?
\end {vers}

\begin {vers} {3}
O \textit{Heer mijn God, sie my eens} aen:
\\Wil \textit{mijn gebe}den \textit{ga}de slaen:
\\Ver\textit{lichte mijne duyster} oogen:
\\End \textit{wil doch} nemmer\textit{meer ge}doogen,
\\Dats’ \textit{inden} doot\textit{slaep t’on}dergaen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat \textit{mijnen vyant vol van} pracht,
\\Niet \textit{segg’, hy is} in \textit{mij}ner macht:
\\End \textit{dat die my hardt weder}strijden,
\\Haer \textit{vinnich} herte \textit{niet ver}blijden,
\\So \textit{ick ter} ne\textit{der waer} gebracht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doch, \textit{Heer, op dijne gunste} staet
\\Mijn \textit{hoip, end gant}ze \textit{toe}verlaet.
\\Mijn \textit{hert sal in dijn heyl ont}springen,
\\Ick \textit{wil met} vreugden \textit{dijn liedt} singen,
\\End \textit{dancken} God \textit{voir sijn} weldaet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {14} {Den xiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester. [Een liedt] Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{dwase} spreeckt wel \textit{stout in sijn ge}moet,
\\Daer \textit{is geen} God: haer \textit{doen is tsamen} schendig,
\\End \textit{grouwelijck soo buyten als in}wendig:
\\Daer \textit{is niet} een van \textit{al den hoop, die} doet
\\Het \textit{minste} goet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
God \textit{heeft om} leeg, uyt \textit{shemels hoog ge}bou,
\\Met \textit{vlijt ge}merckt, op \textit{smenschen kindren} alle,
\\Of \textit{daer oock een van allen, by ge}valle
\\Ver\textit{standig} waer, die \textit{met een hert ge}trou,
\\God \textit{soecken} wou.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer \textit{sy sijn} al ge\textit{weken int ge}meen,
\\End \textit{leyden} tsaem een \textit{onnut stinckend} leven:
\\Daer \textit{is niet een, die sick meer wilt be}geven
\\Tot \textit{eenig} goet, beyd’ \textit{onder groot end} kleen,
\\Ia \textit{oock niet} een.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ist \textit{moge}lijck, dat \textit{dese niets ver}staen,
\\Die \textit{haer al}dus der \textit{boosheyt onder}winden?
\\End \textit{mijn arm volck gelijck als broot ver}slinden?
\\End \textit{willen} God noch \textit{sijn woirt niet ont}faen,
\\Noch \textit{roepen} aen?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doch \textit{eer seer} lang men \textit{salse daer vert}zaegt
\\Van \textit{grooten} schrick sien \textit{schudden ende} beven:
\\Want \textit{God de Heer, sal sick vervoegen} neven
\\Het \textit{vroim ge}slacht, dat \textit{sick oprechtlijck} draegt,
\\End \textit{hem be}haegt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Al \textit{ist oock} so, dat \textit{ghy nu metten} raet
\\Des \textit{armen} mans, die \textit{lijdsaem is in} smerte,
\\Houdt \textit{uwen spot, wt een hoogmoedig} herte,
\\Om \textit{dat op} God, sijn \textit{gantze toever}laet
\\End \textit{hope} staet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Och \textit{dat nu} mocht wt \textit{Sions berg ge}wijt,
\\Voir \textit{Isra}el troost \textit{end verlossing} naken:
\\Als \textit{God sijn volck gevangen voorts sal} slaken,
\\Tvolck \textit{Iacobs} sal met \textit{Israel ver}blijt
\\Sijn, \textit{voir al}tijt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {15} {Den xv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wie \textit{is hy} die ver\textit{keeren} sal,
\\O \textit{Heer in} dijne \textit{schoon ge}bouwen?
\\Oft \textit{wie sal} zijn van \textit{dier ge}tal,
\\Die \textit{haere} wooning \textit{gantz end} al,
\\Op \textit{dijnen} heylgen \textit{berg vast} houwen?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{mensch die} wandelt \textit{recht end} slecht
\\End \textit{sonder} ergheyt \textit{te ver}sinnen,
\\Doet \textit{eenen} yege\textit{lijcken} recht:
\\End \textit{metten} mont de \textit{waerheyt} segt,
\\So \textit{hem sijn} hert ge\textit{tuygt van} binnen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dien \textit{sijne} tong haer \textit{niet ont}gaet,
\\In \textit{achter}clap end \textit{valsche} maren:
\\Die \textit{sijnen} vrient niet \textit{brengt in} schaed,
\\Noch \textit{op en} neemt schimp \textit{ende} smaet,
\\Om \textit{sijnen} naesten \textit{te be}swaren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Die \textit{houdt in} smaet end \textit{in on}eer,
\\Al \textit{die van} God sijn \textit{afge}weken:
\\End \textit{eert den} man die \textit{vreest den} Heer.
\\Die \textit{sijnen} eedt oock \textit{nimmer}meer,
\\Al \textit{waert sijn} schaed, soud \textit{willen} breken.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die \textit{gelt op} woecker \textit{niet en} geeft:
\\End \textit{die om} gaven \textit{noch ge}schencken,
\\Der \textit{vromen} recht niet \textit{veyl en} heeft.
\\Voir\textit{waer den} mensch die \textit{also} leeft,
\\En \textit{sal geen} saeck ter \textit{weirelt} crencken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {16} {Den xvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Michtam oft guldenliedt Davids,
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wil my, O \textit{God, bewaren inden} noot:
\\Want \textit{op dy} staet mijn \textit{hoip end vast ver}trouwen:
\\Mijn \textit{siel, du} spreeckst, tot \textit{God} uyt ij\textit{ver} groot,
\\Voir mijnen \textit{Heer, wil ick dy altijts} houwen:
\\Doch \textit{mijne} deucht en \textit{kan tot dy niet} komen,
\\Dat sy dy \textit{mocht iet baten of}te \textit{vro}men.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Aen theylig \textit{volck dat hier in deugt end} eer
\\Op \textit{eirden} leeft, is \textit{alle mijn ver}noegen:
\\Maer \textit{moeyt end} anxt be\textit{naut} die lancx \textit{so} meer,
\\Die sick van \textit{God tot eenen vremden} voegen:
\\Ick \textit{wil doch} niet aen \textit{haer bloetoffers} roeren,
\\Noch haeren \textit{naem op mijne lip}pen \textit{voe}ren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God is mijn \textit{erf end’ mijnes bekers} deel:
\\Du \textit{salst mijn} lot hant\textit{haven end be}wallen,
\\So \textit{dat het} blijf’ be\textit{waert} in sijn \textit{ge}heel:
\\My is voir\textit{waer een schoon erf toege}vallen,
\\Ia \textit{dapper} schoon end \textit{lustich is dees} erve,
\\Die ick van \textit{God tot eygendom} ver\textit{wer}ve.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Ick love \textit{God, die my so goeden} raet
\\Ge\textit{geven} heeft: hy \textit{sy dies hoog ge}presen:
\\Want \textit{dat meer} is, ick \textit{word} by nacht \textit{wel} laet,
\\Van mijn ge\textit{peyns, in mijn hert onder}wesen:
\\Ick \textit{neem al}toos God \textit{voir, ick sal niet} glijden,
\\Want hy is \textit{doch aen mijner rech}ter \textit{sij}den.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Daerom is \textit{my het herte so ver}blijdt,
\\Mijn \textit{tonge} iuyght, mijn \textit{vleesch leyt een goet} leven,
\\In \textit{vreed’ end} rust van \textit{al}le sorg \textit{be}vrijdt:
\\Want du niet \textit{salst mijn siel int graf be}geven:
\\Noch \textit{laten} toe, dat \textit{dijnen vytver}coren
\\Verrotting \textit{sie, oft eewig gae} ver\textit{lo}ren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Veel eer sal\textit{stu my geven goet be}richt,
\\Om \textit{in te} slaen des \textit{levens rechte} wegen:
\\De\textit{wijl al}leen in \textit{dijn} lief aen\textit{ge}sicht,
\\Is alle \textit{vreugt volcomentlijck ge}legen:
\\End \textit{in dijn} handt be\textit{staet tot alle} tijden,
\\Al wat den \textit{mensch te rechte can} ver\textit{blij}den.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {17} {Den xvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Gebet Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hoor, Heer, mijn \textit{recht: verstae my} doch:
\\Wil \textit{mijn ge}schrey met \textit{vlyt aen}hooren:
\\End \textit{nemen} mijn ge\textit{bet ter} ooren,
\\Int \textit{welck en} is gans \textit{geen be}droch.
\\Wil du Heer, \textit{self mijn saeck be}leyden,
\\Maeck, \textit{dat sy werd van} dy geslicht:
\\Want \textit{nae dat du recht}veirdig bist,
\\Dijn oog sal \textit{trecht wel onder}scheyden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Du hebst mijn \textit{hert wel naeu ver}socht,
\\Iae \textit{oeck by} nachte \textit{willen} gronden:
\\Doch \textit{sonder} erg al\textit{toos be}vonden.
\\Ick \textit{sprack noyt} anders \textit{dan ick} docht:
\\Aengaende \textit{voorts wat menschen} plegen,
\\Nae\textit{volgens twoirt van} dijnen mont,
\\Mijd’ \textit{ick altoos, wt} sherten grondt,
\\Des roovers \textit{end inbrekers} wegen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn stappen \textit{hebb’ ick vast ge}set,
\\Op \textit{dijne} paden, \textit{all’ mijn} leven:
\\Op \textit{dat mijn} voeten \textit{nergens} sneven,
\\Noch \textit{treden} af van \textit{dijne} wet.
\\Ick roep dy \textit{aen, in mijn el}lende:
\\Want \textit{du verhoorst my,} God, altijt:
\\Daer\textit{om let nv op} mijn gekrijt,
\\End d’oor tot \textit{mijne reden} wende.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maeck dijn ge\textit{nade sonder}baer,
\\Laets’ \textit{heerlijck} schijnen, \textit{int be}houwen
\\Der \textit{lien die} op dy, \textit{Heer, ver}trouwen,
\\Van \textit{dijner} weder\textit{strijders} schaer.
\\Wil my in \textit{dijn bewaernis} nemen,
\\Ge\textit{lijck den appel} van een oog:
\\Wil \textit{my, mijn rotz end} toevlucht hoog,
\\Met dyne \textit{vleugels over}schemen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Van tgodloos \textit{volck, beware} my,
\\Die \textit{my ge}welde\textit{lijck be}springen
\\Van \textit{vyan}den die \textit{my om}ringen,
\\End \textit{sijn slechs} wt, om \textit{moorde}ry.
\\Het vet be\textit{deckt hun mont end} oogen:
\\Haer \textit{tong spreeckt hoog: men} siets’ omgaen,
\\End \textit{onse treden} gade slaen,
\\Om ons ter \textit{eirden neer te} boogen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
So dat elck \textit{een, een leeuw ge}lijckt,
\\Die \textit{na den} roof snackt \textit{met ver}langen:
\\End \textit{tleewken,} dat om \textit{aes te} vangen,
\\In \textit{sijn hol} roert end \textit{rontom} kijckt.
\\Stae op Heer, \textit{treed hem int ge}sichte,
\\Stoot \textit{hem om veir, ver}loss met cracht
\\Mijn \textit{siel, uyt sgodde}loosen macht:
\\Met dijn scherp \textit{sweert end streng ge}richte.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dijn hant van \textit{menschen my be}waer,
\\Van \textit{menschen} dien hier \textit{in dit} leven,
\\Des \textit{weirelts} erfdeel \textit{is ge}geven,
\\In \textit{alle} weelde \textit{Iaer op} Iaer:
\\Dien du den \textit{buyck hebst vol ge}stooten,
\\Van \textit{dijn goet end ver}steken schat,
\\Dies \textit{hun haer kindren} eten sat,
\\End latens \textit{noch hun erfge}nooten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer ick sal \textit{sien, O God ge}trow
\\Dijn \textit{aensicht,} mits mijn \textit{rechte} saecke:
\\End \textit{sal my} stracx als \textit{ick ont}wake,
\\Ver\textit{saden} met dijns \textit{beeldts aen}schow.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {18} {Den xviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester [een liedt] Davids des HEEREN dienaers, die tot 
den HEERE de woirden deses liedts sprack, ten dage als hem de HEERE verlost 
hadde vande handen aller sijner vyanden, ende vande hant Sauls.
\end {tussenschrift}

\begin {tussenschrift}
Ende hy sprack:
\end {tussenschrift}

\begin {voorzang}
Ick heb dy \textit{lief, O Heer, uyt shertsen} gronde,
\\Die \textit{du mijn} sterckt end \textit{cracht bist t’allen} stonde:
\\God \textit{is mijn} rotz, mijn \textit{blockhuys sterck end} vast,
\\Mijn \textit{crachtich} God, die \textit{my helpt uyt den} last.
\end {voorzang}

\begin {vers} {1}
Op hem al\textit{leen staet alle mijn ver}trouwen:
\\Mijn \textit{heyl, mijn} rotz, op \textit{dien ick vry mach} bouwen.
\\Als \textit{ick God} loif end \textit{aenroep met aen}dacht,
\\Ick \textit{word ter}stont ver\textit{lost uyt svyants} macht.
\\Ick \textit{lag ver}werrt, in \textit{doodelijcke} stricken,
\\Als \textit{tboos ge}spuys my \textit{grootlijcx dede} schricken:
\\Ick \textit{was ge}lijck ge\textit{sloten in een} graff,
\\End \textit{lach ver}strickt met \textit{s’doodes lagen} straf.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
In desen \textit{ancxt, riep ick tot God al}machtig:
\\Tot \textit{mijnen} God, rees \textit{op mijn stemme} clachtig:
\\Hy \textit{hoorde} my, uyt \textit{sijnen tempel} hoog,
\\End \textit{liet hem} gaen ter \textit{ooren mijn ver}toog.
\\Ter\textit{stont be}gost d’eird \textit{schrickelijck te} beven:
\\Den \textit{diepsten} grondt der \textit{bergen hoog ver}heven,
\\Kraeckt \textit{ende} beefd’ uyt \textit{anxt met groot ge}welt,
\\Mits \textit{dat de} Heer van \textit{toirne was ont}stelt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Daer clom roock \textit{op, uyt sijn neusgaten} gramme:
\\uyt \textit{sijnen} mont, vloog \textit{heet vier ende} vlamme,
\\Diet \textit{al ver}slondt, wat \textit{haer quam int ge}moet:
\\De \textit{kolen} viers doir\textit{brandden als een} gloet.
\\Den \textit{hemel} hoog, boig \textit{hy end quam be}neden
\\Op \textit{tmistig} padt der \textit{duysternis ge}treden:
\\Al \textit{waer hy} reet op \textit{Cherubims, end} toigh
\\Op \textit{wiecken} snel des \textit{wints, daer hy op} vloigh.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Met duyster\textit{nis had hy sick over}decket
\\Tot \textit{sijne} hut de \textit{donckerheyt ver}strecket
\\Eens \textit{water}wolcx: daer \textit{hy verholen} bleef:
\\Doe \textit{tclare} licht de \textit{wolcken van een} dreef,
\\De \textit{colen} viers met \textit{hagel vielen} neder.
\\De \textit{Heer sont} uyt den \textit{donder met on}weder:
\\De \textit{hoogste} God liet \textit{hooren sijne} stem:
\\Den \textit{hagel} vloig met \textit{kolen viers van} hem.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De Heer schoit \textit{los, hy ioegs’ end brachts’ aen} tloopen
\\Met \textit{blixem} dicht, ver\textit{sloeg hy haere} hoopen.
\\Voir \textit{dijne} stem end \textit{schrickelijcke} straf,
\\End \textit{voirt ge}blaes dat \textit{dijnen wint uyt} gaf,
\\Kloiff \textit{d’eirtrijck} op, dat \textit{diepten gants bloot} stonden,
\\End \textit{datmen} sach der \textit{weirelt steil’ af}gronden.
\\Hy \textit{reickt’ om}leeg, van \textit{boven, end greep} my
\\End \textit{stelde} stracx van \textit{waterbaren} vry.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy loste \textit{my, van mijnen vyandt} crachtig,
\\End \textit{haters} boos die \textit{mijns verr’ waren} machtig.
\\Sy \textit{hadden} my in \textit{mijn ellend ver}rast:
\\Maer \textit{God de} Heer was \textit{my mijn steunsel} vast:
\\Want \textit{hy my} bracht opt \textit{ruym uyt haere} lagen:
\\Mits \textit{hy aen} my, hadd’ \textit{een goet welbe}hagen
\\So \textit{dat my} God na \textit{mijn oprecht ge}moet,
\\End \textit{ontschult} reyn van \textit{mijne handen} doet:
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want ick hebb \textit{steets gevolgt des Heeren} wegen,
\\End \textit{tegen} God noyt \textit{boosheyt willen} plegen:
\\Maer \textit{sijn ge}richt end \textit{wet altoos be}tracht,
\\End \textit{noyt sijn} woirt ver\textit{stooten noch ver}acht.
\\Ick \textit{hebb al}toos op\textit{recht voir hem ge}wandelt,
\\End \textit{hebbe} noyt on\textit{rechtelijck ge}handelt.
\\Dies \textit{my de} Heer na \textit{mijne vroimheyt} richt,
\\Na \textit{dat mijn} handt reyn \textit{is voir sijn ge}sicht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Den vromen \textit{man, bistu vroim end bar}mertig:
\\Du \textit{bist ge}trou, den \textit{mensch die is trou}hertig:
\\End \textit{reyn, O} Heer, den \textit{reynen van ge}moet:
\\Maer \textit{ooc ver}keert, den \textit{mensch die argheyt} doet.
\\Die \textit{tscamel} volck be\textit{houdst getrou end} goedig
\\End \textit{stootst om} leeg, die \textit{stout sijn end hoo}moedig.
\\Du \textit{maeckst, O} Heer, mijn \textit{lampe hel end} claer,
\\Mijn \textit{duyster}nis ver\textit{lichtstu teene}gaer.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Met dy sal \textit{ick een heyrschaer volx doir}dringen:
\\End \textit{doir Gods} cracht, stadt\textit{mueren over}springen.
\\Gods \textit{wegen} sijn gantz \textit{effen ende} slecht:
\\Des \textit{Heeren} woirt is \textit{louter end op}recht:
\\Tis \textit{eenen} schilt die \textit{wel is om ver}trouwen,
\\Voir \textit{al die} vast op \textit{hem haer hope} bouwen.
\\Want \textit{wie is} God, dan \textit{God de Heer al}leen,
\\Oft \textit{wie is} sterck? Ons \textit{God end anders} geen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
God, die my \textit{gordt met sterckt end cracht be}stendig:
\\Die \textit{mijnen} weg maeckt \textit{effen end be}hendig.
\\Die \textit{my maect} snel ge\textit{lijck een loopend’} hert:
\\End \textit{helpt my} strax op \textit{hoogten sonder} smert.
\\Die \textit{mijn handt} stiert tot \textit{recht-strijtbare} treken,
\\So \textit{dat mijn} erm can \textit{stalen bogen} breken.
\\Den \textit{schilt dijns} heyls heb\textit{stu my voirge}streckt,
\\End \textit{met dijn} handt ge\textit{schoirt end wel be}deckt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Tis dijne \textit{gunst, die my, dijn uytver}coren,
\\Veel \textit{grooter} maeckt, dan \textit{ick oyt was te} voren.
\\Die \textit{mijnen} stap, oock \textit{goede ruymte} geeft,
\\Al\textit{so dat} my den \textit{enckel niet en} sneeft:
\\Ick \textit{konde} vry, mijn \textit{vyanden nae}jagen,
\\End \textit{quam niet} weer, sy \textit{waren dan ver}slagen.
\\Ick \textit{sloegs’ om}veir, dies \textit{sy noyt stonden} op,
\\End \textit{met den} voet ver\textit{tradt ick hun den} cop.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Du hebst my \textit{Heer, een strijtbaer cracht ver}leenet:
\\End \textit{onder} my mijn \textit{weerparty ver}cleenet:
\\Des \textit{vyants} neck heb\textit{stu my toege}keert,
\\So \textit{dat ick} stracx mijn \textit{haters heb ver}heert.
\\Sy \textit{schreydden} wel, maer \textit{niemant quams’ ont}setten,
\\Ia \textit{totten} Heer: hy \textit{wouder niet op} letten.
\\Ick \textit{maeckts’ als} stof, dat \textit{voir den wint ver}gaet:
\\End \textit{tradt der} op, als \textit{opt slijck vander} straet.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Van volckren \textit{twist, hebstu verlost mijn} leven:
\\End \textit{tot een} hooft der \textit{Heydnen my ver}heven.
\\Tvolck \textit{dat ick} noyt ge\textit{sien had, noch ge}kent,
\\Heeft \textit{sick ge}dweeg tot \textit{mijnen dienst ge}went.
\\Tge\textit{rucht mijns} naems heeft \textit{hun gehoor doen} geven,
\\End \textit{vremde} lien doen \textit{onder mijn jock} beven:
\\Tvremt \textit{volck is} oock, doir \textit{mijne macht ver}gaen:
\\Sy \textit{dorsten} noyt in \textit{hare vesten} staen.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
De Heere \textit{leeft: mijn rotz moet sijn ge}presen:
\\De \textit{God mijns} heyls moet \textit{hoog verheven} wesen:
\\God \textit{die my} wraeck van \textit{mijnen vyandt} schenckt:
\\End \textit{volcken} swaer, my \textit{onder voeten} brengt:
\\Die \textit{my ver}lost van \textit{alle mijn be}nijders:
\\End \textit{my ver}heft hoog, \textit{over mijn be}strijders.
\\Du \textit{hebst my} Heer, be\textit{waert van tboos ge}welt
\\Des \textit{mans, die} sick na \textit{enckel moetwil} stelt.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Daerom wil \textit{ick, by volcken ende} Heyden,
\\Met \textit{mijn ge}sang des \textit{Heeren lof ver}breyden:
\\Die \textit{sijnen} heyl maeckt \textit{heerlijck ende} groot:
\\Helpt \textit{sijnen} Vorst end \textit{Coninck, inden} noot:
\\Die \textit{David} doet (van \textit{hem gesalft) ge}nade,
\\In \textit{eewich}eyt, end \textit{allen sijnen} sade.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {19} {Den xix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Den \textit{Hemel} wijt end breet,
\\Geeft \textit{duyde}lijck bescheet,
\\Van \textit{Godes} lof end eer:
\\De \textit{locht al}om gestreckt,
\\Ver\textit{condigt} end vertreckt,
\\Het \textit{handtwerck} vanden Heer.
\\Den \textit{eenen} dach beduyt,
\\Den \textit{andren,} end stort uyt,
\\Van \textit{God seer groote} reden:
\\Oock \textit{melt den} eenen nacht,
\\Den \textit{andren} Godes macht,
\\End \textit{wijsheydt t’allen} steden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Daer \textit{is geen} volck, geen tael,
\\Geen \textit{spraecke} noch verhael,
\\Hoe \textit{vremt oock} dattet sy,
\\Int \textit{welck’ men} openbaer,
\\Niet \textit{hoor’, haer} stemme claer,
\\End \textit{onder}richting vry.
\\Haer \textit{richtsnoer} druckt een spoir,
\\Theel \textit{aertrijck} doir end doir:
\\Haer \textit{woirden sijn ver}breydet,
\\Aen \textit{sweirelts} eynd’, in haer
\\Heeft \textit{God der} sonnen claer
\\Een \textit{hutte toebe}reydet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Van \textit{waer, sy} comt ten thoon,
\\Als \textit{eenen} Bruydgom schoon,
\\uyt \textit{sijn bedd’} toegerust.
\\Oft \textit{als een} dapper helt,
\\Die \textit{cloeck int} vlacke velt,
\\Loopt \textit{sijnen} wech met lust.
\\Sy \textit{staet op,} aen een eyndt,
\\Van \textit{waer sy} omme weyndt,
\\Aen \textit{d’uyterst hemels} palen.
\\End \textit{daer en} is geen man,
\\Die \textit{sick ver}bergen can,
\\Voir \textit{haere heete} stralen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Doch \textit{Godes} leer end wet,
\\Is \textit{reyn end} onbesmet,
\\Die \textit{smenschen} siel verquickt.
\\Des \textit{Heeren} tuygnis claer,
\\Is \textit{trou, end} maeckt voirwaer
\\D’on\textit{wijse} wel geschickt.
\\All \textit{sijn be}velen goet,
\\Sijn \textit{recht: want} sy tgemoet
\\Ver\textit{heugen end op}richten:
\\End \textit{Gods ge}boden sijn
\\Seer \textit{suyver,} ende fijn,
\\Die \textit{smenschen oog ver}lichten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Gods \textit{vrees’ is} onbevleckt,
\\Die \textit{vast blijft:} end verstreckt
\\Haer \textit{deugt in} eewigheyt.
\\Gods \textit{oirdeel} is oprecht,
\\End \textit{enckel} waerheyt slecht:
\\Tis \textit{al recht}veirdigheyt.
\\Dies, \textit{ist oock} menigfout,
\\Veel \textit{keurli}cker dan gout:
\\Iae \textit{gout, fijn boven} maten.
\\End \textit{soeter} inden grondt,
\\Dan \textit{honig} inden mont,
\\Dwelck \textit{vloeyt uyt heunich}raten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Daer\textit{in wort} dijnen knecht,
\\O \textit{Heer, wel} onderrecht,
\\End \textit{sijn ver}standt verclaert.
\\Dies \textit{isser} loon geset,
\\Wel \textit{groot, dies’} onbesmet,
\\Be\textit{tracht end} wel bewaert.
\\Maer \textit{wie can} recht verstaen,
\\End \textit{grondlijck} overslaen,
\\Sijn \textit{feylen end ge}breken?
\\Heer, \textit{reyni}ge my doch,
\\Van \textit{sonden,} die my noch
\\Int \textit{hert verborgen} steken.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Oock \textit{dijnen} knecht behoed,
\\Dat \textit{geenen} overmoet
\\Mach \textit{heerschen} over my:
\\Want \textit{so ick} sulx bekoim,
\\Dan \textit{sal ick} wesen vroim,
\\End \textit{van veel} sonden vry.
\\Laet \textit{mijne} woirden tsaem,
\\Dy \textit{wesen} aengenaem:
\\End \textit{stuere mijn ge}dachten.
\\Du \textit{bist end} anders geen,
\\Mijn \textit{God end} rotze-steen,
\\Die \textit{my verlost met} crachten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {20} {Den xx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalm Davids
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{Heer hoor dijn gebet} aen\textit{dachtig,}
\\\textit{In ancxt end lijden} swaer:
\\Den \textit{naem van Iacobs God al}mach\textit{tig,}
\\\textit{Verloss dy uyt ge}vaer.
\\Hy \textit{wil, uyt sijner heylger} hutten,
\\Dy \textit{hulp end troost toe}schicken:
\\End \textit{met der hant, vast onder}stutten,
\\Uyt \textit{Sion, sonder} swicken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{houde voorts dijn of}fer\textit{handen}
\\\textit{Te samen in ge}dacht:
\\End \textit{doe dijn offers t’asschen} bran\textit{den,}
\\\textit{Mits slaend’ op dy goed} acht.
\\Hy \textit{late dy na dijn be}hagen,
\\Vol\textit{richten alle} dingen,
\\End \textit{dijnen raet, end all’ aen}slagen
\\Voir\textit{spoedelijck ge}lingen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wy \textit{sullen onse vreug}de \textit{stichten,}
\\\textit{Op dijn hulp end be}hoet:
\\End \textit{in Gods naem ons vaen op}rich\textit{ten,}
\\\textit{Die dijnen wil vol}doet.
\\Nu \textit{weet ick dat God sijnen} Coninck,
\\Be\textit{waert end hoort mijn} clachten,
\\uyt \textit{shemels throon, sijn heylge} woning
\\Mits \textit{seer heylsamer} crachten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dees \textit{staen op wagens, d’an}der \textit{wachten}
\\\textit{Op veler Ruytren} macht:
\\Maer \textit{wy slaen alleen ons ge}dach\textit{ten}
\\\textit{Op Godes naem end} cracht,
\\Oock \textit{hebben d’ander moeten} sneven,
\\End \textit{vallen om met} schande,
\\Daer \textit{wy vast staende sijn ge}bleven,
\\In \textit{aenstoot aller}hande.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Help \textit{Heer uyt gunstigheyt} goet\textit{dadig.}
\\\textit{Ons Coninck hoor voort}aen
\\Ons \textit{beden: hy sy ons ge}na\textit{dig,}
\\\textit{Als wy hem roepen} aen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {21} {Den xxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Den \textit{Conick} is te \textit{recht ver}vreugt,
\\Van \textit{sinnen end ge}dachten,
\\O \textit{Heer, in dijne} crachten.
\\Och \textit{hoe seer} is sijn \textit{hert ver}heugt
\\Van \textit{dijn ver}lossing groot,
\\In \textit{sijnen} hoogsten noot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sijns \textit{herten} wensch, lust \textit{ende} grondt,
\\So \textit{hy het self be}geiret,
\\Heb\textit{stu hem Heer be}scheiret:
\\Al \textit{wat hy} uytsprack \textit{met den} mont,
\\Heb\textit{stu hem} toegelegt,
\\End \textit{gantschlijck} niet ontsegt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ia \textit{self, du} voircomst \textit{sijn ge}bet
\\Met \textit{dijn weldaden} goedig:
\\End \textit{segen over}vloedig.
\\Du \textit{hebst hem} op sijn \textit{hooft ge}set,
\\Een \textit{Coninck}lijcke croon,
\\Van \textit{louter} gout seer schoon.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Sijn \textit{eyschen} was daer \textit{op ge}munt,
\\Dat \textit{du hem woudest} geven,
\\Slechts \textit{eenen tijt om} leven:
\\Maer \textit{du hebst} hem veel \textit{meer ge}gunt,
\\Als \textit{dat hy} wel gesont,
\\Sal \textit{leven} teewger stont.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dies \textit{heeft hy} grooten \textit{lof end} eer,
\\Mits \textit{dijne hulp ge}nadig,
\\Die \textit{hy geniet ge}stadig:
\\Du \textit{hebst hem} uyt der \textit{maten} seer,
\\Hoog\textit{staetlick} toebereyt,
\\Met \textit{eer’ end} maiesteyt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
End \textit{voorts, als} eenen \textit{spiegel} claer,
\\Van \textit{dijne gunst end} segen,
\\Ge\textit{stelt in alle} wegen.
\\End \textit{hebst met} vreugden \textit{teene}gaer,
\\Sijn \textit{hert ver}blijt, doir tlicht,
\\Van \textit{dijn lief} aengesicht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De\textit{wijl den} Coninck \textit{sick ver}trout
\\Op \textit{Gods hulp, heel end} allen:
\\End \textit{wat hem voir can} vallen,
\\Op \textit{s’Heeren} gunst al\textit{leene} bout:
\\Hy \textit{sal in} allen last,
\\Staen \textit{altijts} even vast.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Dijn \textit{vyan}den met \textit{al haer} macht,
\\Sal \textit{dijn handt sonder} dwalen,
\\Wel \textit{lichtlijck achter}halen.
\\Dijn \textit{rechter}handt van \textit{stercker} cracht,
\\Sal \textit{dijn mis}gunners boos,
\\Neer\textit{vellen} machteloos.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
End \textit{werpens’} als in \textit{eenen} gloet,
\\Als \textit{dijnen toirn ont}steken,
\\Be\textit{staen sal aen te} breken.
\\De \textit{Heer sal} al dit \textit{boos ge}broet,
\\In \textit{sijnen} toirne gram
\\Ver\textit{slinden,} als een vlam.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Du \textit{saltse} brengen \textit{gantz te} niet,
\\End \textit{haer vrucht met der} erven,
\\Tot \textit{inden gront ver}derven.
\\Haer \textit{afcomst} sal nae \textit{swaer ver}driet,
\\Uyt \textit{alle} mans gedacht,
\\Noch \textit{werden} tonderbracht.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Om \textit{dat sy} hebben \textit{onder}staen
\\In \textit{haer hert, dy te} schaden,
\\End \textit{veel quaets te be}raden.
\\Sy \textit{hebben} saecken \textit{aenge}gaen,
\\Die \textit{sy niet} sullen, Heer,
\\Vol\textit{vueren} ymmermeer.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Want \textit{du Heer,} saltse \textit{voiren} aen,
\\Als \textit{eenen doel op}hoogen,
\\Om \textit{tegen hun te} oogen.
\\Dijns \textit{boges} pesen \textit{sullen} staen
\\Ge\textit{spannen,} end gericht,
\\Stracx \textit{op hun} aengesicht.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maeck \textit{dy dan} op, Heer, \textit{tis nu} tijt,
\\Dat \textit{dijn cracht haere} wercken,
\\Eens \textit{daedlijck late} mercken.
\\Dan \textit{sullen} wy te \textit{recht ver}blijt,
\\Dijn \textit{wonder}bare macht,
\\Lof \textit{singen} dach end nacht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {22} {Den xxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester om te singen op Ajeleth hasschachar. Een Psalm 
Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Myn God, mijn \textit{God, waerom ver}laetstu my?
\\Oft \textit{waerom} gaet mijn \textit{huylen} dus voirby?
\\Verr’ \textit{van dijn hulp end troost, als} ick voor dy,
\\Doe \textit{mijne} clachten?
\\Den \textit{heelen} dach roep \textit{ick uyt gantzer} crachten
\\End \textit{du, mijn} God en \textit{wilster niet op} achten,
\\Ick \textit{hou niet op van schreyen alle} nachten,
\\End swijg gantz niet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Daer du noch\textit{tans doir swerelts} gants gebiet,
\\De \textit{heylge} bist: End \textit{t’eewich} loff end liet
\\Van \textit{Israel, in alle} sijn verdriet
\\Blijf\textit{stu ge}stadig.
\\Dies \textit{hebben} oock op \textit{dijne macht groot}dadich
\\Ons \textit{ouders} vry ver\textit{trout: end du ge}nadich
\\Hebs’, \textit{Heer verlost, uyt alle lasten} smadich,
\\In haeren noot.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Soo haer ge\textit{schrey, rees tot in} dijnen schoot,
\\Du \textit{stondst hun} by, in \textit{allen} wederstoot:
\\Sy \textit{hoipten vast, end werden} noyt schaemroot,
\\In \textit{hun ge}beden.
\\Maer \textit{ick ben} slechs een \textit{eirtworm hier be}neden,
\\End \textit{geenen} man: Van \textit{yeder man ver}treden,
\\So \textit{dat het volck met my in alle} reden,
\\Den spot vast hout.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Elck een die \textit{my in desen} staet aenschout
\\Lacht \textit{mijns, end} schimpt: ick \textit{word al}om besnout,
\\Elck \textit{treckt de lip: end schut den} kop wel stout,
\\Om \textit{my te} plagen.
\\Daer \textit{is de} man die \textit{quansuys woud ge}dragen
\\Sijn \textit{saeck op} God: dat \textit{God nu hoor sijn} klagen
\\End \textit{maeck hem los, heeft hy aen hem be}hagen:
\\Dits haer verwijt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doch, Heer, du \textit{bist die my, in} mijn gekrijt,
\\Ge\textit{trocken} hebst, uyt \textit{smoeders} buijck met vlijt:
\\End \textit{aen de borst, ia oock voorts} alle tijt
\\Goed \textit{hoip ge}geven.
\\Met \textit{dat ick} bracht, van \textit{uyt der moeder} tleven,
\\Heeft \textit{my dijn} hant ont\textit{faen: End daerbe}neven,
\\Bist \textit{du mijn God tot nu altoos ge}bleven,
\\Van dien tijt heir.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
En maeck dy \textit{dan, O Heer, van} my niet veir:
\\Want \textit{my naeckt} ancxt, dies \textit{ick mijn} hert verteir,
\\Dwijl \textit{geene mensch daer is die} my verweir
\\Oft \textit{troost wil} bringen.
\\Mits \textit{stieren} veel my \textit{allesins om}ringen,
\\Ia \textit{stieren} sterck van \textit{Basan niet om} dwingen,
\\Gaen \textit{my stracx toe end comen my be}springen
\\Gants onverveirt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Den muyl staet \textit{hun op my wijt} uytgespeirt,
\\Als \textit{eenen} leeu, die \textit{grimmich} brult end beirt,
\\End \textit{sijnen roof daer hy hem} van geneirt,
\\Ver\textit{scheurt om} t’eten.
\\Dies \textit{drijf ick} doir, als \textit{twater wech ge}smeten:
\\Tge\textit{beent is} my ge\textit{heel van een ge}reten,
\\Ge\textit{lijck weeck was gesmolten end ge}sleten,
\\Is mijn hert kleen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Mijn kracht ver\textit{droogt, als eenen} tichelsteen:
\\Keil, \textit{raeck end} tong, het \textit{kleeft schier} al aen een:
\\Want \textit{dijnen toirn heeft my als} een dootsbeen
\\Tot \textit{stof ver}slonden.
\\Ick \textit{ben om}ringt van \textit{quade dulle} honden:
\\Der \textit{boosen} schaer die \textit{my na tleven} stonden,
\\Die \textit{hebben my handt ende voet met} wonden
\\Geheel doirboort.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Tgebeent is \textit{my so iammer}lijck gemoort,
\\Dat \textit{elck wel} mocht ge\textit{telt sijn} rechtevoort:
\\Noch \textit{lachen sy, als sy tge}sicht gestoort,
\\Op \textit{mijn leet} keeren.
\\Sy \textit{deylen} oock vast \textit{onder hun mijn} kleeren,
\\End \textit{werpen} tlot, om \textit{mijn leedt te ver}meeren,
\\Op \textit{mijn gewaedt: Iae dragen hun als} heeren
\\Van alle t’mijn.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Maer, Heer, wil \textit{du, niet verde} van my sijn:
\\O \textit{du mijn} cracht, kom \textit{in dees} smert end pijn,
\\Tot \textit{mijner hulp wel haestich} ten verschijn,
\\Wil \textit{dy doch} spoeden.
\\Wil \textit{mijne} siel, van \textit{sweirts gevaer be}hoeden,
\\End \textit{mijn’ een}saem’ wel \textit{wachten, end be}vroeden,
\\Dat \textit{my den hondt, met sijn ontsinnich} woeden,
\\En doe geen leet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Van sleewen \textit{muyl, die hongrich} is end heet,
\\Ver\textit{loss’ my,} Heer, end \textit{van d’Een}hoirnen wreet,
\\Met \textit{hoirnen sterck, tot mijn ver}derf gereet,
\\Wil \textit{my be}vrijden.
\\Dies \textit{sal ick} vry end \textit{lustig t’allen} tijden,
\\Heer, \textit{dijnen} naem mijn \textit{broederen be}lijden,
\\End \textit{onder tvolck, dijn lof gebene}dijden,
\\Int openbaer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Ghy die God \textit{vreest, lofsingt hem} al te gaer,
\\Roemt \textit{end eert} god, ghy \textit{Iacobs} heylge schaer:
\\Ghy \textit{Israel vreest hem, die} in gevaer,
\\Wel \textit{can be}schermen.
\\Want \textit{hy noyt} heeft ver\textit{acht den noot der} ermen,
\\Noch \textit{sick ver}bergt, om \textit{haerder niet t’ont}fermen:
\\Hy \textit{hoorts’, als sy met suchten ende} kermen,
\\Hem roepen aen.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Van dy, O \textit{Heer, sal mijnen} roem ontslaen,
\\Voir \textit{scharen} volcks, die \textit{dy sijn} onderdaen,
\\Wil \textit{ick van nv, mijn g’lofte}niss’ vooraen,
\\Met \textit{vreugt vol} staden.
\\Tsach\textit{moedig} volck sal \textit{sick met spijs ver}saden,
\\End \textit{wie God} soeckt, sal \textit{roemen sijn wel}daden:
\\V \textit{hert verquickt, sal leven sonder} schaden,
\\In eewge jeught.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
All’ s’eerdtrijcks \textit{eynd, sal mercken} sulcke deught,
\\End \textit{keeren} sick tot \textit{God met} alle vreught:
\\Der \textit{Heydnen stam, sal hem al}om verheught,
\\Met \textit{voetval} vieren.
\\Want \textit{God de} Heer, is \textit{Coninck goeder}tieren:
\\Hy \textit{sal het} volck van \textit{allerley ma}nieren,
\\Naer \textit{sijnen wil, beleyden end be}stieren,
\\Op d’eertsche dal.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
De vette \textit{mensch sal sijn van} dit getal,
\\De \textit{mager} meed’, en \textit{sullen} samen al,
\\Haer \textit{eten sat, end doen hem} den voetval:
\\Iae \textit{die schier} sterven.
\\Haer \textit{afcomst} self, sal \textit{die genaed’ ver}werven,
\\Dat \textit{sy den} Heer recht \textit{dienen, end be}erven
\\Den \textit{naem sijns volcx: haer stam sal niet ver}derven,
\\In eewicheyt.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Maer sullen \textit{steets, van sijn ge}rechticheyt,
\\Al \textit{haer ge}slacht be\textit{richten} met bescheyt,
\\Mits \textit{hy de self int werck nu} heeft geleyt:
\\On\textit{tallijck} werven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {23} {Den xxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{Heer is} self mijn \textit{Herder, die my} hoedet:
\\My ontbreeckt niet, ick \textit{wort van hem ge}voedet.
\\Hy \textit{legert} my, op \textit{schoon begraesde} wey\textit{den,}
\\\textit{End sal my} voorts aent \textit{stille water} leyden.
\\Hy \textit{stelt mijn} siel ge\textit{rust: end uyt ge}naden,
\\Om \textit{sijns naems} wil voert \textit{my op rechte} paden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dies \textit{vreesd’ ick} niet, al \textit{moest ick daer be}neden,
\\Int doncker dal van \textit{sdoodes schaedwe} treden:
\\Want \textit{du by} my bist \textit{altoos Heer ge}na\textit{dich.}
\\\textit{Dijn roed end} staf ver\textit{troosten my ge}stadich.
\\Du \textit{salst voir} my de \textit{tafel reede} houwen,
\\Vast \textit{onder} d’oog, van \textit{dien die my be}nouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du \textit{salst my} thooft met \textit{goede salf be}gieten,
\\End mijnen kroes vol \textit{drancks doen over}vlieten.
\\Het \textit{gae soot} wil: my \textit{sal altoos aen}cle\textit{ven}
\\\textit{Genaed’ end} gunst, so \textit{lang als ick sal} leven:
\\End \textit{tlustich} huys des \textit{Heeren hoog ge}presen,
\\Sal \textit{eewe}lijck, mijn \textit{vaste woonstadt} wesen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {24} {Den xxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Des Heeren is \textit{dat eirt}rijck ront,
\\End \textit{al wat groeyt op swerels} grondt,
\\Mit\textit{gaders al die daer op} woonen.
\\Want \textit{hyse} heeft \textit{op d’zee} wel dicht,
\\Ge\textit{grondvest ende} vast gesticht,
\\Op \textit{vloeden diese cierlijck} croonen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maer wie sal dat \textit{geluck} ontfaen,
\\Dat \textit{hy op Godes berg mach} gaen?
\\End \textit{sijne heylge plaets be}treden?
\\Die \textit{reyn van} han\textit{den end} gemoet,
\\Sijn \textit{siel van ydel}heyt verhoedt,
\\End \textit{van meyneedt end valsche} reden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sulck een sal crij\textit{gen goe}den spoet,
\\Van \textit{sijnen Heer, end’ Heylant} goet:
\\End \textit{Gods gerechticheyt ver}werven.
\\So\textit{danich} is \textit{het vroim} geslacht,
\\Van \textit{die God soecken} met aendacht,
\\End \textit{Iacobs naem te recht be}erven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghy deuren, heft \textit{v hoof}den op,
\\Ghy \textit{eewge poorten, hoogt v} tsop,
\\Een \textit{heerlijck Coninck wilt hier} binnen.
\\Wie \textit{is dees} Co\textit{ninck so} geacht?
\\Tis \textit{God de heerscher} groot van kracht,
\\Sterck \textit{inden krijg, niet om ver}winnen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ghy deuren heft \textit{om hoog} den kop,
\\Ghy \textit{eewge poorten maeckt v} op,
\\Een \textit{heerlijck Coninck wilt in}varen.
\\Wie \textit{is dees} Co\textit{ninck groot} van pracht?
\\Tis \textit{God de Heere} sterck van macht,
\\De \textit{eewge God Heer der heyr}scharen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {25} {Den xxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
[Een liedt] Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{siel is tot} dy \textit{ver}heven:
\\Ick ver\textit{trou op} dy, mijn God.
\\Laet \textit{my doch geen} schand \textit{aen}cleven,
\\Dat den \textit{vyant} mijns niet spot.
\\Laet niet \textit{vallen in on}eer,
\\Ee\textit{nig} van \textit{die op dy} wachten:
\\Maer op \textit{die de schande} keer,
\\Die na \textit{ontrou willens} trachten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Geef \textit{my dijnen} wech \textit{te} kennen,
\\Wijs’ my \textit{dijne} rechte baen:
\\Laet \textit{mijn voeten} sick \textit{ge}wennen,
\\In dijn \textit{waerheyt} recht te gaen.
\\Want du \textit{bist, God, die my} mach,
\\En\textit{de} wilt \textit{oock salich} maken:
\\Op dy, \textit{wacht ick al den} dach,
\\Met ver\textit{langen ende} waken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Denck \textit{op dijn barm}her\textit{tig}heden:
\\Sy tot \textit{gunstich}eyt beweegt,
\\Die \textit{du inden} tijt \textit{voir}leden,
\\Hebst van \textit{eewig}heyt gepleegt.
\\Och ge\textit{denck niet mijner} ieugt,
\\Noch \textit{mijn} vo\textit{riger mis}daden:
\\Maer om \textit{dijn gunst ende} deugt,
\\Heer, ge\textit{denck mijns in ge}naden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
God \textit{de Heer is} goe\textit{der}tieren,
\\Trow, wa\textit{rachtig} end oprecht:
\\Dies \textit{sal hy de} son\textit{daers} stieren,
\\Op een \textit{effen} baen end slecht.
\\Tvrome \textit{volck in smert end} pijn,
\\Sal \textit{de} Heer \textit{met recht be}scheyden,
\\End al \textit{die sachtmoedich} sijn,
\\Op sijn \textit{rechte wegen} leyden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Want \textit{van alle} Go\textit{des} wegen,
\\Gunst end \textit{waerheyt} is het slot,
\\Aen \textit{die sijn ver}bondt \textit{recht} plegen,
\\End be\textit{waren} sijn gebot.
\\Om dijns \textit{namens lof end} eer,
\\Na \textit{dijn} goet\textit{heyt seer sacht}moedich,
\\Vergeef \textit{my mijn sonden,} Heer,
\\Doe groot \textit{sijn end over}vloedich.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wie \textit{is die den} naem \textit{des} Heeren
\\Vreest, end \textit{God’ is} onderdaen?
\\Dien \textit{man sal God} sel\textit{ve} leeren,
\\Wat wech \textit{hy hoort} in te slaen.
\\End hem \textit{sal noch vele} goets,
\\Al \textit{sijn} leef\textit{daeg’ over}schieten:
\\Iae sijn \textit{saet vol goeden} spoets,
\\Sal des \textit{eirtrijcx erf ge}nieten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Die \textit{in s’Heeren} vree\textit{se} leven,
\\Sijn ge\textit{heym’nis} wort hun kondt:
\\Hy \textit{sal hun te} ken\textit{nen} geven,
\\Sijn woirt \textit{ende} sijn verbont.
\\Dies staet \textit{my d’oog’ end tge}moet,
\\Al\textit{toos} tot \textit{God opge}slagen:
\\Want hy \textit{sal my mijnen} voet,
\\Maken \textit{vry van alle} lagen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dijn \textit{gesicht tot} my\textit{waert} wende,
\\Sy ge\textit{nadig,} end ontferm
\\Dy, \textit{Heer, over} mijn’ \textit{el}lende:
\\Want ick \textit{eensaem} ben end erm.
\\Ick ge\textit{voele lancx so} meer,
\\De \textit{be}nau\textit{theyt mijnder} herten,
\\Wassen \textit{end toenemen:} Heer,
\\Help my \textit{uyt mijn ancxt end} smerten.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Sie \textit{doch aen, Heer,} met \textit{ge}naden,
\\Mijnen \textit{last end} swaren druck:
\\End \textit{vergeef my} mijn \textit{mis}daden,
\\Oorsaeck \textit{van dit} ongeluck.
\\Sie mijn \textit{vyanden, die} sterck,
\\End \textit{veel} wor\textit{den uyt der} maten,
\\Daeren\textit{boven vlijtich} merck,
\\Hoe ge\textit{weldich sij my} haten.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hoe\textit{de my dan} voir \textit{haer} handen,
\\End mijn \textit{arme} siel behou’,
\\Dat \textit{ick doch niet} vall’ \textit{in} schanden,
\\Want ick \textit{vast op} dy vertrou.
\\Mijn vroim \textit{hert coim my te} baet,
\\Want \textit{ick} al\textit{leen op dy} wachte.
\\Heer, ver\textit{loss van alle} quaet,
\\Theylig \textit{Israels ge}slachte.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {26} {Den xxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
[Een liedt] Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O Heere, \textit{doe my} recht,
\\Want \textit{ick mijn wegen} slecht,
\\Be\textit{wandel’} met een \textit{vroim ge}moet,
\\Op \textit{God staet mijn ver}trouwen:
\\Hy \textit{sal my so vast} houwen,
\\Dat my niet \textit{struycklen sal den} voet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Heer, onder\textit{gronde} my,
\\End \textit{ondertaste} vry,
\\Of \textit{ick met} valscheyt \textit{omme}gae.
\\Be\textit{koir, Heer, end be}trachte,
\\Mijn \textit{hert end mijn ge}dachte,
\\End mijne \textit{nieren gade} slae.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want dijn gunst \textit{end ge}naed,
\\My \textit{vast voir oogen} staet,
\\End \textit{blijft my} altijts \textit{int ge}sicht.
\\Ick \textit{hebbe mijnen} handel,
\\End \textit{allen mijnen} wandel,
\\Nae dijne \textit{waerheyt scherp ge}richt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick hebbe \textit{noyt ge}leeft
\\Met \textit{tvolck dat hem be}geeft,
\\Tot \textit{leugen}tael end \textit{valschen} schijn.
\\End \textit{hebbe noyt ge}treden
\\Met \textit{lien, die in haer} reden
\\Bedeckt end \textit{dobbelhertig} sijn.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ia ick heb \textit{eenen} haet
\\Van \textit{al tgeselschap} quaet,
\\Dat \textit{slechts nae} boose \textit{rancken} tracht:
\\End \textit{wil gantz niet ver}keeren,
\\Met \textit{tvolck dat Gods des} Heeren
\\Geboden \textit{schendelijck ver}acht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ick wasch mijn \textit{handen} reyn
\\Heer, \textit{inde schoon fon}teyn,
\\Van \textit{onschult} suyver \textit{ende} claer:
\\End \textit{wil so comen} treden,
\\Met \textit{offers end ge}beden,
\\Om dijnen \textit{heyligen au}taer.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Op dat ick \textit{mach, ver}blijt
\\Doen \textit{luyden verr’ end} wijt,
\\Dijn \textit{deugt, met} stem van \textit{lof end} danck:
\\End \textit{al dijn wonder}wercken,
\\Die \textit{alle man mach} mercken,
\\Vertellen \textit{in mijn lofge}sanck.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick heb van \textit{herten} lief,
\\Dijns \textit{heylgen huys ge}rief:
\\Daer \textit{du dy} aen ons \textit{open}baerst.
\\End \textit{houd’ van grooter} weirden
\\Dijn \textit{woonstat hier op} eirden,
\\Daer du dijn \textit{heerlickheyt ver}klaerst.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Heer, laet doch \textit{inden} loop,
\\Der \textit{sondaers, metten} hoop,
\\Mijn \textit{siel niet} werden \textit{opge}raept:
\\Ge\textit{doog niet dat mijn} leven,
\\Met \textit{lien die haer be}geven,
\\Tot bloetver\textit{gieten, werd be}traept.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Der welcker \textit{schalcke} handt,
\\Na \textit{quade perten} brant,
\\Die \textit{hun het} hert al\textit{tijt be}denckt.
\\End \textit{haer vuyst wort be}streken,
\\End \textit{d’oogen uytge}steken,
\\Met giften, \textit{die elck een hun} schenckt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer ick wil \textit{my al}toos
\\Af\textit{houden van het} boos,
\\End \textit{steets met} vroimheyt \textit{omme}gaen.
\\Ver\textit{loss my vanden} quade,
\\O \textit{Heer, doe my ge}nade,
\\End neem my \textit{in dijn schutting} aen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Dewijl mijn \textit{voeten} staen
\\Wel \textit{vast op d’effen} baen,
\\Ver\textit{sekert} end uyt \textit{allen} noot,
\\So \textit{wil ick God den} Heere,
\\Oock \textit{bieden lof end} eere,
\\In svolcks ver\textit{gaderingen} groot.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {27} {Den xxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
[Een Liedt] Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
God is mijn \textit{licht end Heylant hoog ver}heven,
\\Waer voir soud’ \textit{ick met vreese} sijn bevaen?
\\God is mijn \textit{cracht die my behoudt int} leven,
\\Wie soude \textit{my verschricktheyt} iaghen aen?
\\Doe \textit{my de boos’ aenvielen} met gewelt,
\\Om \textit{van mijn vleesch end bloet te sijn ver}saett:
\\Het \textit{volck dat my vervolcht heeft} end gehaedt,
\\Is selve \textit{stracx ter eirden} neergevelt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al waert dat \textit{my een heyrtocht quaem om}ringen,
\\Noch soud’ my \textit{thert daerom niet} sijn verschrict:
\\Al woudmen \textit{my bestormen end be}springen,
\\So staet mijn \textit{hoip nochtans daer} op geschickt.
\\Een \textit{dinck heb ick versocht end} recht gemeent,
\\Aen \textit{God den Heer, end soeckt noch boven} al:
\\Dat, \textit{also lang my tleven} dueren sal,
\\My in sijn \textit{huys een woining} word’ verleent.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op dat ick \textit{mach de lustbaerheyt des} Heeren,
\\Wel over\textit{sien, na mijnen} wensch end keur:
\\End my al\textit{daer aen alle sijden} keeren,
\\Om sijn pa\textit{leys te schouwen} deur end deur.
\\Want \textit{hy sal my in tijt van} ancxt end pijn,
\\Voir \textit{allen noot verbergen in zijn} Hutt:
\\Ick \textit{sal van hem beschermt sijn} end beschutt:
\\End op een \textit{rotz daer nae ver}heven sijn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Iae nu al\textit{ree, staet over svyants} scharen,
\\(Die om my \textit{sijn) mijn hooft hoog} opgericht:
\\Ick wil met \textit{vreugt hem in sijn hut ver}claren,
\\End offe\textit{ren mijns lofsancks} vry gedicht.
\\Ver\textit{hoor my doch, neem op mijn} schreyen acht
\\Als \textit{ick beancxt mijn stemme tot dy} keer:
\\Ont\textit{ferme dy, sy mij ge}nadig, Heer,
\\End antwoird \textit{my op mijn be}druckte clacht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
So maent my \textit{thert, in my van dijnent} wegen,
\\Soeckt boven \textit{al, des Heeren} aengesicht:
\\Want daer in \textit{is dijn welvaert gantz ge}legen:
\\Oock soeck ickt, \textit{Heer, na mijne} schult end plicht.
\\Berg \textit{niet van my, dijn aensicht} in verdriet,
\\Noch \textit{dijnen knecht in toirnicheyt ver}stoot:
\\Du \textit{bist doch, Heer, mijn hulp in} allen noot:
\\O God mijns \textit{heyls, versteeck, ver}laet my niet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Of my ver\textit{liet, end moeder ende} vader,
\\so sal my \textit{doch de Heere} nemen aen.
\\Leer my, O \textit{God, dijn wegen: voer my} nader
\\Om svyants \textit{wil, op een ge}slichte baen.
\\En \textit{stel my niet in mijner} haters macht:
\\Sy \textit{hebben, Heer, getuygen opge}ruyt,
\\Die \textit{tegen my valsch oorkondt} geven uyt,
\\End dreygen \textit{my met haer ge}welt end cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ten waer dat \textit{ick met een gewis ver}trouwen,
\\Had vast ge\textit{looft, noch in mijns} levens tijt,
\\Gods aenge\textit{sicht end goedigheyt t’aen}schouwen,
\\Ick waer voir\textit{waer, al lang des} levens quijt.
\\Wacht \textit{op den Heer met troost end} hoip vervult:
\\Grijp \textit{goeden moet, end stae slechts op hem} vast,
\\Hy \textit{sal dijn hert verstercken} inden last,
\\Vertrou al\textit{leen, end wacht sijns} met gedult.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {28} {Den xxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
[Een Liedt] Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer mijne \textit{Rotz daer ick toe} vluchte,
\\Nae \textit{dy ist dat ick schrey end} suchte:
\\Sy doch niet \textit{doof, en wil niet} swijgen:
\\Want soud ick \textit{geen gehoor} ver\textit{crij}gen,
\\Ick \textit{mocht te rechte} sijn geacht,
\\Als \textit{die in eenen kuyl ver}smacht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Verhoor tge\textit{bet Heer, dat ick} spreke,
\\Als \textit{ick mijn stem end hant op} steke,
\\Nae dijnen \textit{tempel met vol}herden.
\\En laet my \textit{niet gesley}pet \textit{wer}den,
\\Met \textit{tgodloos volck, met} tvolck dat staet,
\\Naer \textit{moetwil end naer enckel} quaet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Die met den \textit{naesten vrede} spreken,
\\End \textit{binnen thert vol argheyts} steken.
\\Heer, wil hun, \textit{nae hun wercken} schencken,
\\End nae den \textit{list dien sy} ver\textit{den}cken:
\\Geef, \textit{dat sy na tgeen} sy begaen,
\\Den \textit{welverdienden loon ont}faen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want sy en \textit{hebben met aen}dachten,
\\Op \textit{sHeeren doen, noyt willen} achten,
\\Noch op de \textit{wonderbare} wercken
\\Van sijne \textit{handen, wil}len \textit{mer}cken:
\\Daer\textit{om sal hijs’ om} verre slaen,
\\End \textit{nemmermeer op laeten} staen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Geloift sy \textit{God de Heer, die} goedig
\\Ver\textit{hoort heeft mijn gebet oot}moedig.
\\God is mijn \textit{sterckt end schilt ge}trouwe,
\\Op welcken \textit{ick mijn ho}pe \textit{bou}we:
\\Hy \textit{helpt my: ick sal} sijne deugt
\\Lof\textit{singen, met een hert ver}heugt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
God sterckt de \textit{sijn, end sal midts} desen,
\\Sijns \textit{Conincx heylsaem cracht oock} wesen:
\\Bewaer dyn \textit{volck, stort dijnen} segen,
\\Heer, op dijn \textit{erf, als soe}ten \textit{re}gen.
\\Wils’ \textit{als dijn schapen} weyden, Heer,
\\Ver\textit{hefs’ altijts, so lancx so} meer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {29} {Den xxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Biedt ghy \textit{Vorsten,} sterck van cracht,
\\Biedt God’ \textit{eer, prijs ende} macht,
\\Biedt \textit{lof} en\textit{de prijs te} saem,
\\Sij\textit{nen} al\textit{lerhoogsten} naem.
\\Doet den \textit{voetval voir den} Heere,
\\Bidt hem \textit{aen, end doet hem} eere,
\\Inde \textit{heerlicke woin}steden,
\\Sij\textit{ner} weir\textit{de heylig}heden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
sHeeren \textit{stem druyscht} hel end claer,
\\Over \textit{waetren met ge}baer:
\\O\textit{ver} wol\textit{cken inde} lucht,
\\Don\textit{dert} Gods \textit{macht met ge}rucht.
\\sHeeren \textit{stem end donder} crachtich,
\\Wijst uyt, \textit{dat hy is al}machtich.
\\sHeeren \textit{stem vol grooter} weirden,
\\Tuygt \textit{sijn} heer\textit{lickheyt op} eirden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
sHeeren \textit{stem stort} met gewelt,
\\Ceder\textit{boomen plat int} velt:
\\Hy \textit{worpt} Ce\textit{dren in het} sant,
\\Op \textit{den} Li\textit{ban vast ge}plant.
\\End doet \textit{Libans berg op} springen,
\\Als een \textit{ionck kalf, wilt om} dwingen:
\\Hy doet \textit{Sirions bergen} beven,
\\Als \textit{Een}hoir\textit{nen hooch ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Gods stem \textit{is die} vlammen snijt,
\\End in \textit{blixem stralen} splijt:
\\Die \textit{doet} be\textit{ven twilde} wout,
\\End \textit{maeckt} Ka\textit{des velt be}nout.
\\sHeeren \textit{stem doet Hinden,} kalven,
\\Van vrees’ \textit{end verschricktheyts} halven.
\\Sy doet \textit{bosschen end tplant}soene,
\\Van \textit{ancxt} schie\textit{ten haer loof} groene.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer Gods \textit{volck groot} ende cleyn,
\\Treedt in \textit{sijnen Tempel} reyn,
\\Daer \textit{een} yeg\textit{lijck, die hem} vreest,
\\Loift \textit{end} danckt \textit{hem, uyt den} geest.
\\God be\textit{stiert end kan ver}hoeden,
\\Wolcken \textit{ende water}vloeden:
\\Als een \textit{Coninck seer groot}dadich,
\\Sit \textit{hy} in \textit{sijn rijck ge}stadich.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dies sal \textit{God ver}leenen cracht,
\\Sijner \textit{schaer, die op hem} wacht:
\\End \textit{sijn} volck, \textit{met vreed end} spoet,
\\Sei\textit{ge}nen \textit{in over}vloet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {30} {Den xxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt [wesende] een gesang over de wyinge des huys Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick wil O \textit{Heere dach end} nacht,
\\Ver\textit{heffen} dijne \textit{groote} macht:
\\Want nae mijn \textit{goede} toeversicht,
\\Heb\textit{stu my we}der op\textit{ge}richt,
\\End hebst de \textit{lien die my be}strijden
\\Noyt laten \textit{over my} ver\textit{blij}den.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
O Heer mijn \textit{God, ick riep tot} dy,
\\End \textit{mijn ge}sontheyt \textit{gaefstu} my.
\\Du hebst mijn \textit{leven} uyt het graf
\\Ge\textit{lost, want ick} nam gantz\textit{lijck} af:
\\Ick was schier \textit{onder d’eird ge}bleven,
\\Als du my \textit{schonckest een} niew \textit{le}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gods gunstge\textit{nooten alge}lijck,
\\Loift \textit{God den} Heer van \textit{Hemel}rijck,
\\End viert met \textit{vreugden} al te saem,
\\De \textit{heugnis van} Gods heyl\textit{gen} naem.
\\Want sijne \textit{gramschap wort ver}swonden
\\End gantz ge\textit{stilt in cor}ter \textit{ston}den:
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maer sijn ge\textit{nade gunst end} danck,
\\Ge\textit{duert des} menschen \textit{leven} lanck:
\\Dwelck oorsaeck \textit{is dat} druck end clacht,
\\Des \textit{avonts t’on}sent wel \textit{ver}nacht,
\\Maer als den \textit{daegraet is ge}resen,
\\Verthoont hem \textit{stracx een vro}lijck \textit{we}sen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Alst my al \textit{ginck na mijnen} lust,
\\End \textit{dat ick} was in \textit{vreed end} rust,
\\So sprack ick: \textit{tgaet my} nv te deeg,
\\Ick \textit{can niet glij}den uyt \textit{de} weeg.
\\Du hebst uyt \textit{enckel welge}vallen,
\\Gesterckt, Heer, \textit{mijnen berg} met \textit{wal}len.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer stracx als \textit{my dijn aensicht} wert
\\Ver\textit{borgen,} so ver\textit{schrack mijn} hert.
\\Ick riep tot \textit{dy met} anxt bevaen,
\\End \textit{bat den Heer} ootmoe\textit{dich} aen:
\\Ick sprack: O \textit{Heer wat salt dy} baten,
\\Dat ick int \textit{graf werd neer}ge\textit{la}ten?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Sal onder \textit{deird’, een leefloos} stof,
\\Ver\textit{breyden} connen \textit{dijnen} lof?
\\Oft dijne \textit{waerheyt} maken kondt?
\\Ver\textit{hoor my, Heer,} wil doch \textit{ter}stondt,
\\Genade\textit{lijck dy mijnr’ ont}fermen,
\\Sy du mijn \textit{hulp: wil my} be\textit{scher}men.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dies hebstu \textit{stracx gewendt mijn} leedt,
\\In \textit{vrolick}heyt, end \textit{my ver}cleedt,
\\(In ste van \textit{eenen} sack) met vreugt:
\\Op \textit{dat mijn ton}ge recht \textit{ver}heugt,
\\Niet swijg, maer \textit{dijnen lof ver}conde:
\\Dies loif ick \textit{dy Heer t’eew}ger \textit{ston}de
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {31} {Den xxxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Op \textit{dy ist, Heere, dat} ick \textit{bou}we,
\\En \textit{laet my} nemmermeer,
\\Ver\textit{vallen in on}eer,
\\Nae \textit{dijne} waerheyt \textit{ende} trouwe,
\\Ver\textit{loss my uyt ge}nade,
\\Van \textit{alle schand end} schade.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Neyg \textit{tmywaerts dijn gena}dig’ \textit{oo}ren:
\\End \textit{coim van} stonden aen,
\\Heer, \textit{om my by te} staen.
\\Sy \textit{du mijn} borgt, niet \textit{om ver}stooren,
\\Thuys \textit{mijner toevlucht} vaste,
\\End \textit{help my uyt den} laste.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du \textit{bist mijn rotz end vest} be\textit{sten}dig,
\\Ge\textit{leyd, end} stuer my, Heer,
\\Om \textit{dijns naems prijs end} eer:
\\Ver\textit{loss my} uyt den \textit{strick be}hendig,
\\Van \textit{haer verborgen} garen:
\\Want \textit{du kanst my be}waren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Mijn \textit{siel beveel ick in} dijn \textit{han}den:
\\Du \textit{hebst my} dijnen knecht,
\\Ver\textit{lost, O God op}recht.
\\Al \textit{die met} ydlen \textit{yver} branden,
\\Nae \textit{leugens, haet ick} seere:
\\Maer \textit{ick betrou den} Heere.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ick \textit{wil my dijner gunst} ver\textit{blij}den,
\\End \textit{vrolijck} met gesang,
\\Dy \textit{seggen lof end} danck.
\\Dwyl \textit{du ge}merckt hebst \textit{op mijn} lijden,
\\End \textit{mijne siel be}nouwet,
\\Ge\textit{naedlick aenge}schouwet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Oock \textit{hebstu niet toe wil}len \textit{la}ten,
\\Dat \textit{ick oyt} werd gestelt,
\\In \textit{svyants sterck ge}welt.
\\Maer \textit{hebst my} op vol \textit{ruyme} straten,
\\Vry \textit{van des vyants} netten,
\\Mijn \textit{voeten vast doen} setten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ge\textit{naed, O Heer, doe my} ge\textit{na}de,
\\Want \textit{ancxt maeckt} my verveirt,
\\Mijn \textit{oog is uytge}teirt,
\\So \textit{icks’ in} bitter \textit{tranen} bade:
\\Den \textit{moet is my ge}soncken,
\\Den \textit{buyck gantz neer ge}sloncken.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Mijn \textit{leven neemt heel af} van \textit{treu}ren,
\\End \textit{mijnen} tijt vergaet,
\\Van \textit{suchten sonder} maet.
\\Mijn \textit{cracht be}swijmt, end \textit{kan niet} deuren,
\\Mijn \textit{beendren sijn ver}teiret,
\\So \textit{dat het eenen} deiret.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Ick \textit{word van mijner ha}ters \textit{we}gen,
\\Eens \textit{yeglicx} spot end smaet,
\\Iae \textit{der gebuerten} praet.
\\End \textit{stae self} mijnen \textit{vrienden} tegen:
\\Die \textit{my op straet ge}moeten,
\\Gaen \textit{van my, sonder} groeten.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ick \textit{ben uyt haer hert al} ver\textit{ge}ten,
\\Als \textit{een doot} lichaem rot,
\\Oft \textit{tgruys van eenen} pot.
\\Ick \textit{hoore,} dat my \textit{wort ver}weten,
\\Veel \textit{smaetheyts end on}eeren,
\\Iae \textit{oock van groote} Heeren.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Dies \textit{heeft my vrees’ end ancxt} be\textit{nou}wet,
\\Mits \textit{haeren} raet sy slaen,
\\Nae \textit{tleven my te}staen.
\\Doch, \textit{Heer, op} dy hebb \textit{ick ver}trouwet,
\\End \textit{heb geseyt aen}dachtig,
\\Du \textit{bist mijn God al}machtig.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
In \textit{dijne handt staen mij}ne \textit{tij}den:
\\Ver\textit{loss my} doir dijn cracht,
\\Uyt \textit{mijnes vyandts} macht.
\\End \textit{van de} geen die \textit{mij be}strijden,
\\End \textit{toirnig uyt der} maten,
\\Ver\textit{volgen ende} haten.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Heer, \textit{laet dijn aengesicht} ge\textit{na}dig,
\\Be\textit{schijnen} wel te recht,
\\My \textit{dijnen ermen} knecht.
\\Be\textit{houd my} doir dijn \textit{gunst goet}dadig.
\\Dat \textit{niemant my be}schame,
\\Ick \textit{aenroep dijnen} name.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Laet \textit{schand den boosen o}ver\textit{co}men:
\\Stoots’ \textit{inde} graven om,
\\Haer \textit{valsche keil ver}stom.
\\Want \textit{sy hardt} spreken \textit{tot den} vromen,
\\Uyt \textit{grooter hooveir}dijen,
\\Met \textit{smaet end spotter}nijen.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
O \textit{Heer, hoe groot sijn dijn} wel\textit{da}den,
\\Die \textit{dijne} miltheyt biet,
\\Den \textit{mensch die dy ont}siet!
\\Du \textit{doest veel} wonder\textit{baer ge}naden,
\\Den \textit{geen die dy ver}trouwen,
\\So \textit{elck een mach aen}schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Du \textit{saltse schutten int} ver\textit{bor}gen
\\Dijns \textit{aenschijns,} voir den moet
\\Des \textit{mans stout end ver}woet.
\\Du \textit{salts’ als} in een \textit{hutt ver}sorgen,
\\End \textit{houdens’ onbe}sprongen,
\\Van \textit{twist der boose} tongen.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Ge\textit{loift sy God end hoog} ge\textit{pre}sen,
\\Die \textit{my uyt} miltheyt goet,
\\Veel \textit{wonderdeugden} doet.
\\Die \textit{my een} plaetz heeft \textit{aenge}wesen,
\\Daer \textit{ick mach sijn in} vrede,
\\Als \textit{in een vaste} stede.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Hoe \textit{wel ick haestig uyt} anxt \textit{seyd}de,
\\Nu \textit{word ick} van dy, Heer,
\\Ver\textit{steken lancx so} meer.
\\Noch\textit{tans, als} ick weer \textit{tot dy} schreydde,
\\So \textit{hebstu, Heer barm}hertig,
\\Ver\textit{hoort mijn stemme} smertig.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Hebt \textit{God lief, al sijn gunst}ge\textit{noo}ten,
\\Want \textit{hy de} vroim vry stelt,
\\De \textit{pratten wel ver}gelt.
\\Staet \textit{vast, laet} u niet \textit{omme}stooten:
\\Hy \textit{sal v thert be}crachten,
\\So \textit{ghy op hem cont} wachten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {32} {Den xxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel salig is voir\textit{waer, wien sijn mis}da\textit{den,}
\\\textit{Vergeven} sijn uyt \textit{gunstiger ge}naden:
\\Wiens \textit{sond niet} comt ten \textit{voirschijn int ge}richt,
\\Maer \textit{blijft ge}deckt voir \textit{Godes} aengesicht.
\\Wel \textit{salig} is, wien \textit{God tot geener} stonden,
\\En \textit{rekent} toe sijn \textit{boosheyt ende} sonden:
\\End \textit{wiens ge}moet, ont\textit{ledigt is end} vry,
\\Van \textit{arge}list end \textit{van be}driegery.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
So lang als ick mijn \textit{sonden heb ver}swe\textit{gen,}
\\\textit{Werd my tge}beent ver\textit{oudert end ver}legen:
\\Oock \textit{als ick} bruld end \textit{riep den ganschen} dach,
\\Met \textit{groot ge}schrey, van \textit{pijn daer} ick in lach.
\\Want \textit{dijne} hant was \textit{my so swaer ge}vallen,
\\Dach \textit{ende} nacht, dat \textit{mijn sap heel end} allen,
\\Ver\textit{andert} wert in \textit{eenen heeten} brandt:
\\Welck \textit{in den} Oogst ver\textit{droogt het} groene landt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer nae dat ick mijn \textit{sonden hadd be}le\textit{den,}
\\\textit{End niet meer} hiel ver\textit{borgen mijn boos}heden,
\\Maer \textit{sprack: Ick} wil God, \textit{biechten mijn mis}daet,
\\Du \textit{scholst my} quijt mijn \textit{over}treding quaet.
\\Dies \textit{sal elck} een, van \textit{dyne wel be}minden,
\\Dy \textit{bidden} aen, alst \textit{tijt is dy te} vinden.
\\Oock \textit{sal voir}waer elck \textit{van hun zijn be}hoedt,
\\Dat \textit{hem niet} treff’ een \textit{stercke} watervloet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Du bist, O Heer, mijn \textit{toevlucht in noots-}tij\textit{den,}
\\\textit{Die my ver}lost uyt \textit{allen druck end} lijden,
\\End \textit{my be}sedst ront\textit{om met vreugden} sanck,
\\Daer\textit{med’ ick} dy van \textit{dijn ver}lossing danck.
\\O \textit{mensch, ick} wil dy \textit{wijsen inde} reden,
\\Den \textit{rechten} wech die \textit{du hoorst in te} treden:
\\End \textit{geven} dy goet \textit{onderricht end} raet,
\\Mits \textit{dy mijn} oog wel \textit{vlijtich} gade slaet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Weest niet gelijck den \textit{eeslen ende} guy\textit{len,}
\\\textit{In onver}stant, den \textit{welcken men haer} muylen,
\\Be\textit{dwingen} moet, met \textit{breydels hard end} stijf,
\\Op \textit{dat sy} dy niet \textit{dringen} op het lijf.
\\Den \textit{boosen} staen te \textit{wachten vele} smerten,
\\Maer \textit{wie op} God ver\textit{trout uyt gront sijns} herten,
\\Hem \textit{sal voir}waer, ja \textit{self in cruys end} druck,
\\Des \textit{Heeren} gunst om\textit{ringen} met geluck.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ghy dan die staet na \textit{vromicheyt end} deug\textit{den,}
\\\textit{Sijt inden} Heer ver\textit{blijt met rechter} vreugden:
\\Iuycht \textit{end springt} op, thoont \textit{al die oprecht} sijt,
\\Met \textit{lofge}sang, dat \textit{thert v} is verblijt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {33} {Den xxxiij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Singt \textit{vrolijck in des Heeren} name,
\\Ghy \textit{alle die ge}rechtich sijt:
\\Tlof \textit{is bevallick end be}quame,
\\In \textit{svromen menschen} mont altijt.
\\\textit{Lovet op u} luyten,
\\\textit{Harpen ende} fluyten,
\\En\textit{de} danckt \textit{den} Heer,
\\\textit{Laet op Cyters} spelen,
\\Singet \textit{met der} kelen,
\\Sij\textit{nen lof} end eer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{yeglijck sijn gedicht voort}bringen,
\\Van \textit{nieuwe liedren} schoon end soet:
\\Elck \textit{doe sijn best om wel te} singen,
\\Met \textit{hertsen lust end} bly gemoet.
\\\textit{Want des Heeren} spreken,
\\\textit{Sonder yet t’ont}breken,
\\Is \textit{reyn} end \textit{op}recht,
\\\textit{Alle sijne} daden,
\\Gaen toe \textit{met ge}naden,
\\End \textit{met waer}heyt slecht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Heer is sonderling ge}negen,
\\Tot \textit{grechticheyt end} goet gericht:
\\Het \textit{eirtrijck is aen alle} wegen,
\\Van \textit{sijner goetheyt} vol end dicht.
\\\textit{Doir Gods woirt seer} crachtig.
\\\textit{Sijn gemaeckt een}drachtig
\\Dhe\textit{mels} uyt \textit{den} gront,
\\\textit{End all haer heyr}scharen,
\\Doir den \textit{geest ge}varen,
\\Uyt \textit{des Hee}ren mont.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
De \textit{zee met hare felle} baren
\\Heeft \textit{hy op eenen} hoop gevat,
\\End \textit{in den afgrondt doen ver}garen,
\\Haer \textit{golven, als in} eenen schat.
\\\textit{Dat dan alle} d’eirde,
\\\textit{God van grooter} weirde,
\\Vree\textit{se} met \textit{aen}dacht:
\\\textit{Dat alle per}soonen,
\\Die op \textit{d’eirtrijck} woonen,
\\Schric\textit{ken voir} sijn macht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want \textit{stracx als hy twoirt had ge}sproken,
\\Van \textit{stonden aen ge}schiedd’ het al,
\\End \textit{daer en is gantz niet ont}broken,
\\Van \textit{alle tgeen dat} hy beval.
\\\textit{God breeckt end doet} scheyden,
\\\textit{Den raet vanden} Heyden,
\\Eer\textit{men} om\textit{me} siet:
\\\textit{Volckeren ge}dancken,
\\Ende \textit{schalcke} rancken,
\\Maeckt \textit{hy stracx} te niet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{s’Heeren raet blijft staen vol}comen,
\\End \textit{eewich in sijn} volle cracht:
\\Al \textit{wat sijn hert heeft voirge}nomen,
\\Ge\textit{duert tot eewi}gen geslacht.
\\\textit{Salich is waer}achtich,
\\\textit{Tvolck, wiens God al}machtich,
\\Is \textit{de} Heer \textit{end} God:
\\\textit{Salich sijn ge}boren,
\\Die God \textit{heeft ver}koren,
\\Tot \textit{sijn erf} end lot.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
De \textit{Heer siet uyt den Hemel} hooge,
\\Al\textit{hier om leeg, op} deirtrijcx dal,
\\End \textit{overmerckt met een scherp} ooge,
\\De \textit{menschen kindren} tsamen al.
\\\textit{Vanden hoogen} throone,
\\\textit{Sijner heylger} woone,
\\Neemt \textit{hy} sijn \textit{ge}merck,
\\\textit{End siet hier be}neden,
\\Alle \textit{die be}treden,
\\Des \textit{eirtbo}dems perck.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy \textit{heeft doch self doir sijn ver}mogen,
\\Ge\textit{schapen elcx hert} end gemoet:
\\Dies \textit{wort hy nemmermeer be}drogen,
\\Int \textit{weten wat een} yeglijck doet.
\\\textit{Geene groot heyr}scharen,
\\\textit{Konden oyt be}waren,
\\Co\textit{nin}gen \textit{in} noot.
\\\textit{Geen gewelt van} ermen,
\\Kan een \textit{heldt be}schermen,
\\Voor \textit{een snel}le doot.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Het \textit{is een al te dwaes ver}trouwen,
\\Die \textit{hulp van eenen} henxt verwacht:
\\Geen \textit{peirdt en can den mensch be}houwen,
\\Noch \textit{helpen met al} sijne cracht.
\\\textit{Maer Gods oog ge}nadig,
\\\textit{Wacht op die ge}stadig,
\\Die \textit{god}sa\textit{lig} sijn,
\\\textit{Ende met aen}dachten,
\\Op sijn \textit{gunste} wachten,
\\In \textit{verdriet} end pijn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Op \textit{dat hy vanden doot haer} leven
\\Ver\textit{loss’, als sy sijn} in gevaer:
\\Hy \textit{sal hun haeren nootdurft} geven,
\\In \textit{tijd’ van diert end} honger swaer.
\\\textit{Dat dan tot den} Heere
\\\textit{Onse siel haer} keere:
\\Sijnd’ \textit{in} hem \textit{ge}stilt.
\\\textit{Hy, end anders} geene,
\\Is ons’ \textit{hulp al}leene,
\\En\textit{de vas}ten schilt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Voir\textit{waer ons hert sal ons ont}springen,
\\In \textit{God den Heer met} vreugt heylsaem,
\\Om \textit{dat wy ons in allen} dingen,
\\Ver\textit{trouwen op Gods} heylgen naem.
\\\textit{Dat dan dijn ge}nade,
\\\textit{Op ons vroeg end} spade,
\\Heer, \textit{ge}strec\textit{ket} zy:
\\\textit{So als wy van} herten,
\\In all’ \textit{onse} smerten,
\\Wach\textit{ten vast} op dy.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {34} {Den xxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Davids, doe hy sijn gelaet verandert hadde, inde tegenwoirdicheyt 
van Abimelech, die hem verdreef, ende hy ginck wech.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{wil God} onsen Heer,
\\Hooch \textit{loven t’alle} tijd’ end stond’,
\\End \textit{eewich voe}ren in\textit{den} mont,
\\Al \textit{sijnen} lof end eer.
\\Mijn \textit{siele sy ver}heught,
\\In \textit{God, end} roem’ haer \textit{van ge}luck:
\\Dat \textit{doch d’oot}moedig’ \textit{inden} druck,
\\Sulcx \textit{hoo}ren mach \textit{met} vreugt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Comt \textit{voorts dan} al te saem,
\\End \textit{maeckt den Heere} groot met my:
\\Laet \textit{ons te gaer} met her\textit{ten} bly,
\\Ver\textit{hoogen} sijnen naem.
\\Ick \textit{heb den Heer ge}socht
\\In \textit{noot, end} hy heeft \textit{my ver}hoort:
\\Hy \textit{heeft my} van nu \textit{rechte} voort,
\\Uyt \textit{mij}ne vrees’ \textit{ge}brocht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dies \textit{sal het} volck versaemt,
\\Op \textit{hem sien, ende} wacker aen
\\Toe\textit{loopen, end} van hem \textit{niet} gaen,
\\Met \textit{t’aenge}sicht beschaemt.
\\Want \textit{dese, dencken} sy,
\\Riep \textit{God aen,} als hy \textit{was be}swaert:
\\Die \textit{hem ver}hoort heeft \textit{end be}waert
\\Van \textit{al}le com\textit{mer} vry.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Der \textit{Englen} sterck heyrschaer,
\\Slaet \textit{sijnen leger} rontom dien,
\\Die \textit{Gods des Hee}ren naem \textit{ont}sien,
\\End \textit{losts’ uyt} alle vaer.
\\So \textit{smaeckt dan end aen}schout,
\\Hoe \textit{goeder}tieren \textit{de Heer} is:
\\Wel \textit{salich} is de \textit{man ge}wis,
\\Die \textit{vast} op hem \textit{ver}trout.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Vreest \textit{God, ghy} lieden al,
\\Die \textit{heylig sijt end} recht van geest:
\\Weet \textit{dat de ge}ne die \textit{hem} vreest,
\\Geen \textit{dinck ont}breken sal.
\\Men \textit{siet den leew ver}woet,
\\Wel \textit{lijden} honger \textit{end ge}breck:
\\Maer \textit{wie tot} God neemt \textit{sijn ver}treck,
\\Dien \textit{ont}breeckt doch \textit{geen} goet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Comt \textit{kinders} ende hoort,
\\Ick \textit{sal v geven} goede leer,
\\End \textit{wijsen, hoe} ghy God \textit{den} Heer
\\Sult \textit{vreesen} na sijn woort.
\\Wie \textit{is de mensch dien} lust,
\\Al \textit{hier te} leven \textit{langen} tijt?
\\Van \textit{onge}luck end \textit{sorg be}vrijt,
\\In \textit{voir}spoet en\textit{de} rust?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Be\textit{waer dijn} tonge doch,
\\Dat \textit{sy geen achter}clap en doe:
\\Wacht \textit{dijne lip}pen oock \textit{daer}toe,
\\Van \textit{leugen} end bedroch.
\\Wijck \textit{van tboos’ af: doe} wel,
\\Soeck \textit{vreed end} vlijtich \textit{daer na} tracht:
\\Gods \textit{oog neemt} op de \textit{vromen} acht,
\\Sijn \textit{oor} verhoorts’ \textit{oock} snel.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Maer \textit{sHeeren} aensicht gram,
\\Is \textit{op de gene} die doen boos,
\\Op \textit{dat hy ma}ke na\textit{me}loos,
\\Op \textit{deirtrijck} haren stam.
\\Doch \textit{die eens aenge}tast
\\Van \textit{Gods handt,} schreyen \textit{weer tot} hem,
\\De \textit{Heer ver}hoort stracx \textit{haere} stem,
\\End \textit{helpts’} uyt al\textit{len} last.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{Heer is} allernaest
\\Dien \textit{thert bedruckt is} allermeest:
\\End \textit{die versla}gen sijn \textit{van} geest,
\\Ver\textit{lost hy} inder haest.
\\Die \textit{oprecht is end} vroim,
\\Krijgt \textit{meni}gen seer \textit{harden} stoot,
\\Maer \textit{God ver}lost hem \textit{uyt den} noot,
\\Al \textit{wat} hem o\textit{ver}koim.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hy \textit{hoedt al}sulcken man,
\\Al \textit{sijn gebeenten} groot end cleen,
\\So \textit{naeu, dat haer}der oock \textit{niet} een,
\\Ge\textit{broken} werden kan.
\\Men \textit{siet dat een mis}daet,
\\De \textit{godde}loose \textit{self noch} doot:
\\End \textit{wie de} vroim uyt \textit{haet ver}stoot,
\\Doir \textit{ey}gen schult \textit{ver}gaet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Al\textit{toos ver}lost de Heer,
\\Sijn \textit{dienaers, end die} op hem staen,
\\Met \textit{vast vertrou}wen, en \textit{ver}gaen
\\Int \textit{ordeel} nemmermeer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {35} {Den xxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Twist \textit{met myn twis}ters, stae \textit{my} by,
\\Mijn \textit{weder}strijders, \textit{Heer, be}stry:
\\Grijp \textit{nae den schilt, tast nae de} speire:
\\Maeck \textit{dy doch op, end my ver}weire.
\\Lang voorts de \textit{spiess, stop toe de} baen,
\\Dat mijn ver\textit{volgers niet voorts} gaen:
\\Seg \textit{mijner} sielen, \textit{vreese} niet,
\\Ick \textit{ben dijn} helper \textit{in ver}driet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{doch die my} na tle\textit{ven} staen,
\\Met \textit{oneer} ende \textit{schand ver}gaen:
\\Laet \textit{spottelijck te rugge} treden,
\\Die \textit{rancken tegen my gaen} smeden.
\\End laetse \textit{sijn voir dijne} straf,
\\Als voir den \textit{wint een ledig} kaf.
\\Des \textit{Heeren} Engel \textit{slaese} neer,
\\Ia \textit{drijfse} henen \textit{gins end} weer.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Stock\textit{doncker wer}de ha\textit{ren} pat,
\\Haer \textit{baene} slibbrich \textit{ende} glat,
\\Des \textit{Heeren Engel moetse} plagen,
\\End \textit{van d’een plaets in d’ander} iagen:
\\Mits sy my \textit{hebben met on}recht,
\\Haer net in \textit{eenen kuyl ge}legt,
\\End \textit{sonder} oorsaeck \textit{haere} gracht
\\Ge\textit{hoilt, end} nae mijn \textit{ziel ge}tracht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Tver\textit{derf vall’ hem} snel o\textit{ver} thooft,
\\Eer \textit{hijt be}denckt oft \textit{recht ge}looft:
\\Tnet \textit{dat hy voir my heeft ge}hangen,
\\Moet \textit{hem verstricken end ver}vangen.
\\Hy blijve \textit{self iae onbe}dacht,
\\In sijnen \textit{eygen kuyl ver}smacht.
\\Maer \textit{laet mijn} siel, in \textit{God ver}heugt,
\\Sijn \textit{hulpe} nemen \textit{tot haer} vreugt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Du \textit{mijn gebeent} end al \textit{mijn} kracht,
\\Spreeckt: \textit{Heer, wie} isser \textit{die dy} slacht?
\\Die \textit{den benauden mensch kanst} rucken,
\\Uyt \textit{gener handt die hem ver}drucken?
\\End hebst den \textit{armen vry ge}stelt,
\\Uyt s’roovers \textit{moetwil end ge}welt.
\\Ge\textit{tuygen} vinnich \textit{ende} wreet,
\\Aen\textit{tijgen} my tgeen \textit{ick niet} weet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Voir \textit{tgoet vergel}den sy \textit{my} tboos,
\\Om \textit{my te} maken \textit{leven}loos,
\\Daer \textit{ick doch heb in haere} lasten,
\\Ge\textit{treurt int haeren kleedt met} vasten,
\\End heb voir \textit{hun met menig} traen,
\\Seer dickmael \textit{mijn gebet ge}daen:
\\Ia \textit{heb hem} anders \textit{niet ge}dient,
\\Dan \textit{als een} broeder \textit{end goet} vrient.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ik \textit{heb getreurt} end my \textit{ver}cleent,
\\Als \textit{tkint dat} om sijn \textit{moeder} weent.
\\Maer \textit{daerentegen, als ick} glijde,
\\So \textit{sachmen dat sy werden} blijde:
\\Ia fielten, \textit{hadden eer ickt} wist,
\\Malcander \textit{tegen my ge}bist,
\\Die \textit{lachten} sonder \textit{eynd oft} maet,
\\Met \textit{open} keilen, \textit{my te} smaet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Haer \textit{tanden heb}ben sy \textit{ge}knerst,
\\Van \textit{spijt, daer} hun het \textit{hert af} berst,
\\Sijnd \textit{onder haer beveynsde} geckers,
\\Met \textit{eenen hoop telliooren} leckers.
\\Noch sietstu \textit{sulcx met sinnen} koel?
\\Heer, loss mijn \textit{siel van haer ge}woel,
\\End \textit{mijn een}saem van \textit{leeuwen} wreet,
\\Die \textit{my ver}driet doen \textit{ende} leet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Dan \textit{sal ick in} een groo\textit{te} schaer,
\\Dijn \textit{lof, Heer,} maken \textit{open}baer:
\\End \textit{onder volcken groot end} crachtig,
\\Dy \textit{roemen, o mijn God al}machtig.
\\Laet slechts aen \textit{my niet sijn ver}blijt,
\\Mijn vyan\textit{den met haer ver}wijt,
\\Noch \textit{die my} haten \textit{met on}recht,
\\Winck\textit{oogen} over \textit{dijnen} knecht.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Want \textit{sy en heb}ben in\textit{den} mont,
\\Gantz \textit{geenen} vrede, \textit{maer den} gront,
\\Van \textit{al haer listen end aen}slagen
\\Is, \textit{den vreedsaem’ int net te} iagen.
\\Ick word’ hun \textit{lancx so meer on}weirt,
\\Dies sy, met \textit{monden opge}speirt,
\\My \textit{roepen} nae, ha \textit{ha, tis} goet,
\\Noch \textit{sien wy} onsen \textit{lust ge}voet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer \textit{du siets’ oock} seer wel, \textit{O} Heer,
\\Daer\textit{om en} swijg voort\textit{aen niet} meer:
\\Wil \textit{dy niet verre van my} maken:
\\Ont\textit{waeck verstae tot mijner} saken,
\\Mijn Heer, mijn \textit{God, let op mijn} recht.
\\Richt my na \textit{dijne waerheyt} slecht.
\\Mijn \textit{God en} laet aen \textit{my dees} lien,
\\Met \textit{vreugden} haeren \textit{lust niet} sien.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Doch \textit{seggen in} haer hert \textit{ver}heugt,
\\Och \textit{dat gaet} wel, het \textit{doet ons} deugt,
\\Wy \textit{hebben hem geheel ver}slonden:
\\Maer \textit{laets’ in haere schalcke} vonden,
\\Te schand end \textit{schaemroot worden} al,
\\Die bly zijn \textit{in mijn onge}val,
\\Be\textit{cleed met} smaet end \textit{spotter}ny,
\\Al \textit{die sick} heffen \textit{tegen} my.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maer \textit{dien mijn rech}te saeck \textit{staet} aen,
\\Met \textit{vreugden} moet hy \textit{sijn be}vaen,
\\End \textit{spreken steets, den naem des} Heeren,
\\Sy \textit{groot gemaeckt, met aller} eeren,
\\Die sijnen \textit{dienaer na den} druck,
\\Gegunt heeft \textit{vreed end goet ge}luck:
\\Dies \textit{mijn tong} altijts \textit{over} al,
\\Dijn \textit{waerheyt} end lof \textit{roemen} sal.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {36} {Den xxxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Den Oppersangmeester, Een liedt des Dienaers Gods Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{boosheyt die de godloos} pleegt,
\\Tot \textit{seggen my het hert be}weegt,
\\Hy \textit{moet den Heer niet} vreesen.
\\Want \textit{tkittelt hem end tdunckt hem} moy,
\\Dat \textit{Hy bevint sijn boosheydt} snoy,
\\Van \textit{tvolck gehaedt te} wesen.
\\Sijn \textit{woirden sijn bedroch end} list,
\\Het \textit{waer hem leet dat hy wat} wist,
\\Om \textit{yemant deugt te} plegen.
\\Op \textit{tbed’ droomt hy van over}last:
\\Hy \textit{staet op slimme wegen} vast:
\\Geen \textit{quaet en is hem} tegen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doch \textit{dijn genaed’ Heer, over}treft
\\De \textit{hemels: dijne waerheyt} heft
\\Thooft, \textit{boven alle} wolcken.
\\Dijn \textit{trouwe, hooge bergen} slacht,
\\Dijn \textit{diep oirdeelen, fijn ge}acht,
\\Als \textit{grondeloose} colcken.
\\Du \textit{hoedest mensch end beesten} al.
\\O \textit{weirde goetheyt! dijn volck} sal
\\In \textit{dijns erms schaedwe} rusten:
\\End \textit{met dijns woinhuys vette} goet
\\Ver\textit{sadigt, drincken uyt den} vloet
\\Dijnr’ \textit{hemelscher wel}lusten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want \textit{slevens oorspronck is by} dy:
\\In \textit{dijne claerheyt sullen} wy,
\\Ons \textit{claere licht be}comen.
\\Ver\textit{streck dijn gunste lancx so} meer,
\\Den \textit{genen die dy kennen,} Heer,
\\End \textit{dijne trouw den} vromen.
\\Des \textit{pruydtsen voet en tref my} niet,
\\Laet \textit{my niet vallen met ver}driet,
\\In \textit{sgoddeloosen} handen.
\\Sie \textit{daer, de geen die boos be}gaen,
\\Sijn \textit{sonder voorts meer op te} staen,
\\Ter \textit{neer gevelt met} schanden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {37} {Den xxxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
[Een liedt] Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
En \textit{stoor dy niet, ter oorsaeck van de} boose,
\\Om \textit{dat sijt} hier vast \textit{hebben voir den} windt,
\\Be\textit{nijde} niet de \textit{stout, end roecke}loose,
\\Die \textit{tot ge}welt end \textit{moetwil sijn ge}sint.
\\Want \textit{sy als hoy stracx worden afge}sneden,
\\End \textit{droogen} uyt als \textit{t’ionck kruyt dat ver}swint.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Be\textit{trou op God: doe wel, volg goede} seden:
\\Be\textit{woine} tlant ver\textit{sekert ende} vry,
\\End \textit{voede} dy met \textit{waerheyt wel te} vreden.
\\Stel \textit{dijnen} lust, op \textit{God van herten} bly,
\\Hy \textit{sal dijn werck voirspoedig doen ge}dyen,
\\Dat \textit{alle} dinck na \textit{dijn begeiren} sy.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ge\textit{draeg dijn saeck aen God, laet hem be}tijen:
\\Be\textit{trou al}leen, stae \textit{vast op hem ge}sticht,
\\Hy \textit{salse} wel be\textit{hoorlijck doen ver}lyen.
\\Hy \textit{sal dijn} recht voirts \textit{brengen int ge}sicht,
\\Als \textit{eenen glantz, end doen dijn onschult} blijcken,
\\So \textit{reyn end} claer, ge\textit{lijck tmiddaegsche} licht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Houd \textit{dy slechts stil: vertoef God sonder} swijcken,
\\Mis\textit{gun hem} niet, dien’t \textit{hier gelucklijck} gaet:
\\Oft \textit{die vol}voert sijn \textit{listige prack}tijcken.
\\Bis\textit{tu ge}stoort, dijn \textit{gramschap vallen} laet:
\\Wil \textit{ymmers dy, van sulcke stoornis} hoeden,
\\Die \textit{dijn ge}moet be\textit{wegen mocht tot} quaet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Men \textit{sal doch haest sien tgodloos volck uyt}roeden,
\\Maer \textit{wie op} God met \textit{vast vertrouwen} wacht
\\Sal \textit{erffe}lijck be\textit{sitten d’eirtrijcks} goeden.
\\Noch \textit{weynich} tijts, soo \textit{wort de boos ge}bracht
\\Ge\textit{heel te niet, end wilstu na hem} vragen,
\\Hy \textit{isser} niet sijns \textit{wort niet meer ge}dacht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Maer \textit{die int cruys sachtmoedelijck haer} dragen,
\\Die \textit{sullen} tlant be\textit{erven: end ver}verst
\\Sijnd \textit{inden} druck, ge\textit{nieten goede} dagen:
\\Of \textit{schoon de} boos’ sijn \textit{sinnen quelt end} perst,
\\Om \textit{een vroim hert te leggen schalcke} lagen,
\\End \textit{over} hem uyt \textit{spijt sijn tanden} knerst,
\end {vers}

\begin {vers} {7}
So \textit{spot nochtans de Heer, met sijn aen}slagen,
\\Want \textit{hy den} dach ge\textit{comen siet al}ree,
\\Van \textit{sijn ver}derf, end \textit{doodelijcke} plagen.
\\Het \textit{godloos} volck treckt \textit{tsweirt wel uyt de} schee,
\\End \textit{spant den boig om d’armen neer te} drucken,
\\End \textit{om t’vroim} volck te \textit{slachten als een} vee.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer \textit{haer selfs sweirt, sal hun noch thert uyt} rucken,
\\Mits \textit{hun Gods} straf al\textit{tijts voir oogen} sweeft,
\\End \textit{haeren} boig sal \textit{breken in veel} stucken.
\\En \textit{weynich} goets, dat \textit{God den vromen} geeft,
\\Doet \textit{hen meer deugts end sal oock verder} strecken,
\\Dan \textit{vele} schats dat \textit{tboos volc by een} heeft.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Men \textit{sal doch korts den goddeloosen} vrecken,
\\Haer \textit{armen} stijf met \textit{cracht in stucken} slaen.
\\Maer \textit{God den} Heer sal \textit{schutten end be}decken,
\\Den \textit{vromen} man. De \textit{Heere teeckent} aen,
\\Der \textit{gener tijt, die reyn sijn van boos}daden,
\\Dies \textit{sal haer} erf in \textit{eewicheyt be}staen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Oock \textit{worden sy met schande niet be}laden,
\\In \textit{tegen}spoet: maer \textit{als des hongers} sweirt,
\\De \textit{landen} slaet, so \textit{salse God ver}saden.
\\Maer \textit{tgodloos} volck sal \textit{worden afge}teirt,
\\End \textit{wie God haet, sal smilten in noots}tijden,
\\Als \textit{lammer}vet dat \textit{uytsmoockt aenden} heirt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Een \textit{godloos mensch ontleent van alle} sijden,
\\Doch \textit{nimmer}meer sijn \textit{schuldenaers be}taelt:
\\Daer \textit{een vroim} man, tsijn \textit{schenckt uyt mede}lijden,
\\Want \textit{die de} Heer met \textit{seigen over}straelt,
\\Be\textit{erven tlandt: maer die Gods vloeck be}comen,
\\Die \textit{worden} noch met \textit{quaeden eynd ont}haelt.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
De \textit{Heere richt end stiert den wech der} vromen,
\\Dies \textit{God hem} oock met \textit{eenen lust aen}schout,
\\Om \textit{dat hy} is in \textit{sijn vrees voirge}nomen.
\\Valt \textit{hy by}wijl, hy \textit{wort niet voortge}stout:
\\Want \textit{God de Heer’ (die hem doch wilt be}waren)
\\Hem \textit{byder} handt in \textit{all’ aenstooten} hout.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ick \textit{was wijl ionck, nu ben ic oudt van} iaren,
\\Maer \textit{sach noyt} vroim ver\textit{laten inden} noot,
\\Noch \textit{sijnen} stam met \textit{beedlen broot ver}garen.
\\Want \textit{hy veel} eer uyt \textit{sijnen milden} schoot,
\\Geeft \textit{daglijx uyt, end leent hun die noot} lijden:
\\Oock \textit{wort sijn} saet be\textit{gaeft met seigen} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Daer\textit{om doe wel, end wil het quade} mijden:
\\So \textit{woonstu} hier al\textit{tijt vry van ver}driet.
\\Want \textit{God be}mint het \textit{recht tot alle} tijden,
\\End \textit{en ver}laet sijn \textit{gunstgenooten} niet.
\\Sy \textit{sijn bewaert, end kunnen niet ver}derven,
\\Maer \textit{tgodloos} saet, wort \textit{gantzlijck uytge}wiet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {15}
Trecht\textit{veirdig volck sal noch het landt be}erven,
\\End \textit{eewe}lijck vast \textit{woinen op haer} goet,
\\Tot \textit{dats’ int} letst een \textit{salich eynd ver}werven.
\\Des \textit{vromen} mont spreect \textit{reden wijs end} vroet:
\\Dies \textit{sietmen vast van sijner tonge} vloeyen,
\\Ge\textit{richt end} recht als \textit{een sprinckader} soet.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
In \textit{sijns Gods wet, sal sijn hert lustich} groeyen:
\\Dies \textit{vreest hy} niet dat \textit{nummer sijnen} voet
\\Aen \textit{tvallen} koim, maer \textit{sijnen wech sal} spoeyen.
\\Tis \textit{waer, dat} hem d’on\textit{vroim in evlen} moet,
\\Al\textit{tijts bespiedt, end soeckt hem t’onder}dringen,
\\Om \textit{doot te} slaen, end \textit{om te storten} bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Maer \textit{God de Heer en sal gantz niet ge}hingen,
\\Dat \textit{s’boosen} handt den \textit{vromen man be}swaer:
\\Oft \textit{hem ver}doem’ als \textit{hy sijn recht wilt} dingen.
\\Wacht \textit{op den} Heer: neem \textit{sijne wegen} waer
\\Hy \textit{sal dy tlandt tot dijner erve} geven:
\\Du \textit{salst tboos} volck sien \textit{dempen teene}gaer.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Ick \textit{heb gesien, den godloos, hooch ver}heven
\\End \textit{vreesslijck} sijn: ja \textit{frisch end wel ge}sont,
\\Sick \textit{spreyden} uyt, als \textit{groene lauwers}dreven.
\\Maer \textit{korts daer} nae, ver\textit{ghinck hy end ver}swont,
\\Ick \textit{hebber acht wel mercklijck op ge}nomen,
\\Dat \textit{ick hem} socht, maer \textit{nergens niet en} vont.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Daer \textit{tegen merck met vlijt den stant der} vromen,
\\Du \textit{vindst dat} sy tot \textit{goeden eynde} slaen,
\\End \textit{vreed int} letst met \textit{goet geluck be}comen.
\\Maer \textit{die boos} doen, die \textit{sullen all’ ver}gaen,
\\End \textit{tgodloos volck sal noch int lest be}enden
\\Den \textit{onder}ganck, end \textit{sijn te niet ge}daen.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Hulp \textit{ende troost sal God den vromen} senden,
\\Want \textit{hy is} doch haer \textit{sterckt end toever}laet,
\\In \textit{ty’ van} druck end \textit{allerley el}lenden
\\Hy \textit{sals’ al}tijt ver\textit{lossen van het} quaet,
\\End \textit{het gewelt der boosen van hun} wenden:
\\Mits \textit{haren} troost op \textit{hem alleene} staet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {38} {Den xxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids, om [dickwils] te doen gedencken.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Straf doch \textit{niet in onge}naden
\\Mijn \textit{mis}daden,
\\\textit{Heer, maer} heb \textit{met my} gedult:
\\Wil niet \textit{sijnd’ in toirn’ ont}steken,
\\Aen \textit{my} wreken,
\\Mijne \textit{sond’ end} sware schult.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want dijn \textit{pijlen afge}schoten,
\\Staen \textit{ge}sloten,
\\\textit{In mijns} her\textit{ten diep}sten grondt.
\\Dijn handt \textit{swaer end onge}nadich,
\\Druckt \textit{my} stadich,
\\Ende \textit{heeft my} heel doirwont.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
In mijn \textit{vleesch en is te} gader
\\Spier \textit{noch} ader,
\\\textit{(Mits dijn} gram\textit{schap) wel} gesont.
\\Al mijn \textit{beenen sijn ge}schonden
\\Mits \textit{mijn} sonden,
\\End vol \textit{onrust} talle stondt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want mijn \textit{sonden end mis}daden,
\\Die \textit{my} schaden,
\\\textit{Rijsen} bo\textit{ven mij}nen kop:
\\Ende \textit{doen my neder}sacken,
\\Als \textit{de} packen,
\\Die men \textit{niet kan} bueren op.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dies mijn \textit{seeren ende} buylen,
\\Seer \textit{ver}vuylen,
\\\textit{Werpend’} et\textit{ter en}de dracht,
\\Dwelck myn \textit{dwaesheyt veroor}saket,
\\Die \textit{daer} maket,
\\Dat ick \textit{schier van} stanck versmacht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ick ver\textit{crimp heel, end ver}cromme,
\\Iae \textit{val} omme,
\\\textit{So is} my \textit{het her}te flouw,
\\Ende \textit{gae heel dagen} sluypen,
\\En\textit{de} kruypen,
\\Siende \textit{swert van} swaren rouw.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want mijn \textit{heupen vol ge}breken,
\\Sijn \textit{ont}steken,
\\\textit{Iae vol} viers \textit{end her}ten brants:
\\Mijn vleesch \textit{is my heel end} allen,
\\In\textit{ge}vallen,
\\Aen my \textit{is niet} gaef noch gants.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick ge\textit{voel dat ick sla}backe,
\\End \textit{ver}swacke:
\\\textit{Iae ick} ber\textit{ste schier} van smert:
\\Dies ick \textit{oock op sulcke} wijse
\\Grimm’ \textit{end} grijse,
\\Iae ick \textit{brulle} binnen thert.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Doch mijn \textit{wenschen, vreesen,} duchten,
\\En\textit{de} suchten,
\\\textit{Stel ick} Heer, \textit{in dij}nen schoot:
\\Dy en \textit{is mijn daeglijcx} sorgen,
\\Niet \textit{ver}borgen:
\\Want du \textit{kennest} mijnen noot.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Mijn hert \textit{sweeft my gins end} weder,
\\Op \textit{end} neder,
\\\textit{So dat} mijn \textit{cracht my} begeeft:
\\D’oogen \textit{sijn my inder} waerheyt,
\\Son\textit{der} claerheyt,
\\Als die \textit{gantz geen} oogen heeft.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Mijne \textit{vrienden ende} magen,
\\Sien \textit{mijn} plagen
\\\textit{Van be}sij\textit{den en}de dweirs:
\\Mijne \textit{naeste naege}bueren,
\\Sien \textit{my} treuren,
\\End aen\textit{schouwen} my van veirs.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Maer die \textit{my nae tleven} jagen,
\\Leg\textit{gen} lagen:
\\\textit{End die} my \textit{beroc}ken quaet,
\\Spreken \textit{ergheyt alle} reysen,
\\End \textit{be}peysen
\\Boosen \textit{list end} valschen raet.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maer het \textit{valt my in mijn} ooren
\\Son\textit{der} hooren:
\\\textit{Ick ge}laet \textit{my doof} end dom:
\\End op \textit{haer versiert aen}tijgen
\\Met \textit{stils}wijgen,
\\Houd’ ick \textit{toe den} mont als stom.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Als of \textit{ick van al haer} woorden
\\Geen \textit{en} hoorden,
\\\textit{Houd ick} my \textit{gehee}lijck stil:
\\Oft als \textit{een die wort be}streden,
\\End \textit{met} reden
\\Sijn recht \textit{niet ver}weiren wil.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Want ick \textit{vast in mijn ge}dachte
\\Op \textit{dy} wachte,
\\\textit{Iae ver}la\textit{te my} op dy.
\\Du mijn \textit{God en Heer goet}dadig,
\\Salst \textit{ge}nadig
\\Goed’ ant\textit{woirde} geven my.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Want ick \textit{sprack: wil om dijn} eere
\\Sulcx \textit{doen,} Heere,
\\\textit{Dat sy} niet \textit{en sijn} verblijt:
\\Nade\textit{mael sy met be}hagen
\\hoo\textit{moet} dragen,
\\So wan\textit{neer den} voet my glijt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Doch ick \textit{sie, dat ick gae} hincken,
\\End \textit{ver}sincken,
\\\textit{In dees} pijn, \textit{helpstu} my niet:
\\End moet, \textit{sonder op te} houwen,
\\Steets \textit{aen}schouwen,
\\Mijne \textit{smert end} swaer verdriet.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Want de\textit{wijl ick mijne} sonde,
\\Dy \textit{ver}conde,
\\\textit{End merck,} wat \textit{ick heb} misdaen,
\\So wort \textit{my mijn hert be}nouwet,
\\End \textit{my} rouwet,
\\Dat ick \textit{my dus} heb ontgaen.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Onder\textit{tusschen, sietmen} bloeyen,
\\En\textit{de} groeyen
\\\textit{Mijnen} vy\textit{ant in} sijn macht,
\\Ende \textit{die my boven} maten
\\Vin\textit{nich} haten,
\\Nemen \textit{toe in} hare cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Die my \textit{quaet voor goet ver}gelden,
\\End \textit{my} schelden,
\\\textit{Vallen} te\textit{gens my} met haet,
\\Om dat \textit{ick my voir tquaet} hoede,
\\End \textit{na} tgoede
\\Trachte, \textit{sonder} onderlaet.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Maer wil \textit{du my in mijn} leven
\\Niet \textit{be}geven,
\\\textit{Mijn God} end \textit{gena}dig Heer:
\\Keer niet \textit{van my dijnen} vrede,
\\Noch \textit{en} trede,
\\Verde \textit{van my} nemmermeer.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Dijne \textit{hulp wil my toe}stellen,
\\End \textit{ver}snellen
\\\textit{Dijn ont}set, \textit{in de}sen strijt.
\\Want ick, \textit{Heer, van dijner} crachte,
\\Troost \textit{ver}wachte:
\\Du bist \textit{mijn hulp} alle tijt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {39} {Den xxxix Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester [int geslacht] Ieduthun. Een Psalmliedt Davids
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{heb voir} my ge\textit{nomen end ge}dacht,
\\Op \textit{mijnen wegh} te ne\textit{men} acht,
\\Op \textit{dat mijn} tong haer \textit{nergens niet ont}gae,
\\Int \textit{spreken jet} dat qua\textit{lijck} stae.
\\Ick \textit{woud’ een} prang my \textit{setten} voir den mont,
\\So \textit{lang als} tboos volck \textit{voir my} stont.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dies \textit{sweeg ick} stil, end \textit{was stom sonder} spraeck:
\\Iae \textit{sweeg oock van} mijn rech\textit{te} saeck:
\\Maer \textit{mijne} smert drong \textit{my int lest so} hert,
\\Dat \textit{my den moet} verhit\textit{tet} wert.
\\Dies \textit{my het} hert als \textit{eenen} brant ontstack,
\\So \textit{dat mijn} tong noch \textit{aldus} sprack:
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Geef \textit{my, O} Heer, mijn \textit{eynde te ver}staen,
\\End \textit{op mijns tijts} maet, acht \textit{te} slaen:
\\Op \textit{dat ick} weet end \textit{sekerlick be}ken,
\\Hoe \textit{cort van le}ven dat \textit{ick} ben.
\\Du \textit{geefst ons,} Heer, een \textit{hantbreet} slechts respijt,
\\Voir \textit{dy gelt} gantz niet \textit{mijnen} tijt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Voir\textit{waer den} mensch is \textit{niet dan ydlen} waen
\\Hoe \textit{vast dat hy} oock schijn \textit{te} staen,
\\Als \textit{eenen} schijn oft \textit{beelt dat haest ver}swint:
\\Noch \textit{arbeyt hy} om ijd\textit{len} wint.
\\Hy \textit{schraept te} gaer met \textit{moeyt end} ongeval,
\\End \textit{weet niet} wiet be\textit{sitten} sal.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Waer\textit{op soud} ick voort\textit{aen dan wachten} meer?
\\Oft \textit{waerop staet} mijn ho\textit{pe} Heer?
\\Mijn \textit{hoip end} troost staet \textit{vast op dy al}toos.
\\Ver\textit{loss my van} mijn son\textit{den} boos:
\\Ge\textit{dooge} niet dat \textit{eenen} boosen sot,
\\My \textit{maeck te} schand end \textit{breng tot} spot.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ick \textit{worde} stom end \textit{houd den mont al} stil,
\\Want \textit{tis doch dij}nen heyl\textit{gen} wil,
\\Het \textit{is dijn} werck, du \textit{hebst het self ge}daen.
\\Maer \textit{Heer, houd op} van my \textit{te} slaen.
\\Want \textit{vanden} strijt die \textit{dijne} handt my biedt,
\\Wort \textit{mijne} cracht ge\textit{heel te} niet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Als \textit{du den} mensch be\textit{soeckst met dijne} straf,
\\Om \textit{sijner sond,} hy gaet \textit{stracx} af.
\\Al \textit{wat in} hem be\textit{vallick was, ver}gaet,
\\Als \textit{ofter een} gewormt \textit{in} saet.
\\Tis \textit{seker} waer, de \textit{menschen} altemael,
\\Sijn \textit{ydel}heyt end \textit{leugen}tael.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hoor \textit{mijn ge}bet, wil \textit{mijn geschrey ver}staen
\\Heer, \textit{wil mijn trae}nen ga\textit{de} slaen.
\\Ick \textit{ben voir} dy een \textit{vremdling op dit} dal,
\\End \textit{gast, gelijck} mijn va\textit{ders} al.
\\Houd \textit{op, dat} ick eens \textit{mijnen} adem hael,
\\Eer \textit{ick ver}scheyde \textit{teene}mael.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {40} {Den xl. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{heb den} Heer ge\textit{due}richlijck \textit{ge}wacht,
\\End \textit{mijnen troost op} hem gesett:
\\Dies \textit{heeft hy oock op} my gelett,
\\End aenge\textit{hoort de stemme} mijner clacht.
\\Ia \textit{uyt den diepen} kuyle,
\\Vol \textit{slijcx end modders} vuyle,
\\Ge\textit{trocken aen het} boirdt,
\\End \textit{mijne} voeten droog,
\\Op \textit{eene} rotz, wel hoog
\\Ge\textit{stelt, end vast ge}schoirt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{geeft my} voorts, een \textit{nieu} liedt in\textit{den} mont,
\\Tot \textit{onses Gods prijs} ende lof:
\\Veel \textit{sullent sien end} hebben stof,
\\Om met een \textit{vrees op hem te} staen gegrondt:
\\Wel \textit{salig sijn, die} bouwen
\\Op \textit{God, haer vast ver}trouwen:
\\End \textit{sien na tvolck niet} om,
\\Dat \textit{stout is} ende straf,
\\End \textit{wijckt ter} sijden af,
\\Tot \textit{leugens slim end} crom.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{God, du} hebst groot \textit{won}deren \textit{ge}daen,
\\Dijn \textit{diep gedacht end} wijsen raet,
\\Aen \textit{ons gepleegt, gaet} buyten maet:
\\Men soud’t voir \textit{dy niet cunnen} overslaen.
\\So \textit{ickt aenneem te} loven,
\\’Tge\textit{tal gaet my te} boven.
\\Dij’n \textit{lust geen offer}werck,
\\Noch \textit{spijs: maer} met dijn woirt,
\\Heb\textit{stu my} d’oor doirboirt,
\\Op \textit{dat ickt hoor end} merck.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Bran\textit{toffers,} doch, end \textit{of}fers voor \textit{mis}daet
\\En \textit{hebstu noyt ver}socht van my,
\\Doe \textit{sprack ick, hier koim} ick voor dy,
\\Mits in dijn \textit{boeck van my ge}schreven staet.
\\Mijn \textit{God ick voeg my} stille,
\\End \textit{geirn in dijnen} wille,
\\Het \textit{is al mijnen} lust:
\\Dijn \textit{wet staet} my geplant
\\Int \textit{hert end} ingewandt:
\\Tis \textit{mijnen troost end} rust.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ick \textit{heb dijn} trou voir \textit{scha}ren volcx \textit{ver}telt,
\\Sie, \textit{Heer, du weetst, dat} mijnen mont,
\\Heeft \textit{dijn rechtveirdi}geyt vercondt:
\\Dies hebb ick \textit{niets gelaeten} onvermelt.
\\Mijn \textit{hert heeft noyt ver}swegen,
\\Dijn \textit{trou end rechte} wegen,
\\Noch \textit{dijn heylsame} cracht:
\\Oock \textit{dijne} gunst, wel claer,
\\Heb \textit{ick int} opendaer,
\\Voir \textit{veel volcx uytge}bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Daer\textit{om o} Heer, aen \textit{my} oock niet \textit{ver}spaer
\\Dijn \textit{ontfermhertig}heyt in noot:
\\Dat \textit{dijn gerechtig}heyt seer groot,
\\End ware \textit{trouw my lancx so} meer bewaer:
\\Want \textit{my ontallijck} plagen,
\\End \textit{sonden vast be}lagen,
\\Dies \textit{my tgesicht be}swijckt.
\\Sy \textit{gaen te} boven thaer,
\\Mijns \textit{hoofdes} teenegaer,
\\Dies \textit{my het hert ont}wijckt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Na \textit{dijn ge}lieft wil \textit{my} verlos\textit{sen} Heer,
\\Haest, \textit{help my doch van} stonden aen:
\\Dat \textit{al die my nae} tleven staen,
\\Vervallen \textit{stracx tot schand end} tot oneer.
\\Dat \textit{sy te rugge} deysen,
\\Die \textit{tegen my quaet} peysen:
\\Die \textit{my tot schimp end} hoon,
\\Nae \textit{roepen,} ha, ha, siet,
\\Self \textit{spotlijck} gaen te niet,
\\Tot \textit{hares spottens} loon.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer \textit{laet in} dy van \textit{her}ten sijn \textit{ver}blijt,
\\Die \textit{oprecht soecken} dijnen naem,
\\End \textit{wie bemint dijn} cracht heylsaem,
\\Seg eewe\textit{lijck, God sy ge}benedijt.
\\Ick \textit{ben arm end el}lendig,
\\Maer \textit{Godes trou be}stendig
\\Heeft \textit{my, doe my was} bang,
\\Ge\textit{nade}lijck versorgt.
\\Du \textit{bist mijn} vaste borgt:
\\Mijn \textit{God, en toef niet} lang.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {41} {Den xlj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel \textit{hem die} sick int \textit{cruys van} een erm \textit{man,}
\\\textit{Wel wijslijck dragen} kan.
\\Want God de \textit{Heer verlost} hem doch \textit{ten end,}
\\\textit{In tijde} van ellend.
\\God \textit{sal hem} noch be\textit{waren} fraey end \textit{friss’}
\\\textit{End salich voir ge}wis.
\\Laet dan niet \textit{toe, Heer, dat hy} int ge\textit{welt}
\\\textit{Sijns vyandts} werd gestelt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{Heer sal} hem troost \textit{brengen} end ont\textit{set,}
\\\textit{Als hy ligt sieck te} bed.
\\End sijn cranck \textit{bed veran}deren \textit{in vreugt,}
\\\textit{Van frissche} nieuwe ieugt.
\\In \textit{mijnen} druck, sprack \textit{ick: O} Heer, du \textit{sy,}
\\\textit{Genadig over} my.
\\Genees mijn \textit{siel, want ick heb} my ont\textit{gaen,}
\\\textit{End tegen} dy misdaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{vyan}den, Heer, \textit{wensschen} my veel \textit{quaets,}
\\\textit{End seggen noch vol} haets,
\\Och wanneer \textit{salt eens tijt} sijn dat \textit{hy sterf,}
\\\textit{End sijnen} naem verderf?
\\So \textit{yemant} comt om \textit{my te} sien, die \textit{spreeckt}
\\\textit{Geveynsdelijck, end} steeckt
\\Vol quaet be\textit{drochs, maer als sy} van my \textit{gaen,}
\\\textit{Dan gaet haer} klappen aen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Dan \textit{steken} sy de \textit{hoofden} vast te \textit{saem,}
\\\textit{End lastren mijnen} naem.
\\Elck een ver\textit{denckt, elck een} legt daer \textit{op toe,}
\\\textit{Hoe hy my} schade doe:
\\Sy \textit{spreken,} siet, om \textit{eenig} booswichts \textit{stuck,}
\\\textit{Komt hem dit onge}luck,
\\Daer ligt hy \textit{plat te bed, so} dat voort\textit{aen,}
\\\textit{Hy niet meer} op sal staen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Iae \textit{mijnen} vrient, op \textit{dien ick} heb ge\textit{bout,}
\\\textit{End my geheel bet}rout,
\\Die mijn broot \textit{at, stoot uyt} verra\textit{dery,}
\\\textit{De verssen} tegen my.
\\Maer \textit{du, wil} my in \textit{dese} smert end \textit{pijn,}
\\\textit{O Heer, genadig} sijn,
\\Richt my weer \textit{op: so sal ick} hun wel \textit{schoon,}
\\\textit{Vergelden} haren loon.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du \textit{merck ick} wel, dat \textit{ick in} onge\textit{val,}
\\\textit{Dy noch ben liefge}tal:
\\Dwijl sijnen \textit{lust aen mijn} leedt, end \textit{verdriet,}
\\\textit{Den vyandt} niet en siet.
\\Du \textit{hebst my,} Heer, in \textit{mijn ge}heel ge\textit{spaert,}
\\\textit{End van den val be}waert:
\\End hebst my \textit{voorts, vast voir dijn} aenge\textit{sicht}
\\\textit{Gehouden} opgericht.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
God’, \textit{Isra}els den \textit{stercken} God’, end \textit{Heer,}
\\\textit{Sy alle lof end} eer,
\\Tot eewger \textit{tijt, so lang} daer we\textit{relt is,}
\\\textit{Ia, Amen,} tsy gewis.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {42} {Den xlij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt Davids, voir den Oppersangmeester, onder den kinderen 
Korah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Glijck \textit{een} hert \textit{met dorst be}vangen,
\\Hijgt \textit{na} wa\textit{ter}beken koel,
\\Al\textit{so} hijgt \textit{uyt groot ver}langen,
\\Mijn \textit{siel} nae \textit{God} met gewoel:
\\En\textit{de} dorst \textit{begeirlijck} seer,
\\Na \textit{des} le\textit{vens God end} Heer,
\\Och \textit{wan}neer \textit{sal ick voir} d’oogen,
\\Gods \textit{des} Hee\textit{ren, mij} ver\textit{too}gen?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Mij\textit{ne} spijs \textit{sijn bitter} tranen,
\\Die \textit{ick} stor\textit{te} dach end nacht,
\\Als \textit{ick} daeg\textit{lijcx hoor ver}manen,
\\Waer \textit{is} dijn \textit{God} met sijn macht?
\\Thert \textit{ont}sinckt \textit{my, alst my} heugt,
\\Hoe \textit{ick} met \textit{veel volcx in} vreugt,
\\Met \textit{lof}san\textit{gen end ge}beden,
\\Tot \textit{aen} thuys \textit{Gods plach} te \textit{tre}den.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{siel} waer\textit{om bistu} trurich,
\\End \textit{be}roert \textit{in} dit misval?
\\Wacht \textit{slecht} op \textit{den Heer ge}durich,
\\Want \textit{ick} hem \textit{noch} loven sal,
\\End \textit{aen}sien \textit{het claere} licht,
\\Van \textit{sijn} heyl\textit{saem aenge}sicht.
\\Mijn \textit{God,} mijn \textit{siel is be}sweken,
\\End \textit{mijn} kracht \textit{van my} ge\textit{we}ken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Als \textit{ick} dijns \textit{denck in dit} dwalen,
\\Al\textit{hier} o\textit{ver} den Iordaen:
\\Ia \textit{wijt} o\textit{ver Hermons} palen,
\\En\textit{de} Mi\textit{sars} berg daeraen:
\\Daer \textit{den} ee\textit{nen afgrondt} slorpt,
\\Nae \textit{den} and\textit{ren, ende} worpt,
\\Vloc\textit{ken} schuyms \textit{op, met het} bruysen,
\\Van \textit{dijn} ster\textit{cke wa}ter\textit{sluy}sen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Daer \textit{voorts} al\textit{le dijne} baren,
\\En\textit{de} stor\textit{men} op my slaen:
\\Maer \textit{dat} sal \textit{my thert op} claeren,
\\Dat \textit{God} nu \textit{ver}soent voortaen,
\\Sdaegs \textit{my} sijn \textit{genade} biedt,
\\End \textit{snachts} geeft \textit{sijn lofsangs} liedt:
\\Dies \textit{sal} ick \textit{met geest ver}heven,
\\Bid\textit{den} God, \textit{welck is} mijn \textit{le}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Waer\textit{om} hebst\textit{du mijns ver}geten,
\\Sal \textit{ick} spre\textit{ken,} o mijn rotz?
\\Waer\textit{om} ben \textit{ick hier ge}seten,
\\Treu\textit{rich} on\textit{der} svyants trotz?
\\Tis \textit{een} doot\textit{wond in mijn} hert,
\\Die \textit{my} int \textit{gebeente} smert,
\\Als \textit{sy} daeg\textit{lijcks my na}schreyen,
\\Waer \textit{mach} dij\textit{nen God} nu \textit{bey}en?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Mijn \textit{siel} waer\textit{om sinckstu} neder?
\\Waer\textit{om} bist\textit{du} dus beswaert?
\\Wacht \textit{op} God, \textit{ick sal eens} weder
\\Ma\textit{ken} sij\textit{nen} lof vermaert.
\\Sij\textit{nen} heyl \textit{is over}groot:
\\Hy \textit{is} die \textit{in allen} noot,
\\Sal \textit{mijn} aen\textit{gesicht ver}claren,
\\Mijn \textit{God} die \textit{my sal} be\textit{wa}ren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {43} {Den xliij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Heer doe my \textit{recht in mijne} saecke,
\\\textit{End} maeck dat \textit{sy} werd af\textit{ge}slist,
\\Van \textit{twreede volck geneygt} tot \textit{wra}ke.
\\Be\textit{waer my} dat my \textit{niet en} naeke
\\Den \textit{man die uyt be}droch end \textit{list,}
\\\textit{T’onrechte met my} twist.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want du de \textit{God bist mijner} krachten,
\\\textit{Waer}om ver\textit{stoot}stu my \textit{so} wijt?
\\Waer\textit{om moet ick in row} ver\textit{smach}ten,
\\End \textit{gaen be}swaert in \textit{mijn ge}dachten
\\Doir \textit{dees verdrucking} ende \textit{strijt,}
\\\textit{Mits svyants haet end} nijt?
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Heer, wil doch \textit{sonder lang te} beyden,
\\\textit{Dijn} waerheyt \textit{seyn}den end \textit{dijn} licht,
\\Die \textit{my den wech, om my} te \textit{ley}den,
\\Tot \textit{dijnen} heylgen \textit{berg, be}reyden,
\\In \textit{dijnen tempel} vast ge\textit{sticht,}
\\\textit{Voir dijn lief aenge}sicht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Daer sal ick \textit{dan vrymoedich} treden,
\\\textit{Tot} Gods Au\textit{taer} met lof\textit{ge}sanck,
\\Tot \textit{God die my thert stelt} te \textit{vre}den,
\\End \textit{over}schudt met \textit{vrolijck}heden,
\\End \textit{mijnen God met} harp ge\textit{clanck,}
\\\textit{Vry seggen lof end} danck.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Mijn siel hoe \textit{bistu so ver}slagen,
\\\textit{Waer}om ont\textit{set}stu dy \textit{so} seer?
\\Wacht \textit{slechts op God, wil niet} vert\textit{za}gen,
\\Ick \textit{sal noch} sijnen \textit{lof ge}wagen:
\\Want \textit{hy verlost my} lancx so \textit{meer,}
\\\textit{Hy is mijn God, mijn} Heer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {44} {Den xliiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt voir den Oppersangmeester, onder Korahs kinderen.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Men \textit{heeft ons} met ons \textit{eygen} ooren
\\Dijn \textit{wonder}wercken, \textit{Heer, doen} hooren.
\\Van d’ouders \textit{hebben wy ver}staen,
\\Dijn \textit{werck in hae}ren tijt \textit{ge}daen.
\\Dijn \textit{hant heeft} Heydens \textit{uytge}ruckt,
\\Om die te \textit{planten in haer} stede,
\\End \textit{groote volcken} t’onderdruckt,
\\Om \textit{die te} queken \textit{op, met} vrede.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dus \textit{hebben} sy tbe\textit{sit der} eirden,
\\Gantz \textit{niet ver}kregen \textit{met haer} sweirden.
\\Oock heefts’ haer \textit{eygen erm end} kracht,
\\Noyt \textit{uyt des vy}andts noot \textit{ge}bracht:
\\Maer \textit{dijne} handt end \textit{erm seer} sterck,
\\End dijnes \textit{aenschijns heylsaem} claerheyt
\\Heeft \textit{hun geholpen:} twas dijn werck:
\\Mits \textit{du se} lief hadst \textit{inder} waerheyt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du \textit{bist de} selve \textit{God, mijn} Coninck:
\\Be\textit{schick uyt} dijne \textit{hooge} woning,
\\Dijn hulp end \textit{heyl, dat Iacobs} schaer
\\Doir \textit{dijne gunst} nu oock \textit{wel} vaer.
\\Wy \textit{sullen} onses \textit{vyandts} moet,
\\Doir dy met \textit{hoirnen omme} vellen:
\\End \textit{ons vervolgers} onder voet,
\\In \textit{dijnen} naem ter \textit{neder} stellen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Mijn \textit{hoip en} wil ick \textit{toch niet} bouwen,
\\Op \textit{mijnen} boge, \textit{noch ver}trouwen
\\Dat mijn ge\textit{weir my soud in} noot,
\\Ver\textit{lossen kun}nen van\textit{den} doot.
\\Ge\textit{merckt dat} du bist \textit{die ons} treckst
\\Uyt svyants \textit{macht end alle} lijden,
\\End \textit{die de geen met} schande deckst,
\\Die \textit{ons met} haet end \textit{nijt be}strijden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Dies \textit{sullen} wy ons \textit{roemen} stichten,
\\Op \textit{God den} Heer, end \textit{liedren} dichten,
\\Tot sijnen \textit{lof: end dach voir} dach,
\\Al\textit{toos doen sij}nes naems \textit{ge}wach.
\\Maer \textit{nu ver}stootstu \textit{ons heel} wijt,
\\End laetst ons \textit{worden (Heer) tot} schanden:
\\Du \textit{treckst met ons niet} inden strijt,
\\Du \textit{helpst ons} niet uyt \textit{svyandts} handen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du \textit{doest ons} schendtlijck \textit{met on}eeren
\\Den \textit{rug voir} onsen \textit{vyandt} keeren:
\\Wy sijn des \textit{vyants roof end} buyt,
\\Sy \textit{deylen on}se goed\textit{ren} uyt.
\\Du \textit{hebst ons} op de \textit{slachtbanck} bracht,
\\Gelijck als \textit{arm onnoosel} schapen,
\\End \textit{wijt verstroyet} doir de macht,
\\Van \textit{tvolck dat} ons ver\textit{druckt met} wapen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Du \textit{hebst dijn} volck ver\textit{koopen} laten,
\\Als \textit{dat ge}veylt wort \textit{op der} straten,
\\Om pennincx \textit{weird, uyt enckel} smaet,
\\End \textit{dies geno}ten gee\textit{ne} baet.
\\Du \textit{stortst op} ons schand \textit{end on}eer,
\\Dies, ons onss’ \textit{nagebueren} hoonen:
\\Wy \textit{sijn den schimp end} spot, O Heer,
\\Van \textit{al de} geen die \textit{om ons} woonen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Den \textit{volcke} dienen \textit{wy tot} cluchten,
\\Die \textit{sy ver}tellen \textit{uyt ge}nuchten,
\\Sy schudden \textit{thooft als sy ons} sien,
\\Wy \textit{sijn een geck}smaer voir \textit{de} lien.
\\Be\textit{schaemtheyt} staet al\textit{toos ge}streckt,
\\Voir mijnen \textit{oogen telcken} dage:
\\Mijn \textit{aengesicht is} overdeckt,
\\Met \textit{schand end} oneer \textit{die ick} drage.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Om \textit{tqualijck} spreken \textit{ende} tlaken,
\\Der \textit{geen die} leelick \textit{ons ver}maken,
\\End om den \textit{vyandt die ver}woet,
\\Wilt \textit{aen ons coe}len sij\textit{nen} moet.
\\Dit \textit{is ons} tsamen \textit{al ge}schiet,
\\Noch hebben \textit{wy dijns niet ver}geten,
\\Noch \textit{trouweloos in} sulck verdriet,
\\Dijn \textit{godde}lijck ver\textit{bondt ge}queten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Oock \textit{hebben} wy in \textit{onse} smerten,
\\Tot \textit{niemant} el ge\textit{went ons} herten,
\\Noch onse \textit{gangen afge}went
\\Van \textit{dijne we}gen, ons \textit{be}kent.
\\Al \textit{hebstu} ons tot \textit{gruys ge}maelt,
\\End wech ge\textit{stouwt in draecken} kuylen:
\\Iae \textit{met des doodes} schaedw’ onthaelt,
\\Daer \textit{wy mis}moedig \textit{onder} schuylen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Want \textit{hadden} wy dwaes \textit{end ver}meten,
\\Van \textit{onsen} God niet \textit{willen} weten,
\\End onse \textit{handt end hert be}vleckt,
\\Tot \textit{eenen vrem}den God \textit{ge}streckt,
\\Soud \textit{God sijn} eer al\textit{dus ge}schendt,
\\Met sware \textit{straffen niet na} trachten?
\\Hy \textit{die tverborgen} herte kent,
\\End \textit{doirgrondt} nieren \textit{end ge}dachten?
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Wy \textit{worden,} Heer, ge\textit{heele} dagen,
\\Om \textit{dijnes} naems wil \textit{dootge}slagen,
\\End worden \textit{anders niet ge}acht,
\\Dan \textit{arme scha}pen die\textit{men} slacht,
\\Och \textit{Heere} God, ont\textit{waeck, tis} tijt,
\\Hoe blijfstu \textit{slapen doch so} lange?
\\Waeck \textit{op, verstoot ons} niet so wijt
\\In \textit{eewich}eyt, want \textit{ons is} bange.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Hoe \textit{is dijn} aensicht \textit{nu ver}borgen
\\Heer \textit{alsmen} ons al \textit{wil ver}worgen,
\\Hoe kanstu \textit{onsen druck end} smert
\\Dus \textit{stellen gantz}lijck uyt \textit{dijn} hert?
\\Ons \textit{sielen} sijn ter \textit{neer ge}buckt
\\Int stof end \textit{asschen, met on}weirden:
\\Den \textit{buyck is ons plat} tonderdruckt,
\\End \textit{kleeft aen} tvuyle \textit{slijck der} eirden.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Heer \textit{stae dan} op, wil \textit{op ons} letten
\\End \textit{ons in} desen \textit{noot ont}setten:
\\Om dijne \textit{goetheyt ons be}hoed,
\\In \textit{onsen druck} end te\textit{gen}spoet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {45} {Den xlv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt voir den Oppersangmmeester [om te singen] op Schoschannim, 
onder den kinderen Korah, ende is een Liedt van liefden.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Myn \textit{hert stort} uyt seer \textit{treflijck goede} reden:
\\Want \textit{op het} stuck van \textit{sConincks heerlijck}heden,
\\Vloeyt \textit{my de} tong met \textit{dichten} aerdich wel,
\\End \textit{als de pen eens schrijvers} dapper snel.
\\Du \textit{bist de} schoonst uyt \textit{smenschen stam ge}sproten,
\\End \textit{met genaed, is dijnen mont be}goten,
\\Om \textit{dat dy God tot eenen} eeuwgen tijdt,
\\Ge\textit{segent} heeft end \textit{hoog ge}benedijt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Gord \textit{rustig} op dijn \textit{sweirt, aen dijner} sijden,
\\Du \textit{stercke} helt on\textit{winbaer in het} strijden:
\\Dijn \textit{heerlijck} sweirt, twelck \textit{aenwijst} int gelaet,
\\Dijn \textit{Maiesteyt end Coninck}lijck cieraet
\\Treed \textit{in dijn} rijck, end \textit{heerschappy voir}spoedig:
\\Rijd \textit{op end men den wagen seer sacht}moedig
\\Der \textit{waerheyt trou, end der ge}rechtheyt koen,
\\So \textit{sal dijn} handt groot \textit{wonder}wercken doen,
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dijn \textit{pijlen} snel, sijn \textit{scherp om doir te} rucken
\\Des \textit{vyandts} hert, du \textit{salst hem onder}drucken:
\\Want \textit{alle} tvolck dat \textit{dy doet} wederstant,
\\Sal \textit{vallen om, stracx onder} dijne handt.
\\Dies \textit{sal, O} God, oock \textit{dijnen throon be}clijven
\\In \textit{eewicheyt, end sonder eynde} blijven:
\\Al \textit{dijn gebiet, end dijnen} Conincx staf,
\\Be\textit{staet in} recht, in \textit{billick}heyt, end straf.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{hebst t’recht} lief, end \textit{houtst het seer in} weirden,
\\Du \textit{hatest} oock de \textit{godloosheyt op} eirden:
\\Dies \textit{heeft dy,} God, dijn \textit{God met} oly blij,
\\Veel \textit{meer gesalft, dan dijn ge}sellen vrij.
\\Dijn \textit{cleeding} geeft een \textit{locht aen alle} sijen,
\\Als \textit{enckel Myrrh, end goede spece}rijen:
\\Al \textit{waer du treedst uyt dijn huys} van yvoor,
\\Daer \textit{elck, ver}heugt, met \textit{lofge}sanck, dijn oor.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Men \textit{mach al}daer oock \textit{onder dijn staet} vrouwen,
\\Seer \textit{fray ver}ciert, veel \textit{Conincx dochters} schouwen:
\\Daer \textit{dijne} bruyt aen \textit{dijne} rechter handt,
\\In \textit{louter gout, sit inden} hoochsten standt.
\\Nu \textit{dochter} hoor, schoon \textit{boven alle} schoone,
\\Sie, \textit{neyg dijn oor, end metter daet be}toone,
\\Dat \textit{dy dijns volcx voortaen niet} meer en heugt,
\\Noch \textit{en ge}denckt, des \textit{huys van} dijner ieugt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Den \textit{Coninck} sal seer \textit{vierich sijn be}vangen
\\Van \textit{dijner} schoont: hem \textit{sal nae dy ver}langen:
\\Want \textit{hy al}leen is \textit{nu voort}aen dijn Heer,
\\Dies \textit{nijg’ voir hem, end bied hem} dienst end eer.
\\Het \textit{volck van} Tyr sal \textit{mette rijcxte} Heeren,
\\Dy \textit{bidden aen, end met geschenck ver}eeren.
\\De \textit{dochter reyn des Conincx} heeft haer cleet
\\Vol \textit{cierlijch}eyts met \textit{fijn gout} toegereet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
End \textit{wort voor} d’oog des \textit{Conincx hares} Heeren,
\\So \textit{inge}bracht, met \textit{schoon gestickte} cleeren,
\\Met \textit{eenen} sleyp van \textit{maegden} schoon end kuys,
\\Die \textit{dy ten dienst gehaelt sijn} uyt den huys.
\\Men \textit{salse} dy met \textit{groote vreugt toe}vueren,
\\In \textit{vrolijckheyt, end verr’ van alle} trueren,
\\End \textit{sullen gaen aldus in} sConincx hof,
\\Met \textit{schoon cie}raet, tot \textit{dijns naems} eer end lof.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De \textit{plaets al} waer dijn \textit{ouders sijn ver}leden,
\\Die \textit{sullen} voorts dijn \textit{sonen self be}treden,
\\End \textit{du salst} hun des \textit{eirtrijcx} erf geheel,
\\Als \textit{Vorsten, elck bestellen} sijn gedeel.
\\Dijns \textit{naemes} lof wil \textit{ick vry allen} Heyden,
\\Van \textit{d’een geslacht tot d’ander verr’ uyt}breyden:
\\Dies \textit{sullen dy altoos end} immermeer,
\\De \textit{volcken} al toe\textit{schrijven} prijs end eer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {46} {Den xlvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt voir den Oppersangmeester, onder de kinderen Korah, om te singen 
op Halamoth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
God \textit{is ons toevlucht t’allen} tijde,
\\Ons \textit{sterckt end bystant inden} strijde:
\\Men \textit{heeft bevonden} inden noot,
\\Dat \textit{sijn ontset is} machtig groot
\\Dies \textit{sal ons geene vrees’ aen}cleven,
\\Al \textit{soude den eirtbodem} beven,
\\End \textit{thoog gebergt van} boven neer,
\\Om\textit{vallen tot int} diepste meer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al \textit{souden oock haer water}baren,
\\Met \textit{storm tot inde locht op}varen,
\\End \textit{dat tgebercht van} haer gewelt,
\\Doir \textit{vreese werde} gantz ontstelt.
\\Voir\textit{waer de cleyne water}beken,
\\Die \textit{in haer tochten stille} leken,
\\Ver\textit{vreugen Godes} schoone stadt,
\\Des \textit{allerhoogsten} heylgen schat.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God \textit{is int midden van haer} binnen:
\\Dies \textit{sal haer geen dinck over}winnen.
\\Want \textit{God is diese} self bystaet,
\\Van \textit{smorgens voir den} dageraet.
\\Doe \textit{tvolck sick tegen ons be}roerde,
\\End \textit{dat het landt geheel rom}moerde
\\De \textit{Heer gaf sijnen} donderslach,
\\End \textit{d’eirtrijck beefde} van ontsach.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Maer \textit{God de Heere der heyr}scharen,
\\Is \textit{met ons, om ons te be}waren,
\\God \textit{Iacobs is ons} vaste borgt,
\\Daer \textit{wij toe wijcken} onbesorgt:
\\Comt \textit{aen om vlijtich te be}mercken,
\\Des \textit{Heeren wonderbare} wercken,
\\Hoe \textit{woest hy d’eirtrijck} heeft gemaeckt,
\\End \textit{tvruchtbaer landt gantz} bloot end naeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die \textit{tbloedig orlog kan doen} swichten,
\\Met \textit{vreed aen s’eirtrijcx eynd te} stichten.
\\De \textit{spiessen breeckt, den} bogh’ ontspant,
\\End \textit{wagens metten} vier verbrant.
\\Laet \textit{af, spreeckt hy, ontfangt mijn} leere,
\\End \textit{weet dat ick ben God de} Heere,
\\Die \textit{hoog verheven} werden sal,
\\Verr’ \textit{over tlandt end} volckren al.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Voir\textit{waer de Heere der heyr}crachten,
\\Is \textit{met ons om op ons te} wachten.
\\God \textit{Iacobs is ons} borgt wel vast,
\\Die \textit{ons verlost uyt} allen last.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {47} {Den xlvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester onder den kinderen Korah. Een Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Volcken \textit{allerhandt}
\\Klap\textit{pert inde} hant:
\\Sijt in \textit{God verheugt,}
\\Drijft \textit{vast alle} vreugt,
\\Met lof\textit{sangen soet,}
\\Uyt \textit{een bly ge}moet,
\\Want God \textit{is de Heer,}
\\Al\textit{lerhoogst in} eer,
\\Vreesse\textit{lijck van kracht,}
\\Co\textit{ninck sterck van} macht,
\\End van \textit{naem seer groot,}
\\O\textit{ver s’eirtrijcx} schoot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy heeft \textit{met gewelt,}
\\On\textit{der ons ge}stelt,
\\Volckren \textit{hoopen swaer:}
\\End \textit{der Heydens} schaer,
\\Brengt hy \textit{tot ootmoet,}
\\On\textit{der onsen} voet.
\\Hy geeft \textit{ons tgenot}
\\Van \textit{ons erf end} lot,
\\Iacobs \textit{hoochsten roem,}
\\En\textit{de schoonste} bloem:
\\Dien hy \textit{lief gehadt}
\\Heeft, \textit{als sijnen} schat.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Siet God \textit{treden hier,}
\\Met \textit{een groot ge}tier,
\\Van svolcx \textit{vreugtgesanck:}
\\God \textit{comt met ge}clanck
\\Ende \textit{groot gebaer,}
\\Van \textit{trompetten} klaer.
\\Singt den \textit{Heere, singt}
\\On\textit{sen Coninck,} schinckt
\\Lof, prijs, \textit{eer end danck,}
\\Wil\textit{lig sonder} dwanck:
\\Want God \textit{voir gewis,}
\\Swe\textit{rels Coninck} is.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Singt hem \textit{lof end prijs,}
\\Al\textit{le die sijt} wijs.
\\Want God \textit{heersching heeft,}
\\O\textit{ver al wat} leeft:
\\End hout \textit{voir sijn woon,}
\\Sij\textit{nen heylgen} throon.
\\Vorsten \textit{van het landt,}
\\Heb\textit{ben met ver}standt,
\\Sick by \textit{een vergaert,}
\\End \textit{by tvolck ge}paert
\\Dies Gods \textit{die den stam,}
\\Koos \textit{van Abra}ham.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want God \textit{voert den schilt,}
\\Na \textit{dat hy self} wilt,
\\Van dit \textit{eirtsche dal.}
\\Hy \textit{is boven} al,
\\(So de \textit{daet betoogt)}
\\Groo\textit{telijcx ver}hoogt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {48} {Den xlviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt voir de kinderen Korah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
In \textit{onses} Gods be\textit{minde} stadt,
\\Op \textit{sijnen} heylgen \textit{berg end} schat,
\\Wort \textit{s’Heeren naem groot aenge}wesen,
\\End \textit{sijne macht seer hoog ge}presen.
\\Dat ge\textit{bergt schoon int ge}sicht,
\\\textit{Sion, dwelck int noorden} ligt,
\\S’Conincx \textit{stadt is taller} wegen,
\\Also \textit{lustich wel ge}legen,
\\Datment \textit{wel te recht mach} noemen,
\\Sweirelts \textit{vreugt, end bloem der} bloemen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
In \textit{haer pa}leysen \textit{wort oock} God
\\Van \textit{elck be}kent voir \textit{een sterck} slot:
\\Mits \textit{Coningen van groot ver}mogen,
\\Daer \textit{tegen waeren opge}togen.
\\Maer sy \textit{hebben haest ge}merckt,
\\\textit{Datse Gods handt had ge}sterckt:
\\Dies ver\textit{wondert, end be}sweken,
\\Sijn van \textit{vreese stracx ge}weken,
\\End met \textit{schricken ende} beven,
\\Hebben \textit{haer ter vlucht be}geven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{beefden} anxtig \textit{end be}swaert,
\\Niet \textit{anders} dan een \textit{vrou die} baert:
\\Oft \textit{tschip dat vanden storm ge}smeten,
\\In \textit{stucken wort van een ge}reten.
\\So wij’t \textit{hadden eerst ge}hoort,
\\\textit{Hebben wij’t nu self ge}spoort.
\\Yeglijck \textit{van ons kant be}trachten,
\\Aen dijn \textit{Stadt, Heer der heyr}crachten:
\\Aen de \textit{stadt, daer onsen} Coninck,
\\Onsen \textit{God, hout sijne} woning.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
God \textit{self heeft} haeren \textit{grondt ge}leyt,
\\End \textit{houdtse} staend’ in \textit{eewich}eyt,
\\Daer \textit{wy in dijnen Tempel} treden,
\\End \textit{wachten op dijn gunstich}eden.
\\Nae dat \textit{dijnen naem ver}maert,
\\\textit{Wort alom geopen}baert,
\\Hoortmen \textit{insgelijcx ver}halen,
\\Dijnen \textit{lof, aen sweirelts} palen.
\\Want met \textit{recht end met ge}naden,
\\Is dijn \textit{handt altijts ge}laden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Tge\textit{bercht van} Sion \textit{sy ver}heught,
\\De \textit{dochters} Sion \textit{vol van} vreught,
\\Met \textit{alle blijschap sullen} vieren,
\\Om \textit{dijn gerichten goeder}tieren.
\\Gaet om \textit{Sion heel ront}om,
\\\textit{Telt haer Torrens om end} om.
\\Slaet acht \textit{op haer bolle}wercken,
\\Wilt haer \textit{huysen wel be}mercken,
\\Op dat \textit{ghyse voorts moigt} rommen,
\\Dien, die \textit{naer ons sullen} commen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want \textit{dese} God is \textit{onse} God,
\\Die \textit{over} al streckt \textit{sijn ge}bot,
\\End \textit{eewich blijft: hy sal ons} leyden,
\\Tot \textit{dat de doot ons come} scheyden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {49} {Den xlix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester onder den kinderen Korah. Een Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy volcken, \textit{hoort dit alle} neirstich aen:
\\Ghy \textit{die be}woint het \textit{eirdrijck, wilt ver}staen,
\\Beyd \textit{groot end} kleyn, tsy \textit{schamel ofte} rijck,
\\Eel \textit{oft on}eel, hoort \textit{alle te ge}lijck.
\\Want \textit{wijse} leer sal \textit{gaen uyt mijnen} mont,
\\End \textit{goet ver}stant uyt \textit{mijnes hertzen} gront.
\\Ick \textit{wil self} d’oor toe\textit{neygen, end op} snaren,
\\Mijn \textit{treflijck} woirt end \textit{redenen ver}claren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Waerom soud \textit{ick verscrickt sijn} van gemoet
\\In \textit{onge}luck, oft \textit{cruys end tegen}spoet?
\\Al \textit{waert dat} my tboos \textit{volck oock over}viel,
\\End \textit{treedd’ al}ree van \textit{achter op de} hiel?
\\Sy \textit{staen ge}steunt op \textit{haer macht end ge}welt,
\\End \textit{dragen} roem op \textit{haer groot goet end} gelt:
\\Doch \textit{geenen} mensch en \textit{lost des anders} leven,
\\Oft \textit{can trant}zoen sijns \textit{doots den Heere} geven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want het rant\textit{soen haers levens} is te dier,
\\Men \textit{condet} noyt te \textit{wege brengen} hier.
\\Noyt \textit{mensch, so} lang als \textit{weirelt heeft ge}staen
\\Leefd’ \textit{eewe}lijck, oft \textit{mochte tgraf ont}gaen.
\\Want \textit{yeglijck} siet de \textit{wijsen gaen ter} doot,
\\D’on\textit{wijsen} meed end \textit{dwasen kleyn end} groot.
\\Noch \textit{sietmen} oock dat \textit{so wanneer sy} sterven,
\\De \textit{vremde} lien haer \textit{haef end goet be}erven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Doch maken \textit{sy int hert haer} selven vroet,
\\Hier \textit{eewe}lijck te \textit{sijn met huys end} goet,
\\End \textit{dat haer} plaets sal \textit{hebben eewgen} standt,
\\Dies \textit{noemen} sy na \textit{haren naem het} landt.
\\Maer \textit{een sulck} volck, sal \textit{geenen langen} tijt
\\Met \textit{sijnen} pracht end \textit{hoomoet sijn ver}blijt:
\\Maer \textit{sullen} eer den \textit{stommen beesten} slachten,
\\Die \textit{teene}mael ver\textit{derven end ver}smachten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Dus ist van \textit{hun een dwaesheyt} al te groot
\\End \textit{niet te} min haer \textit{kinders naer hun} doot,
\\Doen \textit{even} tselfd’: end \textit{hebben telcker} stondt,
\\Haer \textit{vaders} less opt \textit{hert end inden} mont.
\\Men \textit{stouwts’ int} graf als \textit{schapen in een} koy,
\\End \textit{daer slints’} op de \textit{doot als haere} proy:
\\Maer \textit{tvrome} volck sal \textit{noch met grooter} eeren,
\\Ter \textit{morgen}stont dees \textit{godloosen ver}heeren,
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want haere \textit{rotz sal uyt sijn} woning, tgraf,
\\Met \textit{s’doots ge}welt ge\textit{heelijck slijten} af:
\\Voir\textit{waer ick} weet, dat \textit{God mijn siel ont}slaen
\\Sal \textit{van sdoots} macht, end \textit{gunstig nemen} aen.
\\Daer\textit{om vrees} niet, als \textit{yemant bijster} seer
\\In \textit{rijckdom} wast, end \textit{comt tot staet end} eer.
\\Want \textit{met den} doot sal \textit{hijt hier alles} laten,
\\End \textit{hem en} mach na\textit{volgen eer noch} staten:
\end {vers}

\begin {vers} {7}
In sijn ge\textit{luck stelt hy sijn} siel gerust,
\\End \textit{wort ge}loift dat \textit{hy leeft in wel}lust.
\\Noch\textit{tans du} vinst dat \textit{alle sijn ge}slacht,
\\Geen \textit{licht en} siet, maer \textit{blijft in d’eewge} nacht.
\\Daer\textit{om een} mensch die \textit{hier in eeren} leeft,
\\End \textit{geen ver}stant noch \textit{rechte wijsheyt} heeft,
\\Die \textit{is voir}waer by \textit{tvee te verge}lijcken,
\\Dwelck \textit{teene}mael met \textit{lijf end ziel gaet} strijcken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {50} {Den L. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt voir Aaph.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Der \textit{Goden} God, de \textit{Heer sterck boven} al,
\\Spreeckt, \textit{end ont}biedt voir \textit{hem theel aertsche} dal,
\\Van \textit{oost tot} west. Uyt \textit{Sions heylgen} throon,
\\Ver\textit{schijnt de} Heer vol\textit{comentlijcken schoon}
\\\textit{Hy komt ge}wis op \textit{sijnen richtstoel} stijgen,
\\Want \textit{hy voort}aen niet \textit{langer en wil} swijgen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een \textit{teirend} vier sal \textit{voir sijn aensicht} staen,
\\End \textit{rontom} hem storm\textit{windich weder} gaen.
\\Daer \textit{dachvaerdt} hy, beyd \textit{d’eerd end heemlen} hoog,
\\Op \textit{dat sijn} volck sick \textit{int gericht verthoog’,}
\\\textit{Vergaert, spreeckt} hy, al \textit{mijn volck uytver}coren,
\\Dwelck \textit{mijn ver}bont met \textit{offers heeft be}sworen,
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Den \textit{hemel} self, wijst \textit{sijn gerechtheyt} aen,
\\Want \textit{Gods ge}richt sal \textit{eewelijck be}staen.
\\Hoor \textit{toe mijn} volck, ick \textit{spreeck, hoor mijn be}vel,
\\Ick, \textit{ick ben} God, dijn \textit{God, o Israel.}
\\\textit{Ick straf dy} niet van \textit{wegen der off}randen,
\\Die \textit{du voir} my ge\textit{stadich latest} branden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Denck \textit{niet dat} ick een \textit{veers uyt dijnen} stal,
\\Oft \textit{eenen} bock uyt \textit{dijn koy nemen} sal.
\\Want \textit{my hoort} toe al \textit{het gediert int} wout,
\\Met \textit{al het} veeh dat \textit{sick op bergen hout,}
\\\textit{Ick ken voir} tmijn, tge\textit{vogelt aller}hande,
\\Op \textit{thoog ge}bergt, end \textit{twilt ten platten} lande.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ick \textit{seyds dy} niet, of \textit{ick schoon hongrich} waer,
\\Want \textit{deird is} mijn, met \textit{haer goet teene}gaer.
\\Meyn\textit{stu dat} ick vleesch \textit{ete van een} rint?
\\Oft \textit{tot het} bloet van \textit{bocken ben gesint?}
\\\textit{Dijn offer}werck sy, \textit{Gods lof te ver}halen,
\\End \textit{God den} Heer, dijn \textit{g’loften te be}talen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
End \textit{roep my} aen, wan\textit{neer du bist in} noot,
\\So \textit{help ick} dy, end \textit{dan maeckstu my} groot.
\\Voorts \textit{sal de} Heer den \textit{boosen spreken} aen,
\\Wat \textit{hebstu} doch mijns \textit{wets te doen vermaen?}
\\\textit{Oft mijn ver}bont te \textit{melden met den} monde?
\\Daer \textit{du den} tucht ver\textit{haetst uyt shertzen} gronde?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Du \textit{stootst on}wers, mijn \textit{heylig woirt van} kant:
\\Komt \textit{ergens}waert dy \textit{eenen dief ter} hant?
\\Dien \textit{loopst du} nae, end \textit{draeyst met hem een} zeel,
\\Ia \textit{dus hebst} oock met \textit{overspeelders deel.}
\\\textit{Den mont schick}stu tot \textit{allerley boos}heden,
\\Dijn \textit{tonge} browt be\textit{droch end valsche} reden.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Sit\textit{stu eens} neer? du \textit{spreeckst van andren} quaet,
\\End \textit{brengst ter}stont op \textit{dijnen broeder} smaet.
\\Dit \textit{doestu} vast, end \textit{mits ick swijg al} stil,
\\Du \textit{meynst dat} ick dy \textit{oock gelijcken wil.}
\\\textit{Maer ick sal} dy wel \textit{openbaerlijck} schelden,
\\End \textit{voir dijn} oog dijn \textit{misdaet dy ver}gelden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ver\textit{staet nu} dan, ghy \textit{die v dus ver}meet
\\Het \textit{boos te} doen, end \textit{uwen God ver}geet,
\\Dat \textit{ick v} niet gans \textit{hulploos wech en} roof.
\\Wie \textit{lof end} danck my \textit{offert met geloof,}
\\\textit{Die doet my} eer, end \textit{wie dien wech kan} houwen,
\\Dien \textit{sal ick} doen Gods \textit{salicheyt aen}schouwen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {51} {Den lj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalmliedt Davids. Doe Nathan de Prophete tot 
hem ginck, nae dat hy sick by Bathschebah gelegt hadde,
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ge\textit{naed’, O} God, ge\textit{naede} doe my, Heer,
\\Nae \textit{dijne} gunst: End \textit{niet na recht oft} reden,
\\Maer \textit{naden} schat dijnr’ \textit{ontfermhertich}eden,
\\Wisch \textit{mijn sond} uyt: ge\textit{denckse doch niet} meer.
\\Wasch \textit{my schoon} af end \textit{herwasch} teenegaer,
\\Van \textit{mijn mis}daet: End \textit{suyver my ge}heelick,
\\Van \textit{mijne} sond, end \textit{over}treding swaer,
\\Die \textit{mijne} ziel mis\textit{maeckt heeft al te} leelick.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{ick be}ken ey \textit{lacen,} end beclaeg,
\\De \textit{grouwlick}heyt mijns \textit{trouloos over}treden:
\\Mijn \textit{sond ligt} my al \textit{wroegend op de} leden,
\\End \textit{op het} hert, met \textit{duerende ge}knaeg.
\\Tis \textit{tegen} dy, dat \textit{ick heb,} Heer, misdaen,
\\End \textit{voir dijn} oog so \textit{grouwelijck ge}sondigt,
\\Op \textit{dat dijn} woirt recht\textit{veirdig} mach bestaen,
\\End \textit{dijn ge}richt, voir \textit{reyn werd uytge}condigt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Iae \textit{sie ick} ben een \textit{sondaer} inden aert,
\\Ont\textit{fangen} sijnd’ uyt \textit{sondelicken} sade:
\\Van \textit{s’moeders} lijf ge\textit{neygt tot allen} quade,
\\End \textit{in erf}sond vol\textit{dragen end ge}baert.
\\Doch \textit{du bem}inst op\textit{rechtheyt} inden grondt:
\\Dies \textit{moet ick} my te \textit{meer nu kennen} schuldig,
\\Mits \textit{du my} hebst ge\textit{daen van} binnen kondt,
\\Al \textit{dijnen} raet end \textit{wijsheyt menig}fuldig.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ont\textit{sondig} my met \textit{rechten} hysop doch,
\\So \textit{sal ick} reyn, voir \textit{dy sijn, uyt ge}naden,
\\Wil \textit{du my,} heer, in \textit{dijn fonteyne} baden,
\\So \textit{sal ick} sijn snee\textit{wit, end witter} noch.
\\Laet \textit{doch mijn} hert dat \textit{nu van} rouwe truert
\\Ver\textit{heuget} sijn, end \textit{blijde tijding} hooren:
\\Laet \textit{mijn ge}beent, het \textit{welck du} hebst beruert,
\\Van \textit{nieus ver}quickt, een \textit{nieuwe vreugt or}booren.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Dijn \textit{aensicht} keer, van \textit{mijne} sonden af:
\\End \textit{wil met} my in \textit{dijn gericht niet} treden:
\\Maer \textit{wisch gantz} uyt, mijn \textit{ongerechtich}eden,
\\So \textit{wel van} schult als \textit{van verdiende} straf.
\\O \textit{Heer mijn} God, mijn \textit{schepper} schep in my,
\\Een \textit{suyver} hert, een \textit{reyn hert sonder} veynsen:
\\End \textit{eenen} geest die \textit{gantz recht}sinnich sy,
\\Ver\textit{nieu in} my, end \textit{geef my nieu ge}peynsen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ver\textit{stoot my} niet, van \textit{tvriende}lijck gelaet
\\Dijns \textit{aenge}sichts: end \textit{wil my niet ont}trecken
\\Den \textit{heylgen} geest, maer \textit{vele meer ver}wecken
\\In \textit{my, dijns} woirts het \textit{onvergancklijck} saet.
\\End \textit{geef my} weer de \textit{rechte} vreed end vreugt,
\\Van \textit{dijnen} heyl, end \textit{van dijn gunste} goedich:
\\End \textit{stercke} my het \textit{hert met} nieuwe ieugt,
\\Doir \textit{eenen} geest ge\textit{willig end vry}moedich.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dan \textit{sal ick} self den \textit{over}treders steeg,
\\Met \textit{goet be}richt dijn \textit{heylge wegen} leeren:
\\Dan \textit{sullen} sick de \textit{sondaers recht be}keeren
\\Tot \textit{dywaerts,} sijnd oot\textit{moedig end ge}dweeg,
\\O \textit{God, mijn} God, mijn \textit{heylant} seer getrou,
\\Ver\textit{loss my} doch van \textit{alle mijn bloet}schulden,
\\Op \textit{dat mijn} tong met \textit{vreugden,} sonder schou,
\\Dijn \textit{grechtich}eyt mach \textit{loven ende} hulden.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Heer \textit{open} my mijn \textit{lippen} ende mont,
\\Die \textit{nu ey}laes sijn \textit{stom end toege}sloten:
\\Dan \textit{sal ick} eerst met \textit{lust, end onver}droten,
\\Dijn \textit{heerlijck} lof elck \textit{eenen maken} kondt.
\\Want \textit{du en} hebst geen \textit{offer}werck begeirt,
\\Ick \textit{haddet} dy, wel \textit{anders voirge}dragen:
\\Maer \textit{dy en} sijn bran\textit{toffers} doch niet weirt,
\\Noch \textit{du en} hebst dae\textit{raen geen welbe}hagen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Het \textit{offer}werck dat \textit{God den} Heer staet aen,
\\Is \textit{eenen} geest ver\textit{slagen end vol} smerte.
\\Een \textit{droef ge}moet, end \textit{een gebroken} herte
\\Salst \textit{u met} smaet van \textit{dy niet laten} gaen.
\\Doe \textit{Sion} deugt, vol\textit{vuer dijn} heylig werck,
\\Nae \textit{dijn ge}naed end \textit{gunst zeer goeder}tieren,
\\Bow \textit{op, de} stadt Ie\textit{rusa}lem wel sterck,
\\Wils’ \textit{heerlick} schoon met \textit{vest end muer ver}cieren.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dan \textit{sullen} dy tot \textit{dijns naems} lof end eer,
\\Be\textit{haeglijck} sijn recht\textit{veirdigh offer}handen,
\\Dan \textit{salmen} dy op\textit{rechte veirsen} branden,
\\Der \textit{danckbaer}heyt, op \textit{dijnen autaer} Heer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {52} {Den lij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een berichtsliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {tussenschrift}
Doe Doeg den Idumiter tot Saul ginck, ende hem vertelde ende seyde, dat 
David in Abimelechs huys gecomen was.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dv mensch, \textit{die bist} sterck \textit{end ge}weldich,
\\Waer\textit{om beroemstu} dy,
\\Op dijner \textit{boosheyt straf end} scheldig,
\\Die \textit{du bruyckst tegen} my?
\\Daer \textit{Godes gunst van} my ge\textit{spuert,}
\\\textit{Doch Alle} dage duert.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dijn tong \textit{browt niet} dan \textit{slimme} rancken
\\End \textit{slacht eens moorders} priem.
\\Du staest nae \textit{listige ge}dancken,
\\Ge\textit{slepen als een} vliem.
\\Het \textit{boos bemintstu} meer dan \textit{trecht.}
\\\textit{Tbedroch, dan} waerheyt slecht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dy sijn \textit{lief scha}de\textit{lijcke} reden,
\\End \textit{een tong valsch end} loos:
\\Oock sal dy \textit{God slaen end ont}leden,
\\In \textit{eewicheyt al}toos.
\\End \textit{dy met desen} valschen \textit{mondt,}
\\\textit{Wech rucken} uyt den grondt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dijn wor\textit{tel sal} de \textit{Heer uyt}roeden,
\\Van \textit{tlevendige} landt.
\\End tvroim volck \textit{salt sien end be}vroeden,
\\End \textit{vreesen Godes} handt.
\\Sy \textit{sullen lacchen} alte\textit{gaer,}
\\\textit{Dus sprekend’} onder haer:
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Siet daer \textit{den man,} die \textit{tsijner} baten
\\Den \textit{Heer niet nemen} wou:
\\Maer heeft sick \textit{op zijn goet ver}laten,
\\End \textit{op sijn gelt on}trou,
\\Sijnd \textit{altijts uyt, op} yemants \textit{schamp,}
\\\textit{End schaed oft} boosen ramp.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer ick \textit{sal int} huys \textit{Gods be}clijven,
\\Als \textit{eenen groenen} boom,
\\Die staet ge\textit{laeden met o}lijven:
\\Om \textit{dat ick sonder} schroom,
\\Op \textit{Gods genade} heb ge\textit{bout,}
\\\textit{End my al}toos vertrout.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ick wil \textit{dy prij}sen \textit{Heer ge}stadich:
\\Want \textit{dit hebst du ge}daen.
\\Op dijnen \textit{naem end hulp ge}nadich,
\\Sal \textit{mijn vertrouwen} staen.
\\Want \textit{hy seer goedig} is voir\textit{waer,}
\\\textit{Aen dijn be}minde schaer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {53} {Den liij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester [om te singen] op Mahalath, een berichtsliedt 
Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{dwase} spreeckt wel \textit{stout in sijn ge}moet,
\\Daer \textit{is geen} God: haer \textit{boosheydt snood end} schendig,
\\Is \textit{grouwelijck, so buyten als in}wendig.
\\Daer \textit{is niet} een, van \textit{al den hoop die} doet,
\\Het \textit{minste} goet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
God \textit{heeft om} leeg uyt \textit{shemels hoog ge}bou,
\\Met \textit{vlijt ge}merckt der \textit{menschen kinders} alle,
\\Of \textit{daer oock een van allen by ge}valle,
\\Ver\textit{standich} waer, die \textit{met een hert ge}trou,
\\God \textit{soecken} wou.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer \textit{elck een} treedt te \textit{rug, end int ge}meen,
\\Sy \textit{leyden} al, een \textit{onnut stinckend} leven,
\\Niet \textit{een alleen van hun wilt sick be}geven.
\\Tot \textit{eenig} goet, beyd \textit{onder groot end} kleen,
\\Iae \textit{oock niet} een.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ist \textit{moge}lijck dat \textit{sy gantz niet ver}staen,
\\Die \textit{haer al}dus der \textit{boosheyt onder}winden,
\\Die \textit{mijn arm volck gelijck als broot ver}slinden
\\End \textit{willen} God noch \textit{sijn woirt niet ont}faen,
\\Noch \textit{roepen} aen?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doch \textit{sullen} sy, self \textit{sonder oorsaeck,} sijn
\\Ver\textit{schrickt: want} God ver\textit{stroyt die dy om}ringen:
\\Du \textit{saltse stracx te schand, O Sion,} bringen,
\\De\textit{wijlse} God ver\textit{stoot van sijn aen}schijn,
\\Vol \textit{smert end} pijn.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Och \textit{dat nu} mocht uyt \textit{Sions berg ge}wijt,
\\Voir \textit{Isra}el troost \textit{end verlossing} naken.
\\Als \textit{God sijn volck gevangen voorts sal} slaken,
\\Tvolck \textit{Iacobs} sal met \textit{Israel ver}blijt
\\Sijn, \textit{voir al}tijt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {54} {Den liiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, om te singen op Neginoth, Een Berichtsliedt 
Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {tussenschrift}
Doe de Ziphienen quamen ende spraken tot Saul: is David niet by ons 
verborgen?
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{loss my} Heer, in \textit{dijnen} naem,
\\Wil \textit{mijner uyt genaed ont}fermen.
\\End \textit{in mijn} recht wil \textit{my be}schermen,
\\Doir dijn al\textit{machtigheyt heyl}saem.
\\Hoor \textit{mijn gebet end bitter} clacht,
\\End \textit{bied my dijn genadig} ooren,
\\Om \textit{mijne woirden aen te} hooren,
\\End \textit{op de self te} nemen acht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{vremde} tegen \textit{my op}staen:
\\Die \textit{vreesslijck sijn end seer hoog}moedig,
\\Staen \textit{my na} tleven \textit{seer ver}woedig,
\\Iae sonder \textit{acht op God te} slaen.
\\Noch\textit{tans is God mijn helper} groot.
\\De \textit{Heer is aen der gener} sijde,
\\Die \textit{my in desen swaren} strijde,
\\Vast \textit{ondersteunen} inden noot.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{sal den} volck die \textit{my ver}spiet,
\\Ver\textit{gelden tquaet van hun be}rocket,
\\Heer, \textit{breng dit} boos volck \textit{end ver}stocket,
\\Nae dijne \textit{waerheyt gans te} niet.
\\So \textit{sal ik met een vry ge}moet
\\Mijn \textit{offerhanden dy aen}bieden,
\\End \textit{dijnen naem voir allen} lieden,
\\Hoog \textit{roemen, want hy} is seer goet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
D’wijl \textit{hy my} heeft uyt \textit{al on}rust,
\\End \textit{anxt verlosset, nae mijn} wenschen,
\\So \textit{dat mijn} oog siet \textit{aen dees} menschen,
\\Die my ver\textit{volgen, haeren} lust,
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {55} {Den lv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, om op Neghinot te singen: Een Berichtsliedt 
Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{hoor my} God in \textit{mijne} reden,
\\Ver\textit{berg dy} niet van \textit{mijn ge}beden.
\\Ver\textit{stae my} Heer wil \textit{my ver}hooren,
\\Ick \textit{sucht end} kerm in \textit{mijn ge}bet,
\\End \textit{mijn ge}moet is \textit{heel ont}set,
\\Ick \textit{schreye} deirlijck \textit{voir dijn} ooren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Om \textit{tgroot ge}tier, van \textit{die my} haten,
\\Die \textit{van haer} dreygen \textit{niet af}laten,
\\End \textit{tgodloos} volck dat \textit{over}moedich,
\\My \textit{t’onder}druckt end \textit{met ver}raet,
\\My \textit{aentijgt} alle \textit{boose} daet,
\\End \textit{haet my} toirnich \textit{end ver}woedich.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick \textit{voele} sulcken \textit{ancxt int} herte,
\\Als \textit{of het} waer in \textit{barens} smerte:
\\Ick \textit{ben van} sdoodes \textit{schroom be}sweken.
\\Ick \textit{schudd’ end} reyer \textit{seer ver}schrickt.
\\Anxt \textit{ende} vrees’ heeft \textit{my ver}strict.
\\So \textit{dat ick} dus heb \textit{moeten} spreken:
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Och \textit{die my} nu mocht \textit{vleugels} geven,
\\Om \textit{als een} duyf om \textit{hooch ver}heven,
\\Te \textit{mogen} snellijck \textit{wech gaen} drijven,
\\Op \textit{dat ick} ergens \textit{rusten} mocht:
\\Ick \textit{vloig al} verre \textit{doir de} locht,
\\In \textit{een woes}tijn, om \textit{daer te} blijven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ick \textit{soude} mijne \textit{vlucht ver}snellen
\\Uyt \textit{dese} stormen \textit{ende} wellen,
\\End \textit{soud’ ont}gaen dees \textit{wervel}winden.
\\Ver\textit{slindse} Heer, end \textit{haer tong} splijt,
\\Men \textit{can doch} niet dan \textit{enckel} spijt,
\\Ge\textit{welt end} twist in \textit{haer stadt} vinden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Men \textit{siet all’} over\textit{lasten} dueren,
\\Dach \textit{ende} nacht om \textit{hare} mueren.
\\Int \textit{midden} heerschen \textit{d’onver}laten,
\\Met \textit{valsch be}droch end \textit{schalckheyt} boos.
\\List, \textit{leugen} ende \textit{treken} loos,
\\En \textit{scheyden} gantz niet \textit{van haer} straten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Doch \textit{ist geen} vyandt, \textit{O God} Heere,
\\Die \textit{my be}rockt schand \textit{end on}eere:
\\Ick \textit{haddet} anders \textit{connen} lijden.
\\Want \textit{had sick} tegen \textit{my ge}wendt,
\\Een \textit{die voor} vyant \textit{waer be}kent,
\\Ick \textit{had hem} self eerst \textit{mogen} mijden.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer \textit{du bist} een van \textit{mijn ver}trouden,
\\Dien \textit{ick plach} als my \textit{selfs te} houden,
\\Al \textit{mijnen} raet in \textit{alle} dingen.
\\Die \textit{wy mal}candren \textit{ons ge}moet
\\Ont\textit{decken}de, met \textit{vreugden} soet,
\\Na \textit{thuys Gods} in ge\textit{selschap} gingen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
De \textit{doot moets’} als om \textit{schulden} halen,
\\Sy \textit{sullen} levend \textit{int graf} dalen:
\\Want \textit{alle} boosheyt \textit{wordt ge}dreven,
\\In \textit{haer ge}selschap, \textit{ende} rot.
\\Maer \textit{ick schrey} tot den \textit{Heere} God:
\\De \textit{Heer sal} my ver\textit{lossing} geven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Want \textit{s’avonts,} smorgens, \textit{ten mid}dage,
\\End \textit{altijt} roep ick \textit{ende} clage,
\\Dies \textit{sal hy} hooren \textit{mijne} reden.
\\Hy \textit{heeft my} reed van \textit{crijgen} swaer:
\\In \textit{vreed’ ge}bracht, uyt \textit{groot ge}vaer:
\\Want \textit{seer veel} volcx had \textit{my be}streden.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
God \textit{hoord’ het} end sal \textit{hun recht}veirdich,
\\Ant\textit{woirden} sulcx als \textit{sy sijn} weirdich:
\\Want \textit{hy van} oudts, sit \textit{hoog ver}heven:
\\End \textit{sy en} willen \textit{haer ge}moet
\\Gantz \textit{niet ver}ande\textit{ren tot} goet,
\\Noch \textit{haer tot} Godes \textit{vrees be}geven.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Sy \textit{hebben} hare \textit{handt ge}slagen,
\\Aen \textit{dien die} met hun \textit{was ver}dragen
\\In \textit{vriendtschap,} end tver\textit{bont ver}treden.
\\Haer \textit{spraeck is} glat, soet \textit{ende} sacht,
\\(So \textit{dat sy} schier een \textit{boter} slacht:)
\\Maer \textit{thert vol} krijgs end \textit{vol on}vreden.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Tschijnt \textit{dat haer} woirden \textit{henen} drijven,
\\So \textit{dweeg als} oly \textit{van o}lyven,
\\Daer \textit{sy noch}tans als \textit{sweirden} snijden.
\\Werp \textit{dijnen} last in \textit{sHeeren} schoot,
\\Hy \textit{sal dy} voeden \textit{inden} noot:
\\God \textit{laet de} vroim niet \textit{eewich} glijden.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
O \textit{Godt, du} saltse \textit{neder}vellen,
\\End \textit{storten} s’inden \textit{gront der} hellen.
\\Geen \textit{valsche} lieden \textit{noch bloet}gierich,
\\En \textit{sullen} hebben \textit{lang res}pijt,
\\Noch \textit{leven} haren \textit{halven} tijt:
\\Ick \textit{wacht op} dy met \textit{hope} vierich.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {56} {Den lvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester [om te singen] op Ionat-Elemrechokim. Ende is een 
gulden liedt Davids [gemaeckt] doe hem de Philisteen in Gatthi gevangen 
hadden.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Doe \textit{my, O} God, \textit{ge}na\textit{de,} want voirwaer,
\\Een \textit{sterflijck} mensch my \textit{opslorpt} teenegaer,
\\Die \textit{my be}strijdt, be\textit{druckt my machtich} swaer,
\\Met \textit{dagelicksche} lagen.
\\Mijn \textit{vyant} slorpt na \textit{my geheele} dagen,
\\Om \textit{dat my} veel ge\textit{weldige na}jagen,
\\O \textit{hoochste} God. Als \textit{sy my doen vert}zagen,
\\Ick \textit{troost my vast op} dy.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Den \textit{Heere} God \textit{sal} ick \textit{hooch} roemen vry,
\\Om \textit{sijns woirts} wil: Op \textit{God ver}troost ick my
\\Al \textit{wat tvleesch} doet, het \textit{sy oock wat het} sy,
\\En \textit{sal my niet ver}schricken.
\\Sy \textit{gaen mijn} woirt van \textit{daeg tot daeg ver}klicken,
\\End \textit{drayent} om, op \textit{dat sy my ver}stricken:
\\Al \textit{haeren} sin is \textit{dat sy my toe}schicken,
\\Swaer \textit{ongluck end ver}driet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{gaen al} stil, \textit{by} een, \textit{alst} niemant siet,
\\End \textit{bergen} sick de\textit{wijl haer} oog verspiet
\\Mijn \textit{gangen} al. Sy \textit{wachten slechts op} yet,
\\Dat \textit{my breng om mijn} leven.
\\T’schynt \textit{dat sy} sijn, van \textit{straf vry over}bleven,
\\Om \textit{sick tot} quaet end \textit{onrecht te be}geven:
\\Maer \textit{wil O} God, de \textit{volckeren doen} sneven,
\\In \textit{toirne neerge}velt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Du \textit{hebst mijn} vlucht \textit{end} suc\textit{ke}len getelt,
\\End \textit{in een} cruyck mijn \textit{tranen} al gestelt,
\\Mijn \textit{suchtin}gen staen \textit{sy oock niet ver}melt,
\\In \textit{dijne reken}boecken?
\\Als \textit{ick dy} sal met \textit{mijn gebet aen}soecken,
\\Den \textit{vyant} moet te \textit{rugge gaen in} hoecken:
\\Ich \textit{weet het} wel: du \textit{saltse doch ver}vloecken,
\\Want \textit{God het met my} houdt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ick \textit{sal den} Heer \textit{vry} lo\textit{ven} ende stout,
\\Om \textit{sijns woirts} will’, daer \textit{thert my} op vertrout,
\\Ia \textit{in sijn} woirt wa\textit{rachtich, sonder} fout,
\\Sal \textit{ick Gods lof ge}wagen.
\\Mijn \textit{hoip end} troost is \textit{op den Heer ge}slagen,
\\Geen \textit{menschen} doen en \textit{sal my vrees aen}jagen:
\\Dies \textit{hebb’ ick} dy mijn \textit{glofte voirge}dragen
\\Nae \textit{mijne schult end} plicht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ick \textit{sal dy} Heer, \textit{in} al\textit{le}mans gesicht,
\\Lof \textit{ende} danck be\textit{taelen} met schoon dicht,
\\De\textit{wijl du} doch mijn \textit{siel hebst opge}richt,
\\End \textit{vry gemaeckt van} sterven.
\\Du \textit{hebst be}waert van \textit{vallen menich}werven
\\Mijn \textit{voeten} swack: dies \textit{ick vry van ver}derven,
\\Treed \textit{voir den} Heer met \textit{menschen die be}erven,
\\Des \textit{levens heylsaem} licht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {57} {Den lvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een gulden liedt Davids, en verderve niet, Doe 
David, uyt vreese van Saul, in eenen kuyl vloodt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Genaed, O God, ge\textit{naed, O Heer doe} my,
\\Want \textit{mijne} siel ver\textit{laet sick vast op} dy.
\\My \textit{sal de} scheem van \textit{dijne vleugels} dec\textit{ken,}
\\\textit{Tot dat den} storm der \textit{boosheyt over} sy,
\\End \textit{dat de} boos’ haer \textit{gantselijck ver}trecken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick schrey tot God, den \textit{allerhoogsten} God,
\\Die \textit{sijns selfs} werck vol\textit{vuert met over}schot.
\\Hy \textit{sal my} hulp van \textit{uyt den Hemel} sen\textit{den,}
\\\textit{End brengen} stracx mijn \textit{vyanden tot} spot:
\\God \textit{sal ge}naed end \textit{trou tot mywaerts} wenden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn siele woint als \textit{onder leeuwen} hier,
\\End \textit{onder} tvolck dat \textit{glimt gelijck een} vier.
\\Als \textit{spiessen} scherp end \textit{pijlen sijn haer} tan\textit{den:}
\\\textit{Haer valsche} tong en \textit{is niet anders} schier,
\\Dan \textit{een scherp} sweirt in \textit{sboosen moorders}handen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Verhef dy God verr’ \textit{over d’Hemels} hoog:
\\Dijn \textit{heerlijck}heyt op \textit{d’eirtrijck haer ver}toog.
\\Sy \textit{spanden} vast haer \textit{net voor mijne} stap\textit{pen:}
\\\textit{Dies my mijn} siel end \textit{hert krom neder}boog:
\\Sy \textit{meynden} my in \textit{haeren kuyl te} snappen,
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doch sy sijn self daer\textit{inne neerge}velt.
\\Daer\textit{om is} my mijn \textit{hert recht wel ge}stelt,
\\End \textit{mijn ge}moet be\textit{reyt met groot ver}lan\textit{gen,}
\\\textit{Dat dijn eer} werd al\textit{om van my ver}melt:
\\Ick \textit{wil dy} Heer, groot\textit{maken met lof}sangen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Nu stae dan op mijn \textit{tong: mijn eer ont}waeck,
\\Dat \textit{mijne} luyt end \textit{citer my ver}maeck.
\\Ick \textit{wil vroeg} op, end \textit{stracx voir alle} din\textit{gen}
\\\textit{Van dy, O} Heer, den \textit{volcke houden} spraeck,
\\End \textit{dijnen} lof voir \textit{al de werelt} singen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want sick dijn gunst tot \textit{aenden Hemel} heft,
\\End \textit{dijne} trouw de \textit{wolcken over}treft.
\\Ver\textit{hef dy,} Heer, hoog \textit{over shemels} throo\textit{nen:}
\\\textit{Dat van elck} een dijn \textit{hoogheyt werd be}seft,
\\End \textit{laet dijn} macht op \textit{d’eirtrijck haer ver}thoonen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {58} {Den lviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester om te singen op Altaschet Een gulden liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
In \textit{goeder} trouwen \textit{ghy Raets}lieden,
\\Ist \textit{recht het vonnis} dat ghy spreeckt,
\\Als \textit{ghy den} vromen \textit{dus ver}steeckt?
\\D’oir\textit{deelen die by v ge}schieden,
\\Ghy \textit{Adams} kindren, \textit{sijn die} recht,
\\Als \textit{ghy my valsche} schult oplegt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doch \textit{ghy en} brouwt niet \textit{in v} herte
\\Dan \textit{onrecht ende} logentael:
\\Ghy \textit{weegt, ia} in een \textit{richters} schael,
\\Den \textit{armen, overlast met} smerte.
\\De \textit{godloos} is gants \textit{onge}temt,
\\Van \textit{smoeders buyck, end} heel vervremt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{leugen}gieters \textit{gaen al} rasen,
\\End \textit{dwalen steedts van} smoeders lijff:
\\Sy \textit{sijn van} boos ver\textit{gift schier} stijf,
\\Ge\textit{lijck een slang dick opge}blasen,
\\Oft \textit{adder} die ver\textit{stopt haer} oor,
\\End \textit{neemt haer selven} het gehoor:
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Op \textit{dat sy} des be\textit{lesers} reden,
\\Niet \textit{hoor, al is hy} kunstich seer.
\\Ver\textit{breek haer} scherpe \textit{tanden,} Heer,
\\In \textit{haere monden vol on}vreden.
\\Breeck \textit{ende} ruck met \textit{vleesch end} huyt,
\\Den \textit{leeuwkens haer back}tanden uyt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
End \textit{laetse} stracx daer \textit{henen} vlieten
\\Als \textit{water loopend’} inde gracht.
\\Haer \textit{pijlen} werden \textit{sonder} cracht,
\\Ge\textit{broken, als sy willen} schieten.
\\Sy \textit{sullen} gaen ge\textit{heel te} niet,
\\Als \textit{slecken diemen} smilten siet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Der \textit{sonnen} licht moet \textit{hun ont}breken,
\\Als \textit{eener vrouwen} misgeboort.
\\Eer \textit{uwen} vleeschpot \textit{rechte}voort
\\Tvier \textit{voelt, van doirnen hout ont}steken,
\\Sal \textit{hys’ al} levend \textit{end goets} moets,
\\In \textit{toirn uytstormen} onverhoets.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dan \textit{sal de} vrome \textit{sick ver}blijden,
\\Als \textit{hy verlost uyt} sijn verdriet,
\\De \textit{rechte} wrake \textit{Gods aen}siet,
\\End \textit{dat de Godloos comt in} lijden.
\\Dan \textit{sal hy} baden \textit{sijnen} voet,
\\In \textit{sgoddeloosen} menschen bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dies \textit{sal een} yeglijck \textit{vrolijck} spreken:
\\Noch \textit{sietmen dat de} vroim ontfangt,
\\De \textit{vrucht daer} hem naer \textit{heeft ver}langt:
\\Het \textit{is voirwaer nv wel ge}bleken,
\\Als \textit{datter} sy een \textit{God ge}wis,
\\Die \textit{richter over} d’eirtrijck is.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {59} {Den lix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, [om te singen] op Altaschet, Een gulden liedt 
Davids, doe Saul volck uyt schickede die sijn huys souden waernemen, ende 
hem dooden.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{loss my, Heer, wil my be}waren,
\\Voir \textit{mijner haters stercke} scharen:
\\Neem \textit{my in dijne} hoed end wacht,
\\Voir \textit{mijner weder}strijders macht,
\\Ver\textit{loss my} uyt der \textit{gener} handen,
\\Die \textit{boose wercken doen, vol} schanden,
\\End \textit{van de lieden} my behoed,
\\Die \textit{dorstich sijn nae} menschen bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{sie, sy leggen haere} lagen:
\\De \textit{sterckste maken haer aen}slagen,
\\Om \textit{my geheel te} doen vergaen:
\\Daer \textit{ick hun noyt en} heb mis daen.
\\Sy \textit{komen} vast met \textit{groote} hoopen,
\\Al \textit{heb ick geene schult, ge}loopen,
\\End \textit{rusten sick. O} Heer, ontwaeck,
\\Ge\textit{moet my doch, let} op de saeck.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du \textit{bist de Heere der heyr}crachten,
\\God \textit{Israels van sterker} machten:
\\Ont\textit{waeck, stae op, wil} gade slaen,
\\Wat \textit{alle volcken} onderstaen:
\\Sy \textit{niet ge}nadig \textit{om ver}geven,
\\Den \textit{genen die so trouloos} leven.
\\Sy \textit{gaen end keeren} telcker stondt,
\\End \textit{blaffen tsavonts} als een hondt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Haer \textit{herte berst uyt hare} monden,
\\Haer \textit{lippen maken sware} wonden,
\\Als \textit{sweirden daermen} mede moort,
\\Sy \textit{seggen, wie is} die ons hoort?
\\Maer \textit{du salst,} Heer, dees \textit{dwase} sotten,
\\In \textit{dijne toirnicheyt be}spotten,
\\End \textit{aller volckren} overmoet,
\\Be\textit{lacchen, als dul} end verwoet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
In \textit{dijne handt staen sijne} crachten,
\\Die \textit{wil ick, al stil op dy} wachten:
\\Want \textit{God is mijnen} hoogen wal,
\\Daer \textit{ick my op ver}laten sal.
\\God \textit{goeder}tieren \textit{sal mijn} schade
\\Te \textit{voren comen met ge}nade,
\\God \textit{sal my doen sien} wel gerust,
\\Aen \textit{mijnen vyant} mijnen lust.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Doch, \textit{Heer, en laetse niet stracx} sterven,
\\Maer \textit{doese gins end weder} swerven,
\\Met \textit{cracht, end stoots’ om,} datment weet,
\\Op \textit{dat het mijn volck} niet vergeet.
\\O \textit{Heer, ons} schilt tot \textit{eewge} stonden.
\\Want \textit{haeren mont tuygt self haer} sonden:
\\Twoirt \textit{van haer lippen} onverschaemt,
\\Maeckt \textit{haere godloos}heyt vernaemt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dus \textit{laets’ in haer hert over}moedig,
\\Ver\textit{stricket werden, end wan}spoedig:
\\Want \textit{sy vloeck ende} leugen valsch,
\\Ge\textit{staedlijck gieten} doir den hals.
\\Ver\textit{doese} dan, ver\textit{doese} tsamen,
\\In \textit{toirne heet: verdelg haer} namen:
\\Dat \textit{sy geheel met} haren schijn,
\\Ver\textit{gaen, end voorts niet} meer en sijn.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Op \textit{dat een yeglijck daer uyt} leere,
\\Dat \textit{God in Iacob is een} Heere,
\\Wiens \textit{heerschappy wijt} uytgestreckt
\\Tot \textit{aen des weirelts} eynden reckt.
\\Dan \textit{laetse} vry des \textit{avonts} laete
\\Om\textit{loopen ende soecken} baete,
\\In \textit{haeren noot ront}om de stadt,
\\End \textit{iancken als een} hont wel mat.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Van \textit{honger sullen sy ver}derven,
\\End \textit{om wat etens te ver}werven,
\\Van \textit{deur te deure} soecken broot.
\\End \textit{slapen gaen met} hongers noot.
\\Maer \textit{ick sal} dy om \textit{dese} dingen,
\\Van \textit{wegen dijner cracht lof}singen,
\\End \textit{smorgens voor den} morgenroot
\\Hooch \textit{prijsen dijne} gunste groot.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Want \textit{du bist Heer, mijn God ge}trouwe
\\End \textit{mijnen gront daer ick op} bouwe:
\\Du \textit{salst altijt mijn} toevlucht sijn,
\\In \textit{allen ancxt end} sware pijn.
\\Al \textit{mijne} cracht staet \textit{op dy,} Heere,
\\Ick \textit{wil dy singen lof end} eere:
\\Want \textit{Godt is mijne} borgt gewis,
\\De \textit{God die my goet}gunstich is.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {60} {Den lx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester [om te singen] op Schusan-heduth, Een guldenliedt 
Davids om te onderwijsen.
\end {tussenschrift}

\begin {tussenschrift}
Doe hy met de Syriers van Mesopotamien, ende de Syriers van Sobah strede, 
ende dat Ioab weder keerde, ende hadde haerder twaelf duysent geslagen inden 
soutdale.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Du \textit{hebst ons, God,} voir ee\textit{nen} tijt
\\Ver\textit{stooten, end ver}stroyt seer wijt,
\\Sijnd \textit{over ons ver}toirnigt seer:
\\Keer \textit{dy nv gun}stich tons\textit{waert,} Heer.
\\Du \textit{hebst het} lant met \textit{anxt ver}schrickt,
\\Van \textit{een ge}scheurt, ia \textit{heel ont}schickt.
\\Heyl \textit{doch de} schaerden \textit{ende} spleten,
\\Want \textit{daertrijck} is van \textit{een ge}reten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Du \textit{hebst dijn volck} onthaelt \textit{seer} herdt,
\\End \textit{ons gelaeft met} bitter smert,
\\Van \textit{tuymelwijn droef} end onklaer:
\\Doch \textit{du hebst dij}nen volck \textit{daer} naer,
\\Het \textit{welck dy} vreest met \textit{toever}sicht,
\\Een \textit{hooge} vendel \textit{opge}richt,
\\Op \textit{dat een} yeglijck \textit{dijne} trouwe
\\End \textit{vaste} waerheydt \textit{vry aen}schouwe.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
End \textit{dat het volck} dwelck dy \textit{is} lief,
\\Ver\textit{losset werd uyt} ongerief.
\\Be\textit{hoed my, Heer, doir} dijnen erm,
\\Ant\textit{woirde my,} sy mij\textit{nen} scherm.
\\God \textit{heeft in} sijner \textit{heylich}eyt,
\\(Dies \textit{ben ick} vrolijck) \textit{twoirt ge}seyt:
\\Ick \textit{sal tlant} Sichem \textit{sonder} feylen,
\\End \textit{tlant van} Succhot \textit{oock uyt}deylen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Dlandt \textit{Galhad is} ontwijff\textit{lijck} mijn:
\\Het \textit{sal my onder}worpen sijn,
\\Ia \textit{oock Manasses} met sijn landt,
\\Sal \textit{comen on}der mij\textit{ne} handt.
\\Op \textit{Ephra}ims landt \textit{vol wel}lust,
\\Sal \textit{mijn hooft} nemen \textit{sijne} rust,
\\End \textit{Iuda} sal uyt\textit{spreken} wetten,
\\End \textit{in mijn} rijck goed’ \textit{ordning} setten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer \textit{Moab wil} ick, als \textit{tot} spot,
\\Ge\textit{bruycken slechts voir} eenen pot,
\\Om \textit{af te wasschen} mijnen voet,
\\End \textit{hem te dem}pen sij\textit{nen} moet.
\\Op \textit{Edom} oock tot \textit{schimp end} hoen,
\\Wil \textit{ick uyt}worpen \textit{mijnen} schoen.
\\Nu \textit{juycht dan} vry, ghy \textit{Pales}tienen:
\\Ghy \textit{sult my} noch uws \textit{ondancks} dienen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{wie sal my} met se\textit{ker}heyt
\\Doen \textit{inde heylge} stadt geleydt?
\\Wie \textit{sal my oock tot} Edom voort
\\Ge\textit{leyden vry} end on\textit{ge}stoort?
\\Salst \textit{du niet} self dat \textit{doen, O} Heer,
\\Die \textit{ons ver}stooten \textit{hebst wel} eer?
\\Doe \textit{du niet} tradest \textit{in ons} tochten,
\\Als \textit{ons ons} vyan\textit{den be}vochten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Heer, \textit{help ons uyt} den anxt \textit{end} noot
\\Die \textit{ons seer swaer valt} ende groot:
\\Voir\textit{waer des menschen} scherm end schut
\\Is \textit{broos end cranck,} ja heel \textit{on}nut:
\\Wy \textit{sullen} doir Gods \textit{sterck ge}welt,
\\Doen \textit{dapper} daden \textit{in het} velt.
\\Want \textit{hy, mits} sijn goet\textit{gunstich}eden,
\\Sal \textit{onse} vyan\textit{den ver}treden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {61} {Den lxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester op Neghinath, Een liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wil \textit{my, Heer, ge}hoor \textit{ver}lee\textit{nen,}
\\In \textit{mijn} weenen,
\\Merck op \textit{mijn gebet met} vlijt:
\\Want ick \textit{na dy, in mijn} smer\textit{ten,}
\\Bang \textit{van} herten,
\\Van des \textit{eirt}rijcks eyn\textit{de} krijt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wil \textit{my op een} rot\textit{se} ley\textit{den,}
\\Daer \textit{t’ar}beyden,
\\Mijner \textit{cracht niet toe en} baet:
\\Want du \textit{bist mijn hulp ver}co\textit{ren,}
\\En\textit{de} toren,
\\Hoog end \textit{sterck,} voir die \textit{my} haet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick \textit{sal, Heer, in} rust \textit{end} vre\textit{de,}
\\Mijn \textit{woin}stede
\\Houden \textit{in dijn hut al}toos.
\\Ende \textit{mijnen toevlucht} ne\textit{men}
\\Tot \textit{der} schemen
\\Dijner \textit{vleu}gels, scha\textit{de}loos.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want \textit{du hebst doch} mij\textit{ne} re\textit{den}
\\End \textit{ge}beden,
\\O God, \textit{gunstich aenge}hoirt,
\\End der \textit{genen erf ge}ge\textit{ven,}
\\Die \textit{daer} leven
\\In dijn \textit{vree}se, nae \textit{dijn} woirt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dij\textit{nen Coninck} sal\textit{stu} spa\textit{ren,}
\\Iaer \textit{op} iaren,
\\End ver\textit{strecken breet end} wijt
\\Van ge\textit{slachten tot ge}slach\textit{ten}
\\(Mits \textit{dijn} crachten)
\\Ia oock \textit{eew}lijck, sy\textit{nen} tijt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy \textit{sal in sijn} rijck \textit{be}clij\textit{ven,}
\\End \textit{vast} blijven.
\\Voir den \textit{Heere menig} iaer:
\\Heer, be\textit{reyd trou end ge}na\textit{de,}
\\Die \textit{van} schade,
\\End van \textit{on}gluck hem \textit{be}waer.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ick \textit{sal met ge}sang \textit{be}qua\textit{me,}
\\Dij\textit{nen} name
\\Seggen \textit{lof end eeuwgen} danck
\\Ende \textit{daglijcx sonder} dra\textit{len,}
\\Dy \textit{be}talen,
\\Mijn ge\textit{lof}ten vry \textit{end} vranck.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {62} {Den lxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester onder tgeslachte Ieduthun. Een Psalmliet Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Nochtans staet my \textit{in Go}des wil,
\\Mijn \textit{siele wel gerust end} stil:
\\Van \textit{hem heb ick mijn heyl ver}cregen.
\\Hy \textit{is voir}waer \textit{mijn rotz} wel sterck,
\\Mijn \textit{heylandt End vast} bollewerck,
\\Dies \textit{sal my geen dinck seer be}wegen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe lange sult \textit{ghy sluy}ten raet,
\\Om \textit{eenen mensche te doen} quaet?
\\Ghy \textit{sult doch self al comen} omme:
\\So \textit{dat ghy} ee\textit{nen want} gelijckt,
\\Die \textit{voir, met eenen} buyck ontwijckt:
\\Oft \textit{muer die helt ter syden} cromme.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Al haeren raet \textit{end haer} gepoog
\\Is, \textit{dat den man niet rijs’ om} hoog:
\\Dies \textit{soecken sy hem neer te} drucken.
\\Haer \textit{vreugd is} leu\textit{gen end} bedroch:
\\Den \textit{mont groet schoon, maer} thert is doch
\\Vol \textit{vloeckens end vol quade} stucken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maer du mijn siel, \textit{sy dies} te meer,
\\Stil \textit{end gerust op God den} Heer.
\\Mijn \textit{hoip staet op hem heel end} allen.
\\Hy \textit{is mijn} rotz, \textit{hy is} mijn slot:
\\Mijn \textit{heyl, mijn hooge} borgt is God,
\\Dies \textit{sal ick gantz niet omme} vallen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
God is mijn heyl, \textit{mijn eer,} mijn baet:
\\Mijn \textit{stercke rotz, end toever}laet.
\\Ver\textit{trout op hem tot alle} tijden,
\\Ghy \textit{volcken:} end \textit{v her}ten stort
\\Voir \textit{hem, als ghy ver}drucket wort:
\\God \textit{is ons hulp in alle} lijden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Voirwaer de men\textit{schen al}gelijck,
\\End \textit{smenschen kindren arm end} rijck,
\\Sijn \textit{enckel ydelheyt end} logen.
\\Sy \textit{souden} tsa\textit{men al}temael,
\\Van \textit{niet, in eene} tegenschael
\\Wel \textit{lichtlijck worden over}wogen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
En draegt doch gee\textit{nen hoo}gen moet,
\\Op \textit{roof end onrechtveirdich} goet,
\\En \textit{maeckt v selfs geen dwaes ver}trouwen:
\\End \textit{of ghy} vast \textit{crijgt groot} gewelt,
\\End \textit{dat v toevalt} goet end gelt
\\En \textit{wilt v hert daer op niet} bouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
God heeft eens, uyt\textit{gespro}ken twoort,
\\Ick \textit{heb het tweemael self ge}hoort,
\\Dat \textit{in Gods hant staen de ge}welden.
\\O \textit{Heer, by} dy \textit{is gun}ste goet,
\\Du \textit{salst den mensch, al} wat hy doet,
\\Nae \textit{sijne wercken recht ver}gelden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {63} {Den lxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids, doe hy inde woestijne van Iehuda was.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O God, du \textit{bist mijn God ge}trou:
\\Ick \textit{soeck dy} smorgens \textit{met ver}langen,
\\Met \textit{dorst is} mijne \textit{siel be}vangen,
\\Van \textit{dy: dies} wort my \textit{therte} flou.
\\Mijn swack vleesch \textit{hongert nae dy} brandig,
\\End \textit{is van wenschen} moed’ end mat,
\\In \textit{dees woestijn droog} sonder nat,
\\Daer ick nu \textit{doilend ben uyt}landig.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Och mocht ick \textit{met een hert ver}heugt,
\\Aen\textit{schouwen} dijne \textit{wonder}wercken,
\\In \textit{dijnen} tempel, \textit{end be}mercken
\\Dijn \textit{cracht, dijn} eerlijck\textit{heydt end} deugt.
\\(Want onglijck \textit{beter, dan het} leven,
\\Is \textit{dijn genaed end} gunste goet)
\\So \textit{souden mijne} lippen vroet
\\Dy eer end \textit{lof vrymoedich} geven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick sou dy, \textit{Heer, mijn leven} lanck,
\\Om \textit{dijn ge}naed end \textit{weldaet} prijsen:
\\Mijn \textit{stem end} handen \textit{souden} rijsen
\\Om \textit{dijnen} naem te \textit{seggen} danck.
\\Du soudst mijn \textit{siel te recht ver}saden
\\Met \textit{vette merg end} oly soet,
\\Dies \textit{soud’ ick met mont} end gemoet,
\\Seer vrolijck \textit{roemen dijn wel}daden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Doch even\textit{wel mijn hert be}denckt,
\\Snachts \textit{op het} bedde \textit{dijn ge}nade,
\\End \textit{slaet dijn} wonder\textit{wercken} gade,
\\Die \textit{twaken} my voor \textit{oogen} brengt:
\\Want du my \textit{helpst, nae mijn be}geiren:
\\Dies \textit{sal ick met vreugd} ende lust,
\\Luydt \textit{singen, als die} wel gerust,
\\Sitt inde \textit{schadwe dijner} veiren.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Mijn siele, \textit{Heer, hangt dy vast} aen,
\\End \textit{wilt op} dy al\textit{leene} letten:
\\Dies \textit{sal my} dijn hant \textit{onder}setten,
\\Als \textit{ick dijn} stappen \textit{nae sal} gaen.
\\Maer dees, die \textit{tegen my ver}bonden,
\\Staen \textit{nae mijns levens} onderganck,
\\Men \textit{salse sien met} eenen swanck,
\\Versoncken \textit{inde diepst af}gronden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Sy sullen \textit{vallen met ge}welt,
\\Int \textit{spitz der} snijden\textit{de ra}pieren:
\\Den \textit{vossen} end den \textit{wilde} dieren,
\\Tot \textit{deel end} aes, op \textit{tvlacke} velt.
\\Dan sal den \textit{Conick Gods, vol} eeren,
\\In \textit{God van herten} sijn verheugt:
\\Dan \textit{sal sick roemen} seer verheugt,
\\Al tvolck dwelck \textit{sweirt den naem des} Heeren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Om dat den \textit{onbeschaemden} mont,
\\Der \textit{geen die} valsche \textit{leugens} spreken,
\\End \textit{vander} waerheyt \textit{sijn ge}weken,
\\Ge\textit{stopt sal} blijven \textit{teewger} stondt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {64} {Den lxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{hoor, O} God, mijn \textit{droevich} klagen,
\\Als \textit{mijn hert innich} tot dy schreyt:
\\Be\textit{hoed my, geef my} vry geleydt,
\\Dat \textit{my mijn} haters \textit{niet be}lagen,
\\Noch \textit{schrick aen}jagen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ver\textit{berg my} Heer, voir \textit{tboos raets}plegen,
\\Der \textit{boeven listig} ende loos,
\\End \textit{voir de tsamen}rotting boos.
\\Vant \textit{arg ge}spuys, end \textit{hen ge}negen,
\\Tot \textit{slimme} wegen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{hebben} hare \textit{tong ge}slepen
\\Ge\textit{lijck een sweirt end} scherpe bijl,
\\End \textit{schieten, in steed} van een pijl,
\\Met \textit{woirden} bitter, \textit{vol doots} nepen
\\End \textit{boose} grepen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Om \textit{vrome} lieden \textit{int ver}borgen,
\\Te \textit{schieten snellijck} tot int hert,
\\End \textit{hun te doen seer} bitter smert:
\\Sy \textit{schieten} sonder \textit{yet te} sorgen,
\\Slechts \textit{om te} worgen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Doch \textit{gaen sy} deen den \textit{ander} stercken,
\\In \textit{hare boosheydt} end moortdaet.
\\End \textit{spreken: laet ons} met verraet,
\\Ons \textit{stricken} bergen, \textit{wie sal} mercken,
\\Hoe \textit{wij dit} wercken?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Sy \textit{onder}soecken \textit{ende} spueren
\\Na \textit{alle list: ja} wat een man
\\In \textit{s’hertzen afgrondt} bergen kan,
\\Dat \textit{gaen sy} commer\textit{lijck be}sueren,
\\Om \textit{uyt te} vueren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Maer \textit{God sal} oock op \textit{hun af}schieten
\\Sijn \textit{pijlen snel end} onverhoets,
\\Als \textit{sy sijn vrolijck} end goets moets,
\\Sal \textit{hy hun} plagen \textit{op thooft} gieten,
\\Tot \textit{hun ver}drieten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Haer \textit{tonge} salse \textit{self doen} sneven,
\\Ia \textit{met ellende} doen vergaen,
\\So \textit{dat al die d’oog} op hun slaen,
\\Haer \textit{sullen} stracx ter \textit{vlucht be}geven,
\\End \textit{grootlijcx} beven.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dit \textit{sal een} yeglijck \textit{op der} eirden
\\Aen\textit{schouwen met een} hert bevreest,
\\End \textit{overleggent} inden geest,
\\Om \textit{sulcx voir} Godes \textit{werck t’aen}veirden,
\\In \textit{grooter} weirden.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
End \textit{daerom} sullen \textit{alle} vromen
\\In \textit{God den Heere} sijn verblijt,
\\End \textit{sick vrymoedich} in noots tijt
\\Op \textit{hem ver}laeten, \textit{end vol}comen
\\Sick \textit{sijns be}romen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {65} {Den lxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, een Psalm Davids, ende gesangliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dy \textit{wacht in} Sion \textit{telckens,} Heere,
\\Een \textit{lofsanck} van nieus aen:
\\Ia \textit{telckens} wort daer, \textit{dy ter} eere,
\\Een \textit{nieu ge}loft voldaen.
\\Want \textit{naedemael du den ge}beden
\\So \textit{geirne biedest} d’oor,
\\Een \textit{yeglijck sal vry selfs toe}treden,
\\Tot \textit{dy, Heer, om ge}hoor.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Mijn \textit{sonden} waren \textit{over}vloedich,
\\End \textit{vielen} my te swaer,
\\Maer \textit{dijn ge}naed end \textit{gunste} goedich,
\\Ver\textit{geefts’ ons} al te gaer.
\\Wel \textit{salig, dien du hebst ver}koren,
\\End’ \textit{naest by dy ge}set,
\\Dat \textit{hy de wooning mach oor}boren
\\Dijns \textit{tempels, onbe}smet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wy \textit{sullen} ons, o \textit{Heer, ver}saden.
\\Met \textit{dijnes} huyses goet,
\\End \textit{met dijns} heylig\textit{doms wel}daden.
\\In \textit{allen} overvloet.
\\Du \textit{salst met schrickelijcken} wonder
\\O \textit{God, ons trouw ont}set,
\\In \textit{dijn gherechticheyt be}sonder
\\Ver\textit{hooren ons ge}bet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dus \textit{bist tot} aen de \textit{verste} Landen
\\Des \textit{aertrijcks,} West end Oost,
\\Ia \textit{tot aen} d’uyter\textit{ste zee}stranden,
\\Der \textit{menschen} hoip end’ troost.
\\Tge\textit{bergt hebstu van oude} tijden
\\Ge\textit{grondvest met dijn} macht:
\\Du \textit{bist omringt aen allen} sijden,
\\Met \textit{sonderbaere} cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{stilst het} ruysschen \textit{der zee}baren,
\\Van \textit{stormen} end onweer.
\\End \textit{twoeden} vander \textit{volcker} scharen,
\\Leg\textit{stu met} een woirdt neer.
\\Die \textit{t’eynd der werelt sijn ge}seten,
\\Hoe \textit{grof end onge}schickt
\\Sy \textit{dijne wercken over}meten,
\\Noch \textit{worden sy ver}schrickt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Du \textit{gevest,} Heer, dat \textit{all’ uyt}gangen
\\So \textit{vanden} morgen, vroeg,
\\Als \textit{vanden} avont, \textit{sijn be}vangen,
\\Met \textit{vreugd’ end} goet vernoeg.
\\Heer \textit{du besoeckst het landt met} regen
\\Alst \textit{dorstig is end} droog,
\\End \textit{maeckst het rijck doir dijnen} segen
\\Van \textit{uyt dijn woining} hoog.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Men \textit{siet des} Heeren \textit{beeck uyt}gieten
\\Haer \textit{water} met planteyt,
\\Mits \textit{welck du} doest het \textit{graen op}schieten,
\\Als \textit{du tlant} hebst bereyt.
\\Du \textit{wenckest haere dorre} voren,
\\End \textit{druckst haer kluyten} neer:
\\Dus \textit{segenstu den scheut van} t’koren,
\\Mits \textit{tregenachtig} weer.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Du \textit{kroonst het} heel iaer \textit{met ge}naden,
\\Oy \textit{sijnen} rijdt beset:
\\End \textit{uyt de} locht van \textit{dijn voet}paden,
\\Drupt \textit{niet dan} enckel vet.
\\Den \textit{regen leeckt oock in Woes}tijnen,
\\Op \textit{hutten uytge}stort,
\\De \textit{heuvels staen vol terw end} wijnen,
\\Met \textit{vreugden opge}gort.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Met \textit{kudden} syn de \textit{groene} weyden,
\\Als \textit{met een} kleet bedeckt,
\\De \textit{dalen} die tge\textit{berchte} scheyden,
\\Met \textit{schoon terw’} overstreckt.
\\Het \textit{schijnt opt velt, dat alle} dingen
\\Van \textit{Gods genaed end} deught,
\\Schier \textit{lacchen, juychen ende} singen,
\\Haer \textit{soete liedt met} vreucht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {66} {Den lxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Liedt [ende] Psalmgesanck.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Iuycht \textit{inden Heer al tvolck der} eirden,
\\Loift \textit{sijnen naem seer} hoog vermaert:
\\Hout \textit{sijnen naem in grooter} weirden,
\\Die \textit{sick seer heerlijck open}baert.
\\Dies \textit{spreeckt tot} Godt: O \textit{Heer der} Heeren,
\\Hoe \textit{bistu schricklijck} in dijn werck!
\\Dijn \textit{vyant self moet dy noch} eeren,
\\Sijns \textit{ondancx, om dijn macht seer} sterck.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{gantze weirelt sal oot}moedig,
\\Voir \textit{dy sick buygen} tot int stof:
\\Een \textit{yeglijck sal toeloopen} spoedig,
\\Om \textit{dijnen naem te singen} lof.
\\Comt \textit{aen, om} vlijtig \textit{te be}mercken
\\De \textit{daden Gods: want} hy gewis
\\Seer \textit{schricklijck, mits sijn wonder}wercken,
\\Aen \textit{aller menschen kindren} is.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{heeft in droochte de zee}baren
\\Ge\textit{keert, so datmen} mocht den vloet,
\\(Dies \textit{wy in hem verheuget} waeren,)
\\Wel \textit{seker over gaen te} voet.
\\Hy \textit{heerscht met} macht ten \textit{eeuwgen} tijden:
\\Hy \textit{merckt op tvolck met} een scherp oog.
\\Al \textit{die hem trouwloos weder}strijden
\\En \textit{klimmen nemmermeer seer} hoog.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghy \textit{volcken, prijset al te} same,
\\Prijst \textit{onsen God ge}benedijt:
\\Maeckt \textit{doch tgerucht van sijnen} name,
\\Al\textit{om vermaert breet ende} wijt:
\\Die \textit{ons be}houden \textit{heeft int} leven,
\\Als \textit{onse siele} was benaut,
\\Die \textit{onse voeten niet laet} sneven,
\\Al \textit{is ons therte wat ver}flaut.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want \textit{du hebst ons, O God recht}veirdich,
\\Ver\textit{socht met cruys end} tegenspoet,
\\End \textit{somen keurt het silver} weirdich,
\\Ge\textit{keurt ons hert end ons ge}moet.
\\Du \textit{hebst ons} voorts ge\textit{stout int} garen,
\\Dat \textit{voir ons’ voeten} was geraemt,
\\End \textit{banden streng, tot ons be}swaren,
\\Om \textit{onse lenden stijf ge}praemt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Du \textit{hebst de lieden laten} rijden,
\\Op \textit{onse hooft, als} op een dier.
\\Wy \textit{hebben swaer cruys moeten} lijden,
\\End \textit{gaen doir water end doir} vier:
\\Doch \textit{du quaemst} ons daer \textit{weer uyt}halen,
\\End \textit{thert ververschen.} Heer, ick sal
\\In \textit{dijnen tempel dy be}talen
\\Met \textit{offers mijn geloften} al.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ge\textit{loften die ick uyt der} herten
\\Met \textit{mijne lippen} heb gedaen,
\\End \textit{in benautheyt ende} smerten
\\Uyt \textit{mijnen monde laten} gaen.
\\Ick \textit{wil dy} bieden \textit{offer}handen
\\Van \textit{lammeren seer} vet end goet,
\\End \textit{soeten reuck van hamels} branden,
\\Met \textit{runders ende bocken} bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Comt \textit{herwaerts, comt, hoort mijn ver}halen,
\\Ghy \textit{die in Godes} vreese leeft:
\\Ick \textit{sal v sijne deugt ver}talen,
\\Die \textit{hy aen my bewesen} heeft.
\\Mijn \textit{stemme} rees tot \textit{hem daer}boven,
\\Ick \textit{droeg hem voir al} mijnen noot,
\\Stracx \textit{creeg ick stof, om hem te} loven,
\\End \textit{sijnen naem te maken} groot:
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Voir\textit{waer had ick voir my ge}nomen
\\Te \textit{wandelen met} argelist,
\\Mijn \textit{stem en waer tot hem niet} komen,
\\Maer \textit{sijn gehoor had ick ge}mist.
\\Maer \textit{nu ver}hoort God, \textit{tot een} teecken
\\Van \textit{sijn genade,} mijn gebet,
\\End’ \textit{altoos heeft hy op mijn} smeecken
\\Wel \textit{vlijtich ende scherp ge}let.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{sy de Heere God ge}presen,
\\Die \textit{mijn gebet noyt} en verstiet.
\\End \textit{heeft my noch niet afge}wesen
\\Van \textit{sijn genaed in mijn ver}driet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {67} {Den lxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester [om te singen] op Neginoth Een Psalmliedt [ende] 
gesang.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
God \textit{sy ons gunstig end ge}nadig,
\\End \textit{wil ons seignen} al te gaer:
\\Hy \textit{geef dat over ons ge}stadig,
\\Sijn \textit{aensicht lichte} hel end klaer.
\\\textit{Op dat, Heer, dijn} wegen,
\\\textit{Voir recht, end van} degen,
\\Wer\textit{den} hier \textit{be}kent:
\\\textit{End dat tvolck op} d’eirde,
\\dijnen \textit{Heyl aen}veirde,
\\Tot \textit{aen swei}relts end.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dat \textit{dy, O God, de volcken} prijsen:
\\Dat \textit{alle lien dy} seggen danck.
\\Dat \textit{alle stammen vreugt be}wijsen,
\\End \textit{vrolijck singen} haer gesanck:
\\\textit{Want du salst tvolck} richten,
\\\textit{Ende dijn rijck} stichten
\\In \textit{ge}rech\textit{tich}eyt.
\\\textit{Du salst goeder}tieren,
\\Tvolck op \textit{d’eirtrijck} stieren
\\On\textit{der dijn} beleyt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dat \textit{dy de volcken, Heer, lof}singen,
\\Dat \textit{dy lofsing al} watter leeft.
\\Het \textit{eirtrijck sal sijn vruchten} bringen,
\\Want \textit{onsen God ons} segen geeft.
\\\textit{Ia God sal ons} goedich,
\\\textit{Segen over}vloedich,
\\Ge\textit{ven} al \textit{te} saem.
\\\textit{End alle ge}slachten,
\\Sullen \textit{met aen}dachten,
\\Vree\textit{sen sij}nen naem.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {68} {Den lxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalmliedt ende gesang.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dat \textit{God de Heer maer op wil} staen,
\\Soo \textit{salmen sien van stonden} aen,
\\Sijn \textit{vyanden ver}dreven,
\\Al \textit{die hem haeten sullen} sick,
\\Ter \textit{vlucht, op eenen oogen}blick,
\\Voir \textit{t’aenschijn Gods be}geven.
\\Du \textit{salst verdrijven tgodloos} volck,
\\Als \textit{eenen roock oft duyster} wolck,
\\Die \textit{wechdrijft voir de} winden.
\\Sy \textit{sullen smilten also} ras,
\\Als \textit{voir een vier het weecke} was,
\\End \textit{voir Gods oog ver}swinden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maer \textit{alle vrom’ oprechte} lien,
\\End \textit{die des Heeren naem ont}sien,
\\Die \textit{sullen vrolijck} singen,
\\End \textit{voir Gods aengesicht ver}heugt,
\\Be\textit{drijven allerhande} vreugt:
\\Het \textit{hert sal hun ont}springen.
\\Lof\textit{singet dan God onsen} Heer,
\\Geeft \textit{sijnen naem lof, prijs end} eer:
\\Slicht \textit{eenen wech be}quame,
\\Hem, \textit{die op hooge wolcken} rijt:
\\Die \textit{hy is God gebene}dijt,
\\De \textit{HEER is sijnen} name.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dies \textit{sijt doch vrolijck van ge}moet,
\\Voir \textit{hem. Hy is een Vader} goet
\\Der \textit{hulpeloose} Weesen.
\\Hy \textit{neemt sick, als een richter,} aen,
\\Der \textit{Weedwen saeck, met druck be}vaen,
\\Die \textit{voor gewelt haer} vreesen.
\\God \textit{sit in sijnen heylgen} throon.
\\God \textit{geeft een huys vol kindren} schoon
\\Den \textit{lien die eensaem} saten.
\\Hy \textit{slaeckt gevangnen uyt den} bant:
\\Maer \textit{doet bewoonen tdorre} landt,
\\De \textit{boos’ die hem ver}laten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Heer, \textit{als du togest voir dijn} volck,
\\End \textit{gingst verborgen in een} wolck,
\\Doir \textit{tlant woest end on}drachtich:
\\Het \textit{eirtrijck daverde be}naut,
\\Den \textit{Hemel wert van anxt be}daut,
\\Voir \textit{t’aenschijn Gods al}machtich.
\\Tge\textit{bergt van Sinah steyl end} hoog,
\\Ver\textit{schrack van anxt voir Godes} oog,
\\Is\textit{raels Gods groot}dadich.
\\Du \textit{hebst met dau end regen} soet,
\\Dijn \textit{erffenis in over}vloet,
\\Be\textit{sprengt, O God ge}nadich.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Als \textit{tlandt verdroogt is ende} mat,
\\Du \textit{reedest d’eird, end maecktse} nat:
\\Dat \textit{dijn volck daer can} herden.
\\End \textit{met weldadigheyt seer} groot
\\Ver\textit{sorgstu d’armen inden} noot,
\\Dat \textit{sy gevoedet} werden.
\\Noch \textit{heeft de Heere toe be}reydt
\\Ge\textit{noechsaem stof end goet be}scheydt,
\\Om \textit{sijne deugt te} preken:
\\Ons’ \textit{maegden in seer groot ge}tal
\\Gaen \textit{tijding brengen over} al,
\\Al \textit{singend’ ende} spreken.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
De \textit{Coningen zijn (seer be}ducht)
\\Heen \textit{opgetogen end ge}vlucht,
\\Sy \textit{sijn met schand gaen} loopen.
\\De \textit{maegdekens reyn ende} kuys,
\\Die \textit{altoos sitten binnens} huys,
\\Ver\textit{deylen buyt met} hoopen.
\\Al \textit{laegt ghy treurich end be}druckt
\\Van \textit{rou ter eirden neerge}buckt,
\\By \textit{potten onder} d’asschen,
\\End \textit{doir cruys ende tegen}spoet,
\\Ver\textit{nedert sijnde van ge}moet,
\\Liet \textit{swart end onge}waschen:
\end {vers}

\begin {vers} {7}
So \textit{sullet ghy (houdt dat voir}waer)
\\Noch \textit{lustich blincken: end so} claer
\\Als \textit{duyven vleugels} laten,
\\Die \textit{glinsteren als silver} fijn,
\\End \textit{geven eenen weder} schijn,
\\Van \textit{gout schoon boven} maten.
\\Doe \textit{des Almachtigen Gods} handt
\\De \textit{Coningen verstroydd’ int} landt,
\\Het \textit{landt dwelck was vol} schricken,
\\Wert \textit{wederom claer ende} licht,
\\Ia \textit{schoon wit, als snee diemen} dicht,
\\Op \textit{Salmons berg siet} blicken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Tge\textit{bergt van Basan is seer} sterck,
\\Vol \textit{hooge klippen, tis Gods} werck:
\\Maer \textit{niettemin ghy} bergen,
\\Al \textit{reyckt v kruyn hoog inde} locht,
\\Wat \textit{ist nochtans daer ghy op} pocht,
\\End \textit{derret Sion} tergen?
\\God \textit{heeft aen desen berge} lust,
\\(Om \textit{hier te nemen sijne} rust)
\\Verr’ \textit{boven alle} vlecken:
\\De \textit{Heere God sal sijnen} Throon
\\Hier \textit{stichten tot sijn eewge} woon,
\\End \textit{van hier niet ver}trecken.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Der \textit{heylig engeln stercke} schaer
\\Met \textit{duysent end thien duysent} paer,
\\Sijn \textit{Godes Ruyte}ryen:
\\God \textit{heerscht int midden onder} haer,
\\End \textit{in sijn heylichdom wel} claer,
\\Als \textit{in Sinah voor}tijen.
\\Du \textit{bist gevaren, Heer, om} hoog,
\\End \textit{hebst gevoeret ten ver}toog,
\\On\textit{tallick veel ge}vangen.
\\Du \textit{hebst veel gaven schoon end} goet
\\Den \textit{mensch verdeylt in over}vloet,
\\So \textit{duse hadst ont}fangen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Oock \textit{hebstu onder dijn be}vel,
\\Ge\textit{bracht het volck steeg end re}bel:
\\Du \textit{salst, Heer, by ons} woonen,
\\Den \textit{Heere sy lof, prijs end} eer,
\\Die \textit{daeglijcx ons wil meer end} meer,
\\Met \textit{sijn weldaden} kroonen.
\\De \textit{selve God die alle} tijdt
\\Als \textit{een verlosser ons be}vrijt,
\\Als \textit{wy nae hem ver}langen.
\\De \textit{Heere God van eewger} kracht,
\\Heeft \textit{t’alle tijden in sijn} macht,
\\Des \textit{strengen doots uyt}gangen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Voir\textit{waer tis God, die tot den} grondt
\\Der \textit{herssenen, het hooft doir}wondt,
\\Al \textit{die hem weder}strijden.
\\End \textit{thaertop oock in stucken} slaet,
\\Den \textit{mensche die in sijn mis}daet
\\Vry \textit{voortgaet sonder} mijden.
\\De \textit{Heere spreeckt gewis ick} sal,
\\Mijn \textit{volck vast wederbrengen} al,
\\Van \textit{Basan, end vry} stellen.
\\Ick \textit{salse vry van alle} wee,
\\Ver\textit{lossen uyt de diepe} zee,
\\End \textit{uyt den gront der} hellen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Op \textit{dat du badest dijnen} voet
\\Root\textit{verwich in des vyandts} bloet,
\\So \textit{dat self dijne} honden,
\\Be\textit{slabberen tong ende} muyl,
\\Met \textit{drachtich bloet end etter} vuyl,
\\Int \textit{lecken haerer} wonden.
\\Men \textit{heeft gesien met lofge}sanck,
\\Mijn \textit{God, mijn Coninck, dijnen} ganck
\\Int \textit{heyligdom aen}commen.
\\De \textit{sangers traden eerst voor}by,
\\Daer \textit{nae de speellien in de} ry,
\\End \textit{maegden met haer} bommen.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Loift \textit{God den Heer al int ge}meyn,
\\In \textit{v vergaderingen} reyn,
\\Du \textit{Gods volck uytver}coren.
\\Maect \textit{groot end prijst des Heeren} macht
\\Al \textit{die van Israels ge}slacht,
\\Oor\textit{sproncklijck sijt ge}boren.
\\Den \textit{kleynen Benjamin was} daer,
\\Die \textit{heerschte over svyants} schaer,
\\Met \textit{Vorsten der ge}slachten,
\\Van \textit{Nephtali end Zebu}lun,
\\Met \textit{Iuda, die viel over} hun,
\\Als \textit{hagelsteen met} crachten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Dijn \textit{God heeft dy dees’ groote} cracht
\\O \textit{Israel, te weeg ge}bracht,
\\End \textit{dit gewelt ge}geven.
\\O \textit{God, met dijne cracht ver}sterck
\\Ons \textit{noch voortaen: volbreng dijn} werck,
\\D’welck \textit{du hebst aenge}heven.
\\Dijn \textit{hulp koim uyt dijns tempels} schat,
\\Tot \textit{aen Ierusalem dijn} stadt,
\\Om \textit{dijn volck te handt}haven:
\\So \textit{sullen Coningen ge}bracht,
\\Tot \textit{ootmoet, ende tot aen}dacht,
\\Dy \textit{brengen haere} gaven.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Straf, \textit{Heer, der stercke stieren} heir,
\\Die \textit{spiessen voeren end ge}weir,
\\End \textit{stoor der kalvers} hoopen:
\\Die \textit{gaen verciert met silver}loof.
\\Ver\textit{stroys’ end maecktse, Heer, tot} roof,
\\Dien \textit{lust ten krijg te} loopen.
\\De \textit{Heeren van Egypten} landt,
\\End \textit{van Chus sullen haere} handt,
\\Wel \textit{wacker tot God} strecken.
\\Ghy \textit{Coninckrijcken wijt ver}breyt,
\\Op \textit{d’eirtrijcx velden, sijt be}reyt
\\Om \textit{Godslof te ver}trecken.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Lof\textit{singt den Heere die be}rijt,
\\Des \textit{hemels heemlen hoog end} wijt,
\\Van \textit{over d’oude} tijden.
\\Die \textit{sijnen donder met ge}schal
\\Laet \textit{schricklijck hooren over} al,
\\End \textit{doir de wolcken} snijden.
\\Geeft \textit{God den prijs van sterckt end} macht:
\\Sijn \textit{eerlickheyt werd hoog’ ge}acht,
\\By \textit{d’Israelsche} scharen.
\\Sijn \textit{sterck gewelt staet onver}ruckt,
\\Klaer \textit{inde wolcken uytge}druckt,
\\End \textit{laet sick open}baren.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
God \textit{is seer schricklijck om end} om,
\\Maer \textit{thoont meest in sijn heylig}dom,
\\Sijn \textit{macht end Godlijck} wesen.
\\God \textit{Israels geeft sterckt’ end} cracht
\\Den \textit{volcke dat vast op hem} wacht,
\\Dies \textit{moet God sijn ge}presen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {69} {Den lxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester [om te singen] op Schoscannim.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Help \textit{my o} God, want \textit{twater} doir den mont,
\\Loopt \textit{my aen} thert, so \textit{dat ick schier ver}smore.
\\Ick \textit{sinck, ick} sinck in \textit{dese diepe} more,
\\Daer \textit{ick gantz} vind noch \textit{vastigheyt noch} gront,
\\Ick \textit{sinck nae} tdiep, mits \textit{my den} stroom so drijft.
\\Ick \textit{ben ver}moeyt van \textit{steets tot dy te} schreyen:
\\Mijn \textit{keil is} heesch, mijn \textit{oogen} zijn verstijft:
\\Van \textit{also} lang na \textit{mijnen God te} beyen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Mijn \textit{haters} sijn ver\textit{menigh}fuldigt seer,
\\So \textit{dat sy} thaer mijns \textit{hoofdes over}treffen:
\\Die \textit{tegen} my uyt \textit{valsheyt sick ver}heffen,
\\End \textit{vyant} sijn, toe\textit{nemen lancx so} meer,
\\Ia \textit{ick be}tael tgeen \textit{ick niet} hebb’ gerooft.
\\Doch \textit{du God} weetst of \textit{my de sinnen} dolen
\\So \textit{dwase}lijck, als \textit{desen} hoop gelooft,
\\End \textit{mijn mis}daet en \textit{is dy niet ver}holen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
En \textit{laet doch} Heer (die \textit{du doir} dijne macht,
\\Een \textit{Heer end} God bist \textit{over de heyr}scharen)
\\Aen \textit{mijn el}lend geen \textit{schande weder}varen,
\\Dien, \textit{die op} dy, met \textit{vast vertrouwen} wacht:
\\Dat \textit{mijn ver}derf de \textit{geen niet} en beschaem,
\\God \textit{Isra}els, die \textit{soecken dijn ge}nade.
\\Ick \textit{lijd doch} smaet al\textit{leen om} dijnen naem,
\\Be\textit{schaemtheyt} deckt mijn \textit{aensicht vroeg end} spade.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Mijn \textit{broeders} self sien \textit{my voir} vremdling aen:
\\Mijns \textit{moeders} kint en \textit{wilt van my niet} weten.
\\Den \textit{ijver,} Heer, dijns \textit{huys, heeft my ge}geten,
\\End \textit{knagen}de tot \textit{int hert wee ge}daen.
\\De \textit{laste}ring’ daer \textit{du meed} wortst belast,
\\Van \textit{laste}raers sijn \textit{my op thooft ge}vallen.
\\Als \textit{ick ge}weent, ge\textit{treurt heb} end gevast,
\\So \textit{hebben} sy gaen \textit{spotlijck van my} rallen,
\end {vers}

\begin {vers} {5}
End \textit{als ick} dan het \textit{hayren}cleet aenschiet
\\Dat \textit{wort van} hun oock \textit{voir een clucht ver}trocken
\\De \textit{Richters} selfs, gaen \textit{schamprich met my} jocken,
\\End \textit{tdroncken} volck dicht \textit{op my menich} liedt
\\Maer \textit{ick heb} dy ge\textit{beden} in den noot,
\\Ter \textit{rechter} tijt van \textit{dijn gunst goeder}tieren,
\\Om \textit{dijn ge}naed end \textit{gunstig}heyt seer groot,
\\End \textit{waere} trou: wil \textit{my dijn hulp toe}stieren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Treck \textit{my doch} Heer, uyt \textit{dit slijck} op het droog,
\\Dat \textit{ick niet} sinck, end \textit{berg my voir mijn} haters
\\Uyt \textit{desen} kuyl end \textit{diepen poel vol} waters:
\\Ver\textit{loss my} Heer, end \textit{help my doch om} hoog.
\\Dat \textit{my den} stroom niet \textit{gants en} overdeck,
\\End \textit{dat den} kuyl daer \textit{ick my nu in} vinde,
\\Haer \textit{keil stracx} toe, niet \textit{over} my en treck,
\\End \textit{my ge}heel tot \textit{inden gront ver}slinde.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Heer, \textit{dijne} gunst is \textit{lieflijck} ende soet:
\\Daer\textit{om wil} doch ver\textit{hooren mijn ge}beden,
\\Naer \textit{tgroot ge}tal dijnr’ \textit{ontfermhertig}heden,
\\Sie \textit{my, Heer} aen, met \textit{minnelijck ge}moet.
\\Ver\textit{berg doch} niet van \textit{dijnen} ermen knecht
\\Dijn \textit{aenge}sicht: want \textit{my is lijdig} bange,
\\Haest \textit{dy dan,} Heer, end \textit{geef my} in mijn recht,
\\Een \textit{antwoirt} milt, daer \textit{ick seer nae ver}lange.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Maeck \textit{dy nae} by: ver\textit{laet mijn} siele niet,
\\Maer \textit{wil haer} troost, Heer, \textit{end verlossing} geven.
\\Be\textit{houd my} doch mits \textit{dijn cracht in het} leven,
\\Om \textit{svyandts} wil, die \textit{my brengt in ver}driet.
\\Du \textit{weetest} Heer, hoe \textit{swaerlijc} ick met smaet
\\End \textit{met on}eer word \textit{daeglijcx over}laden:
\\Mijn \textit{vyan}den staen \textit{doch voir} dijn gelaet,
\\Du \textit{kenst’ al} wel, end \textit{merckst haer over}daden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Sy \textit{breken} my met \textit{haren} schimp het hert,
\\Ick \textit{worde} flau van \textit{treuren onbe}sweken:
\\Ick \textit{wacht op} troost, maer \textit{troost is wech ge}weken,
\\End \textit{geenen} mensch en \textit{jammert mijner} smert.
\\Sy \textit{hebben} my in \textit{desen} staet so cranck,
\\In \textit{steed van} spijs seer \textit{bitter gal ge}geven,
\\End \textit{sueren} eeck tot \textit{mijnen} besten dranck,
\\Daer \textit{meed sy} my quan\textit{suys den dorst ver}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{haren} disch end \textit{maeltijt} hun verkeer,
\\Tot \textit{eenen} strick, die \textit{hun vervang de} leden:
\\Al \textit{wat den} mensch tot \textit{rust dient end tot} vreden,
\\Werd \textit{hun een} net, end \textit{vangse langs so} meer.
\\Haer \textit{oogen} maeck stock\textit{duyster} ende blint,
\\Dat \textit{sy niets} sien, noch \textit{geen licht aen en} schouwen:
\\Haer \textit{lenden} breeck, den \textit{ruggraet} hun ontbind,
\\Dats’ \textit{over} eynd haer \textit{niet en connen} houwen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Dijn \textit{onge}naed end \textit{toirn op} thooft hun giet,
\\Dijn \textit{grimmig}heyt laet \textit{over hun ver}herden,
\\Laet \textit{hun Pa}leys ver\textit{woest end eensaem} werden,
\\Haer \textit{huys en} sy der \textit{menschen woining} niet.
\\Want \textit{sy met} haet ver\textit{volgen} end met nijt,
\\Den \textit{genen,} Heer, die \textit{dijn hant heeft ge}slagen:
\\Dien \textit{du ver}wondst, dien \textit{gaen sy} met verwijt,
\\Uyt \textit{schimp end} jock, ver\textit{melden sijne} plagen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Hoop’ \textit{hun deen} schult op \textit{d’ander} vast te saem,
\\Dat \textit{sy doch} niet tot \textit{dijn gerechtheyt} komen.
\\Schrijfs’ \textit{oock niet} op, in \textit{het getal der} vromen,
\\Schrab \textit{uyt den} boeck des \textit{levens, haeren} naem.
\\Heer, \textit{ick ben} arm, end \textit{thert is} my seer bang:
\\Maer \textit{my sal} noch dijn \textit{hulp om hoog op}richten.
\\Ick \textit{wil den} Heer groot\textit{maken} met gesang,
\\End \textit{sijnen} naem hoog \textit{prijsen met mijn} dichten.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Dat \textit{sal voir}waer God’ \textit{aenge}namer sijn,
\\Dan \textit{eenig} kalf, met \textit{hoirnen ende} clauwen.
\\Tsacht\textit{moedig} volc, salt \textit{sien in sijn be}nauwen
\\End \textit{stracx in} vreugt ver\textit{keeren sijne} pijn,
\\End \textit{wie God} soeckt sal \textit{grijpen} goeden moet:
\\Want \textit{God aen}siet des \textit{aermen mans ver}langen,
\\End \textit{hoort tge}bet dat \textit{tschamel} volck hem doet:
\\Ia \textit{nimmer}meer ver\textit{acht hy sijn ge}vangen.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Laet \textit{loven} God de \textit{Hemels} sijnen throon,
\\Met \textit{eird end} zee, end \textit{wat daer in kan} roeren:
\\Want \textit{God sal} doch des \textit{Sions heyl uyt}voeren
\\End \textit{bouwen} op, de \textit{steden Iuda} schoon.
\\Daer \textit{sullen} dan des \textit{Heeren} dienaers trouw,
\\Met \textit{haer ge}slacht een \textit{woinstadt elck be}erven:
\\Wie \textit{God be}mint sal \textit{in dat} schoen gebouw
\\Een \textit{plaetz met} vreugt in \textit{eewigheyt ver}werven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {70} {Den lxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een liedt Davids om te gedencken.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O God wil \textit{dy doch haesten} seer,
\\Om \textit{my ge}nade\textit{lijck t’ont}setten:
\\Koim \textit{aen, koim} stracx, wil \textit{niet lang} letten.
\\Koim \textit{my te} hulp, mijn \textit{God mijn} Heer.
\\Laet doch die \textit{my staen na mijn} leven,
\\In \textit{schande vallen} ende smaet,
\\Laet \textit{worden die my} gunnen quaet,
\\Te rug be\textit{schaemdelijck ge}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dat al die \textit{my uyt schimp end} hoon,
\\Ha \textit{ha na}schreyen, \textit{ter on}eeren,
\\Met \textit{schand end} spot self \textit{weder}keeren,
\\Tot \textit{harer} smading \textit{rechten} loon.
\\Maer wie dy \textit{soeckt in alle} dingen,
\\Sy \textit{in dy vrolijck} end gerust,
\\End \textit{wie aen dijnen} heyl heeft lust,
\\Moet dijnen \textit{lof gestadich} singen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick ben ver\textit{druckt end bijster} erm,
\\Wil \textit{my dan} stracx, O \textit{God, be}hoeden:
\\Ver\textit{toef niet} lang, maer \textit{wil dy} spoeden,
\\Want \textit{du bist} mijnen \textit{schut end} scherm.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {71} {Den lxxi. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Tis \textit{op dy, Heere, dat} ick \textit{bou}we,
\\En \textit{laet my} nimmermeer,
\\Ver\textit{vallen in on}eer,
\\Om \textit{dijn ge}rechtich\textit{eyt end’} trouwe,
\\Wil \textit{mijn verlossing} spoeden,
\\End \textit{my genadich} hoeden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Neig \textit{my dijn oor, wil my} be\textit{wa}ren,
\\Sy \textit{my mijn} rotz end wal,
\\Daer \textit{ick toe wijcken} sal.
\\Du \textit{hebst be}volen \textit{my te} sparen:
\\Du \textit{bist, O Alder}beste,
\\Mijn \textit{rotz end stercke} veste.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn \textit{God verloss my van} d’on\textit{vro}men,
\\End \textit{van sgod}loosen handt,
\\Die \textit{erg is, suer end} wrant.
\\Want \textit{du bist} mijnen \textit{troost vol}comen,
\\Mijn \textit{toeverlaet al}leene,
\\Van \textit{mijner kintsheyt} kleene.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ick \textit{heb gesteunt op dijn} ver\textit{mo}gen,
\\Van \textit{smoeders} lichaem af:
\\Du \textit{hebst, als uyt een} graf,
\\My \textit{uyt haer} inge\textit{want ge}togen:
\\Du \textit{bist, O Heer ge}nadich,
\\Mijn \textit{eer end roem ge}stadich.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Of \textit{veel, als een gedrocht,} my \textit{mij}den,
\\So \textit{bistu} inder daet,
\\Mijn \textit{vaste toever}laet.
\\Laet \textit{mijnen} mont, Heer, \textit{tallen} tijden,
\\Dijns \textit{lofs geheel vol} steken,
\\End \textit{in dijn eer uyt}breken.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Wilt \textit{my niet in mijn ou}de \textit{da}gen,
\\Als \textit{mijn jeugt} is voirby,
\\Ver\textit{stooten, Heer, van} dy.
\\Als \textit{mijne} leden \textit{vast ver}tragen,
\\End \textit{krachteloos be}swijcken,
\\Wil \textit{du van my niet} wijcken.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want \textit{mijne haters doch} niet \textit{spre}ken,
\\dan \textit{enckel} klapperny,
\\End \textit{altijt tegen} my.
\\End \textit{die my} met haer \textit{loose} treken,
\\Geirn \textit{ommebrengen} souden,
\\Gaen \textit{raet te samen} houden.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Sy \textit{seggen, God heeft hem} ver\textit{la}ten,
\\Ver\textit{volgt hem} stracx, staet op,
\\End \textit{grijpt hem byden} kop:
\\Want \textit{niemant} comt tot \textit{sijner} baten.
\\Maer \textit{Heer, maeck dy niet} veire,
\\Haest \textit{dy, end my ver}weire.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dat \textit{die mijn siele we}der\textit{strij}den,
\\Met \textit{oneer,} al vergaen:
\\End \textit{die wt boosheyt,} staen
\\Nae \textit{mijne} schade, \textit{tallen} sijden
\\Met \textit{schand bedeckt, ver}smachten.
\\Maer \textit{ick sal op dy} wachten,
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
End \textit{grootlijcx dijnen lof} ver\textit{brey}den:
\\Mits \textit{daeglijcx} mijnen mont
\\Dijn \textit{trou sal maken} kont,
\\End \textit{dijn ver}lossin\textit{gen ver}scheyden:
\\Hoe \textit{wel ick die niet} meten,
\\Noch \textit{haer getal kan} weten.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Dies \textit{sal ick met een vast} ver\textit{trou}wen,
\\Voorts \textit{treden} dach end nacht,
\\In \textit{sHeeren groote} cracht:
\\Aen \textit{dien ick} altoos \textit{my wil} houwen,
\\End \textit{maken elck ge}dachtich
\\Van \textit{dijne trouw wa}rachtich.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Du \textit{hebst bericht mijn jon}ge \textit{ja}ren,
\\Dies \textit{ick tot} deser stondt,
\\Dijn \textit{wondren heb ver}kondt.
\\Wil \textit{my ten} tijd van \textit{mijn grau} haren,
\\Als \textit{gheen hulp meer sal} baten,
\\O \textit{mijn God, niet ver}laten.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Tot \textit{dat ick dijnen erm} seer \textit{crach}tig,
\\Den \textit{Lien end} dijn gewelt,
\\Heb \textit{haeren stam, ver}melt.
\\Oock \textit{is dijn} trouwich\textit{eyt waer}achtich,
\\O \textit{God, seer hoog ge}resen,
\\Doir \textit{wercken noyt vol}presen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
O \textit{God, wie is dy ver}ge\textit{le}ken?
\\Du \textit{haddest} my in noot
\\Ge\textit{bracht, end ongluck} groot:
\\Maer \textit{als ick} nu heel \textit{was be}sweken,
\\So \textit{hebstu my het} leven,
\\Ge\textit{nadig weerge}geven.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Wt \textit{diep’ afgronden van}der \textit{eir}de,
\\Heb\textit{stu my} opgericht.
\\Du \textit{hebst mijn macht ge}sticht:
\\Ia \textit{du salst} my, mijn \textit{eer end} weirde,
\\Noch \textit{onglijck grooter} maecken,
\\End \textit{dijnen troost doen} smaecken.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Dies \textit{sal ick dy op mij}ne \textit{sna}ren,
\\Dijn \textit{ware} trou ter eer,
\\Hooch \textit{loven lancx soo} meer.
\\Du \textit{Heylich’} onder \textit{Iacobs} scharen,
\\Ick \textit{wil op mijner} luyten,
\\Dijn \textit{lofgesangen} uyten.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Mijn \textit{lippen sullen sijn} ver\textit{heu}get,
\\Als \textit{ick sal} met gesanck,
\\Dy \textit{seggen lof end} danck.
\\End \textit{mijne} siel’ sal \textit{seer ver}vreuget,
\\Mits \textit{duse hebst be}waret,
\\Dy \textit{maken hooch ver}maret.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Oock \textit{sal mijn tong uyt gant}scher \textit{crach}ten,
\\Met \textit{blyschap} dach voir dach,
\\Doen \textit{dijner trou ge}wach.
\\Om \textit{dat die} nae mijn \textit{ongluck} trachten,
\\Met \textit{oneer zijn ver}steken,
\\End \textit{schandelijck ge}weken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {72} {Den lxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir Salomon.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{leen den} Coninck \textit{dijn ge}richten,
\\Heer, \textit{end wil} sConincx soon,
\\In \textit{dijn ge}rechtich\textit{eden} stichten,
\\Met \textit{synen} Conincx throon.
\\Laet \textit{hem dijn volck met recht be}scheyden,
\\End \textit{na dijn heylig} woirt,
\\Met \textit{alle billickheyt be}leyden,
\\Dijn \textit{armen onver}stoirt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Tge\textit{bergte} sal ge\textit{luck end} vrede,
\\Den \textit{volcke} brengen aen,
\\De \textit{heuvels} sullen \textit{talle} stede,
\\Ge\textit{rechtig}heyt ontfaen.
\\Hy \textit{sal het schamel volck be}schermen,
\\Dat \textit{hun werd’ recht ge}daen,
\\End \textit{helpen kinderen der} ermen,
\\End \textit{haer verdruckers} slaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Men \textit{sal dijn} vreese, \textit{Heer, nae}trachten,
\\End \textit{dy ge}hoorsaem sijn,
\\So \textit{lang als} daer noch \textit{sijn ge}slachten,
\\Die \textit{Son oft} Maen beschijn:
\\Den \textit{Coninck daelt als eenen} regen,
\\Opt \textit{afgemaeyde} gras,
\\End \textit{tnat dat doir de locht ge}segen,
\\Op \textit{d’eirtrijck drupt van} pas.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Tvroim \textit{volck sal} tsijnen \textit{dagen} bloeyen,
\\Wel\textit{lustich} ende bly:
\\De \textit{vrede} sal so \textit{lange} groeyen,
\\Dat \textit{daer geen} maen meer sy.
\\Van \textit{d’een tot d’ander zee sal} strecken
\\Sijn \textit{vreedsaem regi}ment,
\\End \textit{van den stroom, sijn palen} recken
\\Tot \textit{aen des eirtrijcks} endt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Voir \textit{hem sal} tvolck der \textit{woeste} vlecken
\\Sick \textit{buygen} met ootmoet,
\\End \textit{synen} vyant \textit{sal tstof} lecken
\\Daer \textit{hy treedt} met den voet.
\\De \textit{Vorsten Tarsis, deylantsch’} Heeren,
\\Met \textit{die van tMoren}landt,
\\End \textit{Saba, sullen hem ver}eeren,
\\Met \textit{giften van haer} handt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Voorts \textit{sullen} alle \textit{Vorsten} machtich
\\Ge\textit{buygt, hem} bidden aen.
\\Ia \textit{alle} Heyde\textit{nen een}drachtich,
\\Hem \textit{dienen} onderdaen.
\\Want \textit{hy sijn heylsaem handt sal} bieden
\\Den \textit{armen man die} schreyt,
\\End \textit{helpen de bedruckte} lieden,
\\Dien \textit{hulp hier wort ont}seyt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Den \textit{armen} die hier \textit{wort ver}steken
\\Sal \textit{hy barm}hertig sijn.
\\Hy \textit{sal de} schaemlen \textit{vol ge}breken,
\\Ver\textit{lossen} uyt haer pijn.
\\Hy \textit{sal haer sielen troulijck} wachten
\\Voir \textit{list end voir ge}welt,
\\End \textit{sal haer bloet seer costliick} achten,
\\Ia \textit{meer dan eenich} gelt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dies \textit{sal hy} wel ge\textit{sont lang} leven,
\\Men \textit{sal hem} schencken gout,
\\End \textit{voir hem} bidden \textit{daer be}neven,
\\End \textit{seg’nen} duysent fout.
\\Elck \textit{hantvol graens, sal so veel} aeren
\\Op\textit{brengen, dat slants} vrucht,
\\Sal \textit{met den wint niet anders} baeren
\\Dan \textit{sberchs Libans ge}rucht.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Voorts \textit{sullen} oock sijn \textit{schoone} steden,
\\Toe\textit{nemen} in gewas
\\Van \textit{volck, dat} sitten \textit{sal met} vreden,
\\End \textit{groeyen} als een gras.
\\End \textit{synen naem sal eewich} dueren
\\Van \textit{stam tot stam ver}maert:
\\So \textit{lang als Sonne, tlicht sal} vueren,
\\Dat \textit{s’eirtrijcx velt ver}claert.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Men \textit{sal uyt}spreken \textit{allen} segen
\\Van \textit{tvolck in} sijnen naem,
\\End \textit{achten} dat hy \textit{heb ver}cregen
\\Ge\textit{luck end} spoet heylsaem.
\\De \textit{Heere God sy hooch ge}presen,
\\God \textit{Israels seer} goet,
\\Die \textit{alleen doir sijn godlick} wesen,
\\Groot \textit{wonderwercken} doet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
End \textit{sijnen} naem end \textit{macht groot}dadich
\\Sy \textit{over}al verbreydt,
\\Het \textit{eirdtrijck} sy ver\textit{vult ge}stadich,
\\Met \textit{sijner} heerlicheyt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {73} {Den lxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm Asaphs.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Noch\textit{tans is God} (wat hy \textit{oock} doet,)
\\Den \textit{volck van} Isra\textit{el seer} goet,
\\Aen \textit{alle} die haer \textit{hert be}geven,
\\Om \textit{oprecht} ende \textit{wel te} leven.
\\Doch \textit{waeren mijne} voeten hier,
\\Ge\textit{struyckelt} end \textit{geval}len schier,
\\Ten \textit{scheelde seker} niet seer wijt,
\\Dat \textit{my den voetstap} was geglijt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{ick de dwa}sen in \textit{mijn} hert
\\Be\textit{nijdd’, end} voelde \textit{groote} smert,
\\Aen\textit{siende} datt’ den \textit{boosen} menschen,
\\Schier \textit{al ge}luckte \textit{nae hun} wenschen.
\\Sy \textit{worden met geen} lange quael,
\\Ge\textit{sleypt uyt} de\textit{sen jam}merdael,
\\Als \textit{met een seel: Maer} sijn gesont,
\\End \textit{frisch tot aen de} letste stont.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Als \textit{al de wei}relt is \textit{in} last,
\\Sy \textit{blijven} staen al \textit{even} vast:
\\End \textit{worden} met des \textit{Heeren} plagen,
\\Als \textit{ander} menschen \textit{niet ge}slagen.
\\Daer\textit{om omringts’ aen} alle sy,
\\Den \textit{halscie}raet \textit{van hoo}verdy,
\\Sy \textit{sijn met moetwil} toebereedt:
\\End \textit{opgeschort als} met een kleedt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Het \textit{vet puylt hun} ten oo\textit{gen} uyt,
\\End \textit{hangt hun} op haer \textit{gladde} huyt.
\\Tge\textit{luck rijst} boven \textit{haer ge}dachten,
\\Want \textit{tgaet hun} bet dan \textit{sy en} wachten.
\\Sy \textit{sijn vergiftich} ende boos,
\\End \textit{spreken,} doch \textit{met ar}gheyt loos,
\\Van \textit{enckel moetwil} end gewelt,
\\Als \textit{die om hooge} sijn gestelt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Sy \textit{steken hae}ren mont \textit{om} hoog
\\Ten \textit{hemel}waert, met \textit{een straf} oog,
\\Haer \textit{tonge} gaet op \textit{d’aertrijck} draven,
\\End \textit{sick met} laster \textit{woirden} laven.
\\Daer\textit{om valt Gods volck} aen hun sy,
\\Sy \textit{connen} dat \textit{niet wel} voirby,
\\De\textit{wijl dat hun ge}schoncken wert,
\\Den \textit{beker vol van} druck end smert.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Sy \textit{spreken, hoe} gaet dit \textit{te} werck?
\\Ist \textit{moglijck} dat het \textit{God oock} merck?
\\Oft \textit{dat hy,} sijnd om \textit{hoog ge}seten,
\\Yet \textit{van dees} weerelt \textit{soude} weten?
\\Sie \textit{doch, dit volck is} goddeloos,
\\Ge\textit{neygt tot} al\textit{le schalck}heyt boos,
\\End \textit{leven noch in} alle spoet,
\\Iae \textit{hoopen groot gelt} ende goet.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Tis \textit{dan verge}vens dat \textit{ick} let
\\Om \textit{my te} houden \textit{onbe}smet,
\\End \textit{om te} wasschen \textit{mijne} handen,
\\In \textit{onschult} reyn van \textit{sond’ end} schanden.
\\Want \textit{ick word telckens} daeg by daeg,
\\Ge\textit{straffet} met \textit{een nieu}we plaeg,
\\End \textit{alle morgen} gecastijt,
\\End \textit{vind’ my nimmer}meer bevrijt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Doch \textit{soud’ ick vol}gens dit \textit{be}sluyt,
\\Al \textit{sulcke} reden \textit{oock slaen} uyt,
\\Als \textit{dat Gods} kindren \textit{sijn by} desen,
\\Ick \textit{soude} seker \textit{trowloos} wesen.
\\Noch\textit{tans als ick by} my al stil,
\\De \textit{saecke} recht \textit{beden}cken wil,
\\So \textit{vind’ ick swaerich}eden groot,
\\Daer \textit{ick my groote}lijcx aen stoot.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Tot \textit{dat ick daer}nae we\textit{der}om
\\Koim \textit{treden} in Gods \textit{Heylig}dom,
\\Daer \textit{ick met} vlijt mijn \textit{oogen} wende,
\\Om \textit{aen te} sien haer \textit{uyterst’} ende.
\\Voir\textit{waer du hebs’ op} eenen padt
\\Ge\textit{stelt wel} sorg\textit{lijck en}de glat,
\\Van \textit{waer sy in seer} corte stont,
\\Ge\textit{stortet worden} inden gront.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Ist \textit{niet een vreimt} end won\textit{der} dinck
\\Dat \textit{sy ver}gaen sijn \textit{so ge}ring,
\\End \textit{op een} oogen\textit{blick ont}schenen,
\\Ia \textit{van ver}schricktheyt \textit{heel ver}dwenen!
\\Ge\textit{lijck een man sijnd’} eens ontwaeckt,
\\Geen \textit{werck van} sij\textit{nen droom} en maeckt,
\\So \textit{brengstu oock, haer} schoon gelaet,
\\In \textit{dijn ontwaecken,} Heer, tot smaet.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Daer\textit{om als my} aldus \textit{het} hert,
\\Als \textit{deessem} opge\textit{swollen} wert,
\\End \textit{ick met} sulckes \textit{te ver}sieren,
\\Ge\textit{prickelt} werd in \textit{mijne} nieren:
\\Ick \textit{moest versuft sijn} in mijn hooft,
\\End \textit{van mijn} sin\textit{nen gantz} berooft.
\\Ick \textit{was, in dijnen} oogen schier
\\Ge\textit{lijck een onver}nuftig dier.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Maer \textit{noch al tradt} ick uyt \textit{de} baen,
\\So \textit{hing ick} dy doch \textit{altoos} aen:
\\Want \textit{al wat} my mocht \textit{over}comen
\\Du \textit{hebst my} byder \textit{handt ge}nomen.
\\O \textit{God, ick sal doir} dijnen raet
\\Ge\textit{leydet} wer\textit{den vroech} end laet:
\\So \textit{dat du my salst} brengen Heer,
\\Tot \textit{hoogen staet end} grooter eer.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Wie \textit{heb’ ick in}den He\textit{mel} claer,
\\Dan \textit{dy al}leen die \textit{my be}waer?
\\Oft \textit{op wien} anders \textit{kan met} lusten,
\\Op \textit{d’eirtsche} dal, mijn \textit{herte} rusten?
\\Mijn \textit{vleesch teirt uyt, mijn} hert beswijckt,
\\Mits \textit{mijne} cracht \textit{my gantz} ontwijckt:
\\Maer \textit{du sterckst my weer}om, mijn God,
\\Du \textit{bist mijn eewich} erf end lot.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Want \textit{sie, die ver}re van \textit{dy} gaen,
\\Heer, \textit{worden} al te \textit{niet ge}daen:
\\Die \textit{dy gaen} af, als \textit{loose} hoeren,
\\Du \textit{saltse} ten ver\textit{derve} voeren.
\\Maer \textit{tis my tbeste} dat ick gae,
\\Tot \textit{dy mijn} God, \textit{end volg} dy nae.
\\Ick \textit{heb mijn hoip op} God gestelt,
\\Dies \textit{wort dijn werck van} my vermelt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {74} {Den lxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt Asaphs.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O \textit{God, waer}om ver\textit{stootstu ons so} herdt,
\\Dat \textit{dijnen} toirn, als \textit{roock sick gaet ver}spreyden,
\\Lancx \textit{over} ons de \textit{schapen dijner} weyden?
\\End \textit{als een} vier dat \textit{niet geblusschet} wert?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ge\textit{denck der} schaer die \textit{du tot dijnen} schat
\\Hebst \textit{willen} self, van \textit{oudts voir dy ver}werven,
\\Ge\textit{denck O} God, der \textit{roede dijner} erven,
\\Van \textit{dy ver}lost, end \textit{Sions dijner} stadt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hef \textit{op den} voet, treed \textit{aen, end neem doch} acht
\\Op \textit{dijne} stadt, ver\textit{woest in eewich}eden.
\\Den \textit{vyant} heeft in \textit{dijne heylich}eden,
\\Al \textit{watter} was, ge\textit{heel te schand ge}bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ter \textit{selver} plaets’ al\textit{waermen pleech twoirt} Gods,
\\Te \textit{leggen} wt, daer \textit{hoortmen nu haer} brullen.
\\Sy \textit{derren} wel met \textit{haere vanen} vullen
\\Dijn \textit{heylig} huys, end \textit{hangens’ ons tot} trotz.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Men \textit{siet dat} sy de \textit{handt met alle} macht,
\\Int \textit{open}baer niet \textit{anders daer toe} stellen,
\\Dan \textit{die int} bosch om \textit{boomen neer te} vellen
\\De \textit{bijl om} hoog op \textit{halen met erms} cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Sy \textit{sparen} niets, maer \textit{smijtent al om} veir,
\\Iae \textit{tschoon be}schot end \textit{costelijcke} stijlen,
\\Dat \textit{houwen} sy met \textit{hamers ende} bijlen
\\End \textit{brekent} al met \textit{schrickelijck ge}beir.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Noch \textit{hebben} sy dijn \textit{heylge plaets ge}stelt
\\In \textit{colen} viers: de \textit{lustige woin}steden,
\\Dijns \textit{heylgen} naems seer \textit{smadelijck ver}treden,
\\End \textit{tot int} stof der \textit{eirden neerge}velt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
End \textit{spreken} noch, spaert \textit{weder grondt noch} sandt,
\\Ver\textit{nielet} al rooft \textit{vry, pluckt ende} plondert:
\\Dies \textit{hebben} sy, ge\textit{heel niet uytge}sondert,
\\Dijn \textit{heylge} plaetz tot \textit{asschen doirge}brandt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Daer \textit{toe sien} wy ons’ \textit{heylge teeckens} niet
\\Van \textit{dijn ver}bondt: End \textit{daer is geen Pro}phete
\\Die \textit{ons meer} troost’ oft \textit{die te seggen} wete,
\\Hoe \textit{lang dat} noch sal \textit{dueren dit ver}driet.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
O \textit{God, hoe} lang sal \textit{desen tijt noch} staen,
\\Dat \textit{tgodloos} volck dijn \textit{eer so schandlijck} lake,
\\End \textit{svyants} mont dus \textit{dijnen naem mis}make
\\Met \textit{schimp end} spot? Ist \textit{nimmermeer ge}daen?
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Waer\textit{om berg}stu dijn \textit{handt in sulcken} noot,
\\Om \textit{ons geen} hulp ter \textit{weirelt te be}wijsen?
\\O \textit{Heer, haels’} uyt end \textit{laetse doch op}rijsen
\\Tot \textit{onser} hulp, trecks’ \textit{eens uyt dijnen} schoot.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Noch\textit{tans is} God mijn \textit{Coninck ende} Heer,
\\End \textit{ist al}toos ge\textit{weest van oude} tijden:
\\Hy \textit{is die} helpt den \textit{mensch in druck end} lijden
\\Op \textit{s’eirtrijcx} grondt is \textit{geen noothelper} meer.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Du \textit{hebst de} zee doir \textit{dijne stercke} cracht
\\Ont\textit{wee ge}clieft end \textit{overmits ge}scheyden,
\\Den \textit{draecken} fel die \textit{haer in zee ver}breyden
\\Heb\textit{stu haer} hooft ver\textit{broken end ver}smacht.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Le\textit{via}thans des \textit{fellen beestes} kop,
\\Heb\textit{stu ver}gruyst, end \textit{tlijf van een ge}reten,
\\Tot \textit{aes den} volck int \textit{woest velt voirge}smeten.
\\Beeck \textit{ende} born’ heb\textit{stu doen springen} op.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Du \textit{hebst ver}droogt de \textit{waterstroomen} sterck:
\\Dijn \textit{is den} dach, de \textit{doncker nacht is} dijne:
\\Du \textit{hebst de} Son ge\textit{maeckt met haren} schijne,
\\End \textit{al het} licht is \textit{dijner handen} werck.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
De \textit{palen} breet van \textit{al tbeweinde} landt
\\Heb\textit{stu ver}deylt na \textit{dijn goet welbe}hagen,
\\Den \textit{somer} werm, de \textit{strenge winter}dagen,
\\Is \textit{dat niet} al, tge\textit{werck van dijner} handt?
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Be\textit{denck dit} Heer, want \textit{het dijn eere} raeckt
\\Dat \textit{tegen} dy den \textit{vyandt so dert} rasen,
\\Dat \textit{een stout} volck, van \textit{dwaesheyt opge}blasen,
\\Dijns \textit{names} eer al\textit{dus te schande} maeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Och \textit{lever} niet, den \textit{dieren wilt end} wreet,
\\De \textit{bange} siel van \textit{dijner tortel}duyven.
\\Wil \textit{niet al}toos uyt \textit{dijn gedacht ver}schuyven,
\\Dijn \textit{arme} schaer met \textit{haer swaer cruys end} leet.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Keer \textit{dijn ge}sicht, Heer, \textit{op dijn vast ver}bont,
\\Want \textit{duyster}niss’ streckt \textit{sick aen allen} eynden:
\\Ge\textit{welt end} roof, ver\textit{drucking, end straet}scheynden
\\Heeft \textit{d’over}hant al\textit{om op s’eirtrijcks} gront.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Laet \textit{doch dijn} volck be\textit{naut met swaeren} druck,
\\Niet \textit{gaen te} rug met \textit{schanden over}laden.
\\Geef \textit{dat d’arm} volck hooch \textit{roeme dijn wel}daden,
\\Sijnd’ \textit{over}schudt met \textit{voirspoet end ge}luck.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
O \textit{God, stae} op, end \textit{slis dijn eygen} saeck:
\\Ge\textit{denck des} smaets daer\textit{med sy dy ver}achten,
\\Dees \textit{dwasen} stout, die \textit{dagen ende} nachten,
\\Niet \textit{houden} op van \textit{haere laster}spraeck.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Ver\textit{geet doch} niet hoe \textit{dijnen vyant} pocht,
\\Maer \textit{laet dy} gaen tge\textit{snorck des volcx ter} ooren,
\\Die \textit{dyne} macht seer \textit{gheirne souden} stooren,
\\Want \textit{haer ge}tier klimt \textit{op, tot inde} locht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {75} {Den lxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Altaschet. Een Psalm Asaphs [ende] gesang.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O Wy \textit{dancken} dy O \textit{Heer,}
\\\textit{On}ser God, wy \textit{dancken} dy:
\\Want dijns \textit{hoogen naemes} eer,
\\\textit{Is gecomen ons na} by,
\\Alom \textit{spreecktmen vroeg end} laet,
\\Van dijn \textit{menig} wonderdaet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick sal \textit{ten be}stemden \textit{tijt}
\\\textit{Bil}lick richten \textit{ende} recht,
\\Al is \textit{d’eirtrijck breet end} wijt
\\\textit{Van een ander heel ont}hecht,
\\End d’in\textit{woinderen in} last,
\\Ick maeck \textit{haere} stijlen vast.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick heb \textit{tdwaes volck} dus ver\textit{maent:}
\\\textit{Volgt} niet uwen \textit{sotten} kop,
\\Ghy god\textit{loosen hoop ver}waent,
\\\textit{Steeckt v hoirnen niet hoog} op.
\\Steecktse \textit{niet op, wat ghy} doet,
\\Noch spreeckt \textit{niet in} overmoet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want dat \textit{yemant} klimt om \textit{hoog,}
\\\textit{Dat} en komt van \textit{Oost noch} West,
\\Noch van \textit{tNoirden cout end} droog.
\\\textit{Maer God, die richt alder}best,
\\End die \textit{alles wel re}geert,
\\Is die \textit{hoogt end} die verneert.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
God de \textit{heer hout} in sijn \textit{handt}
\\\textit{Ee}nen kroes vol \textit{droeven} wijn,
\\Daer hy \textit{tvolck van allen} standt,
\\\textit{In laet schencken smert end} pijn.
\\Doch het \textit{grondtsop voir haer} deel
\\Suypt het \textit{godloos} volck geheel.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dies sal \textit{ick in} mijn ge\textit{sanck,}
\\\textit{Ia}cobs God, end \textit{al sijn} werck,
\\Prijsen \textit{met lof ende} danck,
\\\textit{End der boosen hoirnen} sterck,
\\Breken: \textit{maer der vromen} eer
\\Sal toe\textit{nemen} lancx so meer.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {76} {Den lxxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester [om te singen] op Neghinot. Een Psalm Asaphs 
[ende] gesang.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
God is in \textit{Iuda recht be}kent,
\\Sijn \textit{eer end} lof wort \textit{daer ver}klaert,
\\In Isra\textit{el wort} sonder endt,
\\Des \textit{Heeren naem} seer hoog \textit{ver}maert.
\\In Salem \textit{is sijn hutt’ end} woining,
\\In Sion \textit{houdt sick on}sen \textit{Ko}ninck.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Aldaer heeft \textit{hy doir sijne} cracht
\\Ge\textit{broken,} pijlen, \textit{sweirt end} schilt,
\\Den swaren \textit{krijg ten} eynd gebracht,
\\End \textit{allen twist} met vreed \textit{ge}stilt.
\\Du bist doir\textit{luchtich wonder}baerlijck,
\\Soot aen dees \textit{Roovers blijckt} seer \textit{claer}lijck.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want mannen \textit{sterck end dapper} stout
\\Sijn \textit{vloot ge}worden \textit{end be}royt:
\\Het strijtbaer \textit{volck in} slaep verflout,
\\En \textit{kond sijn han}den vin\textit{den} noyt.
\\Dijn straffe \textit{heeft peird ende} wagen,
\\(God Iacobs) \textit{in slaep neer}ge\textit{sla}gen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du bist, du \textit{bist verschricklijck} seer:
\\Och \textit{wie sal} voir dy \textit{konnen} staen,
\\Als dijnen \textit{swaeren} toirne, Heer,
\\Be\textit{gint viergloe}dig aen \textit{te} gaen?
\\Du hebst uyt \textit{sHemels throon hoog}weirdig
\\Doen hooren \textit{tvonnis seer} recht\textit{veir}dig.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dies vreesde \textit{deirtrijck, end bleef} stil,
\\So \textit{du stontst} op in \textit{dijn ge}richt:
\\Om alle \textit{tvolck van} goeden wil,
\\Te \textit{lossen naer} heur toe\textit{ver}sicht.
\\Want smenschen \textit{toirn en is niet,} Heere,
\\Dan stof, end \textit{oorsaeck dij}ner \textit{ee}re.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
End blijven \textit{sy gram end ver}woet,
\\Du \textit{bindst haer} felheyt \textit{met een} snoer.
\\Dies koim een \textit{yeglijck} met ootmoet,
\\End \textit{sijn gelof}ten recht \textit{vol}voer’,
\\Laet met ge\textit{schencken God ver}eeren,
\\Al die om\textit{trent den Heer} ver\textit{kee}ren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Brengt v ge\textit{schenck met lof end’} danck
\\Hem \textit{die ge}ducht wort \textit{end ge}vreest.
\\Hy hout al\textit{leen in} sijn bedwanck
\\Der \textit{Vorsten sin}nen en\textit{de} geest:
\\Ia hy be\textit{rooftse van ver}stande,
\\End schrickt de \textit{Coningen} te \textit{lan}de.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {77} {Den lxxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, over tgeslachte van Ieduthun Een Psalmliedt 
Asaphs.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Mijn stem \textit{is tot God ge}resen,
\\Tot den \textit{Heere God ge}presen,
\\Is ge\textit{klommen mijn ge}bedt:
\\Hy heeft \textit{op mijn stem ge}let.
\\Als ick \textit{was met ancxt be}vangen,
\\Socht ick \textit{God met groot ver}langen:
\\Mijne \textit{handt snachts uytge}strect,
\\Bleef ge\textit{duerich uytge}reckt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Mijne \textit{siel bang uyt der} maten,
\\Woud haer \textit{geensins troosten} laten.
\\Quam my \textit{God in mijn ge}dacht?
\\Thert viel \textit{my schier in on}macht:
\\Of ick \textit{mijn gebeden} seyde,
\\End wat \textit{troostlijcx over}leyde,
\\Mijnen \textit{geest bleef doch be}naut,
\\End thert \textit{even seer ver}flaut.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du hielst \textit{op, mijn oogen}schelen,
\\Dies my \textit{twaecken dede} quelen.
\\Ick was \textit{heel bedwelmt end} swack,
\\So dat \textit{ick gantz niet en} sprack.
\\Ick docht \textit{in mijn hert ver}slagen,
\\Op de \textit{voirgeleden} dagen:
\\End den \textit{tijt van over}lanck,
\\Quam my \textit{voir, in mijn ge}danck.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
My ge\textit{dacht, hoe ick op} snaren,
\\Dijnen \textit{lof plach t’open}baren,
\\So dat \textit{my thert nacht end} dach,
\\Vol be\textit{commernissen} lach.
\\Mijnen \textit{geest om dit te} soecken,
\\Keerdet \textit{om, aen alle} hoecken,
\\Van het \textit{eynd tot aent be}gin,
\\Doe sprack \textit{ick in mijnen} sin:
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Sal God \textit{eewlijck dan ver}stooten?
\\End my \textit{sijner gunst ont}blooten?
\\Sal hy \textit{my van nu voort}aen,
\\Niet meer \textit{in genaed ont}faen?
\\Sal sijn \textit{goetheyt, noyt vol}presen,
\\Voir al\textit{toos ten eynde} wesen?
\\Is dan \textit{sijn woirt end ver}bondt,
\\Uytge\textit{put tot inden} grondt?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Heeft dan \textit{God (om hoog ge}seten)
\\Sijn barm\textit{hertigheyt ver}geten?
\\Is sijn \textit{goetheyt teene}gaer
\\Toege\textit{stopt met toirne} swaer?
\\Doch her\textit{nam ick my noch} weder,
\\Ende \textit{sprack: Al lig ick} neder,
\\End al \textit{is mijn smert ver}seert,
\\s’Hoogsten \textit{handt is haest ge}keert.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dies wil \textit{ick nu naerder} mercken,
\\s’Heeren \textit{wonderbare} wercken:
\\Ia oock \textit{sijne groote} kracht
\\Die hy \textit{voirtijts heeft vol}bracht.
\\Ick wil \textit{vlijtich over}leggen
\\Al dijn \textit{werck, end wonder} seggen,
\\Van dijn \textit{doen, dwelck groot ge}wis
\\Ende \textit{wonderbaerlijck} is.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
O God, \textit{inden heylgen} tempel,
\\Sietmen \textit{menich schoon ex}empel
\\Van dijn \textit{wegen ende} macht,
\\Wie is \textit{doch God die dy} slacht?
\\Du bist \textit{alleen God al}machtig,
\\Die werckst \textit{wonderdaden} crachtig,
\\Die dijn \textit{sterckt’ end majes}teyt
\\Onder \textit{d’Heydens hebst ver}breyt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Du hebst \textit{dy dijns volcx ont}fermet,
\\End met \textit{dijnen erm be}schermet,
\\Iacobs \textit{ende Iosephs} stam,
\\Theylig \textit{saet van Abra}ham.
\\Water\textit{baren, water}baren,
\\Sagen \textit{dy, Heer der heyr}scharen,
\\Ende \textit{waren seer ver}schrickt,
\\Ia den \textit{afgrondt heeft ge}swickt.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Men sach \textit{wolcken dick met} hoopen
\\Van slach\textit{regen over}loopen:
\\Dijnen \textit{donder brack daer} uyt,
\\Met een \textit{eysselijck ge}luyt:
\\Men sach \textit{dijn vierpijlen} jagen,
\\Met den \textit{krack der donder}slagen:
\\End den \textit{blixem viel so} dicht,
\\Dat de \textit{locht heel werd ver}licht.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Teirtrijck \textit{moest van ancxte} beven:
\\In zee \textit{was dijn baen ge}dreven
\\Daer du \textit{heerlijck togest} doir:
\\Maer men \textit{merckte gantz geen} spoir.
\\Du hebst \textit{dijn volck end dijn} knapen
\\Heer, ge\textit{leydt als kudden} schapen,
\\Doir dijns \textit{dienaers Mosis} handt,
\\End doir \textit{Aron in haer} landt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {78} {Den lxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt Asaphs.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Komt voirts mijn \textit{volck, komt mijne leer aen}hooren,
\\Wilt \textit{vlijte}lijck toe\textit{neygen u}we \textit{oo}ren,
\\End \textit{recht ver}staen de \textit{spraeck van mijnen} monde:
\\Want \textit{ick v} hier wat \textit{treffelicx ver}conde,
\\Ick wil voir\textit{waer van saecken} doen vermaen,
\\Die mercklijck \textit{sijn van oude} tijden aen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die wy ge\textit{hoort self hebben end ver}nomen,
\\End \textit{sijn tot} ons van \textit{onse va}ders \textit{co}men:
\\Die \textit{willen} wy hun \textit{kindren oock ver}claren
\\Op \textit{dat sy} voorts haer \textit{afkomst open}baren,
\\Des Heeren \textit{lof, sijn macht groot} ende sterck,
\\Sijn heerlijck\textit{heyt, sijn menich} wonderwerck.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God heeft een \textit{recht in Iacob voirge}schreven,
\\End \textit{eene} Wet in \textit{Israel} ge\textit{ge}ven,
\\Welck \textit{hy seer} scherp den \textit{oudren heeft be}volen,
\\Hun \textit{kindren} voorts te \textit{houden onver}holen:
\\Op dat sy \textit{werd van tvolgen}de geslacht
\\Geleert: end \textit{voorts van kint tot} kint gebracht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat sy op \textit{God wel vastelijck ver}trouden,
\\End \textit{nemmer}meer sijn \textit{werck verge}ten \textit{sou}den,
\\Maer \textit{sijn ge}bot met \textit{vlijticheyt nae}trachten.
\\End \textit{niet den} aert van \textit{hare vaders} slachten,
\\Die krijglen \textit{hoop, die thert noyt} buygen wou,
\\Noch inden \textit{grondt den Heere} sijn getrou,
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Tgewapent \textit{volck, der cloeck’ Ephrai}miten,
\\Dat \textit{met den} boig, so \textit{rustig con}de \textit{schie}ten,
\\Heeft \textit{sick ter} vlucht seer \textit{schendelick be}geven,
\\Sijnd’ \textit{inden} strijdt te \textit{rugge stracx ge}dreven:
\\Mits het Gods \textit{bont noyt hadde} recht geacht,
\\Noch sijne \textit{Wet van herten} nagetracht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ia thadd’ al\textit{so sijn wercken gants ver}geten,
\\Als \textit{of het} noyt int \textit{minst yet had} ge\textit{we}ten,
\\Van \textit{tgeen hun} God korts \textit{hadde doen aen}toogen.
\\Want \textit{hy on}lancx voir \textit{harer vaders} oogen,
\\In Soans \textit{velt end gantz E}gypten deur,
\\Hadd’ uytge\textit{richt der wonder}wercken keur.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy had de \textit{zee doen onnatuerlijck} scheyden,
\\Om \textit{haer droogs} voets int \textit{midden doir} te \textit{ley}den,
\\End \textit{over}hoop ge\textit{tast de water}colcken.
\\Hy \textit{hadse} sdaechs ge\textit{leyt doir eener} wolcken,
\\End snachts doir \textit{tlicht van vier hel} ende claer,
\\Dat voir hun \textit{tradt end lichtes’} al te gaer.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy hadde \textit{voorts, niet siend op haer mis}trouwen,
\\Int \textit{woeste} landt, steen\textit{rotzen doir}ge\textit{hou}wen,
\\End \textit{theyr ge}laeft uyt \textit{grondeloose} vlieten,
\\Mits \textit{hy uyt} steen de \textit{stroomen dede} schieten
\\Van boven \textit{af, end dreef het} water soet,
\\Als een Re\textit{vier in grooten} overvloet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Dies niette\textit{min sy voeren voorts in} sonden,
\\Mits \textit{sy van} nieuws, den \textit{hoogsten God} be\textit{ston}den
\\Int \textit{woeste} velt, te \textit{tergen end te} stooren.
\\End \textit{derden} hem in \textit{haer hert wel be}kooren,
\\Om t’eysschen \textit{spijs, op dat slechts} haren lust
\\geboetet \textit{werd end haren} brant geblust.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Midts sy van \textit{God al morrende dus} seyden,
\\Kond’ \textit{ons de} Heer wel \textit{eenen disch} be\textit{rey}den
\\In \textit{dees woes}tijn? Die \textit{stroomen ende} beken,
\\Uyt \textit{rotsen} heeft doen \textit{met gewelt op} breken:
\\Soud’ hy sijn \textit{volck in dit landt} woest end bloot
\\Wel connen \textit{voorts versien van} vleesch end broot?
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Dit hoorde \textit{God, end werde seer ver}grammet:
\\So \textit{dat daer} vier in \textit{Iacob quam} ge\textit{vlam}met.
\\Gods \textit{toirne} wert in \textit{Israel ont}steken,
\\Om \textit{dat sy} dus moet\textit{willich afge}weken,
\\Op Godes \textit{woirt niet hadden} vast gebout,
\\Noch sijner \textit{hulp end heylsaem} cracht vertrout.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Hoewel al \textit{eer sy desen moetwil} dreven,
\\Hy \textit{sijn be}vel den \textit{wolcken had} ge\textit{ge}ven,
\\End \textit{opge}daen uyt \textit{cracht van sijnen} segen,
\\Des \textit{hemels} deur, daer \textit{uyt hy hun gaf} regen
\\Van Manna \textit{soet, voir spijs in} haren noot,
\\Verleenend \textit{hun tot voetsel} hemels broot.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Een sterflijck \textit{mensch had Englenbroot ge}noten,
\\Iae \textit{wert van} God met \textit{spijs schier o}ver\textit{go}ten,
\\End \textit{liet hem} noch de \textit{walge daer van} steken.
\\God \textit{dan om} sulcx met \textit{recht aen hun te} wreken,
\\Heeft inde \textit{locht den Oosten}wint met cracht,
\\Mitgaders \textit{oock den suyden} opgebracht.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Daer sachmen \textit{stracx met storm end windich} weder,
\\Vleesch \textit{regnen} dicht, end \textit{stofswijs val}len \textit{ne}der.
\\Een \textit{groote} kudd’ van \textit{voglen quam te} lande
\\So \textit{dick op} een, als \textit{tsandt dat ligt aent} strande.
\\End viel om \textit{leeg, twee dagen} spaed end vroeg,
\\Al om end \textit{om daer tvolck den} leger sloeg.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Daer vielen \textit{sy heethongrich toe, end} aten
\\Tot \textit{kroppens} schier, den \textit{buyck sat bo}ven \textit{ma}ten:
\\Maer \textit{of sy} schoon den \textit{wensch al hadden} cregen
\\So \textit{bleef noch}tans den \textit{lust niet onder} wegen:
\\End hadden \textit{vast de spijs in} haren mont,
\\Als Godes \textit{toirn op thooft hun} reede stont.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Hy sloegse \textit{doot, end brocht haer frischten} omme,
\\So \textit{dat daer} bleef die \textit{uytgele}sen \textit{blom}me
\\Van \textit{Isra}el end \textit{hare jong ge}sellen.
\\Noch \textit{wilden} sy daer\textit{om tgeloof niet} stellen
\\Op haeren \textit{God, end op sijn} wonderwerck,
\\Maer sondig\textit{den daerna noch} even sterck.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Dies hy ver\textit{gramt, bracht met verscheyde} plagen,
\\Seer \textit{schielijck} om, haer \textit{schoone jon}ge \textit{da}gen.
\\Tis \textit{waer doe} sy be\textit{gonden te ver}mercken
\\Dat \textit{hyse} doodd’ om \textit{haer godloose} wercken,
\\So hebben \textit{sy ten letsten} sick bekeert,
\\End God wel \textit{vroeg met haer ge}bet vereert.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Want met de \textit{straf so werde tvolck in}dachtig
\\Dat \textit{haere} rotz end \textit{cracht was God} al\textit{mach}tig,
\\End \textit{dat daer}om den \textit{God seer hoog ver}heven,
\\Was \textit{die hun} kond’ al\textit{leen verlossing} geven.
\\Doch twas maer \textit{slechs gehuychelt} met den mont,
\\Want haere \textit{tong beloig thert} inden gront.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Tgemoet was \textit{noyt oprecht voir God den} Heere,
\\Noch \textit{sy, ge}trou in \textit{sijn verbondt} end \textit{lee}re,
\\End \textit{niette}min, so \textit{hy was vol ge}naden,
\\Ver\textit{gaf hy} hun goet\textit{willich haer mis}daden,
\\End lietse \textit{noyt geheel ver}gaen: maer brack
\\Sijn gramschap \textit{so, dat sy noyt} heel ontstack.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Want hem ge\textit{dacht dat sy niet anders} waren,
\\Dan \textit{sterfflijck} vleesch ver\textit{gaend’ in kor}te \textit{ja}ren:
\\End \textit{eenen} wint die \textit{doirwaeyt, sonder} keeren.
\\Hoe \textit{dickmael} heeft dat \textit{volck den moet des} Heeren,
\\Van nieus ge\textit{tergt? sijn stercke} macht beproeft,
\\In dat woest \textit{landt end sijnen} geest bedroeft?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {21}
Ia telcke\textit{mael sijn sy weedrom ge}keeret,
\\Tot \textit{haren} aerdt: End \textit{hebben God} ont\textit{ee}ret,
\\Sijn \textit{macht ver}socht, end \textit{binnen seker} maten
\\God \textit{Isra}els den \textit{heylgen willen} vaten.
\\End dachten \textit{niet aen sijner} handen cracht
\\Doe hys’ on\textit{lancx verlost’ uyt} svyants macht.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Doe hy seer \textit{claer liet in Egypten} mercken
\\Op \textit{Soans} velt, sijn \textit{groote won}der\textit{wer}cken.
\\Daer \textit{hy in} bloet de \textit{stroomen had ver}wandelt
\\End \textit{voorts al}om met \textit{beken so ge}handelt
\\Dat twater \textit{werdt verkeert in} vuylen stanck,
\\Op dat noch \textit{mensch noch veeh soud} hebben dranc.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Hy sandt een \textit{heyr van allerhande} vliegen,
\\Die \textit{atens’} op, tot \textit{kinders in}de \textit{wie}gen:
\\End \textit{liets’ al}om van \textit{pad end vorsch be}kruypen
\\Met \textit{vuylen} stanck. Den \textit{kevers ende} ruypen,
\\Gaf hy de \textit{vrucht met alle} tzaet des landts:
\\De sprinckhaen \textit{att het sweet des} ackermans
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Met hagel\textit{steen sloeg hy den wijnstock} neder:
\\Den \textit{vijge}boom ver\textit{darf hy met} on\textit{we}der:
\\Tvee \textit{werd al}om met \textit{kudden neerge}slagen
\\Van \textit{hagel}storm end \textit{stercke donder}vlagen.
\\Hy koeld’ aen \textit{hun den brandt van} sijnen moet,
\\Dies’ over\textit{viel als grimmich} end verwoet:
\end {vers}

\begin {vers} {25}
Want hy be\textit{val den Englen sijner} wraken,
\\Sy \textit{souden} sick flocx \textit{tegen hun} op\textit{ma}ken,
\\Om \textit{sijnen} toirn een \textit{open baen te} klaeren,
\\Als \textit{die gantz} niet en \textit{wild haer leven} sparen:
\\Dies sloeg hy \textit{oock van al haer} veeh het best,
\\Met sware \textit{sterft end doode}lijcke pest.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {26}
Ia d’eerstge\textit{boirt in all’ Egiptisch} erven,
\\Moest \textit{doir de} handt des \textit{slaenden En}gels \textit{ster}ven,
\\De \textit{frissche} ieugt van \textit{Chams geslacht end} hutten,
\\En \textit{kond den} doot van \textit{haeren hals niet} schutten.
\\Hy bracht daer \textit{uyt sijn volck ge}rust end vry
\\Gelijck een \textit{kud tot inde} Woesteny.
\end {vers}

\begin {vers} {27}
Daer hyse \textit{leydd’ al seker onver}schricket,
\\Al\textit{so de} zee den \textit{vyant had} ver\textit{stic}ket.
\\End \textit{brachts’ al}dus be\textit{waert tot inde} palen
\\Sijns \textit{heylig}doms, daer, \textit{neffens groene} dalen
\\Rijst eenen \textit{berg, dien sijne} rechterhandt,
\\Verworven \textit{heeft voir sijn ver}coren landt.
\end {vers}

\begin {vers} {28}
Daer hy voir \textit{hun de heydens heeft ver}dreven,
\\End \textit{hun het} landt tot \textit{eygen erf} ge\textit{ge}ven.
\\Al\textit{waer den} stam der \textit{Israelsche} sonen
\\Mocht \textit{seker}lick doir \textit{sijn genade} wonen.
\\Noch tergden \textit{sy den aller}hoogsten God,
\\End hielden \textit{noyt sijn oorcond} noch gebodt.
\end {vers}

\begin {vers} {29}
Maer aerden \textit{vast naer hare boose} vaders,
\\End \textit{weken} af, als \textit{ongetrow} ver\textit{ra}ders.
\\Ver\textit{keert end} slim ge\textit{lijck als loose} bogen.
\\Sy \textit{hebben} God met \textit{ydelheyt end} logen
\\Van menig \textit{beeldt end menig} hoog autaer,
\\Tot yvrich\textit{eyt geterget} iegens haer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {30}
Want doe hy \textit{merckt’ een sulck ontrouwe} wesen,
\\Is \textit{hem met} recht sijn \textit{toirnicheyt} ge\textit{re}sen:
\\End \textit{heeft het} volck van \textit{Israel ver}steken,
\\Ia \textit{is van} daer wt \textit{Siloh stracx ge}weken:
\\Wt Silos \textit{hutt’ daer hy tot} aen dien dach,
\\By t’menschen \textit{volck steevast te} woonen plach.
\end {vers}

\begin {vers} {31}
Sijn bondtkist \textit{wert vervuert in vremde} landen,
\\Sijn \textit{eerlick}heyt quam \textit{in des vy}andts \textit{han}den.
\\Hy \textit{over}gaf sijn \textit{volck in scherpe} sweirden,
\\End \textit{liet aen} hun den \textit{vyandt uyt on}weirden,
\\Vast richten \textit{aen een schricke}lijcke moort.
\\Want God de \textit{Heer was op sijn} erf gestoort.
\end {vers}

\begin {vers} {32}
Haer frische \textit{jeugt wert met den vier ver}slonden,
\\Haer \textit{maegden} reyn, mits \textit{blijvend on}ge\textit{bon}den
\\En \textit{hebben} vreugt noch \textit{bruylofts feest ge}dreven.
\\Haer \textit{Priesters} sijn doot \textit{onder tsweirt ge}bleven,
\\Ia self een \textit{man en werde} van sijn vrou,
\\Schier niet be\textit{weent, mits den ge}meenen rou.
\end {vers}

\begin {vers} {33}
Maer als een \textit{helt die van den wijn ont}slapen
\\Ont\textit{waeckt end} tiert, end \textit{schielijck grijpt} de \textit{wa}pen:
\\Al\textit{so is} God uyt \textit{sijnen slaep ont}sprongen,
\\End \textit{heeft wel} haest sijn \textit{vyanden be}dwongen.
\\Die hy self \textit{ginck van achter} rugge slaen,
\\End dede \textit{hun een eewge} smaetheyt aen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {34}
Doch heeft niet \textit{meer op Ioseph willen} achten,
\\Noch \textit{sick ver}lust aen \textit{Ephraims} ge\textit{slach}ten:
\\Maer \textit{heeft den} stam van \textit{Iuda uytver}koren,
\\Om \textit{onder} hun sijn \textit{wooninge t’oir}boren:
\\End Sions \textit{berg de heylge} Conincx stadt,
\\Heeft God de \textit{Heer besonder} lief gehadt.
\end {vers}

\begin {vers} {35}
Aldaer heeft \textit{hy sijn heyligdom ge}stichtet,
\\Als \textit{een Pa}lays dat \textit{seer hoog op}ge\textit{rich}tet
\\Staet \textit{onbe}weegt op \textit{sijnen gront ge}slegen,
\\Als \textit{s’eirtrijcx} cloot die \textit{sick niet sal be}wegen.
\\Al waer hy \textit{voorts wt een schaeps}koeye slecht,
\\Koos David \textit{jonck, end maect hem} sijnen knecht.
\end {vers}

\begin {vers} {36}
Daer hy int \textit{velt ginck sijne schapen} leyden,
\\Nam \textit{God hem} op, om \textit{Iacobs volck} te \textit{wey}den
\\End \textit{sHeeren} erf uyt \textit{Israel ge}sproten.
\\Dien \textit{volgens} oock heeft \textit{David onver}droten
\\Nae sijn vroim \textit{hert des Heeren} volck geweydt,
\\End wijse\textit{lijck als met der} handt geleydt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {79} {Den lxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Asaphs.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Het Heydens volck, ver\textit{saemt met groote} hoopen,
\\Heeft \textit{dijn erf,} Heer, ge\textit{weldich afge}loo\textit{pen:}
\\\textit{Den tempel} schoon, dijns \textit{heyligdoms ont}eeret,
\\Ie\textit{rusa}lem tot \textit{hoopen steens ge}keeret.
\\De \textit{leden} naeckt end bloot,
\\Van \textit{dijne} dienaers, doot,
\\Den \textit{voglen voirge}stooten:
\\Den \textit{dieren} op het velt,
\\als \textit{tot aes voirge}stelt,
\\Tvlees \textit{dijner gunstge}nooten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Men heeft haer bloet, als \textit{water van vuyl} sloten
\\Ront\textit{om de} stadt Ie\textit{rusalem ver}go\textit{ten.}
\\\textit{Daer was niet} een, dies’ \textit{aennam te be}graven,
\\Maer \textit{lagen} daer voir \textit{honden ende} raven.
\\Wy \textit{sijn, soot} ons nu gaet,
\\Een \textit{enckel} spot end smaet
\\Der \textit{naestgelegen} vlecken:
\\Tvolck \textit{datmen} rontom siet,
\\En \textit{doet met ons oock} niet
\\Dan \textit{spotten ende} gecken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hoe lang, hoe lang, Heer, \textit{moeten wy noch} trueren
\\Sal \textit{dijnen} toirn in \textit{eewicheyt dan} due\textit{ren?}
\\\textit{Sal dijne} straf end \textit{yver dijner} wraken,
\\Tot \textit{op het} lest als \textit{vier end vlam uyt}blaken.
\\Stort \textit{liever} dijnen moet
\\Op \textit{tvolck stout} end verwoet,
\\Die \textit{van dy niet en} weten:
\\Wil \textit{Coninck}rijcken slaen
\\Die \textit{dy niet roepen} aen,
\\Maer \textit{sic haers crachts ver}meten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want elck om tseerst schier \textit{eet met tanden} bloedig
\\Tvolck \textit{Iacobs} op, als \textit{rasend ende} woe\textit{dig:}
\\\textit{End hebben} noch tot \textit{inden gront ver}dorven,
\\Sijn \textit{lustig} huys van \textit{dijne gunst ver}worven.
\\Och \textit{en ge}denck niet meer,
\\Ons’ \textit{over}treding, Heer,
\\Der \textit{voirgeleden} tijden:
\\Maer \textit{dijn ge}nade soet
\\Koim \textit{ons stracx int ge}moet,
\\Want \textit{wy sijn mat van} lijden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Koim ons te hulp, ons \textit{helper ende} Heere,
\\Barm\textit{hertig} God, om \textit{dijns naems lof end} ee\textit{re.}
\\\textit{Verloss’ ons} doch, ver\textit{geef ons ons’ mis}daden,
\\Om \textit{dijns naems} wil, uyt \textit{gunstiger ge}naden.
\\Dat \textit{tvolck niet} seg uyt spot,
\\Waer \textit{is nu} haeren God?
\\Wil \textit{hun voir onsen} oogen,
\\Dijn \textit{wraeck, Heer,} over tbloet,
\\Ge\textit{stort in over}vloet,
\\Van \textit{dijne dienaers,} toogen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Laet eens tgekerm end \textit{tsuchten der ge}vangen
\\Voir \textit{dijnen} throon tot \textit{aen dijn oor ge}lan\textit{gen.}
\\\textit{Wil nae dijn} macht int \textit{leven onder}houden,
\\Die \textit{tot den} doot ver\textit{wesen werden} souden.
\\End \textit{ons ge}bueren stout
\\Wil \textit{seven}dobbel fout
\\In \textit{haeren schoot ver}gelden,
\\Den \textit{schimp spijt} ende hoen
\\Die \textit{sy dy, Heer, aen}doen,
\\Als \textit{sy dy smaedlijck} schelden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
So sullen wy, die \textit{tvolck sijn uytge}scheyden
\\Doir \textit{dijn ge}naed, end \textit{schapen dijner} wey\textit{den,}
\\\textit{Dy dancken,} Heer, end \textit{prijsen tallen} stonden,
\\End \textit{dijnen} roem van \textit{stam tot stam ver}conden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {80} {Den lxxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester op soschannim, hedut, Asaphs Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O \textit{Herder Israels wil} hooren,
\\Laet \textit{onse stem dy gaen ter} ooren:
\\Die \textit{du den} stam van \textit{Iosephs} bloet,
\\Als \textit{schapen,} houdst in \textit{dijn be}hoet,
\\End \textit{sittest tus}schen Che\textit{ru}bins:
\\Verschijn den \textit{volck’ dijns} huysgesins.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wil \textit{dijne stercke macht op}wecken,
\\End \textit{over Ephraim ver}strecken.
\\Ver\textit{thoon aen} Benja\textit{mins ge}slacht,
\\End \textit{aen Ma}nasses \textit{dijne} macht.
\\Koim \textit{ons te hulp,} verlaet \textit{ons} niet
\\Verloss ons \textit{uyt dit} swaer verdriet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wil \textit{ons O Heere, weder}brengen
\\Uyt \textit{dees verstroying, end ge}hengen,
\\Dat \textit{dijn ge}nadig \textit{aenge}sicht
\\Ons \textit{in dees} duyster\textit{nis ver}licht,
\\Op \textit{dat wy vry} van al\textit{len} druck,
\\In voirspoet \textit{leven} end geluck.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hoe \textit{lange sal noch dijnen} toren
\\Op \textit{tdroef gebet dijnr’ uytver}coren,
\\Staen \textit{smoocken,} Heer, als \textit{eenen} brant?
\\Du \textit{spijst ons} met druck \textit{aller}handt:
\\Du \textit{schenckest ons,} om ons’ \textit{mis}daet,
\\Van bitter \textit{tranen} volle maet.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{hebst ons met ons naege}bueren
\\Twist \textit{sonder eynde laeten} vueren,
\\Den \textit{vyandt} drijft met \textit{ons den} spot.
\\Ver\textit{gader} ons, O \textit{stercke} God,
\\Geef \textit{dat dijn aen}sicht ons \textit{be}schijn
\\Soo sullen \textit{wy ge}holpen sijn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Du \textit{hebst, Heer, uyt Egypti} palen
\\Self \textit{dijnen wijnstock willen} halen,
\\End \textit{hebst de} Heydens \textit{uyt dit} landt
\\Ge\textit{iaegt, end} hem daer \textit{in ge}plant:
\\De \textit{plaetse voir} hem toe\textit{be}reyt,
\\End sijne \textit{wortel} uytgespreyt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{hadde sick int landt ver}strecket.
\\Tge\textit{bergt met sijne scheem be}decket:
\\Sijn \textit{rancken} schoten \textit{lustig} op,
\\Tot \textit{aen der} hooge \textit{Cedren} tsop.
\\Sijn \textit{telgen streck}ten van\textit{den} strant
\\Tot aen des \textit{grooten} waters kant.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Heer, \textit{waerom hebstu nu ont}loken
\\Sijn \textit{heyming, end so opge}broken,
\\Dat \textit{yege}lijck hem \textit{rooft end} pluckt?
\\Twilt \textit{swijn heeft} hem vast \textit{uytge}ruckt,
\\Tge\textit{diert int velt} heeft seer \textit{ver}woet
\\Al sijne \textit{wortel} omgewroet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Keer \textit{dy tot ons, Heer der heyr}crachten,
\\Sie \textit{uyt den Hemel: wil dit} achten.
\\Be\textit{soeck den} wijngaert \textit{Die dijn} handt,
\\Self \textit{in het} eirtrijck \textit{heeft ge}plant
\\Sie \textit{nae sijn scheu}te jonck \textit{end} teer,
\\Die du ge\textit{queeckt hebst} tot dijn eer.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Sy \textit{is eylaes met vier ver}slonden,
\\Ge\textit{hackt, gesneden end ge}schonden.
\\Dijn \textit{volck ver}gaet doir \textit{dijne} straf.
\\Dijn \textit{hulp gae} doch den \textit{man niet} af
\\Die \textit{dijn handt sterck} heeft op\textit{ge}bracht,
\\End die van \textit{dy houdt} sijne cracht.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
So \textit{sullen wy van dy niet} wijcken,
\\Be\textit{waer ons leven sonder} swijcken,
\\Dat \textit{wy aen}roepen \textit{dijnen} naem.
\\Al\textit{machtig} God breng \textit{ons te} saem,
\\Geef \textit{dat dijn aen}sicht ons \textit{be}schijn,
\\So sullen \textit{wy ge}holpen sijn.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {81} {Den lxxxj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester op Gittith. [Een liet] Asaphs.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Singt met \textit{hertzen} vreugt,
\\Tlof Gods \textit{onses} Heeren,
\\Onse \textit{sterckt end} deught.
\\\textit{Lofsingt} claer end hel,
\\\textit{God van} Israel
\\\textit{juycht tot sijner} eeren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Koimt aen \textit{met ge}sanck
\\End met \textit{soete} snaren:
\\Datmen \textit{hoor tge}clanck,
\\\textit{Van harp} end van luyt,
\\\textit{Trommel} ende fluyt,
\\\textit{Om God te ver}claren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op de \textit{nieuwe} Maen
\\Steeckt vry \textit{de trom}petten,
\\Laet tvolck \textit{comen} aen,
\\\textit{End met} blijden geest,
\\\textit{Vieren} onse feest,
\\\textit{Volgens onse} wetten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want in \textit{Isra}el
\\Is dit \textit{onse} wijse:
\\Ia tis \textit{een be}vel,
\\\textit{End een} recht geset
\\\textit{In Gods} Iacobs wet,
\\\textit{Tsijnen lof end} prijse.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die dit \textit{oorcondt} claer
\\Steld’ in \textit{Iosephs} palen:
\\Voeren\textit{de sijn} schaer
\\\textit{Uyt E}gypten landt
\\\textit{Daer wy} geen verstandt,
\\\textit{Hadden vander} talen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ick heb \textit{hem den} last
\\Vanden \textit{hals ge}schoven
\\(Sprack hy) \textit{ende} vast
\\\textit{Trowlijck} bygestaen,
\\\textit{End sijn} handt ontslaen,
\\\textit{Van sPotbackers} oven.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Daer du \textit{schier ver}smoort
\\Van druck \textit{laegst heel} t’onder:
\\Heb ick \textit{stracx ver}hoort
\\\textit{Dijn stem} end gekrijt,
\\\textit{End heb} dy bevrijt,
\\\textit{Schuylend’ in den} donder.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick heb \textit{dy be}proeft
\\Aen den \textit{vloet der} twisten,
\\Ende \textit{my be}droeft,
\\\textit{Doe ick} dy bevondt
\\\textit{Dobbel} inden grondt,
\\\textit{End vol arge} listen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ick sprack, \textit{mijn volck} hoirt
\\Ick wil \textit{dy ge}tuygen
\\Mijnen \textit{wech end} woirt:
\\\textit{Woudstu} slechs dijn oor
\\\textit{Bieden} tot gehoor,
\\\textit{End thert tot my} buygen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Du salst \textit{neven} my
\\Geenen \textit{God aen}veirden,
\\Hy sy \textit{wie hy} sy:
\\\textit{Noch oock} immermeer
\\\textit{Bieden} dienst oft eer
\\\textit{Andren God op} eirden.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Want ick \textit{ben de} Heer
\\End dijn \textit{God ge}nadich,
\\Groot end \textit{machtich} seer:
\\\textit{Ick heb} dy gebracht
\\\textit{Doir mijn} stercke macht
\\\textit{Uyt Egypten} smadich.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Doe wijt \textit{op, den} mont,
\\Neem aen, \textit{mijn wel}daden.
\\End ter \textit{selver} stont,
\\\textit{Sal ick} dy met goet
\\\textit{In all’} overvloet,
\\\textit{Vullen end ver}saden.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Maer mijn \textit{volck seer} steeg
\\Keert van \textit{my sijn} ooren,
\\So het \textit{altijts} pleeg:
\\\textit{End Is}rael blijft
\\\textit{Even}seer verstijft,
\\\textit{End wilt my niet} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Dies geef \textit{icks’ oock} op,
\\In haer \textit{crijgel} sinnen
\\Dat sy \textit{haeren} kop,
\\\textit{Volgen} met der daet:
\\\textit{End naer} eygen raet,
\\\textit{Alle dinck be}ginnen.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Hadde \textit{mijn volck} doch
\\My, ge\textit{hoor ge}geven,
\\Sonder \textit{valsch be}droch:
\\\textit{End dat} Israel,
\\\textit{Waer nae} mijn bevel,
\\\textit{Op mijn baen ge}bleven.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Ick hadd’ \textit{also} saen,
\\Al die \textit{hen sijn} tegen
\\Doen te \textit{gronde} gaen:
\\\textit{Ende} mijne handt
\\\textit{Haddes’} al met schandt,
\\\textit{Plat ter neer ge}slegen.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Die God \textit{weder}staen,
\\Souden \textit{hem al} truerich
\\Hebben \textit{dienst ge}daen.
\\\textit{Ende} sijne jeugt
\\\textit{Had ge}groeyt in vreugt,
\\\textit{End vreed eewich} duerich.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Ick soud \textit{hem kort} om
\\Hebben \textit{laten} spijsen
\\Met fijn \textit{terwen} blom,
\\\textit{End in} overvloet,
\\\textit{Hebben} honich soet
\\\textit{Doen wt steenen} rijsen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {82} {Den lxxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm Asaphs.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
God \textit{staet int midden van Gods} schare,
\\Daer \textit{hy verthoont int open}bare,
\\Den \textit{Goden sijne} Maiesteyt,
\\End \textit{onder Vorsten} trecht beleyt.
\\Hy \textit{spreect: Ghy Richters ende} Heeren,
\\Hoe \textit{lange sult ghy trecht ver}keeren?
\\End \textit{nemen de per}soonen aen,
\\Om \textit{goddeloosen} voir te staen?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doet \textit{recht den armen ende} weesen,
\\Die \textit{voir gewelt hun mogen} vreesen:
\\Ont\textit{slaet den schaemlen} int gericht,
\\Als \textit{hy met onrecht} wort beticht.
\\Ver\textit{lost d’ellendig’ ende} d’ermen,
\\End \textit{wilts’ in haer goet recht be}schermen,
\\Ia \textit{doet hun hulp end} onderstandt,
\\End \textit{helpts’ uyt sgodde}loosen handt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer \textit{wat? Aen hun is niet te} winnen:
\\Sy’n \textit{hebben noch verstant noch} sinnen,
\\Sy \textit{wandelen gantz} sonder licht,
\\Des \textit{eirtrijcks gront is} heel ontsticht.
\\Ick \textit{segt, Ghy sijt als kleyne} Goden,
\\Men \textit{onderhout vast v ge}boden:
\\Ghy \textit{Vorsten sijt mits} uwe macht,
\\Als \textit{kindren Gods te} recht geacht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Noch\textit{tans ghy moet oock alle} sterven
\\End \textit{als een ander mensch ver}derven:
\\Ghy \textit{Heeren, blijft oock} inden loop,
\\Als \textit{d’allerminste} vanden hoop.
\\Stae \textit{op o God, in dijner} weirden,
\\Re\textit{gier end richt hier op der} eirden:
\\Want \textit{onder tvolck des} eirtrijcx heel
\\Heb\textit{stu dijn erflot} ende deel.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {83} {Den lxxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een gesanck end Psalmliedt Asaphs.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
En \textit{houd dy} doch niet \textit{langer} stil,
\\En \textit{swijg niet meer in} dit geschil,
\\O \textit{God, wil onser niet ver}geten,
\\Want \textit{dijne vyanden niet} vieren,
\\Maer \textit{buldren, rasen ende} tieren,
\\End \textit{steken} thooft op, \textit{seer ver}meten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sy \textit{hebben} slechts uyt \textit{encklen} haet,
\\Be\textit{sloten haren} schalcken raet,
\\Int \textit{heymelijck, tot dijns volcks} schade:
\\End \textit{hebben onder sick ge}sworen
\\Tver\textit{derf van al dijn uytver}coren,
\\Die \textit{schuylen} onder \textit{dijn ge}nade.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{spraken:} koimt, laet \textit{ons ter}stont
\\Dit \textit{volck verderven} inden gront,
\\End \textit{brengent met hun also} veirde,
\\Dat \textit{haeren naem gantz werdd ver}geten,
\\End \textit{datmen qualijck kan ge}weten
\\Of \textit{Isra}el oyt \textit{tradt op} d’eirde.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Sy \textit{hebben} tsamen \textit{raet ge}dicht,
\\End \textit{tegen dy, ver}bondt gesticht,
\\Want \textit{Edom end d’Ismae}liten,
\\Tvolck \textit{Moabs ende de ge}slachten
\\Van \textit{Agar, voegen haer heyr}crachten,
\\Met \textit{Gebal} end den \textit{Ammo}niten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Het \textit{row A}male\textit{kiter} landt,
\\End \textit{Tyrus liggend} aen de strandt
\\Sijns \textit{eens met tvolck der Pales}tienen.
\\Oock \textit{Assur is daer toege}slagen,
\\End \textit{wilt het met Loths kindren} wagen,
\\Om \textit{hun tot} haeren \textit{erm te} dienen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
O \textit{Heer, wil} met hun \textit{omme}gaen,
\\Ge\textit{lijck du eertijts} hebst gedaen
\\Met \textit{Maedjans volck, die schandlijck} weken,
\\End \textit{Iabins knechten die ver}slagen
\\Met \textit{Siserah in Hendor} lagen,
\\Als \textit{mest, by} Kisons \textit{water}beken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Hun \textit{Vorsten,} geef uyt \textit{dijnen} throon
\\Des \textit{Orebs end des} Seebs loon,
\\Des \textit{Sebahs end Salmunahs} mede
\\Al \textit{haeren Heeren. Die daer} spraken:
\\Laet \textit{ons ons’ palen breeder} maken,
\\Laet \textit{ons be}erven \textit{Gods woin}stede.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Draeys’ \textit{om end} om, end \textit{met hun} rol,
\\Mijn \textit{God, gelijck met} eenen bol.
\\End \textit{maecks’ als kaf voir stercke} winden.
\\Oft \textit{soomen siet een vlamme} blaken
\\Int \textit{bosch, end thout tot kolen} maken,
\\End \textit{boomen} opt ge\textit{bercht ver}slinden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Niet \textit{anders,} Heer, daer \textit{inne} slae,
\\End \textit{volgse met on}weder nae,
\\Den \textit{storm verderfs’ aen alle} hoecken.
\\Laet \textit{schand haer aengesicht be}decken:
\\Op \textit{datmen leer’ aen sulcke} ghecken,
\\Met \textit{vreese,} dijnen \textit{naem te} soecken.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Heer, \textit{laetse} met spot \textit{end ver}driet
\\Ver\textit{slagencomen} gantz te niet.
\\Op \textit{dat men wete sonder} dwalen
\\Dat \textit{du heetst IEHOVAH de} Heere,
\\Dien \textit{alleen toecomt prijs end} eere,
\\Tot \textit{aen des} eirtrijcks \textit{leste} palen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {84} {Den lxxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester onder den kinderen Korah [om] op Gittith [te 
singen.]
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Hoe lief\textit{lijck is dijn woi}ning schoon:
\\Hoe \textit{lustig is toch} dijnen throon,
\\Al\textit{machtig God, Heer der Heir}scharen!
\\Mijn \textit{ziel ver}langt met \textit{grooten} lust,
\\Sy \textit{sucht end} steent gantz \textit{onge}rust,
\\Nae \textit{s’Heeren} tempel \textit{end al}taren:
\\Thert \textit{springt my} in het \textit{lijff van} vreugt,
\\Als \textit{my des leven}den Gods heugt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Een musch \textit{oft swaelw’ heeft int} gemeyn
\\Een \textit{huyskens oft een} nestken kleyn,
\\Daer \textit{sy haer joncxkens legt ter} rusten,
\\Mijn \textit{God, mijn} Coninck, \textit{dijn au}taer
\\Is \textit{mijnen} troost: Och \textit{mocht ick} daer,
\\In \textit{dijnen} Tempel \textit{my ver}lusten.
\\Wel \textit{hem die} in dijn \textit{huys ver}keert,
\\End \textit{dy gestadig} loift end eert.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wel sa\textit{lig is end wel} bericht
\\Wiens \textit{sterckte staet op} God gesticht,
\\End \textit{die ter herten neemt dijn} wegen:
\\Want \textit{die doir} tdorre \textit{moerboom} dal
\\Op \textit{weg slaet,} acht dat \textit{God hem} sal
\\Een \textit{bronne} sijn: End \textit{die met} regen
\\Be\textit{goten} wort, houdt \textit{God den} Heer,
\\Voir \textit{sijnen segen} evenseer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Sy tre\textit{den vast van rot} tot rot,
\\Tot \textit{dat sy voir den} Heere God
\\Ver\textit{schijnen, end in Sion} comen.
\\God \textit{der heyr}scharen \textit{geef ge}hoor,
\\Tot \textit{mijn be}geirte, \textit{neig dijn} oor:
\\Laet \textit{mijn stem} werden \textit{aenge}nomen,
\\Du \textit{Iacobs} God, hoor \textit{my doch} aen:
\\Wil \textit{mijn gebeden} gade slaen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
O God, \textit{ons schilt seer vast} end dicht
\\Sie \textit{op dijns Conincx} aengesicht.
\\Want \textit{eenen dach in dijn voir}hoven
\\Is \textit{onglijck} beter \textit{(ick segt} vry)
\\Dan \textit{duysent} elders \textit{sonder} dy.
\\Ick \textit{ware} liever \textit{Heer, ver}schoven,
\\Tot \textit{aen den} dorpel \textit{van dijn} huys,
\\Dan \textit{diep int hof van} tboos gespuys.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want God \textit{is ons een son} end schilt
\\De \textit{Heer sal ons met} goetheyt milt,
\\End \textit{met genaed end eer ver}cieren
\\Hy’n \textit{sal den} vromen \textit{van ge}moet
\\Ont\textit{houden} geen ge\textit{luck noch} goet,
\\Want \textit{hijt hun} gunt seer \textit{goeder}tieren.
\\God \textit{der heyr}scharen, \textit{salich} is,
\\Die \textit{op dy stelt sijn} hoip gewis.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {85} {Den lxxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Den kinderen Korah. Een Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Du \textit{hebst dijn} liefd’, Heer, \textit{in voir}leden tijt,
\\End \textit{goede gunst, aen dijn landt} wijt verstreckt,
\\End \textit{Iacobs} stam van \textit{sla}verny \textit{be}vrijt.
\\Dijns \textit{volcks mis}daet ver\textit{geven end be}deckt,
\\End \textit{dijnen} toirn ont\textit{steken over} haer,
\\Heb\textit{stu van} hun ge\textit{nomen} teenegaer.
\\O God onss \textit{heyls, vergader} ons doch weer,
\\End \textit{laet nu} oock dijn \textit{gramschap vallen} neer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Soud\textit{stu op} ons al\textit{toos gram} wesen Heer?
\\Soud \textit{dijnen toirn aenbranden} nacht end dach?
\\En \textit{wilstu} ons dan \textit{niet} verquic\textit{ken} meer?
\\Op \textit{dat dijn} volck in \textit{dy vreugt drijven} mach?
\\Och \textit{laet ons} eens dijn \textit{gunst weer schouwen} aen,
\\Al \textit{hebben} wy seer \textit{grouwe}lijck misdaen.
\\End dijn ge\textit{naed, o Heer, ons} mede deyl,
\\Ver\textit{leenend’} ons dijn \textit{hulp end dijnen} heyl.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick \textit{wil met} vlijt aen\textit{hooren} wat God segt:
\\Hy \textit{sal sijn volck van vrede} spreken aen:
\\Tot \textit{dien hy} draegt een \textit{gun}stigheyt \textit{op}recht:
\\Dies \textit{sullen} sy van \textit{dwaesheyt oock af}staen.
\\Voir\textit{waer sijn} hulp naeckt \textit{dien mensch aller}meest,
\\Die \textit{sijnen} naem van \textit{rechter} herten vreest:
\\Op dat in \textit{plaets van lijden} allerhandt,
\\Lof \textit{prijs end} vreught in\textit{neem ons vader}landt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ge\textit{nade} gaet der \textit{waerheyt} int gemoet:
\\Ghe\textit{rechticheyt kust vreed aen} haeren mont.
\\De \textit{waerheyt} spruyt uyt \textit{d’eird} in al\textit{len} spoet:
\\Ge\textit{rechtich}eyt kijckt \textit{uyt den Hemel} ront.
\\De \textit{Heer ver}leent ons \textit{allerhande} goet,
\\Ons \textit{landt geeft} vrucht in \textit{allen} overvloet.
\\Voir hem sal \textit{gaen gerechtich}eyt in swanck,
\\End \textit{onver}schrickt be\textit{treden haeren} ganck,
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {86} {Den lxxxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een gebedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O Heer, \textit{neyge my dijn} ooren,
\\Om mijn \textit{smeecken aen te} hooren!
\\Want ick \textit{ben in grooten} druck,
\\Vol el\textit{lend end onge}luck.
\\Slae mijn \textit{siele doch wel} gade:
\\Want ick \textit{leef van dijn ge}nade,
\\Ende \textit{dijnen knecht be}hout,
\\Mijn God, \textit{die op dy ver}trout.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Heer al\textit{machtig God ge}presen,
\\Wil my \textit{doch genadig} wesen:
\\Want ick, \textit{sonder af te} staen,
\\Roep dy \textit{gantse dagen} aen.
\\Wil dan, \textit{Heer, in swaere} lijden,
\\Dijnes \textit{dienaers siel ver}blijden,
\\D’wijl ick \textit{mijn hert met aen}dacht,
\\Tot dy \textit{heffe dach end} nacht.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want du \textit{bist een God goet}dadich,
\\Ontferm\textit{hertich end ge}nadich
\\Van goet\textit{gunsticheyt seer} groot,
\\Alsmen \textit{dy roept aen in} noot.
\\Wil dan \textit{hooren mijn ge}beden,
\\Nae dijn \textit{ontfermhertich}eden,
\\Heere \textit{God, wil nemen} acht,
\\Op de \textit{stemme mijner} klacht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want in \textit{tijde van el}lende,
\\Roep ick \textit{dy aen, sonder} ende,
\\Om dat \textit{du my biedest} d’oor,
\\Ende \textit{gevest goet ge}hoor.
\\Heer, geen \textit{God en kan doen} blijcken,
\\Dat hy \textit{dy sy te ge}lijcken.
\\Daer is \textit{niemant oock so} koen,
\\Die dijn \textit{wercken nae sal} doen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Volcke\textit{ren van alle} landen
\\Sijnde \textit{tschepsel dijner} handen,
\\Sullen \textit{dy aenbidden,} Heer,
\\Ende \textit{dijnen naem doen} eer.
\\Want du \textit{bist groot ende} machtich,
\\Du doest \textit{wonderdaden} crachtich.
\\Ia du \textit{bist oock God al}leen,
\\Daer en \textit{is doch anders} gheen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Leer my \textit{dijnen wech end} seden,
\\Ick sal \textit{in dijn waerheyt} treden.
\\Ende \textit{maeck mijn hert be}quaem,
\\Om te \textit{vreesen dijnen} naem.
\\O Heer \textit{mijn God, tallen} stonden
\\Wil ick \textit{dijnen lof ver}conden:
\\Ende \textit{met een hert ver}blijt,
\\Eeren \textit{dijnen naem al}tijt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Want Heer, \textit{dijn genade} goedich
\\Blijckt aen \textit{my seer over}vloedich:
\\Du hebst \textit{my verlost in} noot,
\\Uyt den \textit{afgrondt vander} doot.
\\Tvolck hoo\textit{veirdich end ver}meten,
\\Tegens \textit{my sijnd’ opge}seten,
\\Heeft nae \textit{mijne siel ge}staen,
\\Sonder \textit{acht op dy te} slaen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Maer du \textit{bist een God barm}hertich,
\\Seer ge\textit{nadich end trou}hertich,
\\Gunstig \textit{end niet licht ge}stoirt,
\\Maer waer\textit{achtig in dijn} woirt.
\\Keer dy \textit{dan tot mijner} sijden,
\\Heb met \textit{my doch mede}lijden:
\\Stercke \textit{dijnen knecht ver}tsaegt,
\\Help den \textit{sone dijner} maegt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Wil my \textit{eenich teecken} ramen
\\Dat den \textit{vyant mach be}schamen,
\\Siende \textit{dat my dijne} handt
\\Troostet, \textit{end doet onder}stant.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {87} {Den lxxxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt [ende] gesang, voir den kinderen Korah.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Op thoog ge\textit{bergt des Heeren heylich}eden,
\\Heeft \textit{God ge}sticht sijn \textit{uytvercoren} stadt.
\\Voirwaer de \textit{Heer heeft Sion lief ge}hadt,
\\Iae \textit{oock veel} meer dan \textit{alle Iacobs} steden.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al watmen \textit{hoort, O stadt Gods, van dy} roemen,
\\Is \textit{enckel} lof. Ick \textit{wil tot dijner} eer
\\Egypten \textit{landt end Babel (spreeckt de} Heer)
\\Oock \textit{onder} tvolck dat \textit{my kent, laeten} noemen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De Phili\textit{steen, de Tyriers, de} Moren:
\\Siet \textit{(seggen} sy) dit \textit{volck is oock van} daer.
\\Men spreeckt al\textit{om van Sion open}baer:
\\Dees \textit{ende} geen sijn \textit{oock daerin ge}boren.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Den hoochsten \textit{God, sal Sion sterck op}bouwen
\\End \textit{maken} vast. Als \textit{hy de volcken} al
\\Wil schrijven \textit{op, d’een ende d’ander} sal,
\\Van \textit{Sion} oock ge\textit{boirtig sijn ge}houwen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Daer salmen \textit{vry met luyder stemmen} singen,
\\End \textit{met ge}clanck der \textit{snaren sijn ver}heugt:
\\Dies sal den \textit{gront van alle mijne} vreugt
\\Uyt \textit{Sion} oock als \textit{uyt haer ader} springen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {88} {Den lxxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliet, voir den Oppersangmeester, onder de kinderen Korah, [om te 
singen] op Mahalath Lehannoth. Een berichtsliedt van Heiman den Esrahiter.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O \textit{Heer mijn hulp end} mijn ontset,
\\Ick \textit{schreye dagen ende} nachten.
\\Laet \textit{voir dy} comen \textit{mijne} clachten,
\\End \textit{mijn hertgronde}lijck gebedt,
\\Neyg \textit{doch tot} mijn ge\textit{schrey dijn} ooren,
\\Om \textit{my ge}nadich \textit{aen te} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Mijn \textit{siel is sat van} tegenspoet,
\\Mijn \textit{leven is schier onder} d’eirde.
\\Ick \textit{ben ge}acht van \textit{minder} weirde
\\Dan \textit{diemen reeds ten} grave doet:
\\Oft \textit{als een} man die \textit{sonder} crachten,
\\Moet \textit{van be}nautheyt \textit{gantz ver}smachten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ick \textit{ben gelijck een} lichaem doot,
\\Van \textit{alle kenniss’ schier be}geven,
\\Als \textit{die ver}moort, voorts \textit{naer hun} leven
\\Be\textit{graven liggen} in een sloot,
\\Daer \textit{du niet} eenmael \textit{wilst op} dencken:
\\Want \textit{tsijn dijn} handen \textit{diese} crencken.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{hebst my Heer, in} eenen put,
\\In \textit{duysternis end doncker} gaten,
\\End \textit{leeg’ af}gronden \textit{neer ge}laten.
\\End \textit{dijnen toirn op} my geschudt:
\\Du \textit{hebst my} plat ter \textit{neer ge}slagen,
\\Met \textit{al dijn} golven \textit{ende} vlagen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{hebst van my ver}vreimt seer wijt,
\\Mijn \textit{naeste vrienden ende} magen:
\\Du \textit{doetst mijn} aensicht \textit{hun mis}hagen,
\\Met \textit{eenen grouwel} end verwijt.
\\Uyt \textit{desen} ancxt, die \textit{thert my} sluyt,
\\En \textit{can ick} geensins \textit{raken} uyt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Twelck \textit{my so swaer valt,} dat my d’oog,
\\Heel \textit{sprietelt ende truert van} smerten.
\\Ick \textit{roep’ dy} daeglijcx \textit{aen van} herten,
\\End \textit{streck mijn handt tot} dy omhoog.
\\Wat \textit{wachtstu} Heer? wilst\textit{du doen} mercken
\\Aen \textit{dooden,} dijne \textit{wonder}wercken?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Sal \textit{dan een lichaem} rot, opstaen,
\\Om \textit{dijnen naem te comen} loven?
\\Oft \textit{die int} graf sijn \textit{neerge}schoven,
\\Van \textit{dijn genade} doen vermaen?
\\End \textit{die de} doot eens \textit{heeft ver}slonden,
\\Heer \textit{sullen} die dijn \textit{trouw oor}conden?
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Oft \textit{salmen inde} duysternis
\\Dijn \textit{wonderdaden open}baren?
\\End \textit{dijn ge}rechtig\textit{heyt ver}klaren,
\\Int \textit{landt daert al ver}geten is?
\\Doch \textit{Heer, ick} schrey end \textit{koim ge}treden,
\\Tot \textit{dy heel} vroech met \textit{mijn ge}beden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Waer\textit{om verstootstu} my so straf,
\\End \textit{houdst dijn aengesicht ver}borgen?
\\Ick \textit{steeck vol} commers \textit{ende} sorgen.
\\End \textit{sterf van mijner} jeuget af:
\\Ick \textit{draeg dijn} schricking’ \textit{die my} crencken,
\\End \textit{maecken} my groot \textit{achter}dencken.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dijn \textit{gramschap heeft my} overgaen:
\\Ick \textit{ben verdorven doir dijn’} schroomen,
\\Die \textit{daglijcx} my als \textit{water}stroomen,
\\Om\textit{cinglen end om} verre slaen.
\\Ick \textit{ben al}om, waer \textit{ick my} keere,
\\Met \textit{dijnen} toirn’ om\textit{ringest} Heere.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Du \textit{hebst van my seer} verr’ gedaen,
\\Mijn \textit{magen ende beste} vrinden:
\\Die \textit{my te} voren \textit{wel be}minden,
\\End \textit{mijner saeck haer} namen aen,
\\Sijn \textit{tsamen} nu van \textit{my ge}weken,
\\End \textit{hebben} heymlijck \textit{sick ver}steken.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {89} {Den lxxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Eenberichtsliedt van Eithan den Esrahiter.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{wil Gods gunst al}toos lof\textit{singen} onbeswaert,
\\End \textit{maecken sijne} trou van \textit{stam tot} stam vermaert:
\\Want \textit{ick segt, end tis} waer, dat \textit{sijne gunst ge}nadig,
\\In \textit{eewigheyt ge}sticht, blijft \textit{evenseer ge}stadig,
\\Sijn \textit{vaste waerheyt} is der \textit{Heemlen schoonste} kroone,
\\Want \textit{sy} daer in \textit{ge}vest staet \textit{als in haeren} throone.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick \textit{hebbe, spreeckt de} Heer, tver\textit{bondt eens} aengegaen
\\Met \textit{mijnen weirden} knecht, end \textit{heb daer} toe gedaen
\\Aen \textit{David mijnen} eedt: Dat \textit{ick altoos sal} stueren,
\\Sijn \textit{afcomst ende} stam, end \textit{sijnen throon doen} dueren,
\\In \textit{aller eewig}heyt: op \textit{welcken ick wil} stellen
\\Sijn \textit{kind}ren in\textit{de} rij, niet \textit{mogelijck om} tellen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Hemels loven,} Heer, dijn \textit{wonder}baere macht,
\\End \textit{in der heylgen} schaer wort \textit{dijn trow} hooch geacht.
\\Want \textit{wie is doch so} groot in \textit{alle Hemel}rijcken
\\Die \textit{sick by God den} Heer sou \textit{derren verge}lijcken?
\\Oft \textit{onder d’Englen} sterck end \textit{goddelijck’ heyr}crachten
\\Die \textit{sick} mocht te\textit{gen} God waer\textit{deren oft yets} achten?
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{Heer is seer ge}vreest in \textit{sijner} heylgen raet,
\\End \textit{over al ge}ducht wat \textit{int ront} om hem staet.
\\O \textit{Heer almachtich} God, o \textit{Heere der heyr}scharen,
\\Du \textit{sterck end crachtich} God, wie \textit{kan sick by dy} paren?
\\Dijn \textit{waerheyt ende} trouw be\textit{stendich tallen} tijden,
\\Om\textit{cin}gelt dy \textit{o} Heer, ront\textit{om aen alle} sijden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Du \textit{dwingst de wilde} zee, end \textit{legst haer} baren neer,
\\So \textit{wanneer sy ont}stelt van \textit{storm is} end onweer.
\\Du \textit{hebst Egypten} fel ge\textit{dempet met veel} plagen,
\\Doir \textit{dijnen stercken} erm dijn \textit{vyanden ver}slagen.
\\Het \textit{Hemelrijck is} dijn, dijn \textit{is oock deird int} ronde,
\\Du \textit{hebst} de wei\textit{relt} heel ge\textit{schapen uyt den} gronde.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du \textit{hebst tNoirt ende} tZuyt ver\textit{ordent} seer bequaem,
\\End \textit{Tabor, Hermon} oock sijn \textit{blijd’ in} dijnen naem:
\\Heer \textit{dijnen erm is} sterck, End \textit{dijne handt seer} crachtich:
\\Ia \textit{dijne rechter}hant is \textit{hoog end alles} machtig.
\\Ge\textit{richt end vroimheyt} sijn dijns \textit{richterstoels woin}steden,
\\Men \textit{siet} genaed \textit{end} trouw voir \textit{dy gestadich} treden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wel \textit{salig is het} volck dat \textit{sick in} dy verheugt,
\\End \textit{weet ooc wel waer}in be\textit{stae de} rechte vreugt
\\Sy \textit{sullen gaen int} licht dijns \textit{aengesichts haer} wegen.
\\End \textit{juychen dach voir} dach in \textit{dijnen naem end} segen,
\\Want \textit{sy doch seker}lijck den \textit{tijt van al haer} leven
\\In \textit{dijn} gerech\textit{tig}heyt hooch \textit{sullen sijn ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Want \textit{du bist Heer al}leen de \textit{eer van} haere cracht,
\\Doir \textit{dijn genaed end} gunst sal \textit{worden} hooch geacht,
\\Den \textit{hoirn van onsen} roem. Want \textit{onsen schilt end} wapen,
\\Be\textit{staet in God den} Heer, die \textit{ons al heeft ge}schapen
\\End \textit{onsen Coninc} self en \textit{can ons niet be}schermen,
\\So \textit{ons} God Is\textit{ra}els niet \textit{helpt end reyckt sijn} ermen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Du \textit{hebst in een ge}sicht dy \textit{Heer ge}openbaert
\\Van \textit{dijnen gunstge}noot, end \textit{dijnen} wil verclaert:
\\Ick \textit{wil met mijner} hulp ge\textit{nadelijck ver}eeren
\\Hem \textit{die nu machtig} is, end \textit{sijnen staet ver}meeren
\\Int \textit{midden van mijn} volck als \textit{eenen die sal} wesen,
\\Mijn \textit{uyt}verco\textit{ren} vrient, end \textit{dienaer uytge}lesen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Want \textit{David mijnen} knecht vind’ \textit{ick nae} mijn gemoet,
\\Dies \textit{hebb ick hem ge}salft met \textit{heylig} oly soet.
\\Mijn \textit{hant sal met hem} sijn: ick \textit{sal hem onder}setten,
\\Met \textit{mijnen erm wel} vast, Op \textit{dat hem niet en} letten
\\Sijn \textit{vyanden met} list: noch \textit{roeckeloose} boeven
\\Hem \textit{cracht} doen oft \textit{ge}welt om \textit{sijn hert te be}droeven.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Ick \textit{wil sijn weerpar}ty doen \textit{voir hem} gantz te niet,
\\End \textit{sijne haters} slaen met \textit{aller}ley verdriet.
\\Mijn \textit{waere gunst end} trouw blijft \textit{met hem onbe}sweken
\\Hy \textit{sal in mijnen} naem, om \textit{hooch sijn hoirnen} steken.
\\Ick \textit{wil hem met der} handt tot \textit{aende zee doen} raken,
\\End \textit{met} der rech\textit{ter} vuyst, der \textit{stroomen eynd ge}naken.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Du \textit{bist mijn vader} Heer, sal \textit{spreken} hy tot my,
\\Mijn \textit{God mijn rotz end} heyl: mijn \textit{toevlucht} is tot dy.
\\Ick \textit{heb hem insge}lijcx tot \textit{mijnen eerstge}boren,
\\Tot \textit{Coninck ende} Heer der \textit{Coningen ver}coren.
\\Ick \textit{wil hem mijn ge}naed’ oock \textit{eewich doen be}klijven,
\\End \textit{la}ten mijn \textit{ver}bont by \textit{hem bestendich} blijven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
D’af\textit{komste sijnes} stams sal \textit{nemmer}meer vergaen,
\\End \textit{sijnen Conincx} throon sal \textit{also} lang bestaen,
\\Als \textit{themelsche ge}bou. End \textit{so dan buyten} reden
\\Sijn \textit{kindren in mijn} wet haer \textit{weygeren te} treden.
\\Oft \textit{mijn verbont end} recht niet \textit{na en willen} trachten,
\\Maer \textit{mijn} gebo\textit{den} reyn ont\textit{heylgen end ver}achten.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
So \textit{wil ic by hun} sijn met \textit{mijner} roed’ end staf
\\End \textit{plagen veeler}ley tot \textit{haerer} sonden straf.
\\Maer \textit{dies sal mijne} gunst hem \textit{niettemin niet} liegen,
\\Noch \textit{mijn belofte} vast hem \textit{nimmermeer be}driegen.
\\Want \textit{ick doch niet en} wil gaen \textit{af van mijnen} bonde,
\\Noch \textit{we}derroe\textit{pen} t’woirt ge\textit{gaen uyt mijnen} monde.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
By \textit{mijner heylich}eyt hebb’\textit{ick eens} eedt gedaen,
\\Tot \textit{David mijnen} knecht, dien \textit{ick niet} af sal gaen.
\\Dat \textit{sijn saet ende} stam sal \textit{eewelijck ge}dijen,
\\End \textit{sijnen throon voir} my staen \textit{tot de laetste} tijen,
\\Ge\textit{lijck de Son by} daeg. End \textit{als de Maen by} nachte,
\\Ge\textit{tuy}gen mij\textit{ner} trouw end \textit{goddelijcker} crachte.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Doch \textit{hebstu hem nu,} Heer, ver\textit{stooten} teenegaer,
\\End \textit{dijnen Coninck} weirdt ver\textit{volgt met} toirne swaer.
\\Tver\textit{bont met dijnen} knecht houd\textit{stu nu van on}weirde,
\\Du \textit{hebst oock sijne} kroon ter \textit{neergesmackt op} d’eirde.
\\End \textit{sijnen scherm ge}weirt, sijn \textit{heyming heel ont}loken,
\\End \textit{sijn} blockhuy\textit{sen} vast ge\textit{velt end afge}broken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Hy \textit{wort met cracht be}rooft van \textit{al die} voirby gaen,
\\End \textit{moet tot schimp end} spot der \textit{nage}bueren staen.
\\Du \textit{hebst sijns vyandts} hant ver\textit{heven boven} maten,
\\End \textit{het gemoet ver}heugt van \textit{alle die hem} haten.
\\De \textit{spitse sijnes} sweirts ver\textit{plompt end omge}vouwen
\\End \textit{hebst} hem in\textit{den} strijt niet \textit{overeynd ge}houwen.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Sijn \textit{suyverlijck cie}raet heb\textit{stu gantz} afgestelt,
\\End \textit{sijnen Coninck}stoel ter \textit{eirden} neergevelt.
\\Du \textit{hebst der frissche} jeugt ver\textit{cort haer jonge} dagen,
\\End \textit{hem schand ende} smaet als \textit{een cleedt omge}slagen.
\\O \textit{Heer, hoe lang salst} du dy \textit{verre van ons} maken?
\\Sal \textit{dij}nen toirn’ \textit{al}toos als \textit{vier end’ vlamme} blaken?
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Ge\textit{denck’ Heer, wat ick} ben, hoe \textit{cort mijn} leven sy,
\\Soud’ \textit{dan den mensch om} niet ge\textit{schapen} sijn van dy?
\\Wie \textit{isser die doch} leeft die \textit{niet moet eenmael} sterven?
\\Oft \textit{die des grafs ver}derf niet \textit{oock en moet be}erven.
\\Waer \textit{is dijn goetheyt} Heer, ge\textit{plogen hier te} voren,
\\Aen \textit{Da}vid vast \textit{be}loift end \textit{op dijn trouw be}sworen?
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Ge\textit{dencke doch des} smaets dijn \textit{diena}ren geschiet,
\\Dies \textit{ick draeg inden} schoot van \textit{veel volcx} swaer verdriet.
\\Die \textit{dy seer vyandt} sijn, end \textit{smadig van dy} rallen,
\\End \textit{dijnes Christi} stap met \textit{laster over}vallen,
\\Doch \textit{God de Heere} sy ge\textit{lovet end ge}presen,
\\Van \textit{nu} in ee\textit{wig}heyt. Ia \textit{Amen tmoet so} wesen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {90} {Den xc. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een gebedt Moses des mans Godes.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dv bist al\textit{toos van d’een geslacht op} dander,
\\Ons’ \textit{borgt ge}weest, end \textit{trouwen on}der\textit{stan}der.
\\Doch \textit{Heer, eer} oyt ge\textit{berchte was ge}resen,
\\Eer \textit{eirdrijck} vorm, oft \textit{werelt hadde} wesen,
\\So waerst du \textit{oyt de selve} God van macht,
\\Onwanckel\textit{baer in wesen} end in kracht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Maer t’menschen \textit{volck, dwelck niet en is dan} eirde,
\\Ver\textit{morselst} du, tot \textit{stof van kley}ner \textit{weir}de,
\\Als \textit{du maer} spreeckst: keert \textit{menschen weder}omme.
\\Want \textit{duysent} jaer sijn \textit{in dijn oog snel} omme,
\\Als ons den \textit{dach die ghister} ghinck voirby:
\\Oft als des \textit{nachts een korte} waeckgety.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du rucktse \textit{wech met vlagen end storm}winden:
\\Dan \textit{moeten} sy als \textit{eenen droom} ver\textit{swin}den,
\\Al \textit{sijn sy} noch so \textit{frisch end vast ge}bouwet.
\\Ge\textit{lijck een} kruyt, dat \textit{smorgens versch be}douwet,
\\Het gantze \textit{velt met sijne} bloem verheugt,
\\Maer tsavonts \textit{ligt verwelckt end} sonder jeugt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want wy ver\textit{gaen in dijne toirne-}vlagen
\\End \textit{ons ge}moet wort \textit{grootelijcx} ver\textit{sla}gen,
\\Als \textit{du ver}gramt, voir \textit{dy stelst onse} sonden,
\\Om \textit{nae dijn} recht de \textit{selve t’onder}gronden:
\\End onse \textit{schult verborgen} brengst int licht
\\Van dijn klaer \textit{oog end godde}lijck gesicht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Want dan gaen \textit{stracx ons dagen henen} vlieten
\\Voir \textit{dijnen} toirn: End \textit{onse jae}ren \textit{schie}ten
\\So \textit{snellijck} wech, ge\textit{lijck den galm van} tspreken.
\\Self \textit{onsen} tijt is \textit{met een pael be}steken,
\\Van tseven\textit{tich, oft, so wie} langer leeft,
\\Van tachtich \textit{jaer, alst lichaem} sterckheyt heeft.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Noch is de \textit{bloem van dese korte} jaeren,
\\Sorg, \textit{kommer,} last end \textit{allerley} ge\textit{vae}ren:
\\Sy \textit{drijft stracx} doir met \textit{ons als of wy} vlogen.
\\Wie \textit{merct noch}tans dijns \textit{torens sterck ver}mogen?
\\Oft wie be\textit{grijpt dijn gramschap} met den geest,
\\Nae dat du \textit{wel behoorst te} sijn gevreest?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Daerom leer \textit{ons, o Heer, in alle} saecken,
\\Van \textit{onsen} tijt, so \textit{goede reeck}ning \textit{ma}ken,
\\Dat \textit{wy ons} hert al\textit{leen tot goeden} seden,
\\Tot \textit{recht ver}stant end \textit{wijsheyt wel be}steden.
\\Keer dy tot \textit{ons: hoe lange} loopt dit aen?
\\Wil dijner \textit{straf dijn dienaers} eens ontslaen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ia wil ons, \textit{Heer, met gunstiger ge}naden
\\Van \textit{smorgens} vroeg, in \textit{overvloet} ver\textit{sa}den:
\\Op \textit{dat wy} ons, onss \textit{leefdaeg lanck ver}heugen.
\\Wil \textit{ons so} seer van \textit{nu voortaen ver}vreugen
\\Als du ons \textit{wel bedruckt hebst} end bedroeft,
\\End langen \textit{tijt met tegen}spoet beproeft.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Laet doch dijn \textit{werck aen dijne dienaers} blijcken
\\Voir \textit{allen} man: end \textit{wil oock des}ge\textit{lij}cken,
\\Dijn \textit{heerlijck}heyt aen \textit{haere kindren} thoonen.
\\Laet \textit{Godes} lust, end \textit{gunste by ons} woonen:
\\Stier al ons \textit{doen in dijne} rechte baen,
\\End richt het \textit{werck daer wy de} handt aenslaen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {91} {Den xcj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Wie \textit{in des alder}hoogsten scherm,
\\Sick \textit{overgeeft aen}dachtig,
\\Rust \textit{in de schaedwe} van den erm,
\\Des \textit{Heeren Gods al}machtig.
\\Ick \textit{spreeck tot God, het} is op dy,
\\Dat \textit{ick mijn hope} bouwe:
\\Want \textit{mijn God ende troost is} hy,
\\Op \textit{welcken ick ver}trouwe.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{sal dy lossen} uyt het net,
\\End \textit{tloose jagers} garen:
\\End \textit{van de schade}lijcke smet
\\Der \textit{pesten wel be}waren.
\\Sijn \textit{wiecken sullen} dy omslaen,
\\Sijn \textit{vleugels rontom} decken,
\\End \textit{sijne waerheyt van nu} aen
\\Tot \textit{eenen schilt ver}strecken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
So \textit{dat du dy niet} vreesen salt
\\Voir \textit{yet dat schrickt by} nachten,
\\Noch \textit{voir den pijl die} dages valt,
\\End \textit{doet den mensch ver}smachten.
\\Noch \textit{insgelijcx voir} sieckten quaet
\\Die \textit{by den doncker} sweven,
\\Oft \textit{plaeg die smiddaegs omme}gaet,
\\End \textit{neemt den mensch het} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Of \textit{duysent mannen} inden loop
\\Naest \textit{dijner sijden} bleven,
\\Met \textit{noch tien duysent} overhoop,
\\Dat \textit{sal dy niet aen}kleven.
\\Maer \textit{du salt voir dijn} oogen sien
\\De \textit{straffe der on}vromen:
\\End \textit{mercken dat de boose} lien,
\\Naer \textit{wercken loon be}comen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Om \textit{dat du tot God} hebst gesegt,
\\Dy \textit{wil ick, Heer, aen}hangen,
\\End \textit{op den hoogsten} God gelegt,
\\Dijn \textit{hoip end’ dijn ver}langen.
\\Geen \textit{ongeluck noch} eenich quaet
\\En \textit{sal dy weder}varen:
\\Gheen \textit{hinder, plage, noch on}raet,
\\En \textit{sal dijn huys be}swaeren.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want \textit{God den Englen} heeft gedaen
\\Be\textit{vel van dijnent} wegen,
\\Dat \textit{sy dy neerstig} gade slaen,
\\In \textit{alle dijne} wegen.
\\Sy \textit{sullen dy in} dijnen noot,
\\Op \textit{haere handen} heffen,
\\Dat \textit{dijnen voet sick niet en} stoot
\\Aen \textit{steen oft wech on}effen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Op \textit{leeuwen end op} addren snel,
\\Sal\textit{stu gaen onbe}laden,
\\End \textit{leewkens met de} draecken fel
\\Ver\textit{treden sonder} schaden.
\\God \textit{spreeckt van dy, hy} heeft my lief,
\\Ick \textit{wil hem in noot}sprame,
\\Ver\textit{lossen ende doen ge}rief,
\\Want \textit{hy kent mijnen} name.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
So \textit{saen hy my aen}roepen sal,
\\Wil \textit{ick my tsijnwaerts} keeren,
\\End \textit{met hem sijn in} ongeval,
\\Hem \textit{bystaen end ver}eeren.
\\Ick \textit{wil met goeden} ouderdom
\\Van \textit{jaren hem ver}saden,
\\Ick \textit{wil hem laten sien cort}om,
\\Mijn \textit{heyl vol van ge}naden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {92} {Den xcij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt [ende] gesang voir den Sabbathdach.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Het \textit{is een goede} sae\textit{cke,}
\\\textit{Dat elck dy love} Heer,
\\End \textit{s’aller}hoochsten \textit{eer,}
\\\textit{Groot met gesangen} make.
\\Dat \textit{elck dijn gunst ver}ha\textit{le,}
\\\textit{Vroeg inden dage}raet,
\\End \textit{inder} nacht wel \textit{laet,}
\\\textit{Dijn ware trouw af}male.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
End \textit{datmen Harp’ end} fluy\textit{ten}
\\\textit{Met Cyteren ge}clanck,
\\End \textit{tclaere} keelge\textit{sanck}
\\\textit{Vereenig’ metter} luyten.
\\Want \textit{du my int aen}mer\textit{ken}
\\\textit{Van dijn doen hebst ver}heugt,
\\Ick \textit{juych Heer,} gantz ver\textit{vreugt}
\\\textit{In dijner handen} wercken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hoe \textit{groot end seer te} ach\textit{ten}
\\\textit{Is dijnen raet end} daet:
\\Hoe \textit{diep end} sonder \textit{maet}
\\\textit{O Heer sijn dijn ge}dachten.
\\De \textit{goddeloose} dwae\textit{sen}
\\\textit{En weten hier niet} van:
\\End \textit{sulcx ver}staet geen \textit{man,}
\\\textit{In geckheyt opge}blasen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hoe \textit{hier de godsloos’} groey\textit{en}
\\\textit{Als tkruyt versch ende} groen
\\End \textit{die het} boose \textit{doen,}
\\\textit{Een wijl tijts lustig} bloeyen,
\\Om \textit{eewig nae dit} le\textit{ven}
\\\textit{Ten gronde te ver}gaen.
\\Maer \textit{du God,} salst be\textit{staen,}
\\\textit{End eewig sijn ver}heven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Voir\textit{waer dijn haters} Hee\textit{re,}
\\\textit{Dijn haters sullen} al
\\Ver\textit{gaen, end} tboos volck \textit{sal}
\\\textit{Verstroyt sijn met on}eere.
\\Maer \textit{du salst om hoog} ste\textit{ken}
\\\textit{Mijn hoirnen inde} lucht:
\\Dat \textit{ick treed} onbe\textit{ducht,}
\\\textit{Den Eenhorn verge}leken.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Du \textit{salst my thooft be}dou\textit{wen}
\\\textit{Met oly versch van} geur.
\\Ick \textit{sal mijns} wenschen \textit{keur,}
\\\textit{Aen mijnen vyant} schouwen:
\\Ick \textit{sal met mijnen} oo\textit{ren}
\\\textit{Van mijne haters} boos,
\\End \textit{van tvolck} godde\textit{loos,}
\\\textit{Noch blijde tijding} hooren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Tvroim \textit{volck sal jeugdig} we\textit{sen}
\\\textit{Gelijck eens palmbooms} kroon,
\\End \textit{als de} Cedren \textit{schoon,}
\\\textit{Op Libans berg ge}resen.
\\End \textit{d’edele plant}soe\textit{nen,}
\\\textit{Geplant in sHeeren} huys,
\\Die \textit{sullen} reyn end \textit{kuys}
\\\textit{In Godes vloer ver}groenen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
End \textit{schoone vruchten} dra\textit{gen}
\\\textit{Ia self als sy sijn} oudt,
\\End \textit{met Gods} gunst be\textit{douwt}
\\\textit{Friss blijven teewgen} dagen.
\\Om \textit{yeglijck te ver}con\textit{den,}
\\\textit{Dat God mijn rotz end} steen
\\Is \textit{recht end} trou al\textit{leen,}
\\\textit{End sonder feyl be}vonden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {93} {Den xciij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
De Heere \textit{heerscht met heerlickheyt be}cleedt,
\\Met hooge \textit{kracht omgort end} toebereedt.
\\Des \textit{werelts} gront heeft \textit{hy also ge}past,
\\Dat \textit{hy niet} wijckt, maer \textit{blijft al} even vast.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Heer, dijnen \textit{throon sal eewelijck be}staen
\\Du bist een \textit{Heer van eewge} tijden aen.
\\De \textit{baren} fel doir\textit{bortlen met ge}druys,
\\Sy \textit{tieren} seer end \textit{werpen} schuym end bruys:
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer hoe seer \textit{doch dat twater sy ge}stoort,
\\Hoe verr’ dat \textit{oock sijn bruysschen} werd’ gehoort,
\\Noch \textit{heeft de} Heer al \textit{onglijck stercker} macht,
\\Daer \textit{by de} zee, gantz \textit{niet en} wort geacht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dijn tuygnis, \textit{Heer, is seer oprecht end} claer
\\End wort al\textit{tijt bevonden} evenwaer:
\\Dies \textit{sal dijn} huys lang \textit{duerig om end} om,
\\Staen \textit{toe ge}ciert met \textit{grooten} heyligdom.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {94} {Den xciiij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
O \textit{Stercke} God, o \textit{God der} wraken,
\\Recht\textit{veirdich richter aller} saken,
\\Ver\textit{thoon dy} claerlijck \textit{end ver}schijn:
\\Maeck \textit{dy om hoog, op dijnen} throon:
\\Du \textit{weirelts richter, geef den} loon,
\\Den \textit{genen} die hoo\textit{veerdich} sijn.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hoe \textit{lange} sullen \textit{noch de} boosen,
\\Hoe \textit{lange sullen de god}loosen
\\Be\textit{drijven} wellust \textit{ende} vreugt?
\\End \textit{slaen onnutte woirden} uyt?
\\Ia \textit{spreken straf end over}luyt,
\\Be\textit{roemend’} haer op \textit{haer on}deugt?
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sie, \textit{Heer, hoe} sy dijn \textit{volck ver}drucken,
\\Dijn \textit{erve rooven ende} plucken:
\\End \textit{doen haer} alle \textit{leedt end} smert.
\\Sy \textit{brengen Weedwen in doots} last:
\\Het \textit{Weeskint met den vremden} gast,
\\Ver\textit{moirden} sy uyt \textit{een valsch} hert.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
End \textit{seggen} noch: Ons \textit{boose} wercken
\\Sal \textit{self de Heere niet eens} mercken,
\\God \textit{Iacobs} slaet daer \textit{op geen} acht.
\\Ver\textit{staet doch ghy volck bot end} blindt
\\Die \textit{ghy sijt dwaes end onbe}sindt,
\\Sult \textit{ghy niet} beter \textit{sijn be}dacht?
\end {vers}

\begin {vers} {5}
De \textit{gene} die plant \textit{smenschen} ooren,
\\Soud \textit{hy niet selve connen} hooren?
\\De \textit{geen die} d’oog ge\textit{schapen} heeft,
\\Soud’ \textit{hy niet selve connen} sien?
\\Noch \textit{straffen, die straft alle} lien,
\\End \textit{self den} mensche \textit{wijsheyt} geeft?
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
De \textit{Heere} kent der \textit{lien ge}dachten,
\\End \textit{weet dat sy niet sijn te} achten,
\\Dan \textit{ydel}heyt, on\textit{nut end} licht.
\\Wel \textit{salig is die van dy} leert,
\\O \textit{Heer, end doir dijn straf be}keert,
\\Uyt \textit{dijne} wet wort \textit{onder}richt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Op \textit{dat hy} vreedsaem \textit{end ver}duldig
\\In \textit{ancxt end lijden menich}fuldig,
\\Ver\textit{wacht het} eynde \textit{sijnes} drucks,
\\De\textit{wijl den goddeloosen} wort
\\Den \textit{kuyl gehoilt daer hy in} stort,
\\Tot \textit{weder}gelding \textit{sijns ge}lucks.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Want \textit{God sal} sijn volck \textit{niet ver}stooten,
\\Noch \textit{sijnes heyls sijn erf ont}blooten.
\\Maer \textit{sal be}stieren \textit{tregi}ment
\\Des \textit{werelts op den rechten} voet,
\\So \textit{dat de vrome van ge}moet,
\\Hem \textit{sullen} wesen \textit{toege}went.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Wie \textit{sal met} my aen \textit{mijner} sijden,
\\Den \textit{goddeloosen weder}strijden?
\\Wie \textit{sal den} boosen \textit{weder}staen?
\\Hadd’ \textit{my de Heere niet ont}set
\\End \textit{mijne vyanden be}let,
\\Ick \textit{waer voir}waer al \textit{stil ver}gaen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Maer \textit{als ick} seydde \textit{dat mijn} voeten
\\In \textit{lijden hadden sneven} moeten,
\\Dijn \textit{gunst heeft} my vast \textit{onder}staeckt.
\\In \textit{mijn becommernissen} swaer,
\\End \textit{veel gepeynsen wanckel}baer,
\\Heeft \textit{dijnen} troost my \textit{thert ver}maeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Hoe \textit{soude} sick met \textit{dy ver}dragen
\\Den \textit{stoel der ongerecht’ aen}slagen?
\\Die \textit{voir recht,} sijnen \textit{moetwil} doet?
\\Sy \textit{rotten heymelijck te} gaer
\\Stracx \textit{tegen der gerechten} schaer,
\\End \textit{dommen} het on\textit{schuldich} bloet.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
De \textit{Heer is} mijnen \textit{hoogen} toren
\\Mijn \textit{God is mijn rotz uytver}coren.
\\Hy \textit{sal hun} gelden \textit{haren} loon,
\\End \textit{slaense met haer eygen} erg:
\\De \textit{Heer ons God end onsen} berg,
\\Sals’ \textit{al ver}slaen uyt \textit{sijnen} throon.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {95} {Den xcv. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Comt laet ons bly \textit{sijn in}den Heer,
\\End \textit{vrolijck singen lof end} eer,
\\Den \textit{steenrotz die ons kan be}waren.
\\Laet \textit{ons hem} tre\textit{den int} gemoet,
\\Met \textit{dancbaerheyt van} Liedren soet,
\\End \textit{sijnen lof met vreugt ver}claren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want God de Heer \textit{is een} sterck God,
\\End \textit{Coninck groot, die sijn ge}bodt,
\\End \textit{macht streckt over alle} Goden.
\\Die \textit{in sijn} handt \textit{heeft swei}relts grondt
\\De \textit{hoogste bergen} telcker stondt,
\\Staen \textit{bevend’ onder sijn ge}boden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De zee is sijn \textit{met ha}re strandt:
\\Want \textit{tis een werck van sijner} handt,
\\Het \textit{aertrijck heeft hy oock ge}schapen.
\\Comt \textit{laet ons} dan \textit{hem bid}den aen,
\\End \textit{op de knien ons} nederslaen,
\\Hy \textit{is ons schepper, wy sijn} knapen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy is ons God, \textit{onss her}der goet,
\\Wy \textit{sijn sijn schapen die hy} hoet
\\End \textit{wel bewaert in sijne} handen,
\\So \textit{ghy hoort} he\textit{den sij}ne stem,
\\Ver\textit{stockt v herten} niet voir hem,
\\Noch \textit{en verblindt niet v ver}standen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Alsoot in Me\textit{ribah} toeghinck
\\End \textit{Massah, doe den dorst be}vinck
\\V \textit{vaders inde woeste} landen,
\\Daer \textit{sy ver}soch\textit{ten mij}ne macht
\\End \textit{wouden proeven} mijne cracht,
\\Al \textit{sagen sy twerck mijner} handen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ick hebbe met \textit{hun veer}tich iaer,
\\Ge\textit{leden menigh’ moeyte} swaer.
\\So \textit{dat ick uytsprack dese} reden:
\\Dit \textit{is een} volck \textit{seer on}besint,
\\Dat \textit{gantzlijck geenen} lust en vint
\\In \textit{mijne wegen te be}treden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dies sijnde groo\textit{telijcx} gestoirt
\\In \textit{mijnen toirn heb ick het} woirt
\\Ge\textit{sproken, end met eedt be}sworen,
\\Dat \textit{van dees} boo\textit{se lie}den al
\\Niet \textit{een alleene} comen sal,
\\Ter \textit{plaetz van mijn rust uytver}coren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {96} {Den xcvj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Komt \textit{God den} Heer een \textit{nieu liet} singen,
\\De \textit{gantze} werelt \textit{coim hem} bringen,
\\Lof, \textit{prijs end} eer, Loift \textit{sijnen} naem,
\\Van \textit{daeg te daeg, loift} al te saem,
\\Des \textit{Heeren heyl voir alle} dingen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ver\textit{haelt Gods} lof by \textit{allen} Heyden,
\\Wilt \textit{sijne} wercken \textit{wijt ver}breyden.
\\Want \textit{hy is} groot, vol \textit{prijs end} eer,
\\End \textit{sijne macht is} schricklijck seer,
\\Van \textit{allen Goden wijt ver}scheyden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Al \textit{wat de} lien voir \textit{God aen}veirden
\\Is \textit{enckel} ydel\textit{heyt op} eirden.
\\Maer \textit{God de} Heer schiep \textit{sHemels} throon.
\\Voir \textit{hem staet heerlic}heyt seer schoon,
\\End \textit{maiesteyt van grooter} weirden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Cracht \textit{ende} cierlick\textit{heyt be}treden
\\Den \textit{Tempel} sijner \textit{heylich}eden.
\\Brengt, \textit{brengt den} Heer’ ghy \textit{volcken} al,
\\Lof \textit{ende prijs met} blij geschal,
\\Wilt \textit{van sijn cracht vrymoedich} reden.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Coimt \textit{onsen} God sulck \textit{eere} geven,
\\Als \textit{sijnen} naem dient \textit{toege}schreven.
\\Koimt \textit{aen met} v han\textit{toffers} reyn:
\\End \textit{treedt vry alle} groot end cleyn,
\\Voir \textit{sijnen tempel hoog ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Koimt \textit{hem te} voete \textit{vallen} spoedich,
\\End \textit{biddet} aen den \textit{Heere} goedich
\\In \textit{d’eerlich}eyt vant \textit{heylig}dom:
\\Dat \textit{al het eirdrijck} gans rontom
\\Voir \textit{hem verschrick end beef oot}moedich.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Segt \textit{volcken} van ver\textit{scheyden} spraken,
\\De \textit{Heer is} Coninck: \textit{hy sal} maken
\\Dat \textit{d’eirtrijck} stae vast \textit{onbe}weegt,
\\Want \textit{hy des volcks re}gering pleegt
\\End \textit{richt rechtveirdich alle} saken.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dat \textit{sick de} Heme\textit{len ver}blijden,
\\Dat \textit{d’eirtrijck} juych aen \textit{alle} sijden,
\\Tmeyr \textit{donder} ende \textit{ruysch van} vreugt.
\\Tvelt \textit{sy met sijne} vrucht verheugt,
\\Tge\textit{boomt moet Gods naem bene}dijden.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
God \textit{komt, God} komt om \textit{d’eird te} richten,
\\End \textit{alle} saecken \textit{recht te} slichten:
\\Hy \textit{sal een} recht ge\textit{richt be}staen,
\\End \textit{met der waerheyt} ommegaen,
\\End \textit{onder tvolck sijn trouwe} stichten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {97} {Den xcvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
De \textit{Heer heerscht breet end’} wijt:
\\Dies \textit{laet doch sijn ver}blijt,
\\Het \textit{eirtrijck end d’ey}landen,
\\Mit\textit{gaders de zee}stranden.
\\Die \textit{wolcken om sick} streckt,
\\Met \textit{duysternis be}deckt:
\\Wiens \textit{throon staet} vast ge\textit{sticht,}
\\\textit{Op goet recht} end gericht,
\\Seer \textit{reyn end} onbevlect.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Vier \textit{ende weder}licht
\\Gaet \textit{voir sijn aenge}sicht,
\\Sijn \textit{vyanden ver}rasschen,
\\End \textit{brandense tot} asschen.
\\Wiens \textit{blixem vlammich} sweeft
\\Al\textit{om, end van sick} geeft,
\\Licht \textit{ende} weder\textit{glandtz}
\\\textit{Daer van het} eirtrijck gantz
\\Van \textit{grooter} vreese beeft.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{bergen smilten} ras,
\\Niet \textit{anders als een} was,
\\Voir \textit{t’aenschijn Gods al}machtich,
\\Des \textit{eirtrijcx heerscher} crachtich.
\\Den \textit{hemel schoon end} klaer
\\Met \textit{alle sijn heyr}schaer,
\\Tuygt \textit{sijn recht}veirdich\textit{eyt}
\\\textit{End sijne} weirdicheyt,
\\Siet \textit{al tvolck} openbaer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Tvolck \textit{dat dient beelden} stom,
\\End \textit{roemt den heylig}dom
\\Van \textit{sijn’ afgode}rijen,
\\Moet \textit{al tot schand ge}dijen,
\\Dient \textit{God ghy Goden} al,
\\Doet \textit{hem alleen voet}val.
\\End \textit{Sion} die sulcx \textit{hoort}
\\\textit{Sij van nu} rechtevoort,
\\Ver\textit{heugt op} d’eirtsche dal.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Om \textit{dijn gerichten} goet
\\So \textit{hebben met oot}moet
\\De \textit{dochters van Iu}deën
\\Ge\textit{juycht in rust end} vreen.
\\De \textit{bist verheven} seer,
\\Hoog \textit{boven d’eirtrijck} Heer:
\\Du \textit{hebst veel} hooger \textit{macht}
\\\textit{Van diemen} goden acht:
\\Oft \textit{diemen} biedt Gods eer.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ghy \textit{die den Heer be}mint,
\\V \textit{herte sy ge}sint
\\Om \textit{tboose na te} laten,
\\Ia \textit{gantselijck te} haten.
\\Want \textit{God bewaert ge}wis
\\Elck \textit{dien hy gunstich} is:
\\End \textit{neemt haer} sielen \textit{waer,}
\\\textit{Hy helpts oock} in gevaer
\\Van \textit{s’boosen} hindernis.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Tlicht \textit{is (oft schoon ver}spaeyt)
\\Den \textit{vromen toege}saeyt:
\\End \textit{blijschap sonder} smerten,
\\Den \textit{mensch oprecht van} herten.
\\Dies \textit{weest in God ver}blijt
\\Al \textit{die godsalich} sijt:
\\Prijst \textit{end viert} al te \textit{saem}
\\\textit{Des Heeren} heylgen naem,
\\End \textit{eer ge}benedijt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {98} {Den xcviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Singt \textit{een nieu liedt den Heer al}machtig,
\\Die \textit{wonderwercken} heeft gedaen,
\\Hem \textit{heeft verlost sijns selfs hant} crachtig,
\\End \textit{sijnen erm sterck byge}staen.
\\God \textit{heeft sijn} heyl ge\textit{open}baret,
\\Doir \textit{welcken wy ver}losset sijn,
\\End \textit{sijn rechtveirdicheyt ver}claeret,
\\Voir \textit{aller volckeren aen}schijn.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Theeft \textit{hem gelieft te sijn ge}dachtig
\\Van \textit{sijn genaed end} gunste groot,
\\End \textit{van de trouw sijns woirts wa}rachtich,
\\Die \textit{hy pleegt Israel in} noot.
\\Des \textit{werelts} eynden \textit{wijtge}strecket,
\\Sien \textit{sijnen heyl end} groote deugt.
\\Daer\textit{om moet d’eirtrijck sijn ver}wecket,
\\Tot \textit{rechte blijschap ende} vreugt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Men \textit{juyche vrolijck ende} singe,
\\Met \textit{Cyters end met} stemmen sanck:
\\Men \textit{drijve vreugt, men rey’ end} springe.
\\Men \textit{hoore des basuyns ge}clanck.
\\Iuycht, \textit{Singet} Psalmen \textit{voir den} Heere
\\Die \textit{sick een machtig} Coninck thoont:
\\Tmeyr \textit{end zijn inhout donder’} seere
\\Met \textit{d’eird end’ al wat daer op} woont.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat \textit{watervloeden ende} stroomen,
\\Van \textit{vreugde klappren} inde handt.
\\Dat \textit{hooge bergen met haer} boomen,
\\Be\textit{drijven vreugt doir tgantze} landt.
\\Voir \textit{God den} Heer die \textit{coimt be}stieren
\\De \textit{gantze werelt,} ende sal
\\In \textit{sijn oprechtheyt goeder}tieren,
\\Het \textit{volck regeren over} al.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {99} {Den xcix. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Nv heeft \textit{God de Heer,}
\\s’Co\textit{nincx recht end} eer,
\\Al tvolck \textit{datter leeft,}
\\Vreest \textit{hem ende} beeft.
\\Hy sit \textit{als een Prins,}
\\Tus\textit{schen Cheru}bins,
\\End is \textit{hooch ver}he\textit{ven,}
\\Dies \textit{moet d’eirde} beven.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Voirwaer \textit{onsen God,}
\\Is \textit{in Sions} slot,
\\Groot end \textit{hoog geacht}
\\End \textit{heeft volle} macht,
\\Op tvolck \textit{al te saem.}
\\Men \textit{loift sijnen} naem
\\Groot end \textit{wonder} crach\textit{tig,}
\\Hey\textit{lig end al}machtig.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Desen \textit{Coninck sterck}
\\Maeckt \textit{oock seer groot} werck,
\\Van een \textit{goet gericht:}
\\Du \textit{hebst Heer ge}sticht,
\\Inder \textit{eewicheyt}
\\De \textit{rechtveirdich}eyt,
\\End doen \textit{Iacob} tre\textit{den,}
\\In \textit{gerechtig}heden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Prijst den \textit{Heere goet}
\\On\textit{sen God end} doet,
\\Sijnen \textit{voetbanck eer,}
\\Hy \textit{is heylich} seer.
\\Moses \textit{sijnen knecht}
\\Heeft \textit{met Aaron} recht,
\\Voir God \textit{met ge}be\textit{den}
\\Tpries\textit{terschap be}treden,
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Ende \textit{Samuel,}
\\Deed’ \textit{oock dickmael} wel,
\\Tot God \textit{sijn gebedt}
\\Voir \textit{des volcks ont}set,
\\End Gods \textit{goetheyt groot}
\\Tel\textit{kens inden} noot,
\\Als sy \textit{hem aen}ba\textit{den,}
\\Hoor\textit{des’ wt ge}naden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Want hy \textit{wt de wolck}
\\Sprack \textit{self tot het} volck:
\\Dies sy \textit{oock getrou}
\\Met \textit{een recht be}rou,
\\Hoorden \textit{nae de wet}
\\Van \textit{hem inge}set,
\\Poogen\textit{de te} tre\textit{den}
\\Nae \textit{sijn heylge} seden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
O Heer \textit{onse God,}
\\Hee\textit{re Seba}oth,
\\Du hebst \textit{voort end voort}
\\Haer \textit{gebedt ver}hoort,
\\End nae \textit{dijnen aert}
\\Heb\textit{stu tvolck ge}spaert:
\\Doch na \textit{straf ge}na\textit{dich,}
\\Van \textit{haer werck mis}dadich.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Loift den \textit{Heer altijt}
\\God \textit{gebene}dijt,
\\Komt, valt \textit{hem te voet,}
\\End \textit{knielt met oot}moet,
\\Op den \textit{berg bereyt}
\\Voir \textit{sijn heylig}heyt,
\\Want God \textit{onse} Hee\textit{re,}
\\Is \textit{doch heylig} seere.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {100} {Den C. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
[Een Psalmliedt] tot dancksegginge.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy al\textit{le die op} d’eirt\textit{rijck} woont,
\\Singt \textit{s’Heeren} lof. Singt \textit{ende} thoont,
\\Dat ghy den \textit{Heere} dient met vreugt,
\\Komt \textit{voorts met} v ge\textit{sanck ver}heugt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Weet dat \textit{de Heer is} God \textit{die} leeft,
\\End \textit{ons te} saem ge\textit{schapen} heeft,
\\(Daer wy niets \textit{hebben} toebereyt)
\\Sijn \textit{volck end} schapen \textit{sijner} weyt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gaet dan \textit{tot sijne} poor\textit{ten} in,
\\Hem \textit{dancken}de met \textit{blijden} sin,
\\End treedt in \textit{sijn voir}hoven vry,
\\Daer \textit{hy van} v ge\textit{presen} sy.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want God \textit{de Heer is} milt \textit{end} soet,
\\In \textit{eewich}eyt blijft \textit{sijn gunst} goet:
\\Sijn waerheyt \textit{ende} trouwe duert
\\Van \textit{stam tot} stam gantz \textit{onbe}ruert.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {101} {Den Cj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick ben van \textit{sins te stellen schoon by} dichte,
\\Een \textit{heylig liedt van goetheyt end ge}richte,
\\End \textit{wil met} vreugt tot \textit{dijns naems lof end} eer,
\\Psalmsingen, Heer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick wil met \textit{vlijt den rechten wech na} trachten
\\End \textit{met gedult nae dijne comste} wachten,
\\End \textit{midler} tijt my \textit{dragen binnens} huys
\\Met herten kuys.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Gheen boose \textit{saeck sal my voir oogen} comen:
\\Ick \textit{hate doch de wercken der on}vromen:
\\Dies \textit{sal gheen} stuck van \textit{al haer stout be}staen
\\My kleven aen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wie van ge\textit{moet schalck is end vol on}trouwen,
\\Moet \textit{van my wech, end mach sie hier niet} houwen
\\Ge\textit{merckt ick} my by \textit{geenen valschen} man,
\\Vervoegen kan.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die achter\textit{rug quaet van hun naesten} spreken,
\\Wil \textit{ick van my met ongenaed’ ver}steken.
\\Wie \textit{trotsich} is end \textit{opgeblasen} siet,
\\Dien lijd’ ick niet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer wil de \textit{geen aensien met goeden} oogen,
\\Die \textit{haer oprecht end ongeveynst be}toogen,
\\Op \textit{dat tvroim} volck sijn \textit{woning by my} hou,
\\End dien my trou.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Die sick met \textit{list end valsch bedroch ge}neiren
\\Sal \textit{ick met toirn’ uyt mijnen huyse} weiren:
\\Niet \textit{een van} die met \textit{leugens omme}gaen
\\Sal voir my staen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick wil heel \textit{vroeg al die sick godloos} dragen
\\Te \textit{niete doen, end uyt den lande} jagen:
\\Op \textit{dat Gods} stadt ont\textit{ledigt ende} vry
\\Van onrecht sy.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {102} {Den Cij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een gebet voir den bedruckten, als hy overlastet is, ende sijn gebet voir 
den Heere stortet,
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Aenhoor \textit{O Heer mijn ge}beden:
\\Laet mijn \textit{schreyen van be}neden,
\\Opwaerts \textit{komen tot voir} dy.
\\Berg dijn \textit{aensicht niet van} my,
\\Als my \textit{bang is: maer wil} hooren,
\\Mijne \textit{stem, end neyg dijn} ooren,
\\Tot mijn \textit{roepen: antword} spoedich,
\\Op mijn \textit{smeecken seer oot}moedich.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want men \textit{siet mijn korte} dagen
\\Snel als \textit{eenen roock doir} iagen:
\\Mijn ge\textit{beent heel uytge}teirt,
\\Brandt als \textit{eenen heeten} heirt.
\\Dies my \textit{therte vol on}vreden,
\\Uytdroogt, \textit{als gras afge}sneden,
\\So dat \textit{ick schier heb ver}geten,
\\Van be\textit{nautheyt mijn broot} t’eten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dies my \textit{tvleesch kleeft aende} beenen:
\\Om dat \textit{ick niet doe dan} weenen,
\\End ge\textit{duerich steen end} sucht.
\\Ia ick \textit{huyl, met sulck ge}rucht
\\Dat ick \textit{schier mits mijne} clachten,
\\Den Buy\textit{toor int wild sal} slachten
\\Oft den \textit{Nachtraef end den} uylen,
\\Die int \textit{wout onlustig} huylen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Oock en \textit{doe ick niet dan} waken,
\\Als een \textit{musch die op de} daken
\\Haer van \textit{haere gaeyken} speent,
\\D’welck sy \textit{clagelijck be}weent.
\\Die my \textit{een quaet hert toe}dragen
\\Laste\textit{ren my alle} dagen:
\\End doe \textit{woedich op my} rasen
\\Vloecken \textit{my seer opge}blasen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
So dat \textit{ick int stof ge}seten
\\Asschen \textit{heb voir broot ge}geten:
\\End met \textit{tranen my be}sprengt
\\Ia oock \textit{mijnen dranck ver}mengt.
\\End dat, \textit{om dijn onghe}nade,
\\Want du \textit{my tot meerder} schade
\\Hebst te \textit{voren hooch ver}heven,
\\Om nu \textit{swaerder te doen} sneven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Men siet \textit{mijnen tijt af}nemen
\\Als den \textit{schijn van eener} schemen:
\\Ick droog \textit{uyt als tdorre} gras
\\Twelckmen \textit{sweelt op eenen} tas.
\\Maer du, \textit{Heer, salst eewich} blijven,
\\Dijn ge\textit{heugnis sal be}klijven.
\\Van ge\textit{slachten tot ge}slachten,
\\Salmen \textit{melden dijne} crachten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Dat sal \textit{dy, Heer, veroor}saken
\\Dat du \textit{dy noch op salst} maken,
\\End ont\textit{fermen dijner} stadt
\\Sions, \textit{welck is dijnen} schat.
\\Want den \textit{tijt voir dy ge}nomen
\\Des ont\textit{fermens, is ge}comen.
\\Heer, den \textit{dach is al ver}schenen:
\\Laet ons \textit{doch niet langer} stenen.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dwijl dijn \textit{dienaers yvrich} weenen,
\\Ende \textit{lusten nae haer} steenen:
\\Met een \textit{deirnis siende} tgruys
\\Van dijn \textit{afgebroken} huys.
\\Alle \textit{Heydens sullen} tsame
\\Alsdan \textit{vreesen s’Heeren} name,
\\Alle \textit{Coningen, O} Heere,
\\Sullen\textit{dy dan bieden} eere.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Als God \textit{Sion gantz ver}vallen
\\Met haer \textit{mueren ende} wallen,
\\Weer sal \textit{hebben op ghe}richt
\\End ver\textit{thoont sijn heerlijck} licht.
\\Siende \textit{vriendlijck hier be}neden
\\Op der \textit{arme Lien ge}beden:
\\Sonder \textit{haer versoeck oft} klachten,
\\Wt on\textit{wierde te ver}achten.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Dat dan \textit{sulcx werd’ opge}schreven
\\Voir die \textit{naer ons sullen} leven:
\\Op dat \textit{een soodane} macht
\\Werd’ in \textit{eewicheyt be}dacht.
\\End dat \textit{tvolck, twelck was ont}slapen,
\\Sijnde \textit{nu van nieus ge}schapen
\\Gods des \textit{Heeren name} prijse,
\\End sijn \textit{kinders onder}wijse.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Om dees \textit{weldaet hooch te} loven,
\\Als dat \textit{Godt heeft van daer} boven
\\Uyt zijn \textit{heylge hooge} Tent,
\\Neder\textit{waerts sijn oog ge}went,
\\End uyt \textit{s’hemels schoon ge}bouwen
\\Den eird\textit{bodem willen} schouwen.
\\Om tge\textit{bet des volcks tont}fangen
\\End te \textit{lossen de ge}vangen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Op dat \textit{elck in Sion} eere
\\Ende \textit{prijse God den} Heere:
\\End dat \textit{yeglijck love} hem,
\\Inde \textit{stadt Ierusa}lem.
\\Als de \textit{volcken sick by} scharen
\\Tot hem \textit{sullen daer ver}garen,
\\Ende \textit{Coningen met} hoopen
\\Tsijnen \textit{dienste wacker} loopen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
So nv \textit{dit werck was op} wegen,
\\Heeft God \textit{mijn cracht neerge}slegen,
\\End mijn \textit{dagen afge}kort.
\\Dies ick \textit{dus mijn bede} stort:
\\Wil my \textit{mijn hoip niet ont}iagen,
\\Om ten \textit{halfdeel’ van mijn} dagen,
\\O mijn \textit{God, my wech te} vueren:
\\Want dijn \textit{jaeren eewich} dueren.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Du hebst \textit{voortijts uyt den} gronde
\\D’eird ge\textit{schapen gantz int} ronde,
\\End den \textit{hemel is een} werck
\\Van dijn \textit{handen groot end} sterck.
\\Doch sy \textit{moeten al ver}derven:
\\Maer du \textit{blijvest sonder} sterven.
\\Sy ver\textit{gaen als oude} kleeren,
\\Die men \textit{siet tot niet ver}keeren.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Want du \textit{salst als van een} laken,
\\Haer ge\textit{daent heel anders} maken:
\\End sy \textit{moeten al ver}gaen,
\\Om te \textit{worden van niews} aen.
\\Maer du \textit{Heere God ge}presen,
\\Blijfst ge\textit{stadich in een} wesen:
\\End dijn \textit{jaeren onge}schendet,
\\Worden \textit{nemmermeer ge}endet.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Daerom \textit{salst du dijne} knechten,
\\End haer \textit{kindren soo op}rechten,
\\Dat sy \textit{seker ende} vast,
\\Woonen \textit{vry van sorg’ end} last.
\\Dijne \textit{handt sal so vast} schoren,
\\D’afcomst \textit{van dijn uytver}coren,
\\Dat haer \textit{stamme sonder} trueren,
\\Eewe\textit{lijck voor dy sal} dueren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {103} {Den C iij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Davids,
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Loif \textit{God mijn} siel, uyt \textit{alle dijne} crachten.
\\Mijns \textit{hertzen} grondt, end \textit{innige ge}dachten:
\\\textit{Loift} ende danckt des \textit{Heeren heylgen} naem,
\\Loif \textit{God mijn} siel, ver\textit{geet niet sijn wel}daden,
\\Die \textit{du seer} veel ont\textit{fangest uyt ge}naden,
\\\textit{Maer} overlegs’ in \textit{dijn hert al te} saem.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{is die} dy ver\textit{geeft al dijn mis}daden,
\\Die \textit{dy ge}neest van \textit{alle boose} schaden:
\\\textit{Van} sieckt’ end quael, end \textit{dijn gebrec ver}schoont.
\\Die \textit{dy in} noot des \textit{doots niet wil be}geven,
\\Maer \textit{van t’ver}derf des \textit{grafs verlost dijn} leven,
\\\textit{End} dy met gunst end \textit{met genade} kroont.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Die \textit{dijnen} mont met \textit{goederen ver}sadicht,
\\So \textit{dat dijn} jeugt ver\textit{nieut end onbe}schadicht
\\\textit{Ge}lijck de jeugt van \textit{eenen Arent} wort.
\\De \textit{Heere} pleegt recht\textit{veirdicheyt een}vuldich,
\\End \textit{doet goet} recht den \textit{genen die on}schuldich
\\\textit{Ver}drucket sijn, end \textit{in haer recht ver}cort.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
T’heeft \textit{hem ge}lieft aen \textit{Moseh t’open}baren
\\Sijn \textit{wegen} recht, end \textit{duydlick te ver}claren,
\\\textit{Sijn} wercken groot, aen \textit{tvolck van Isra}el.
\\Voir\textit{waer de} Heer is \textit{uyt der maten} goedich,
\\Barm\textit{hertig,} milt, end \textit{wonderlijck lanck}moedich:
\\\textit{Tot} gramschap traeg, end \textit{tot ontfermen} snel.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Want \textit{sijn ge}kijf en \textit{duert doch niet ge}stadig,
\\End \textit{sijne} straf en \textit{is niet onge}nadich,
\\\textit{Om} eewelijck acht \textit{op de sond’ te} slaen.
\\Oock \textit{wilt hy} ons niet \textit{telckens als wy} dwalen
\\Naer \textit{ons mis}daet, oft \textit{naer verdienst be}talen,
\\\textit{Noch} geven loon naet \textit{quaet van ons be}gaen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{also} hoog als \textit{d’Hemels boven} d’eirde
\\Ver\textit{heven} staen, van \textit{sulcker hoogt end} weirde
\\\textit{Blijckt} sijn genaed aen \textit{elck een die hem} vreest.
\\So \textit{wijt als} Oost van \textit{Westen is ver}scheyden,
\\So \textit{verr’ slaet} hy onss \textit{wederspannich}eyden,
\\\textit{Van} ons, end troost onss’ \textit{hert met sijnen} geest.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Soo \textit{hem sijns} kints ont\textit{fermt een trouwe} vader.
\\Al\textit{so ont}fermt de \textit{hemelsche wel}dader
\\\textit{Sick} over tvolck dat \textit{sijnen naem ont}siet.
\\Want \textit{hy wel} weet waer \textit{wt wy sijn ge}nomen:
\\End \textit{hem ge}denckt dat \textit{wy sijn eerst ge}comen
\\\textit{Van} stof end slijck, end \textit{sijn noch anders} niet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Des \textit{menschen} tijt is \textit{by hoy verge}leken,
\\Oft \textit{by een} bloem die \textit{thooft heeft opge}steken
\\\textit{Op} haeren stoel, end \textit{tvelt met lust be}cleet:
\\Maer \textit{soo den} wint slechts \textit{eens daer over} waeyet,
\\Sy \textit{valt stracx} om, als \textit{waer sy afge}maeyet,
\\\textit{So} datmen oock haer \textit{plaetse niet en} weet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Maer \textit{Gods ge}naed’ is \textit{over die on}endich,
\\Die \textit{hem ont}sien: so \textit{dat sijn trouw be}stendich,
\\\textit{Aen} d’afcomst oock van \textit{haer kintskindren} strect,
\\Die \textit{sijn ver}bont van \textit{herten recht be}trachten
\\End \textit{sijne} wet be\textit{houden in ge}dachten,
\\\textit{Om} na de self te \textit{leven onbe}vleckt.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
In \textit{d’heemlen} heeft God \textit{sijnen throon ge}stichtet,
\\Daer \textit{hy als} Heer end \textit{Coninck alles} richtet,
\\\textit{Op} sweirelts dal: want \textit{tstaet al onder} hem.
\\Loift \textit{God den} Heer ghy \textit{Engelen seer} crachtich,
\\Die \textit{ghy vol}brengt sijn \textit{heylig woirt al}machtich
\\\textit{End} sijt altijt ge\textit{hoorsaem sijner} stem.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Laet \textit{prijsen} God, al \textit{sijne sterck’ heyr}crachten,
\\Die \textit{trouwe}lijck hem \textit{op den dienst staen} wachten,
\\\textit{End} wacker aen, vol\textit{brengen sijn ge}bodt.
\\Laet \textit{loven} God sijn \textit{wercken die daer} blijcken
\\Aen \textit{elcke} plaetz van \textit{sijne Coninck}rijcken,
\\\textit{Mijn} siele loif den \textit{Heere dijnen} God.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {104} {Den C iiij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Loif O mijn ziel, loif \textit{ende danck den} Heer.
\\\textit{O} Heer mijn God, du \textit{bist uyt}nemend’ seer
\\Hoog \textit{ende} groot, du \textit{bist met} sterck vermogen,
\\Met majesteyt end \textit{heerlickheyt om}togen.
\\God \textit{is met} licht als \textit{met een costlijck} kleet,
\\Ront\textit{om be}deckt, end \textit{cierlijck toebe}reet,
\\End \textit{heeft hem self den hemel uytge}recket,
\\Als \textit{een gor}dijn int \textit{lanck end breet ver}strecket.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die tvast beschot van \textit{sijne hooge} tent
\\\textit{Op} dwater bout: end \textit{wagens}wijse ment
\\Der \textit{wolcken} drift, end \textit{stuert der} winden snede
\\Als of hy self op \textit{haere vleugels} rede.
\\De \textit{geesten} bruyckt tot \textit{sijn dienstenglen} snel,
\\Die \textit{altijt} staen ge\textit{reet op sijn be}vel:
\\De \textit{vlammen viers tot boden ende} knechten,
\\Die \textit{sijn ge}bodt ge\textit{trouwelijck uyt}rechten.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy heeft den cloot des \textit{eirtrijcx schoon end} ront,
\\\textit{Int} midden vast ge\textit{sticht op} zijnen grondt,
\\Die \textit{nemmer}meer kan \textit{hellen} van ter sijden,
\\Noch wanckelbaer ont\textit{wijcken teewgen} tijden.
\\Wel \textit{voirtijts} heeft den \textit{afgront wijt ver}streckt
\\Ge\textit{lijck een} cleedt het \textit{eirdrijck over}deckt,
\\Doe \textit{waetren hoog end diep gantz niet om}gronden
\\Verr \textit{over} tsop van \textit{al tgeberchte} stonden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maer op dijn woirt end \textit{goddelijcke} straf
\\\textit{So} weken sy end \textit{dreven} snellijck af:
\\Ia \textit{op tge}luyt van \textit{dijnen} stercken donder,
\\Sy keerden sick ter\textit{stont van boven} onder.
\\Men \textit{sach tge}bergt op\textit{rijsen met ge}mack,
\\Men \textit{sach om} leeg de \textit{daelen sincken} vlack,
\\Men \textit{sach elck een gehoorsaem sick be}geven,
\\Op \textit{sijne} plaetz van \textit{dy hem voorge}schreven.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Du hebst de zee met \textit{eene pael end} wet
\\\textit{Die} sy niet kan voir \textit{over}gaen beset,
\\So \textit{dat voort}aen het \textit{swalpen} van haer baren
\\Het hooge landt niet \textit{meer en sal ver}vaeren.
\\Dijn \textit{handt drijft} oock der \textit{watervloeden} hoop,
\\In \textit{haeren} tocht end \textit{elck in sijnen} loop:
\\Van \textit{waer sy voorts rasch tusschen bergen} vlieten
\\End \textit{haren} stroom sacht \textit{ruyschende doir}schieten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Daer wort tgediert end \textit{alle tvee ge}drenckt
\\\textit{Met} water koel, dat \textit{dijn ge}naed hun schenckt:
\\Daer \textit{loopen} meed oock \textit{om den} dorst te lesschen,
\\Woutezels wilt end \textit{drincken uyt dijn} flesschen.
\\Daer \textit{woinen} voorts de \textit{voglen groot end} kleyn,
\\End \textit{vliegen} vast on\textit{trent dees beecxkens} reyn,
\\Daer \textit{sy vermoeyt op groene tacxkens} rusten
\\End \textit{alle} tvelt met \textit{haeren sanck ver}lusten.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Van sijnen throon maeckt \textit{hy tgeberchte} vocht,
\\\textit{Met} soeten daw end \textit{regen} uyt de locht,
\\Daer \textit{doir hy} tlandt met \textit{vruchten} begenadigt
\\End met planteyt van \textit{goederen ver}sadigt.
\\Hy \textit{brengt voir} tvee tgras \textit{uyt der eirden} schoot,
\\End \textit{tgroene} kruyt tot \textit{smenschen dienst end} noot,
\\End \textit{doet haer voorts den boesem ruym ont}sluyten
\\Daer \textit{aller}ley spijs \textit{ende dranck uyt}spruyten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Als edlen wijn, die \textit{smenschen hert ver}heugt:
\\\textit{End} oly soet, die \textit{met een} nieuwe jeugt,
\\Het \textit{aenge}sicht ver\textit{claert end} schoon doet glicken:
\\End tbroot om thert, dat \textit{swack is, te ver}quicken.
\\De \textit{boomen} sijn met \textit{vruchtbaer sap be}gort,
\\Dwelck \textit{hun den} groey so \textit{rijckelijck uyt} stort
\\Dat \textit{Cedren hoog, op Libans berg ge}resen,
\\Schier \textit{schijnen} self van \textit{God geplant te} wesen.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Daer allerley ge\textit{vogelt, elck om} best,
\\\textit{Met} hoy, mosch, hout, maeckt \textit{aerdich} sijnen nest:
\\Daer \textit{komt sick} oock den \textit{Oye}vaer gewennen:
\\End bouwt sijn huys op \textit{hooge groene} dennen.
\\Aen \textit{d’ander} sijd’ op \textit{bergen hoog end} steyl,
\\Springt \textit{menig} Hert end \textit{Reebock locht end} gheyl.
\\T’ko\textit{nijnken graeft aen rotzen diepe} kuylen,
\\Tot \textit{sijn ver}treck, om \textit{daer te mogen} schuylen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {10}
Voorts heeft hy oock ge\textit{maeckt de schoone} maen,
\\\textit{Die} d’onderscheyt der \textit{tijden} ons wijst aen:
\\End \textit{daertoe} noch de \textit{claere} Son geschapen,
\\Die smorgens weet waer \textit{sy gaet tsavonts} slapen.
\\De \textit{duyster}nis spreyt \textit{hy, mits sijne} macht
\\Doir \textit{al de} locht: dan \textit{wort het doncker} nacht.
\\Als\textit{dan bestaen verscheyden wilde} dieren
\\Van \textit{twoudt int} velt te \textit{rennen end te} tieren.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
De leeukens gaen dan \textit{uyt met een ge}raes
\\\textit{Van} hongersnoot end \textit{brullen} naer haer aes,
\\Als \textit{oft sy} God aen\textit{riepen} op haer wijse,
\\Dat hy hun wil’ ver\textit{leenen hare} spijse.
\\Maer \textit{als de} Son ons \textit{wederbrengt den} dach
\\Van \textit{stonden} aen ver\textit{stroyt sick dat ge}jach:
\\End’ \textit{elck loopt deur, in holen ende} koten,
\\Daer \textit{sy des} daegs meest \textit{liggen als ge}sloten.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Dan gaet de mensch die \textit{snacht wel heeft ge}rust,
\\\textit{Weer} vry van huys op \textit{twerck daert} hem gelust,
\\End \textit{doet opt} velt oft \textit{in de} stadt sijn neiring
\\Tot tsavonts toe, na \textit{Gods wil end be}scheiring.
\\O \textit{Heer, hoe} groot, hoe \textit{wijt van ons ver}stant,
\\Hoe \textit{menich} sijn de \textit{wercken dijner} handt!
\\Du \textit{hebst het al met wijsheyt niet om} dencken
\\Ge\textit{maeckt, end} deird is \textit{vol van dijn ge}schencken.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Aengaende voorts de \textit{zee groot ende} breet,
\\\textit{Wie} conde doch oyt \textit{geven} claer bescheet
\\Van \textit{al tge}woel der \textit{dieren} die daer drijven,
\\Beyd groot end kleyn? oft \textit{haer getal be}schrijven?
\\Be\textit{neffens} noch dat \textit{schepen bijster} groot
\\Daer \textit{onder} tzeyl vry \textit{varen sonder} noot.
\\So \textit{hebstu oock den walvisch toege}rustet,
\\Die \textit{daer in} swemt, end \textit{sick int ruym ver}lustet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {14}
Doch alles, Heer, ja \textit{alles watter} sy
\\\textit{Siet} op, met ancxt end \textit{wacht al}leen op dy
\\Op \textit{dat dijn} handt hun \textit{reycke} sonder mijden,
\\Elck sijnen kost op \textit{haer gesette} tijden.
\\So \textit{du thun} geefst, sy \textit{nement vrolijck} aen:
\\End \textit{als dijn} handt is \textit{eenmael opge}daen,
\\Men \textit{merckt dat sy ten vollen haer ver}saden,
\\Met \textit{over}vloet van \textit{allerley wel}daden.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Maer so du slechts ver\textit{bergst dijn aensicht} claer,
\\\textit{Sy} sijn verschrickt: end \textit{als du} dan van haer
\\Den \textit{geest ont}treckst, so \textit{moeten} sy stracx sterven,
\\End tot haer stof weer\textit{keeren end ver}derven.
\\Maer \textit{als du} weer laetst \textit{dijnen geest uyt}gaen,
\\Dan \textit{worden} sy ge\textit{schapen van nieuws} aen,
\\End \textit{alsdan schijnt het aertrijck onbe}wogen,
\\Met \textit{nieu ge}laet te \textit{wesen over}togen.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Du dan, wel aen, dat \textit{Godes lof end’} eer
\\\textit{In} eewicheyt ge\textit{duere} lancx so meer,
\\God \textit{wil sijn} werck aen\textit{sien in} sulcker voegen
\\Dat hy daer aen hebb \textit{lust end goet ver}noegen.
\\Ick \textit{seg den} God die \textit{deird als hys’ aen}schout
\\Maeckt \textit{groote}lijcx ver\textit{slagen end be}nout,
\\End \textit{so sijn handt wil aen tgebergte} raken,
\\Men \textit{siet het} stracx van \textit{bangicheyt roock} maken.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Den selven God wil \textit{ick mijn leven} lanck
\\\textit{Met} vrolickheyt lof\textit{singen} ende danck:
\\Mijn \textit{God mijn} Heer, so \textit{lang ick} blijv’ int leven,
\\Sal van my sijn met \textit{Psalmgesanck ver}heven.
\\Ick \textit{wensche} slechs dat \textit{hem sijns lofs ge}wach,
\\In \textit{mijnen} mont, be\textit{vallick wesen} mach.
\\So \textit{sulcx geschiet, ick wil my t’allen} tijden
\\In \textit{God den} Heer uyt \textit{s’herten gront ver}blijden.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Maer tgodloos volck, end \textit{wat in sonden} groeyt,
\\\textit{Werdd’} teenemael van \textit{d’eertrijck} uytgeroeyt,
\\Dat \textit{haerder} geen en \textit{worde} meer gevonden.
\\Loif God mijn siel, loif \textit{God tot allen} stonden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {105} {Den Cv. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Al \textit{die be}woint het \textit{vlack der} eirden,
\\Loift \textit{God den} Heere \textit{groot van} weirden:
\\Roept \textit{sijnen naem} ootmoe\textit{dich} aen,
\\End \textit{geeft den Heyd}nen te \textit{ver}staen,
\\Hoe \textit{wonderbaerlick} sy de cracht,
\\Der \textit{groote daden} sijner macht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Singt \textit{vrolyck,} singet \textit{lof den} Heere:
\\Singt \textit{Psalmen} soet. End \textit{biedt hem} eere:
\\Ver\textit{maent sijn wond}ren al \textit{te} saem.
\\Roemt \textit{v in sij}nen heyl\textit{gen} naem:
\\Ghy \textit{alle die god}salich sijt,
\\V \textit{herte sy te} recht verblijt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Soeckt \textit{God den} Heer, end \textit{sijn macht} hooge,
\\Soeckt \textit{s’Heeren} aensicht: \textit{Hy ver}tooge
\\Het \textit{licht sijns aen}sichts schoon \textit{end} claer.
\\Ge\textit{denckt der wer}cken won\textit{der}baer,
\\Die \textit{hy gedaen heeft:} Sijns verbonts,
\\End \textit{der gerichten} sijnes monts.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghy \textit{saet van} Abra\textit{ham ge}boren,
\\Ghy \textit{kindren} Iacobs \textit{uytver}coren,
\\Weet \textit{dat den al}lerhoog\textit{sten} God,
\\Wiens \textit{macht, gericht,} end sterck \textit{ge}bot,
\\Streckt \textit{over den aert}bodem heel,
\\Is \textit{onse God, ons} erf, end deel.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Hy \textit{blijft doch} sijns Ver\textit{bonts in}dachtich,
\\In \textit{eewich}eyt vast \textit{ende} crachtich:
\\Des \textit{Woirts het welck} hy heeft \textit{vol}bracht,
\\Tot \textit{in het duy}senste \textit{ge}slacht:
\\S’ver\textit{bonts dwelck hy met} Abraham
\\Ge\textit{sticht heeft, end met} zijnen stam.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
S’ver\textit{bonts het} welck hy \textit{self te} voren,
\\Aen \textit{Isaack} heeft met \textit{eed be}sworen:
\\Daer \textit{nae met Ia}cob, sij\textit{nen} knecht
\\Heeft \textit{hyt bevest} tot ee\textit{wig} recht:
\\End \textit{voorts aen Isra}el gepleegt,
\\In \textit{eewicheyt end} onbeweegt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{sprack, Ick} wil dijns \textit{saets ge}dencken,
\\End \textit{dy het} landt van \textit{Canaan} schencken,
\\Tot \textit{dijn besit} end vry \textit{ge}not,
\\Als \textit{eygen erf}deel en\textit{de} lot.
\\Al \textit{was den hoop niet} seer vermeert,
\\End \textit{hadd’ oock weynig} daer verkeert.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Men \textit{sachse} van volck \textit{tot volck} wijcken,
\\End \textit{gaen in} vreemde \textit{Conin}crijcken.
\\Maer \textit{God gedoog}de daer\textit{om} niet,
\\Dat \textit{yemandt hen} mocht doen \textit{ver}driet:
\\Ia \textit{straft, om hun, met} ongemack,
\\De \textit{Coningen des} lants, end sprack.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {9}
Raeckt \textit{mijn ge}salfden \textit{niet int} quade,
\\Doet \textit{mijn’ Pro}pheten \textit{geene} schade.
\\Oock \textit{riep hy int} landt shon\textit{gers} noot,
\\End \textit{brack al tsteun}sel van \textit{het} broot.
\\Doeh \textit{sondt eerst eenen} man getrou,
\\Die \textit{hun den kost be}reyden sou.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Te \textit{weten} Ioseph, \textit{die werd} schendig
\\Ver\textit{cocht, tot} eenen \textit{slaef el}lendig.
\\Men \textit{sloeg hem in}de boey\textit{en} vast,
\\Hy \textit{leedt in d’ij}sers groo\textit{ten} last:
\\Tot \textit{op den tijt van} God gestelt,
\\End \textit{in sijn eewich} woirt vermelt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Doe \textit{sHeeren} woirt met \textit{swaer aen}strijden
\\Hem \textit{nu be}proeft had \textit{in sijn} lijden,
\\So \textit{liet den Co}ninck om \textit{hem} gaen
\\End \textit{deed’ hem uyt} den stock \textit{ont}slaen:
\\Een \textit{heerscher over} volcken groot
\\Ver\textit{lost’ hem noch self} uyt den noot.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Hy \textit{maeckte} hem van \textit{een erm} slave
\\Heer \textit{over} al sijn \textit{hof end} have.
\\End \textit{woud dat on}der sijn \textit{ge}welt,
\\Sijn \textit{Vorsten sou}den sijn \textit{ge}stelt,
\\End \textit{d’outste raetslien} vanden staet
\\Van \textit{hem ontfangen} raet end daet.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Doe \textit{quam Is}rael \textit{met sijn} sonen
\\Int \textit{vet Landt} van E\textit{gypten} wonen:
\\End \textit{Iacob werd’} een gast \textit{in} Cham.
\\Daer \textit{God liet groey}en sijns \textit{volcx} stam,
\\End \textit{maeckt’ het stercker} in getael,
\\Dan \textit{haer verdruckers} al te mael.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Doe \textit{keerde} God thert \textit{end de} sinnen
\\Van \textit{diese} plagen \textit{te be}minnen,
\\So \textit{dat sy haer} gunst na \textit{dier} tijt
\\Ver\textit{anderden} in haet \textit{end} nijt,
\\Op \textit{Godes volck: ja} bruyckten noch
\\Aen \textit{sijne dienaers} valsch bedroch.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Dies \textit{sont hy} sijnen \textit{dienaer} Mosen
\\End \textit{Aron} oock van \textit{hem ver}kosen:
\\Die \textit{hun voorstel}den het \textit{ge}bodt
\\Dwelck \textit{hun bevo}len was \textit{van} God,
\\Met \textit{wonderwercken} groot van cracht
\\End \textit{teeckenen, voir} Chams geslacht.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Hy \textit{sont hun} diepe \textit{duyster}nissen,
\\Dats’ \textit{alle} claerheyt \textit{moesten} missen,
\\Want \textit{elckeen schep}sel dien\textit{de} hem,
\\End \textit{was gehoor}saem sij\textit{ner} stem.
\\Hy \textit{keerdd’ in bloet haer} water klaer,
\\So \textit{dat den visch starf} teenegaer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
T’landt \textit{wrimmel}de van \textit{vorschen} hoopen,
\\End \textit{padden} die vol \textit{stanx be}kroopen
\\Der \textit{Vorsten bin}nenste \textit{ver}treck:
\\Hy \textit{sprack, end o}ver al \textit{tge}reck
\\Van \textit{t’landt, quam stracx een} wormgebroet,
\\End \textit{vuyle luysen} onverhoet.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
In \textit{steed’ van} regen \textit{deed’ hy} dalen
\\Vier, \textit{hagel,} ende \textit{blixem}stralen:
\\Den \textit{wijnstock roeydd’} hy gantz\textit{lijck} uyt,
\\Met \textit{vijgeboom,} end al\textit{le} tfruyt.
\\Hy \textit{sprack voorts, end daer} quamen snel,
\\Veel \textit{Kevers, end Sprinck}hanen fel.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Die \textit{aten} op, t’cruydt \textit{vanden} lande.
\\End \textit{maeckten} al de \textit{vrucht te} schande.
\\De \textit{eerstgeboir}nen bracht \textit{hy} om,
\\Van \textit{hare cracht} de schoon\textit{ste} blom:
\\End \textit{liet sijn volck met} grooten buyt
\\Van \textit{gout end silver,} trecken uyt:
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Dier \textit{quam niet} een daer \textit{uyt ge}treden,
\\Met \textit{swack oft} onge\textit{sonde} leden.
\\T’E\textit{giptisch volck} was self \textit{ver}blijt,
\\Dat \textit{zy slechts haer}der wer\textit{den} quijt:
\\Want \textit{sy doch waren} seer verschrickt,
\\Midts \textit{God hun vrees’ had} toegeschickt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {21}
Voorts \textit{heeft hy} s’daegs een \textit{wolck ver}strecket,
\\Die \textit{heeftse} voor de \textit{Son be}decket:
\\End \textit{snachts een vier}zuyl op\textit{ge}richt,
\\Die \textit{streckte hun} ind’ stee \textit{van} licht.
\\End \textit{als het volck selfs} heeft begeirt,
\\Heeft \textit{hy hun quacke}len bescheirt.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Hy \textit{heeft hun} Hemels \textit{broot doen} eten.
\\End \textit{voorts tot} haren \textit{dranck ge}spleten
\\Een \textit{rotze, waer} uyt wa\textit{ter} diep
\\Deur \textit{t’landt als een} revie\textit{re} liep.
\\Want \textit{hy dacht op sijn} woirt oprecht,
\\Ge\textit{daen tot Abrham} sijnen knecht.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Dies \textit{voerde} hy sijn \textit{volck met} vreugde:
\\Sijn \textit{uytver}coirnen \textit{hy ver}heugde,
\\End \textit{gaf hun lof}sanck in\textit{den} mont:
\\Mits \textit{hy hun schonck} der Heyd\textit{nen} gront:
\\End \textit{ackers tot haer} erve gaf,
\\Die \textit{sy den volcken} namen af.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Op \textit{dat sy} aen haer \textit{sijde} souden
\\Sijn \textit{rechten} vlijtich \textit{onder}houden,
\\Ge\textit{hoorsaem sijn}de sij\textit{ner} Wet,
\\Die \textit{hy hun self} had in\textit{ge}set:
\\Dies \textit{sy hem prijs lof} ende danck:
\\Loift \textit{God den Heer met} v gesanck.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {106} {Den Cvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Hallelujah. Lovet den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Loift God, \textit{want} hy \textit{is vriendlijck} seer,
\\End \textit{sijne gunst duert} immermeer.
\\Wie \textit{sal des} Heeren \textit{groote} krachten,
\\Uyt\textit{spreken} connen, \textit{met den} mont?
\\Oft \textit{sijnen} lof ge\textit{noechsaem} achten,
\\End \textit{ons ten vollen} maken condt?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wel hem \textit{die} vroim \textit{is van ge}moet,
\\End \textit{alle tijt ge}rechtheyt doet.
\\Ge\textit{denck mijns,} Heer, na \textit{dijn ge}nade
\\Tot \textit{dijnen} volcke \textit{sonder}baer:
\\Be\textit{soeck my} ende \textit{slae my} gade,
\\Met \textit{dijn verlossing} wonderbaer.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op dat \textit{ick} dij\textit{ne deugt end} trou,
\\Aen \textit{dijn volck uytver}coren, schou:
\\End \textit{dat ick} mach de \textit{vreugt ver}werven
\\Der \textit{gener} die van \textit{dijn volck} sijn,
\\End \textit{int ge}selschap \textit{dijner} erven,
\\My \textit{roemen in dijn} lief aenschijn.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Wy heb\textit{ben} met \textit{ons vaders,} Heer,
\\Ge\textit{sondigt grouwe}lijcken seer.
\\Wy \textit{hebben} ons in \textit{aller}hande
\\Mis\textit{daet end} godloos\textit{heyt ont}gaen.
\\Onss \textit{vaders} hebben \textit{inden} lande
\\E\textit{gypti, dijn werck} niet verstaen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Sy heb\textit{ben} haer \textit{niet wel be}dacht,
\\Noch \textit{dijne groote} gunst betracht,
\\Maer \textit{hebben} vast ge\textit{muyt te} saeme,
\\Aent \textit{roode} Meyr, uyt \textit{boosen} aert:
\\Noch \textit{hielpse} God om \textit{sijnen} naeme,
\\Op \textit{dat sijn cracht soud} sijn vermaert.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy straf\textit{te} t’roo\textit{de Meyr wel} hert,
\\Soo \textit{dattet strax ver}drooget werdt:
\\Daer \textit{hyse} voerde \textit{door d’af}gronden,
\\Als \textit{doir een} drooge \textit{woeste}ny,
\\End \textit{van al} die hun \textit{weder}stonden,
\\Be\textit{waerde hyse,} vranck end vry.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy deed’ \textit{hun} merck\textit{lijck onder}standt
\\End \textit{lostes’ uyt des} vyandts handt,
\\Die \textit{al ghe}lijck in \textit{zee ver}smoirden.
\\Daer \textit{was niet} een, oft \textit{hy’n ver}dranck.
\\Als\textit{dan ge}loofden \textit{sy sijn} woirden,
\\End \textit{songen hem lof} ende danck.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Doch, sy \textit{ver}ga\textit{ten alsoo} saen
\\De \textit{wercken die hy} hadd’ gedaen:
\\End \textit{sonder} naer Gods \textit{raet te} toeven,
\\Ont\textit{staken} sy met \textit{lust end} brandt,
\\End \textit{gingen} God den \textit{Heer be}proeven,
\\Iae \textit{sijnde noch int} woeste landt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dies gaf \textit{hy} hun \textit{oock haren} lust:
\\Maer \textit{sijnde desen} brandt geblust,
\\Hy \textit{maeckt’ haer} leden \textit{vol ge}breken.
\\Daer \textit{hebben} sy met \textit{haet end} nijt,
\\Haer \textit{tegens} Mosen \textit{opge}steken,
\\End \textit{Aron, Priester} Gods gewijt.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Maer d’eird \textit{ginck} op, \textit{die Dathan} slondt,
\\Met \textit{Abiron, tot} inden grondt.
\\End \textit{t’vier ver}brandd’ haer \textit{mitge}sellen:
\\De \textit{vlam heeft} tgodloos \textit{volck ver}daen.
\\Noch \textit{gingen} sy in \textit{Horeb} stellen
\\Een \textit{kalf, end baden} beelden aen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
End kee\textit{ren}de \textit{seer onbe}dacht,
\\God \textit{haren roem, eer,} ende kracht,
\\Int \textit{beeldt van} eenen \textit{os die} weydet,
\\Ver\textit{gaten} God, dies’ \textit{had be}waert,
\\End \textit{in E}gipten \textit{had ver}breydet
\\Sijn \textit{eer, met wercken} hoog vermaert.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
Sy maeck\textit{ten} van \textit{sijn daden} sterck
\\Int \textit{landt van Cham vol}bracht, geen werck:
\\End \textit{al wat} hy hun \textit{had’ ge}wesen,
\\Voor \textit{wonde}ren aen \textit{troode} Meer,
\\Werd’ \textit{walge}lijck van \textit{hun mis}presen:
\\Dies \textit{hyse slaen woud’} gantz ter neer.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ten waer \textit{dat} Mo\textit{ses sijnen} knecht,
\\Hem \textit{tusschen beyden} hadd’ gelegt,
\\Voir \textit{Godes} aenschijn: \textit{om te} keeren
\\Van \textit{tvolck (dat} hem dus \textit{had ont}gaen)
\\Den \textit{swaren} toirne \textit{Gods des} Heeren,
\\Dies’ \textit{anders hadd’ te} niet gedaen.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Doch heb\textit{ben} sy, \textit{uyt boos ver}dacht,
\\Dat \textit{schoon wellustich} Landt veracht,
\\End \textit{Gods woirt} geen ge\textit{loof ge}geven.
\\Maer \textit{in haer} hutten \textit{tegen} hem
\\Moet\textit{willig} muyte\textit{ry ge}dreven,
\\End \textit{niet gehoort nae} zijne stem:
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Dies heeft \textit{hy} te\textit{gen hun ge}licht
\\Sijn \textit{handt, end sick met} eedt verplicht,
\\Dat \textit{hyse} soude \textit{neder}vellen,
\\Int \textit{woeste} landt. End \textit{haer ge}slacht,
\\Ver\textit{stroyt in} verre \textit{landen,} stellen
\\Vast \textit{onder vremder} volcken macht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {16}
Sy heb\textit{ben} haer \textit{aen t’jock ge}maeckt
\\Van \textit{Baal Pehor} end gesmaeckt
\\De \textit{offer} spijse \textit{der ver}storven.
\\Dies \textit{sy den} toirne \textit{Godes} swaer
\\Ver\textit{wecket} hebben, \textit{end ver}worven,
\\Veel \textit{boose plagen} over haer.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Daer op, \textit{is} Phin\textit{hes opge}staen,
\\End \textit{heeft gericht end} wraeck gedaen:
\\End \textit{doen op}houden \textit{Godes} plagen.
\\Dwelck \textit{hem tot} een ge\textit{rechte} daet,
\\End \textit{seer lof}weirdig \textit{t’eewgen} dagen
\\Voir \textit{God den Heer ge}rekent staet.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Sy had\textit{den} noch \textit{te voren} seer,
\\In \textit{Meriba ver}gramt den Heer,
\\Dwelck \textit{Mosi} selve \textit{qualijck} keerde:
\\Sy \textit{maeckten} hem het \textit{hooft ver}wert,
\\So \textit{dat hy} Gods naem \textit{niet en} eerde,
\\Maer \textit{sprack met een wan}trouwich hert.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {19}
End wou\textit{den} daer\textit{enboven} niet
\\Ver\textit{nielen tvolck dwelck} God hun hiet.
\\Maer \textit{hebben} noch met \textit{hun ver}keeret,
\\End \textit{sick na} hare \textit{wijs’ ge}schikt,
\\Ia \textit{haere} beelden \textit{oock ver}eeret,
\\Daer \textit{sy self werdden} doir verstrickt.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Elck sijnd’ \textit{uyt} ey\textit{gen aendacht} blindt,
\\Heeft \textit{opgeoffert} sijns selfs kindt
\\Den \textit{duyve}len. End’ \textit{onver}droten,
\\T’on\textit{noosel} bloet van \textit{sijnen} stam,
\\Van \textit{soins end} dochters \textit{wreet ver}goten,
\\Den \textit{beelden des landts} Canaan.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Sy heb\textit{ben} uyt \textit{een dul ge}moet,
\\Het \textit{landt ontreynigt} met het bloet.
\\End \textit{s’Heeren} heylig \textit{erf ge}schonden,
\\Met \textit{haere} wercken \textit{godde}loos,
\\End \textit{in haer} geeste\textit{lijcke} vonden
\\Be\textit{dreven hoerdom} schendich boos.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
So dat \textit{Gods} toirn’ \textit{ontsteken} is,
\\End \textit{hy van hun ge}weken is,
\\End \textit{heeft sijn} eygen \textit{erf ver}foeyet.
\\Hy \textit{over}gafs’ aen \textit{volcken} vremt,
\\Al \textit{daer sy} werden \textit{uytge}roeyet,
\\End \textit{van haer vyan}den gedempt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {23}
Haer ha\textit{ters} heb\textit{bens’ onder}druckt:
\\So \textit{datsy neder} sijn gebuckt,
\\Al \textit{loste} hyse \textit{menich}malen,
\\Sy \textit{vingen} telckens \textit{weedrom} aen
\\Den \textit{Heer te} tergen, \textit{dies veel} qualen
\\Syn \textit{telckens onder} hun ontstaen.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Nochtans \textit{heeft} hy \textit{tvolck aenge}schout,
\\So \textit{menichmael als} sy benout,
\\Hem \textit{lieten} hooren \textit{hare} clagen.
\\Hy \textit{dachte} stracx op \textit{sijn ver}bondt,
\\End \textit{liet sick} uyt ge\textit{naed mis}hagen,
\\De \textit{straf die hy hun} oversont.
\end {vers}

\begin {vers} {25}
Hy maeck\textit{te} thert \textit{met leedt be}roert
\\Der \textit{geen dies’ hadden} wech gevoert.
\\O \textit{Heer onss} God, wil \textit{ons be}waren:
\\Breng \textit{ons van} d’Heydnen \textit{weer te} saem,
\\Op \textit{dat wy} dijnen \textit{lof ver}claren,
\\End \textit{roemen dijnen} heylgen naem.
\end {vers}

\begin {vers} {26}
De God, \textit{de} Hee\textit{re, wiens be}vel
\\Heerscht \textit{over tvolck van} Israel,
\\Moet \textit{sijn ge}lovet \textit{end ge}presen,
\\In \textit{eewich}eyt tot \textit{alle} tijt,
\\Al \textit{tvolck seg’,} Amen, \textit{tmoet so} wesen
\\De \textit{Heere sy ge}benedijt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {107} {Den Cvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Loift God den \textit{Heer der} Heeren,
\\Want \textit{sijn goet}gunsticheyt,
\\Is weirdich \textit{aller} eeren,
\\End \textit{duert in} eewicheyt.
\\Dat \textit{yeglijck} sulcks met vlijt,
\\Ver\textit{breyd’ in alle} landen.
\\Wie \textit{van God} is bevrijt,
\\Ver\textit{lost uyt svyants} handen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die hy uyt \textit{vremden} oirden
\\End \textit{onbe}kende locht,
\\Van Oost, West, \textit{Suyd oft} Noirden,
\\Heeft \textit{weder} thuys gebrocht.
\\Nae \textit{dat sy} uyt de weeg,
\\Seer \textit{verr’ int wilde} dwaelden,
\\End \textit{vonden} stap noch steeg,
\\End \textit{alle steden} faelden.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
T’begon hun \textit{al t’ont}breken,
\\Sy \textit{leden} hongers noot,
\\Haer siele \textit{was be}sweken,
\\Van \textit{dorst tot} inden doot.
\\Alss’ \textit{in dat} ongeluck
\\Tot \textit{God den Heere} schreyden,
\\Hy \textit{hielps’ uyt} haren druck,
\\Iae \textit{sonder lang te} beyden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy lietse \textit{vrolijck} treden
\\Weer \textit{op de} rechte baen,
\\End tot be\textit{woinde} steden
\\Met \textit{blijschap} inne gaen.
\\Dat \textit{sy dan} om dees deugt
\\Hooch \textit{loven Gods ge}naden,
\\End \textit{roemen} seer verheugt,
\\Voir \textit{tvolck sijn wonder}daden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Als dat hy \textit{laeft het} herte,
\\Van \textit{dorst by} nae versmacht:
\\End suet des \textit{hongers} smerte,
\\Met \textit{spijs end} nieuwe cracht.
\\Die \textit{duyster} inden stock
\\Ver\textit{strickt met s’doodes} banden,
\\Ge\textit{boeyt aen} eenen block,
\\Met \textit{voeten sijn, end} handen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Om dat zy \textit{Gods woirt} weirdich
\\Ver\textit{achte}den met smaet,
\\End walge\textit{den hoo}veirdich,
\\Van \textit{s’aller}hoogsten raet.
\\Als \textit{haeren} overmoet,
\\Ge\textit{dempt met sware} plagen,
\\Doir \textit{cruys end} tegenspoet,
\\Is \textit{hulploos neerge}slagen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Soo sij tot \textit{God al}machtich
\\Dan \textit{schreyen} inden noot,
\\Hy helpts’, end \textit{lostse} crachtich,
\\Uyt \textit{allen} wederstoot.
\\Hy \textit{brengts’ uyt} t’duyster kot,
\\Daer \textit{in zy sijn ge}seten,
\\Van \textit{armoed} schier verrot,
\\End \textit{breeckt bandt ende} keten.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Dat zy sijn \textit{gunst be}sonder,
\\Dan \textit{voeren} inden mont,
\\End sijn werck \textit{groot van} wonder,
\\Den \textit{menschen} maken kondt.
\\Die \textit{deuren} van metael,
\\Kan \textit{uyt de henxels} rucken,
\\End \textit{grende}len van stael,
\\End \textit{yser breeckt in} stucken.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Die dwaes end \textit{onge}bonden,
\\God \textit{weder}spannich sijn,
\\End vallen \textit{om haer} sonden,
\\In \textit{sieckt end} sware pijn.
\\Dies \textit{hun voir} spijs end dranck
\\Wort \textit{walgelick de} mage,
\\Ia \textit{sijn ter} doot toe cranck,
\\Van \textit{sucht end boose} plage.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
So sy dan \textit{tot God} schreyen
\\Met \textit{een oot}moedich hert,
\\Hy comt stracx \textit{sonder} beyen,
\\End \textit{helps’ uyt} haere smert.
\\Hy \textit{laet tot} hun terstont
\\Sijn \textit{heyl-woirt neder}dalen,
\\End \textit{maeckse} stracx gesont,
\\End \textit{vry van alle} qualen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Dat sy dan \textit{vry ver}hoogen
\\Sijn \textit{gunste} sonderbaer,
\\End alle\textit{man ver}toogen
\\Sijn \textit{wercken} wonderbaer.
\\Dat \textit{sy hem} bieden danck,
\\In \textit{steed van offer}handen,
\\End \textit{roemen} met gesanck,
\\De \textit{wercken sijner} handen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {12}
De gene \textit{die op} schepen,
\\Ver\textit{langen} na een ree:
\\End hebben \textit{aenge}grepen
\\Den \textit{handel} op de zee.
\\Die \textit{mogen} vry aldaer
\\Des \textit{Heeren daden} mercken,
\\End \textit{op het} water klaer
\\Sien \textit{sijne wonder}wercken.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Want als hy \textit{twoirt wilt} spreken
\\Hy \textit{doet van} stonden aen,
\\Wint ende \textit{storm op}steken,
\\End \textit{baren} om hoog slaen.
\\Dan \textit{klimmens’} inde locht,
\\Dan \textit{wordens’ in d’af}gronden
\\Met \textit{baren} neergebrocht:
\\Den \textit{geest is hun ver}swonden.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Den moet is \textit{hun ge}soncken:
\\Thooft \textit{suijselt} ende draeyt,
\\Als een die \textit{vol end} droncken,
\\Tver\textit{stant heeft} heel verwaeyt.
\\Dan \textit{roepen} sy God aen,
\\Met \textit{een ootmoedich} herte,
\\End \textit{worden} also saen,
\\Ver\textit{lost van druck end} smerte.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Den stormwint \textit{end on}weder
\\Wort \textit{met een} woirt gestilt:
\\Want hy legt \textit{stracx ter} neder
\\De \textit{baren} stuer end wilt.
\\Dies \textit{wort haer} hert verblijt,
\\Van \textit{Godes goede} gaven,
\\Die \textit{tschip van} storm bevrijt,
\\Brengt \textit{in behouden} haven.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Dat sy dan \textit{vry ver}halen
\\Gods \textit{gunst int} openbaer,
\\End allen \textit{mensch’ af}malen
\\Sijn \textit{wonder}wercken claer.
\\Hy \textit{werde} hoog vermelt
\\By \textit{groote volcker} scharen,
\\End \textit{sijnen} lof vertelt,
\\daer \textit{d’oude lien ver}garen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {17}
Hy die in \textit{woeste} landen
\\Keert \textit{der ri}vieren tocht:
\\In wild’ end \textit{dorre} sanden,
\\Den \textit{stroom die} deird’ bevocht.
\\End \textit{tgroene} landt vol vruchts
\\Ver\textit{keert in sulte} heyden,
\\Om \textit{tleven} vol ontuchts
\\Dat \textit{d’ingeseten} leyden.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Daertegen \textit{van woes}tijnen
\\Maeckt \textit{menich} waterpoel:
\\End doet int \textit{sant ver}schijnen
\\Veel \textit{water}bornen koel.
\\Al\textit{waer hy} woinen doet,
\\Die \textit{eertijts honger} leden,
\\End \textit{lustich} van gemoet,
\\Nu \textit{bouwen schoone} steden.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Besaeyen \textit{oock den} acker,
\\End \textit{planten} onbeducht
\\Den Wijnstock, \textit{die seer} wacker
\\Brengt \textit{iaerlicx} sijne vrucht.
\\God \textit{segent} al haer werck,
\\End \textit{geeft hun goet ge}dijen:
\\Haer \textit{veeh ge}sont end sterck,
\\Neemt \textit{toe aen alle} sijen.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
Doch worden \textit{daer naer} minder,
\\End \textit{comen} schier tot niet,
\\Doir kommer \textit{ende} hinder,
\\End \textit{veler}ley verdriet.
\\Hy \textit{over}schut met smaet
\\De \textit{Vorsten ende} Heeren,
\\Die \textit{hy verr’} uyt de straet
\\Int \textit{wilde doet ver}keeren.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Maer heft om \textit{hoog den} ermen,
\\Uyt \textit{commer} end ellend,
\\End doet sijn \textit{huys wel} termen,
\\Als \textit{kudden} sonder end.
\\Den \textit{vromen} die dat sien,
\\Sal \textit{t’hert van vreugden} kloppen:
\\Maer \textit{allen} boosen lien,
\\Sal \textit{sulcx den mont doen} stoppen.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Wie is wijs \textit{end cloeck}sinnich?
\\Dat \textit{hy dit} gade slae:
\\End met ge\textit{dachten} innich,
\\Gods \textit{milde} gunst verstae.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {108} {Den Cviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalm liedt Davids, om te singen.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O \textit{God mijn hert} is al \textit{be}reyt,
\\Te \textit{loven dijne} Maiesteyt:
\\Dies \textit{sal ick met mijn} bly gesanck,
\\Dy \textit{seggen ee}wig lof \textit{end} danck.
\\Maeck \textit{dy dan} op, mijn \textit{Harpe} soet:
\\Mijn \textit{Luyt ver}heuge \textit{my tge}moet:
\\Want \textit{ick des} morgens \textit{vroeg wil} waken,
\\Om \textit{Godes} naeme \textit{groot te} maken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick \textit{wil dijn lof} vercon\textit{den} claer,
\\In \textit{veler volkren} groote schaer:
\\End \textit{sangswijs van dy} doen verhael,
\\By \textit{volcken van} verschey\textit{den} tael.
\\Want \textit{dijne} goetheyt \textit{onbe}vleckt,
\\Haer \textit{over} d’Hemels \textit{hoog ver}streckt:
\\End \textit{dijne} waerheyt, \textit{noyt vol}presen,
\\Is \textit{over} Wolcken \textit{hoog ge}resen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ver\textit{hef dy o}ver d’Heem\textit{len} hoog:
\\Dijn \textit{eer op d’aertrijck} haer vertoog.
\\Op \textit{dat dijn lief volck} werdd’ ontset,
\\Dijn \textit{handt help my:} hoor mijn \textit{ge}bet.
\\God \textit{heeft sijn} woirt vol\textit{streckt aen} my,
\\Int \textit{heylig}dom, dies \textit{ben ick} bly.
\\Ick \textit{sal t’landt} Sichem \textit{sonder} feylen,
\\End \textit{t’landt van} Suchot \textit{voir my} deylen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Tlandt \textit{Galhad houd’} ick gantz \textit{voor} t’mijn,
\\Het \textit{sal my onder}danich sijn.
\\Ma\textit{nasses oock met} al sijn landt
\\Sal \textit{comen on}der mij\textit{ne} handt:
\\Op \textit{tlandt van} Ephra\textit{im vol} lust
\\Sal \textit{mijn hooft} nemen \textit{sijne} rust:
\\End \textit{Iuda} sal uyt\textit{spreken} wetten,
\\End \textit{in mijn} rijck goed’ \textit{ord’ning} setten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer \textit{Moab wil} ick als \textit{tot} spot
\\Ge\textit{bruycken slechts voir} eenen pot,
\\Om \textit{af te wasschen} mijnen voet,
\\End \textit{hem te dem}pen sij\textit{nen} moet.
\\Op \textit{Edom} oock tot \textit{schimp end} hoen
\\Wil \textit{ick uyt} werpen \textit{mijnen} schoen.
\\Voorts \textit{van der} Pales\textit{tijnen} wegen,
\\Sal \textit{ick tri}omf end \textit{vreugde} plegen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{wie sal my} met se\textit{ker}heyt
\\Doen \textit{inde stercke} stadt geleyt?
\\Wie \textit{sal my oock tot} Edom voort,
\\Ge\textit{leyden vry} end on\textit{ge}stoort?
\\Sal\textit{stu dat} self niet \textit{doen O} Heer,
\\Die \textit{ons ver}stooten \textit{hebst wel} eer,
\\End \textit{niet en} tradest \textit{in ons} tochten,
\\Als \textit{ons onss’} vyan\textit{den be}vochten?
\end {vers}

\begin {vers} {7}
O \textit{Heer, help ons} nu in\textit{den} noot,
\\Die \textit{ons seer swaer valt} ende groot.
\\Want \textit{smenschen hulp, scherm} ende schut
\\Is \textit{doch geheel} cranck end \textit{on}nut.
\\Maer \textit{in des} Heeren \textit{groote} macht
\\Be\textit{drijven} wy ge\textit{welt end} cracht:
\\Want \textit{hy mits} sijn barm\textit{hertich}eden
\\Sal \textit{onse} vyan\textit{den ver}treden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {109} {Den Cix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, Een Psalm Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wil doch niet \textit{langer swijgen,} Heere,
\\Du \textit{God mijns roems, end mijner} eere.
\\De godde\textit{loosen onge}bonden,
\\Doen tegen \textit{my op, ha}re \textit{mon}den:
\\Haer \textit{dobbel tong glat} als een ael,
\\Spreeckt \textit{valsch bedroch end leugen}tael.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick word van \textit{hun met vyants} reden
\\Be\textit{set, end sonder schult, be}streden.
\\Die ick in \textit{liefd’ hadd’ uytver}coren,
\\Sijn my mijn \textit{vyanden} ge\textit{swo}ren.
\\Doch \textit{mijn hert van wraeck} onbesmet,
\\Be\textit{gaf sick encklijck tot tge}bet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Voir goet ver\textit{gelden sy my} tquade,
\\Voir \textit{vrientschap haet end onge}nade.
\\Geef dat de \textit{godloos hem ver}heeren,
\\End t’onder\textit{brengen met} on\textit{ee}ren:
\\Den \textit{vyant wreet die} hem bestrijt,
\\Stae \textit{aen sijn rechter handt al}tijt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Als sijne \textit{saeck int recht sal} commen,
\\Laet \textit{hem voir eenen schelm ver}dommen.
\\Laet hem tge\textit{bet van sijnen} monde,
\\Gerekent \textit{worden voir} een \textit{son}de.
\\Laet \textit{sijne dagen} niet sijn lang:
\\Een \textit{ander sijnen ampt ont}fang.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Laet sijne \textit{kindren worden} weesen,
\\End \textit{t’wijf een weedwe sijn vol} vreesen.
\\Sijn sonen \textit{dwalen t’allen} hoecken,
\\End troostloos \textit{beedlen end} broot \textit{soe}cken.
\\Laets’ \textit{uyt den lande} gaen verstroyt,
\\End \textit{uyt haer huysen gantz be}royt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Laet sijn goet \textit{vallen inde} handen
\\Des \textit{woeckenaers, in stee van} panden.
\\De vreemde\textit{linck sijn haeff ver}teire,
\\Dat geenen \textit{mensche sijns} en \textit{dei}re.
\\Dat \textit{niemant sy be}weegt int hert,
\\Van \textit{sijner weesen, row, oft} smert.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Sijn afcomst \textit{worde gantz ver}dorven,
\\End \textit{blijf int tweede lidt ver}storven,
\\Dat haren \textit{naem gae heel ten} gronde.
\\De Heer wil \textit{sijnes va}ders \textit{son}de
\\Ge\textit{dencken, eenen} eewgen tijt,
\\End \textit{nemmermeer die schelden} quijt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
De misdaet \textit{werd oock niet ver}geven,
\\Die \textit{sijne moeder heeft be}dreven:
\\Maer dat sy \textit{come claer ten} lichte,
\\End eewig \textit{stae voir Gods} ge\textit{rich}te.
\\Iae \textit{God verdelge} gantz te saem,
\\Al \textit{haer geheuchnis ende} naem.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Dewyle \textit{hy te geener} tijden
\\Wel \textit{heeft gedaen uyt mede}lijden:
\\Maer heeft ver\textit{volgt met booser} herten,
\\Den armen \textit{man die lag} vol \textit{smer}ten:
\\End \textit{den bedructen} inden noot,
\\Ge\textit{poogt te brengen totter} doot.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Aen t’vloecken \textit{heeft hy lust ge}nomen,
\\Laet \textit{hem den vloeck dan over}comen.
\\Aen segen \textit{heeft hy geen be}hagen,
\\Wil dan den \textit{segen van} hem \textit{ia}gen.
\\Dat \textit{hem de ramp end} boosen vloeck,
\\Ront\textit{om bedeck, als eenen} doeck.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Dat onge\textit{luck end swarich}eden,
\\Als \textit{water hem gaen door de} leden:
\\End dringen \textit{doir het lijf met} eenen,
\\Als oly \textit{doir t’merg en}de \textit{bee}nen.
\\Dat \textit{hem de ramp om}gordd’ het lijf,
\\Als \textit{eenen rock, oft gordel} stijf.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Sulx is den \textit{loon van s’Heeren} wegen
\\Der \textit{genen die my vallen} tegen:
\\End altijt \textit{van my qualick} spreken,
\\Om haer leedt \textit{over my} te \textit{wre}ken.
\\Maer \textit{du, doe my ge}nade, Heer,
\\Om \textit{dijns selfs naems lof, prijs, end} eer.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Verloss my \textit{doch van allen} quade,
\\Want \textit{overgroot is dijn ge}nade.
\\Ick ben ver\textit{druckt, erm end el}lendich,
\\End t’hert is \textit{my verwondt} in\textit{wen}dich.
\\Ick \textit{voel verdwijnen} mijne kracht,
\\Ge\textit{lijck een schaedwe byder} nacht.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Ick worde \textit{gins end weer met} beven
\\Als \textit{eenen sprinckhaen voort ge}dreven.
\\Van vasten \textit{is mijn cracht ge}weken,
\\So dat de \textit{knien my zijn} be\textit{swe}ken.
\\Mijn \textit{mager vleesch is} heel ontset,
\\End \textit{gantz ontbloot van al sijn} vet.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Nochtans so \textit{moet ick boven} desen
\\Haer \textit{schimp, haer spot, end gecksmaet} wesen.
\\Sy schudden \textit{thooft, seer wel te} vreden,
\\Als sy my \textit{sien in swa}rich\textit{e}den.
\\Maer \textit{help my, Heer, in} mijnen noot,
\\Nae \textit{dijn goetgunsticheyt seer} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Op dat een \textit{yeglick mach ver}mercken,
\\Dat \textit{dit sy een van dijne} wercken:
\\End datmen \textit{dese hulp mach} achten
\\Voor een groot \textit{wonder dij}ner \textit{crach}ten.
\\End \textit{of zy my noch} vloecken meer,
\\Du \textit{salst my altoos seegnen} Heer.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Sy mogen \textit{sick vast hoog ver}heffen,
\\Doch \textit{eewge schande salse} treffen.
\\Daer ick my \textit{sal tot vreugt be}geven,
\\Oneer end \textit{smaet sal haer} aen\textit{cle}ven,
\\End \textit{rontom decken} als een cleet,
\\Al \textit{die my doen smaet ende} leet.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Ick sal God \textit{met den mond’ ver}claren,
\\End \textit{loven hem voir groote} scharen:
\\Om dat hy \textit{sick houdt aen de} sijde
\\Des schaemlen \textit{mans, om hem} by \textit{tij}de
\\Te \textit{helpen uyt des} genen noot,
\\Die \textit{hem verwijsen wil ter} doot.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {110} {Den Cx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
De \textit{Heere} heeft tot \textit{mijnen Heer ge}sproken,
\\Sit \textit{aen mijn} sijd’ ter \textit{rechter hant, end} wacht,
\\Tot \textit{dat ick} heb dijn \textit{vyanden (ver}bro\textit{ken,)}
\\\textit{Dy onder} voet als \textit{eenen} voetbanck bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Den \textit{scepter} sterck dijns \textit{rijcx sal God uyt}seynden,
\\Van \textit{Sions} berg, verr’ \textit{over d’eirtsche} dal:
\\Dies \textit{heersche} vry tot \textit{aen des werelts} eyn\textit{den,}
\\\textit{Int midden} oock van \textit{dijne} haters al.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Met \textit{offers} reyn sal \textit{dijn volck willich} spoeyen
\\Als \textit{du dijn} heyr met \textit{heylich schoon ge}laet
\\Ver\textit{gadren} salst: dan \textit{sal dijn ieugt op} groey\textit{en,}
\\\textit{Gelijck den} daw groeyt \textit{uyt den} dageraet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
De \textit{Heer heeft} dy met \textit{stercken eedt ge}sworen
\\End \textit{t’rouwt hem} niet: dat \textit{du bist, sonder} smet
\\In \textit{eewich}eyt een \textit{Priester uytver}co\textit{ren,}
\\\textit{Nae d’orde}ning Mel\textit{chise}decks geset.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Heer, \textit{desen} Heer end \textit{Priester dus ge}seten
\\Met \textit{volle} macht aen \textit{dijne rechter} handt,
\\Sal \textit{Vorsten} stout end \textit{Coningen ver}me\textit{ten,}
\\\textit{In toirnich}eyt ver\textit{smijten} uyt het landt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Hy \textit{sal goet} recht den \textit{Heydenen uyt}spreken
\\Uyt \textit{sijnen} throon, end \textit{maken al het} velt
\\Van \textit{dooden} vol: hy \textit{sal het hooft ver}bre\textit{ken,}
\\\textit{Dwelck op veel} landts ver\textit{streckte} sijn gewelt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Doch \textit{sijnd’ op} weeg, sal \textit{hy self uyt der} beken
\\Van \textit{t’bitter} cruys oock \textit{drincken onbe}swaert:
\\Dies \textit{sal hy} t’hooft vry\textit{moediger op}ste\textit{ken,}
\\\textit{Tot sijnen} lof, om \textit{hoog ten} hemelwaert.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {111} {Den Cxi. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Haleluiah, lovet den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Van gantzer her\textit{ten end} gemoet,
\\Te \textit{loven Gods genade} soet,
\\Heb \textit{ick wel vast voir my ge}nomen.
\\Ick \textit{wil ge}sta\textit{dich, nacht} end dach,
\\Van \textit{s’Heeren lof doen} vry gewach,
\\Daer \textit{sick vergaderen de} vromen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Des Heeren wer\textit{cken sijn} doirgroot,
\\End \textit{worden recht versocht in} noot:
\\So \textit{wie daer in heeft sijn be}hagen,
\\Al \textit{wat hy} doet, \textit{is prijs} end eer,
\\Sijn \textit{grechticheyt duert} ymmermeer,
\\End \textit{blijft gestadich t’eewgen} dagen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
God is elckee\textit{nen in} tgedacht,
\\Mits \textit{sijne wonderbare} cracht:
\\De \textit{Heer is goedich end ge}nadich.
\\Hy \textit{geeft den} mensch \textit{goet on}derhout,
\\So \textit{wie hem vreest end} hem vertrout:
\\Hy \textit{denckt aen sijn verbondt ge}stadich.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hy geeft den sij\textit{nen recht} verstant,
\\Dat \textit{sy de cracht sien van sijn} handt:
\\Midts \textit{hy hun t’erfdeel schenct der} Heyden.
\\Sijn \textit{werck is} en\textit{ckel waer}heyt recht:
\\End \textit{wat hy oock ge}biedt, oft segt,
\\Is \textit{al warachtig end be}scheyden.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Sijn rechten sijn \textit{vast on}beweegt,
\\End \textit{worden al van hem ge}pleegt
\\In \textit{waerheyt ende trouw, met} tuchten.
\\Hy \textit{heeft sijn} volck \textit{van t’jock} geslaeckt,
\\End \textit{eewgen bondt met} hun gemaeckt:
\\Gods \textit{naem is heylig end te} duchten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Der wijsheyt hooft\textit{stuck end} begin
\\Is \textit{Godes vrees’, uyt rechten} sin.
\\Wie \textit{na sijn woirt schickt al sijn} leven,
\\Is \textit{wel ver}stan\textit{dich en}de wijs:
\\Hy \textit{sal inleggen} lof end prijs,
\\End \textit{werden eewelick ver}heven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {112} {Den Cxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah, Lovet den Heere.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel \textit{salich} is end \textit{recht voir}spoedich,
\\Die \textit{God van herten vreest oot}moedich,
\\End \textit{is tot sijn woirt gantz ge}negen.
\\Sijn \textit{afkomst sal hier machtig} werden:
\\Want \textit{tsaet der genen, die vol}herden
\\In vromich\textit{eyt, geniet den} segen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sijn \textit{huys sal,} sonder \textit{yet t’ont}breken,
\\Vol \textit{goets end rijckdoms altijt} steken.
\\Sijn \textit{vroim gemoet sal blijcken} stadich.
\\God \textit{laet in duysternis den} vromen
\\Een \textit{licht opgaen claer end vol}comen:
\\Hy is op\textit{recht, goet end ge}nadich.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{vrome} leent end \textit{schenckt van} tsijne,
\\End \textit{handelt steets in allen} schijne
\\Recht\textit{veirdig, tuchtig end met} maten.
\\Een \textit{sulcke man en sal niet} wancken,
\\End \textit{wie recht wandelt sonder} mancken,
\\Sal goeden \textit{name nae hem} laeten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy \textit{sal niet} vreesen \textit{quade} maren,
\\Sijn \textit{hert staet vast in all’ ge}varen,
\\Mits \textit{hy op God heeft sijn ver}trouwen.
\\Hy \textit{steunt vast op sijn goet ge}wissen,
\\Tot \textit{dat hy mach (twelck niet sal} missen)
\\Sijn vreugt aen \textit{sijnen vyandt} schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Hy \textit{deylt end} geeft sijn \textit{goet den} ermen
\\Seer \textit{mildelicken uyt ont}fermen,
\\End \textit{sijn gerechtheyt sal be}klijven,
\\Sijn \textit{horen wort te meer ver}heven
\\Hoe \textit{meer hy t’onder is ge}dreven,
\\End sal in \textit{eeren eewich} blijven.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dit \textit{sal den} godde\textit{loosen} herten,
\\Als \textit{sijt aenschouwen, bitter} smerten:
\\Sy \textit{sullen knerssen op haer} tanden,
\\End \textit{van verdriet end spijt wt}droogen:
\\Want \textit{tgene daer de boos’ nae} poogen
\\Sal gaen te \textit{niet, tot haerer} schanden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {113} {Den Cxiij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Ghy die des \textit{Heeren Dienaers} sijt,
\\Loift Godt van \textit{herten grondt ver}blijt,
\\Prijst \textit{ende} roemt den \textit{naem des} Heeren,
\\Den \textit{naem Gods sy ge}benedijt,
\\Van \textit{nu voortaen tot} eewgen tijt:
\\End \textit{seer ver}hoogt in \textit{aller} eeren.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Van d’Oosten \textit{daer de Son op}staet
\\Tot d’Westen \textit{daer sy slapen} gaet,
\\Moet \textit{Godes} naem ge\textit{lovet} wesen.
\\Hoog \textit{boven al tvolck} is de Heer
\\Ver\textit{heven: sijnen} lof end’ eer
\\Is \textit{over} d’heemlen \textit{hooch ge}resen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wie is toch \textit{onsen God ge}lijck?
\\Die in sijn \textit{hemelsch Coninck}rijck
\\Sijn \textit{woonstadt} heeft ge\textit{sticht om} hooge?
\\Om \textit{daer hy sijnde} neergedaelt,
\\In \textit{hemel end op} eirden straelt
\\Sijn \textit{scherp ge}sicht end \textit{goedig} ooge.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Den ermen \textit{mensch vol van ge}breck
\\Helpt hy uyt \textit{tstof end uyt den} dreck,
\\Daer \textit{hy ver}smaet in \textit{heeft ge}legen,
\\End \textit{brengt hem tot seer} hoogen staet,
\\In \textit{Vorsten end in} Heeren raet,
\\Die \textit{zijnes} volcx re\textit{gering} plegen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die d’onvrucht\textit{baer’ begordt met} kint,
\\End geeft haer \textit{een vol huysge}sindt,
\\Daers’ \textit{in ge}selschap \textit{bly mach} wonen:
\\End \textit{maeckt van haer een} moeder bly
\\Als \textit{sy siet sitten} inde ry,
\\Haer \textit{lieve} dochters \textit{ende} sonen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {114} {Den Cxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah loift den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Doe \textit{Isra}el los uyt \textit{Egyp}ten quam,
\\End \textit{van den} volck verto\textit{ge Ia}cobs stam,
\\Van \textit{lien, die hun vremt} waren.
\\Thuys \textit{Iuda} wert des \textit{Heeren roem end} eer,
\\d’Al\textit{machtig} self werd’ \textit{Coninck ende} Heer,
\\Der \textit{Israelsche} scharen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
De \textit{Zee sach} toe, end vlo\textit{de seer} vervaert,
\\Den \textit{vloet Ior}daen werdd’ oock \textit{te rug}gewart
\\Uyt \textit{grooter vrees’ ge}dwongen.
\\Men \textit{sach tge}bergt als \textit{Rammen springen} op,
\\Dat \textit{heuvels} oock van \textit{onder tot aen} tsop,
\\Als \textit{jonge Lammers} sprongen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Wat \textit{hadstu} zee, dat du \textit{weeckst so} bedicht?
\\Oft \textit{du Ior}daen, dat du \textit{dus in}de vlucht,
\\Van \textit{vreesen werdst ge}dreven?
\\Ghy \textit{Bergen} sprongt als \textit{Rammen gins end} weer,
\\Ghy \textit{heuvels} moest van \textit{vrees’ op ende} neer
\\Als \textit{ionge Lammers} beven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Du \textit{aertrijck} beef, end sy \textit{van vrees} ontstelt
\\Voor \textit{d’aenschijn} Gods, end voir \textit{sijn sterck} gewelt,
\\Daer \textit{yeglijck moet voor} schroomen.
\\Voir \textit{God, segg’} ick, dien \textit{Iacob vreest end} eert,
\\Die \textit{Rotzen} hardt in \textit{Water-beken} keert,
\\End \textit{steen in stercke} stroomen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {115} {Den Cxv. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Niet \textit{ons, niet} ons schrijf \textit{toe den lof O} Heer,
\\\textit{Maer} dijnen \textit{naem geef alleen} prijs end eer,
\\Om \textit{dijner gunst end} trouwen.
\\Want \textit{waerom} soud’ het \textit{volck uyt schimp end} spot,
\\Ons \textit{roepen} nae, waer \textit{is nv haren} God,
\\Daer \textit{sy so vast op} bouwen?
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Doch \textit{onse} God woint \textit{inden hemel} claer,
\\\textit{Hy} stiert end \textit{richt nae sijnen} wil van daer,
\\Op \textit{d’eirtrijck alle} saecken.
\\Maer \textit{al wat} tvolck voir \textit{heylge beelden} hout,
\\Is \textit{anders} niet dan \textit{silver ende} gout,
\\Dat \textit{s’menschen handen} maken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{hebben} mont, maer \textit{geven geen ge}luyt:
\\\textit{End} oogen \textit{oock, maer siender} gantz niet uyt,
\\Want \textit{sy geen licht en} vaten.
\\Sy \textit{hebben} voorts aen \textit{elcke sijd’ een} oor,
\\Maer \textit{in de} beyd’ en \textit{is gantz geen ge}hoor:
\\Noch \textit{reuk in haer neus}gaten.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Haer \textit{handen} lam, en \textit{tasten toe noch} aen,
\\\textit{haer} voeten \textit{stijf en kunnen} nergens gaen:
\\Geen \textit{spraeck komt uyt haer} kelen.
\\Al \textit{wiese} maeckt, oft \textit{sijn hoip daer op} sticht,
\\Moet \textit{sijn ge}lijck den \textit{God dien hy op} richt,
\\End \textit{daer van gantz niet} schelen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Maer \textit{Isra}el siet \textit{ghy toe dat ghy} stelt
\\\textit{V} hoip op \textit{God, want hy is} v gewelt,
\\U \textit{schilt, end scherm al}leene.
\\Ghy \textit{Aarons} huys, set \textit{v vertrouwen} vast
\\Op \textit{God den} Heer: hy \textit{is in allen} last,
\\U \textit{hulp’, end anders} geene.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Ghy \textit{al te} saem, die \textit{God den Heer ont}siet,
\\\textit{Ver}trout op \textit{hem, hy sal in} v verdriet
\\U \textit{scherm end schutting} wesen.
\\God \textit{heeft op} ons ge\textit{nadelick ge}dacht,
\\Hy \textit{segen’} ons, end \textit{Israels ge}slacht,
\\Met \textit{Aarons huys ge}presen.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy \textit{segen’} voorts al \textit{die van herten} reyn
\\\textit{Den} Heere \textit{vreest, hy sy dan} groot oft kleyn,
\\End \textit{geef hem sijne} vrede.
\\Hy \textit{segen’} v met \textit{goet geluck end} spoet
\\So \textit{lancx so} meer in \textit{allen over}vloet,
\\End \textit{al v kinders} mede.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Voir\textit{waer ick} seg’ dat \textit{ghy gesegent} sijt
\\\textit{Van} God den \textit{Heer, alleen ge}benedijt,
\\Die \textit{Hemel schiep end} eirde.
\\God \textit{heeft hem} selfs be\textit{houden s’hemels} throon
\\Den \textit{mensch ge}gunt dat \textit{hy bouw’ end be}woon
\\Het \textit{eirtrijck groot van} weirde.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Tsijn \textit{niet de} geen die \textit{onder s’doodes} macht
\\\textit{Ten} grave\textit{waerts in stilte} sijn gebracht,
\\Die \textit{s’Heeren lof ver}conden.
\\Maer \textit{wy die} noch be\textit{treden t’eirtsche} dal,
\\Wy \textit{sullen} hier den \textit{Heer’ God over} al
\\Hooch\textit{loven t’eewgen} stonden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {116} {Den Cxvj. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah, Lovet den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{heb God} lief, om \textit{dat hy rechte}voort,
\\Hoort \textit{mijne} stem. Hy \textit{heeft tot mijne} reden,
\\Sijn \textit{oor’ ge}neygt, end \textit{heeft stracx mijn ge}beden,
\\In \textit{tijt des} noots ge\textit{nadich aenge}hoort.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Den \textit{bant des} doots had’ \textit{my rontom be}set:
\\Ick \textit{was van} anxt als \textit{in een graf ge}schoten,
\\End \textit{t’hert was} my van \textit{bangicheyt ge}sloten.
\\Maer \textit{ick aen}riep Gods \textit{naem in mijn ge}bet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
End \textit{seyd’: Och} Heer, ver\textit{loss’ my vanden} doot.
\\Voir\textit{waer de} Heer is \textit{gunstich end ge}nadich,
\\Hy \textit{is op}recht, barm\textit{hertig end goet}dadich:
\\De \textit{Heer be}waert d’een\textit{voudig’ inden} noot.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
T’was \textit{uyt met} my: ick \textit{was geheel ver}gaen,
\\Als \textit{hy my} heeft ver\textit{lost uyt all’ on}lusten.
\\Keer \textit{wedrom} dan mijn \textit{siel tot dijner} rusten,
\\Want \textit{God heeft} dy seer \textit{groote deugt ge}daen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{hebst mijn} siel, Heer, \textit{vanden doot be}vrijt,
\\Van \textit{tranen} d’oog’, de \textit{voeten van het} sneven:
\\Dies \textit{wil ick} vry int \textit{landt der geen die} leven,
\\Voir \textit{d’aenschijn} Gods recht \textit{wandlen alle}tijt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Ick \textit{heb ge}looft, dies \textit{spreeck ick op dit} mael,
\\Ick \textit{was van} druck schier \textit{inden last ge}bleven.
\\End \textit{sprack ver}baest uyt \textit{haesticheyt ge}dreven:
\\De \textit{mench is} niet dan \textit{enckel leugen}tael.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Wat \textit{sal ick} dan ver\textit{gelden God den} Heer
\\Voir \textit{alle} sijn wel\textit{daden groot van} weirden?
\\Den \textit{beker} schoon sijns \textit{heyls sal ick aen}veirden,
\\End \textit{s’Heeren} Naem aen\textit{roepen lanx so} meer.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick \textit{sal vol}doen al \textit{mijn gelofte}nis,
\\Voir \textit{d’aenge}sicht van \textit{alle tvolck des} Heeren.
\\Voir\textit{waer God} hout in \textit{grooter weird end} eeren,
\\Der \textit{genen} door dien \textit{hy goetgunstich} is.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Wel \textit{aen. O} Heer, Ick \textit{love dy, tis} recht:
\\Want \textit{ick ben} doch dijn \textit{eygen slaef ge}sworen.
\\Ick \textit{ben een} kint van \textit{dijner maert ge}boren.
\\Du \textit{hebst den} bandt ge\textit{lost van dijnen} knecht.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dies \textit{sal ick} dy op\textit{offren lof end} danck,
\\End \textit{roepen} aen des \textit{Heeren hoogen} name.
\\Ick \textit{wil vol}doen mijn \textit{g’loften al te} same
\\Voir \textit{al dijn} volck, met \textit{vreugt end lof ge}sanck.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Voir \textit{inden} vloer van \textit{s’Heeren tempel} reyn,
\\End \textit{inde} stadt Ie\textit{rusalem ge}presen,
\\Sal \textit{dijnen} naem seer \textit{hoog geroemet} wesen.
\\Loift \textit{God den} Heer ghy \textit{alle groot end} cleyn.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {117} {Den Cxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah, Lovet den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Loift \textit{alle Heydens God den} Heer,
\\Ghy \textit{volcken prijst hem,} doet hem eer.
\\Want \textit{sijn genaed end gunste} goet,
\\Streckt \textit{over ons in} overvloet:
\\End \textit{sijne waerheyt} vast gegront,
\\Blijft \textit{eewich due}ren t’al\textit{le} stont.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {118} {Den Cxviii. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Loift \textit{God end geeft hem prijs end} eere,
\\Want \textit{hy is milt end} machtich soet,
\\In \textit{eeuwicheyt soo lancx soo} meere,
\\Blijft \textit{dueren sijn genade} goet.
\\Laet \textit{Isra}el nu \textit{vry ver}conden,
\\End \textit{roemen inden} geest verblijt,
\\Dat \textit{sijn genaed is niet om} gronden,
\\End \textit{duert gestadich alle} tijt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{Aarons huys nv vry be}lijden
\\Des \textit{Heeren goede} gunsticheyt,
\\End \textit{seggen, dat sy t’alle} tijden
\\Ge\textit{duert tot inder eewich}eyt.
\\Die \textit{vreesen} Gods des \textit{Heeren} naeme,
\\Midts \textit{hun sijn goetheyt} is bekent,
\\Dat \textit{sy vry seggen al te} same,
\\Dat \textit{sijn genaed is sonder} endt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Doe \textit{ick met anxt benout my} vonde,
\\Ick \textit{aenriep God in} mijn gebet,
\\Hy \textit{hoorde my, ter selver} stonde
\\Werdd’ \textit{ick opt ruym van hem ge}set.
\\De \textit{Heere} die my \textit{hoorde} clagen,
\\Heeft \textit{aen mijn sijde} sick gewendt:
\\Daer\textit{om en sal ick niet ver}tsagen
\\Voor \textit{s’menschen doen, oft dreyge}ment.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Hy \textit{keerdt hem gunstich aen mijn} sijde,
\\Met \textit{mijne helpers} toegerust:
\\Daer\textit{omme sal ick aensien} blijde,
\\Aen \textit{mijnen vyandt mijnen} lust.
\\Tis \textit{beter} op den \textit{Heer te} bouwen,
\\Dan \textit{op de menschen} al gelijck.
\\Tis \textit{beter Gode te ver}trouwen,
\\Dan \textit{Heeren, oft dan Vorsten} rijck.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
My \textit{hebben allerhande} scharen
\\Om\textit{ringt, tot mijn leedt} end verdriet,
\\Maer \textit{in Gods naem sal ick voort}varen,
\\End \textit{brengens’ al gelijck te} niet.
\\Sy \textit{hadden} my met \textit{haer ge}nooten
\\Wel \textit{vast besloten} gantz rontom:
\\Ick \textit{salse nochtans omme}stooten,
\\End \textit{in Gods name brengen} om.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Als \textit{Biën hadden sy vol} toirnen
\\My \textit{heel beset, maer} haere macht
\\Ghinck \textit{uyt, gelijck een vier van} doirnen.
\\Ick \textit{hebs’ in Gods naem omge}bracht.
\\Du \textit{vyandt} hebst my \textit{hardt ge}stouwet
\\Om \textit{my te brengen} aen den val,
\\Maer \textit{God daer mijn hert op ver}trouwet,
\\Heeft \textit{my geholpen over} al.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Mijn \textit{stercke cracht is God al}machtig,
\\Hy \textit{is mijn vreugt, hy} is mijn liedt:
\\Hy \textit{heeft my met zijn handen} crachtig
\\Ver\textit{lost uyt alle mijn ver}driet.
\\In \textit{huysen} daer de \textit{vroim’ ver}keeren,
\\Men \textit{hoorter groot ge}rucht van vreugt.
\\Men \textit{segt end singt: De handt des} Heeren
\\Be\textit{wijst een sonderlinge} deugt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Gods \textit{rechterhandt is hooch ver}heven,
\\Sijn \textit{handt end erm is} machtich sterck:
\\Hy \textit{heeft een wonderdaet be}dreven,
\\Hy \textit{heeft gedaen een seer groot} werck.
\\Dies \textit{sal ick} leven \textit{sonder} sorgen,
\\Ver\textit{sekert sijnde} voir de doot,
\\End \textit{sal vertellen alle} morgen,
\\Des \textit{Heeren wonderdaden} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Tis \textit{waer, hy heeft my aender} sielen
\\Wel \textit{hart gestraft end} gecastijt,
\\Doch \textit{liet my daerom niet ver}nielen,
\\Noch \textit{gantz uytroeyen t’eenger} tijt.
\\Doet \textit{my de} deuren \textit{dan vry} open
\\Des \textit{Tempels, daer de} vroim ingaen.
\\Ick \textit{wilder in, met vaster} hopen,
\\Om \textit{van Gods lof te doen ver}maen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Dit \textit{sijn des Heeren schoone} deuren,
\\Dits \textit{sijnen tempel} end portael,
\\De \textit{vromen mogen sonder} treuren
\\Daer\textit{inne vry gaen al te} mael:
\\Daer\textit{om wil} ick O, \textit{God dy} prijsen,
\\Dat \textit{du hebst mijn ge}bet verhoort,
\\End \textit{eenen yeglick onder}wijsen,
\\Dat \textit{du mijn heyl bist rechte}voort.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {11}
Den \textit{steen die smaedlick was ver}stooten,
\\Iae \textit{oock vant bowvolck} int gemeen,
\\Heeft \textit{het gebou in een ge}sloten,
\\End \textit{is geworden den hoeck}steen.
\\Dit \textit{is voir}waer een \textit{werck be}sonder,
\\Ge\textit{schiet door Gods wil} ende macht,
\\End \textit{is in onsen oogen} wonder,
\\Daer \textit{yeglijck op moet nemen} acht.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Dit \textit{is den vierdach uytge}lesen,
\\Die \textit{God de Heer ver}ordent heeft:
\\Laet \textit{ons daer inne vrolijck} wesen,
\\Want \textit{God ons oorsaeck daer toe} geeft.
\\Ach \textit{lieve} Heer, wil \textit{ons be}vrijen:
\\Help \textit{doch O Heer, dat} bid’ ick dy.
\\Laet \textit{het geluckelijck ge}dijen
\\Den \textit{Coninck: end dijn volck stae} by.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ge\textit{loift sy die hier is ge}comen,
\\End \textit{heeft sick in Gods} naem verthoont,
\\Wy \textit{bidden dattet u mach} vromen,
\\Ghy \textit{alle die Gods huys be}woont.
\\De \textit{Heer is} God, hy \textit{heeft ons} blinden
\\Be\textit{schenen met zijn} licht seer claer.
\\Comt: \textit{laet ons het slachtoffer} binden
\\Vast \textit{aende hoornen van t’al}taer.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Du \textit{bist mijn God daer ick op} bouwe,
\\Ick \textit{sal dy geven} lof end eer.
\\Du \textit{bist mijn God dien ick ver}trouwe,
\\Ick \textit{sal dy eewlijck roemen,} Heer.
\\Comt \textit{vry God} loven \textit{ende} dancken,
\\Want \textit{sijne goedich}eyt is groot,
\\End \textit{sijn genaede sonder} wancken
\\Duert \textit{eewichlijck, in allen} noot.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {119} {Den Cxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Aleph. I.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel \textit{salich} sijn die \textit{met een hert ge}rust,
\\Recht \textit{ende} slecht, in \textit{haren wech voort}varen,
\\End \textit{nae Gods} wet vry \textit{wandelen met} lust.
\\Wel \textit{salich} sijn, die \textit{s’Heeren woirt be}waren.
\\End \textit{soecken} hem, uyt \textit{gantzer hertzen} gront.
\\Iae \textit{gantse}lick, daer \textit{toe geen moeyt en} sparen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Die \textit{oock geen} arg, noch \textit{geenen boosen} vondt
\\En \textit{brengen} voorts, noch \textit{smeden valsche} rancken:
\\Maer \textit{s’Heeren} wech be\textit{wandelen goet}rondt.
\\Heer, \textit{du ge}biedst dat \textit{elckeen sonder} wancken
\\Dijn \textit{wetten} houd’ nae \textit{sijn beroep end} plicht:
\\End \textit{daer nae} voeg’ sijn \textit{wercken, end ghe}dancken.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Och \textit{waer my} doch den \textit{stap so vast ge}richt,
\\Dat \textit{ick al}toos mocht \textit{dyn geboden} houwen,
\\End \textit{in de} self ge\textit{grondt syn end ge}sticht.
\\Want \textit{ick voir}waer ben \textit{in dat vast ver}trouwen,
\\Dat \textit{ick niet} kan ge\textit{raken tot on}eer,
\\So \textit{lang als} ick op \textit{dijne wet sal} schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dan \textit{sal ick} dy lof\textit{singen, O God} Heer,
\\Met \textit{een reyn} hert, als \textit{mijn verstant sal} vaten
\\Dijn \textit{recht ge}richt end \textit{dijne heylge} leer.
\\Ick \textit{wil met} vlijt end \textit{gretich uyt der} maten
\\Dijn \textit{rechten,} Heer, be\textit{waren lanx so} meer:
\\Wil \textit{du my} doch niet \textit{al te seer ver}laten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Beth. II.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {5}
Waer \textit{meed ist} Heer, dat \textit{hem een iong ge}sel
\\Reyn \textit{houden} sal, end \textit{vry van alle} smetten?
\\So \textit{hy al}tijt neemt \textit{acht op dijn be}vel.
\\Daer \textit{op wil} ick van \textit{gantscher herten} letten,
\\Dat \textit{ick dy} soeck, end \textit{volge dijn ge}bot:
\\Laet \textit{my doch} niet af\textit{dwalen van dijn} wetten.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dijn \textit{heylig} woirt heb \textit{ick in s’herten} slot,
\\Als \textit{eenen} schat wel \textit{costelijck be}waret:
\\Op \textit{dat ick} niet en \textit{sondig tegen} God.
\\Heer \textit{dijnen} naem end \textit{lof is hooch ver}maret:
\\Leer \textit{my dijn} recht, dat \textit{mijn hert werd’ ge}stuert
\\In \textit{dijne} wet, end \textit{mijn verstant ver}claret.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Ick \textit{heb dijn} woirt steets \textit{inden mont ge}vuert:
\\End \textit{dijn ge}richt, ver\textit{melt tot alle} stonden.
\\Ick \textit{heb voir}waer als \textit{my thert heeft get}ruert,
\\In \textit{dijnen} weg’ end \textit{over dijn’ oor}conden
\\Ver\textit{blijt ge}weest, met \textit{meerder vreugt end} feest,
\\Dan \textit{of ick} hadd’ al \textit{swerelts schat ge}vonden.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Ick \textit{wil O} Heer, in \textit{dijn woirt aller}meest
\\My \textit{oeffe}nen, end \textit{daer van steedts ver}tellen,
\\End \textit{dijnen} wech be\textit{mercken onbe}vreest:
\\Op \textit{dat ick} recht daer \textit{in gae, sonder} hellen,
\\In \textit{dijne} wet ver\textit{heug ick mijnen} geest,
\\End \textit{wil dijn} woirt in \textit{geen vergeting} stellen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Gimel. III.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {9}
Doe \textit{my dees} deugt, die \textit{ick ben dijnen} knecht,
\\Dat \textit{ick, O} Heer, by \textit{tleven werd’ be}houwen.
\\Ick \textit{sal dijn} woirt be\textit{waren slecht end} recht,
\\End \textit{mynen} grondt ge\textit{heelyck daer op} bouwen.
\\Ont\textit{luyck my} d’oog, dat \textit{ick mach lancx soo} meer
\\De \textit{wondren} groot van \textit{dijne wet aen}schouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
De\textit{wijl’ ick,} Heer, in \textit{pelgrims wijs’ ver}keer
\\Op \textit{d’eirtsche} dal, end \textit{heb geen vaste} stede,
\\Ver\textit{berg my} niet dyn \textit{wet end goede} leer,
\\Maer \textit{geef dat} ick vry\textit{moedich daer in} trede.
\\Mijn \textit{herte} breeckt van \textit{dat het alle}mael
\\Met \textit{anxt ver}langt naer \textit{dyn gericht end} rede:
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Al \textit{die ver}vloect in \textit{haeren pracht end} prael
\\Sick \textit{buytens} weegs gantz \textit{wederspannich} dragen,
\\Mits \textit{wyckend’} af van \textit{dyn gesette} pael,
\\Straef\textit{stu te} recht met \textit{dyne sware} plagen.
\\Weir \textit{van my,} Heer, be\textit{schaemtheyt ende} smaet,
\\Want \textit{ick dyn} woirt be\textit{waer met groot be}hagen.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
De \textit{Vorsten} syn ge\textit{seten inden} raet
\\Tot \textit{mynen} last, end \textit{spreken my al} tegen,
\\De\textit{wyl dijn} knecht dyn \textit{Wetten over}slaet.
\\Doch \textit{dyn ge}bodt, dyn \textit{tuygniss’ ende} wegen
\\Sijn \textit{mynen} troost, myn \textit{vreugt, myn toever}laet.
\\End \textit{Raetslien} trou, met \textit{dien ick raet wil} plegen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Daleth. IIII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {13}
Ick \textit{kleef aen} tstof als \textit{of ick waer’ int} graf,
\\Wil \textit{my ge}sont end \textit{levendig weer} maken:
\\Na \textit{luyt dyns} woirts, dwelck \textit{du niet salt gaen} af.
\\Ick \textit{hebbe} dy ver\textit{haelt all’ mijne} saecken:
\\Oock \textit{hebstu} my ge\textit{nadelijck ver}hoort,
\\Leer \textit{my dijn} recht, dat \textit{ic het recht mach} smaken.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Doe \textit{my ver}staen dijn \textit{wegen end dijn} woort:
\\So \textit{sal ick} dan, al \textit{dijne wonder}daden
\\In \textit{s’hertsen} gront be\textit{trachten rechte}voort.
\\Mijn \textit{siel be}swijckt, van \textit{row sijnd over}laden:
\\Richt \textit{my doch} op, want \textit{ick lig neer heel} plat:
\\Ver\textit{quick my} Heer, na \textit{dijn woirt, met ge}naden.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Weir \textit{wijt van} my des \textit{leugens slimmen} padt:
\\Daer\textit{tegen} my ge\textit{nadelijck ver}leene
\\Van \textit{dijnen} Wet den \textit{costelijcken} schat.
\\Ick \textit{heb den} wech van \textit{dijne waerheyt} reene
\\In \textit{mijn ge}moet ge\textit{koren, end de} leer
\\Van \textit{dijn ge}richt my \textit{voirgestelt al}leene.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Ick \textit{heb ge}volgt dijn \textit{tuygenissen,} Heer,
\\End \textit{aen dijn} woirt gantz \textit{onbeweecht ge}hangen,
\\Dies \textit{laet my} niet ver\textit{vallen in on}eer.
\\Dan \textit{sal ick} recht met \textit{hertelijck ver}langen
\\Den \textit{weg dijns} Wets in\textit{loopen lancx so} meer,
\\Als \textit{du mijn} hert salt \textit{lossen uyt der} prangen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
He. V.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {17}
Leer \textit{my den} wech van \textit{dijn geboden} slecht,
\\Dat \textit{ick daer} in recht \textit{toe recht aen mach} treden,
\\End \textit{tot aent} eynd’ vast \textit{blijf daer aen ge}hecht.
\\Geef \textit{my ver}stant, dat \textit{ik dijn Wet end’} zeden
\\In \textit{eewich}eydt wel \textit{onderhouden} mach,
\\End \textit{gade}slaen met \textit{s’hertzen innich}eden.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Doe \textit{my den} padt be\textit{treden nacht end} dach
\\Van \textit{dijn ge}bot, end \textit{blijven steeds daer} binnen:
\\Want \textit{tis mijn} vreugt end \textit{alle mijn be}jach.
\\Wend \textit{my het} hert, en \textit{alle mijne} sinnen
\\Om \textit{dijn ge}bot met \textit{vlijt te nemen} aen:
\\End \textit{laet my} doch geen \textit{giericheyt be}minnen.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Mijn \textit{oogen} keer, dat \textit{sy tgesicht niet} slaen
\\Op \textit{ydel}heyt, oft \textit{op onnutte} saken:
\\Ver\textit{quick my} Heer, in \textit{dijne rechte} baen.
\\Wil \textit{dijn be}loft vast \textit{ende bundich} maken
\\My \textit{dijnen} knecht, die \textit{ick voeg mijn ge}moet
\\Om \textit{tot dijn} vrees end \textit{liefde te ge}raken.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
De \textit{schand end} spot die \textit{my nv vreesen} doet,
\\Wil \textit{van my} Heer, nae \textit{dijn genaede} weiren:
\\Want \textit{dijn ge}richt is \textit{heylich ende} goet.
\\Sie, \textit{Heer, ick} heb een \textit{sonderling be}geiren,
\\Tot \textit{dijn ge}bodt: het \textit{smaeckt my wonder} soet.
\\Wil \textit{om dijn} trouw ge\textit{sontheyt my be}scheiren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Vav. VI.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {21}
Laet \textit{my dijn} gunst ge\textit{nieten nv voort} aen,
\\End’ \textit{dijne} hulp: wil \textit{my Heer, vanden} quaden
\\Nae \textit{dijn ge}loft, be\textit{vrijen end’ ont}slaen.
\\Dat \textit{ick den} lien, die \textit{my met schimp ver}smaden
\\Ant\textit{woirden} mach, op \textit{al haer valsch ver}wijt:
\\Want \textit{ick ver}trou op \textit{dijn woirt vol ge}naden.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Wt \textit{mijnen} mont en \textit{wil te geener} tijt,
\\Het \textit{heylich} woirt der \textit{waerheyt seer wijt} rucken,
\\De\textit{wijl ik} wacht op \textit{dijn gericht met} vlijt.
\\Ick \textit{sal dijn} Wet in \textit{mijn hert altijt} drucken,
\\Om \textit{eewe}lijck end \textit{sonder af te} staen,
\\Met \textit{all’ oot}moet daer \textit{onder my te} bucken.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Daer\textit{om sal} ick op \textit{eene ruyme} baen
\\Vry \textit{onge}stoort be\textit{wandlen mijne} wegen,
\\Met \textit{dijn be}vel wel \textit{neerstich t’over}slaen.
\\Ick \textit{sal dijn} woirt oock \textit{houden onver}swegen,
\\End \textit{Conin}gen ver\textit{tellen van dijn} wet:
\\Ia \textit{sal dies} niet be\textit{schaemt sijn noch vers}legen.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
In \textit{dijn ge}bod gantz \textit{reyn end onbe}smet
\\Sal \textit{ick my,} Heer, ver\textit{lusten sonder} treuren:
\\Want \textit{ick mijn} hert met \textit{liefden daer op} set.
\\Ick \textit{wil mijn} handt tot \textit{dyne wet op} beuren,
\\Die \textit{ick heb} lief: so \textit{dat ick vlijtich} lett
\\Op \textit{dyn ge}bot, end \textit{alle dyne} keuren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Zain. VII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {25}
Ge\textit{denck des} woirts ge\textit{daen tot dynen} knecht,
\\Want \textit{du doest,} Heer, dat \textit{ick al mijn ver}trouwen
\\Heb \textit{op den} grondt van \textit{dijn beloft ge}legt.
\\Tis \textit{mijnen} troost in \textit{alle mijn be}nouwen,
\\Want \textit{dijn be}loft heeft \textit{my in mijn ver}driet,
\\End \textit{inden} noot by \textit{t’leven onder}houwen.
\end {vers}

\begin {vers} {26}
My \textit{is veel} spijts, veel \textit{smaets, end spots ge}schiet
\\Van \textit{tstoute} volck vol \textit{aller hoover}dyen,
\\Maer \textit{ick en} wijck van \textit{dijn geboden} niet.
\\Op \textit{dyn ge}richt dwelck \textit{duert van eewge} tyen,
\\Ge\textit{denck ick} steeds: tis \textit{mijnen troost al}leen,
\\Dwelck \textit{my ver}licht in \textit{cruys end sware} lijen.
\end {vers}

\begin {vers} {27}
Als \textit{ick aen}sie t’boos \textit{volck dat int ge}meen
\\Dijn \textit{wet ver}laet, die \textit{du ons hebst be}volen,
\\So \textit{over}valt my \textit{eenen schroom niet} cleen.
\\Int \textit{vremde} landt daer \textit{ick moest balling} dolen,
\\Wat \textit{dijne} wet tge\textit{dicht van mijn ge}sanck,
\\So \textit{dat ick} noyt dijn \textit{woirt en heb ver}holen.
\end {vers}

\begin {vers} {28}
Ick \textit{heb by} nacht ge\textit{houden in ge}danck
\\Heer, \textit{dynen} naem, end \textit{heb vast acht ge}slagen
\\Op \textit{dijne} wet, welck \textit{was al mijn ver}lanck.
\\Dit \textit{self is} my nae \textit{dijn goet wel be}hagen,
\\O \textit{God, ge}beurt, om \textit{dat ick mijnen} ganck
\\Na \textit{dijn ge}bot ge\textit{stadich heb ge}dragen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Cheth. VIII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {29}
Du \textit{bist O} Heer, myn \textit{erfdeel ende} lot.
\\Ick \textit{heb wel} vast in \textit{mijn hert voirge}nomen,
\\Dat \textit{ick al}tijts sal \textit{volgen dijn ge}bot.
\\Voir \textit{dijn aen}schijn heb \textit{ick Heer, laten} comen
\\Met \textit{all’ oot}moet, mijn \textit{hertelick ge}bet:
\\Wil \textit{na dijn} woirt my \textit{met genade} vromen.
\end {vers}

\begin {vers} {30}
Ick \textit{heb wel} scherp op \textit{al mijn doen ge}let
\\End \textit{stracx ge}keert mijn \textit{voeten sonder} hellen,
\\Recht \textit{nae de} baen van \textit{dijne heylge} wet.
\\Ia \textit{hebbe} my, om \textit{yeglijck te ver}snellen,
\\Daer \textit{in ge}spoeyt seer \textit{haestich ende} radt:
\\End \textit{noyt ver}suymt, my \textit{nae dijn woirt te} stellen.
\end {vers}

\begin {vers} {31}
Der \textit{boosen} rot heeft \textit{my gerooft ge}hadt,
\\End \textit{my heel} bloot end \textit{bijster willen} maken:
\\Dies \textit{ick noch}tans dijn \textit{Wet noyt en ver}gat.
\\Ter \textit{midder}nacht wil \textit{ick staen op, end} waken,
\\Om \textit{dijnen} naem te \textit{geven prijs end} eer,
\\Van \textit{dijn ge}richt seer \textit{recht in alle} saken.
\end {vers}

\begin {vers} {32}
Ick \textit{voege} my ge\textit{heelijck, end ver}keer
\\By \textit{tvolck dat} vreest voir \textit{dijner onge}naden,
\\End \textit{onder}houdt al \textit{dijn geboden,} Heer.
\\Heer, \textit{deird is} vol van \textit{dijn gunst end wel}daden:
\\Be\textit{richt my} doch, end \textit{dijn geboden} leer,
\\Dat \textit{ick al}tijt my \textit{houd op dijne} paden.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Teth. IX.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {33}
O \textit{Heer, du} hebst my \textit{dijnen knecht ge}daen
\\Seer \textit{vele} deugts, na \textit{dijn beloft wa}rachtich,
\\Op \textit{welck ick} oock heb \textit{altyt vast ge}staen.
\\Geef \textit{mynen} geest, O \textit{Heer, myn God al}machtich,
\\Den \textit{rechten} smaeck, end \textit{onvervalscht ver}stant:
\\Want \textit{ick ge}loof, aen \textit{dyn gebot aen}dachtich.
\end {vers}

\begin {vers} {34}
Eer \textit{ick ver}neert werdd’ \textit{onder dyne} hant,
\\So \textit{deed ick} niet dan \textit{buyten s’weegs ver}dwalen,
\\Maer \textit{nu is} my dijn \textit{woirt int hert ge}plant.
\\Heer, \textit{du bist} goet, end \textit{laetst dijn goetheyt} stralen,
\\Gantz \textit{over} al: dies \textit{my tverstant ver}licht,
\\End \textit{leer my} doch in \textit{dijn Wet niet te} falen,
\end {vers}

\begin {vers} {35}
Die \textit{op haer} pracht met \textit{hoomoet sijn ge}sticht,
\\Gaen \textit{tegen} my veel \textit{leugenen ver}sieren:
\\Doch \textit{mijn ge}moet is \textit{op dijn woirt ge}richt.
\\Haer \textit{hert is} dick end \textit{vet, niet om be}stieren,
\\Ge\textit{lijck out} ruet, oft \textit{als gesturckelt} smout:
\\Maer \textit{mijnen} lust is \textit{dijn Wet goeder}tieren.
\end {vers}

\begin {vers} {36}
Tis \textit{mijn ge}luck end \textit{welvaert sonder} fout,
\\Dat \textit{ick van} dy cas\textit{tijding heb ont}fangen,
\\Op \textit{dat ick} leer van \textit{dijn woirt het ont}hout.
\\Want \textit{dijn ge}bodt dwelck \textit{ick vast aen wil} hangen,
\\Is \textit{beter,} Heer, dan \textit{silver ende} gout,
\\End \textit{dan al} tgoet daer \textit{menschen na ver}langen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Iod. X.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {37}
Dijn \textit{handt heeft} my ge\textit{maeckt end toebe}reyt:
\\Geef \textit{my ver}stant dat \textit{ick te recht mach} leeren
\\Het \textit{reyn ge}bodt, ons \textit{van dy voirge}leydt.
\\T’god\textit{salich} volck sal \textit{hem tot vreugde} keeren
\\Als \textit{sy de} deugt die \textit{du my doest, sien} aen:
\\Want \textit{ick doch} wacht op \textit{d’woirt Gods mijnes} Heeren.
\end {vers}

\begin {vers} {38}
De \textit{daet O} Heer, geeft \textit{my wel te ver}staen,
\\Dat \textit{dijn ge}richt recht\textit{veirdich is end} goedich:
\\End \textit{dat du} my met \textit{recht hebst moeten} slaen.
\\Ick \textit{bidde} dy, dat \textit{dijn gunst over}vloedich
\\My \textit{nv ver}troost, nae \textit{dijn gelofte,} Heer,
\\Vast \textit{toege}segt, my \textit{dijnen knecht oot}moedich.
\end {vers}

\begin {vers} {39}
Dat \textit{dijn ge}naed end \textit{medelijden} teer
\\My \textit{weder}vaer’, op \textit{dat ick weer mach} leven:
\\Want \textit{aen dijn} Wet ver\textit{lust’ ick my doch} seer.
\\Laet \textit{schaemroot} sijn die \textit{in hoomoet ver}heven
\\My \textit{stooten} om, met \textit{onrecht end ver}raet:
\\Maer \textit{ick wil} my tot \textit{dijne Wet be}geven.
\end {vers}

\begin {vers} {40}
Dan \textit{sal sick} tvolck met \textit{ongeveynst ge}laet,
\\Tot \textit{mywaerts} slaen, die \textit{vroom sijn end gods}vruchtich,
\\End \textit{die dijn} Wet recht \textit{kennen metter} daet.
\\Geef \textit{dat mijn} hert sy \textit{oprecht ende} tuchtig,
\\In \textit{dijn ge}bodt, op \textit{dat ick niet met} smaet
\\Be\textit{schaemt en} word’, oft \textit{voir den vyant} vluchtig.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Caph. XI.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {41}
D’wijl \textit{ick ver}lang na \textit{dijn hulp dach end’} nacht,
\\Mijn \textit{siel be}swijmt, end \textit{wort geheel be}sweken,
\\Mits \textit{ick so} seer op \textit{dijne woirden} wacht,
\\Dat \textit{d’oogen} schier my \textit{sprietlen ende} breken:
\\Ick \textit{spreke} vast in \textit{mijn hert, och wan}neer
\\Salst \textit{du my} Heer, eens \textit{troostelijck aen}spreken?
\end {vers}

\begin {vers} {42}
Ick \textit{ben heel} dorr’ van \textit{grooten rou o} Heer,
\\Ge\textit{lijck een} vel, lang \textit{inden roock ge}hangen:
\\Doch \textit{dijn be}vel ver\textit{geet ick nimmer}meer.
\\Hoe \textit{lang sal} my dit \textit{cruys noch soo hardt} prangen
\\My \textit{dijnen} knecht? wan\textit{neer salst du doen} recht
\\Op \textit{die die} my ver\textit{volgen om te} vangen?
\end {vers}

\begin {vers} {43}
Thoo\textit{veirdich} volck dat \textit{my met haet be}vecht,
\\Graeft \textit{kuylen} diep, end \textit{soeckt my te doen} vallen,
\\Dwelck \textit{niet en} is nae \textit{dijn wet aenge}legt.
\\Dijn \textit{wetten,} Heer, sijn \textit{oprecht gantz end} allen:
\\Ick \textit{word’ ver}volgt met \textit{valschen haet end} nijt:
\\Dies \textit{wil my} doch met \textit{dijner hulp om}wallen.
\end {vers}

\begin {vers} {44}
Ick \textit{was voir}waer mijn \textit{leven by nae} quijt,
\\Mits \textit{tvolck my} had ter \textit{eirden neer ge}dreven:
\\Doch \textit{ben ick} noyt van \textit{dijn woirt afge}glijt:
\\Ver\textit{quick my,} Heer, end \textit{geef my weer het} leven,
\\Nae \textit{dijn ge}naed: ick \textit{wil met allen} vlijt,
\\Be\textit{waeren} twoirt dat \textit{du ons hebst ge}geven.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Lamed. XII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {45}
Dijn \textit{woirt ge}duert O \textit{Heer, in eewich}eyt
\\Gantz \textit{onbe}weegt in \textit{shemels hooge} throonen,
\\Die \textit{ons van} dy oor\textit{conden claer be}scheyt.
\\Dijn \textit{trou sal} sick van \textit{stam tot stam ver}thoonen.
\\Du \textit{hebst wel} vast ge\textit{sticht het eirtrijck} ront,
\\Dat \textit{het blijff} staen, end \textit{mensche daer op} woonen.
\end {vers}

\begin {vers} {46}
Tot \textit{heden} toe, staet \textit{alle dinck ge}gront
\\Nae \textit{dijn be}vel: mits \textit{alle crea}tueren,
\\Dijn \textit{dienaers} sijn ge\textit{hoorich telcker} stont.
\\Hadd’ \textit{my dyn} Wet, doe \textit{my thert swaer moest} treuren,
\\Niet \textit{vast ver}troost, end \textit{mynen geest ver}blijt,
\\Ick \textit{waer ver}gaen, end \textit{hadd’ niet connen} dueren.
\end {vers}

\begin {vers} {47}
In \textit{eewich}eyt wil \textit{ick te geener} tijt,
\\Dyn \textit{heylig} woirt end \textit{dijn bevel ver}geten,
\\Want \textit{du daer} doir my \textit{tleven hebst be}vrijt.
\\Heer, \textit{ick ben} dyn, dies \textit{mach ick my ver}meten:
\\Daer\textit{om o} Heer, help \textit{my doir dyne} macht,
\\Want \textit{ick my} poog om \textit{dyne Wet te} weten.
\end {vers}

\begin {vers} {48}
Het \textit{godloos} volck heeft \textit{op my nauw ge}wacht,
\\Om \textit{my te} doen ver\textit{gaen in haere} lagen:
\\Maer \textit{op dyn} woirt heb \textit{ick genomen} acht.
\\Ick \textit{heb al}hier op \textit{alles d’oog ge}slagen,
\\Hoe \textit{goet het} sy, twort \textit{noch ten eynd’ ge}bracht:
\\Al\textit{leen dyn} woirt streckt \textit{wyt, ten eewgen} dagen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Mem. XIII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {49}
Och \textit{Heer, hoe} lief heb \textit{ick doch dyne} Wet?
\\Tis \textit{tgeen daer} ick van \textit{spreeck in al myn} leven,
\\End \textit{daer op} ick myn \textit{sinnen daeglycx} set.
\\Dyn \textit{Wet heeft} my meer \textit{wysheyts, Heer, ge}geven,
\\Dan \textit{ick en} vind’ in \textit{mynen vyant} stout,
\\Om \textit{dat sy} my al\textit{toos is by ge}bleven.
\end {vers}

\begin {vers} {50}
Dies \textit{ben ick} nu veel \textit{wijser menich}fout
\\Dan \textit{al die} my self \textit{hebben onder}wesen,
\\Om \textit{dat dijn} woirt is \textit{al mijn onder}hout.
\\Tver\textit{stant is} my in \textit{wijsheyt opge}resen,
\\Oock \textit{boven} dien, die \textit{ouder sijn van} tijt,
\\Om \textit{dat ick} houd dijn \textit{wetten hoog ge}presen.
\end {vers}

\begin {vers} {51}
Ick \textit{heb al}tijts mijn \textit{voeten nau ge}mijt
\\Van \textit{alle} quaet, end \textit{van onrechte} wegen:
\\Op \textit{dat ick} hiel dijn \textit{woirt met alle} vlijt.
\\So \textit{dat ick} noyt van \textit{sinnen was ge}negen
\\Om \textit{van dijn} woirt te \textit{wenden mijn ge}moet:
\\Want \textit{uyt dijn} leer heb \textit{ick verstant ge}cregen.
\end {vers}

\begin {vers} {52}
Hoe \textit{is dijn} woirt in \textit{mijnen mont so} soet!
\\Gheen \textit{honich} werck, noch \textit{soete honich}raten
\\En \textit{vind’ ick} Heer, nae \textit{mijnen smaeck so} goet.
\\Ick \textit{heb ver}stant end \textit{wijsheyt boven} maten
\\Daer \textit{doir ge}hadt, end \textit{ben geworden} vroet:
\\Dies \textit{moet mijn} hert be\textit{droch end leugen} haten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Nvn. XIIII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {53}
Dijn \textit{woirt is,} Heer, een \textit{keers die my ver}licht
\\Voir \textit{mynen} voet, om \textit{dijn baen na te} sporen,
\\Een \textit{fackel} claer daer \textit{ick my heel na} richt.
\\Dies \textit{heb ick} ook, Heer, \textit{eenen eedt ge}sworen,
\\Die \textit{blijven} sal ge\textit{heel onwanckel}baer:
\\Dat \textit{ick al}tijts dijn \textit{rechten wil oir}boren.
\end {vers}

\begin {vers} {54}
Ick \textit{ben in} druck, in \textit{last end kommer} swaer,
\\Ver\textit{nedert} sijnd’ o \textit{God, van dyne} handen.
\\Dies \textit{nae dyn} woirt, in \textit{tleven my be}waer.
\\Neem’ \textit{gunstig} aen de \textit{willig’ offe}randen
\\Dijns \textit{lofs, die} ick dy \textit{met den mont voir}draeg,
\\Leer \textit{myn ge}moet in \textit{dyns Wets yver} branden.
\end {vers}

\begin {vers} {55}
Du \textit{sietst, o} Heer, dat \textit{ick myn siele} waeg,
\\Als \textit{of sy} waer in \textit{mijn hant telker} ueren:
\\Maer \textit{ick ver}geet dijn \textit{wet te geenen} daeg.
\\Het \textit{godloos} volck soeckt \textit{mijnen voet te} stueren
\\Uyt \textit{een valsch} hert, int \textit{gaeren van haer} net:
\\Doch \textit{ick laet} my van \textit{dijn woirt niet ver}vueren.
\end {vers}

\begin {vers} {56}
Dijn \textit{tuygnis,} Heer, dijn \textit{woirt, end’ dijne} wet
\\Is \textit{t’deel end} t’lot dwelck \textit{ick wil eewig} erven,
\\Tis \textit{mijne} vreugt, daer \textit{ick mijn hert op} set.
\\Ick \textit{heb mijn} hert be\textit{geven alle} werven,
\\Om \textit{dijn ge}bot end \textit{keuren onbe}smet
\\Te \textit{volgen} nae, tot \textit{dat ick coim te} sterven.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Samech. XV.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {57}
Ick \textit{drage} haet, end \textit{eenen weder}sin
\\Tot \textit{schalck ge}peys, end \textit{alle dobbel} rancken,
\\Maer \textit{dijne} wet is \textit{tgeen dat ick be}min.
\\Du \textit{bist o} Heer, mijn \textit{schutting sonder} wancken,
\\End \textit{mijnen} scherm, mijn \textit{toevlucht ende} schilt:
\\Op \textit{dijn woirt} staet mijn \textit{hert end mijn ge}dancken.
\end {vers}

\begin {vers} {58}
Packt \textit{u van} my, al \textit{die ghy qualijck} wilt,
\\End \textit{boosheyt} werckt: end \textit{ick sal onder}houwen
\\Het \textit{woirt mijns} Gods, end \textit{sijn geboden} milt.
\\Wil \textit{my o} Heer, wel \textit{vastlijck onder}bouwen
\\Na \textit{dijn ge}loft: dat \textit{ick int leven} blijf.
\\Laet \textit{my niet} sijn be\textit{schaemt in mijn ver}trouwen.
\end {vers}

\begin {vers} {59}
Ver\textit{sterck my,} Heer, end \textit{onderset my} stijf:
\\So \textit{sal ick} recht be\textit{houden sijn in} vreden,
\\End \textit{sal dijn} wet aen\textit{mercken met be}klijf.
\\Du \textit{hebst de} geen met \textit{voeten hart ver}treden
\\Die \textit{dwalen} af van \textit{dijn wet ende} raet
\\Want \textit{tis om} niet al \textit{wat sy listich} smeden.
\end {vers}

\begin {vers} {60}
Du \textit{hebst de} boos’ in \textit{haere valsche} daet
\\Als \textit{onnut} schuym van \textit{d’eirtrijck wech ge}smeten:
\\Dies \textit{heb ick} lief dijn \textit{oorcond boven} maet.
\\Heer, \textit{dijnen} schroom heeft \textit{my thert so be}seten,
\\Dat \textit{my van} vrees het \textit{hayr te bergen} staet,
\\Als \textit{ick my} poog dijn \textit{oordeel t’over}meten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Haiin. XVI.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {61}
Ick \textit{heb goet} recht end \textit{billickheyt ge}daen:
\\Heer, \textit{wil my} niet den \textit{vyandt over}geven,
\\Die \textit{niet en} vreest met \textit{onrecht om te} gaen.
\\Sy \textit{du mijn} borg end \textit{loss mijn arme} leven,
\\Dat \textit{my tboos} volck in \textit{haeren over}moet,
\\Geen \textit{onrecht} doe oft \textit{brenge tot het} sneven.
\end {vers}

\begin {vers} {62}
Mijn \textit{oogen} sijn be\textit{weent in over}vloet,
\\De\textit{wijl sy} vast op \textit{dijn verlossing} wachten,
\\End \textit{op het} woirt van \textit{dijn gerechtheyt} goet.
\\Wil \textit{dijnes} knechts ge\textit{beden niet ver}achten,
\\Maer \textit{doe met} my nae \textit{dijne gunste,} Heer,
\\End \textit{leer my} recht na \textit{dijne Wet te} trachten.
\end {vers}

\begin {vers} {63}
Ick \textit{ben dijn} slaef, end \textit{soeck alleen dijn} eer:
\\Wil \textit{mijn ver}stant met \textit{dijnen geest ver}stercken,
\\Dat \textit{ick be}grijp den \textit{gront van dijne} leer.
\\Het \textit{is hoog} tijt O \textit{Heer, om nu te} wercken:
\\Want \textit{tboos volck} heeft dijn \textit{wet te niet ge}bracht,
\\End’ \textit{gantzlijck} niet op \textit{dijn woirt willen} mercken.
\end {vers}

\begin {vers} {64}
Daer\textit{omm’ heb} ick te \textit{meer daer op ge}wacht,
\\End \textit{lief ge}hadt van \textit{herten dijn ge}boden,
\\Ia \textit{meer dan} gout end \textit{alle swerelts} pracht.
\\Dies \textit{heb ick} oock al\textit{tijts o God der} Goden,
\\Al \textit{dijn be}vel voir \textit{goet end recht ge}acht:
\\End \textit{voir be}droch end \textit{valschen list ge}vloden.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Phe. XVII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {65}
Men \textit{merckt O} Heer, in \textit{dijn warachtig} woirt
\\Al \textit{om end} om veel \textit{wonderen ver}holen:
\\Dies \textit{heeft mijn} siel het \textit{selve nage}spoirt.
\\Die \textit{slechts be}treet den \textit{dorpel dijner} scholen,
\\Hoe \textit{slecht hy} sy, leert \textit{stracx daer goeden} tucht,
\\End \textit{wort ver}licht, so \textit{dat hy niet kan} dolen.
\end {vers}

\begin {vers} {66}
Ick \textit{heb ge}gaept, ge\textit{hijgt end seer ver}sucht,
\\Uyt \textit{yver} groot end \textit{hertelijck ver}langen,
\\Na \textit{dijne} wet: want \textit{tis al mijn ge}nucht.
\\Sie \textit{Heer, op} my, end \textit{laet my doch ont}fangen
\\Sulck \textit{een ge}naed als \textit{hun is toege}segt
\\Die \textit{dijnen} naem wt \textit{rechter liefd’ aen}hangen.
\end {vers}

\begin {vers} {67}
Stier \textit{nae dijn} woirt mijn \textit{stappen recht end} slecht,
\\End \textit{laet my} doch niet \textit{overwonnen} blijven
\\Van \textit{boosen} lust die \textit{mijn gemoet be}vecht.
\\Ver\textit{loss’ my} Heer, van \textit{smenschen stout be}drijven,
\\End \textit{over}last, op \textit{moetwil slechts ge}sticht,
\\Ick \textit{sal dijn} wet na\textit{volgen met be}klijven.
\end {vers}

\begin {vers} {68}
Laet, \textit{Heer, den} glantz van \textit{dijn lief aenge}sicht
\\My \textit{dijnen} knecht in \textit{duysternis ver}claren:
\\Leer \textit{my dijn} Wet, dijn \textit{woirt end dijn ge}richt.
\\De \textit{tranen} sijn my \textit{uyt der oog ge}varen
\\Ge\textit{lijck een} beeck, om \textit{dat sy haeren} plicht
\\Niet \textit{acht en} slaen, om \textit{dijn wet te be}waren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Tzade. XVIII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {69}
Du \textit{bist O} Heer, recht\textit{veerdig inden} aert,
\\End \textit{dijn ge}richt is \textit{oock met alle} reden
\\Al\textit{om van} recht end \textit{billickheyt ver}maert.
\\In \textit{dijne} Wet heb\textit{stu oprechte} seden
\\Be\textit{volen} Heer, end \textit{boven al be}geirt,
\\Dat \textit{yeglijck} soud’ na \textit{recht end waerheyt} treden.
\end {vers}

\begin {vers} {70}
Den \textit{yver} heeft my \textit{thert schier uytge}teirt,
\\Als \textit{ick be}stont mijn \textit{haters te be}sinnen,
\\Die \textit{dus dijn} woirt ver\textit{geten als on}weirt.
\\Dijn \textit{woirt is} doch van \textit{buyten end van} binnen
\\Veel \textit{meer dan} gout ge\textit{loutert ende} reyn:
\\Dies \textit{moetet} oock Heer, \textit{dijnen knecht be}minnen.
\end {vers}

\begin {vers} {71}
Ick \textit{ben ge}ring van \textit{aensien ende} kleyn,
\\Doch \textit{heb dijn} Wet noyt \textit{inden wint ge}slagen,
\\Maer \textit{daer van} steedts ver\textit{meldet int ge}meyn
\\Dijn \textit{recht, O} Heer, is \textit{recht ten eewgen} dagen.
\\In \textit{dijne} Wet wort \textit{ons nae dijne} trouw,
\\Dijn \textit{waerheydt} vast end’ \textit{eewich voirge}dragen.
\end {vers}

\begin {vers} {72}
Ick \textit{was in} ancxt, end \textit{in so grooten} rouw
\\Dat \textit{my den} moet be\textit{gonde te be}geven:
\\Maer \textit{dijn woirt,} Heer, ver\textit{vreugt mijn herte} flouw.
\\Voir\textit{waer dijns} woirts ge\textit{rechtheyt hooch ver}heven
\\Duert \textit{eewe}lijck, dies \textit{mijn verstant ont}vou,
\\Dat \textit{ick daer} doir be\textit{houden word’ int} leven.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Koph. XIX.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {73}
Ick \textit{heb tot} dy van \textit{herten seer ge}schreyt,
\\End \textit{swaer ge}sucht: ver\textit{hoor doch mijne} reden.
\\Dijn \textit{woirt ben} ick te \textit{volgen gantz be}reyt.
\\Ick \textit{heb dy,} Heer, wel \textit{hertelijck ge}beden,
\\Ver\textit{loss’ my} doch uyt \textit{allen weder}stoot,
\\So \textit{sal ick} recht in \textit{dijn geboden} treden.
\end {vers}

\begin {vers} {74}
Ick \textit{koim voir} dy vroeg \textit{inden morgen}root,
\\Met \textit{mijn ge}schrey, ick \textit{wacht met hoip ge}duldig
\\Heer, \textit{op dijn} woirt, in \textit{allen mijnen} noot.
\\So \textit{dat my} d’oog met \textit{waecken seer sorg}fuldich,
\\Self \textit{heeft ver}rascht de \textit{vroege morgen}wacht,
\\Int \textit{over}slaen dijns \textit{woirts, so ick ben} schuldich.
\end {vers}

\begin {vers} {75}
Hoor \textit{mijne} stem, neem \textit{op mijn schreyen} acht,
\\Na \textit{dijne} gunst end \textit{mildicheyt seer} goedich,
\\Na \textit{dijn ge}richt, ver\textit{leen my nieuwe} cracht.
\\Die \textit{valsch be}droch, seer \textit{gretich ende} gloedich,
\\Nae\textit{trachten} Heer, die \textit{hebben my ge}naeckt,
\\End \textit{van dijn} Wet ver\textit{vremt haer hert hoo}moedich.
\end {vers}

\begin {vers} {76}
Maer \textit{du hebst} dy oock \textit{naerder, Heer, ge}maeckt,
\\Om \textit{my ge}trou te \textit{helpen uyt mijn} trueren,
\\Dijn \textit{Wet is} doch de \textit{waerheyt onge}laeckt.
\\Ick \textit{heb ge}kent van \textit{aen der eerster} uren,
\\Dat \textit{dijn ge}richt is \textit{also vast ge}staeckt,
\\Dat \textit{het ge}wis in \textit{eewicheyt sal} dueren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Resch. XX.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {77}
Sie \textit{mijn cruys} aen, end \textit{mijnen swaren} noot:
\\Help \textit{my daer} uyt: want \textit{ick doch dijn ge}richten
\\Wil \textit{nemmer}meer ver\textit{geten tot der} doot.
\\Heer, \textit{doe my} recht, wil \textit{doch mijn saecke} slichten,
\\End \textit{lossen} my uyt \textit{anxt end swaer ver}driet:
\\Wil \textit{nae dijn} woirt my \textit{stercken ende} stichten.
\end {vers}

\begin {vers} {78}
Het \textit{godloos} volck ge\textit{raeckt doch nimmer} niet
\\Tot \textit{salich}eyt, de\textit{wijl sy niet en} vragen
\\Nae \textit{tgene} Heer, dat \textit{dyn woirt ons ge}biet.
\\Heer, \textit{dijn ge}naed end’ \textit{gunstig welbe}hagen
\\Is \textit{wonder} groot: dies \textit{my gesontheyt} schaf,
\\End \textit{tleven} sterck, na \textit{dijn woirt, al mijn} dagen.
\end {vers}

\begin {vers} {79}
De \textit{geen die} my ver\textit{volgen stuer end} straf,
\\Sijn \textit{machtig} sterck, beyd \textit{in getal end} crachten:
\\Maer \textit{ick en} wijck van \textit{dijne Wet niet} af.
\\Als \textit{ick aen}sach, al \textit{die na ontrouw} trachten,
\\Het \textit{heeft my,} Heer, int \textit{herte wee ge}daen,
\\Dat \textit{sy dijn} woirt niet \textit{houden in ge}dachten.
\end {vers}

\begin {vers} {80}
O \textit{Heer mijn} God, ge\textit{denck end sie doch} aen
\\Dat \textit{ick dijn} Wet seer \textit{hertelijck be}minne:
\\Wil \textit{nae dijn} gunst my \textit{van den doot ont}slaen.
\\Thooft\textit{stuck dijns} woirts van \textit{t’eynd tot aen tbe}ginne,
\\Is \textit{waerheyt,} Heer. Dijn \textit{recht sal so lang} staen,
\\Dat \textit{het den} loop der \textit{eewen over}winne.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Schin. XXI.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {81}
De \textit{Vorsten} slants ver\textit{volgen my nu} meest
\\Gantz \textit{sonder} recht, oft \textit{schult van mijnent} wegen:
\\Doch \textit{heeft mijn} hert voir \textit{dijn woirt slechts ge}vreest.
\\Iae \textit{in dijn} woirt is \textit{all’ mijn vreugt ge}legen:
\\Ick \textit{acht het} so, ge\textit{lijck die eenen} schat
\\Ge\textit{vonden} heeft, oft \textit{grooten buyt ge}kregen.
\end {vers}

\begin {vers} {82}
Ick \textit{heb al}tijt een \textit{walg’ end haet ge}hadt
\\Van \textit{valsch be}droch, end \textit{alle leugen}talen:
\\Maer \textit{hebbe} lief dijns \textit{Wets den rechten} padt.
\\Ick \textit{seg dy} lof des \textit{daegs Heer, seven} malen,
\\Mits \textit{ick ver}merck, hoe \textit{recht sy dijn ge}richt:
\\Dwelck \textit{mijne} tong moet \textit{telckemael ver}halen.
\end {vers}

\begin {vers} {83}
Sy \textit{staen voir}waer in \textit{vrede vast ge}sticht,
\\Die \textit{dijne} Wet met \textit{liefd’ altijt aen}hangen,
\\Sy \textit{sullen} sijn in \textit{wederstoot ver}licht.
\\Ick \textit{heb mijn} hoip op \textit{dijn heyl met ver}langen,
\\O \textit{Heer, ge}stelt, end \textit{voorts nae dijn ge}bodt
\\Met \textit{grooten} vlijt ge\textit{richtet mijne} gangen.
\end {vers}

\begin {vers} {84}
Mijn \textit{siele} poogt al\textit{leen O Heere} God,
\\Om \textit{dijn ge}bodt wel \textit{neirstich t’onder}houwen,
\\Ick \textit{hebt seer} lief, het \textit{is al mijn ge}not.
\\Dijn \textit{Wet end} woirt be\textit{waer’ ick goeder} trouwen:
\\Want \textit{tgeen ick} denck, end \textit{mijnes hertzen} slot,
\\End \textit{mijnen} wech, staet \textit{al in dijn aen}schouwen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Thav. XXII.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {85}
Laet \textit{mijn ge}schrey Heer, \textit{naerderen tot} dy:
\\End \textit{wil my} doch ver\textit{stant end wijsheyt} geven,
\\So \textit{dat dijn} woirt vol\textit{vuert werd’ over} my.
\\Laet \textit{mijn ge}bedt tot \textit{voir dy sijn ver}heven:
\\Ver\textit{loss’ my} doch, so \textit{du my toege}seyt
\\Hebst \textit{in dijn} woirt: be\textit{waer my in het} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {86}
Mijn \textit{lippen} sijn tot \textit{dijnen lof be}reyt:
\\Want \textit{du salst} my ver\textit{leenen seer ge}nadig,
\\Heer, \textit{in dijn} woirt ver\textit{stant end onder}scheyt.
\\Mijn \textit{tonge} sal vry \textit{spreken end ge}stadich
\\Van \textit{dijn ge}loft, de\textit{wijle doch dijn} Wet
\\Is \textit{alle} weeg seer \textit{billick end recht}dadich.
\end {vers}

\begin {vers} {87}
Ick \textit{bidde} dy, dijn \textit{hant doe my ont}set,
\\In \textit{mijnen} noot: want \textit{ick heb wtver}coren
\\Dijn \textit{heylig} woirt, daer \textit{ick seer scherp op} let.
\\Tis \textit{nae dijn} heyl dat \textit{ick om vreugt t’oor}boren,
\\Met \textit{gretich}eyt end \textit{groot verlangen} gaep:
\\End \textit{mijnen} lust is, \textit{dijn Wet nae te} sporen.
\end {vers}

\begin {vers} {88}
Geef \textit{dat mijn} siel weer \textit{nieuwe crachten} raep,
\\Dat \textit{ick dijn} lof elck \textit{eenen mach wt}meten:
\\Dijn \textit{woirt help} my. Ick \textit{was als een arm} schaep
\\Ver\textit{dwaelt, end} heb gantz \textit{geenen raet ge}weten.
\\Wil \textit{du doch} selfs Heer, \textit{soecken dijnen} knaep,
\\Want \textit{ick en} heb dijn \textit{wetten noyt ver}geten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {120} {Den Cxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Als \textit{ick met bangicheyt be}vangen,
\\Riep \textit{God den Heer aen, met} ver\textit{lan}gen,
\\Op \textit{mijn gebedt, end clacht oot}moedich,
\\Gaf \textit{hy my stracx een antwoirt} goedich.
\\Van \textit{lippen die niet doen dan} liegen,
\\End \textit{tongen listig om be}driegen,
\\Ver\textit{loss’ doch Heer mijn} arme siel,
\\Dat \textit{haer gift} my niet \textit{en ver}niel.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wat \textit{voirdeel can dy daer uyt} comen
\\Du \textit{leugenaer? Wat can} dy \textit{vro}men,
\\Dijn \textit{tonge ghiftich ende} vinnich,
\\Vol \textit{schalckheyts ende dobbel}sinnich?
\\De \textit{leugens van dy uytge}goten
\\Sijn \textit{scherpe pijlen afge}schoten,
\\Van \textit{eenes stercken} schutters handt:
\\End \textit{als ge}never-\textit{kolen} brandt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Och \textit{hoe verdrietet my int} herte!
\\Wat \textit{is dit voir een bit}ter \textit{smer}te,
\\Dat \textit{ick hier doil in Mesecks} hutten!
\\End \textit{moet my onder Kedar} schutten!
\\Ach \textit{ick onsalich! my is} bange,
\\Dat \textit{ick hier woinen moet so} lange,
\\By \textit{lieden die stuer} ende wreet,
\\Vreed \textit{ende} vrientschap \textit{hebben} leet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Want \textit{mijnen lust is slechts tot} vrede:
\\Maer \textit{als ick daer van met} hun \textit{re}de,
\\Sy \textit{gaen hun stracx ten crijge} rusten,
\\Daer \textit{sy alleen haer in ver}lusten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {121} {Den Cxxi. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Of ick \textit{op} ber\textit{gen slae mijn} oog,
\\End \textit{inde} weirelt \textit{soeck}
\\\textit{Ontset aen elcken} hoeck,
\\So \textit{is doch God,} die d’He\textit{mels} hoog,
\\End \textit{d’aertrijck heeft ge}scha\textit{pen,}
\\\textit{Alleen mijn} hulp end wapen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy sal \textit{dy} stie\textit{ren dijnen} voet,
\\End \textit{hoeden} vanden \textit{val:}
\\\textit{Want hy niet sluymen} sal.
\\Voir\textit{waer die Is}rael \textit{be}hoedt,
\\Sal \textit{sijn volck niet ver}suy\textit{men}
\\\textit{Met slapen} noch met sluymen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De Heer \textit{sal} dijn \textit{behoeder} sijn,
\\Dijn \textit{schaedwe,} schut end \textit{scherm,}
\\\textit{Aen dijnen rechtren} erm.
\\Op \textit{dat de hee}te Son\textit{ne}schijn
\\By \textit{daeg dy niet ver}bluys\textit{ter,}
\\\textit{Noch maen ver}kou by duyster.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
God is \textit{die} dijn \textit{siel van tbe}gin
\\Tot \textit{deynde} toe be\textit{hoedt}
\\\textit{Van allen teghen}spoet.
\\End \textit{waer du gaetst,} tsy uyt \textit{oft} in,
\\Sal \textit{dy altijts be}wa\textit{ren,}
\\\textit{Van nu tot} eewge jaeren.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {122} {Den Cxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth van David.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{was verblijdt in} mijnen geest,
\\So \textit{saen als} ick tvolc \textit{heb ge}hoort,
\\Dat \textit{sprack, comt} laet ons \textit{treden} voort,
\\In \textit{Godes huys end} houden feest.
\\Ons \textit{voeten sullen voortaen} vry,
\\Ie\textit{rusalem staen binnen} dy:
\\Ie\textit{rusalem schoon op}ge\textit{bou}wet,
\\End \textit{met der borgers} goed’ eendracht,
\\In \textit{een gevoegt, end} tsamen bracht,
\\Als \textit{een stat} die goed’ \textit{ordning} houwet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Daer \textit{sullen alle} stammen gaen
\\Van \textit{s’Heeren} volck, nae \textit{sijn be}vel,
\\Tot \textit{oorcond} onder \textit{Isra}el,
\\Om \textit{van Gods lof te} doen vermaen.
\\De \textit{stoelen sijn daer al ge}stelt
\\Voir \textit{Davids stam, om voir ge}welt
\\Elck \textit{een in sijn recht te} be\textit{wa}ren.
\\Wenscht \textit{dan Ierusa}lem geluck,
\\Dat \textit{haer liefhebbers,} sonder druck
\\Wel \textit{en ge}lucklijck \textit{mogen} varen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Stadt \textit{Gods, dy moet veel} goets geschien.
\\God \textit{wil met} vrede \textit{dijnen} muer,
\\End \textit{dijn pa}leysen \textit{telcker} uer,
\\Met \textit{voirspoet end ge}luck versien.
\\Om \textit{dat mijn broeders sijn daer} in,
\\End \textit{vrienden, die ick recht be}min,
\\Wensch’ \textit{ick dy voirspoet en}de \textit{vre}de.
\\End \textit{om dat onses} Godes throon
\\Staet \textit{binnen dijnen} tempel schoon,
\\Soeck \textit{ick dijn} welvaert \textit{t’aller} stede.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {123} {Den Cxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahalot.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Tot dijnwaerts \textit{Heer, die woonst in} d’heemlen \textit{hoog,}
\\\textit{Verhef}fen wy \textit{ons} oog,
\\Als \textit{dienaers trou, die in druck} end ellen\textit{den,}
\\\textit{Haer tot hun} meesters wenden:
\\Oft \textit{als een} maegt, die \textit{haer oog end ver}trou\textit{wen,}
\\\textit{Strax keert tot haerder} vrouwen,
\\So \textit{sien wy} op, nae \textit{onses} Godes \textit{erm,}
\\\textit{Tot dat hy} sick ontferm.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ontferm dy \textit{dan, sy ons ge}nadig \textit{Heer,}
\\\textit{End dijn} gunst t’ons\textit{waert} keer.
\\Want \textit{wy so vol van svolcx ver}smaetheyt ste\textit{ken,}
\\\textit{Dat ons het} hert moet breken.
\\Het \textit{weeldich} volck, spot \textit{onser seer hoo}moe\textit{dich,}
\\\textit{Te veel end over}vloedich.
\\Des \textit{schimps end} smaets van \textit{dit volck} stout end \textit{wreet,}
\\\textit{Is onse} siel verleedt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {124} {Den Cxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth van David.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dat \textit{Isra}el vry \textit{spreeck, end uyt den} mont:
\\Had \textit{ons de} Heer, voir\textit{waer niet} by gestaen,
\\Had \textit{God niet} self ons \textit{saeck} geno\textit{men} aen,
\\Doe \textit{al dit} volck so \textit{hart ons tegen} stondt,
\\Het \textit{waer met} ons al \textit{over} lang gedaen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Sy \textit{hadden} ons al \textit{levend’ inge}slickt
\\Na \textit{dat haer} hert was \textit{over} ons gestoort.
\\Nae \textit{dat den} stroom met \textit{cracht} liep o\textit{ver} boort,
\\Wy \textit{waren} al van \textit{dien tijt aen ver}stickt,
\\End \textit{inden} grondt des \textit{waters} diep versmoort.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Den \textit{stroom sloeg} ons tot \textit{over thooft al}reet,
\\End \textit{had ons} al, te \textit{dier tijt} omgebracht.
\\Maer \textit{God’ sy} lof, hy \textit{heeft} ons wel \textit{ge}wacht,
\\Dat \textit{wy geen} roof van \textit{hare tanden} wreet
\\En \textit{sijn ge}weest, al\textit{so een} yeglijck dacht.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Als \textit{tvogel}ken uyt \textit{s’voglers strick ge}raect,
\\So \textit{sijn wy} oock ont\textit{comen} nu ter tijt:
\\T’net \textit{is ont}wee: wy \textit{sijn} los end \textit{be}vrijt.
\\De \textit{Heer die} eird end \textit{hemel heeft ge}maeckt,
\\Is \textit{onse} hulp in \textit{alle} wederstrijt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {125} {Den Cxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Die \textit{hun ver}trouwen \textit{op God} stellen,
\\Die \textit{sullen} t’eeuwger stont,
\\Staen \textit{op seer} vasten gront,
\\Als Sions \textit{berg, die sonder} hellen,
\\Staet \textit{onbe}weegt end \textit{kan} niet \textit{swij}ken,
\\Noch \textit{nergens} wijcken.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ge\textit{lijck Ie}rusa\textit{lem int} ronde,
\\Met \textit{bergen} is bewalt,
\\End \textit{nimmer}meer vervalt:
\\So is God \textit{nu, end t’allen} stonde,
\\Ront\textit{om sijn} volck, end \textit{salt} be\textit{scher}men
\\In \textit{sijnen} ermen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want \textit{op der} vromen \textit{lot end} erve,
\\En \textit{sal tboos} volck seer straf
\\Niet \textit{rusten} sijnen staf.
\\Op dat sick \textit{tvroim volck niet en} derve
\\Wt \textit{onver}duldich\textit{eyt,} be\textit{ge}ven
\\Tot \textit{een boos} leven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
O \textit{Heer, doe} wel den \textit{vromen} herten:
\\Maer \textit{vell’ de} boosen om,
\\Die \textit{soecken} wegen crom:
\\Met al die \textit{staen na boose} perten.
\\Laet \textit{Isra}el doch \textit{spoe}dich \textit{tre}den,
\\In \textit{rust end} vreden.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {126} {Den Cxxvi. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Doe \textit{God uyt svy}ants ster\textit{cke} macht,
\\Tgevangen \textit{volck van Sion} bracht,
\\Het \textit{docht ons eenen} droom te sijn:
\\Oft \textit{een gesicht end} loosen schijn.
\\Thert \textit{was so vrolijck, dat de} monden,
\\End \textit{tongen ons na tlacchen} stonden,
\\Het \textit{heydensch volck dwelck} dit sach aen,
\\Sprack, \textit{God heeft dees lien} veel gedaen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Voir\textit{waer dit is} een seer \textit{groot} werck,
\\Dat God ons \textit{doet doir sijn handt} sterck:
\\Hier \textit{over sijn wy} so verheugt,
\\Dat \textit{God ons doet so} groote deugt.
\\Heer, \textit{wil oock d’ander mitge}vangen
\\Thuys \textit{wederbrengen nae ver}langen:
\\Dat \textit{waer, of eenen} vloet wel diep
\\Door \textit{dorr’ end heete} landen liep.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Die \textit{weenende} met leet \textit{en} smaet,
\\In d’eirtrijck \textit{spreyden haere} saet,
\\Die \textit{sullen nu met} vreugden gaen,
\\Om \textit{af te maeyen} trijpe graen.
\\Sy \textit{gingen treurich haer saet} saeyen,
\\Maer \textit{sullent nu met vreugden} maeyen:
\\End \textit{vrolijck brengen} haeren schoot,
\\Vol \textit{schooven terwe} schoon end groot.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {127} {Den Cxxvij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth. Van Salomon.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
So \textit{God het huys niet op en} maeckt,
\\End \textit{self de handen} daer aen slaet,
\\Al \textit{watmen bout, en brengt gheen} baet,
\\Tis \textit{oock om niet al} watmen waeckt,
\\Al \textit{is de wacht seer} sterck vergaert,
\\Als \textit{God de stadt} niet self \textit{be}waert.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Tis \textit{al vergeefsch soot God niet} stuert,
\\Dat \textit{ghy des morgens} vroeg opstaet,
\\End \textit{tsavonts laet te bedde} gaet:
\\End \textit{met verdriet v} broot besuert.
\\God \textit{geeft den mensch dien} hy heeft lief
\\Als \textit{inden slaep,} al sijn \textit{ge}rief.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Siet \textit{oock, als yemant kinders} heeft,
\\Nae \textit{welck hy grootlijcx} had verlangt,
\\De \textit{Heer moet daer van sijn ge}danckt:
\\Want \textit{tis een erf, die} God hem geeft.
\\Daer\textit{om een yeglijck} vry gedenck,
\\Dat \textit{s’lichaems vrucht,} is Gods \textit{ge}schenck.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
End \textit{als een man in sijner} jeugt,
\\Fraey \textit{kinders krijgt, die} voir sijn doot,
\\Op\textit{schieten ende worden} groot,
\\Dat \textit{is hem in sijn} hert een vreugt:
\\Als \textit{eenen schutter} sterck end stout,
\\Die \textit{pijlen in}de handt \textit{noch} houdt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Wel \textit{hem, wiens koker toege}rust,
\\Van \textit{sulcke pijlen} is versien,
\\Want \textit{hem en sal geen leedt ge}schien,
\\Noch \textit{schaed oft schande} met onlust,
\\Van \textit{sijnen vyandt} sijn gedaen,
\\Als \textit{hy hem spreeckt} met rech\textit{ten} aen
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {128} {Den Cxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Wel \textit{salig is be}de\textit{gen,}
\\\textit{Die God den Heer ont}siet:
\\End \textit{treet in sijne} we\textit{gen,}
\\\textit{End gaet daer buyten} niet.
\\Dijn \textit{handt sal dy ge}neiren,
\\End \textit{winnen doen dijn} broot:
\\De \textit{Heer sal dy be}scheiren,
\\Ge\textit{luck end voorspoet} groot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dijn \textit{huysvrow sal dy} we\textit{sen}
\\\textit{In dijn huys end ge}sin
\\Een \textit{wijnstock uytge}le\textit{sen,}
\\\textit{Die brengt schoon vruchten} in.
\\End \textit{voorts van dijnen} wijve
\\Dijn \textit{kinders sullen} fris,
\\Als \textit{planten van O}lyve,
\\Be\textit{kroonen dijnen} dis.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Siet, \textit{dit sijn de wel}da\textit{den,}
\\\textit{End segen die God} geeft,
\\So \textit{wie blijft op sijn} pa\textit{den}
\\\textit{End in Gods vreese} leeft.
\\De \textit{Heere sal dy} geven,
\\Wt \textit{Sion alles} goets:
\\Du \textit{salst sien al dijn} leven,
\\Ie\textit{rusalem vol} spoets.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
End \textit{salst kints kindren} me\textit{de,}
\\\textit{Oock sien uyt dijn ge}slacht:
\\End \textit{Israel in} vre\textit{de}
\\\textit{Uyt allen druck ge}bracht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {129} {Den Cxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Sy \textit{hebben} my van \textit{joncx} op on\textit{ge}spaert,
\\Seer \textit{hart be}naut, mach \textit{Israel vry} seggen,
\\Sy \textit{hebben} my van \textit{kints aen} seer beswaert,
\\Maer \textit{konden} noyt my \textit{heel ter ne}der \textit{leg}gen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Tlijf \textit{is my} schier ge\textit{heel} van een \textit{ge}ruckt,
\\Als \textit{of ick} waer van \textit{ploegers gantz doir}reden:
\\End \textit{dat den} ploeg my \textit{inden} rug gedruckt,
\\Had \textit{voren} diep end \textit{lang daer in} ge\textit{sne}den.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Maer \textit{God richt} al met \textit{recht} end goet \textit{be}scheet:
\\Dies \textit{heeft hy} oock de \textit{stringen afge}houwen
\\Van \textit{tgodloos} volck. Die \textit{Sion} hebben leet,
\\Sal \textit{hy te} rug met \textit{spot end schan}de \textit{stou}wen.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Sy \textit{sullen} sijn als \textit{tgras} dat op \textit{een} dack,
\\Van \textit{vochtich}eyt wel \textit{schielijck uytge}sproten,
\\Geen \textit{wortel} heeft, dies \textit{sijnde} teer end swack
\\Ver\textit{dwijnt eert} wel in \textit{halm is op}ge\textit{scho}ten.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Daer \textit{van en} soud een \textit{maey}er in \textit{den} noot,
\\Een \textit{handt vol} gras by \textit{een niet connen} vinden:
\\End \textit{vele} min soud \textit{daer af} sijnen schoot
\\Vol \textit{krijgen} een, die \textit{schooven in} gaet \textit{bin}den.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Daer \textit{van seydt} oock tvolck \textit{dat} daer gaet \textit{voir}by,
\\Den \textit{Maeyers} niet, God \textit{geef v synen} segen:
\\In \textit{sHeeren} naem van \textit{herten} wenschen wy,
\\Dat \textit{uwen} oogst voir\textit{spoedich mach} be\textit{de}gen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {130} {Den Cxxx. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Vyt \textit{vreesselijck af}gronden,
\\Daer \textit{ick van} alle sy,
\\Lig \textit{deirlijck in ver}slonden,
\\Schrey’ \textit{ick, O} Heer, tot dy.
\\Wil mijne \textit{stemme} hooren:
\\Wil \textit{neygen, Heer, met} vlijt,
\\Tot \textit{mijn gebedt dijn} ooren:
\\Ver\textit{stae doch} mijn gekrijt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
So \textit{du wilst de ge}breken
\\End \textit{sonden} gade slaen,
\\Wie \textit{sal het hooft op}steken,
\\Om \textit{voir dy,} Heer, te staen?
\\Maer nu bist \textit{du ge}nadig:
\\By \textit{dy is aflaet,} Heer:
\\Op \textit{dat den mensch mis}dadig
\\Dy \textit{vreess, end} sick bekeer.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Dies \textit{wil ick op God} wachten:
\\Mijn \textit{siele} wacht met lust
\\Op \textit{hem, uyt gantzer} crachten.
\\Sijn \textit{woirt is} mijne rust.
\\Ick wacht met \textit{meerder} sorgen
\\Op \textit{God, uyt shertsen} gront,
\\Dan \textit{waeckers nae den} morgen,
\\Ia \textit{na den} morgenstont.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat \textit{Israel vry}moedich
\\Wacht \textit{op den} Heer, in noot:
\\By \textit{hem is gunst seer} goedich
\\End \textit{oock ver}lossing groot.
\\Hy is, die \textit{uyt ge}naden,
\\Sijn \textit{volck verlossen} sal:
\\End \textit{Israel ont}laden,
\\Van \textit{sijne} sonden al.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {131} {Den Cxxxi. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth van David.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
O Heer, \textit{mijn hert en} is \textit{niet} hoog,
\\Ick \textit{heb geen} opge\textit{blasen} oog:
\\End stae niet \textit{stout oft} onbeschaemt,
\\Na \textit{yet groots,} meer dan \textit{my be}taemt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Houd ick \textit{niet mijne} sin\textit{nen} stil,
\\End \textit{speense} van al \textit{haeren} wil,
\\Is mijn ge\textit{moet niet} so vercleent,
\\Als \textit{t’jonck kint} dat de \textit{moeder} speent:
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ben ick \textit{niet als een} kint \textit{het} welck,
\\De \textit{voester} speent van \textit{hare} melck
\\So moet ick \textit{van nu} rechtevoort
\\In \textit{mijn ge}bedt gaen \textit{onver}hoort.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dat Is\textit{rael vry} hoip’ \textit{end} wacht
\\Op \textit{Gods des} Heeren \textit{groote} macht,
\\End op sijn \textit{ontferm}herticheyt,
\\Van \textit{nu tot} inder \textit{eewich}eyt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {132} {Den Cxxxij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer, \textit{denck op} David \textit{dijnen} knecht,
\\Met \textit{alle sijn ver}driet end leedt:
\\Die \textit{God den Heere} sijnen eedt,
\\Ge\textit{sworen} heeft end \textit{voirge}legt:
\\Den heldt van \textit{Iacob} dit bescheet.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ick \textit{wil int} weynich \textit{noch int} veel
\\Den \textit{dorpel mijnes} huys ingaen,
\\Noch \textit{my op tbedde} nederslaen:
\\Noch \textit{toedoen} mijner \textit{ooghen} scheel,
\\Oft inden \textit{oogen} slaep ontfaen,
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Eer \textit{ick een} plaetse \textit{recht be}stel,
\\Daer \textit{God de Heer sijn} woning houw:
\\End \textit{een bequame} steed op bouw.
\\Daer \textit{in den} heldt van \textit{Isra}el
\\Aen sijn volk \textit{wijse} gunst end trouw.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wy \textit{hebben} een ghe\textit{rucht ge}hoort,
\\Van \textit{tlant dat omtrent} Ephrath lach,
\\Daer \textit{s’Heeren arck te} rusten plach:
\\Nu \textit{vinden} wijse \textit{rechte} voort
\\In Iahars \textit{velt op} desen dach.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Laet \textit{ons in} sijn stadt \textit{gaen met} lust,
\\End \textit{voir den voetbanck} sijner macht
\\Te \textit{voete vallen} met aendacht.
\\Stae \textit{op, Heer,} treed in \textit{dijne} rust,
\\Met dees ver\textit{bondt kist} dijner kracht.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Dat \textit{dyne} priester\textit{schap aen}schiet
\\Het \textit{cleedt van deugt end} goet gericht.
\\Dijn \textit{lief volck werdt met} vreugt verlicht:
\\Om \textit{Davids} wil be\textit{schaem doch} niet
\\Heer, dijns ge\textit{salfden} aengesicht.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
De \textit{Heer heeft} dees be\textit{lofte} schoon
\\Ge\textit{sworen David} synen knecht,
\\Die \textit{hy volvoeren} sal te recht:
\\Ick \textit{wil dy} doen op \textit{dijnen} throon
\\Van dijns lijfs \textit{vrucht, heeft} hy gesegt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
End \textit{so dijn} kinders \textit{nemen} acht,
\\Om \textit{t’onderhouden} mijn verbondt,
\\Sulcx \textit{als in mijn woirt} is vercondt:
\\So \textit{sal ick} stellen \textit{haer ge}slacht
\\Op dijnen \textit{throon tot} eewger stondt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Want \textit{Sion} heeft de \textit{Heer met} lust
\\Ver\textit{koren: ende} dese stadt
\\Om \textit{daer te woinen,} lief gehadt.
\\Dit \textit{is, segt} hy, mijn \textit{eewge} rust,
\\Hier woin ick, \textit{dit is} mijnen schat.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Ick \textit{sal hun} seeghnen \textit{haeren} kost:
\\Haer \textit{armen sadi}ghen met broot.
\\Haer \textit{Priesters sullen} in den noot
\\Met \textit{heyl be}cleedt sijn, \textit{end ver}lost.
\\Haer heylge \textit{dryven} blijschap groot.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Daer \textit{sal ick} David \textit{sijnen} horn
\\Doen \textit{groeyen als een} lieflijck cruyt,
\\Dat \textit{lustich uyt der} eirden spruyt:
\\End \textit{mijns ge}salfden \textit{lamp ver}corn,
\\Bereyden, \textit{dat sy} niet gae uyt.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Het \textit{cleedt van} schanden \textit{end on}eer,
\\Wil \textit{ick om sijnen} vyant doen:
\\End \textit{maken hem tot} spot end’ hoen.
\\Maer \textit{sijne} kroon sal \textit{lancx so} meer,
\\Gestadich \textit{bloeyen} schoon end groen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {133} {Den Cxxxiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth van David.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Och siet, hoe \textit{schoon hoe lustich is, end} lieflick,
\\Dat \textit{broeders} synd’ el\textit{canderen ghe}rieflick,
\\In eendracht \textit{tsamen} sijn vergaert!
\\Tis \textit{als een} salf zeer \textit{costelijck end} goet,
\\Wiens \textit{soeten} reuck het \textit{hert verquicken} doet,
\\Die vant hooft \textit{neerdaelt} inden baert.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ia inden \textit{baert van Aaron priester} weirdich
\\Van \textit{daer sy} voorts haer \textit{cracht verbreyt seer} veirdich,
\\Tot aen de \textit{zoomen} van zijn cleedt.
\\Oft \textit{als den} dau die \textit{vallend’ wt de} locht
\\Op \textit{Hermons} kruyn, van \textit{daer nat ende} vocht,
\\Op Sions \textit{bergen} haer verspreet.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want even \textit{so verspreyt de Heer al}machtig
\\Des \textit{segens} cracht op \textit{dese schaer een}drachtig,
\\Dien d’eewich \textit{leven} hy bereet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {134} {Den Cxxxiiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een liedt Mahaloth.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy \textit{die des Heeren} dienaers sijt,
\\End \textit{in sijn huys blijft} alletijt,
\\Met \textit{heele nachten,} loift te saem,
\\Des Heeren \textit{aller}hoochsten naem.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Steeckt \textit{reyne handen} vry om hoog,
\\Heft \textit{op te samen} hert end oog,
\\Nae \textit{Gods des Heeren} heylichdom,
\\End singt hem \textit{lof, weest} doch niet stom.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
De \textit{Heere die ge}schapen heeft
\\Den \textit{hemel, d’eird end} al wat leeft,
\\Ver\textit{leen v sijnen} segen goet
\\Uuyt Sions \textit{berg, in} overvloet.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {135} {Den Cxxxv. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halleluiah. Prijset den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Prijset \textit{hooglijck sHeeren} Naem,
\\Ghy die \textit{sijne} Dienaers sijt,
\\Loift hem \textit{met den geest ver}blijt.
\\Die ghy \textit{wort geacht be}quaem,
\\Om te \textit{staen in Godes} huys,
\\End in \textit{sijnen} voirvloer kuys.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Prijst den \textit{Heer, want hy is} goet:
\\Lofsingt \textit{sijnen} Name soet.
\\Hy heeft \textit{Iacob boven} al
\\Als hem \textit{sijnde lief ge}tal,
\\Uuytver\textit{coren, end ge}hadt
\\Isra\textit{el voir} sijnen schat.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Want ick \textit{wete dat de} Heer
\\Groot is, \textit{end te} boven gaet
\\Aller \textit{Goden macht end} eer.
\\Hy doet \textit{sijnen wil end} raet
\\Inden \textit{Hemel, s’eirtrijx} dal,
\\In Zee \textit{end af}gronden al.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Die de \textit{dampen van het} endt
\\Des eirt\textit{bodems,} drijvet op:
\\Blixems \textit{in den regen} wendt,
\\End in \textit{menich water}drop:
\\Ende \textit{brengt de winden} vocht
\\Uuyt sijn \textit{schatten} inde locht.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Hy bracht \textit{in Egypten} om
\\Deerstge\textit{boren} alle gaer,
\\Van den \textit{mensch tot aen tvee} stom.
\\Ende \textit{dede wonder}baer
\\Vele \textit{teeckens, tsijnen} lof,
\\Tegen \textit{Pharo} end sijn hof.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Die veel \textit{volckren heeft ge}velt,
\\Ende \textit{Conin}gen gedoot:
\\Hy heeft \textit{Sihon, end tge}welt
\\Des volx \textit{Emor gantz ont}bloot,
\\Met Hog \textit{Coninck van Ba}san
\\End al \textit{trijck van} Canaan.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Heeft voorts \textit{ingeruymt haer} landt,
\\Sijnen \textit{volck van} Israel
\\Die het \textit{hout van sijner} handt
\\Tot een \textit{erf doir sijn be}vel.
\\Dijnen \textit{Naem is wijt ver}breyt
\\Heer, tot \textit{inder} eewicheyt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Dijn ge\textit{heugnis is ver}maert
\\Van ge\textit{slacht, Heer,} tot geslacht:
\\God sal \textit{sijn volck wel be}waert
\\Richten \textit{onder sijne} macht,
\\Ende \textit{thoonen hertzen} rou
\\Over \textit{sijne} Dienaers trou.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Maer de \textit{beelden, die tvolck} hout
\\Voir noot\textit{helpers,} in een kerck,
\\Tsy van \textit{silver oft van} gout
\\Sijn maer \textit{smenschen handen} werck.
\\S’hebben \textit{mont, maer spraecke}loos:
\\Oogen, \textit{die niet} sien altoos.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
S’hebben \textit{ooren, niet te} min
\\Sy en \textit{hooren} geen geluyt:
\\Noch en \textit{scheppen adem} in,
\\Met den \textit{mont, noch adem} uyt.
\\Sulcx sy \textit{yeglijck die s’op}richt
\\End sijn \textit{hope} daer op sticht.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Maer du \textit{volck van Isra}el,
\\Geef den \textit{Heere} lof end danck:
\\End du \textit{Arons, huys ver}tel
\\Sijnen \textit{lof met dijn ge}sanck.
\\Du Le\textit{vitische ge}slacht,
\\Prijs God \textit{uyt al} dijne macht,
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Alle \textit{die den Heere} vreest,
\\Geeft hem \textit{sijnen} lof end eer:
\\Doch wt \textit{Sion aller}meest.
\\Yeglijck \textit{love God den} Heer,
\\Yeglijck \textit{seg, ick love} hem,
\\Die woint \textit{in Ie}rusalem.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {136} {Den Cxxxvj. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Danckt God, \textit{geeft hem prijs end} eer,
\\Want hy \textit{is ge}nadich seer,
\\Ende \textit{sijn goetgunstich}eyt,
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Loift Gods \textit{naem end heuge}nis,
\\Die God \textit{aller} Goden is,
\\Omdat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Loift God \textit{nv end immer}meer
\\Die is \textit{aller} Heeren Heer:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hy die \textit{alleen wijs end} vroet,
\\Groote \textit{wonder} wercken doet:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Die met \textit{wijsheyt wonder}baer
\\Heeft ge\textit{maect den} Hemel claer,
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
End den \textit{kloot des eirdrijcks} rondt
\\Uytge\textit{breyt op} swaters grondt.
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Die de \textit{groote lichten} schoon
\\Heeft ge\textit{hecht aen} shemels throon,
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Name\textit{lijck de Sonne} heet,
\\Die de \textit{heersching} sdaechs beleedt,
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
End de \textit{Mane die by} nacht
\\Met de \textit{sterren} bruyckt haer cracht.
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Die E\textit{gypten heeft be}rooft
\\Van elck \textit{eerst ge}boren hooft,
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
End heeft \textit{van hun afge}scheyt
\\Isra\textit{el, end} uytgeleyt,
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Met sijn \textit{handt end stercken} erm:
\\Nemend’ \textit{hem in} sijnen scherm.
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt:
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {13}
Die de \textit{roode biesen} zee
\\Heeft met \textit{cracht ge}deylt in twee:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
End ge\textit{voert tvolck Isra}el
\\Tusschen \textit{hare} baren fel:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {15}
Die ge\textit{stortet heeft int} meyr
\\Phara\textit{o, met} al sijn heyr:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {16}
Die ge\textit{leyt heeft vranck end} vry
\\Sijn volck \textit{doir de} woesteny:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {17}
Die ge\textit{slagen heeft ter} doot
\\Conin\textit{gen end} Vorsten groot:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {18}
Conin\textit{gen van groote} macht
\\Heeft hy \textit{schielijck} omgebracht:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {19}
Sichon \textit{die in Emor}lant
\\Sijnen \textit{schepter} had geplant:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eydt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {20}
End Og, \textit{die op tselve} pas
\\Over \textit{Basan} Coninck was:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eydt.
\end {vers}

\begin {vers} {21}
Ende \textit{schanck ter selver} stondt
\\Tot een \textit{erf, haer} Landt end grondt:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eydt.
\end {vers}

\begin {vers} {22}
Tot een \textit{erf end kinder}recht
\\Aen Is\textit{rael} sijnen knecht:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {23}
Hy die \textit{op ons heeft ge}dacht
\\Als wy \textit{tonder} waren bracht:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {24}
Ende \textit{heeft ons alle} tijt
\\Van ons \textit{vyan}den bevrijt:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eydt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {25}
Die spijs \textit{allen vleesche} geeft
\\Ende \textit{voedt al} watter leeft:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\begin {vers} {26}
Loift end \textit{dancket lanx so} meer
\\God des \textit{hemels} God end Heer:
\\Om dat \textit{sijn goetgunstich}eyt.
\\Duert tot \textit{inder eewich}eyt.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {137} {Den Cxxxvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Doe \textit{wy be}druct in \textit{ballingschap ge}weken,
\\Daer \textit{saten} neer aen \textit{Babels water}beken:
\\\textit{End} dochten vast op \textit{Sions heylge} stadt:
\\Wy \textit{maeckten} ons in \textit{onse tranen} nadt.
\\End \textit{hingen} daer by \textit{tstil geruysch der} stroomen,
\\Onss \textit{Luyten} stom, aen \textit{groene Wilge}boomen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Daer \textit{quam by} ons, tvolck \textit{dat ons had ge}vangen,
\\End \textit{wech ge}voert, end \textit{hiesch ons bly ge}sangen:
\\\textit{Singt,} spraken sy, singt \textit{nu van Sion} iet.
\\Ach, \textit{seyden} wy, hoe \textit{souden wy Gods} liedt,
\\Hier \textit{singen,} sijnd’ in \textit{een vremt landt ge}seten,
\\By \textit{lien die} niet van \textit{God den Heer en} weten?
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Noch\textit{tans, soud’} ick om \textit{eenig kruys oft} smerte,
\\Ie\textit{rusa}lem, dy \textit{stellen uyt mijn} herte:
\\\textit{So} moet mijn handt ver\textit{geten tsnaren}spel.
\\Mijn \textit{dorre} tong kleef \textit{aen tgehemels} vel,
\\So \textit{ick dijns} niet ge\textit{denck, end dijne} deugden
\\Stel \textit{voir den} grondt, end \textit{thoofstuck mijner} vreugden.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Maer, \textit{Heer, wil} oock, op \textit{Edoms volck ge}dencken,
\\Dwelck \textit{ons te} spijt, al\textit{somen ons quam} crencken,
\\\textit{Doe} Godes handt Ie\textit{rusalem be}socht,
\\Riep \textit{uyt de} keil al \textit{wat het roepen} mocht:
\\Ruckt \textit{af, ruckt} af, laet \textit{tot den grondt uyt} rijven,
\\End \textit{geenen} steen meer \textit{op den andren} blijven.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Du \textit{Babel} oock salst \textit{worden woeste} velden,
\\Wel \textit{hem die} dy het \textit{selve sal ver}gelden,
\\\textit{Dat} du ons nu ge\textit{daen hebst tot on}eer.
\\Wel \textit{hem voir}waer, die \textit{dijne kinders} teer
\\Van \textit{smoeders} borst (niet \textit{achtend’ op haer} krijten)
\\Met \textit{cracht ge}ruckt, aen \textit{steenen sal ver}smijten.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {138} {Den Cxxxviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{wil dy} bieden lof end danck,
\\Met \textit{mijn ge}sanck:
\\Vuyt \textit{shertzen} gronde,
\\End \textit{singen} oock voir vorsten wijs,
\\Dijn \textit{eer end} prijs,
\\Vry \textit{uyt den} monde.
\\In \textit{dijnen heylgen} tempel, Heer,
\\Wil ick dy \textit{eer,}
\\\textit{End hulding} plegen.
\\Mits \textit{ick dijn goedich}eyt aenschou,
\\End ware \textit{trou,}
\\\textit{In alle} wegen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Want \textit{dijnen} Naem wort seer verhoogt,
\\Als \textit{twerck be}toogt
\\Dijn \textit{woirt wa}rachtich.
\\Ten \textit{daeg als} ick dy, Heer, roep aen
\\Du \textit{hoorst my} saen,
\\End \textit{sterckst my} crachtig.
\\De \textit{Vorsten sullen} al te gaer
\\Int open\textit{baer,}
\\\textit{Dy loven,} Heere:
\\Mits \textit{hebbende slechts} aengehoort
\\Dijn ware \textit{woort,}
\\\textit{End heylge} leere.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{sullen} singen vroeg end laet,
\\Gods \textit{hoogen} raet,
\\End \textit{vremde} wijsen.
\\Want \textit{Godes} eer end Majesteyt
\\Is \textit{wijt ver}breydt,
\\End \textit{seer te} prijsen.
\\De \textit{Heer is hoog: doch} siet gewis,
\\Wat nedrig \textit{is,}
\\\textit{End daerbe}neven
\\Merckt \textit{hy van veird, met} een scherp oog
\\Al wat om \textit{hoog}
\\\textit{Hier is ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ben \textit{ick in} druck end tegenspoet,
\\Dijn \textit{gunste} goet
\\Be\textit{houdt my} tleven.
\\Op \textit{mijnes} vyants toirn onrecht,
\\Dijn \textit{handt ge}legt,
\\Hoedt \textit{my van} sneven.
\\Gods \textit{werck wort over} my volvuert
\\Want sijn gunst \textit{duert}
\\\textit{End sal be}clijven.
\\Al \textit{wat Godt eens heeft} onderstaen,
\\Sal onvol\textit{daen}
\\\textit{Op tlest niet} blijven.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {139} {Den Cxxxix. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dv hebst my \textit{Heere God, doir}grondt,
\\Du \textit{draegst mijns} herten \textit{goet oor}condt:
\\Du kentst my, \textit{weer ick} sit of stae,
\\So \textit{wel van vers} als van \textit{by} nae.
\\Niet kan ick \textit{dencken noch ver}sinnen,
\\Du wetest \textit{mijnen grondt} van \textit{bin}nen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Tsy dat ick \textit{gae oft ligge} stil,
\\Du \textit{bist om} my: ja \textit{mijnen} wil
\\End wegen \textit{bistu} al gewendt,
\\End \textit{al mijn doen} is dy \textit{be}kendt.
\\Ick hebbe \textit{twoirt naw inden} monde,
\\Du weetst het \textit{strax ter sel}ver \textit{ston}de.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Du sluytst my \textit{achter ende} voir,
\\Dijn \textit{handt doir}tast my \textit{doir end} doir:
\\Du houdest \textit{my al}tijts in d’oog.
\\Dijn \textit{wetenschap} is groot \textit{end} hoog:
\\Dijn wijsheydt, \textit{vol van sulcken} wonder,
\\Dat mijn ver\textit{stant beswijckt} daer \textit{on}der.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Wat wech soud’ \textit{ick in connen} slaen,
\\Dat \textit{ick mocht} dijnen \textit{geest ont}gaen?
\\End van dijn \textit{oog ge}vluchtet waer?
\\Vaer \textit{ick ten he}mel, du \textit{bist} daer.
\\Bedd’ ick my \textit{leeg, in deirtrijx} gronden,
\\Daer word ick \textit{oock van dy} ge\textit{von}den.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ontleen ick \textit{vanden morghen}root,
\\De \textit{vleuglen} snel om \textit{inden} noot,
\\Te gaen aen \textit{duyterst} van de zee,
\\Dijn \textit{rechterhandt} is daer \textit{al}ree:
\\Die my sal \textit{sonder eenig} dralen,
\\Daer leyden \textit{end van daer} gaen \textit{ha}len.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Spreek ick van \textit{sinnen onbe}dacht,
\\Ten \textit{minsten} sal ick \textit{inde} nacht
\\Verborgen \textit{sijn: de} nacht wort licht.
\\Daer \textit{is geen nacht} voor dijn \textit{ge}sicht,
\\Dat al ont\textit{deckt. Want inder} waerheyt
\\Nacht is dy \textit{dach, end’ tduys}ter \textit{claer}heyt.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Mijn nieren \textit{staen in dijn ge}welt,
\\Want \textit{du hebst} mij te \textit{saem ge}stelt,
\\In smoeders \textit{buyck end} omgedeckt:
\\End’ \textit{over my} dijn handt \textit{ge}streckt.
\\Ick ben ge\textit{maeckt, dies ick dy} prijse
\\Op eene \textit{wonderlij}cke \textit{wij}se.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {8}
Ia dijne \textit{wercken al te} gaer
\\Sijn \textit{over}groot, end \textit{wonder}baer.
\\Mijn siel be\textit{kent het} lancx so meer.
\\Ick \textit{hadd’ niet een} gebeen\textit{te,} Heer,
\\(Al werd ick \textit{in zeer duyster} kuylen
\\Gemaeckt) dat \textit{voir dy con}de \textit{schuy}len.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Ick werd’ in \textit{d’eird voir dijne} macht
\\Als \textit{sticksel} werck te \textit{saem ge}bracht.
\\Noch sach my \textit{dijn oog,} bloot end naeckt:
\\Doe \textit{ick een clomp} was on\textit{vol}maeckt:
\\Tstont al en \textit{dijnen boeck ge}schreven,
\\Eer eenich \textit{lidt noch had}de \textit{le}ven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Hoe kostlijck \textit{is my dijnen} raet
\\Die \textit{ons ver}standt te \textit{boven} gaet!
\\O Heere, \textit{dijn ge}dachten al
\\En \textit{hebben ma}te noch \textit{ge}tal.
\\So ickse \textit{tel, sy gaen de} sanden
\\Te boven, \textit{liggend’ aen} de \textit{stran}den.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
End alle\textit{gang als ick ont}waeck,
\\Vind’ \textit{ick dijns} lofs een \textit{nieu oor}saeck.
\\Als du salst \textit{hebben} doir dijn cracht
\\De \textit{goddeloo}sen om\textit{ge}bracht,
\\O God, dan \textit{sal ick spreken} vyerich,
\\Packt u van \textit{my die sijt} bloet\textit{gie}rich.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Want dijne \textit{vyanden sijn} sy:
\\Sy \textit{spreken} scheldich \textit{tegen} dy,
\\Verheffend’ \textit{haer, met} valschen schijn.
\\Soud \textit{ick, Heer, die} dy vy\textit{andt} sijn
\\Niet haten? \textit{Soudt my niet ver}drieten,
\\Dat sy haer \textit{gift op dy} so \textit{schie}ten?
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Ick haetse \textit{doch met vollen} haet,
\\End \textit{houdse} voir mijn \textit{haters} quaet:
\\Want het my \textit{in mijn} siele smert.
\\Doir\textit{grond, o Heer,} end sie \textit{mijn} hert:
\\Beproeve \textit{my, ken mijn ge}dachten,
\\End wil op \textit{mijne we}gen \textit{ach}ten.
\end {vers}

\begin {vers} {14}
Bekeur’ mijn \textit{hert end mijn ge}moet,
\\Oft \textit{oock, nae} quaet staet, \textit{oft na} goet.
\\Bemerck of \textit{ick in} boosheyt leef,
\\End \textit{my om quaet} te doen \textit{be}geef.
\\Wil my recht \textit{leyden end ge}stadich
\\Mijn leven \textit{lang o God,} ge\textit{na}dich.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {140} {Den Cxl. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Voir den Oppersangmeester, een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ver\textit{los my} Hee\textit{re,} van\textit{den} boosen,
\\Die \textit{my na tleven} hatich tracht,
\\Be\textit{waer my} voir den \textit{roecke}loosen,
\\Die \textit{moetwil bruyct end} enckel kracht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Hy \textit{met den} sij\textit{nen} legt \textit{my} lagen:
\\End \textit{sy versinnen} alle spijt:
\\Sy \textit{rotten} sick ge\textit{heele} dagen,
\\Om \textit{my te leve}ren den strijt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Sy \textit{slijpen} ha\textit{re} ton\textit{gen} vinnich,
\\Ge\textit{lijck een slang vol} van fenijn,
\\Mits \textit{hun den} mont, end \textit{thert ont}sinnich
\\Van \textit{addergift ge}swollen sijn.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Be\textit{waer my} Heer, \textit{van} sboo\textit{sen} handen,
\\Be\textit{hoede my voir} overlast,
\\Der \textit{geen die} my in \textit{schaed end} schanden
\\Te \textit{brengen hadden} recht gepast.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Haer \textit{herte} steeckt \textit{vol} hoo\textit{ver}dijen,
\\Sy \textit{hebben my een} net geleyt,
\\End \textit{op den} weg met \textit{boeve}rijen,
\\Haer \textit{garen listich} uytgebreyt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer \textit{ick spreeck} tot \textit{God} de\textit{se} reden:
\\Al\textit{machtich Heer, mijn} God bist du,
\\Dijn \textit{ooren} neyg tot \textit{mijn ge}beden:
\\Ick \textit{ben in noot, ver}hoor my nu.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
O \textit{Heer, mijn} cracht \textit{van} al\textit{le} tijden,
\\Mijn \textit{heyl end hulp die} my bevrijtst,
\\Du \textit{deckst mijn} hooft aen \textit{alle} zijden
\\In \textit{d’orlog, mits du} voir my strijtst.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
En \textit{laet doch} nem\textit{mer}meer \textit{ge}lingen
\\Der \textit{goddeloosen} wensch onvroet:
\\Laets’ \textit{haer voir}nemen \textit{niet vol}bringen,
\\Dat \textit{sy niet heffen} haren moet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Den \textit{over}last \textit{van} ha\textit{re} tongen,
\\Die \textit{my valt lastich} ende swaer,
\\Werd’ \textit{over} haer hooft \textit{self ge}drongen,
\\Die \textit{hoofden sijn van} hare schaer.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Schud \textit{over} hun \textit{Heer,} hee\textit{te} kolen,
\\Het \textit{vier val hun stracx} op den kop.
\\Du \textit{salts’ in} kuylen \textit{ende} holen
\\Om\textit{storten, dat sy} niet staen op.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Laet \textit{hier op} d’eer\textit{de} niet \textit{ge}dyen,
\\So \textit{wie een boose} tonge heeft,
\\Maer \textit{d’onge}luck doe \textit{hem self} glyen
\\Die \textit{sick tot over}last begeeft.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Ick \textit{wete} dat \textit{God} wel \textit{sal} slichten
\\De \textit{sake des be}druckten mensch,
\\End \textit{in recht}veirdich\textit{eyt ver}richten,
\\Der \textit{armen recht nae} haeren wensch.
\end {vers}

\begin {vers} {13}
Voir\textit{waer de} vro\textit{me} sul\textit{len} eeren
\\End \textit{loven dijnen} hoogen Naem,
\\D’op\textit{rechte} sullen \textit{steedts ver}keeren
\\Heer, \textit{voir dijn aenge}sicht heylsaem.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {141} {Den Cxli. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een Psalmliedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{schrey} tot \textit{dy} o \textit{Heer al}machtich,
\\Koim \textit{my te} hulp, \textit{end} spoe\textit{de} dy,
\\In \textit{mijnen} noot: \textit{ver}hoo\textit{re} my,
\\Als \textit{voir dy} comt mijn \textit{stemme} clachtich.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{mijn} ge\textit{be}den \textit{opge}resen,
\\Sijn \textit{eenen} soe\textit{ten} wie\textit{roock} brant:
\\End \textit{het op}ste\textit{ken} mij\textit{ner} handt
\\Een \textit{heylig} avon\textit{toffer} wesen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
End \textit{mij}nen \textit{mont} wel \textit{naeu be}ware
\\Dat \textit{ick my} ner\textit{gens} in \textit{ont}gae:
\\Een \textit{slot voir} mij\textit{ne} lip\textit{pen} slae,
\\Op \textit{datter} niet quaets \textit{uyt en} vare.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Laet \textit{doch} mijn \textit{hert} niet \textit{sijn ge}negen
\\Tot \textit{saecken} on\textit{recht} en\textit{de} boos,
\\Met \textit{dese} lie\textit{den} god\textit{de}loos:
\\Laet \textit{my haer} wellust \textit{oock niet} plegen.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer \textit{so} my \textit{een} vroim \textit{man, hardt} raket,
\\Ick \textit{acht dat} hy \textit{my} gun\textit{ste} doet:
\\Sijn \textit{straf is} als \textit{een} bal\textit{sem} soet,
\\Dat \textit{geene} wond’ int \textit{hooft en} maket.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {6}
Maer \textit{eer} veel \textit{tijts} noch \textit{sy ge}leden,
\\Sal \textit{tgodloos} volck \textit{selfs} sijn \textit{in} druck:
\\So \textit{dat ick,} in \textit{haer} on\textit{ge}luck
\\Tot \textit{God sal} storten \textit{mijn ge}beden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Als \textit{hae}re \textit{Rich}ters \textit{die troer} stieren,
\\Van \textit{klippen} sul\textit{len} stor\textit{ten} af,
\\Dan \textit{salmen} sien, \textit{dat} mij\textit{ne} straf
\\Sacht \textit{is ge}weest, end \textit{goeder}tieren.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Doch \textit{nu} gaens’ \textit{ons} ge\textit{beente} rucken,
\\End \textit{stroyent} voirt \textit{graf} hier \textit{end} daer,
\\Als \textit{die met} ee\textit{nen} ha\textit{mer} swaer,
\\Steen \textit{onder} deirde \textit{hout ont}stucken.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Daer\textit{om}me \textit{staet} mijn \textit{oog ver}heven
\\Tot \textit{dy, Heer:} ick \textit{heb} dy \textit{ver}trout.
\\Op \textit{dy is} mij\textit{ne} hoip \textit{ge}bout,
\\Wil \textit{doch mijn} siele \textit{niet bloot} geven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Be\textit{waer} my, \textit{Heer,} voir \textit{haere} stricken,
\\Daer\textit{med’ ick} ront\textit{om} ben \textit{be}set,
\\End \textit{voir tbe}drie\textit{ge}lij\textit{cke} net,
\\Van \textit{tvolck die} sick tot \textit{boosheyt} schicken.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Geef \textit{dat} de \textit{boos’} in \textit{haere} garen,
\\Dwelck \textit{was tot} mijn \textit{ver}derf \textit{ge}past,
\\Ge\textit{vangen} wer\textit{den} end \textit{ver}rast,
\\Tot \textit{dat ick} sy voir\textit{by ge}varen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {142} {Den Cxlij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Een berichtsliedt Davids. (Ende is) een ghebedt doe hy inden kuyl was.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick roep \textit{tot God met} mij\textit{ne} stem:
\\Al \textit{mijn ge}beden \textit{gaen tot} hem.
\\Ick stort mijn \textit{hert in} sijnen schoot,
\\Ont\textit{deckend} hem al \textit{mijnen} noot.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Als my \textit{den geest be}swij\textit{met} werdt,
\\So \textit{dat ick} lach in \textit{sware} smert,
\\Heer, mijnen \textit{weg was} dy bekendt,
\\Du \textit{wistst van} mijnen \textit{anxt het} endt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Op mij\textit{ne wegen} wan\textit{deld’} ick,
\\Daer \textit{leyden} sy my \textit{eenen} strick:
\\End als ick \textit{d’oog al}omme keer,
\\So \textit{wilt my} niemandt \textit{kennen,} Heer.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Hulp en\textit{de troost sijn} van \textit{my} veir,
\\Ick \textit{hebbe} niemandt \textit{die my} weir,
\\Oft die my \textit{inden} noot bystae,
\\Noch \textit{mijne} siele \textit{gade} slae.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Maer voir \textit{dy, Heer, comt} mijn \textit{ge}schrey,
\\Ick \textit{seg, du} bist mijn \textit{vry ge}ley,
\\Al mijnen \textit{troost, mijn} toeverlaet,
\\Het \textit{deel daer} op mijn \textit{leven} staet.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Merck op \textit{mijn schreyen} end \textit{ge}bet,
\\Ick \textit{ben ver}slagen \textit{end ont}set.
\\Loss’ my van \textit{mijnes} vyandts schrick
\\Die \textit{vele} stercker \textit{is dan} ick.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Verloss’ \textit{my uyt den} ker\textit{cker} swaer,
\\Op \textit{dat ick} dijnen \textit{Naem ver}claer,
\\End dat de \textit{vromen} om my staen,
\\End \textit{dese} weldaet \textit{gade} slaen.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {143} {Den Cxliij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Psalm liedt Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Heer, aenhoor \textit{mijn gebet oot}moedich,
\\End \textit{wil my bieden dijn oor} spoedich,
\\Op \textit{tsmeecken dat ick} dy voirhou,
\\Ver\textit{leen my doch een antwoird} goedich,
\\Na \textit{dijn gerechtich}eyt end trou.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wil int ge\textit{richt, met my, niet} treden,
\\Om \textit{dijnen Dienaer t’over}reden,
\\Van \textit{dat ick swaerlijck} heb misdaen:
\\Want \textit{gheen mensch levend hier be}neden
\\Sal \textit{van dy gerecht}veirdicht gaen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Mijn vyandt \textit{iaegt my hardt na} tleven,
\\End \textit{heeft my neer ter eird ge}dreven:
\\Iae \textit{oock een diepe} duysterniss’
\\My \textit{tot gevangenis ge}geven,
\\Als \textit{eenen die ge}storven is.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Daer van is \textit{my den geest be}nouwet,
\\So \textit{dat hy oock bynae wan}trouwet,
\\Mits \textit{dat hy nergens} troost en vint.
\\Het \textit{hert is binnen my ver}flouwet,
\\So \textit{dat mijn cracht ge}heel verswindt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dies halven \textit{keer ick myn ge}dachten
\\Om \textit{d’oude tijden te be}trachten,
\\Op \textit{dat ick dijne} daden merck,
\\End \textit{denck by dagen end by} nachten,
\\Aen \textit{dijner handen} wonder werck.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
In dese \textit{mijne sware} banden,
\\Streck \textit{ick tot dywaert mijne} handen.
\\Ick \textit{voel in desen} harden strijt,
\\Mijn \textit{siel naer dy met ijver} branden,
\\Als \textit{d’aertrijck, dat van} droochte splijt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {7}
Och haest dy, \textit{wil niet langher} wachten,
\\Oft \textit{anders moet my thert ver}smachten.
\\Ver\textit{berg dijn aensicht} van my niet,
\\Oft \textit{ick sal korts de gene} slachten
\\Heer, \textit{diemen int graf} nederschiet.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Doe my vroech \textit{hooren end aen}schouwen
\\Dijn \textit{gunst: op dy, staet myn ver}trouwen.
\\Ver\textit{gun my, Heere,} dat ick tref
\\De \textit{rechte baen, die ick moet} houwen,
\\Want \textit{ick mijn siel tot} dijwaerts hef.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
O Heere \textit{God, tot wien ick} suchte,
\\Van \textit{mijnen vyant (dien ick} duchte)
\\Ver\textit{loss my doir sijn} stercke cracht,
\\Want \textit{ick tot dijn genade} vluchte,
\\End \textit{my verlaet op} dijne macht.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
Wil mijn ver\textit{standt end hert ver}lichten,
\\Dat \textit{ick mach dijnen wil ver}richten:
\\Du \textit{bist mijn God, wil} my voortaen
\\Met \textit{dijnen goeden geest vast} stichten,
\\End \textit{leyden op een} effen baen.
\end {vers}

\begin {vers} {11}
Verquick my \textit{tleven lieve} Heere,
\\End \textit{maeck my doch gesont, ter} eere
\\Van \textit{dijnen Naem hoog} ende groot:
\\Om \textit{dijns gerechticheyts wil,} keere
\\Mijn \textit{siel uyt allen} anxt end noot.
\end {vers}

\begin {vers} {12}
Wil uyt goet\textit{gunsticheyt dy} spoeyen,
\\Om \textit{mijnen vyandt uyt te} roeyen.
\\Ver\textit{derf het volck dat} my bevecht,
\\End \textit{mijne siel brengt in ver}noeyen,
\\Want \textit{ick ben dijn oot}moedich knecht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {144} {Den Cxliiij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
[Een liedt] Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Geloift sy \textit{God mijn rotze, die recht}schapen,
\\Mijn \textit{handen} leert te \textit{handelen de} wapen,
\\End \textit{tot den} krijg mijn \textit{vingers onder}richt:
\\Sijn \textit{gunstich}eyt is \textit{over my ge}sticht:
\\Hy \textit{is mijn} schantz, mijn \textit{toevlucht ende} toren,
\\Mijn \textit{heyl, end’} schilt, mijn \textit{toevlucht uyt ver}coren.
\\Hy \textit{is die} mij mijn \textit{volck heeft met een}dracht,
\\Tot \textit{goet ge}hoor, end \textit{diensticheyt ge}bracht.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Wat is de \textit{mensch met alle sijn aen}slagen,
\\Dat \textit{du sijns} Heer, wilst \textit{sorg end kennis} dragen?
\\Wat \textit{is de} mensch end \textit{tmenschelijck ge}slacht,
\\Dat \textit{du op} hem o \textit{God, wilst nemen} acht?
\\Een \textit{mensch en} is niet \textit{beter te ge}lijcken
\\Dan \textit{by een} niet: want \textit{hy gaet henen} strijcken,
\\End \textit{is ge}lijck een \textit{scaedwe die ver}dwijnt,
\\End \textit{eermen} d’oog schier \textit{omme keert, ont}schijnt.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Heer, buyg om \textit{leeg den hemel, end dael} neder:
\\Raeck \textit{aen tge}bercht, tzal \textit{roocken met on}weder.
\\Den \textit{blixem} strael: ver\textit{stroyse seer be}ducht:
\\Dijn \textit{pijlen} loss’, end \textit{brengs’ al inde} vlucht.
\\Reyck \textit{my dijn} handt, wil \textit{mijne siel be}hoeden:
\\Van \textit{desen} storm end \textit{stercke water} vloeden.
\\Ver\textit{los’ my} Heer, end \textit{ruck my uyt der} handt
\\Den \textit{kindren} boos, van \textit{vreemt volck end vreemt} landt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
Der welcker \textit{mont niet anders doet dan} liegen:
\\Haer \textit{rechter}hant drijft \textit{moetwil met be}driegen:
\\So \textit{wil ick} dy, Heer, \textit{singen nieu ge}sanck
\\Op \textit{harp end} luyt, end \textit{seggen lof end} danck.
\\Du \textit{bist o} God, die \textit{Coningen be}schermest,
\\Die \textit{Davids} oock dijns \textit{dienaers dy ont}fermest,
\\End \textit{hem be}vrijdst van \textit{het moordadich} sweirt,
\\End \textit{maeckst dat} hem geen \textit{boose wapen} deirt.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Verloss my \textit{dan, Heer, uyt der vremden} handen
\\Vremt \textit{van Gods}dienst, van \textit{steden ende} landen,
\\Der \textit{welcker} mont slechts \textit{enckel leugen} spreeckt,
\\End \textit{haere} handt vol \textit{valscher listen} steeckt.
\\Op \textit{dat, o} Heer, ons \textit{sonen lustich} bloeyen,
\\Als \textit{planten} schoon, die \textit{in haer ieugde} groeyen.
\\Ons \textit{dochters} sijn als \textit{hoecken daer twerck} sluyt,
\\Aen \textit{een pa}lays met \textit{kunst gehouwen} uyt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Geef ooc dat \textit{ons ons’ winckels ende} schueren,
\\Voir\textit{raet van} als wel \textit{rijckelijck toe} stueren.
\\Dat \textit{al ons} veeh ver\textit{menigfuldig’} zeer,
\\Met \textit{duysen}den end \textit{noch thien duysent} meer.
\\Dat \textit{d’ossen} vet met \textit{vleesch wel sijn ge}laden,
\\Geens \textit{vyants} tocht oft \textit{inval moet ons} schaden:
\\Noch \textit{onse} rust met \textit{uyttocht sijn ge}stoort,
\\End \textit{geen ge}crijsch op \textit{onse straet ge}hoort.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Welsalich \textit{is het volck, dat uyt ge}naden
\\Ge\textit{nieten} mach dus\textit{danige wel}daden.
\\Wel\textit{salich} is het \textit{volck dat den Heer} houdt
\\Voir \textit{sijnen} Godt, end \textit{vast op hem ver}trout.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {145} {Den Cxlv. Psalm}

\begin {tussenschrift}
Een lofsanck Davids.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ick \textit{love} dy mijn \textit{Coninck ende} Heer,
\\End \textit{wil al}tijts dy \textit{geven prijs end} eer.
\\End dijnen \textit{lof groot ma}ken el\textit{cken} dach,
\\Ia eewlijck \textit{doen dijns heylgen} Naems gewach.
\\De \textit{Heer is} groot end \textit{loflijck boven} maten,
\\Geen menschens \textit{hert can sijne grootheyt} vaten.
\\Van \textit{dit ge}slacht tot \textit{eewige ge}slachten,
\\Wordst \textit{du ge}roemt Heer, \textit{mits dijn groote} crachten.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Dies \textit{wil ick} steedts be\textit{houden in ge}dacht,
\\Dijn \textit{heerlijck}heyt, end \textit{Goddelijcke} cracht,
\\Dijn Maies\textit{teyt, end dijn} gewelt \textit{seer} sterck,
\\Die du ge\textit{tuygst doir menich} wonderwerck.
\\Laet \textit{yeglijck} dan, met \textit{herten ende} monden
\\Dijn groote \textit{cracht end wonderdaet ver}conden.
\\Ick \textit{wil my} oock ge\textit{heel daertoe be}geven,
\\Dat \textit{dijne} deucht van \textit{my werd hoog ver}heven.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Laet \textit{allen} man ver\textit{melden wijs end} vroet,
\\De \textit{tuygnis} recht van \textit{dijn genade} zoet:
\\Een yeglijck \textit{sal met lus}telij\textit{cken} sanck,
\\Dijn grechtich\textit{eyt lof seggen} ende danck.
\\God \textit{is voir}waer ge\textit{nadig ende} goedich.
\\Mitlijdich, \textit{milt, sachtsinnich, end lanck}moedich.
\\Sijn \textit{goedich}eyt, laet \textit{sick alomme} mercken,
\\End \textit{sijn ge}naed is \textit{over al sijn} wercken.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {4}
De \textit{wercken,} Heer, van \textit{dijne stercke} handt,
\\Sijn \textit{ons dijns} lofs een \textit{oircondt ende} pandt:
\\Maer boven \textit{al, dijn hey}lig volck, \textit{al}tijt
\\Prijst dijnen \textit{Naem, sijnd’ in dijn} gunst verblijt.
\\Sy \textit{sullen} d’eer dijns \textit{Coninckrijcx ver}melden,
\\End dijne \textit{macht end wonderbaer ge}welden.
\\Om \textit{dijne} daet den \textit{menschen te ver}maren,
\\End \textit{dijns rijx} eer, end \textit{grootheyt te ver}claren.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Dijn \textit{rijck is} doch een \textit{eewich Coninck}rijck:
\\Dijn \textit{heerschap}py blijft \textit{dueren eewich}lijck.
\\De Heer hout \textit{op, de geen} die val\textit{len} om,
\\End recht den \textit{mensch die gaet ge}buckt end crom.
\\All’ \textit{oogen} staen tot \textit{dywaerts Heer, ver}heven,
\\Dat du hun \textit{wilst by tijts haer voetsel} geven.
\\Du \textit{doest dijn} handt wijt \textit{op, om te ver}saden
\\Al \textit{watter} leeft met \textit{gunstige wel}daden.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
God \textit{is op}recht, in \textit{alles wat hy} doet:
\\In \textit{al sijn} werck vol \textit{gunsticheden} goet.
\\Hy is na \textit{by, al die} hem roe\textit{pen} aen,
\\Die inden \textit{geest end waerheyt} nae hem staen.
\\Al \textit{die den} Heer een \textit{rechte vreese} dragen,
\\Sal hy vol\textit{doen haers herten goet be}hagen.
\\Hy \textit{sal sijn} oor tot \textit{haere schreyen} wenden,
\\End \textit{salse} strax ver\textit{lossen uyt el}lenden.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
De \textit{Heer be}waert elck \textit{een die hem be}mint,
\\De\textit{wijl sijn} toirn het \textit{godloos volck ver}slindt:
\\Dies sal hem \textit{lof wtspre}ken mij\textit{nen} mont,
\\End alle \textit{vleesch hem prijsen} teewger stont.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {146} {Den Cxlvi. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Haleluiah. Prijset den Heere.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Loif mijn \textit{siel God van daer} boven,
\\Bied hem \textit{Lofsanck prijs end} eer:
\\Want ick \textit{wil den Heere} loven:
\\Al mijn \textit{leven lanx so} meer,
\\Ia ick \textit{wil mijn leven} lanck,
\\Prijsen \textit{God met lofge}sanck.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Siet toe, \textit{dat ghy niet en} bouwet
\\Uwen \textit{troost op vorst die} leeft:
\\Noch op \textit{geenen mensch ver}trouwet,
\\Die gheen \textit{macht om helpen} heeft.
\\Maer als \textit{hem den geest gaet} af,
\\Wort weer \textit{stof, end gaet int} graf.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Daer gaen \textit{al sijn schoon ge}dachten
\\End aen\textit{slagen inden} wint.
\\Salig \textit{is die stil kan} wachten,
\\End’ hulp \textit{aen God Iacobs} vint:
\\End wiens \textit{troost end toever}laet,
\\Op den \textit{Heer alleene} staet.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
God den \textit{Heer die doir sijn} macht,
\\Eerde, \textit{Zee end hemel}rijck,
\\Al haer \textit{inhout, ende} heyrcracht
\\Heeft ge\textit{schapen te ge}lijck.
\\Die sijn \textit{waerheyt onbe}vleckt
\\Inder \textit{eewicheyt ver}streckt.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Hy be\textit{schermt die onrecht} lijden
\\End be\textit{waerts’ in sijnen} schoot:
\\Hy ver\textit{leent in dieren} tijden,
\\Dien die \textit{honger hebben,} broot.
\\God is \textit{die gevangen} slaeckt,
\\End los \textit{van haer banden} maeckt.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
God ver\textit{licht der blinden} oogen,
\\Ende \textit{geeft hun haer ge}sicht,
\\Die de \textit{geen die cromme} boogen
\\Weder \textit{overeynde} richt.
\\Seker, \textit{God de Heer be}mint
\\Al die \textit{oprecht sijn ge}sint.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
God be\textit{waert de vreemde}lingen,
\\Ende \textit{leydtse met den} erm:
\\Laet de \textit{weesen niet ver}dringen,
\\Maer aen\textit{veirts’ in sijnen} scherm.
\\Hy troost \textit{weedwen inden} rouw,
\\End be\textit{waertse seer ge}trou.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy ver\textit{nielt end maeckt te} schande
\\Der god\textit{loosen wegen} al.
\\Gods rijck \textit{blijft in een en} stande,
\\Want hy \textit{eewlijck heerschen} sal.
\\Sion, \textit{dijns Gods stercke} macht
\\Duert tot \textit{eewigen ge}slacht.
\end {vers}

\end {psalm}

\begin {psalm} {147} {Den Cxlvij. Psalm.}

\begin {vers} {1}
Loift God, want \textit{tis een schoone} saecke,
\\Dat \textit{yeglijck} Gods Naem \textit{heerlijck} make.
\\Het \textit{is voir}waer een \textit{loflick} dinghen,
\\Des \textit{Heeren} lof met \textit{lust te} singhen.
\\Hy \textit{is de} Godt die \textit{weder}omme,
\\Ie\textit{rusalem bowt heel ront}omme,
\\End als een \textit{goedertieren} vader,
\\Brengt \textit{Israel verstroyt, te} gader.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Al die ver\textit{broken sijn van} herten,
\\Heelt \textit{hy haer} pijnen \textit{ende} smerten,
\\End \textit{hout haer} seeren \textit{ende} wonden,
\\Als \textit{een goet} meester, \textit{wel ver}bonden.
\\Hy \textit{kent de} sterren \textit{met een} ander,
\\End \textit{onderscheydtse van mal}cander.
\\Hy weet al \textit{haer getal te} samen,
\\Ia \textit{noemt elck een by haere} namen.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Ons Heer is \textit{groot end sterck van} machten,
\\Men \textit{can hem} niet ge\textit{noechsaem} achten:
\\Geen \textit{hert kan} sijne \textit{wijsheyt} gronden,
\\Geen \textit{tonge} sijnen \textit{raet ver}monden.
\\Hy \textit{gheeft den} vromen \textit{in haer} lijden
\\Ver\textit{lichting in bequame} tijden:
\\Maer die god\textit{looselijck hier} leven,
\\Doet \textit{hy ter eirden neder} sneven.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Dies loift den \textit{Heer in v ge}sangen.
\\Laet \textit{v Psalm}liedt tot \textit{hem ge}langen.
\\Hem \textit{die de} Son met \textit{mist be}decket,
\\De \textit{locht met} wolcken \textit{over}trecket.
\\End \textit{laet den} regen \textit{neder} spuyten,
\\End \textit{s’aertrijcx rijcken schoot ont}sluyten,
\\Om daer uyt \textit{vruchten op te} halen.
\\Hy \textit{cleedt met gras, berg ende} dalen.
\end {vers}

\pauze

\begin {vers} {5}
Hy geeft den \textit{veeh kost ende} voeder,
\\Der \textit{werelt} schepper \textit{end be}hoeder.
\\Hy \textit{aest der} raven \textit{cleyne} iongen,
\\Die \textit{schreyen,} vanden \textit{noot ge}dwongen.
\\De \textit{Heer en} heeft geen \textit{welbe}hagen
\\Aen \textit{stercke peerden, noch aen} wagen,
\\Noch aen ge\textit{weldige mans} beenen,
\\Die \textit{hy hem selve moet ver}leenen.
\end {vers}

\begin {vers} {6}
Maer God laet \textit{sick aen die ge}lusten,
\\Die \textit{hem ont}sien, end \textit{haer hert} rusten,
\\Op \textit{sijnen} erm van \textit{stercker} crachten,
\\End \textit{op sijn} gunstich\textit{eden} wachten.
\\Ie\textit{rusa}lem du \textit{heylge} stede
\\Loift \textit{God den Heer: tis groote} rede.
\\Du Sion \textit{lieve berg des} Heeren,
\\Loif \textit{dijnen God met aller} eeren.
\end {vers}

\begin {vers} {7}
Hy heeft dijn \textit{poirten vast ge}sloten,
\\End \textit{grendels} sterck daer \textit{voir ge}schoten,
\\Dat \textit{dy geen} vyandt \textit{can ge}hindren.
\\Hy \textit{segent} rijcklijck \textit{dijne} kindren.
\\Die \textit{vrede} geeft aen \textit{dijne} palen,
\\End \textit{veel gelucks op dy laet} dalen:
\\Die dy zeer \textit{rijcklijck bege}nadigt,
\\End \textit{met sijn terwebloem ver}sadigt.
\end {vers}

\begin {vers} {8}
Hy schickt sijn \textit{woirt van grooter} weirden,
\\End \textit{sijn ge}bot hier \textit{op der} eirden,
\\Dwelck \textit{henen} loopt flocx \textit{sonder} swichten,
\\Om \textit{sijnen} wille \textit{te ver}richten.
\\Die \textit{uyt de} locht, sijnd \textit{over}trocken,
\\Als \textit{wolle vallen laet snee} vlocken:
\\End die den \textit{couden rijm be}reydet,
\\End \textit{over tvelt als asschen} spreydet.
\end {vers}

\begin {vers} {9}
Hy seyndt het \textit{ijs met groote} schollen,
\\Dwelck \textit{doet den} vloet te \textit{samen} stollen,
\\Van \textit{herden} vorst. Wie \textit{is die} soude
\\Be\textit{staen voir} sijne \textit{strenge} koude?
\\Maer \textit{strax als} hy het \textit{woirt wilt} spreken,
\\So \textit{gaet tijs doyen ende} breken:
\\End sijnen \textit{wint sijnd’ opge}heven
\\Maeckt \textit{dat den vloet coemt aenge}dreven.
\end {vers}

\begin {vers} {10}
De Heer laet \textit{Iacob open}baren
\\Sijn \textit{heylig} woirt, end’ \textit{doet ver}claren
\\Aen \textit{Isra}el sijn \textit{wet end} seden,
\\Daer\textit{inne} hy be\textit{hoort te} treden.
\\Dit \textit{laet hy} niet al\textit{so ge}schieden
\\Aen \textit{ander landen ende} lieden,
\\Dat hyse \textit{soud’ in sijn ge}richten,
\\End \textit{in sijn waerheyt willen} stichten.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah. Lovet den HEERE.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {148} {Den Cxlviij. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Halelujah. Prijset den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Ghy \textit{die be}woint \textit{het} he\textit{melsch} hof,
\\Geeft \textit{God den Heer prijs} ende lof:
\\Ghy \textit{die daer in}der hooch\textit{ten} sijt,
\\Loift \textit{God den Heer ge}benedijt.
\\Loift \textit{hem sijn Engels sterck van} machten:
\\Loift \textit{hem ghy alle zijn heyr}crachten:
\\Son \textit{ende Maen loift sijnen} Naem,
\\Met \textit{s’Hemels sterren} al te saem.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Ghy \textit{heme}len \textit{der} heem\textit{len} klaer,
\\Maeckt \textit{sijnen lof oock} openbaer:
\\Met \textit{dwater dat} daer bo\textit{ven} hangt.
\\God \textit{werde van hun} hoog gedanckt.
\\Want \textit{strax als hy twoirt heeft ge}geven,
\\Is \textit{haere schepping aenge}heven.
\\Hy \textit{onderhoudtse voort end} voort
\\Uyt \textit{cracht van sijn al}machtich woort.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Hy \textit{heeft hun} een \textit{ge}bot \textit{ge}daen,
\\Het \textit{welck sy niet voir}by en gaen.
\\Du \textit{eird maeck sij}nen Naem \textit{oock} condt,
\\Ghy \textit{draken, end der} zee afgrondt.
\\Vier, \textit{hagel, snee, end dampen} kouwe
\\Wint \textit{ende stormen, hart end} rouwe,
\\Die \textit{ghy verrichtet sijn ge}bot,
\\Loift \textit{al te samen} onsen God.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Ghy \textit{bergen,} heu\textit{vels,} end \textit{tleeg} dal,
\\Ghy \textit{ceders, ghy fruyt}boomen al,
\\Ghy \textit{al tgedier}te van \textit{het} velt,
\\Met \textit{tveeh end beesten} ongetelt,
\\Tge\textit{wormte dat kruypt sonder} schryden,
\\End \textit{vogels die de locht doir}snijden.
\\Ghy \textit{Coningen end volck van} prijs,
\\Ghy \textit{vorsten ende} Richters wijs.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
Ghy \textit{frische} ieugt, \textit{ghy} maeg\textit{den} reyn,
\\Be\textit{daegde mans, end} kindren kleyn.
\\Loift \textit{God den Heer,} wiens Na\textit{me} schoon,
\\Streckt \textit{over d’eird end} s’hemels throon.
\\Hy \textit{heeft verheven sijns volcks} horen,
\\Tot \textit{lof van sijn schaer wtver}coren:
\\Ick \textit{seg het Israels ge}slacht,
\\Dwelck \textit{hem naest is wt} sijns bondts cracht.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah lovet den HEERE.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {149} {Den Cxlix. Psalm}

\begin {tussenschrift}
Halelujah, lovet den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Dicht \textit{een nieu} liedt God’ \textit{onsen} Heere:
\\Sijn \textit{lof, sijn} cierlick\textit{heyt end} eere,
\\Int midden \textit{van sijn gunstge}noo\textit{ten,}
\\\textit{Moet yegelijck wt}stooten.
\\\textit{Dat Is}ra\textit{el tot alle} tijt
\\\textit{In sij}nen \textit{schepper sy ver}blijt,
\\Dat \textit{Sions kindren} alle\textit{gaer,}
\\\textit{Haers Coninx} roemen haer.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Laet \textit{hem met} trommels \textit{ende} fluyten
\\Ge\textit{lovet} sijn, end \textit{wilt op} luyten,
\\Op harp end \textit{allerhande} sna\textit{ren,}
\\\textit{Sijn heerlijckheyt ver}claren:
\\\textit{Om dat} God \textit{aen sijn volck heeft} lust,
\\\textit{Daer sij}nen \textit{sin end hert op} rust.
\\Hy \textit{brengt de vromen} uyt den \textit{druck,}
\\\textit{Tot eer end} groot geluck.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
T’volck \textit{dat de} Heer heeft \textit{uytver}coren,
\\Sal \textit{vreugt in} eerlich\textit{eyt oor}boren.
\\Ia sullen \textit{op haer bed ge}le\textit{gen,}
\\\textit{Gods lof met vreugden} plegen.
\\\textit{Uyt hae}re \textit{keel spruyt anders} niet,
\\\textit{Dan Go}des \textit{lofsanck ende} liedt:
\\Sy \textit{houden in haer} handen \textit{weirt}
\\\textit{Een scherp twee}snijdend sweirt.
\end {vers}

\begin {vers} {4}
Om \textit{over} Heydens \textit{te doen} wrake,
\\Na \textit{sHeeren} vonnis \textit{end uyt}sprake,
\\End om der \textit{volcker hoover}dij\textit{en,}
\\\textit{Wel harde te cas}tyen.
\\\textit{Om ha}re \textit{Coningen met} cracht
\\\textit{Te bin}den \textit{onder haere} macht,
\\End \textit{leggen vorsten} inden \textit{stock,}
\\\textit{Met boeyen,} onder t’jock.
\end {vers}

\begin {vers} {5}
End \textit{over} hun het \textit{vonnis} geven,
\\Al\textit{so in} Gods woirt \textit{staet ge}schreven.
\\Dit is de \textit{eer die alle} vro\textit{men,}
\\\textit{Van God den Heer be}comen.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah lovet den HEERE.
\end {tussenschrift}

\end {psalm}

\begin {psalm} {150} {Den Cl. Psalm.}

\begin {tussenschrift}
Haleluiah. Prijset den HEERE.
\end {tussenschrift}

\begin {vers} {1}
Prijst den \textit{Heer al om end} om,
\\Prijst hem \textit{in sijn heylig}dom,
\\Inden \textit{Hemel uytge}breydt,
\\End doir \textit{sijne cracht be}reydt.
\\Godt de \textit{Heer sy hoog ge}presen,
\\Om sijn \textit{wonderbare} macht,
\\Om de \textit{grootheyt ende} cracht,
\\Van sijn \textit{eewich godlijck} wesen.
\end {vers}

\begin {vers} {2}
Datmen \textit{byder stemge}sang
\\Voege \textit{des basuyns ge}clanck,
\\Psalter \textit{ende harpen} soet,
\\Om te \textit{loven Gods naem} goet.
\\Op vi\textit{olen ende} snaren,
\\Citer, \textit{orgels ende} luyt,
\\Wilt met \textit{trommelslach end} fluyt,
\\Sijnen \textit{lofsanck hoog ver}maren.
\end {vers}

\begin {vers} {3}
Loift God \textit{met cimbalen} hel,
\\Ende \textit{met schalmeyen} spel
\\Sijnd’ in \textit{u ghemoet ver}heugt.
\\Loift den \textit{Heer, met rechter} vreugt.
\\Laet al \textit{wat kan tonge} roeren,
\\Oft wat \textit{geest end adem} heeft,
\\End op \textit{deser werelt} leeft,
\\In den \textit{mont, Gods lofsanck} voeren.
\end {vers}

\begin {tussenschrift}
Halelujah. Gheeft den Heere prijs end’ eere.
\end {tussenschrift}

\begin {tussenschrift}
Eynde der Psalmen Davids.
\end {tussenschrift}

\end{document}
